เธอต้องอยู่....เพื่อรู้ธรรม


สวัสดี วันพระแรม ๑๔ ค่ำเดือน ๙

“เธอต้องอยู่....เพื่อรู้ธรรม”

ขณะกำลังอ่านนี้...เธออยู่เพื่อรู้งาน ...ตื่นเช้าไปทำงาน...เย็นกลับบ้าน นี่แหล่ะ...
หากว่า...เธออยู่เพื่อรู้ "ธรรม" บ้างล่ะ สักเดือนละ ๔ ครั้ง คือทุกวันพระหรือถัดไป ๑-๒ วัน
(อย่างเช่นครั้งนี้) ตามความสะดวกและทำเท่าที่ทำได้....แต่เธอต้องทำ เพราะว่า...
"เงินทองส่งได้ที่โรงพยาบาล ลูกหลานส่งได้ที่เชิงตะกอน...แต่ธรรมคำสอนส่งถึงชาติภพ"

ขอให้เธอตั้งใจอ่านอย่างช้า..ช้า ดังต่อไปนี้

รสชาติของธรรม เธอต้องนำไปปฏิบัติ...แล้วค่อย..ค่อย...สัมผัสที่ “ใจ”
คำว่า "ปฏิบัติ" ในที่นี้ใช้กับเธอ..เธอ ผู้ทำงานทั่ว ๆ ไปก่อน หรือสำหรับผู้ปฏิบัติอยู่ก็ให้
"ถืออุโบสถศีล" การปฏิบัติสำหรับเธอผู้ที่ทำงาน

๑. อาหาร ให้บริโภคแต่พอดี เธอผู้เคยบริโภค ๓ มื้อ ในวันพระนี้ให้ลดเหลือ ๒ มื้อ
และเย็น ครึ่ง มื้อ (เคยบริโภค ๑ จาน ลดเหลือครึ่งจาน) หรือน้ำปานะ หรือผลไม้นิดหน่อย
(ไม่ให้อด...แต่ไม่ให้มากเกินพอดี)

ผลดีข้อนี้คือ ลดความอ้วน ไม่แก่ก่อนวัย (เพราะว่าร่างกายทำงานน้อยลง)
ที่สำคัญสำหรับผู้ปฏิบัติคือ ธาตุขันธ์ไม่เป็นพิษ เช่น ท้องไม่อืด ไม่ง่วงนอน....

๒. อารมณ์ ให้รู้อารมณ์ปัจจุบันเฉพาะของเธอเองเท่านั้น..ย้ำ..เฉพาะของเธอเองเท่านั้น
ปัจจุบัน อารมณ์ดี...ก็รู้ รู้แล้ว ประคับประคอง (ไม่ต้องยินดีมาก)
ปัจจุบัน อารมณ์ไม่ดี...ก็รู้ รู้แล้ว ประคับประคอง (ไม่ต้องยินร้ายมาก)

ถ้ารู้อารมณ์แล้วประคับประคอง...เธอจะแสดงความพอใจหรือไม่พอใจ น้อยลงกว่าปกติทั่วไป
นี่เป็นส่วนหนึ่งของ "ธรรม"

๓. อากาศ คือการหายใจลึก..ลึก ให้สบาย ๆ ที่ไหน..ไหนก็ได้ทำไปเรื่อย ๆ คือว่า
"หายใจลึก ๆ เมื่อนึกได้"

"คนป่าหาธรรม"

คนป่าหาธรรม






Create Date : 09 กันยายน 2553
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2553 9:54:15 น.
Counter : 1062 Pageviews.

10 comments
:: พู่กันเดียว - กรรม :: กะว่าก๋า
(14 ก.ย. 2564 05:32:13 น.)
81.เร่งขจัด “อารมณ์ที่ไม่ดี” ออกไปจากชีวิตและจิตใจ ตอนที่ 1 chancamp
(12 ก.ย. 2564 06:12:41 น.)
:: เงาซ่อนแสง 21 :: กะว่าก๋า
(10 ก.ย. 2564 06:29:01 น.)
:: เงาซ่อนแสง 18 :: กะว่าก๋า
(7 ก.ย. 2564 06:38:29 น.)
  

การรู้ "ธรรม" และได้ "ทำ"

จะทำให้เข้าใจ "ตน" ได้มากขึ้น

รู้จักดำเนินชีวิตที่เป็น "กลาง"
ไม่มีค่าของความเป็นกรด..เป็นด่าง

สิ่งนี้แหละ..จะนำพาตัวเราไปสู่ความสมดุลทั้งกายและใจ...


"รู้สิ่งใดรอบรู้ได้ทุกเรื่อง

รู้ปราดเปรื่องรู้หลักธรรมคำสั่งสอน

รู้ปฏิบัติรู้จักปล่อยรู้นิวรณ์

จิตประภัสสรจะบังเกิด...แก่ตัวตน"
โดย: คนหลงป่า IP: 125.24.200.15 วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:14:13:50 น.
  
สาธุครับ

โดย: dustyboy วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:4:10:55 น.
  
คนหลังเขา เฝ้ารู้ธรรม
โดย: คนหลังเขา IP: 27.130.84.142 วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:19:08:02 น.
  
หลายคน...ที่รู้ธรรม แต่ไม่สามารถปฏิบัติได้ (เข้าใจทฤษฎี แต่ไม่พร้อมปฎิบัติ) ในขณะเดียวกันกลับเป็นผู้ที่สามารถถ่ายทอดเป็นวิทยาทานแก่บุคคลอื่นได้ อาจจะด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะศึกษาจากตำรา หรือจากสิ่งที่พบเห็น

แต่อีกหลายคน...ที่รู้ธรรม เลือกที่จะปฏิบัติ แต่ไม่สามารถที่จะถ่ายทอดให้กับบุคคลอื่นได้

แล้วจะมีอีกสักกี่คน...ที่สามารถเป็นได้ทั้งผู้ปฏิบัติและผู้ถ่ายทอด ???

หรืออาจจะเป็นเพราะ..เวลา สถานการณ์ ของแต่ละคนยังไม่ใช่ หรือเปล่า..แล้วเมื่อไหร่???


คุณคนป่าคิดว่า.."เธอต้องอยู่..เพื่อรู้ธรรม..เพื่อตนเอง หรือ เพื่อใคร.."


โดย: คนเมือง^-^ IP: 203.114.111.11 วันที่: 12 กันยายน 2553 เวลา:10:22:50 น.
  
...การเห็น "ปริยัติ"...การเห็น "ปฏิบัติ"
สำหรับเธอ..เธอทั้งหลาย ผู้ทำงานก็แล้วแต่สะดวก...ทำเท่าที่พอทำได้ก็ดีมากแล้ว

แต่ถึงอย่างไรก็ตามการ "ปฏิบัติ" นั้น เป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติ พึงเห็นได้ด้วยตนเอง นี่ก็คือ "สันทิฏฐิโก"

"เธอต้องอยู่..เพื่อรู้ธรรม..เพื่อตนเองก่อน (ภายในตน) แล้วค่อย..ค่อยสู่ภายนอก เพื่อผู้อื่น.."

โดย: คนป่าหาธรรม IP: 125.24.187.173 วันที่: 13 กันยายน 2553 เวลา:9:53:14 น.
  
ขอบคุณ...ขอบคุณมาก

เพราะถ้าตนเองไม่เข้าใจตน แล้วจะให้ผู้อื่นเข้าใจได้อย่างไร...



โดย: คนเมือง^-^ IP: 10.0.2.245, 113.53.135.64 วันที่: 14 กันยายน 2553 เวลา:19:44:38 น.
  
นี่คือ...ธรรม..คำสอนของพระพุทธเจ้า

"เราก็เปรียบหนึ่งเรือ บรรทุกสิ่งของ
ที่เธอต้องการ... พอถึงฝั่งแล้ว เรือนี้
ไม่ได้มีความสำคัญสำหรับเธอเลย..."

โดย: คนป่าหาธรรม IP: 27.130.84.142 วันที่: 15 กันยายน 2553 เวลา:14:27:10 น.
  


*~*~*~*..แวะมาทักทายจ๊ะ..ขอให้มีความสุข สดใส..หัวใจเบิกบาน..*~*~*~*

..HappY BrightDaY..
โดย: *~ต้นกล้า...ของหัวใจ~* วันที่: 16 กันยายน 2553 เวลา:18:38:00 น.
  
ชอบเนื้อหาในความคิดเห็นที่ 1 จังเลยคะ
โดย: monamai IP: 183.89.236.208 วันที่: 18 กันยายน 2553 เวลา:5:40:58 น.
  
ขอเพิ่มเติม comment no. 7

ไม่ว่าเราจะถึงฝั่งไปไกลสักแค่ไหนก็ตาม เรือ่ลำหนึ่งนั้น ก็ยังคงสำคัญอยู่ "สำคัญที่ใจ..สำคัญที่ความรู้สึก.." เพราะเวลาผ่านก็จะทำให้เราระลึกถึง โดยที่ ณ เวลานั้น เรือลำนี้อาจจะกำลังพาผู้แสวงหาธรรมไปถึงฝั่งดั่งเช่นที่เราประสบอยู่ก็เป็นได้..


เช่นนี้แล้ว..."ความสำเร็จที่เกิดจากผู้อื่นนำพา ทำให้เราศรัทธาด้วยความรู้สึก...อย่างจริงใจ"
โดย: คนเมือง^-^ IP: 203.114.111.11 วันที่: 19 กันยายน 2553 เวลา:10:04:20 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Konpa.BlogGang.com

คนป่าหาธรรม
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]

บทความทั้งหมด