Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2556
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
22 พฤษภาคม 2556
 
All Blogs
 
O โอ - อึกทึก .. ! O









เพลง .. Romance De Lamour - Guitar


-1-
O อึกทึกความเป็นมีในที่นั้น
ผูกเป็นพันธะให้คนได้เห็น
เผยบทบาทโหมเร้าอยู่เช้าเย็น
สร้างเรื่องราวโลดเต้นไม่เว้นวัน
O ดิ้นรนขวนขวาย .. เช้า-สาย-เที่ยง
เพื่อบ่ายเบี่ยงถูกผิดให้บิดผัน
วาทกรรมกล่อม"เขลา" .. แว่ว, เมามัน-
ที่เชื่อเชื่องฝูงนั้น .. หมอบ-วันทนา

-2-
O โอ-นั่น-ภาพพจน์ .. การมดเท็จ
ค่อยสร้างกรวดเป็นเพชร .. สำเร็จค่า
ชั่วเพียงการจับจ้องด้วยสองตา-
กลับเห็นภาพเบื้องหน้า .. นั้น-พร่ามัว
O แม้ดวงวันปลงเปลื้อง - รุ่งเรื้อง-ผ่าน
กลับเหมือนม่านห่าฝนอันหม่นหลัว
ลงปกคลุมแสงวันให้ผันตัว
เก็บโอภาส-เกลือกกลั้วด้วยราตรี
O มืดคลุ้ม-คลุมหาวแต่คราวนั้น
สิ้นดาวจันทร์จำรูญ-ในพู้นที่
แต่ละครั้งลมโกรก .. เข้าโยกตี
ก็ทุกทีไม้แกว่งด้วยแรงลม
O สายฟ้าเฟื้อยวาบเคล้า .. เมฆเทาทึม
ลมก็ฮึมถั่งโถม-แรงโหม-ห่ม-
กดกิ่งก้านคู้ค้อมลงจ่อมจม
กับเรี่ยวแรงพัดพรมของลมเลี้ยว
O หลากไม้ยืนต้นอยู่ .. ไม่รู้ค้อม
ลงนอบน้อมรับข่ม-จากลมเกรี้ยว
แผ่กิ่งก้านปัดป่ายอยู่ดายเดียว
ในค่ำเปลี่ยวเปล่าหมองครึ้มครองแดน

-3-
O แว่ว-นั่น-ล้วนภาพพจน์ .. แห่งบทบาท-
ของข้าทาสหมู่เขลา .. ผู้เฝ้าแหน
นกขมิ้นร้องร่ำ .. ยูงรำแพน-
เหยียดขน .. แอ่น-อกร้องเสียงก้องไกล
O โอ-งามเคยงดงามอยู่ท่ามกลาง-
ขนปีก, หาง-แดดจับ .. แววขับไข-
ลายขาบเขียวแผ่วงกลางพงไพร
บัดนี้เหลืองามใด .. รอให้มอง
O โอ-งามเคยงดงามมาทรามสิ้น
จากเพชรนิลน้ำระยับให้จับจ้อง
เหลือเพียงเม็ดกรวดทราย .. ให้ปรายมอง
รอ-หมู่ผองตีนต่ำ .. เขาย่ำเย้ย
O แว่วนั้น-ล้วนโป้ปด-ความมดเท็จ
ยังไม่เสร็จแต่งสร้างรีบวางเผย
โอหนอ-สุจริตหวังชิดเชย
กลับล่วงเลยคุณค่า ต่อตานี้
O สิ้นดวงวันปรุงเปลื้องแสงเรื้องรุ้ง
พร้อมขอบคุ้งโค้งฟ้า .. เสื่อมราศี
คือใจคนแฝงเร้นความเป็น .. มี
เพื่อเขียนรอยวาดสี .. แต้มลีลา
O สิ้นแล้ว-เกณฑ์กรอบความชอบธรรม
จะหนุนค้ำเรื่องราวข้อกล่าวหา
ฝุ่นฝนมัวคลุ้มครึ้ม-เมฆทึมทา
จำต้องลาลับช่วง .. แสงดวงวัน
O เมื่อแสงริบหรี่ลงไม่คงเดิม
จากควรเพิ่มพูนแรง .. แต้มแต่งสวรรค์
ด้วยเมฆทึมทอดทับ .. ในฉับพลัน-
การปิดกั้น .. ก็ลับสิ้นจากดินแดน

-4-
O อึกทึกความเป็นมีในที่นั้น
ผูกเป็นพันธะลวงให้หวงแหน
ปลุกเร้าจิตทุรชาติผู้ขาดแคลน-
เฝ้า-รำแพนแฉกหางเอาอย่างยูง
O อึกทึกความเป็นมีในที่นั้น
ล้วนคำมั่นสัญญาของจ่าฝูง
และเชือกยาวสำหรับ .. ไว้จับจูง-
ผูกล่ามทั้งต่ำสูง .. รวมฝูงเดิน
O เห็นความเป็นความมี .. ในที่นั้น
รวบรวมฝันซุกอก .. อยู่งกเงิ่น
ภาพหัวหูค้อมต่ำ .. ยังดำเนิน-
อวด-จำเริญแห่งจริต .. ที่บิดเบือน

-5-
O แรง-บ่ายเบี่ยงถูกผิดให้บิดเบี้ยว
ย่อม-กรากเชี่ยว, เป็นสายลงป่ายเปื้อน-
จิตผู้ตาปริบปรอย - เพื่อคอยเตือน-
ว่า-ทุกการขยับเขยื้อน - ต้องเหมือนกัน !




Create Date : 22 พฤษภาคม 2556
Last Update : 26 มิถุนายน 2561 19:30:12 น. 0 comments
Counter : 847 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.