Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
4 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 
O บันทึกแห่งสายน้ำ .. O









เพลง .. Romance De Lamour-Guitar



O เจ้าพระยาเลื่อนผิว แล่นริ้ว-ตื่น
เห็นเกลียวคลื่นฝัดละออง .. เป็นฟองขาว
สายน้ำไหลต่อเนื่อง .. บอกเรื่องราว-
อันยืดยาวหลั่งไหล .. ผ่านใจคน

O เริ่มแต่-นกบินว่อน .. ปีกร่อนคว้าง
เมื่อพันแสงพราวพร่างอยู่กลางหน
ลมต้นหนาวโหมเห่-พร้อมเล่ห์กล,
ความตาย-เลือดคาวข้น .. ก็หล่นรอ
O วาบล้ม .. วาบล้ม .. กลางลมร่ำ
เมื่อความต่ำช้าแรก .. เริ่มแตกช่อ
จิตวิญญาณ, ภพชาติ – หรืออาจพอ-
ถมลงก่อ-สังคมอุดมการณ์ ?
O มโหระทึกครึกโครม .. เลือดโทรมร่าง
อยู่ท่ามกลางแผ่นดินและถิ่นฐาน
ขณะลมรวยริน, จิตวิญญาณ-
ก็ทะยานโลดเต้น .. ไม่เว้นรอย
O ล้มแล้ว .. ล้มเล่า .. ทุกเงารูป-
หล่นร่างจูบจบเรื่องอย่างเงื่องหงอย
บนเสียงโอดอื้นครวญ .. แต่ล้วนคอย-
กำสรวลสร้อยเบิกบทลงรดริน
O โพธิ์ยังคงระบัดใบอยู่ในที่
ท่ามกลางชีวิตหยุด-ลมสุดสิ้น
ครึกโครมการวาบล้มลงถมดิน
เป็นเสี้ยนศึกไพรินทร์กลางถิ่นตน
O ที่ยังเหลือ-เนื้อเลือด .. ย่อมเดือดอยู่
และย่อมรู้ .. เลือดหลั่งว่ายังข้น
กลางคาวเลือดหลั่งริน, การดิ้นรน-
ก็ยังขวนขวายอยู่ .. ไม่รู้วัน
O ความรับรู้สำหรับให้คับแค้น-
ยังตรึงแน่นเกินจิต-อาจบิดผัน
กลางไม้แผ่ร่มเงา, ยังเท่าทัน-
เลศนัย, สันดานเดิม .. แต่เริ่มมี
O รอเถิดปวงกำสรด .. เคยรดหลั่ง
จักสุมสั่งจำหลัก .. รูป, ศักดิ์ศรี
อันจะคอยกล่อมเห่ใจเสรี
เอาต่อตีรูปนิมิต .. ให้บิดเบือน
O รอเถิดรูปนามประดา .. ถูกพร่าผลาญ
ถ้วนสิ้นจิตวิญญาณ, ย่อมผ่านเคลื่อน-
เพื่อเอื้อมปิดแสงวาวของดาวเดือน
ให้มืดเหมือนครั้งครา-เข่นฆ่ากัน
O ภพชาติผู้ปลิดปลง .. ย่อมส่งผ่าน-
นัย-สืบสานแทรกจิตเกินปิดกั้น
เพื่อเปลี่ยนการ-รับรู้ .. เคยรู้กัน-
รับรู้-บัญชาต่ำ .. เคยกล้ำกลืน
O หน้าซบแนบแผ่นดินอย่างสิ้นท่า
ท่ามกลางความปรีดา-แววตารื่น-
ของเหยี่ยวกลางนาคร .. ที่ย้อนคืน-
รอหยิบยื่นทุรกรรมอยู่คล่ำคลา
O ภาพศพนอนกลาดเกลื่อน .. ค่อยเลือนลับ
กาลโถมทับลบเลือนจนเหมือนว่า-
เหลือเพียงภาพมิตรสหาย .. ลอบชายตา
ยิ้มในหน้าสมเพช .. ต่อเหตุการณ์
O ภาพศพไร้คุณค่า .. หล่นคาพื้น
เสียงโอดอื้น, ปวดร้าว, คำกล่าวขาน-
แว่ว, รับรอง-โลกฝันจากวันวาน-
ไว้ต่อต้าน .. เลศสร้าง .. ไว้อ้างอิง
O เส้นทางยังมีปลายให้หมายสู่
หาก-รับรู้, ขวนขวาย-ซัดส่ายยิ่ง
ใจ-อ่อนเยาว์, เบา, กลวง-ถูกช่วงชิง-
ตราบหมุนกลิ้งเกลือกผล .. อยู่อลเวง
O วงรอบจับยึดแห่งพฤติกรรม
ก็ฝึกฝนเคี่ยวกรำ .. กัน-คร่ำเคร่ง
เห็นคล้ายการปรุงปรน-ใจตนเอง-
ก่อน-เร้า, เร่ง-ชาติภพ .. เข้าหลบ-รอ !
O วาบล้ม .. วาบล้ม .. กลางลมร่ำ
เมื่อความต่ำช้าแรก .. เคยแตกช่อ-
ปรับวิญญาณแอบเร้น-ให้เย็นพอ-
ร่วมสร้างก่อ-สังคมด้วยคมคำ
O เจ้าพระยาไหลผ่านอยู่นานเนิ่น
ยั่วหยอกเอินสองฝั่ง .. อยู่ยังค่ำ
หล่อเลี้ยงไทยสองฝั่ง .. พร้อมทั้งบำ-
บัด-ชอกช้ำเร่าร้อนให้ผ่อนคลาย
O กระเพื่อมสายเอื่อยอ่อย .. ค่อยค่อยไหล
ล้างคราบไคลลิ่มเลือดจนเหือดหาย
แต่เมื่อม่านเข่นขับ .. ชีพดับวาย
ยังไม่กลายแรงซัด .. จนบัดนี้ !
O เคยซัดศพลอยฟ่อง - ผู้ป้องเมือง
อย่างต่อเนื่อง, ชลาลัย .. ยังไหลรี่
และทุกศพ - เจ้าพระยาคงปราณี-
รอลูบโลมหน้าผี .. อย่างที่เคย

O เห็นสายน้ำเลื่อนผิวแล่นริ้ว-ตื่น
เป็นริ้วคลื่นเย็นเฉียบ, จากเรียบเฉย-
ค่อยปั่นป่วนรอรับ-ชีพลับเลย-
ล่องลอยเกยริมฝั่ง .. อีกครั้งแล้ว !




Create Date : 04 กรกฎาคม 2556
Last Update : 26 มิถุนายน 2561 19:27:23 น. 0 comments
Counter : 1063 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.