เมษายน 2558

 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
วันที่ฝนเพียงดิน ณ พิชา เขียน

เป็นครั้งแรกที่อ่านงานของผู้เขียนค่ะ




วันที่ฝนเพียงดิน

ณ พิชา เขียน

สนพ.ไฟน์บุ๊ค


หลังปก


เอธดา หญิงสาวเชื้อสายไทย-ปกานี ไม่คาดคิดมาก่อนว่าหลังการเจรจาสันติภาพที่บิดาเธอเอาชีวิตเข้าแลก ข้อเสนอที่ถูกหยิบยื่นมาให้ คือการสมรสกับบุตรชายคนเล็กของผู้นำระดับสูงในรัฐบาลทหาร แต่เพื่ออนาคตของดินแดนที่เคยบอบช้ำจากสงครามชาติพันธุ์ เธอก็ยอมรับเงื่อนไขนี้โดยไม่ลังเล

"คุณได้ประโยชน์ในส่วนของคุณ ฉันได้โอกาสในส่วนของฉัน มันก็เท่านั้น"

ศิรัส ผู้ไม่เคยต้องการยุ่งเกี่ยวกับวังวนอำนาจ แต่เมื่อพบกับผู้หญิงใจแข็งอย่างเธอ เขาก็พร้อมก้าวเข้ามาสู่พันธะนี้โดยไม่มีข้อแม้

"ผมจะไม่เป็นฝ่ายขอหย่าคุณเป็นอันขาด และอย่าเอ่ยคำนั้นให้ผมได้ยินง่ายๆ ยกเว้นมันจะถึงวันที่คุณต้องการจากผมไปจริงๆ"


การโยงใยบุตรชายนอกสมรสของเสาหลักฝ่ายรัฐบาลกับธิดาคนเล็กของผู้นำสายพลเรือนฝ่ายชนกลุ่มน้อย ซ่อนเร้นเหตุผลใดที่เธอและเขาไม่เคยล่วงรู้?


พันธนาการที่ถูกกำหนดจากคำว่าผลประโยชน์...

จะยาวนานอย่างไรหากปราศจากคำว่ารัก?



เล่าเรื่องย่อๆ


ปกานีเป็นชนกลุ่มน้อยที่อยู่ติดชายแดนไทย ซึ่งมีปัญหาพิพาทเรื่องแบ่งแยกดินแดนกับประเทศพันธุรัฐ เป็นประเทศสมมติ และสถานการณ์จำลองของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้านในปัจจุบัน

พ่อของนางเอกเป็นผู้นำที่ต่อสู้เพื่อปกานีมาอย่างยาวนาน เขาเล็งเห็นว่าสงครามนำมาซึ่งความสูญเสีย ถ้าอยากจะให้ปกานีอยู่รอดและพึ่งพาตนเองได้ก็มีแต่ต้องพูดคุยร่างสัญญาเพื่อสันติภาพขึ้น แม้นางเอกจะมีเชื่อสายปกานีเพียงครึ่งเดียว แต่เธอก็ได้ซึมซับสิ่งที่พ่อทำมาทั้งชีวิต ยิ่งบ้านของเธออยู่ติดชายแดนไทย-ปกานีแล้วนั้นทำให้เธอรู้จักและคุ้นเคยเหมือนตัวเองเป็นชาวปกานีแท้ๆ แต่แล้ววันหนึ่งเอธดาก็ได้ทราบว่าพ่อของเธอทำข้อตกลงลับๆ กับหนึ่งในผู้นำของสินธุรัฐที่จะให้เธอแต่งงานกับบุตรชายคนหนึ่งของเขา เอธดาต้องใคร่ครวญอย่างรอบคอบเพราะแม้นี่คือหนึ่งในความหวังของบิดา แต่ก็เป็นชีวิตของเธอต่อไปเช่นเดียวกัน


คุยกันหลังอ่าน


เรื่องสงคราม การแบ่งแยกดินแดน ความไม่สงบระหว่างชนกลุ่มน้อยและประเทศแม่ ความพยายามที่จะรวมอำนาจการปกครอง การให้ความช่วยเหลือจากนานาชาติรวมถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทย องค์ประกอบเหล่านี้ดูเหมือนจะทำให้เรื่องนี้หนัก แต่จริงๆ อ่านไม่ยาก เพราะผู้เขียนนำเสนอแง่มุมแค่บางประการและไม่ลงลึกนัก การดำเนินเรื่องที่ไม่ซับซ้อนทำให้เรื่องเดาได้ไม่ยาก

ตัวนางเอก เอธดา เป็นคนแข็ง ไม่เกรงกลัวใคร แม้จะมีเหตุมีผลพอควร รู้จักพูดคุย ถามคำถาม ขอร้อง และขอโทษ แต่หลายครั้งเอธดาจะมุทะลุดุดัน ทำให้ภาพรวมของตัวเธอค่อนข้างกระด้าง

บทสนทนาหลายบทที่อ่านแล้วชะงักปนสะดุ้งในใจ เพราะความตรงๆ แข็งๆ ของเอธดาบางครั้งคาบเกี่ยวกับเรื่องความอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ ความเมตตาต่อลูกน้อง  ความน่ารักของคนรัก

ด้วยภาษาเป็นสิ่งที่ซับซ้อน นอกจากนำเสนอออกมาตามตัวอักษรแล้วยังมีนัยมาก สามารถพลิกแพลง ฟังตรงฟังตะแคงได้เสมอ โอไม่แน่ใจว่าพูดเขียนต้องการนำเสนอให้ตัวนางเอกเป็นคนแข็งในลักษณะนี้หรือเปล่านะคะ แต่ถ้าไม่ตั้งใจ โอขอเสนอแนะสักเล็กน้อย


หน้า 16 เอธดาพูดคุยกับทูโด

"อืม...ฉันไม่ทำอะไรเสี่ยงหรอกน่า เธอจะไปไหนก็ไปเถอะ เซ้าซี้น่ารำคาญ"เธอปัดมือให้อีกฝ่ายรีบไปเสีย

เอธดาอาจจะรำคาญจริงๆ หรือเพราะทูโดเป็นทั้งลูกน้องและคนที่รู้จักกันมาอย่างยาวนาน เธอจึงพูดตรงๆ ประโยคนี้ก็อาจเป็นไปได้ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็น

"อืม...ฉันไม่ทำอะไรเสี่ยงหรอกน่า เธอจะไปไหนก็ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง"

ดูน่ารักกว่ากันนะคะโอว่า


หน้า 33 เอธดาพูดคุยกับอาจารย์นิรมน

ย่อหน้าแรก

"ค่ะ ไปตั้งนานแล้วตอนนี้ก็ยังไม่กลับบ้าน"

ประโยคนี้ห้วนเกินไปโดยเฉพาะพูดกับผู้ใหญ่นะคะและคำว่า "ไปตั้งนานแล้ว" รูปนี้ดูหนักแน่นและแข็งเกินไปใกล้เคียงกับรูปแบบคำประชด (นึกภาพ A: ไปมาเมื่อไร B: ตั้งนานแล้ว เพิ่งรู้เรอะ!) ถึงแม้เอธดาอาจพูดด้วยน้ำเสียงปกติไม่ได้เน้นคำ แต่ตัวหนังสือและคำบรรยายก็ไม่สามารถทราบถึงตรงนี้ได้


ลองเปลี่ยนเป็น

"ค่ะ คุณพ่อไปได้สักพักใหญ่แล้วตอนนี้ยังไม่กลับบ้านเลยค่ะ"

น่าจะสุภาพและนุ่มนวลกว่านะคะ


หรือ ถ้าเติมคำบรรยาย เช่น

"ค่ะ ไปตั้งนานแล้วตอนนี้ก็ยังไม่กลับบ้าน"เอธดาทอดเสียงยาวโดยไม่รู้ตัว

ก็จะเห็นถึงความโหยหาพ่อ ความเว้าวอนอยู่ลึกๆ (ในกรณีที่คนเขียนต้องการแบบนี้นะคะ)


ย่อหน้าที่สาม

"หนูก็ได้ยินอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ เอาเป็นว่าหนูสนใจตำแหน่งที่อาจารย์แนะนำมาเพียงแต่ขอบอกแม่กับพี่ชายก่อนสักหน่อยว่าหนูจะไปรับจ๊อบกับอาจารย์ ถ้างานในฟาร์มไม่ยุ่งมากคิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ"

การใช้ "เอาเป็นว่า" เหมือนตัดบทรวบกับสรุป ซึ่งประโยคนี้น่าจะเป็นผู้ที่สูงวัยกว่าพูดกับผู้น้อย หรือเพื่อนพูดกับเพื่อนมากกว่านะคะ และการพูดว่า "ถ้าไม่ยุ่ง" ตามจริงแล้วรูปประโยคธรรมดามากแต่มันแสดงออกเป็นนัยว่าเอธดาเป็นคนสำคัญกว่า และอาจารย์นิรมลเป็นรอง

ลองเปลี่ยนเป็น

"หนูก็ได้ยินมาอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ อาจารย์คะ เรื่องตำแหน่งที่อาจารย์แนะนำ หนูสนใจค่ะ แต่ขอบอกแม่กับพี่ชายก่อนสักหน่อยว่าหนูจะไปรับจ๊อบกับอาจารย์ ถ้างานในฟาร์มไม่มีปัญหาอะไร คิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ"


ขอยกตัวอย่างให้พอเห็นภาพนะคะ ในเล่มยังมีอีกมากพอประมาณ



ตัดมาที่พระเอก ศิรัส เป็นคนแข็งอีกคนหนึ่งแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอ่อนให้เอธดาหลายต่อหลายครั้ง เขาแสดงออกค่อยข้างชัดว่าเห็นเอธดาเป็นคนสำคัญ โอแอบสงสารศิรัสไม่ได้เพราะตัวเอธดามักจะแสดงออกว่า "ฉันไม่แคร์เธอ" บ่อยๆ 

แต่แล้ว...ศิรัสก็มาตกมาตายตอนช่วงท้าย คะแนนให้พระเอกเลยหล่นวูบเลยค่ะ

...มีอะไรทำไมไม่คุยกันก่อนน้อ ความรุนแรงและการบังคับไม่ได้แก้ปัญหาได้ทุกอย่างเสมอไปเนอะ ...ทำให้น้ำหนักความน่าเชื่อถือ ความมีเหตุผล และการพยายามแสดงออกว่ารักของศิรัสตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอเอธดาตกลงไปฮวบใหญ่ จากที่กำลังจะชอบเรื่องราวของทั้งคู่ โอเลยได้มีอันไม่ปลื้ม

ทั้งพระนางก็มีปัญหา มีความไม่เข้าใจกัน มีการใช้อารมณ์ตัดสินปัญหาหลายต่อหลายครั้ง แต่ข้อดีที่ทั้งคู่มีก็คือเป็นคนมีเหตุมีผลบ้างไม่ถึงกับไร้เหตุผลเลย ซึ่งเวลาที่ทั้งคู่ปรึกษาหาทางแก้ปัญหาเป็นช่วงเวลาที่โอชอบที่สุดของทั้งคู่


นอกจากปัญหาเรื่องบทสนทนาที่จะติดใจโอมากสักหน่อย ยังมีคำที่คนเขียนอาจจะเผลอใช้เพราะคุ้นชินหลายครั้ง เช่นคำว่า "แต่น่าแปลกที่...", "รอมชอม" บางครั้งรูปประโยคและอารมณ์ที่ได้ก็ไม่เอื้อให้ใช้คำนี้นะคะ ลองเลี่ยงไปใช้คำอื่นดูเพื่อแก้เรื่องความจำเจในบทความค่ะ


การบรรยายบางครั้งคนเขียนอาจจะตั้งใจบรรจงแต่งเกินไปเลยแทรกใช้คำที่ค่อนข้างอลังการเกินรูปประโยคทำให้คำนั้นโดดออกมาจากประโยคทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด


การนำเสนอความคิดตัวละครแยกออกมาหนึ่งบรรทัดในบางช่วงของเนื้อเรื่อง จริงๆ โอชอบรูปแบบนี้เหมือนกันนะคะ รู้สึกว่าเป็นการแทรกจังหวะและทำให้เกิดความรู้สึกร่วมได้ดี แต่หลายๆ ประโยคโอรู้สึกว่าแทนที่จะก่อให้เกิดความรู้สึกร่วม กลับทำให้ตัวละครดูไม่แยบยลนัก 


บางช่วงเล่าเรื่องช้า ทำให้รู้สึกว่าเยิ่นเย้อไปบ้าง


รูปประโยคสวยๆ เวลาใช้เปรียบเปรยยังไม่เด่น อธิบายยังเข้าใจยาก อ่านแล้วจะงงมากกว่าเห็นภาพ



จริงๆ โอชอบหัวข้อที่หยิบยกมาเล่นเลยแอบคาดหวังว่าจะมีเรื่องราวและประเด็นที่มากกว่านี้ พอมีน้อยเลยผิดหวังไปบ้าง อีกทั้งภาษาและบทสนทนาที่โอจะติดเลยทำให้สะดุดเป็นพักๆ



ทำไมเวลาพิมพ์ใน word ทิ้งไว้ พอเอามาลง พวกวรรคตอน ย่อหน้าต่างๆ ที่เคยจัดไว้ หายหมด!Smiley ควรทำยังไงดีคะ ไม่อยากมาแก้ใหม่ทุกครั้งเพราะมักจะตกหล่น 




Create Date : 24 เมษายน 2558
Last Update : 24 เมษายน 2558 21:44:37 น.
Counter : 1770 Pageviews.

7 comments
  
มาอ่านรีวิวค่า งานคุณ ณ พิชา ยังไม่เคยอ่านจริงจัง
แต่มีหนังสือองผู้เขียนอยู่สองเรื่องได้ เอาไว้จะอ่านบ้างค่ะ
คุณโอรีวิวละเอียดจัง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสำนวนส่วนตัวของผู้เขียนรึเปล่า
อาจจะเพราะนางเอกเปป็นคนแข็งก็ได้ อันนี้อ่านเอาจากรีวิวค่ะไม่แน่ใจต้องอ่านก่อน ^^

เรื่องจัดหน้านี่เป็นปัญหาค่ะ
คุณโอก๊อปมาวางแล้วต้องเข้ามาจัดใหม่อีกค่ะ ของนุ่นก็ทำแบบนั้น
บางทีจัดยอ มาลงปุ๊บหายหมด ต้องจัดใหม่ครั้งหรือสองครั้งอีกค่ะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า

โดย: lovereason วันที่: 24 เมษายน 2558 เวลา:22:48:01 น.
  
ไม่เคยอ่านงานของ ณ พิชา เหมือนกันค่ะ

เรื่องพิมพ์จากที่อื่น แล้วมาแปะในนี้ เคยลองหลายอย่างแล้วค่ะ ไม่เวิร์กเลยสักทาง....สุดท้ายเราก็เขียนสดใน Blog เอาเนี่ยแหละค่ะ
( ค่อย edit เอาเวลาอ่านทวนแล้วแปร่ง ๆ )
โดย: Serverlus วันที่: 25 เมษายน 2558 เวลา:8:48:42 น.
  
ปกนี้เคยเห็นผ่านๆหลายครั้งอยู่เหมือนกันค่ะ น่าสนใจ ส่วนคาแรคเตอร์ตัวละคร อาจเป็นความตั้งใจของผู้เขียนรึป่าวคะ ภาษาพูดจึงออกมาแบบนั้น

(เรื่อง word เป็นปัญหาเหมือนกันค่าา ช่วยไรไม่ได้เลย 55)
โดย: kunaom วันที่: 25 เมษายน 2558 เวลา:11:18:12 น.
  
เนื้อหาเข้มข้นดียัง


#พิมพ์ลงwordก่อนเหมือนกัน แต่ก็ต้องจัดหน้าใหม่อีกที 5555

แต่จะให้พิมพ์ลงใน Blog เลยก็ไม่ไหว เลยมีครั้งนึง พิมพ์แทบตาย เวบล่ม ! ร้องไห้หนักมาก การจัให้จิ้นอารมณ์ใหม่ มันยากมากมาย
โดย: Prophet_Doll วันที่: 25 เมษายน 2558 เวลา:15:47:44 น.
  
คุณนุ่น นางเอกตามบทแล้วเป็นคนแข็งค่ะ แต่โอไม่แน่ใจในระดับของความแข็งที่คนเขียนต้องการนำเสนอ คุณนุ่นอ่านจบแล้วอย่าลืมมาแชร์นะคะ จัดหน้านี่แก้ไม่ได้ซีนะคะ

คุณเอ้ หลังๆ โอเลยพิมพ์สดแล้ว save as draft บ่อยๆ เอาไว้กันไฟตกไฟดับ แต่บางครั้งมันยาว แล้วโอไม่มีเน็ตก็เลยแยกไว้ก่อนกันลืมค่ะ ทางอื่นๆ ไม่เวิร์กสินะคะ

คุณอ้อม ความที่นางเอกเป็นคนแข็งนี่น่าจะตั้งใจค่ะ เพราะเธอมีหัวใจสู้ และเป็นลูกพ่อพอตัว แต่โอไม่แน่ใจในระดับความแข็งที่่ใส่มา ถ้ามากๆ เข้ามันจะดูเป็นกระด้างเอา

คุณ Prophet_Doll ชะตากรรมเดียวกันค่ะ ช่วงหลังๆ โอพิมพ์สดลงบล็อกแต่ save as draft ไว้กันไฟตกไฟดับต่างๆ ให้เขียนใหม่นี่อยากร้องไห้จริงๆ ค่ะ เขียนอีกรอบก็ไม่เหมือนเดิมนะเออ

ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์ค่า เรื่องจัดหน้าบล็อกก็ยังเป็นปัญหาระดับชาติต่อไปปป
โดย: ออโอ วันที่: 25 เมษายน 2558 เวลา:19:20:04 น.
  
อ่านรีวิวแล้วค่อนข้างเครียดเเทนนักเขียนนะคะ

โดยเฉพาะตรงประโยคที่แนะนำให้แก้ บอกตรงๆว่านักเขียนเค้าเขียนดีอยู่แล้ว ไม่ได้แย่เลย อ่านแล้วเข้าใจ ฟังเป็นภาษาพูดธรรมดาๆ

แต่ถ้าจะให้เขียนใหม่ตามที่เจ้าของบล็อคแนะ เราว่าไม่เวิร์กค่ะ อย่างเช่นอยากให้แก้เป็น

"ถ้างานในฟาร์มไม่มีปัญหาอะไร คิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ" เห็นอะไรมั้ยคะ มันคือการใช้คำซ้ำค่ะ คำว่า "ปัญหา"

การเป็นนักรีวิวที่ดีนั้น จะต้องรีวิวถึงองค์รวม เนื้อเรี่องโดยรวม แต่อย่าไปพยายามลงลึกถึงขึ้น จะเปลี่ยนสำนวนหรือแนวคิดของนักเขียนเลยค่ะ เพราะย่อมไม่มีนักเขียนคนไหนคิดออกมาได้อย่างที่นักรีวิวต้องการทุกอย่าง สำนวนใครก็สำนวนมัน

คาแรกเตอร์ของตัวละครแต่ละตัวก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่จะส่งผลให้รูปประโยคที่ต้องการสื่อสารนั้นออกมาเป็นแบบไหน ต้องการจะบอกเหมือนกัน แต่คนพูดคนละคน วิธีพูดก็ไม่เหมือนกันแล้ว

ไม่อยากให้ใส่ความคิดของตนเองลงไปว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่อยากให้อ่านแล้วเข้าใจว่านักเขียนต้องการสื่อสารอะไรกับเรามากกว่า ถ้าไม่อย่างนั้นก็ยากที่จะอ่านแล้วมีความสุขกับตัวหนังสือได้ค่ะ ^_^

ขอบคุณค่ะ



โดย: นักอ่านเงา IP: 94.23.252.21 วันที่: 29 เมษายน 2558 เวลา:16:47:18 น.
  
คุณ นักอ่านเงา ขอบคุณมากค่ะที่แสดงความเห็น มีประโยชน์ต่อโอมากๆ เลย ต่อไปจะระวังมากขึ้นค่ะ

ที่โอเขียนเป็นสิ่งที่โอคิด ใจจริงไม่อยากแก้เลยเพราะเราอยากอ่านผลผลิตที่มาจากนักเขียนโดยแท้จริงอยู่แล้วค่ะ แต่บทสนทนาเรื่องนี้เป็นปัญหาซึ่งโอคิด (เอง) นะคะ ว่าเป็นปัญหาใหญ่ของเรื่องเลยค่ะ เลยอยากลองแนะแนวทางดู

ประโยคที่คุณนักอ่านเงายกมา เป็นประโยคที่โอเห็นว่าเป็นปัญหาเหมือนกันค่ะ เพราะคำซ้ำ แต่คิดไม่ออกเหมือนกันว่าควรแก้เป็นอย่างไรดีให้มีปัญหาน้อยที่สุดโดยไม่เปลี่ยนรูปประโยคของคนเขียนจากเดิม

รูปที่ยกมาอาจเห็นภาพรวมไม่แน่ชัด ใจจริงอยากแนะนำให้ลองอ่านเรื่องเต็มๆ ก่อนค่ะ เพราะโอว่าสำนวนที่ว่ามันโดดออกมาจนโอสะดุ้งเลย

อยากให้ความเห็นของเราเป็นส่วนหนึ่งที่แสดงออกมาว่าเราคิดว่าผลงานนี้ มีปัญหาที่ตรงไหน ทำไมเราจึงไม่ชอบ และทำไมเราถึงชอบ ทำไมเราถึงติดใจ

มันเป็นเหตุเป็นผลกันน่ะค่ะ สำนวนมีส่วนอย่างมากที่จะทำให้เรื่องนั้นสนุกหรือไม่นะคะ เพราะหนังสือนิยายนั้นสื่อสารกับเราผ่านภาษานั่นเอง

คนเขียนไม่จำเป็นต้องแก้ตามโอเลยค่ะ โอแค่แนะแนวทางว่าโอเห็นว่าตรงนี้มันเป็นปัญหา งานออกมาแล้ว แก้ไม่ได้แล้วค่ะ แต่เขาจะมีข้อคิดเห็นว่า งานต่อไปจะเป็นอย่างไร เขาจะนำทิศทางไปในทางไหน

ซึ่ง ไม่ต้องเชื่อโอทั้งหมดนะคะ

แค่เป็นข้อคิดเห็นข้อหนึ่งเท่านั้นเอง

จริงๆ งานเขียนติ โอเขียนยากกว่าชมมากเลย เพราะไม่ใช่แค่บอกว่าไม่ชอบแล้วจะจบ แต่ต้องบอกด้วยว่าไม่ชอบเพราะอะไร


ขอบคุณที่แสดงความคิดเห็นและรับฟังค่ะ

โดย: ออโอ วันที่: 29 เมษายน 2558 เวลา:17:02:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments