จีนไทยใช่อื่นไกล; Thai massage for China's military muscle
บทความนี้เป็นของ Asia Time Online ครับ

บทความนี้ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 11 ก.ค. 2551 นี่เอง เสียดายผมเพิ่งจะมาหาเจเอาตอนนี้ เลยขอมาลงเอาวันนี้แล้วกันครับ

เนื่องจากผมคงไม่มีเวลาพอที่จะแปลบทความนี้ให้ฟังทั้งหมด ฉะนั้นเอาเป็นว่า ขอให้ทุกท่านถือโอกาสนี้ฝึกภาษาอังกฤษกันนะครับ



จุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ไทยครั้งสำคัญครั้งหนึ่งก็คือในตอนที่ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เดินทางไปเยือนจีนเพื่อเปิดความสัมพันธ์ทางการฑูตครั้งประวัติศาสตร์ จีนได้หยุดสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยและเข้าสนับสนุนไทยในความขัดแย้งหลายครั้งที่เกือบจะทำให้ไทยต้องเสียเอกราช โดยเฉพาะการช่วยเหลือไทยในกรณีสงครามกับคอมมิวนิสต์เวียดนามตามแนวชายแดนภาคอีสาน โดยให้ความช่วยเหลือด้านอาวุธกับไทยและกลุ่มต่อต้านเวียดนาม อีกทั้งยังเปิดสงครามสั่งสอนเวียดนาม ที่เราไม่แน่ใจว่าจีนทำไปเพราะต้องการช่วยไทยอย่างเดียวหรือไม่ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสงครามสั่งสอนของจีนทำให้ภัยคุกคามของเวียดนามต่อไทยลดลงไปมาก

หลังจากนโยบายเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้าของ พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ อาเซียนเริ่มรวมตัวกันอย่างเข้มแข็ง ความเป็นศัตรูกันเริ่มหมดไป แต่ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและจีนก็ยังดำเนินอย่างดีเสมอมา

ในด้านการทหารนั้น ไทยจัดหาอาวุธหลากหลายรายการจากจีนในช่วงที่ไทยกำลังเสริมสร้างกองทัพขนานใหญ่ เรือฟริเกตชั้นเจ้าพระยา รถถัง Type-69II เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดครับ แม้ว่าหลังจากนั้นกองทัพไทยจะจัดหาอาวุธจากจีนน้อยลงมากเนื่องจากคุณภาพของอาวุธของจีนในช่วงนั้นยังไม่ได้มาตราฐานเท่าที่ควร แต่ความสัมพันธ์ในระดับกองทัพก็ยังคงเดินหน้าอย่างต่อเนื่อง

จีนเป็นหนึ่งในสามชาติที่ไทยส่งผู้ช่วยฑูตทหารไปประจำครบทั้งสามเหล่าทัพ (อีกสองชาติคือออสเตรเลียและสหรัฐ) ไทยและจีนมีการแลกเปลี่ยนการเยือนระหว่างกันเสมอ นายทหารนักเรียนของไทยมักจะได้รับโควต้าให้เข้าศึกษาในโรงเรียนเสนาธิการทหารของจีน รวมถึงหลักสูตรอื่น ๆ ในกองทัพจีน ไปจนถึงการฝึกกู้ภัยร่วมกันเป็นครั้งแรกในปี 2548 ในชื่อ China-Thailand Friendship 2005 ตามมาด้วยการเริ่มการฝึกร่วมระหว่างหน่วยรบภายใต้รหัส Strkie 2007 ที่มนฑลกวางโจว และ Strike 2008 ที่เชียงใหม่ (ชมภาพได้ที่ Blog ครั้งแรก.......กับการฝึกร่วมของหน่วยรบพิเศษของไทยและจีน) แม้ว่าจะเป็นการฝึกของหน่วยปฏิบัติการพิเศษขนาดเล็ก แต่มันเป็นการฝึกเชิงสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของความสัมพันธ์ไทย-จีนได้เป็นอย่างดี

ในช่วงที่ประเทศไทยเกิดวิกฤต คือการเกิดรัฐประหารโดยคณะทหารในปี 2550 สหรัฐซึ่งเป็นประเทศผู้นำของระบอบประชาธิปไตยประกาศตัดความช่วยเหลือทางทหารมูลค่า 24 ล้านเหรียญสหรัฐ แต่ในทางกลับกัน เนื่องจากจีนไม่มีนโยบายแทรกแทรงกิจการภายในของต่างชาติ เอกอัคราชฑูตจีนประจำประเทศไทย นาย จาง กั๋ว ชิง ประกาศว่า ถ้าประชาชนชาวไทยยอมรับรัฐบาลนี้ ประชาชนชาวจีนก็พร้อมที่จะยอมรับด้วยเช่นกัน และทางการจีนก็เสนอความช่วยเหลือทางทหารให้ไทยเป็นลูกค้า 49 ล้านเหรียญสหรัฐ

การเดินหมากในครั้งนั้น นอกจากจะ "ได้ใจ" รัฐบาลไทยแล้ว ยังเป็นการเพิ่มอิทธิพลของจีนต่อประเทศไทยให้มากขึ้นอีกด้วย เพราะจีนสามารถฉวยโอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์ได้โดยไร้ข้อจำกัด ในขณะที่สหรัฐต้องทำตามกฏหมายของตนที่จะปิดกั้นการติดต่อสัมพันธ์กับประเทศที่เกิดรัฐประหาร

ซึ่งในอนาคต เราก็ยังไม่เห็นอุสรรคที่จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศต้องสะดุดลง ในแง่ของความมั่นคง การผูกสัมพันธ์กับจีนของไทยนั้นมีแต่ข้อดีครับ เพราะต้องอย่าลืมว่า โลกเราไม่ได้อยู่ในสงครามเย็นที่สู้กันด้วยระบอบการปกครอง แต่เรากำลังอยู่ในสงครามเย็นที่สู้กันด้วยเศรษฐกิจ ไทยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเลือกข้างเหมือนในช่วงสงครามเย็นครั้งที่แล้ว กลับกัน เราต้องเลือกสถานการณ์ที่เป็นประโยชน์สูงสุดต่อประเทศในเวลานั้น ๆ

แน่นอนว่าต่อไปความสัมพันธ์ของไทย-จีนจะยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น แต่ผมก็ไม่หมายความว่าเราควรออกห่างสหรัฐ กลับกัน เราควรใช้โอกาสนี้ในการวางสมดุลด้านความสัมพันธ์ระหว่างมหาอำนาจซึ่งไม่ว่าจะอย่างไรการดำเนินการใด ๆ ของมหาอำนาจทั้งสองต้องส่งผลต่อไทยแน่นอน และเราก็เห็นผลลัพธ์แล้วในกรณีพิพาษเขาพระวิหารที่จีนและสหรัฐเลือกที่จะยืนข้างไทย

ความสัมพันธ์และการเมืองระหว่างประเทศเป็นเรื่องละเอียดอ่อนเกินกว่าที่จะใช้ความสะใจเข้าว่า มีแต่การฑูตอย่างรัดกุมเท่านั้นที่จะสร้างประโยชน์สูงสุดให้กับประเทศครับ เพราะ ...... This world is the conplex game of chess and the only language they speak is the interest of its own. (คำนี้ผมคิดเองนะ ^ ^)




Thai massage for China's military muscle
By Ian Storey

Last week, Thai Prime Minister Samak Sundaravej was in China for a four-day visit, his first since taking office after last December's elections. Samak, who is concurrently defense minister, met with Chinese Defense Minister Liang Guanglie and the two sides agreed to strengthen bilateral military ties.

Although Thailand has in recent years been wracked by political uncertainty, this has not impaired the close relationship between Bangkok and Beijing. Indeed, in the immediate aftermath of the September 2006 coup, the People's Republic of China, or PRC, moved to embrace the new military government while its treaty ally, the United States, looked on disapprovingly at the regression of Thai democracy.

As with other countries in Southeast Asia, Thailand seeks to balance the interests and influence of America and China. A central element of Bangkok's hedging strategy is to keep its military alliance with the US well lubricated, while at the same time expanding defense ties with China. Given the cozy relationship that has developed between Thailand and China over the past few decades, it is unsurprising that military-security links are among China's most well-developed in the region - second only to Myanmar, China's quasi-ally - and the Thai kingdom has chalked up some impressive firsts in the arena of Association of Southeast Asian Nations (ASEAN)-China defense ties, including a groundbreaking agreement with Beijing in 2007 that outlined the parameters of future cooperation.

Military cooperation between Thailand and China goes back further for China than with any other founding ASEAN member [1], and was catalyzed by Vietnam's December 1978 invasion of Cambodia. Bangkok and Beijing quickly cast off two decades of hostility and entered a strategic alignment designed to curb Vietnamese expansionism. Thailand became a conduit for Chinese-supplied military equipment to the anti-Vietnamese Khmer Rouge guerillas across the border in occupied Cambodia, and while China stopped short of providing Thailand with a defense guarantee, the People's Liberation Army (PLA) was used to exert military pressure on Hanoi from the Chinese side of the border when Vietnamese troops marched near Thai territory.

As a means to bolster the capabilities of the Thai armed forces, and also to increase its commercial arms sales in the region, Beijing furnished Bangkok with weaponry at no cost, or at greatly reduced friendship prices, and with very generous repayment terms. The first shipment of Chinese weapons, artillery pieces and ammunition arrived gratis in Thailand in 1985. In 1987, the Kingdom became the first ASEAN country to buy weapons from the PRC: 50-60 tanks, 400 armored personnel carriers (APCs), and anti-aircraft guns.

Two years later the defense relationship was raised a notch higher when the Thai government placed an order for four Jianghu-class frigates (named the Chao Praya, Bangpakorn, Kraburi, and Saiburi) and two enlarged versions of the same class (Naresuan and Taksin) which were delivered in the early 1990s and still form the backbone of the Royal Thai Navy (RTA).

However, Thai purchases of Chinese military equipment during the 1980s was as much for political reasons as military ones, and throughout this period Bangkok continued to rely on the US for its most technologically sophisticated platforms, such as the F-16 fighter jet. Moreover, the Thai military was far from impressed with the poor quality of Chinese-made equipment, and while some of it was employed along the Thai-Cambodian border, much it was reserved for training purposes or simply warehoused and left to rust. Bangkok was also disappointed that Chinese weapons sales had not included technology transfers.

The Paris Peace Accords of 1991 marked the resolution of the Cambodian crisis and at a single stroke removed the rationale for the Sino-Thai security alignment. During the 1990s the two countries focused on maximizing economic synergies while military-to-military ties languished, though the two sides continued to exchange high-level military delegations.

Tightening ties under Thaksin

It was not until prime minister Thaksin Shinawatra took office in February 2001 that the bilateral military relationship was re-energized and expanded. This was partly a result of the prime minister's desire to bolster relations with the PRC across the board, but also owed a great deal to the personal interests of General Chavalit Yongchaiyudh, who concurrently served as a deputy prime minister and defense minister under Thaksin.

As director of operations, deputy commander and then commander of the Royal Thai Army (RTA) during the 1980s, Chavalit was Thailand 's point man with the PLA over Cambodia, and forged close personal ties with the Chinese leadership and military top brass. In particular, Chavalit developed a lasting friendship with General Chi Haotian, Chinese defense minister from 1993 to 2003 and vice chairman of the Central Military Commission. It was the personal chemistry between Chavalit and Chi that helped kick-start Sino-Thai military ties in the new century.

Prior to 2001, bilateral defense ties had been ad hoc; a framework to discuss military-security issues and map out future cooperation was lacking. In June 2001, the Bangkok Post reported that Chi had accepted Chavalit's proposal to hold annual defense talks to remedy that deficiency. The first defense meeting was held in December 2001, and follow-up meetings have been held every year since.

According to press reports, at the first meeting the two sides discussed regional and international security issues and cooperation between the two countries' armed forces. The annual defense talks have served as an essential mechanism to advance bilateral military cooperation in four main areas since 2001: first, observance of each other's military exercises; second, a resumption of Chinese arms sales to Thailand ; third, educational exchanges; and fourth, combined training and exercises.

With regard to the first area, PLA observers have attended the annual US-Thai Cobra Gold military exercises - the largest joint military exercise in Asia - since 2002, except for 2004. And since 2003, Thai military officers, along with those from other countries, have observed several large PLA exercises, including "Northern Sword" in Inner Mongolia in August 2003 and September 2005, and "Iron Fist" in Henan province in September 2004.

With Chavalit as defense minister, Thailand once again turned to the PRC as a source of arms. In 2001, the Thai defense ministry agreed to buy Chinese-manufactured rocket-propelled grenade launchers and in December 2002 placed a $98 million order for two Thai-designed offshore patrol vessels (OPVs) [2]. The two vessels - Pattani and Narathiwat - were delivered in late 2005. However, further offers by China to sell a range of defense equipment to Thailand failed to materialize.

This included a follow-on order for two OPVs and an unspecified number of main battle tanks, while a proposed barter exchange deal involving 66,000 tons of dried Thai Longan fruit for Chinese-made APCs also fell through. (Instead Thailand purchased APCs from South Africa.) Resistance from the Thai military on quality grounds was one reason for the failure to secure further orders, while Chi's retirement in 2003 and Chavalit's exit from politics in 2005 were other important factors.

The third area of cooperation has been education. The number of Thai military officers attending educational courses at the National Defense University in Beijing has increased since 2001, as has the number of PLA officers studying at Thai military academies. The purpose of these courses is to enhance the understanding of each other's strategic perspectives, and to improve language skills for future cooperative activities.

The fourth area is combined training and exercises. In late 2005, milestones were reached in both areas. In September the PLA began a three-month landmine clearance training program for the RTA along the Thai-Cambodian border, the first time the Chinese military had extended this expertise to a Southeast Asian country. In December the Thai and Chinese navies conducted their first joint exercise. Codenamed "China-Thailand Friendship 2005," the exercise took place in the Gulf of Thailand and featured the People's Liberation Army Navy's (PLAN) guided-missile destroyer Shenzhen and supply ship Weishanhu, as well as the RTN frigate Chao Praya.

The exercise simulated a rescue mission at sea followed by Thaiand Chinese vessels escorting United Nations-chartered ships on a humanitarian mission. Similar exercises had been conducted with the Pakistani Navy in October 2003 and the Indian Navy in November 2003, but this was the first such exercise between the PLAN and a Southeast Asian navy.

Post-coup cooperation

In July 2005, as the two countries celebrated 30 years of diplomatic relations, Prime Minister Thaksin and Premier Wen Jiabao agreed to negotiate a roadmap to enhance bilateral relations: the Joint Action Plan on Thailand-China Strategic Cooperation. Thaksin's ouster by the Thai military on September



19, 2006, temporarily put those negotiations on hold.

However, while Thaksin's downfall was something of a setback for China - the Thai leader had proved to be a valuable ally on a range of issues - the Chinese government seized on the coup as an opportunity to demonstrate to the Thai elite that the PRC was, once again, a steadfast friend in times of crisis, as it had during the 1973 oil shock crisis, when China offered crude oil sales to Bangkok at below-market "friendship prices", the 1980s Cambodian crisis, and the 1997 Asian financial crisis, when the PRC contributed $1 billion in rescue funds to Thailand.

While the United States publicly criticized the overthrow of Thaksin's democratically elected government and suspended $24 million in military aid, China declared the coup to be Thailand 's internal affair. In February 2007, during a trip to Beijing by coup leader General Sonthi Boonyaratklin, Beijing offered up $49 million in military credits, double the amount suspended by Washington [3]. Negotiations on the Joint Action Plan also resumed.

The long-awaited plan was formally signed on May 28, 2007, in Beijing and overseen by Thaksin's military-appointed successor, former army commander and retired General Surayud Chulanont. The 12-page document outlines bilateral cooperation in 15 areas over the 2007-2011 period [4]. One part of the agreement addresses military cooperation, calling on the two sides to maintain military dialogue and exchange visits, conduct combined military exercises focused on countering non-traditional security threats, and promote further cooperation in the fields of military training, logistics, personnel training, academic exchanges, defense consultation, mutual observance of military exercises, disaster relief and rescue, and the defense industry.

Another is devoted to security cooperation and recommends enhancing cooperation in the following areas of non-traditional security: counter- and anti-terrorism; trafficking in illegal narcotics, people, and arms; money laundering, cyber and financial crime; and piracy at sea. To that end, it proposes the regular exchange of officials and experts, capacity building through training and study visits, and the convening of a Thailand-China Joint Working Group on Non-traditional Security Cooperation as a mechanism to exchange views and share information among relevant law enforcement agencies.

Surayud moved quickly to implement some of the cooperative military activities identified in the plan. In July 2007, "Strike 2007" took place, a 13-day exercise in Guangzhou involving two teams of 15 Special Forces each from the Thai and Chinese militaries. The exercise - the first between China and another country - included marksmanship, hand-to-hand combat techniques, jungle warfare training, and hostage rescue situations.

In September that same year, Surayud's cabinet approved the acquisition of Chinese-made C-802 anti-ship missiles worth $48 million as part of the phasing out of the C-801 missiles onboard RTN frigates, and likely paid for them using the military credits offered by China earlier in the year. In talks with visiting Chinese Defense Minister Cao Gangchuan, Surayud discussed the possibility of joint weapons production. Details were not forthcoming at the time, though there was strong speculation that future defense industry cooperation would center on missile technology and production.

Since January, Prime Minister Samak has been preoccupied with his own government's survival against a backdrop of rising political tensions and frequent rumors of another military coup. As a consequence, no major developments in Sino-Thai military relations occurred in the first half of 2008, though future cooperative activities were being planned under the rubric of the Joint Action Plan and another joint military exercise is expected before the end of the year.

The military-security relationship between China and Thailand experienced consolidation and expansion under the Thaksin administration: annual defense talks were initiated, acquisition agreements inked, and joint training exercises conducted. Prime Minister Surayud promoted the relationship further, overseeing the Joint Action Plan which is likely to serve as a template for future agreements between China and other ASEAN countries.

Due to concerns over quality and after-sales service, Thailand is unlikely to place any major orders with the PRC anytime soon - though joint research and development leading to co-production of weapons systems seems likely. Thailand today looks to diversify its sources of weapons supply to reduce reliance on one country, as the recent order for 12 Gripen fighters from Sweden testifies. Moreover, Sino-Thai military relations have a long way to go before they start to rival that between the US and Thai militaries, who conduct more than 40 joint military exercises every year.

A sense of perspective is important: the May 2008 US-Thai Cobra Gold exercise in which Japan, Singapore, and Indonesia also participated was conducted over a 13-day period and involved 12,000 military personnel, 14 naval ships and 96 combat aircraft; in contrast, "China-Thailand Friendship 2005" involved three ships and lasted 3 hours and 20 minutes. All the same, the military-security relationship between China and Thailand is on an unmistakable upward trajectory.

Notes
1. ASEAN was established in 1967 by Indonesia, Malaysia, the Philippines, Singapore, and Thailand.
2. Robert Karniol, "China unveils new patrol vessel for Thailand," Jane's Defense Weekly, December 24, 2003.
3. Kavi Chongkittavorn, "Post-Coup Thailand in the eyes of the US and China", The Nation, February 12, 2007.
4. Joint Action Plan on Thailand-China Strategic Cooperation between the Government of the Kingdom of Thailand and the Government of the People's Republic of China 2007-2011, May 28, 2007. Author copy.

Dr Ian Storey is a fellow at the Institute of Southeast Asian Studies (ISEAS), Singapore.

(This article first appeared in The Jamestown Foundation. Used with permission.)

(Copyright 2008 The Jamestown Foundation.)

//www.atimes.com/atimes/China/JG11Ad01.html





Create Date : 15 กันยายน 2551
Last Update : 15 กันยายน 2551 0:19:12 น.
Counter : 1890 Pageviews.

11 comments
ตอนที่1วิกฤตไวรัสโควิช-19 จะนำมาซึ่งโอกาสดีเสมอ ธนูคือลุงแอ็ด
(21 มี.ค. 2563 18:02:45 น.)
ภาษาจีน วันละนิด 1 marzo
(11 มี.ค. 2563 05:52:44 น.)
(◕‿◕❀) Blogger Review :Tui Laksi ❤ T H ☆ N K - Y ♡U ❤ BlogGang.com และเพื่อนสมาชิกทุกท่าน Tui Laksi
(7 มี.ค. 2563 21:52:39 น.)
การไหว้ Insignia_Museum
(3 มี.ค. 2563 14:41:41 น.)
  
emo ยังไม่ได้เขียนเรื่องที่น้องผิงถามสักที อย่างว่าแหละครับผลัดวันประกันพรุ่ง เดี๋ยวบทความหน้าเขียนจริง ๆ ละ ...... อีกอย่างอยากเขียนเรื่องเขาพระวิหารต่อ มีประเด็นเด็ด ๆให้เขียนแล้ว ขอผลัดไปอีกสักหน่อยแล้วกันนะครับ จะได้เกลี่ย ๆ กันไปหลาย ๆ วันemo
โดย: Skyman (Analayo ) วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:0:22:03 น.
  
แฮะๆๆๆ ตามมาอ่านครับ ... ^^
โดย: แฟนคลับเสี่ยโย (eaknarak ) วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:2:50:47 น.
  
หมั่นดูแลสุขภาพตามคำสั่งหมอด้วยนะจ๊ะ น้องชายemo
โดย: หมีสีชมพู วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:4:29:31 น.
  
เขาเรียกยุทธวิธีล้อมเว่ยช่วยเจ้า หลักๆก็คืออย่านิ่งดูดายปล่อยให้รัฐเล็กๆตีกันเองจนสามารถรวมกันเป็นรัฐใหญ่ซึ่งอาจจะเข้มแข็งและมีกำลังคุกคามความั่นคงได้ ให้ช่วยรัฐที่กำลังเสียเปรียบเพื่อให้ช่วยถ่วงดุลกันและเป็นรัฐเล็กๆที่อ่อนแอไปตลอด จนกว่าเราจะมีกำลังเข้มแข็งพอที่จะตีรัฐทั้งสองรัฐแตกได้สบายๆค่อยเก็บสแปร์ที่เดียว
โดย: มังกรใจเย็น (มังกรใจเย็น ) วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:8:26:29 น.
  
เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนี่หนูไม่รู้เรื่องเลยพี่

แต่หนูว่าทุกประเทศก็คบประเทศอื่นเพื่อประโยชน์ของตัวเองเป็นหลักอะ
โดย: น้องผิง วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:9:54:35 น.
  

ผมว่าตอนนี้ผมต้องไปเรียนภาษาอังกฤษก่อนเลยล่ะครับ 5555





เข้ากรุเข้าไหมากๆ

อ่านได้
แต่แปลไม่ได้ครับ 55555




โดย: ก๋าคุง (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:10:42:35 น.
  
ขอบคุณทุกท่านเน้อครับ

ปล. อยากหางานให้เงินของเราทำ ไปเจอกันได้ที่งานนี้เน้อ ไม่ต้องมีเงินเป็นล้านก็ได้ (ผมหลักพันหลักหมื่นเอง เพิ่งเริ่มเก็บ)

โดย: Skyman (Analayo ) วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:11:11:51 น.
  
this is a book....อิอิอิ

-----------------

ไทย จีน ต้องพึ่งพากันไปตลอดปีตลอดชาติแหล่ะเนอะ

------------------

ปล....พี่ก้อว่าเค้าท์เตอร์เพนคูล ไม่ดีอ่ะ (ซื้อมาไมไม่รู้ตั้งกล่องใหญ่ เวนกำ )
โดย: unsa วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:1:11:33 น.
  
สนุกป่ะ แล้วจบกันกี่โมงอ่ะพี่....


ส่วนเหม่งอาการยังคงค้างเนื่อง ๆ พิลึก
โดย: น้าหนูนีล_น้องขวัญ วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:9:35:47 น.
  



น่ารักดีอ่ะ ใครวาดน่ะ
โดย: น้าหนูนีล_น้องขวัญ วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:9:37:00 น.
  
แวะมาอ่านนิ
....
ยาว มาก ๆ
โดย: MeMoM วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:18:38:34 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Skyman.BlogGang.com

Analayo
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 56 คน [?]

บทความทั้งหมด