Cloverfield : “แขก”ที่ไม่ได้รับเชิญ



สมัยเป็นเด็กที่ยังฟังเพลงด้วยวิทยุเทป ผมเคยเผลอกด record ทับเพลงอัลบัมโปรดด้วยความไม่ตั้งใจ ทิ้งรอยด่างพร้อยให้บันทึกเสียงอะไรก็ไม่รู้ลงไปเป็นก้างขวางคอความไพเราะ ผมหงุดหงิดได้ทุกครั้งเมื่อฟังถึงช่วงที่พิกลพิการนั้น

ไม่รู้ทำไมเมื่อดูหนังเรื่องนี้จบ ถึงได้คิดประหวัดไปถึงเหตุการณ์ครั้งกระโน้น ทั้งๆที่ควรจะนั่งสงบเสงี่ยมให้หายเวียนหัวจากการเหวี่ยงของกล้องวีดีโอเมื่อสองชั่วโมงก่อน มุมมองของหนังที่ซัดไปมาจนเกลือกตาตามแทบไม่ทัน ทำให้งานเอามันส์ทางสไตล์เรื่องนี้เล่นกับลูกกะตาของผู้ชมจนแทบหลุดออกจากเบ้า

Cloverfield เล่าเรื่องของหนุ่มสาวชาวเมืองนิวยอร์คกลุ่มหนึ่ง ณ งานเลี้ยงส่งพระเอกเพื่อเดินทางไปรับตำแหน่งใหญ่ที่ญี่ปุ่น (ประเทศเจ้าของก็อตซิล่าและประวัติการทิ้งระเบิดใหญ่ครั้งสงครามโลก ซึ่งมีประเด็นเกี่ยวพันกับหนังเรื่องนี้) พระเอกรอคอยการมาถึงของสาวสวยที่ตนหลงรักและหวังใช้งานเลี้ยงคืนนี้บอกความในใจกับเธอ แต่แล้วเมื่อคนรักของพระเอกควงแขนหนุ่มหล่อซึ่งเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาทำทีบอกตัดความสัมพันธ์ ความรู้สึกของผู้ที่เคยชื่นมื่นก่อนนั้น ถูก record ใหม่แทนที่ด้วยความรู้สึกใจหาย สับสน งุนงงและเป็นทุกข์



ความสนุกสนานของงานเลี้ยงพลันยุติลงหลังเกิดเหตุร้ายแรงบางอย่าง ความปกติสุขของชาวเมืองนิวยอร์ค ถูกแทนที่ด้วยความหวาดผวา ความประหวั่นพรั่นพรึงและความกลัวสุดขีด เนื่องด้วยสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์ขนาดเท่าตึกบุกมาทำลายล้างเมืองจนวินาศสันตะโร

หนังเรื่อง Cloverfield อวดไอเดียสุดบรรเจิด ใช้วิธีถ่ายทำด้วยกล้องวีดีโอแบบมือถือตลอดเรื่อง หนังสื่อให้เห็นว่าวีดีโอที่จับภาพเหตุการณ์สัตว์ประหลาดบุกเมือง เป็นการอัดทับเทปม้วนเก่าของพระเอกและนางเอกที่เคยบันทึกภาพแสนสุขเมื่อความรักของทั้งคู่ได้เริ่มต้นผลิบาน

ท่ามกลางวิกฤติสัตว์ประหลาด พระเอกของเราทำอะไรบางอย่างที่คนดูส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยและประณามว่าโง่เง่า นั้นคือเสี่ยงชีวิตไปช่วยนางเอก ณ จุดที่สัตว์ประหลาดกำลังอาละวาด ในความเห็นของผม นั่นเป็นการตัดสินใจของตัวละครเพื่อนำไปสู่ฉากจบที่เปี่ยมพลัง พระเอกกำลังเรียกคืนความทรงจำดีๆ ในอดีตให้หวนกลับมา ความทรงจำถึงหญิงคนรักในวันชื่นคืนสุข ความทรงจำถึงภาพสังคมอเมริกันเมื่อยามสงบเป็นปกติ ก่อนที่ความรู้สึกอันน่ากลัวและหวาดระแวงนี้จะถูกบันทึก (record) ลงในโลกทัศน์ของคนยุคปัจจุบัน



มุมมองที่หวาดระแวงต่อเมืองที่คุ้นเคย หนังเรื่อง The Brave One ของนีล จอร์แดนก็ถ่ายทอดประเด็นนี้ออกมาได้ดี โจดี้ ฟอสเตอร์รับบทเป็นเอริกา เบน (ชื่อนางเอกน่าจะสื่อถึงอเมริกา) ผู้เคยมองนิวยอร์คเฉพาะในแง่มุมที่สวยงาม แต่ต่อมาเมื่อมีเหตุร้ายเกิดขึ้นในชีวิต ความคิดในมุมใหม่ก็เข้ามาครอบงำให้เธอเห็นนิวยอร์คเมืองเดียวกันนี้เปลี่ยนไป

Cloverfield เลือกมองนิวยอร์คผ่านเลนส์แห่งความรู้สึกที่ไม่น่าไว้วางใจนี้เช่นกัน

ผู้กำกับสร้างอารมณ์ร่วมที่ภาษาปากเรียกว่า “อิน” ได้อย่างสำเร็จ ผู้ชมรู้สึกเหมือนตกที่นั่งเดียวกับตัวละครจนชวนขวัญผวาได้ในหลายๆ ฉาก มุมมองของปุถุชนตัวเล็กๆที่มีต่ออันตรายระดับชาตินี้เป็นไปอย่างสมจริงและซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกที่อยากรู้อยากเห็น คาดคะเนไปต่างๆนานาและไม่ได้ตัดสินใจหนีตายเยี่ยงผู้ฉลาดล้ำ ในฐานะมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง นี่แหละคือมุมมองที่เป็นธรรมชาติที่สุด

“แขกที่ไม่ได้รับเชิญ” ตามที่จั่วหัวไว้ข้างต้น คือความกลัวถึงสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาซึ่งเข้ามาครอบงำ (cover ) ความสงบสุขที่เคยคุ้นชิน เป็นความรู้สึกอันแปลกประหลาดอัปลักษณ์ที่บุกเข้ามายึดครองหัวใจของผู้คนยุคปัจจุบัน แขกที่ไม่ได้รับเชิญนี้ อาจจะแฝงมากับคนแปลกหน้าในงานปาร์ตี้ อาจเป็นสัตว์ประหลาดบุกเมือง อาจเป็นผู้ก่อการร้าย อาจเป็นอุกกาบาตถล่มโลก หรืออาจเป็นรอยอัดเทปของผมที่เผลอกดไปด้วยความไม่ตั้งใจ (มันก็เกิดขึ้นโดยไม่ได้รับเชิญเช่นกัน)



จำได้ว่าตอนมัธยม ผมเคยหยิบเพลงม้วนนั้นมาเปิดฟังเพื่อรำลึกถึงความหลังครั้งเป็นเด็ก ความต่อเนื่องของอารมณ์พลันก็ชะงักเมื่อถึงท่อนที่ถูกอัดทับ แต่แทนที่จะรู้สึกหงุดหงิด ผมกลับกรอเทปเพื่อย้อนไปฟังท่อนเดิมที่มีเพียงเสียงซ่าๆ นั้นอีกครั้ง หมุนระดับเสียงให้ดังขึ้นและเงี่ยหูเข้าไปฟังใกล้ๆ ลำโพง ทำอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อพยายามแกะน้ำเสียงนั้นให้ออกว่าเป็นคำพูดแว่วๆ ของใคร อาจเป็นเสียงคนที่เดินผ่านไปมาละแวกนั้น เสียงของแม่ที่อาจดุผมว่าอย่าทำวิทยุพัง เสียงพูดของพ่อที่ตอนนี้เสียชีวิตไปแล้ว หรืออาจเป็นเสียงเล็กๆของตัวผมเอง รอย record สองสามวินาทีที่ไม่ได้ตั้งใจ ได้บันทึกอะไรบางอย่างที่มีค่ามหาศาลอย่างไม่เคยนึกฝันมาก่อน เป็นเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำในอดีตที่ยากเหลือเกินแก่การเรียกคืน

แล้วพลันนึกเสียดายว่าทำไมผมไม่กด record ให้นานกว่านี้...






Create Date : 22 มกราคม 2551
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2551 14:27:52 น. 9 comments
Counter : 1185 Pageviews.

 
ยังไม่ได้ดูเลยค่ะ
แต่ว่าได้ดูตัวอย่างแล้ว
ไว้หาโอกาสได้เมื่อไหร่จะไปดูค่า

ขอบคุณนะคะ ที่ไม่สปอยด์ตอนจบ


โดย: devilyee วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:9:29:38 น.  

 
เขียนได้ดีมากเลยค่ะ
อยากจะกด record ขึ้นมาซะแล้วล่ะสิ...

^^


โดย: semiNOIR IP: 124.120.172.67 วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:12:58:27 น.  

 
ทีแรกว่าจะไม่ดูเพราะกลัวเวียนหัว แต่พอมาอ่านบทวิจารณ์ น่าสนใจที่เดียวค่ะ


โดย: glorious วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:13:42:07 น.  

 
จะไปดูวันนี้..

เดี๋ยวเข้ามาอ่านอีกทีค่ะ


โดย: renton_renton วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:17:23:48 น.  

 
ไปดูมาแล้วครับ
จากจุดประสงค์ของคนสร้างว่าต้องการนำเสนออะไร วิธีไหน ผมว่าผลลัพธ์ออกมาโอเคเลย
การเล่าเรื่องด้วยกล้องของผู้อยู่ในเหตุการณ์อาจจะไม่แปลกเท่าไหร่
แต่การผูกเรื่อง สร้างสถานการณ์ โดยเฉพาะเรื่อง "เทปม้วนเดียวกัน" ในกล้องนี่ล่ะ ผมว่าเจ๋งดี
ทำให้หนังจับต้องได้ มีชีวิตขึ้นมา

ผมชอบที่คุณเขียนเรื่องเสียงในเทป
เอาไว้ในเรื่องแต่งหรือหนังได้เลย


โดย: แค่เพียงรู้สึกสุขใจ IP: 124.120.28.240 วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:18:05:38 น.  

 
กดไล่บรรทัดลงด้วยความรวดเร็ว
เพราะกลัวจะไปอ่านเจออะไรเข้า 555+

การที่คุณเลือกที่จะเขียนถึงหนังเข้าใหม่เป็นเรื่องถูกต้องตามหลักการแล้วครับ
แม้มันจะส่งผลกระทมบให้ผมตามอ่านไม่ได้ เพราะยังไม่ได้ดูหนัง
แต่มันก็มีข้อดีที่ทำให้ ผมอยากดูหนังบางเรื่องมากขึ้นกว่าเดิม

มากขึ้น...เพราะอยากจะดูแล้วมาอ่านตัวหนังสือของคุณ

ปีนี้ยังไม่ได้เข้าไปเฉียดโรงหนังเลย -*- ต้องพยายามให้มากขึ้น ฮึมๆ

ปล...ในบางความรู้สึก ผมว่าผมพร้อมที่จะเสียเงินเพื่ออ่านตัวนังสือของคุณตามหน้านิตยสารแล้วนะ
แล้วในความรู้สึกของคุณล่ะ พร้อมหรือยัง?


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:21:50:26 น.  

 
ดีใจจังที่มีคนชอบหนังเรื่องนี้ ผมบอกไม่ถูกว่าดียังไง แต่ดูเสร็จแล้วชอบมาก ประทับใจ ทั้งที่เพื่อนข้างๆ ด่าสาดเสีย เทเสีย บ่นปวดกบาล เสียดายตังค์
ดีใจอีกครั้งที่คุนเบียร์ก้อชอบ
รักงานเขียนนายเสมอนะ


โดย: โพ้ง โพ้ง IP: 210.246.75.84 วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:23:20:48 น.  

 
หน้าตาเปลี่ยนไปนะ ยังไม่ค่อยคุ้นชิน


โดย: เพื่อนคนนึง IP: 124.121.18.32 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:16:42 น.  

 
หรูหรามั่กๆ ลายผนังบล็อกเหมือนวอเปเปอร์ในโรงภาพยตร์เลย
เหมาะกับคอนเซปป์บล็อกมาก


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน IP: 124.121.183.3 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:20:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

beerled
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




"หนัง".....ไม่ได้มีดีเพียงแค่ "ผิว"
New Comments
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
22 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add beerled's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.