ขออย่ายอมแพ้ ....อย่าอ่อนแอ ...แม้จะร้องไห้ จงลุกขึ้นสู้ไป จุดหมายไม่ไกลเกินจริง
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
7 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
เล่าเรื่อง ลุงสาหร่าย ตอน2



หายไปหลายวัน เมื่อวานคอมพ์ก็เดี้ยง ไม่สามารถพิมพ์ได้
วันนี้รีบมาเล่า เดี๋ยวคอมพ์เดี้ยงจะทำอะไรไม่ได้

ตอนที่แล้ว เล่าถึงว่า ได้ตกลงโอเค แต่งงานอยู่กินกับลุงสาหร่าย โดยให้เขาจัดงานเลี้ยง เชิญเพื่อนฝูงมารับทราบว่าเราอยู่กินกัน

การจัดงานเลี้ยงของป้า ก็ไม่มีอะไรมาก เชิญเพื่อนๆคนรู้จักมาร่วมรับประทานอาหาร
โดยจัดที่ร้านอาหารไทย 99 ค่าจัดงานเลี้ยงสมัยเมื่อสิบหกปีก่อนก็ประมาณสี่หมื่นบาทไทย

วันนั้นป้ามีความสุขมาก เพราะคิดไม่ถึงว่าจะมีวันนี้ เป็นหม้ายมาก็สิบสี่ปี อยู่ๆก็มีคนต่างชาติมาขอแต่งงาน

เรียกว่า ยังพอมีวาสนาอยู่บ้าง เพราะผู้หญิงเรา เมื่อเป็นหม้าย จะหาผู้ชายมาแต่งงานอีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

เดิมก็คิดว่าคงอยู่เป็นโสดไปจนตาย การได้แต่งงานใหม่ครั้งนี้ ได้ทำให้ชีวิตแม่หม้ายของป้ามีชีวิตชีวายิ่งขี้น



เมื่องานเลิก เราก็นั่งแท็กซี่จากอิเคบุคาโร กลับมาที่พักของลุง ซึ่งลุงได้เตรียมห้องหอเอาไว้รอ

เมื่อเข้าไปในห้อง อยู่กันสองต่อสอง ป้าก็ไม่ทราบว่า คนญี่ปุ่นคนอื่นเขาทำแบบลุงหรือเปล่า

นั่นคือ ลุงจะมานั่งคุกเข่าแบบญี่ปุ่นสมัยก่อน แล้วก็พูด ฝากเนื้อฝากตัว ขอเป็นสามี

และขออนุญาตมีเพศสัมพันธ์ด้วย......

ป้าก็นึกในใจ .....เชิญเลยค่ะ แต่ไม่ได้พูดออกไป เพราะรู้สึกกระดากอายที่จะกล่าวเชิญชวนเช่นนั้น

ลุงก็เลยจูงมือไปอีกห้องนอน และเริ่มทำหน้าที่สามีอย่างสมบูรณ์แบบ

ในความรู้สึกของป้า ก็คิดว่า นี่หรือคนญี่ปุ่น เขามีบทบาทแบบนี้หรือ เพราะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับคนญี่ปุ่นมาก่อนเลยในชีวิต

นับว่าเป็นคนแรกจริงๆ....



แต่ป้าเพิ่งมารู้ตอนหลังว่า ป้าเป็นเมียลำดับที่ 6 ของลุงสาหร่าย เขามานับให้ฟังตอนหลัง
เขาบอกว่า เธอเป็นเมียคนที่6ของฉัน และจะเป็นคนสุดท้าย เขาจะอยู่กับป้าจนวันตาย

เมื่อเราได้ร่วมหมอนนอนเสื่อเดียวกันแล้ว เช้าวันต่อมา ลุงก็มอบเงินให้ป้าจำนวนหนึ่ง

ป้าก็หลงดีใจ ไม่ได้ไต่ถามว่า เงินนี้ให้ป้าหมดเลยหรือ เข้าใจว่าเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือนของป้าคนเดียว

ป้าจึงใช้อย่างเพลิดเพลิน อยากได้อะไรก็ซื้อ แต่หารู้ไม่ว่า เงินนั้นลุงเขาให้ใช้เป็นค่ากับข้าว ค่ากินค่าเที่ยวด้วยกันตลอดเดือน

ไม่ใช่เป็นเงินที่ให้เรานำไปใช้จ่ายคนเดียว หลังจากพูดจากันเข้าใจถึงเรื่องการเงินแล้ว

ป้าก็ถือปฏืบัติตามที่ได้ตกลงกันใหม่ว่า เขาจะให้แต่ค่าใช้จ่ายส่วนตัวของป้าจำนวนหนึ่ง

ซึ่งก็ไม่มากเลย เมื่อเทียบกับเคยได้ยินได้ฟังมาจากแม่บ้านคนอื่นๆ

ซึ่งเพิ่งมาทราบตอนหลังว่า ส่วนมากจะโม้เสียมากกว่า

เงินที่ลุงให้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวนี้ ป้าก็ต้องส่งไปให้ลูกเป็นค่าปลอบใจที่หนีมาแต่งงานใหม่

ไม่สามารถอยู่ดูแลลูกได้ แต่เรื่องลูกก็ไม่น่าเป็นห่วงอะไรมาก เพราะเขาพักอยู่กับพ่อของเขา

ป้าก็มามีครอบครัวใหม่ โดยแบ่งส่งเงินไปให้ลูกใช้จ่ายตามสมควร

ชีวิตการแต่งงานช่วงแรกๆ ก็อยู่ในระยะเวลาการปรับตัวเข้าหากัน

ลุงจะเอาอกเอาใจป้ามาก ถึงมากที่สุด....

ในชีวิตนี้ยังไม่มีใครมาเอาใจได้มากเท่านี้ และนี่แหละเป็นอาวุธเคล็ดลับสำคัญที่ทำให้ป้า รักลุงสาหร่ายอย่างเต็มหัวใจ

ไม่ทราบว่า คนญี่ปุ่นคนอื่นจะปฏิบัติกับภรรยาเหมือนที่ลุงทำหรือเปล่า

แต่สำหรับลุงสาหร่าย เขาจะดูแลเอาใจใส่ป้ามาก

และที่ทำให้เขินอายสุดๆ ก็คือเรื่อง ที่ลุงจะอาบน้ำ ขัดสีฉวีวรรณให้ป้าทุกวัน

เราเป็นคนไทย เคยแต่อาบน้ำล้างหน้าเอง ไม่ต้องให้ใครมายุ่งกับร่างกายของเรา

แต่เมื่อมาแต่งงานกับลุงสาหร่าย ลุงจะถือปฏิบัติอาบน้ำ ถูตัวให้ เรียกว่าตั้งแต่หัวจรดเท้า

ป้าก็จักกะจี้จักกะเดียมไป คอยแต่บอกเขาว่า ไม่ต้องมาอาบน้ำให้ฉัน ฉันไม่ชอบ คนไทยไม่ชอบแบบนี้

แต่ลุงแกบอกว่า เป็นหน้าที่ของสามีญี่ปุ่น ที่จะตอบแทนน้ำใจภรรยาที่หุงหาอาหารและให้ความสะดวกสบายแก่สามี

ป้าไม่ทราบว่า สามีญี่ปุ่นคนอื่นเขาทำอย่างนี้หรือเปล่า รู้แต่ว่า ภรรยาต้องเปิดน้ำร้อนไว้ในอ่างรอให้สามีมาอาบก่อน

แต่ที่บ้านลุงจะทำหน้าที่เปิดน้ำร้อนเตรียมไว้ให้ป้า

นอกจากการอาบน้ำให้ ลุงแกยังเอาอกเอาใจสารพัด ทำให้ป้าเพิ่มพูนความรักให้ลุงแกมากขึ้นทุกวัน

โดยป้าจะให้เปอร์เซนต์ความรัก ซึ่งแต่ก่อนแต่งเป็นศูนย์เปอร์เซนต์ เพิ่มเป็นสิบ ยี่สิบ สามสิบ จนเต็มร้อยเปอร์เซนต์





การอยู่กินเป็นสามีภรรยาของแต่ละคู่ อาจจะไม่เหมือนกัน แต่สำหรับคู่ของป้า ซึ่งมาแต่งงานเมื่ออายุมากแล้ว

ต่างก็ผ่านชีวิตคู่มากันแล้ว ย่อมรู้ว่า สิ่งไหนดี สิ่งไหนไม่ดี ก็มาแก้ตัวปรับเข้าหากันใหม่

อย่างเช่น เรื่องเงินทอง ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดการบาดใจกันได้

ป้าซึ่งเป็นคนที่ไม่ค่อยงกเรื่องเงินทอง ให้เท่าไหร่ ใช้เท่านั้น เมื่อหมดก็ไม่ใช้ อดทนเอา ไม่ขอเงินเขาพร่ำเพรื่อ

ป้าไม่เคยเอ่ยปากขอเงินลุงสาหร่ายก่อนเลย ถ้าเขาให้ก็เอา เขาไม่ให้ก็ไม่ขอ

จากนิสัยนี้ เป็นที่ถูกใจลุงสาหร่ายมาก

เขาเล่าว่า สมัยเมื่ออยู่กับเมียเก่า เขาเครียดทุกวัน เพราะเมียคนนั้นขอเงินเขาไม่เว้นแต่ละวัน

ให้เท่าไหร่ไม่เคยพอ เมื่อเขาโดนขอเงินมากๆเข้า เขาก็รู้สึกได้ว่า ผู้หญิงคนนั้นจะมาสูบเลือดเนื่้อเขา ไม่ได้รักเขาจริง

ลุงสาหร่ายดูใจป้าอยู่นาน กว่าจะเชื่อใจว่า ไม่เหมือนเมียคนเก่า

พอเขาแน่ใจว่า เราไม่ได้เป็นคนงกเงิน เขาก็จะหาซื้อของขวัญมาให้เอง โดยไม่ได้ร้องขอ

เช่น ตามค่านิยมของสาวไทยที่มาแต่งงานอยู่ญี่ปุ่นสมัยนั้น เขานิยมใส่นาฬิกาโรเล็กซ์

ถือกระเป๋าหลุยส์ ลุงเขาก็จะไม่ให้ป้าต้องน้อยหน้าใคร

เขาจะหาซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์ มาให้ใส่ ซื้อกระเป๋าหลุยส์มาให้ถือ

ป้าก็ใส่โก้ไปตามเรื่อง เพื่อเป็นหน้าตาให้เขา ว่าเขาเลี้ยงดูเมียดี ไม่ให้อายใคร

นี่เป็นค่านิยมสมัยก่อนที่ญี่ปุ่น แต่ปัจจุบัน ไม่ทราบเขายังทำกันหรือเปล่า รู้แต่ว่า แม่บ้านหลายคนก็ถือแบรนด์เนมกันทั้งนั้น

เมื่อก่อนตอนที่ป้าแต่งงานกันใหม่ๆ ป้าก็ได้แต่เตือนตัวเองว่า ให้อดเปรี้ยวไว้กินหวาน

คำๆนี้ใช้ได้สำหรับลุง เพราะความอดทนของป้าที่ไม่เห็นแก่ได้ ขอเงินจนเขารำคาญ

เวลาลุงมีเงิน หรือเงินเดือนออก ลุงก็จะซื้อของขวัญให้ทุกเดือน จนป้ามีแก้วแหวนเต็มตัว

ความสุขที่ได้รับ แทบสำลัก

วันหยุดลุงก็พาออกท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ ไม่เคยอยู่บ้าน เพราะลุงเป็นคนชอบเที่ยวตามสถานที่ธรรมชาติสวยงามอยู่ก่อนแล้ว

มาจนถึงปัจจุบันที่ฐานะของเราเปลี่ยนไป ป้าก็รู้สึกได้ว่า เราได้ตักตวงความสุขมาล่วงหน้ามากแล้ว

ถึงยามนี้ เราก็สงบนิ่ง มีเงินก็ออกเที่ยว ไม่มีเงินก็นอนอยู่บ้านดูทีวี ชีวิตนี้ได้รู้ได้เห็นมามาก ทำใจให้สบายๆ

คนอื่นเขาลำบากกว่าเราเยอะ

สิบหกปีที่ป้าได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับลุงสาหร่าย เป็นสิบหกปีที่มีค่าแห่งการจดจำ

เวลาลุงหลับ ป้าชอบมองหน้าลุงเขา และนึกในใจ เราจะตื่นขึ้นมาเห็นกันอย่างนี้จนกว่าเราจะถึงวันสุดท้านในชีวิต

ขอบคุณลุงสาหร่าย ที่ให้สิ่งดีๆในชีวิต สิ่งไม่ดีที่ได้รับ ไม่ขอจดจำ เท่าที่ให้มาก็มากพอแล้ว

ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่นำให้เราได้มาเจอกัน เป็นคู่กัน

แม้เราจะอยู่กันคนละประเทศ เราก็ได้มาได้ใช้ชีวิตคู่กัน

ลุงสาหร่ายจะรู้บ้างไหมหนอว่า ป้ารักเขามาก เพราะตลอดเวลา ป้าจะปากแข็งไม่ค่อยเอ่ยคำว่ารักให้เขาได้ยิน

ไม่เหมือนลุง ที่จะบอกทุกวันว่า ฉันรักเธอมากๆ

กาลเวลาเท่านั้นจะพิสูจน์ความรักของแต่ละคน

บางคนบอกรักวันละสามเวลาหลังอาหาร แต่อยู่กันไม่กี่ปีก็เลิกร้างจากกัน

ไม่มีอะไรแน่นอน ถ้ารักกันก็ต้องหมั่นดูแลกันและกัน หมั่นรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยให้ความรักงอกเงย

ตลอดระยะเวลาสิบหกปีที่แต่งงานมา แม้บางช่วงจะเกิดวิกฤติชีวิต

สุดท้าย เราก็สามารถฟันฝ่าจนผ่านพ้นมันมาได้

ชีวิตช่วงที่เหลืออยู่อีกไม่กี่ปีนี้ เราคงจะเดินไปด้วยกันตลอดรอดฝั่ง

ขอจบเรื่องเล่าของลุงสาหร่ายไว้แต่เพียงนี้ ขอบคุณทุกำลังใจที่มอบให้ลุงและป้า




Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2554 9:12:56 น. 45 comments
Counter : 1835 Pageviews.

 
ยินดีกับคุณป้าด้วยนะคะเจอคนดีอย่างลุงสาหร่าย


วัฒนธรรมเค้าก็แปลกดี ขอบคุณที่เล่าสู่กันฟังนะค่ะ


โดย: กรุ๊ปบีราศีสิงห์ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:23:30 น.  

 
น่ารักจังเลยค่ะ คุณป้า


โดย: Beeze IP: 219.126.144.252 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:41:58 น.  

 
สวัสดีค่ะ มาอิจฉาป้าต้อยค่ะ
ขอบคุณที่เล่าให้อ่านค่ะ น่ารักดีเนอะสามีญี่ปุ่นเนี่ย
ขอบคุณค่ะป้าต้อย


โดย: ไก่อเมริกา IP: 24.6.62.187 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:27:09 น.  

 
อ่านเเล้วมีความสุข


โดย: night owl IP: 98.197.83.77 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:37:42 น.  

 
สวัสดีค่ะ ป้าพนอจัน
มาอ่านบล็อกป้าหลายรอบแล้ว ไม่เคยมาทักทายเลย
หนูอยู่ญี่ปุ่นเหมือนกันค่ะ
ไว้ขอแวะมาเรื่อยๆ นะคะ


โดย: iMAg IP: 210.188.16.77 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:39:39 น.  

 
อ่านแล้วมีความสุขจังค่ะ
คุณป้าโชคดีมากเลยค่ะที่เจอสามีดีๆแบบนี้


โดย: tempurafamily วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:56:27 น.  

 
ลุงสาหร่าย โรแมนติกจังเลย อ่าน
ที่ป้าเล่า อ่านไปยิ้มตามไปด้วย โดย
เฉพาะตอน อาบน้ำให้เนี๊ยะ


โดย: Hula Girl IP: 66.91.212.254 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:11:27 น.  

 
เป็นคู่ที่น่ารักมากเลยค่ะ
อ่านแล้วก็มีความสุขไปด้วย


โดย: ตกตะกอน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:28:02 น.  

 
เป็นคู่ที่น่ารักจังเลยค่ะ


โดย: กะมงทะเล IP: 122.49.214.12 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:55:25 น.  

 
อ่านแล้ว อดที่จะอมยิ้มไม่ได้เลยค่ะ อิอิ หนูก็มีสามีญี่ปุ่นเหมือนกัน แต่ก็สู้คุณลุงสาหร่ายไม่ได้ถึงครึ่งเลยค่ะ 555+


โดย: miny (น้ำใจมิใช่น้ำจิ้ม ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:46:17 น.  

 
ลุงสาหร่ายน่ารักจังนะคะคุณป้า โชคดีมากๆ เลยนะคะที่ได้เจอคนดีๆ

แล้วก็ขอบคุณมากๆ นะคะที่แวะให้กำลังใจที่บล๊อกอ่ะคะ


โดย: moccachan วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:18:13 น.  

 
หวานมากค่ะป้า


โดย: แน็ต IP: 125.170.136.217 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:39:04 น.  

 
อิจฉาลุงสาหร่ายคะฮิๆๆ


โดย: มาตา IP: 66.58.188.61 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:0:34:02 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งมากเลยค่ะ ขอให้หนูได้เจอสามีดีดีบ้างเน้อ


โดย: น้องเปรียววี่ IP: 124.122.138.68 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:0:45:08 น.  

 
เป็นความรักที่น่าอิจฉามากเลยค่ะ..


โดย: kamaron วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:3:02:38 น.  

 
น่ารักมากค่ะ


โดย: เหมียว IP: 124.87.99.25 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:23:44 น.  

 
ซาบซึ้งจริงๆค่ะ หนูก็มีสามีญี่ปุ่นเหมือนกัน นิสัยคล้ายๆคุณลุงแต่อาจไม่ดีเท่า แต่หนูก็คิดว่าหนูโชคดีแล้วที่มีเขาเราจะอยู่ด้วยกันจนตาย อ่านเรื่องของคุณป้าแล้วน้ำตาคลอ คิดถึงเรื่องของตัวเองไปด้วยเลย


โดย: มูมู IP: 180.10.122.190 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:05:57 น.  

 
ลุงสาหร่ายน่านักมากๆเลย ซึ้งจริงๆ
ขอให้รักกันนานๆ นะคะ


โดย: Hebihime วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:22:00:08 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณป้า
หนูตามอ่านมาตั้งนาน ก็ไม่เคยทักคุณป้าเลย
มาวันนี้ทนไม่ไหวขอทักหน่อยนะค่ะ
คุณป้าน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หนูอ่านบล๊อกคุณป้าแล้วก็สนุก
มีความสุข อมยิ้มตลอด
บางตอนเศร้า ก็ได้ข้อคิดอะไรดีๆเยอะเลยค่ะ
อยากเจอคุณป้าตัวจริงมากๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้คุณป้าเขียนบล๊อกดีๆต่อไปนะค่ะ


โดย: ZheRin IP: 24.148.27.190 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:31:03 น.  

 
ป้าต้อยสวยจังเลยค่ะ วันแต่งงานดูสวยมาก ๆ และจนถึงวันนี้คุณป้าก็ดูไม่แ่ก่เลยนะคะ ยังดูกระฉับกระเฉงเป็นวัยรุ่นอยู่เลย ชอบค่ะ


โดย: Jujastar วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:43:14 น.  

 
ป้าโชคดีมากๆเลยนะ..ที่เจอลุงสาหร่าย
ชีวิตคนมีขึ้น มีลง


โดย: ชีวิตยิ่งกว่าละคร วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:23:26:27 น.  

 
น่ารัก


โดย: javee วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:15:56:44 น.  

 
คุณลุง กับ คุณป้า ยังคงน่ารัก เหมือนเดิมเลยค่ะ

หนูแวะเข้ามาอ่านทีไร ได้ข้อคิดดีดี ไปปรับใช้ตลอดเลยค่ะ ^^

ขอให้ คุณลุง กับ คุณป้า สุขภาพแข็งแรงขึ้นกว่าปีที่ผ่านมานะคะ



โดย: แมวเหมียวเกี่ยวใจ วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:34:04 น.  

 
กราบสวัสดีคะ ป้าต้อย แวะมาทำตาปริบ ๆ อิจฉาตาร้อน
อ่านไปแอบอมยิ้มไป พาลให้นึกถึงผู้จากไปทั้งสองยิ่งนัก
ป๊ะป๋าและแม่เล็กคะ เค้าหวานหยดย้อยจนหยดสุดท้าย
ทุกวันนี้บี๊ยังใส่แหวนเพชรเหลี่ยมรูปหัวใจที่ป๋ามอบให้กับแม่
ในวันแห่งความรักตอนอายุ 60 ใส่แล้วแอบคิดถึงวันวานจัง
ด้วยความที่เค้ารักกันมากกระทั้งตรอมใจตายตามกันไปคะ


โดย: บ่งบ๊ง - บีบี๊ IP: 58.8.191.106 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:16:07:09 น.  

 
ลุงโชคดีที่ได้ป้าเป็นคู่ชีวิตนะคะ


โดย: Boo IP: 119.240.148.200 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:19:39:03 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณป้า อ่านแล้วรู้สึกประทับใจกับความรักของคุณลุงกับคุณป้ามากๆค่ะ อยากให้ความรักของตัวเองเป็นแบบนี้มั่งจังเลย


โดย: เก่ง (keng_toshi ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:54:30 น.  

 
Happy Valentine's Day


โดย: taiyokun วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:21:54 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่เป็นกำลังใจให้ ความรักทำให้โลกสวยงาม

วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรัก เช้านี้คุณบอกรักใครหรือยัง

เมื่อมีรัก จิตใจก็เบิกบาน เมื่อรักสมปรารถนา ความสุขก็ตามมา

แต่ถ้ารักมีอุปสรรค เราก็ต้องช่วยกันฝ่าฟัน อย่ายอมแพ้

ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุขและสมหวังตลอดไป


โดย: พนอจัน (พนอจัน ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:27:50 น.  

 
Happy Valentine's Day สวัสดีค่ะ คุณป้าพนอจัน น้องเข้ามาเยี่ยมชมบล็อกของคุณป้าน่ะค่ะ พยายามจะแอด คุณป้าเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊ค แต่ Search ไม่เจอ เลยกลายเป็นว่าอยู่เฉย ๆ ไม่ Search อีกซะงั้น...อืม ขอให้คุณลุงคุณป้ามีสุขภาพแข็งแรงนะคะ


โดย: น้อง IP: 24.63.34.220 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:41:25 น.  

 
ปล. ลืมบอกคุณป้าพนอจัน ว่าตอนแต่งงานเนี่ยคุณป้าสวยมากเลยค่ะ


โดย: น้อง IP: 24.63.34.220 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:43:36 น.  

 
ซึ้งค่ะ อิจฉาลุงจังเลยอ่ะ


โดย: shizuka..ซ่าส์ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:19:08:52 น.  

 
ยินดีกับความรักที่ลุงและป้ามีให้กันจ้า


โดย: por IP: 75.120.14.132 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:34:49 น.  

 
สวัสดีคะ

ชอบอ่านชีวิตของคุณป้ามากเลยคะ

อ่านแล้วเหมือนละครเลย (ต้องติดตามทุกตอน)

ขอให้มีความสุขมากๆ และตลอดไปนะคะ

ชอบช่วงทำอาหารของคุณป้ามากค่ะ ดูง่ายๆ แต่น่าทานมากกกกกก


โดย: กุ้ง (home4us ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:47:28 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะสำหรับคอมเม้นท์ทุกคอเม้นท์
เฟซบุคของป้า ชื่อเหมือนในพันทิปคะ


โดย: พนอจัน (พนอจัน ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:13:59 น.  

 
เรียกว่าพรหมลิขิตได้รึเปล่าหนอ ><


โดย: kinobuli วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:21:16:34 น.  

 
อ่านไปยิ้มไป


โดย: Bacardi_bay วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:22:57:18 น.  

 
น่ารักมากค่ะ

คนเรานี่บางทีก็รอไปเกือบทั้งชีวิต หรือครึ่งชีวิต กว่าจะเจอคนที่ใช่นะคะพี่

ขอให้รักกัน มีกันและกันไปอีกตราบนานเท่านาน


โดย: PatPDX IP: 68.0.188.74 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:1:11:44 น.  

 
ขอบคุณค่ะ กว่าจะได้เจอกัน เมื่อพบคนที่รักเราก็ต้องรักษาไว้ให้ดีๆ


โดย: พนอจัน (พนอจัน ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:09:27 น.  

 
คุณป้าโชคดีมากๆ และคุณลุงสาหร่ายก็โชคดีที่มีคุณป้าเป็นคู่ชีวิต เค้าว่าคู่กันแล้วไม่แคล้วกัน
ขอบคุณคุณป้าที่ช่วยแบ่งปันเรื่องดีๆ ให้อ่านมาตลอด ชอบอ่านทั้งในพันทิป และในบล็อกค่ะ
ขอให้คุณป้าและคุณลุงมีความสุขตลอดไป เอาใจช่วยคุณลุงที่ป่วยอยู่นะคะ


โดย: คนบ้านไกล IP: 115.87.214.9 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:21:35:17 น.  

 
อิจฉาคุณป้าเป็นที่สุด
คุณลุงน่ารักมากๆเลยค่ะ
ขอให้ทั้งคู่มีสุขภาพแข็งแรง
อยู่ดูแลกัน รักกันแบบนี้ตลอดไปค่ะ


โดย: lace ribbon IP: 113.145.107.165 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:9:52:05 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งเลยค่ะป้า
ขอให้ป้ากับลุงมีแต่ความสุขและรักกันตลอดไปนะคะ
หนูอ่านแล้วแอบอิจฉาอยู่ลึกๆ ^^


โดย: ก้วยอ่อง วันที่: 19 เมษายน 2554 เวลา:3:37:21 น.  

 
ซึ้งมากเลยค่ะป้า แต่เรื่องอาบน้ำ แฟนหนูก็เป็นเหมือนกันค่ะ ถูตัวให้หัวจรดเท้า อยากมีความรักแบบป้ามั่งจังค่ะ


โดย: ฮิเด IP: 125.24.215.246 วันที่: 19 เมษายน 2554 เวลา:18:44:25 น.  

 
ซึ้งมากเลยค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงทั้งสองท่านนะคะ


โดย: พิมล IP: 133.9.4.11 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2554 เวลา:17:06:36 น.  

 
ชอบเรื่องของป้ามากเลยครับ ผมแต่งภรรยามา3ปีแล้วลูก1คน ขอเอาชีวิตคู่ของป้าเป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิตคู่นะครับ
ขอให้ป้าและลุงสาหร่ายมีความสุขมากๆนะครับ


โดย: chichimaru IP: 58.9.216.83 วันที่: 10 ธันวาคม 2554 เวลา:14:28:34 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณป้าพนอจันคะ หนูกำลังจะแต่งงานกับคนญี่ปุ่นอีกสองสามเดือนข้างหน้า หลังจากนั้นหนูต้องเรียนภาษาอีก2เดือน แล้วจึงไปอยู่ที่ญี่ปุ่น ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ชีวิตแม่บ้านที่นู้น...คงต้องเรียนรู้อีกเยอะ เข้ามาเขียนเยอะๆนะคะ หนูจะติดตามตลอดเลยค่ะ


โดย: เมเม่จัง IP: 115.67.32.46 วันที่: 21 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:41:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พนอจัน
Location :
กรุงเทพฯ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 291 คน [?]




ป้าพนอจัน เกิด วันที่ ๒ พฤกษภาคม ๒๔๙๔

เป็นคนกรุงเทพ เกิด ที่ เขตดุสิต ถนนสุโขทัย

ชอบทำอาหาร ชอบดอกไม้ ชอบท่องเที่ยว

ตอนนี้แต่งงาน มาอยู่ประเทศญี่ปุ่น ได้ 16 ปี
New Comments
Friends' blogs
[Add พนอจัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.