ชุมชนแซ่บ แสบเกินพิกัด / 3 / ข้างล่างจะมี Postcard ทำมือ ถ่ายภาพเอง แปะอยู่จ้า



ข้าล่างจะมี Postcard ทำมือ
ถ่ายภาพเอง



อ่าน ชุมชนแซ่บ แสบเกินที่กัด ตอน 3 ได้ที่นี่ Click




ปล. (ปฐมลิขิต) : แม่โสมเขียนเรื่องนี้เมื่อหลายปีมาแล้ว ฉะนั้น เหตุการณ์ชื่อตัวละคร จะเสร่อ และไม่ up to date เกรงท่านผู้ชมจะเง็ง เลยต้องแจ้งล่วงหน้า

ปล. 2 : แม่โสมมิได้ตรวจทานคำถูกผิด วรรคตอน ท่านผู้ชม โปรดทำใจ

ปล. 3 : คราวนี้จะลากมาให้หมดเลย แต่ไม่จบนะ หากต้องการอ่านให้จบ แม่โสมต้องนั่งเทียนเขียนต่อ อันนี้ต้องดูลมเพ เลือดจะไป ศอกจะมาด้วย

ปล. 4 : แม่โสมจะแช่หน้านี้ไว้นานหน่อย เนื่องจากว่าจะเอารูปไประยอง มาสวมเสียบ ระหว่างทาง

ปล. 5 : งวดนี้ยาวสะใจวัยซาดิสม์ แล้วอย่าบ่นอีกล่ะว่า ย๊าวววว ยาว อ่านไม่ได้ แพ้แสง อะไรทำนองนั้น

อ่านไปเห๊อะ ท่านจะอ่านจบโดที่ท่านจะไม่รู้ตัวเลยว่า บัดนี้ มีชายหน้าตาแปล๊กแปลก กำลังล้วงมือเข้ากระเป๋าสตางค์ของท่าน เพื่อหวังส่งจดหมายรัก !

เอาล่ะ ขอเชิญ อ่านกันเลยทีเดียว




หลังจากโดนประชาชนรุมโห่ แทนที่คุณนายจะสำนึก กลับเชิดหน้าหยิ่งสวยใส่สอด แล้วโถมกอดอย่างนัวเนีย

คุณนายเผลอเข้าใจผิดจิตหงุดเงี้ยว เห็นหน้าสอดสลับ กลายเป็นหน้าพ่อยอดชาย สอด… จึงซวย

สอดดิ้นพลาดๆ “ช่วยด้วย ชวยด๋วยยยยยย” สภาพหน้าเขียวอมเหลืองของถนัดสอด ดูก็รู้ว่า กำลังขาดอากาศหายใจ น่าสงสารมาก

แม้สภาพสอดจะดูน่าเข้าไปช่วยเหลือ แต่… ไม่มีใครสักคนเข้าไปช่วย มีแต่เชียร์ ! ให้คุณนายกอดสอดให้แน่นขึ้น เพราะชาวบ้านหลายคน ก็มีความคลั่งแค้นส่วนตัว และเฝ้าหาโอกาสจัดการกับสอดอยู่เหมือนกัน ภาพดิ้นพลาดๆที่ปรากฏ จึงถือ เป็นการลดความแค้นของปวงประชาไปได้ไม่มาก แต่ก็ไม่น้อยเลย

“สวัสดีโยม” เสียงพระที่ไหนมาโปรด…

“อ้าวคุณอา สวัสดีค่า” สอดหลุดจากอ้อมกอดบรรลัยจักรได้อย่างหวุดหวิด เมื่อพ่อหมอคนดังแห่งยุค โผล่พรวดขึ้นมากลางวง

“คุณอามาได้ไง?” คุณนายสืองงจริงๆ

“ดำดินมา..!” พ่อหมอแห่งยุคกล่าวด้วยใบหน้าไม่แสดงอารมณ์

ทันทีที่ประชาชนเพ่งจนรู้แน่ชัดว่านั่นคือใคร ประชาชนต่างกรูกันเข้าไปรุมทำความเคารพพ่อหมออย่างเอาเป็นเอาตาย พอประชาชนเคารพพ่อหมอจนหนำใจ ก็ต่างแยกย้ายกันออกมายืนนอกวง เพื่อจะพินิจพ่อหมอให้เต็มตาอีกสักครั้ง

“อ้าวพ่อหมอ พ่อหมอ หายไปไหน??? !!! ศักดิ์สิทธิจริงๆ หายตัวได้!!!” ประชาชนเซ็งแซ่ลั่นซอย เซ็งแซ่ เซ็งแซ่ และเซ็งแซ่

“อ๋อยยยย ยู๋ นี…” มิดเลย มิดพื้น พ่อหมอจมธรณีไปทั้งตัว เหลือแต่หัวและแขนซ้าย ที่ปิ่มพื้นดิน ประชาชนอยากจะดูให้เต็มตา แต่กลับตื๊บพ่อหมอ เสียเต็มทีน! ------- เฮ้อ… เป็นคนของประชาชนก็อย่างนี้

หลังจากรถแบ็คโครได้ทำการงัดพ่อหมอขึ้นจากหลุมสำเร็จ คุณนายสือก็เปิดฉากสนทนา โดยไม่ยอมให้น้ำให้ท่าแขกเหรื่อกันเลย

“อาหมอมาทำไมคะนี่ อยู่ดีดี ก็มาให้คนเหยียบ…” คุณนายสือเธอกัดได้แม้กระทั่งอาในไส้

“อาได้ข่าวว่าแถวนี้มี ปอบ กระสือ กระหัง กระซู่ กรูปี มาป้วนเปี้ยน ทาง FBI KGB CIA UFO WHO GATT NATO และองค์กรอีกมากมาย จึงติดต่ออา เพื่อให้มาปราบผีและสารพัดสัตว์บกเหล่านี้”

อ้อ… ลืมแนะนำ พ่อหมอคนดัง คนนี้คือ หมอซันตู หมอสารพัดนึก ซึ่งมีดันศักดิ์เป็นญาติสติเฟื่องของคุณนายสือมาแต่ครั้งไหน ไม่มีใครทราบ คุณนายสือเองก็งงอยู่เหมือนกัน ตัวหมอซันตูเองก็ใช่ย่อย งงเหมือนกัน! ! แต่ไหนๆแล้ว ก็เลย เลยตามเลย

อุ๊ย ต๊าย ว๊าย วี๊ด บึ้ม กระหึ่มแล้วจ้า ----------- ชาวชุมชนบ้านดอน + สมุน + คุณนายสือ + ถนัดสอด ต่างถอดสีหน้าด้วยความตกใจกลัว มันช่างเป็นเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก แม้แต่เหาและเห็บบนหัวคุณนาย ยังกระโดดหนีกันให้ครึก

"5555555 กร๊ากกกกกกกก โฮ๊ยยยยยยย!!!" คุณนายสือ อยู่ๆ ก็หัวร่องอหาย แล้วหันมาโวยใส่สอด

ไม่ใช่อะไร สอดเอื้อมมือไปแยงแถวสีข้างคุณนาย หวังจะเตือนอะไรบางอย่าง โดยลืมไปว่า ตรงนั้น เป็นที่ตั้งของ "ต่อมฮา" ของคุณนาย สอด... เลยสะกิดต่อมฮาของคุณนาย ไปอย่างพลาดพลั้ง

"โทษครับคุณนาย เกล้ากระผม เพียงใคร่อยากจะกราบใต้จั๊กกระแร้เตือนสติคุณนายว่า ประชาชนกำลังจะลุกฮือกันแล้วครับ" สอดเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบราบแต่หนักหน่วง

คุณนายตาเบิกโพลง "เขาจะลุกฮือเรื่องไร สอด..."

ยังมิทันที่สอดจะเสริม ก็มีชาวชุมชนคนหนึ่ง ทะลึ่งพรวดขึ้นมาว่า "คุณนาย พวกเรารอฟังเรื่อง คุณ เต้า อยู่นาคร๊าบบบบบ" พูดพลาง ขยับไม้หน้าสามไปพลาง...


กระแอม กระไอ โอ๊ก อ๊าก หมอซันตู ใช้ความพยายามอย่างสุดแรง เพื่อดึงความสนใจ


"หืม... ขอฉันนึกสักหน่อย ผ่านมาหลายปี ภาพอดีต ก็ลางเลือน ฮืม... " คุณนายลอยตาขึ้นฟ้า กึ่งรำพึง คาบเกี่ยวรำพัน

โอ๊ก อ๊าก ขากกกกก เกร่อออออออออออ หมอซันตูกระแอมอย่างแรง จนลิ้นไก่แลบ ก็ไม่มีใครสนใจ --------- เมื่อตระหนักว่า ไม่มีใครสนใจแน่แล้ว หมอ... จึงโพล่งออกมาอย่างสิ้นละอาย

"นี่พวกหล่อน ตกลง พวกหล่อน จะไม่สนใจเรื่อง กระหัง กระสือ กระซู่ ที่กำลัง มาเป็นภัยมืดอยู่ย่านนี้ เลยหรือยะ? ! ?" หมอ... พอโมโห ฮอร์โมนแท้ๆ ก็พุ่ง!

ประชาชนหรี่ตาเหลือครึ่งตามองหมอ ส่งซิกให้รู้ว่าจับผิดได้ หมอผู้ลืมตัว ได้สติ หันมาเก็กมาดแมนเหมือนเดิม

"อะ โฮ่ง เอาเถอะ หนูสือ มีไร ว่ามา อย่าช้า เดี๋ยวหมาหอน" ทำไงได้ หมอซันตูผู้ถือคติ .....เอาชนะมันไม่ได้ ก็เป็นพวกเดียวกะมัน ละกัน....... ------ เอาวะ เลยตามเลย...

*
*

เมื่อครั้งที่แม่หนูสือน้อยวัยกระเตาะยังเด็ก นมยังเล็ก ไม่หย่อนคล้อยดั่งปัจจุบัน แม่หนูสือ ก็มีผิวพรรณ วรรณะ หน้าตา สะอาดสะอ้าน สมเป็นลูกผู้ดีตีนแดงเสียจริง

ปากรูปกุหลาบ ขับกับดวงเนตรเสน่หา จมูกโด่งอวบอิ่ม มองแล้วดูดี เมื่อทั้งหมด (รวมคิ้วด้วยนะ) จัดวางบนใบหน้ารูปไข่หงษ์อย่างมีนัยสำคัญ คือไม่สลับที่ว่างั้นเถอะ!

บวกกับรูปร่าง เอวคอด ตูดเป็นตูด อกอยู่ส่วนอก เมื่อดูรวมๆแล้ว แม่หนูสือน้อย นับว่าเป็นดาวได้เลยทีเดียว จึงไม่น่า ประหลาดใจนัก หากจะมีหนุ่มๆมีจีบ

ค้างเอาไว้ตั้งแต่ตอนที่แล้ว หนุ่ม เต้า หมิง ซื่อ ได้เข้ามาสนิทเส่น่หา ทั้งคู่ต่างสนิทกัน สนิทมาก สนิทกันจนดูเหมือนว่า ทั้งคู่ รักกัน

*
*

“ช้าก่อนคะคุณนาย” อ้าว นั่นเสียงคุณป้าประชาชน ที่โดนเตะปลายคางสลบไปนี่ ฟื้นแล้วเหรอ…

“ไอ้แหลม แหลมว๊อย ยกมาโลด” ป้าประชาชนบงการคนชื่อแหลม แหลมยกทีวีขนาด 49 นิ้วพร้อมมาแบตารี่ พอตั้งทีวีได้ ก็เปิดดูทันที

ฮือฮา ฮือฮา เสียงชาวชุมชน ฮือฮากันลั่น

“สัสดีค่ะ เรื่องพล่ามจำปี มาพบท่านผู้ชมอีกแล้ว” คุณหมี่สุก ผู้ประกาศข่าวสาว กล่าวทักทายผู้คน

“อ้า… ผมก็ขอ สัสดีด้วยคน” คุณสอลาหยุด นักข่าวหัวเห็ดคนดัง เจ้าของหนังสือออกใหม่ จับกังข่าว กล่าวทักทายเช่นกัน

“อ้า… คุณหมี่สุก คุณรู้จักชุมชนที่ดังที่สุดในประเทศไทยไหม” คุณสอโปรย เพื่อให้คุณหมี่ตบเข้าข่าว “ค่ะ” คุณหมี่ตอบรับแล้วยิ้มนิ่ง ! ! ! คุณสอมองลุ้นเพื่อรอต่อประโยค แต่ก็ผิดหวัง

“อ้า…. ซาแดงว่าคุณเกิดไม่ทัน ?” คุณสอหน้ายิ้มยั่วอารมณ์ หวังตบข่าว
คุณหมี่ “ค่ะ”
คุณสอ “!!!”

คุณสอหยิบถ้วยแดงที่ตั้งอยู่ตรงหน้าขึ้นดื่มดังโฮก!

หลายคนนึกว่านั่นคือกาแฟยามเช้า แต่ไม่ใช่ นั่นคือ เครื่องดื่มชูกำลังผสมซุปไก่สกัด ผสมตังกุย ผสมเส้นใหญ่ราดหน้าบด(ซึ่งปรุงมาแล้ว) ผสมข้าวกระเพราไก่ไข่ดาว และเมนูอื่นๆ แล้วแต่ว่า คุณสออยากรับทานอะไรในวันนั้น

ทั้งนี้ ดั่งที่ใครๆทราบกันดีว่า คุณสอ เป็นนักข่าวที่งานรุมรัดมาก จึงเป็นการยากที่จะหาเวลารับทานอาหาร อย่ากระนั้นเลย วิธีนี้ เป็นวิธีที่ … ในมิช้า ประชาชนที่มีงานรัดรึงเหมือนคุณสอ อาจหันมาให้ความนิยมอย่างหนักก็เป็นได้

ในเมื่อคุณหมี่ไม่ตบข่าว คุณสอ เลยขอตบเอง “ชุมชนนี้เป็นชุมชนที่โด่งดังคับประเทศ ชุมชนนี้มีมานานแล้วนะคุณหมี่ คุณเชื่อไหม ชุมชนนี้ก่อตั้งมาร่วมร้อยปีแล้ว…”

“ค่ะ”

“…..# _ #… ชุมชนนี้เงียบหายไปนานครับท่านผู้ชม แต่ปรากฏว่า นี่ … นี่ พาดหัว น.ส.พ. ทุกฉบับ ไหน คุณหมี่ช่วยผมหา น.ส.พ. ขอพาดหัวจ๊าบๆๆๆๆๆ มาฉบับนึง”

คุณหมี่ค้นทั่วโต๊ะ หนังสือพิมพ์ปลิวว่อน “ผ่าง!!! นี่ค่ะ” ในที่สุด คุณหมี่ก็หยิบหนังสือพิมพ์โด่งดังขึ้นมากาง

“แฉแล้ว ความรัก คุณนายสือ” คุณหมี่ อ่านพลาง ใช้นิ้วชี้ที่จ่าหัว

“เนื้อข่าวว่าไง หมี่สุก?”

“ความรักของคุณนายคนดังย่านชุมชนบ้านดอน ได้ถูกเปิดโปงขึ้น โดยแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้…. คุณนายคนดัง ผู้ที่ยังครองพรหมจรรย์ ได้สร้างอารมณ์เสื่อมศัรทธาให้กับชาวบ้านอย่างรุนแรง เนื่องจาก แหล่งข่าวได้เปิดเผยว่า เมื่อไม่นานมานี้ ด่างน้อย สุนัขขาประจำในคฤหาสน์ของคุณนาย ได้ทรยศโดยการไปขุดคุ้ย นำไดอารี่ของคุณนาย มามอบให้แหล่งข่าว พอแหล่งข่าวได้อ่านเท่านั้นแหละ ….เป็นเรื่องเลย” คุณหมี่ อ่านอย่างเมามัน

“ท่านผู้ชมครับ คำว่า แหล่งข่าวนี่คือ คนที่อยู่ในบ้านคุณนายแหละครับ แต่เปิดเผยชื่อไม่ได้” คุณสอให้ความรู้แก่ประชาชนเสมอ

“แหล่งข่าวดังกล่าว ใช้ชื่อ สมมุติว่า “ถนัดสอด ตอดไม่หยุด”….” คุณหมี่อ่านต่อไปเรื่อย โดยไม่ฟังคุณสอ

“……..!!!!!…….เอ๊ะนี่ น.ส.พ. อะไรนี่ เปิดเผยชื่อแหล่งข่าว” คุณสอเคืองเลย

“หลอน นิวส์” คุณหมี่ตะโดนลั่น

คุณสอตกเก้าอี้ “อะไรนะ!!!”

“หลอน นิวส์ น.ส.พ. เปิดใหม่ยอดฮิต อะไรนี่คุณ ไม่รู้จักหรือนี่” คุณหมี่ ได้ที รีบขี่แพะ
*
*
ทางฝ่ายชาวชุมชนบ้านดอน ประชาชนต่างเซ็งแซ่ อยากจะรู้เรื่องลับๆของคุณนายเสียเหลือเกิน

คุณนายหายไปไหน?? สอดก็หาย??? หมอซันตู มุดเข้ารูเดิม
*
*
“สอด… ฉันไม่นึกเลยว่าแกจะทำกับฉันได้” คุณนายคร่ำครวญ

“คุณนายขอรับ ผมทำเพื่อคุณนายโดยแท้” สอดกล่าวด้วยน้ำเสียง เอื้ออาทรไผท

“คุณนายลองคิดดูให้ดีดี ตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา คุณนายเฝ้าแต่รอ ต้า ใช่ไหมครับ”

คุณนายพยักหน้า

“ผมทราบความเจ็บระบมของคุณนายเป็นอย่างดี วิธีนี้ เป็นวิธีที่ผม ต้องเอาเท้าของด่างน้อย มาก่ายหน้าผากตัวเอง เพื่อคิดหาทางชำระใจให้คุณนาย คิดไปคิดมา ก็เห็นว่า วิธีนี้เหมาะแล้ว…….. ข่าวที่โด่งดังออกไป จะทำให้คุณนายทราบว่า เต้า เขาอยู่ดีฤาไฉน”

“แยบคายมากสอด โอ…. คริสทีน มารี่ ซูซีน่า ฉันอยากจะจูบแกให้ฟันโยก” คุณนาย… เมื่อรู้เจตนาดีของสอด ก็อดปลาบปลื้มใจไม่ได้


*
*

“อ้า… มีใครสนใจฟังไหมครับ ผมจะว่าต่อแล้วนะ” คุณสอหยุดโฆษณาไปพักหนึ่ง ตอนนี้กลับมาต่อ ------------ คุณหมี่ ยังคงยิ้มหวาน

“เรื่องราวเป็นอย่างงี้ครับ……..”
*
*

เมื่อครั้งที่เขาและเธอได้คลุกคลีตีโมงกันจนพอสมควร ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกได้ถึงอารมณ์รักพันผูก เหมือนเถาวัลย์ ที่ม้วนเกี่ยวรัดสองใจให้ติดกันหนึบ

หลายครั้งที่คุณหนูนาย อยากถอนใจเพราะกลัวความผิดหวัง แต่ยิ่งถอน ใจยิ่งดิ่ง…






เนื่องจาก เต้า เป็นชายที่ปากหนัก จะพูดอะไรออกมาแต่ละที ดูเหมือนกลัวหินปูนจะร่วง

การเป็นคนพูดน้อย เป็นอุปสรรคอย่างมาก สำหรับคุณหนูนาย ที่จะเข้าถึงจิตใต้สำนึกของ เต้า

หลายต่อหลายครั้ง ที่คุณหนูนาย พยายามอ่านภาษากายของ เต้า แต่ก็อ่านไม่ออก เช่น เมื่อ เต้า เกาหัวจนรังแคร่วงกราว ..... ในทางเกศตรรกะ น่าจะวิเคราะห์ออกมาว่า...

1. เต้า ไม่ได้สระผมมาสามวันแล้ว
2. เต้า มีรังแคมาก
3. เต้า เป็นเหา
4. เต้าเป็นชันตุ

แต่การสัณนิฐานในเบื้องต้นนั้นผิดหมด การเกาหัวของเต้า เมื่อผนวกเข้ากับการถอนหายใจอย่างแรง ทำให้คุณหนูนาย รู้ได้ทันทีว่า เต้า... กำลังกลุ้มใจ

เต้า... แสดงท่ากลุ้มใจ บ๊อย บ่อย ..... บ่อย จนคุณหนูพลอยกลุ้มไปด้วย

"คุณเป็นอะไรหรือคะ เต้า?" คุณหนูทนไม่ไหว ต้องถาม
"เปล่า" เต้า หันมายิ้ม
"ดูเหมือนคุณกำลังไม่สบายใจ..." คุณหนูไม่เชื่อ
ถอนหายใจดังฟื๊ด..... "เปล่า..." ...

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดำเนินต่อไป โดยไม่พ้นสายตาของสอด สอดดอดสืบเสมอ แต่ก็สืบอยู่ห่างๆ
*
*
รัตติกาลที่แสนหวานชื่น คู่หนุ่มสาว เดินจูงมือเคล้าคลอ

เท้าเปลีอยเปล่าของคนทั้งสอง สัมผัสพื้นทรายละเอียดยิบ บ้างก็เย็นวูบ เมื่อน้ำทะเลพัดละเลียดเท้า

ทั้งคู่มาหยุดลงตรงจุดที่มองออกไปเห็นประภาคารส่องไฟสว่าง

"ฉันมีความสุขจัง เต้า" คุณหนูรำพึง ขณะที่เต้า สอดมือและลำแขนอ้อมโอบตัวคุณหนูจากด้านหลัง คุณหนูพักหัวพิงบ่าเต้า พร้อมขยี้ผมยาวสยาย กับบ่าบึกบึนของเต้า พอให้สยิวเล่น

ลมทะเลหน้าร้อนพัดไล้เรือนร่างของคนทั้งคู่ ยามนี้ ...... นาทีนี้ จะมีสุขใดในหล้าฟ้าอมร จะอ่อน จะหวาน ซาบซ่านฤดีเทียบกับความรู้สึกวาบหวามของคู่กลัดมันนี้ได้เล่า

เต้า... รู้สึกร้อนรุมทั่วร่าง ฮอร์โมนหนุ่มฉีดพล่าน ....... เต้าบรรจงก้มหน้าซบลงตรงซอกคอขาวๆของคุณหนู และเริ่มบรรเลงเพลงรักอย่างนุ่มนวล ทะนุถนอม.....

คุณหนูผู้ไม่เคยต้องมือชาย ถึงแม้จะรู้สึกตกใจอยู่บ้าง แต่ด้วยรักล้นปรี่ และบรรยากาศก็หนุนส่งเต็มที่ คุณหนู... จึงเคลิบเคลิ้มตัวลอย

เต้าหันตัวคุณหนูมาประกบกับเขา และก้มลงจุมพิตคุณหนูอย่างดูดดื่ม คุณหนูรู้สึกเบลอๆ ลอยๆ เหมือนฝัน ฝันอะไรนะ ถึงทำให้คุณหนูสุขเยิ้มๆเช่นนี้

มนุษย์ เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ หากไม่ใช่เป็นผู้ที่ฝึกทางธรรมมาอย่างหนัก ก็เหลือจะทัดทาน ฝืนขืนต่อธรรมชาติได้ เพราะมนุษย์แท้ที่จริง ก็คือ ส่วนเล็กๆของธรรมชาติ มนุษย์ จึงเต็มใจพ่ายต่อ "อภิ-มหาอมตะอำนาจ" อย่างสิ้นเชิง.....

อาภรณ์ที่ห่อกายของทั้งคู่ บัดนี้ได้แปรสภาพเป็นผ้าปูรองร่างเปลีอยของทั้งสอง...

ในอ้อมกอดแฉะๆของกันและกัน สองหนุ่มสาว ยังพะเน้าพะนอ ผลัดกันจูบ ผลัดกันหอม อย่างไม่มีวี่แววว่าจะเบื่อ ...... นี่กระมัง ที่เขาขานกันว่า สวรรค์

สวรรค์มีจริง สวรรค์ไม่ได้อยู่ไกลเลย สวรรค์ไม่ได้อยู่บนฟ้า ไม่ได้อยู่ที่เป็นวิมาน สวรรค์... อยู่ในจิตของผู้ที่สามารถสัมผัส อา..... สวรรค์...

นับว่าคุณหนูได้ผ่านประสบการณ์ชนิดสองเด้งเลยทีเดียว

1. มีความสุขกับคนที่รัก
2. มีความสุขในแบบที่หลายๆคนจินตนาการไว้ แต่ไม่กล้า นั่นคือ มีความสุข กลางแจ้ง!
*
*
เวลานี้ ทั้งคู่รักและผูกพันแนบแน่นกันมาก มาก จนเกินความคาดเดาของใครต่อใคร แม้คนทั้งสอง ก็มิคาดว่า ตน จะตกดิ่งลงเหวรักได้ลึกถึงเพียงนี้....







พิรี้พิไรสวาท หทัยจะขาด มิอาจถอน
ปักดิ่ง ใคร่วิงวอน อย่าแคลนคลอน ผ่อนฤทัย
มอบพลี แล้วที่รัก โปรดอย่าหัก อย่าผลักไส
เฉยชา ชะล่าใจ ฤาแกล้งให้ ใครทรมาน…

**

“ท่านผู้ชมครับ นี่คือบทกลอนที่ผมคัดมาอ่านให้ท่านฟัง อ้า… เป็นอย่างไรครับ” คุณสอ งัดเอาบทกลอนอันไพเราะบทหนึ่งมาอ่านออกอากาศ เขาทำไปเพื่ออะไร เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่กำลังฮือฮาอยู่ในขณะนี้

“เกี่ยวสิครับ เกี่ยวมากด้วย” คุณสอยืนยัน
“ค่ะ ใช่ค่ะ” คุณหมี่เป็นลูกคู่ ช่วยชู นสพ.

“อะไรหรือพ่อหนุ่ม” เสียงชาวชุมชนบ้านดอนถามคุณสอลั่น ตอนนี้ หากมีปรอทวัดความสอดรู้สอดเห็นละก็ รับรอง เลขพุ่งปรี๊ดไปที่ 180 องศาเลยทีเดียว

“คืออย่างงี้ครับ… ด่างน้อย สุนัขแสนรู้จอมทรยศของคุณนาย ได้คาบไดอารี่ลึกลับเล่มนี้มา แล้วมาเปิดหน้ากลอนนี่ให้กับแหล่งข่าว พร้อมนักข่าวอ่าน ด่างน้อยจงใจเปิดหน้านี้เลย ดูเหมือนว่า ด่างน้อย จะอ่านมาหมดทั้งเล่มแล้ว เอ๊ะ หรือ อย่างไร หมี่สุก…”

หมี่สุก “ค่ะ”

“พ่อหนุ่มว่าต่อเถอะ ป้าคันส้นเต็มแก่แล้ว…” คุณป้าประชาชนถึงจุด Peak

“คุณป้าใจเย็น…” คุณสอสนทนากับชาวชุมชนผ่านหน้าจอ ทีวี ------ (ละครเรื่องนี้นี่มันชักจะมั่วไปกันใหญ่)

**
**
“ผมไม่เห็นด้วย” เอ๊ะเสียงใคร?

“ถึงแม้ว่าผมจะอยากรู้อยากเห็นเรื่องนี้มากพอๆกับทุกๆคน แต่ผมไม่เห็นด้วย ที่จะมาเอ่ยถึงเรื่องนี้ในยามนี้” หมอซันตู ต้องการอากาศหายใจ จึงออกมาจากรู

“อ้า…… คุณหมอ ผู้เปี่ยมคุณธรรม คงตระหนักว่า ไม่ควรขุดคุ้ยเรื่องส่วนตัวคุณนายเพราะจะทำให้คุณนายเสียใจ…?” คุณสอกล่าวยกย่องหมอซัน

“เปล่า…. ผมอยากขอให้คุณสอ นำเสนอเรื่องราชการงานเมืองที่ผมได้รับมอบหมายมามากกว่า เผื่อจะดังทั่วประเทศบ้าง (ฮิฮิ)”

คุณสอและคุณหมี่ พร้อมใจกันยกถ้วยแดงเครื่องดื่ม มาดื่มดังโฮก!

ยังไม่ทันที่ใครจะคิดอะไรออกก็มีสตรีนางหนึ่งเดินแทะไก่และหมูเข้ามาในวงสนทนา อ๊ะ … แล้วไง ....... ไม่แล้วไงหรอก หากหล่อน ไม่เดินอุ้มหมูเป็นๆทั้งตัว และไก่สดๆขนยังไม่ถอนมาด้วย … ......แล้วไง? ..เอ๊ะ ก็โน่น… บอกแล้วว่า หล่อนเดินแทะมา แทะ แทะ เข้าใจปะ?….(dfpa9*5#X)

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ตุบตั๊บ ตื๊บ ตี๊บ โพละ ผลั่ก โป๊กกก” เสียงกรีดร้อง + เสียงตกใจ ฟาดแข้ง เกิดขึ้นอย่างไม่รู้ว่าใครโดนลูกหลงอะไรของใครไปบ้าง

ในความชุลมุน ย่อมมีความชุล เกย์! มีเสียงหนุ่มหลายคนร้องว่า “เจ็บแสบที่ทวารหนัก! !” นี่มันเกิดจราจลอะไรขึ้นนี่ ชุมชนบ้านดอนช่างเป็นชุมชนที่เต็มไปด้วยเรื่องบ้าๆบอๆเสียจริง


(ยังไม่ได้อ่านทวนเลยเรา ไม่รู้เราเขียนอะไรน่าเกลียดไปหรือไม่ อะ ช่างมัน เลยตามเลย)


มีอะไรปะ...




แง๊ก !! ทำไมโชว์ได้ภาพเดียว ??










Create Date : 25 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 21 สิงหาคม 2552 19:19:54 น. 82 comments
Counter : 823 Pageviews.

 
มาแอบอ่าน

อิอิ


โดย: จอมโจรปล้นอมยิ้ม วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:55:55 น.  

 
ตามมาอ่านค่ะแม่โสม อ่ะนะ ถ้าอ่านแล้วจะมีชายหนุ่มเอามือมาล้วงกระเป๋าตังค์ แล้วหย่อนจดหมายรักไว้ให้อ่านซักสองสามฉบับก็ไม่ว่ากัน

แช่ไว้นานๆ ก็ได้ค่ะแม่โสม เผื่อฝนผ่านไปผ่านมาก็จะได้มาอ่านซ้ำๆ อีก

ไประยองเดินทางปลอดภัยค่ะ


โดย: Malee30 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:58:45 น.  

 
แม่โสมได้กลับไปอ่านทวน เพิ่งจบเดี๋ยวนี้เอง

ให้ครั่นคร้าม ในสำบัดสำนวนของตนยิ่งแล้ว ว่า อันตัวเรา จะเขียนต่อเรื่องนี้ให้จบได้อย่างไรเนี่ย

และสมัยก่อน เราบ้าขนาดนี้เชียนเหรอเนี๊ยยยยยย


โดย: โสมรัศมี วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:12:42 น.  

 


โฮะนู๋ยังไปครึ่งทางเองแม่โสมจ๋า
คิดถึงคุณดำฮาเหมือนกันนะเนี่ย




โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:41:16 น.  

 
มาอ่านต่อแล้วแม่โสม
รู้สึกตอนที่นายเต้ากับคุณนายเขา กลางแจ้งกัน รู้สึกอิจฉาเพราะยังไม่เคยกลางแจ้งเลย...


โดย: thattron วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:22:07 น.  

 


เสน่ห์โลกไซเบอร์เหรอคะแม่โสม
ประมาณคนในอยากออก คนนอกอยากเข้า
ถ้ามีเวลาก็ไปไปมามา
ดี.ยึดยืนด้วยความรู้สึก
ฉันไม่แคร์ใคร จบ
เจอ คลื่น ลม ไหวเอนบ้าง
แต่ก็ล่ะน๊า
ไซเบอร์ก็คือไซเบอร์
ได้ตังค์ค่าข้าวซ๊าที่ไหน

คงไม่ลืมหรอกค่ะ
ดี.ไม่ค่อยลืมอะไร อิอิ
ยิ่งมาสไตล์ไม่เหมือนใคร
ลืมง่ายๆก็แปลก




โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:25:26 น.  

 




โดย: ยอพระกลิ่น วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:29:21 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่ไปเที่ยวที่บล็อกของส้ม ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:42:35 น.  

 



บ้าวันละนิดจิตแจ่มใส
มิน่าแม่โสมสวยวันสวยคืน

นู๋เพิ่งรู้เคล็ดลับ อิอิ

จะช่วยเล็งๆค่ะ
ช่วงนี้อ่านเยอะอยู่
อ่านไปเรื่อยๆ ขี้เกียจเม้นท์ อิอิ





โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:02:41 น.  

 
แวะมาทักทายก่อนนอนค่ะ ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมกัน


โดย: **bus-stop**49 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:11:47 น.  

 
สวัสดีค่ะ
มีเรื่องน่าอ่านเยอะเลย
แต่วันนี้ต้องทำงานเอกสารง่ะ
ไว้มีเวลาจะเข้ามาอ่านให้ทุกตัวอักษรเลยค่ะ

และขออนุญาติแอดเป็นเพื่อนเลยนะคะ (คนแรกของบล็อคเราเลยอ่ะ)


โดย: ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:14:16 น.  

 
...แวะมานั่งอ่านด้วยคนก่อนนอนคร้า...อืมม สงสัยจาต้องเข้ามาบ่อยๆละค่ะ


โดย: เพราะฉันห่างไกล วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:20:36 น.  

 
สวัสดีครับแม่โสม ขอบคุณนะครับที่แวะมาที่ blog หวังว่าแม่โสมน่าจะชอบ mocktail นะครับ สงสัยช่วงนี้แม่โสมต้องมีความสุขมากๆเลยนะครับ มีโปสการ์ดส่งมาให้แม่โสมด้วย
แต่ทำไมแม่โสมถึงชอบไประยองล่ะครับ(แค่สงสัยครับไม่ต้องตอบก็ได้ครับ)เพราะแถวนั้นมีแต่หาดตัดทั้งนั้นเลย
ส่วนตัวผมถ้าไปทะเลผมชอบไปหาดที่สงบๆน่ะครับแบบหัวหิน(แต่เดี๋ยวนี้ไม่แพ้พัทยาเลยครับ)หรือไม่ก็เข้าพัทยาเลยแต่ไม่เล่นน้ำทะเลครับ ผมชอบไปอยู่โรงแรมแถวเขาพระตำหนักเพราะสงบดี ช่วงเช้าๆค่อยออกเดินเที่ยวตามชายหาดแถววงศ์อมาตย์ เพราะตลาดอยู่ใกล้ๆ (แต่ตอนนี้ไม่ค่อยได้ไปครับ เพราะงานยุ่งครับ แถมตอนนี้กำลังเริ่มขาย cocktail แล้วยังไม่มีอะไรลงตัวเลย เอาไว้ว่างๆผมจะเชิญแม่โสมมาดื่มนะครับ)


โดย: veerar วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:34:13 น.  

 
++ หลับฝันดีนะคะ ++

ZWANI.com - The place for myspace comments, glitters, graphics, backgrounds and codes



โดย: ฉันขอมีเธอในหัวใจ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:36:31 น.  

 
มาทักทายวันอาทิตย์ก่อนนอนคะ ฝันดีนะคะ


โดย: ตัวหนอน (sawkitty ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:43:03 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่ไปเยี่ยม ฝันดีนะคะ


โดย: เจ้าเจี๊ยบจอมเจื้อยแจ้ว วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:08:23 น.  

 
555++
แอบมาอ่าน ชุมชน แสบ แซ่บ เกินขีดจำกัด จริงๆค่ะแม่โสม
อ่านแล้ว ทำให้ต่อมฮาทำงานขึ้นอีกครั้ง
ลูกดู๋ นั่งหน้าหุบมาหลายวัน

ต้องขอบพระคุณแม่โสม
ที่เอื้ออาทร เสียงหัวเราะให้ลูก ก่อนนอนนะคะ..

รักค่ะ..จุ๊บๆๆๆๆ


โดย: ดู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:10:49 น.  

 
แอบมีเรทด้วย

มีความสุขในทุกๆ วันนะคะ

คืนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^_^


โดย: ยัยทองแจ๋ว วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:48:46 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่โสม อ้อยแวะมาทักทายยามบ่ายของที่นี่นะค่ะ ฮิฮิ เห็นนกน้อยสองตัว แล้ว อือน่ารรักจังเลยค่ะ ฮิฮิ มีความสุขมากๆนะค่ะ


โดย: Hawaii_Havaii วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:2:56:41 น.  

 


มาลอยกระทงด้วยจ้า

ปายต้องรีบ ๆ ไปก่อนที่มันจะหมดสวยนะค่ะ
ยิ่งเป็นที่รู้จักเยอะ คนเยอะขึ้นธรรมชาติก็จะหมดตามไปค่ะ

รบกวนถามแม่โสม หน่อยนะค่ะ เรื่องจดลิขสิทธิ์บล็อคนี่ต้องทำยังไงค่ะ อยากจดบ้างค่ะ


โดย: ความเจ็บปวด วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:23:03 น.  

 
ขอบคุณแม่โสมที่แวะไปเยี่ยมกันที่บล็อกนะคะ
จะแวะมาก่อกวน เอ๊ย เยี่ยมเยียนแม่โสมคนงามบ่อยๆ ค่า


โดย: SweetVanilje@Norway วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:11:28 น.  

 
ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดให้นะคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ


โดย: ความทรงจำดีๆในชีวิต วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:33:27 น.  

 
เอ แม่โสมคับ
ผมส่งชื่อที่อยู่ไปทางอีเมล์
ไปประมาณสามชาติกว่าๆ แล้ว
แม่โสมได้รับไหมอ่า (yahoo นะ)


โดย: beer87 IP: 124.120.74.131 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:45:10 น.  

 
อิอิ แวะมาทักทายค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่แวะไปอวยพรกัน ขอให้มีความสุขเหมือนกันนะคะ


โดย: Bua (PORBUA ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:47:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมาก ๆ

มีความสุขมาก ๆ ในทุก ๆ วันเช่นกันนะคะ


โดย: Nilz วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:58:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณนะค่ะ ที่แวะมาอวยพรนะค่ะ
และยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ขอบคุณ


โดย: manasanan วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:48:39 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดนะคะ


โดย: แหวนดอกไม้ วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:53:31 น.  

 
อ่านแล้วงงๆ ไงมะรู้ค่ะ อ่านไปได้ไม่ถึงครึ่ง เด๋วกลับมาอ่านต่อค่ะ พักสายตาแป๊ะนึงค่ะ

มีความสุขในวันจันทร์ค่ะ



โดย: AmANiYA วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:14:35 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ
โอ๊ะโอ๋ยาวยัง
เดี๋ยววันหลังมาอ่านต่อค่ะ


โดย: นู๋กาแฟ (BeCoffee ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:53:28 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาอวยพรวันเกิดให้นะคะ

ขออนุญาตกลับมาอ่านอีกวันหลังด้วยค่ะ ชักติดใจ อิอิ


โดย: SaGitt@riuS GiRL วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:00:03 น.  

 


บอกรักฝากใจ - สามโทน

credit : Romanticgals


โดย: โสมรัศมี วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:46:55 น.  

 
ขอบคุณนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆเหมือนกันคะ

*TC


โดย: เจ้าหนูไมค์จัง วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:36:36 น.  

 

คิดถึงพี่หน่อยนะกลอยใจพี่ ... ห่างกันอย่างนี้น้องคิดถึงพี่บ้างไหม ?


โดย: สยึมกึ๋ย วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:24:34 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่ไปแวะ Happy birthday

blogนี้อ่านแล้วก็
ยิ้มไปอ่านไปค่ะ


โดย: schwesterlein (schornstein ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:30:07 น.  

 
แวะมาเยี่ยมแม่โสมค่ะ อยู่ไกลน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ จะเขียนที่อยู่ให้หลังไมค์ค่ะ


โดย: สแกวัลย์ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:27:13 น.  

 
ขอบคุณครับที่แวะไปเยี่ยมเยียนกัน


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:13:22 น.  

 
มาขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดอ่ะค่ะ ขอบคุณมากนะคะ


โดย: paduppa วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:57:39 น.  

 
ขอบคุณนะคะพี่โสมที่แวะไปเที่ยวในบล๊อกอ่ะคะ


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:25:09 น.  

 
ตามมาอ่านขำกลิ้งค่ะ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะคุณแม่โสม...อิอิ


โดย: ทูน่าค่ะ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:44:48 น.  

 
คุณโสมเสียงเพราะจังเลยค่ะ


โดย: Second impact วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:38:34 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดนะคะ


โดย: Mizz A n D IP: 125.25.194.159 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:48:09 น.  

 
ขอบคุณมากนะคะสำหรับคำอวยพรวันเกิด^_^


โดย: ยัยไข่เจียวไหม้ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:11:48 น.  

 


โดย: หม๋องแหม๋ง วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:21:02 น.  

 
เพลงเข้ากับบรรยากาศเรื่องเลยนะแม่โสม

อ่านแล้วคิดถึงหนังสมัยล้อต๊อกแฮะ เกี่ยวกันไหมคะ ฮ่าๆๆๆ


แอบบอกว่าชอบคำแนะนำเรื่องกรรมแม่โสมจัง






โดย: เนเวอร์แลนด์ (เนเวอร์แลนด์ ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:43:22 น.  

 
สวัสดีครับคุณแอนน์

ขอแปะโป้งไว้ก่อนนะครับ

แล้วพรุ่งนี้ผมจะไปแอบอ่านบล็อกนี้ที่ออฟฟิศนะครับ

แล้วจะมาเม้นต์อีกครั้งคร้าบ




แต่ตอนนี้ หาววววว ง่วงนอนจัง

...............




โดย: esprit_pawin วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:32:23 น.  

 
คุณนาย กับตาสอดนี่ฮามากครับ 55


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:00:33 น.  

 
ชื่อตัวละครนี่สุดยอดค่ะ อ่านเอามันส์จริงๆ

ปล. หลับฝันดี ตื่นมาพรุ่งนี้ก็นะคะ


โดย: รักบังใบ วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:42:45 น.  

 
ยินดีด้วยครับที่ฟื้นได้เร็ว
แวะเข้าไปดูที่เกิดเหตุมา
ยังรู้สึกเหมือนเดิม คือ
ไม่อยากยุ่งกับพวกท
ี่ชอบเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของโลกอ่ะครับ
มันปวดหัว และเหนื่อยใจ 5555


โดย: TzOzOzN วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:10:26 น.  

 
สวัสดีครับคุณโสม
ขอขอบคุณสำหรับคำอวยพรที่ไปฝากไว้ที่บ้าน ลุงกล้วยก็ขอให้สิ่งประเสริฐ์และความมีมงคลทั้งหลาย ให้ทุกๆท่านมีแต่ความเจริญยิ่งๆขึ้นไปนะครับ ขอบคุณครับ


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:59:27 น.  

 
สวัสดีครับ...
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับ


emoemoemoemoemo


โดย: big-lor วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:44:06 น.  

 
มาสวัสดีแม่โสมค่ะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่กรุณาแวะไปเยี่ยมบล็อก


โดย: แม่ฮานึร วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:48:39 น.  

 
ฮาดี
คุณโสมสติไม่ดีจิงๆด้วย กุ๊ก กุ๊ก


โดย: อุกเงียว วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:58:00 น.  

 



ไม่มีอะไรค่ะ แอบมายิ้มเฉยๆแล้วจากไป






โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:37:34 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรน่ะครับ


โดย: AguileraAnimato วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:12:05 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดคะ

เอาเค้กมาแบ่งกันทาน



โดย: yuries วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:18:20 น.  

 
อิอิ ตามมาอ่านนิยายค่ะ


โดย: diamon วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:38:09 น.  

 
วันนี้แวะมาอ่านต่อค่ะ
อ่านจนดึกเลย
ฝันดีนะคะ


โดย: นู๋กาแฟ (BeCoffee ) วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:23:42 น.  

 
เปิดเพลงกันตรงไหนคะเนี่ย หาแล้วไม่เห็น จะได้ฟังแม่โสมร้องเพลง

ขอบคุณที่แม่โสมแวะไปฟังเพลงนะคะ 555 แอบดีใจสุดฤทธิ์เพราะแม่โสมเป็นคนเดียวที่ชมว่าร้องเพราะค่ะ (รีบกราบงามๆ ตะครุบเอาไว้เชียวล่ะ) นอกนั้นเค๊าจะเลี่ยงไปว่าเสียงน่ารักค่ะ อิอิ

อ่านเรื่องจบแล้วค่ะ เขียนได้ฮามาก รอตอนต่อไปนะคะ แต่แอบสงสัยเลิฟซีนว่าอยู่ริมทะเลน่าจะมีลมพัด ทำไมต้องอยู่ในอ้อมกอดแฉะๆ ของกันและกัน ฟังดูแล้วชวนยี๊แหยะมากกว่าค่ะ อิอิ


โดย: the Vicky วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:29:14 น.  

 
ยาวจังจ้า ไว้แวะมาอ่าน
แม่โสมมัวไปเที่ยวเพลินอยู่แหง๋เลย ไปไม่ชวนย่างือๆๆ


โดย: ดา ดา วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:37:41 น.  

 
ขอบคุณมากคะ คุณโสม ที่ให้กำลังใจกันเสมอ ช่วงนี้หนาวมากแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ วันนี้เอารูปน้องออม(ลูกสาวคนโตมาฝากคะ) มีความสุขนะ


โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:09:14 น.  

 


เพลงนี้ได้ยินแล้ว มันจั๊กกะจี๋ จังค่ะ


โดย: Sirinut วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:04:16 น.  

 

+ + + ขอบคุณนะครับที่ไปอวยพรวันเกิดให้ + + +




ปล. หนังสือแม่โสม ผมยังอ่านไม่หมดเลยครับ
อ่านไปเรื่อย ๆอ่านไปก็นึกถึงคนเขียน ครับ


โดย: คนไกล...สุดขอบฟ้า วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:56:13 น.  

 
ขอบคุณนะคะ ที่ไปอวยพรวันเกิดอ่ะจ้า

แล้วก็ขอมาอ่านนิยายด้วยคนนะคะ


โดย: eiffel_n วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:41:45 น.  

 
ขอบคุณมากๆ ที่ไปอวยพรวันเกิดให้นะครับ ขอให้พรดีๆที่ให้มา จงเป็นพลังให้คุณ โสมรัศมี แข็งแรงทั้งกายและใจ ฟันฝ่าอุปสรรคที่เข้ามาในชีวิตได้โดยง่าย และมีความสุขมากๆ (...มากกว่าผมก็ได้นะ ผมยอมให้วันนึง)


โดย: abhirakk วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:58:46 น.  

 
ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดนะคร้าบบบ


โดย: coming soon (The Yearling ) วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:41:42 น.  

 
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


แวะมาเยี่ยมค่ะ หลังจากหายไปนาน อิอิอิ

แต่ก็ยังคิดถึงกันเสมอนะค่ะ หวังว่าสบายดีกันนะค่ะ

ไว้อาทิตย์หน้าจะรีบปัดฝุ่นบล็อคให้ชมกันนะค่ะ

ก่อนที่ปุ๊จะเดินทางไปสิงคโปร์อีกรอบนึงค่ะ

ขอบคุณนะค่ะสำหรับกำลัง และความห่วงใยที่มีให้กัน

รักษาสุขภาพนะค่ะ ช่วงนี้ปุ๊ยังยุ่งๆอยู่ค่ะ บวกกับยังเจ็บหลัง

แล้วจะแวะมาเยี่ยมอีกนะค่ะ จุ๊บ จุ๊บ



โดย: สักกะนิด วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:30:44 น.  

 
แวะมาขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับ

ขอให้พรนั้นย้อนกลับมาเพิ่มพูนทวีคูณ


โดย: พิกกี้เม้าส์ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:21:53:47 น.  

 
555 แม่โสม...วิคต้องทำหน้าเบลอค่ะ มิฉะนั้นอาจจะมีคนขวัญหนีดีฝ่อแล้วไม่มาอีกเลย

เอ่อ... คุณน้องคะ

แม้อากาศจะเย็นเพียงใด

แต่หากผ่านศึกมาอย่างถึงพริกถึงขิง เนื้อแนบเนื้อ

ไออุ่นที่เกิดขึ้น และความร้อนแรงโถมประดัง

ก็จะทำให้ทั้งคู่เหงื่อออกนะคะ โดยเฉพาะเพศชาย เหงื่อจะหยดเลย

... แหม แค่นี้ต้องให้พี่สาธยาย ให้คนจินตนาการบ้างดี๊...

จริงปะ

อิอิ(เฮ๊ย คนเลยรู้เลยว่าไม่โสม ผ่านศึกมาแล้ว)
^
^
เหอ เหอ ขำแม่โสม บรรยายซะละเอียดเลย อิอิ สาธยายได้ขนาดนี้แต่ก็ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์ก็ได้ค่ะ แค่ดูหนังหรืออ่านมาเยอะก็รู้แล้ว จริงป่าวคะ นอกจากแม่โสมจะแอบอ้างว่ามีประสบการณ์แล้วเพื่อเพิ่ม value (อ้าว ทีไปสมัครงาน ถ้ามีประสบการณ์ผ่านงานมาแล้ว ยังได้เงินเดือนเยอะขึ้นเลย จริงป่ะคะ อิอิ)

นอนหลับฝันดีนะคะ


โดย: the Vicky วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:59:05 น.  

 
มาส่งความสุขยามเช้าค่ะแม่โสม เข้ามาหลายทีแล้วหาที่เมนท์ไม่ค่อยเจอค่ะ
แล้วจะเข้ามาอ่านให้จบ
แม่โสมคงสุขกายสบายใจดีนะค่ะ


โดย: มดทิพย์ วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:49:05 น.  

 
เข้ามาอ่าน อ่านไปฮาไป ตามสไตล์พี่โสมเขียน

แล้วจะรอดูภาพโคมสวยๆที่ริมหาดนะคะพี่ ต้องสวยมากแน่ๆเลย...ว่าแต่พี่แอนไปลอบกับใครเหรอค๊า


โดย: PANDIN วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:36:36 น.  

 
จะพิมพ์ว่า ไปลอยกับใครมาค๊า


โดย: PANDIN วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:37:30 น.  

 
คิดถึงแม่โสม..


โดย: ญ่า (kayook ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:47:29 น.  

 
ขอบคุณ คุณโสมรัศมีมากนะคะ
ที่แวะไปอวยพรวันเกิดให้ยีนส์ค่ะ
และก็มาชวนไปทานเค้กและอาหารด้วยกันค่ะ

ยีนส์และแฟนยินดีต้อนรับเสมอค่ะ

และก็ขอให้คุณโสมรัศมีและครอบครัว จงมีความสุขมาก ๆ นะคะ

เอาดอกไม้มาขอบคุณด้วยค่ะ


โดย: roslita วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:14:19 น.  

 
แวะมาทักทายกันค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ ในวันศุกร์สบายๆ แบบนี้นะคะ


โดย: mamminnie วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:25:07 น.  

 
สวัสดีค่ะ แม่โสม... แหะๆ เรียกซะรู้จักมักจี่เลยเรา

แวะมาขอบคุณนะคะ สำหรับคำอวยพรวันเกิด ขอให้แม่โสมมีความสุขมากๆเช่นกันค่ะ ...

เรื่องงงๆนิดนึง แต่ก็อ่านไปขำๆดีค่ะ


โดย: sorry about that วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:48:28 น.  

 
สวัสดีค่ะ แม่โสม อารมณ์ดี
ขอให้แม่โสมมีความสุข ในทุกวันเช่นเดียวกันค่ะ

โฮ่ะ...อิอิ



โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:47:28 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณโสม อ่านที่ไรก้ออดที่จะขำไม่ได้ ยังฮา เหมือนเดิมค่ะ
















โดย: pranfun วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:11:12:32 น.  

 

emo ฮาเหมือนเดิมครับแม่โสม นั่งอ่านไปขำกลิ้ง 5555 emo


emoemo รออ่านตอนต่อไปนะครับ emoemo



โดย: mingdynasty วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:13:59:17 น.  

 
แวะมาหาก่อนออกไปทำงาน


โดย: อุกเงียว วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:11:19:23 น.  

 
หวัดดีค่ะ ขอบคุณค่ะที่ไปเยี่ยมกว่าจะรู้ว่าเป็นใคร รออ่านข้อความที่ฝากไว้ มันเป็นรูปเลื่อนนะค่ะ

บ้านนี้ลูกเล่นเยอะมากค่ะ แปลกดีจัง เกือบหาทางเข้าบ้านไม่เจอ อิอิ ยินดีได้รู้จักค่ะ


โดย: แม่น้องเอเจ (Alisara ) วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:12:37:08 น.  

 
อ่านแล้วฮาดี...อิอิ
ขำ "คุณสอลาหยุด"กับ"คุณหมี่สุก"
และที่คุณสอลาหยุดชอบพูดคำ "ซาแดงว่า" หุหุ ยังมีอีกหนึ่งคำที่พูดติดปากคุณสอลาหยุดคือคำว่า"ปากดว่า"..อิอิ


โดย: ป้าอำ วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:15:19:53 น.  

 
กร๊ากกกกกก
ขำ ขำ ขำ นั่งฮาน้ำหมากกระจายเต็มหน้าคอมสะท้อนมาโดนหนังหน้าอีกที ขำอ่ะ ฮากับอีตอนหมอดูอยากมีรูหายใจ 5555
อับคำพูดจะจำนรรจาแระอ่าพี่โสม อุอิอุอิ อะเมซซิ่งเกิลล์แท้พี่โสมมมม


โดย: ต้นอ้อท้าลม วันที่: 23 สิงหาคม 2552 เวลา:18:50:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

โสมรัศมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




ป้ามด




New Comments
Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
25 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add โสมรัศมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.