ka-ki-ku-ke-ko คะ คิ คุ เคะ โคะ เล่าจิปาถะจากญี่ปุ่น
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
9 เมษายน 2553

ทิ้งเมียทิ้งได้ไม่ยากเย็น 2

เซ็งเป็ดเลยคับ แต่ไหงกลับมาเล่าต่อ(นิดนึง)Smiley




Free TextEditor


ก่อนที่ไอ้โย่งมันจะได้นังโก๊ะ
มันก็เคยชื่นชมเมีย(เก่า)มันเสียยิ่งกว่ากระไร

เมียเก่ามันน่ะ
ถ้าเอ่ยชื่อ คนในวงการภาษาศาสตร์ญี่ปุ่นทั้งหลายก็ร้อง"โห"
เพราะเมียเก่ามันเป็นนักวิชาการที่ดังมากๆ
แถมสอนอยู่ในมหาตลัยชั้นดาว
ไม่ใช่ว่าสอนอยู่ตามหมาลัยเล็กๆนอกเมืองอย่างตาผัวโย่ง

ไม่ต้องตีเกราะเคาะไม้ ใครๆก็ร้อง
"โห คนที่เขียนหนังสือเรื่องนั้นเรื่องนี้ใช่แมะ"



อย่างว่าแหละ ธรรมชาติเพศผู้ในบรรดาสัตว์ทั้งปวง
จะ 4 ตีน หรือ 2 เท้าก็ตาม
ร้อยทั้งร้อย ..เถอะ.. อย่าให้เซดเลยฟะ

ถ้าให้เลือกระหว่างผู้หญิงฉลาดกับผู้หญิงที่ถวายตัวบริการหมักๆ
ในเรื่องนั้น พ่อ ! ร้อยทั้งร้อย พ่อเอาอย่างหลังแน่นอน




ไอ้โย่งมันก็ซามุไรหุบปากเงียบ
ตอนมันกำลังได้ที่ได้ทางกับนังโก๊ะ
มันไม่เคยเปิดปากป่าวประกาศให้ใครรู้หรอก

มีแต่นังโก๊ะตัวดีนั่นแหละที่ชอบแกว่งตะหรูดนี่แหละ
เที่ยวประกาศวีระกรรมของตัวเองให้ชาวประชาได้รับรู้
คุยแล้วมีความสุขซ้ำสอง

มันกล้าได้กล้าเสีย ด้วยกำลังแรงของสาวร้อนคาว

ถ้ามันไม่เล่า ใครที่ไหนจะรู้ว่า...
ในคืนไหนที่ฝนฟ้าเป็นใจ
ในคืนที่ฟ้าคะนองเปรี้ยงป้าง
ในคืนที่ลมหนาวพัดกระพือ
หรือแม้แต่ในคืนที่หิมะตกเป็นปุยขาว

นังโก๊ะมันไปยืนรอไอ้โย่งที่หน้าประตูหอพักของมัน

คืนไหนที่ฝนฟ้าเป็นใจ
คืนที่ฝนฟ้าร้อง
คืนที่ลมหนาวพัด
คืนที่หิมะตก

คืนโหดๆแบบนี้
เพศผู้ที่ไหนที่จะทนเห็นนังโก๊ะ
ยืนตัวสั่นเป็นนางนกน้อยอยู่หน้าประตูได้
โดยไม่เปิดประตูรับนังโก๊ะเข้าไปกอดกบ
ปรนปรือ...

ความเป็นอาจารย์กับลูกศิษย์ไม่มีเหลือ
คงมีแต่ความเป็นมนุษย์ดิบๆ พระกับนาง
ชายกับหญิง

เสร็จสับ นังโก๊ะมันก็อ้าปากเหมือนได้ "กำชัย"

มันก็เที่ยวไปเล่าให้เพื่อนพ้องในคณะว่า
มันเข้าไป "ชงน้ำชา" ให้อาจารย์หนุ่มกินในห้อง
แล้วก็กลับบ้าน
ป่าวทำอะไรกัน

ไม่มีอะไรมากไปกว่า "กินน้ำชา" มันเน้นนักหนา

เซ็งเป็ด


ก่อนจบเรื่องราวของไอ้โย่งกับนังโก๊ะในวันนี้
เพิ่งจะนึกออกว่ายังไม่ได้เปิดโปง
ตัวนังโก๊ะแม่แกว่งก้นนี้ว่ามันเป็นใคร
สำมะคันแค่ไหน

ค่าาาา...เรื่องรักๆใคร่ๆหลงๆในมหาตลัยมันก็ไม่พ้น
ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์หนุ่มกับลูกศิษย์สาว

นังโก๊ะตัวดีเป็นนักศึกษาปริญญาเอกของคณะ

มันมาเรียนหนังสือนะ
แต่ยังไม่ทันมันจะได้ปริญญา
มันก็ได้อาจารย์ที่ปรึกษาไปเป็นผอมันในเวลาสองสามปี

ใครๆในคณะก็ยกมือบอกว่ามันเก่งหวะ
ทำผัวเมียคนอื่นให้แตกแยกกันได้

บางคนที่นิยมความเก่งของนังโก๊ะก็วิจัยในแนวบวกว่า

" แก้วมันร้าวอยู่แล้ว แค่ลูบๆคลำๆนิดเดียว
เดี๋ยวๆมันก็แตกเองแหละ"
หาใช่เป็นความผิดของนังโก๊ะไม่



เซ็งเป็ดจบตอนนี้ไว้แค่นี้ ยังไม่รู้ว่าจะมาต่อเมื่อไร



ปล.รูปไม่เกี่ยวกับเรื่อง
แต่ตอนนี้เป็นอาทิตย์ที่ 3 ที่ดอกซากุระบาน
และคงจะ...
เหี่ยวและโรยในอีกไม่กี่วัน
มันคืออนาคตของซากุระ

เอามาฝากเพื่อให้ปลงซะว่าชีวิตนี้มันสั้นนัก
มีกิเลศพอๆกันทุกคน ผิดแต่ว่า
จะทำให้มันสวรรค์หรือนรก แล้วแต่ท่านเทอญ
....นโม...




Create Date : 09 เมษายน 2553
Last Update : 9 เมษายน 2553 18:26:21 น. 0 comments
Counter : 604 Pageviews.  

akebi1
Location :
กรุงเทพฯ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ka-ki-ku-ke-ko คะ คิ คุ เคะ โคะ
เล่าจิปาถะจากญี่ปุ่น

สงวนลิขสิทธิ์เนื้อหาและรูป
[Add akebi1's blog to your web]