กรกฏาคม 2558

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
รักสุดหัวใจ มัลลิกา เขียน
 
คั่นอีกเรื่องค่ะ
 
 
 
 
 
 
รักสุดหัวใจ
มัลลิกา เขียน
สำนักพิมพ์ พิมพ์คำ ในเครือสถาพรบุ๊คส์
 
 
หลังปก
 
สรัลจำใจต้องทำงานเป็นโฮสต์ในผับสำหรับคุณผู้หญิง เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัย และเลี้ยงดูลูกน้อยที่เกิดจากความพลาดพลั้งในวัยเรียน ส่วนรสิตาต้องการค้นหาความจริงและปกป้องมารดาที่กำลังจะถูกผู้ชายขายตัวปอกลอก สองชีวิตต่างฐานะจึงต้องโคจรมาพบกัน 
 
จุดเริ่มต้นคือความเกลียดชัง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ผูกมัดชายหนุ่มให้ต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับหญิงสาวในฐานะผู้พิทักษ์ ความโลภชักนำอันตรายมาสู่สองชีวิต คนหนึ่งเป็นดั่งแก้วตา คนหนึ่งเป็นดั่งดวงใจ 
 
สรัลจะทำอย่างไรเมื่อต้องปกป้องแก้วตาดวงใจผู้เป็นที่รักสุดหัวใจของเขา
 
 
 
เล่าเรื่องเอง
 
รสิตาเชื่อบิดาที่บอกเธอว่ามารดาของหล่อนติดพันผู้ชายที่คลับเฉพาะผู้หญิงแห่งหนึ่ง เธอจึงเดินทางไปพิสูจน์ และเห็นกับตาว่ามารดาอยู่ที่นั่นจริงๆ
 
หลังจากนั้นรสิตาสืบจนรู้ว่าผู้ชายคนนั้นคือสรัล เธอเข้าไปบอกให้สรัลเลิกยุ่งเกี่ยวกับมารดา แต่สรัลไม่ยอม รสิตาโกรธมาก ด่าว่าเขาเสียๆ หายๆ
 
แต่เมื่อเธอได้ทำความรู้จักกับสรัลจริงๆ จึงเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่ได้เป็นอย่างที่ได้คิด เขาสุภาพ อ่อนน้อม มีความจริงใจ รสิตาจึงเปิดใจยอมรับเขาทีละน้อย
 
ที่น่าตกใจคือแม้สรัลจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ แต่เขามีลูกอายุถึงหกขวบแล้ว เด็กหญิงลูกแก้วน่ารัก ช่างออดอ้อนเอาใจ เธอลองถามเกี่ยวกับแม่ของเด็ก แต่สรัลไม่ยอมพูดถึง
 
และก็ถึงจุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ เมื่อรสิตาต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่ยิ่งไป ในพินัยกรรมระบุให้เธอต้องแต่งงานกับสรัลเพื่อที่จะได้รับมรดก และแต่งตั้งให้สรัลเป็นกรรมการผู้บริหาร
 
สรัลและเด็กหญิงลูกแก้วต้องย้ายมาอยู่กับเธอนับแต่นั้น รสิตาไม่รังเกียจ เพราะลึกๆ เธอหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าแล้ว แต่เธอยังไม่แน่ใจความรู้สึกของเขา
 
ระหว่างนั้น บิดาผู้เป็นผีพนันตามมาตอแยขอเงินกับรสิตาอยู่บ่อยครั้ง และภรรยาเก่าของสรัลก็เข้ามาวุ่นวายด้วย
 
อุปสรรคเข้ามาปั่นป่วนชีวิตเหมือนต้องการจะเป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงใจและความรักระหว่างรสิตาและสรัล
 
 
 
คุยกันหลังอ่าน
 
 
นางเอก เป็นลูกเศรษฐี ชินกับการถูกเอาใจ ก็จะมีนิสัยเอาแต่ใจ มองโลกในแง่ดีเกินไปจนขาดความระมัดระวัง แต่ข้อดีก็คือเป็นคนไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร แล้วก็รู้จักขอบคุณ ผิดก็ยอมขอโทษ ไม่ใช่คนใจร้าย
 
พระเอก ในอดีตเคยพลาดทำแฟนสาวตั้งท้องตั้งแต่อายุสิบห้า แต่หลังจากนั้นก็ทำให้เขาต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น ขยันหาทางหาเงินมาเลี้ยงลูก เป็นคนอดทน มีเหตุมีผล แล้วก็ไม่โมโหง่ายยกเว้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับลูก
 
เล่มนี้มีทั้งจุดที่ชอบและจุดที่ไม่ชอบค่ะ
 
ชอบก่อน เล่าเรื่องกระชับไม่เยิ่นเย้อ ได้ใจความ พระเอกเป็นคนดีและจริงใจ ลูกสาวพระเอกน่ารักช่างอ้อน
 
ไม่ชอบบ้าง ข้อเสียของการเล่าเรื่องที่กระชับไปทำให้ไม่รู้สึกถึงอารมณ์ความรู้สึกเท่าที่ควร เหตุผลที่มาที่ไปก็ดูจะหายไปกับการตัดฉับแบบนี้ด้วย เช่น จุดเปลี่ยนความรู้สึกของนางเอกที่มีให้พระเอกเร็วเกิน จากไม่ชอบ เที่ยวด้วยกันวันเดียว เชื่อละ ไว้ใจละ มันยังดูขัดแย้งอย่างบอกไม่ถูก โอเปลี่ยนอารมณ์ตามนางเอกเธอไม่ทันเลย ฉากที่แม่ของรสิตาเสียก็เหมือนกัน อุบัติเหตุ > รู้ว่าเป็นโรคร้าย > ตายทันที มันทำให้เกิดความรู้สึก ฮะ?! เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องแบบฉึบ ฉึบ ฉึบ รู้ว่าป่วยก็ตายเลยหรือ 
 
บุคลิกตัวละครและบทสนทนาบางครั้งยังไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ บุคลิกเป็นธรรมชาติวัดอย่างไร สำหรับโอนะ คืออ่านแล้วรู้สึกว่าเขาเป็นคนจริงๆ ไม่รู้สึกว่าโดนยัดบทให้พูด หรือทำตามแบบขนบนิยายจนขาดความเป็นตัวเอง อันนี้บางช่วงเหมือนสองตัวละครออกมาพูดบททื่อๆ แล้วเดินกลับ ทำให้ขาดอารมณ์ความรู้สึกร่วม
 
 
แบะปาก
 
อันนี้เป็นความรู้สึกแบบตลกๆ ของโอคือไม่ชอบกริยานี้ ในเรื่องมีคนทำกริยานี้ 4 คน และทำทั้งหมด 6 ครั้ง พอไม่ชอบก็จะเห็นมันเด่นชัดเลย
 
กรณีตัวร้ายทำ มันดูออกชัดเกินไปว่าหน้าอย่างนี้ร้ายแน่ๆ แล้วมานึกในชีวิตจริง ใครจะมาทำหน้าอย่างนี้ให้เราเห็น ให้เรารู้สึกว่าเขามาไม่ดีกันล่ะ? ไม่ต้องชัดเจนขนาดประกาศกร้าวขนาดนั้นก็ได้
 
กรณีพระนางทำ เป็นกริยาที่ไม่น่ารักเลย โอไม่ชอบ (เห็นไหม ความเห็นส่วนตัวล้วนๆ)
 
อีกอย่าง โอเข้าใจมาตลอดว่าเขาใช้ "เบะปาก" เลยไปเปิดพจนานุกรมมาค่ะ
 
 
เบะ ว. ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้; มักใช้ประกอบคำ เหลือเป็น เหลือเบะ คือ เหลือมาก เช่นในกรณีที่เตรียมของไว้มาก แต่คนมาน้อย.
 
แบะ ก. แบออก เช่น แบะหนังสือ, ทำให้อ้า เช่น แบะทุเรียน. ว. อ้า, ที่เปิดกว้างออกไป, เช่น ถูกฟันหัว แบะ; มีลักษณะกางออกหรือถ่างออก เช่น ล้อแบะ. แบะแฉะ ว. อาการที่หนั่งเฉื่อยชาอยู่นานๆ, เฉื่อยชา, แฉะแบะ ก็ว่า. แบะท่า ก. ทำท่าเปิดโอกาสให้, ให้ท่า. แบะปาก ก. แสยะปากทำอาการรังเกียจเป็นต้น. แบะอก ก. เปิดอกเสื้อแสดงท่าว่าเป็นนักเลงหรือไม่สุภาพ ว. เรียกลักษณะการใส่เสื้อไม่กลัดกระดุมว่าใส่เสื้อแบะอก.
 
 
จากนี้ น่าจะเป็น เบะปากร้องไห้ แบะปากรังเกียจ ถูกแล้วค่ะ 
 
อืมมม เข้าใจผิดมาตลอด
 
 
 
 
 
อ่านได้เรื่อยๆ โดยรวมไม่ค่อยขัดใจมาก แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดชอบมากเช่นกันค่ะ





มี e-book ด้วยค่ะ


 
Thumbnail Seller Link
Love Passion รักสุดหัวใจ
มัลลิกา
www.mebmarket.com
สรัลจำใจต้องทำงานเป็นโฮสต์ในผับสำหรับ คุณผู้หญิง เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัย และเลี้ยงดูลูกน้อยที่เกิดจากความพลาดพลั้งในวัยเรียน ส่วนรสิตาต้อ...



Create Date : 26 กรกฎาคม 2558
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2564 12:33:09 น.
Counter : 1722 Pageviews.

6 comments
  
อ่านรีวิว ไว้เป็นข้อมูลค่า
โดย: Serverlus วันที่: 27 กรกฎาคม 2558 เวลา:8:53:45 น.
  
เออ เข้าใจผิดมาตลอดเหมือนกัน คิดว่าเบะปากแฮะ

เรื่องลูกพระเอกนึกว่าจะมีพลิกตอนท้ายว่าไม่ใช่ลูกกลับเป็นลูกจริงๆ เหรอ เออดี แปลกดี ชอบ

พี่ออกทริปเลยเพิ่งได้มาตอบกลับน้าา
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 27 กรกฎาคม 2558 เวลา:8:59:21 น.
  
แวะมาอ่านรีวิวครับคุณโอ

ตอบที่ไปแซวไว้ครับ ... จำไม่ได้หรอกครับ ตอนแรกๆที่อ่าน เปิดพลิกไปพลิกมาตลอด จำทั้งหน้า ทั้งชื่อไม่ได้ (ขนาดการ์ตูนนะเนี่ย 555) จนถึงเล่มสองนี่จำได้แค่พระเอก 2 คน สารวัตรยังจำชื่อไม่ได้เลย ตอนเขียนรีวิวนี่้ต้องกางหนังสือไปเขียนไปครับ 555
โดย: PZOBRIAN วันที่: 27 กรกฎาคม 2558 เวลา:11:26:00 น.
  
เน่าดีจังเลยยยย

แต่ก็น่าสนใจดีนะคะ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 27 กรกฎาคม 2558 เวลา:13:06:44 น.
  
คุณเอ้

พี่สาวไกด์ฯ ใช่ค่า ลูกพระเอกจริงๆ เลย เที่ยวสนุกไหมคะ

คุณพี ฮ่าๆ โอก็จำชื่อไม่เก่งเหมือนกันค่ะ เขียนบล็อกทีเวลาจะเรียกพระนางดั๊นจำชื่อไม่ได้ ต้องเปิดหนังสือกางบ้าง ไม่ก็เรียกพระ-นางแทนเลย

คุณ Pd ฮ่าๆ พล็อตพิมพ์นิยมเนอะ
โดย: ออโอ วันที่: 28 กรกฎาคม 2558 เวลา:17:30:03 น.
  
พล็อตน่าอ่านค่ะ
โดย: kunaom วันที่: 29 กรกฎาคม 2558 เวลา:10:19:21 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments