Everything is a test..(Happy New Year 2017)



ก่อนที่ฉันจะเริ่มเขียนบันทึกหน้านี้ ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของปี 2016 อีกไม่กี่ชั่วโมง ก็เข้าสู่ปี 2017 ฉันเลื่อนบาร์เพื่อดูรายการบันทึกที่ฉันเขียนไว้...ให้ตายเถอะ ฉันเริ่มเขียนเมื่อปี 2008 ตอนนี้มัน 2016 แล้ว แปดปีแล้วเหรอเนี่ย เวลามันผ่านไปเร็ว ราวกับพึ่งผ่านมาเมื่อวานจริง ๆ


วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี 2016 ฉันมองว่าปีที่ผ่านมา หรือหลาย ๆ ปีก่อนหน้านี้ เกิดเหตุการณ์หลาย ๆ อย่าง ทั้งที่สะเทือนใจ ฉันร้องไห้ ทั้งที่สุขใจ ฉันหัวเราะและยิ้มกว้าง หรือแม้แต่เวลาที่ท้อแท้ ก็ต้องคิดบวกให้มาก และรีบลุกขึ้นสู้ใหม่

แต่ไม่ว่าเหตุการณ์อะไรจะเกิดขึ้น ในหัวใจเราก็ยังมีความรู้สึกในทุก ๆ ความรู้สึก ทั้งด้านมืดและด้านสว่าง ความอิจฉา ความเห็นแก่ตัว ความโกรธ โมโห ความฉุนเฉียว ความเกลียดชัง ความไร้สติ ความประมาท ความเจ้าคิดเจ้าแค้น ความเมตตา การเสียสละ การให้อภัย การคิดบวก การปล่อยมันไป ทุก ๆ ความรู้สึกเหล่านี้ มันเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในใจฉันทุกเมื่อเชื่อวัน อยู่ที่ว่าเราจะสามารถมีสติกลับมาได้เร็วมากแค่ไหน

ทุก ๆ ความรู้สึกและการกระทำที่เกิดขึ้นจากสถานการณ์หรือเหตุการณ์ต่าง ๆ ฉันคิดว่ามันคือ "บททดสอบ" 

เคยเป็นไหมล่ะ ในเวลาที่โกรธมาก ๆ เครียดมาก ๆ ฉุนเฉียวและโมโหมาก ๆ เคียดแค้นและไม่มีวันให้อภัย อารมณ์เหล่านี้มันทำให้ฉันรู้สึกเลยว่า มันไม่เป็นผลดีต่อร่างกายและจิตใจเลย มันมีแต่ความทุกข์และความมืดดำ แต่อีกไม่นาน อยู่ดี ๆ เราก็ให้อภัยเค้าอย่างไม่มีสาเหตุและคาดไม่ถึง ไม่ใช่เพราะฉันเป็นคนดีหรืออะไร แต่มันเป็นเพราะฉันไม่สามารถทนกับอารมณ์โกรธและฉุนเฉียวที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ มันทุกข์และมืดมนไปหมด

เราก็แค่ปล่อยวาง เสียสละ ให้อภัย และไม่เห็นแก่ตัว ทุกอย่างมีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ นอกจากความดีที่ติดตัวอยู่ในใจ ฉันจะไม่ยกยอ หรือชื่นชมตัวเองว่าเป็นคนดีหรอกนะ แต่ฉันแค่ทนความรู้สึกมืดดำ ที่มันกำลังมาคุอยู่ในใจฉันไม่ได้ก็เท่านั้นเอง พอความมืด แปรเปลี่ยนเป็นความสว่าง ฉันก็บอกกับตัวเองได้เลยว่า "มันรู้สึกดีจัง" เพราะมันไม่มีอะไรติดค้าง และไม่ต้องยึดติดกับอะไร มันดีจริง ๆ นะ

เพราะเวรกรรม โชคชะตา หรือไม่ว่าจะอะไรก็แล้วแต่ มันกำลังทดสอบเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทุกวินาทีไม่ได้หยุดหย่อน เราไม่มีทางรู้หรอกว่าอีกประเดี๋ยวเราจะรู้สึกอะไร รัก โลภ โกรธ หลง เราแค่ต้องมีสติ มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมที่จะรับมือกับอารมณ์และความรู้สึกต่าง ๆ 

ทุกอย่างมันคือบททดสอบ และทุกบททดสอบ เราต้องผ่านมันไปให้ได้

ขอให้วันพรุ่งนี้ที่กำลังจะเข้าสู่ปี 2017 และทุก ๆ วัน เป็นวันที่ทุกคนเอาชนะกับบททดสอบทุก ๆ อย่าง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราต้องผ่านไปให้ได้สิ เน้อะ...

31 ธันวาคม 2016
วันสุดท้ายของปี
สี่ทุ่มยี่สิบสามนาที




 

Create Date : 31 ธันวาคม 2559
7 comments
Last Update : 31 ธันวาคม 2559 22:23:58 น.
Counter : 848 Pageviews.

 

สวัสดีปีใหม่จ้าน้องโบว์
เป็นอย่างไรบ้างเอ่ย

 

โดย: อุ้มสี 2 กุมภาพันธ์ 2560 20:47:53 น.  

 

คุณเล่นบล็อกมาก่อนไม่กี่เดือนเลยค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยม
และขอบคุณที่โหวตให้ด้วยค่ะ

ขอแอดไปนะคะ เราคงได้คุยกันอีก

อย่าลืมอัพบล็อกใหม่ด้วยนะคะ จะได้มา
โหวตให้บ้างค่ะ อยากมีเพื่อนใหม่ๆด้วย

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 2 กุมภาพันธ์ 2560 22:42:48 น.  

 

ใช่จ๊ะพอวันเวลาผ่านไป
เราก็จะมีทัศนคติเปลี่ยนไป
พอมองย้อนกลับไปเรื่องราวครั้งนั้น
เราก็จะให้อภัย
และปลงได้ในที่สุด
และมองเรื่องนั้นเป็นแค่ผงฝุ่นเข้าตา
ที่ล้างน้ำฝุ่นก็จางหายไป
ไฟ้ตติ้งจ๊ะน้องโบว์

 

โดย: อุ้มสี 3 กุมภาพันธ์ 2560 9:31:06 น.  

 

สวัสดีค่ะ ปีใหม่สิ่งใหม่ๆ ดี เข้ามานะคะ

เปิดมาเจอแมว ตกเป็นทาสแมวเลยทีเดียว

ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันด้วยนะคะ แล้วมาบ่อยๆ นะคะ

 

โดย: kae+aoe 3 กุมภาพันธ์ 2560 13:43:10 น.  

 

สบายดีนะ

 

โดย: จันทร์ใส 3 กุมภาพันธ์ 2560 14:36:32 น.  

 

ขอบคุณโหวตนะคะ

 

โดย: หอมกร 4 กุมภาพันธ์ 2560 9:33:42 น.  

 

สวัสดีครับ

เขียนบล็อกมาแปดปีแล้ว
ถือเป็นบล็อกเกอร์รุ่นแรกๆเลยนะครับ

ตอนนี้บล็อกกลับมาคึกมคักมากขึ้น
คนเขียนบล็อกมากขึ้นเยอะเลยครับ


 

โดย: กะว่าก๋า 5 กุมภาพันธ์ 2560 9:49:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Stand by bowky
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







ความเหงาคือความรู้สึก
เหมือนมีช่องว่าง
ที่ถมไม่เต็ม
ระหว่างตัวตนภายใน
ของเรา
กับสิ่งที่เราคิดว่า
เป็นตัวตนของคนอื่นๆ
มันไม่ได้ก่อรูปขึ้น
จากความไร้ญาติขาดมิตร
หากเกิดจากการพบปะ
ปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ที่เรารู้สึกแปลกแยก
ทางความรู้สึกนึกคิด
ต่างหาก

เวลาที่คุณอยากบอกใคร
สักคนว่าคุณชอบ
และเกลียดกลัวสิ่งไหน
หรืออยากทำอะไร
ในชีวิต
แล้วเขาไม่เข้าใจ
สิ่งที่คุณพูด
คุณจะอ้างว้างหนาวใจ
ขึ้นมาติดหมัด
ในแง่นี้
การถวิลหาความรัก
ก็คือ
การค้นหาทางออก
จากสถานการณ์ดังกล่าว




เราอยากมีใครสักคน
ที่คอยบอกว่า
ฉันเข้าใจว่า
คุณรู้สึกอย่างไร
ไม่ใช่เพราะ
คุณบอกออกมา
แต่ฉันเอง
ก็รู้สึกอย่างเดียวกัน
กับคุณ

การบรรจบอารมณ์
ความรู้สึกนี่แหละ
ที่ทำให้
เราเรียกเพื่อนสนิท
หรือคนรักว่า"คนรู้ใจ"



คนรู้ใจไม่ต้องรอ
ฟังคำอธิบายอันยืดยาว
ก็เข้าใจทุกอย่าง
ที่คุณอยากจะบอก
เพราะเขาเอง
ก็เคยผ่านประสบการณ์
ทางอารมณ์
แบบเดียวกันมาแล้ว
เมื่อมองจากมุมนี้

เราก็เข้าใจได้ทันทีว่า
เพราะเหตุใดมิตรภาพ
จึงถือเป็นความรัก
อีกสายพันธุ์หนึ่ง




จากความลับในความรัก
conditions of love
แปลโดย
จีระนันท์ พิตรปรีชา

Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2559
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
31 ธันวาคม 2559
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Stand by bowky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.