เถียง 2528 (แตงโมข้างเถียง)
เถียง 2528 (แตงโมข้างเถียง)  11 มีค 63
ว่าด้วยเรื่องแตงโมนี่มีเรื่องราวให้เล่าเรื่องได้มากมาย สมัยเมือ 30 ปีที่แล้วแตงโมที่เรารู้จักเป็นแตงโมกลมๆ สีน้ำเงินเข้มๆออกดำๆ ส่วนพันธุ์อื่นๆค่อยมารู้จักตอนหลังหรือได้กินตอนหลัง เช่น จิตราออกลายๆ โตปืโดออกยาวรี การปลูกจะปลุกตามทุ่งนาหน้าหนาวหน้าแล้วหลังจากทำนาเสร็จแล้ว ปลุกที่ใกล้หมู่บ้านที่มีบ่อน้ำ มีดินทราย ดุแลได้ง่ายๆขนส่งง่าย เขาจะขุดหลุมปลูก เครือจะเลื่อยยาวไปสี่ทิศทาง ส่วนลูกจะไม่ค่อยใหญ่ มองไปจะเห็นกระจัดกระจาย ระเกะระกะ เป็นภาพที่แปลกตาไปอีกแบบเพราะมันเป็นทุกนา สมัยนั้นเราไม่รู้จักการกินแตงโตอ่อนๆ หรือนึ่งหรือแกงแตงโม เมื่อเราจะกินแตงโมจะมีถมาขายหรือไปออกไปซื้อที่ตลาดในตัวอำเภอ การวางขายข้างทางเหมือนทุกวันนี้ไม่มีไม่เห็น ซึ่งแตงโมเป็นผลไม้ที่หากินไม่ค่อยได้ อาจจะเพราะไม่สามารถปลุกง่ายหรือยังไม่รู้วิธีปลูก หรือปลูกแล้วผลไม้โต ไม่หวาน จึงไม่นิยมปลูกกัน เวลามีรถมาขายแตงโตหรือไปซื้อแตงโมในตลาดตัวอำเภอหรือมีคนเอาแตงโมลูกเล็กมาขาย สมัยนั้นแตงโตไม่ได้แดงทุกลูกบางลูกอ่อนไม่แดง แดงไม่สวย ไม่หวาน จืด บางลูกใส้ขาด บางลูกใส้โหว่ ไม่เหมือนทุกวันนี้ที่แตงโมจะแดง หวานทุกลูกเลย วิธีการเลือกต้องใช้ด้ามบ่วงเจาะดูเป็นวงกลม หรือ ใช้มีดปลายแหลมเจาะเป็นสี่เหลี่ยมแล้วดึงมาดู พิสูจน์ว่าแดงขนาดไหนพอใจหรือไม่ หากไม่แดงไม่โดนใจก็ไม่ซื้อหรือเปลี่ยนลูกใหม่ ก็คล้ายๆกับการเจาะดูทุเรียนในสมัยนี้ละ ส่วนหากเป็นลูกเล็กๆพวกร้านก๋วยเตี๋ยว น้ำตกส้มตำ จะนำลูกเล็กๆมาขาย หากเจอขนาดพอใจบีบๆนวดๆโยนแบบไม่ต้องเจาะเพราะมันเล็กราคาลูกหนึ่งไม่กี่บาท 1 บาท 2 บาท 3 บาท 5 บาท 10 บาท ประมาณนี้ มีทุกราคา อ้อลืมบอกว่า สมัยนั้นแตงโมที่บ้านเขาขายเป็นลูกๆตามขนาด ไม่ใช่เป็นกิโลเหมือนปัจจุบันนี้ ไม่ว่าจะลูกเล็กหรือใหญ่ก็ว่ากันเป็นลูกๆเอา บางครั้งไม่มีคนมาขายหรือไม่มีเงินซื้อ อยากกินแตงโมมีสองสามวิธี ต้องใช้วิธีไปเดินเล่นตามทุ่งนาไปหาว่ามีแตงโมที่เกิดขึ้นตามสระ ตามคันนา ริมถนน ตามบ่อน้ำ ตามเถียงนา อะไรหรือใครบ้าง ก็จะเก็บมากินกันเลยทีเดียว อ้อแตงโมเป็นผลไม้ที่ซื้อแล้วเอาไปกินเวลาทำนาหรือไปเดินทุ่งเพราะมันชื่นใจแก้กระหายดีนักแล พอกินเสร็จก็คายเม็ดทิ้งเรี่ยราด ซึ่งเม็ดแตงโมเกิดง่ายดาย หากได้น้ำได้ท่าจะออกลูกให้กินได้พอแก้อยาก แม้จะเป็นลูกเล็ก ไม่หวาน ไม่แดง แต่สำหรับเด็กๆหรือคนไม่มีเงินหรือคนเดินเที่ยวทุ่งก็พอก้อมแก่มไปได้ อีกวิธีหนึ่งคือแอบเก็บเอาตามทุ่งแตงโมที่เพื่อนบ้านปลุกเอาไว้ขาย อันนี้คงไม่ต่างจากขโมยสมัยนี้แต่ตอนนั้นคนปลุกเขาไม่ถือสาหาความกับเด็ก เพราะกินจริงลูกสองลูกแบบเด็กๆ ไม่ได้ตั้งใจเอาไปขาย ตอนไปแอบเก็บแตงโมก็ด้อมมองๆเจ้าของเขากลัวเขาเห็น ตื่นเต้นไปอีกแบบ อย่างไรก็ตาม แถวบ้านเราก็ไม่เป็นที่นิยมในการปลูกแตงโมเป็นอาชีพหลักหรือเสริม จนถึงทุกวันนี้ จะปลูกกินแบบทิ้งๆขว้างๆพอประมาณแบบกินเสร็จก็หว่านเม็ดเอาไว้เผื่อได้กิน พอโตขึ้นมาหน่อย ค่อยได้รู้จักกับแตงโมพันธุ์ต่างๆ พวกตอปิโด พวกจินตรา ซึ่งอร่อยไปอีกแบบ ตอนแรกมาเห็นตื่นเต้นมาเพราะมันออกลายๆหรือยาวๆ ก็ขายดีกว่าแตงโมยุคแรกๆ ในช่วง 20 ปี พ.ศ. 2542 ที่มาทำงานแถวพิษณุโลก เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นว่าแตงโมเขาขายเป็นกิโลกรัม น่าจะ 10 หรือ20 บาท ตอนนั้นขับรถออกจากตัวเมืองพิษณุโลกขับรถผ่านไปทางหน้าโรงพยาบาบวังทองมีแตงโตวางขายสองข้างทางเขียนว่า 10 หรือ 20 บาท ลูกว่ามันใหญ่เลยจอดซื้อบอกเขาว่าลูกนี้เขาก็เอาไปช่าง เลยถามเขาว่าช่างทำไม เขาว่าก็จะได้รู้ราคา ขายเป็นกิโล 555 เลยละตกใจเพิ่งเตยเห็นและได้ยินว่าแตงโมมันขายเป็นกิโลกรัมก็ครานี้เอง อีกเรื่องหนึ่ง การปลูกแตงโมเป็นไร่ๆหรือทำเป็นอาชีพก็เพิ่งได้เห็นแถวพิษณุโลก แถวสุโขทัย นี่ละ และต้องเปลี่ยนแปลง สลับแปลงไปเรื่อยๆ ไม่งั้นเกิดโรคต่อแตงโมได้ จะขาดทุน อีกทั้งแตงโมที่นี้จะดแงทุกลูก ไม่ต้องเจาะต้องแทงหรือพิสูจน์ หากต้องพิสูจน์คงจะโดยดุ แถวๆนี้เขาไม่ต้องทำอย่างเรา เพราะแถวนี้เขาอาจจะต้องระวังว่าลูกค้าจะบ่นหรือไม่ซื้อหากแตงโมไม่อร่อย แตกต่างจากบ้านเราซื้อกินได้ทุกรูปแบบ ตามราคา ส่วนตัวเรานั้นไม่ได้ปลูกเป็นกิจจะลักษณะ อาศัยการกินแล้วทิ้งไว้ตามเถียงนาเถียงไร่แล้วดูแลเอา จะได้กินเล็กๆน้อย หรือในแปลงผักสวนครัวที่ปลูกขายเม็ดมันติดขี้วัวขี้ควายมาด้วย มันจะเกิดก็ดูแลจนมันโต พอกินได้นั้นคราเดียวเลย
การกินก็กินสดๆ วิธีการผ่าแตงโมหรือกินแตงโมมีหลายแบบ เช่น ผ่าครึ่งแล้วใช้บ่วงตักกิน อร่อยสุดก็คือตรงกลางของแตงโม อันนี้ต้องแย่งกันกินล่ะ อีกวิธีหนึ่งคือผ่านเป็นชิ้นแล้วกัดกินกัน อร่อยไปอีกแบบ ส่วนคนในเมืองก็เพิ่งเคยเห็นขายต้องตัดเป็นชิ้นๆแล้วกินกัน กัดกินกันจนหมดบางคนแทะจนชนเปลือกเขียวเลยล่ะ การกินบางคนกินท้ังเม็ด บางคนคายเม็ด บางคนเคี้ยวเม็ด มีหลายรูปแบบ ส่วนการปั่นน้ำแตงโมนั้นไม่เคยรู้จักจนเข้ามาใน กทม. ปี 2535 โน้นล่ะค่อยได้เคยรู้แตงโมปั่นก็มีกัน เมนูเด็ดอีกอันคือ ตำแตงโม อาศัยที่กินเนื้อหมดแล้วเหลือเนื้อติดเปลือกที่ใสๆ เราก็เอาบ่วงขูดๆแล้วก็ใส่เครื่องตำส้มตำแต่ไม่เข้มข้น คลุกๆก็กินคาเปลือกเลยแบบนั้น ก็เป็นตำแตงโม มีกินมานานมากแล้ว ไม่รู้ว่าสมัยนี้ ยังมีคนทำกินหรือไม่ ไม่เห็นมานานแล้ว อีกเมนูที่เด็ดสุดคือ เม็ดแตงโม ตรามือ อันนี้ต้องซื้อกินตามร้านชำทั่วไป เพราะเคี้ยวมันๆเค็มๆ อร่อยดี ซื้อกินตอนไปเที่ยว ไปเล่น บางแกะกินแต่เม็ดใน บางคนเคี่ยวกินทั้งเปลือกทั้งใน เลยละ "แคะเม็ดแตงโม" ทุกคนคงรู้จักกันดี นี่ละแตงโม ที่มีการพัฒนาการไปเรื่อยๆ ในหลายๆแบบทั้งการปลูก การขาย การกิน

 



Create Date : 11 มีนาคม 2563
Last Update : 31 มีนาคม 2563 14:43:59 น.
Counter : 122 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
Ladakh 2019 - แวะ Hemis Shukpachan เมื่อฉันยังไม่อยากกลับเลห์ (2) กาบริเอล
(10 ก.ค. 2563 03:28:53 น.)
เที่ยวนครพนม สกลนคร มุกดาหาร อุดรธานี 3 ตะลีกีปัส
(2 ก.ค. 2563 19:47:53 น.)
ครึ่งปีแรก blog pu
(2 ก.ค. 2563 21:59:51 น.)
ช่างใคร!! nonnoiGiwGiw
(1 ก.ค. 2563 11:11:03 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

D-chang.BlogGang.com

Dr Chang
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด