สิงหาคม 2558

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
สาวหลงยุค พงศกร เขียน
ครั้งแรกที่อ่านงานของผู้เขียนเลยค่ะ Smiley
 
 
 
 
 
 
สาวหลงยุค 
พงศกร เขียน
สำนักพิมพ์ Groove 
460 บาท 612 หน้า
 
 
หลังปก
 
การเดินทางข้ามเวลาอาจเป็นเรื่องเพ้อฝันสำหรับใครหลายคน รวมถึงพลอยบุษย์ แต่แล้วเมื่อเช้าวันหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านโบราณและพบว่าโลกรอบกายได้เปลี่ยนไปจากปัจจุบัน เธอกลายมาเป็นสุภาพสตรีสาวในสังคมชั้นสูงแห่งปีพุทธศักราช ๒๔๖๘
 
ปัญหามากมายที่รุมเร้า ทำให้บุษราคัมปรารถนาจะหลบหนีชีวิตที่ยุ่งเหยิงในปีพุทธศักราช ๒๔๖๘ ไปที่ใดก็ได้ ความปรารถนาของสุภาพสตรีสาวสัมฤทธิ์ผล เมื่อเธอลืมตาตื่นนอนแล้วพบว่าได้เดินทางข้ามเวลามายังโลกอนาคตอีกเกือบเก้าสิบปีข้างหน้า ชีวิตใหม่หาได้สงบงามอย่างที่เธอต้องการไม่ เมื่อบุษราคัมต้องมาสวมบทบาทเป็นพลอยบุษย์ที่ชีวิตกำลังยุ่งเหยิงวุ่นวายไม่แพ้กัน
 
กาลเวลาเล่นตลก ทำให้สุภาพสตรีสองคนต้องหลงยุค สลับบทบาทกัน การปรับตัวให้เข้ากับกาลเวลาใหม่เป็นเรื่องยาก หากที่ยากกว่าก็คือชายหนุ่มสองคนที่ทำให้หัวใจของพวกเธอต้องหวั่นไหวทุกครั้งที่พบเจอ...
 
 
 
เล่าเรื่องเอง
 
พลอยบุษย์ นางแบบสาวชื่อดังกำลังประสบปัญหาชีวิตครั้งใหญ่ เมื่อคุณยายสุดที่รักหายตัวจากบ้านไปโดยไม่มีแม้แต่ร่องรอยเหลือไว้ ทิ้งเพียงบ้านเก่าแก่ที่ปิดสนิทและรองเท้าให้ดูต่างหน้า พลอยบุษย์ตกใจ สับสนระคนมึนงงไปหมด ไม่เข้าใจว่าคุณยายหายไปไหน หายไปได้อย่างไร จึงตัดสินใจรอที่บ้านคุณยาย ระหว่างนั้นแฟนหนุ่มของพลอยบุษย์ก็ก่อเรื่องซ้ำเติมเข้ามาในจิตใจ 
 
ปัญหาต่างๆ รุมเร้า จนทำให้เธอนึกอยากจากที่นี่ หนีจากความวุ่นวาย ไปอยู่ที่ไกลๆ ...
 
คำอธิษฐานเป็นจริง! เมื่อพลอยบุษย์ตื่นขึ้นมาในบ้านหลังเดิม ห้องเดิม แต่ไม่ใช่เวลาเดิม เพราะเธอย้อนเวลากลับมาใน ปีพุทธศักราช 2464 จากมาไกลถึง 83 ปี! (*ไหงปกหลังถึงเขียนว่า 2468 ล่ะ ในเรื่องคือ พ.ศ.2464 นะคะ)
 
แต่คนรอบตัวกลับเรียกเธอว่าบุษราคัม พลอยบุษย์กลายเป็นหญิงสาวอีกคนที่อาศัยอยู่ในช่วงอดีตนี้
 
ถ้าพลอยบุษย์ย้อนเวลามาในอดีต แล้วบุษราคัมล่ะ ไปที่ใด?
 
 
บุษราคัมข้ามเวลามาในปีที่พลอยบุษย์อยู่ คือ ปีพุทธศักราช 2546
 
 
หญิงสาวสองคน ที่หน้าตาเหมือนกันราวฝาแฝด ข้ามเวลามาสลับที่กัน 
 
ทั้งคู่ต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไป
 
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ ไม่ว่าจะที่ใด ล้วนมีปัญหาและอุปสรรครออยู่เสมอ
 
 
 
คุยกันหลังอ่าน
 
ย้อนอดีตอีกเรื่องแล้ว เย้ แต่เรื่องนี้มาแปลกตรงที่ มีสองคน คนหนึ่งย้อนอดีต อีกคนข้ามเวลามาปัจจุบันค่ะ
 
ตั้งแต่ต้นเรื่อง ถึงเลยกลางเรื่องไปหน่อย โอชอบมาก สนุกมาก ตื่นเต้น ลุ้นไปกับเนื้อเรื่อง ส่วนปลายเรื่องนี้สำหรับโอแผ่วไปค่ะ มีที่ขัดใจอยู่บ้างพอสมควร
 
อย่างที่บอกไปด้านบน นี่เป็นเล่มแรกที่โออ่านผลงานของคนเขียนเลย แต่ก่อนหน้านี้ก็รู้จักเรื่องอื่นๆ ผ่านหูผ่านตาอยู่บ้าง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ หรือละครที่นำไปสร้าง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องผี หรือเรื่องลึกลับ ...แน่นอนว่าแนวนี้โอไม่ค่อยกล้ำกราย อย่างที่เคยบอก โอกลัวผีค่ะ ฮ่าๆ
 
แต่บรรยากาศตอนต้นของเรื่องนี้ ให้ความรู้สึกลึกลับ ไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่ข้างหน้ามาก ทำให้เราลุ้นไปกับเรื่องราว โอว่าคนเขียนเขียนได้ดี ไม่แปลกว่าทำไมผลงานส่วนใหญ่ถึงเกี่ยวกับผีและเรื่องลึกลับเลย
 
การดำเนินเรื่องนี้จะเล่าสลับระหว่างเรื่องของพลอยบุษย์และบุษราคัม การตัดตอนเรื่องราวทำให้ชวนติดตามว่าแต่ละคนจะเป็นอย่างไรต่อ
 
แต่อย่างที่บอกไปว่าช่วงท้าย ความรู้สึกชอบมันลดลง ตัวละครหลายตัวพูดซ้ำย้ำความ บทสนทนาบางส่วนพยายามยัดเยียดให้อธิบายความ เลยขาดความเป็นธรรมชาติ ความรักของนางเอกทั้งสองคนก็ไม่ค่อยน่าเชื่อถือ เหมือนมีแค่หัวกับท้าย แต่ขาดตรงกลาง การเลือกวิธีการแก้ปัญหาที่ไม่ค่อยตรงใจโอ และสุดท้าย บทสรุปยังไม่สมบูรณ์
 
 
**ต่อไปนี้จะเปลี่ยนสีตัวหนังสือเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดเผยเนื้อหาส่วนสำคัญ ใครยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ข้ามไปเลยค่ะ แต่ถ้าใครอ่านเรียบร้อยแล้ว หรืออยากอ่านที่โอเขียน ลากเมาส์ยาวๆ เลย
 
- ตอนมีตัวละครแอบได้ยินแผนการสำคัญ หรือความลับ ดูเป็นการจัดฉากให้พูดมากเกินไป มีอธิบายที่มาที่ไปครบ ซึ่งตามธรรมชาติ เวลาพูดแผน ไม่มีคนไล่เรียงขนาดนี้ ตอนอ่านเลยรู้สึกตลกๆ แบบ เออเนอะ มีอธิบายแจ่มแจ้งถึงที่มาที่ไป คนฟังเข้ามาแป๊บเดียวรู้แผนตั้งแต่หัวถึงท้าย
 
- ความรัก ไม่เข้าถึงทั้งสองคู่ค่ะ ช่วงแรกตอนสนใจกันโอรู้สึกว่าน่ารักดีนะคะ แต่ช่วงเรียนรู้และทำความรู้จักมันหายไป อยู่ๆ ก็ รัก รักกัน รักกันปานจะกลืนกิน รักกันจนถวายชีวิต ซึ่งบอกตามตรง โอไม่เข้าถึงเลยค่ะ เลยบอกว่าความรักเรื่องนี้มีแค่หัวกับท้าย ตรงกลางหาย อยู่ๆ เจอหน้ามาบอกรัก ร้อยไม่เชื่อพันไม่เชื่อ การเปลี่ยนใจจากคนที่เคยผูกพันง่ายๆ ก็เหมือนกัน
 
ถ้าเคยอ่านบล็อกที่โอเขียนจะพอรู้นิสัยโอ คือ ถ้าเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่มีความรักเป็นตัวชูโรงด้วยละก็ โอค่อนข้างให้ความสำคัญกับมันมาก นิยายรัก ถ้าความรักไม่น่าเชื่อถือ นิยายรักเรื่องนั้นก็ขาดความน่าเชื่อถือไปด้วย
 
- การแก้ปัญหาหลายตอนโอขัดใจนะ เช่น หมอตัดสินใจหมั้นเพื่อช่วยบุษราคัม อันนี้โอมองในมุมคนกลาง โอว่าหมอเห็นแก่ตัวนะ ไม่ได้รู้สึกว่าหมอเสียสละอะไรเลย เพราะหมอเลือกทางที่จะสร้างความเจ็บปวดให้แก่ผู้หญิงถึงสองคน (ไม่รวมตัวเอง) และเป็นทางเลือกที่ไม่สวยเล้ย อีกฉากที่บุษราคัมยอมรับผิดในศาล ฉากนี้ก็ไม่รู้สึกว่าบุษราคัมเป็นคนดีที่เสียสละแต่อย่างใด แต่รู้สึกว่าเธอสร้างปัญหามากกว่า (สร้างปัญหาแก่ตัวเอง หมอ ศาล ทนาย ผู้พิพากศา ฯลฯ) แต่ก็เข้าใจว่าเป็นนิยายที่ไม่มีทางเป็นเหมือนอย่างใจคิดหรอก 
 
ที่รู้สึกว่าตลกอีกฉากคือตอนพลอยบุษย์ทิ้งแหวนยัดใส่หน้าหนังสือ แล้วทุกคนมานั่งวิเคราะห์ประเด็นว่ากระดาษแผ่นนั้นสื่ออะไร ตอนอ่านไปก็แบบ เฮ้ย พลอยบุษย์จะตายแล้วมานั่งวิเคราะห์อะไรกันอีก คนกำลังหนีอย่างรีบเร่ง จะมีเวลามานั่งบอก "เดี๋ยวนะคนร้าย โปรดรอสักครู่ ให้ฉันเลือกหน้าที่ต้องการก่อน" เรอะ?! มันตลก และขัดกับความรู้สึกมาก ไม่ต้องวิเคราะห์ยังรู้เลย หาสถานที่เจอแหวนสิ มันอยู่ที่ไหน ใกล้ใคร คนนั้นแหละรู้ดีที่สุด
 
- บทสรุปที่ไม่สมบูรณ์คือคุณยายค่ะ เรื่องนี้เป็นประเด็นที่โอสนใจตั้งแต่ต้นว่าคุณยายหายไปไหน ในเรื่องเขาสรุปกัน (เอาเอง) ว่าคุณยายไปอนาคต แล้วมันจริงเหรอ? แล้วในเรื่องตอนท้าย คุณยายกำลังวิ่งหนีอะไรสักอย่าง ไม่เฉลยด้วยว่าหนีอะไร ตอนแรกเป็นห่วงกันมาก ช่วงหลัง หลานทั้งคู่ดูไม่สนใจคุณยายเลยซะงั้น ปล่อยไปตามยถากรรมมาก 
 
คุณยายในภาคอดีตก็เหมือนกัน ฉากขอให้เก็บเปลือกหอยมาฝากดูน่าสนใจ และโอคิดว่าจะเล่นเรื่องนี้ ถ้าหลานปัจจุบันได้เจอคุณยายในอดีต มันน่าจะสมบูรณ์และตอบโจทย์ตั้งแต่ต้นที่ยายหลานรักผูกพันกันได้ แต่สุดท้ายทิ้งไปอีก
 
 
 
สนุกค่ะ เล่มหนา แต่มีกลวิธีเล่าให้ไม่น่าเบื่อ ชวนอยากเปิดหน้าต่อไปเรื่อย แป๊บๆ ก็จบ แม้ช่วงท้ายจะมีหลายอย่างขัดใจโอบ้าง แต่โดยรวมก็ชอบนะคะ





มี e-book ด้วยค่ะ


 
Thumbnail Seller Link
สาวหลงยุค
พงศกร
www.mebmarket.com
การเดินทางข้ามกาลเวลาอาจเป็นเรื่องเพ้อฝันสำหรับใครหลายคน รวมถึงพลอยบุษย์ แต่แล้วเช้าวันหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านโบราณและพบว่าโลกรอบกายได้เ...



Create Date : 13 สิงหาคม 2558
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2564 12:30:45 น.
Counter : 4451 Pageviews.

6 comments
  
เป็นเรื่องที่อ่านสนุกเพลิดเพลินเรื่องหนึ่งเลยครับ ได้ความรู้หลายเรื่องในยุคสมัยนั้น โดยเฉพาะนิทานทองอินด้วยครับ
โดย: สามปอยหลวง วันที่: 13 สิงหาคม 2558 เวลา:16:20:21 น.
  
ว่าจะอ่านนานแล้วนะเล่มนี้ แต่ไม่ได้อ่านสักทีหละ

โหวตให้จ้าา


อาหารฝรั่งเศสมื้อนั่นอร่อยด้วย สวยด้วยจริงๆ จ้ะ เป็นมื้อหนึ่งที่ประทับใจนะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:9:16:27 น.
  
ชอบปกเล่มนี้จังเลยครับคุณโอ
โดย: PZOBRIAN วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:13:38:38 น.
  
คุณสามปอยหลวง ค่ะ อ่านแล้วรู้สึกอยากรู้เรื่องนิทานทองอินเหมือนกัน เสียแต่รู้สึกว่าช่วงหลังพยายามให้รู้สึกถึงความดีของของโบราณ และของดีวรรณกรรมไทยมากเกินไปจนรู้สึกว่าโดนยัดเยียดค่ะ ถ้ามาแบบช่วงกลางๆ เรื่อง เช่น ฉากไปดูละครของพลอยบุษย์ โอกำลังชอบเลย พอดีไม่มากไม่น้อย และทำให้อยากติดตามต่อ

พี่สาวไกด์ใจซื่อ แสดงว่ามีเรื่องนี้นอนรออยู่แล้วใช่ไหมคะ

คุณพี ใช่ค่ะ ปกสวยดีนะคะ
โดย: ออโอ วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:20:57:54 น.
  
ต้องอ่านฉบับของเพื่อนดีครับ จะมีเรื่องสั้นท้ายเล่มเป็นของแถม
"ไปสู่กาลเวลา" เรื่องราวของคุณยายที่เดินทางไปสู่อนาคต
โดย: อุ้มสม IP: 124.122.220.72 วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:22:27:19 น.
  
คุณอุ้มสม เง้อ เสียดายจัง น่าจะมีในทุกเล่มนะคะ เพราะถือว่าเป็นประเด็นที่ปูมาตั้งแต่ต้นและสำคัญไม่ใช่น้อย
โดย: ออโอ วันที่: 17 สิงหาคม 2558 เวลา:19:16:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments