" แด่ผู้สูญหายในช่วงเวลา "   เมื่อเช้าเลื่อนเฟซบุ๊คแล้วเจอข้อความนี้  รู้สึกชอบ เลยเอามาอัพบล็อกสักหน่อยค่ะ  ลองอ่านกันดูนะคะ  " แด่ผู้สูญหายในช่วงเวลา " --- เ ชื่ อ เ ถ อ ะ ! ความสัมพันธ์จากกันแบบเงียบๆ มีอยู่จริง บางครั้ง…ความสัมพันธ์ไม่ได้จบลง ... ด้วยการทะเลาะกัน ... ไม่ได้มีคำบอกลา ... หรือเหตุผลที่ชัดเจน ... ไม่มีใครทำผิด ... ไม่มีใครเป็นฝ่ายไปก่อน แต่เป็นการค่อยๆ หายจากกันไป อย่างเงียบๆ จนวันหนึ่ง เราเพิ่งรู้ตัว ว่าเพื่อนคนนั้นไม่ได้อยู่ในชีวิตเรา อีกต่อไปแล้ว มันเป็นการจากกันที่ไม่ต้องใช้คำพูด ไม่มีข้อสรุปชัดเจน แค่ค่อย ๆ ลดบทบาทลงจากกัน จากที่เคยคุยกันทุกวัน กลายเป็นคุยกันแค่บางวัน จากที่เคยมีเรื่องราวเล่าให้ฟัง กลายเป็นเรื่องราวที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ การจากกันแบบเงียบ ๆ แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยสำคัญ หลายครั้ง คนสองคน ไม่ได้อยากให้ความสัมพันธ์จบลง แต่ชีวิตพาให้พวกเขา เดินไปในเส้นทางที่ต่างกัน เราเติบโตขึ้น เจอความรับผิดชอบใหม่ ๆ มีสังคมใหม่ ๆ และบางครั้ง ความเงียบก็กลายเป็นสิ่งที่ค่อย ๆ ทำให้ความสัมพันธ์จางลง โดยที่ไม่มีใครตั้งใจ แต่ที่น่าเศร้ากว่านั้นคือ… เมื่อถึงวันที่เราหันกลับมา อยากทักทายกันอีกครั้ง เรากลับไม่แน่ใจว่า ควรเริ่มต้นใหม่อย่างไรดี หรือแม้แต่การส่งข้อความง่าย ๆ ว่า "เป็นยังไงบ้าง" ก็กลายเป็นเรื่องลังเลที่จะทำ แม้จากกันเงียบ ๆ แต่ยังอยู่ในใจเสมอ แม้จะไม่ได้คุยกันแล้ว แต่บางทียังกดเข้าไปดูโปรไฟล์เงียบ ๆ แม้จะไม่ได้พบกันแล้ว แต่ก็ยังติดตามกันผ่านสตอรี่ แม้ไม่ได้ร่วมกันในเฟรมชีวิต แต่ก็ยังมองดูการเติบโตของเพื่อนแบบไกล ๆ แ ล ะ ถ้ า วั น นึ ง เราได้พบกันอีกครั้ง อาจไม่ต้องมีคำถามว่า "ห า ย ไ ป ไ ห น ม า" เพราะต่างคนต่างรู้ดีว่า ไม่ได้ตั้งใจจะหายไปจากกัน เพียงแค่ชีวิตพาเราเดินไปในเส้นทาง ที่ต่างกันเท่านั้นเอง ทุกๆ ความสัมพันธ์ มันมีจุดที่ทุกอย่างค่อย ๆ เลือนลางไป แม้ครั้งหนึ่ง จะเคยสนิทกันมากก็ตาม シ♡ ============================= ขอบคุณ โพสต์ของ Wandee Dee และบทความ&ภาพ : ไอเกลอ เราว่าเวลาทำให้ใครหลายๆคนหายไปจากวงจรชีวิต หายไปโดยตั้งใจ และไม่ตั้งใจ  บางครั้ง บางหน เราอาจวนกลับไปคิดถึงใครสักคน ที่เคยผ่านเข้ามาให้เราได้รู้จัก และบางคนก็อาจไห้บทเรียน ทำให้เรามีประสบการณ์ทั้งดีและไม่ดี  และเวลาก็พาทุกอย่างหายไป และกลายเป็นอดีต ที่ค่อยๆลืมและเลือนไป  ปล. เพื่อนบล็อกเก่าๆหลายๆคนก็หายไป หวังว่าเพื่อนบล็อกที่ยังคุยกันอยู่นี้จะไม่หายไปไหนนะคะ  ขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาทักทายและส่งกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณไลน์/ไอคอนจากคุณญามี่ และ ป้าเก๋า(ชมพร) ด้วยค่ะ    Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2568 24 comments Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2568 15:07:41 น. Counter : 959 Pageviews. Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณThe Kop Civil, คุณ**mp5**, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณกะริโตะคุง, คุณSleepless Sea, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณปรศุราม, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณmariabamboo, คุณSweet_pills, คุณปัญญา Dh, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณmultiple, คุณnewyorknurse

ใช่เลยครับพี่ บางทีเฟสไม่ได้เคลื่อนไหวด้วย ค่อย ๆ หายไป ผมเคยมีคนรู้จักหายไปหลายไปหลายปี พอเข้าไปอ่านอีกทีได้จากโลกนี้ไปแล้ว เป็นอะไรที่เศร้าจริง ๆ ครับ   โดย: The Kop Civil 24 กุมภาพันธ์ 2568 15:36:35 น.

มันก็จริงนะคะพี่ บางคนหายไปกับช่วงเวลาจริงๆ ทั้งที่เคยสนิทกัน ห่างกันไปเฉยๆ มันก็แล้วแต่ละช่วงชีวิตคนอ่ะเนอะ ว่าตอนนั้นเค้าเป็นยังไง ประสบปัญหาอะไรกับชีวิต มีความสุข หรือ มีความทุกข์ เป็นตัวเราเองที่ต้องปรับตัวอยู่ให้ได้ในทุกวัน แม้มีสิ่งต่างๆเปลี่ยนแปลงไป ตอนนี้น้องก็จะมีหายๆไปบางช่วงกับบล็อกส่วนตัวค่ะค่ะ แต่ที่ไม่ทำให้หายไปเลย คือบล็อกบอลค่ะ 5555 เล่นเตะกันทุก3-4วัน ไม่อัพนี่ค้างกันยาวค่ะ บังคับกันไปในตัว น้องจะพยายามไม่หายไปนะคะ วันนี้พี่ธัญมาแปลกนะ แอบคิดถึงเพื่อนเก่าบางคนหรือป่าวคะ แต่ประสบการณ์ขีวิตที่มากขึ้น มันจะทำให่เราค่อยๆปรับตัวปรับใจไปกับชีวิตในทุกๆวันได้จริงๆนะคะ หรือเราจะเรียกมันว่า ปลงได้ ดีคะพี่   โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ 24 กุมภาพันธ์ 2568 16:10:13 น.

ผมก็มีนะเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่ม.ปลาย อยู่ห้องเดียวกันมาตลอด ทำงานกลุ่มด้วยกันก็บ่อย แต่ไม่ค่อยได้คุยกันนอกเหนือจากเรื่องงานเลย อย่างมากก็ เออ...อืม พอไม่ได้ร่วมงานกลุ่มกัน เราก็มีเพื่อนคุยเล่นคุยหัวคนละกลุ่ม ด้วยความสนใจในเรื่องต่างๆที่ไม่เหมือนกันด้วยมั้ง ตัดภาพมาอีกที เป็นงานแต่งงานของเพื่อนที่เคยสนิทกันตอนม.ปลาย แล้วมีคนถามถึงเพื่อนคนนี้กลางวงงานเลี้ยง ก็ทำให้ผมนึกขึ้นมา...เออ จริงด้วย นี่เราแทบจะลืมชื่อมันไปแล้วนะเนี่ย คิดอยู่ว่าด้วยวิถีชีวิตของเรา การที่จะได้เจอเพื่อนเก่าสมัยเรียนน่าจะยากขึ้นๆทุกทีครับ แต่ก็...เป็นเส้นทางชีวิตที่เราเลือกแล้วอ่ะนะ อย่างน้อยๆผมก็ยังได้เจอเพื่อนใหม่ ทั้งน้าๆที่ปั่นจักรยานด้วยกันหรือเพื่อนๆใน BlogGang นี่...เนอะ   โดย: กะริโตะคุง 24 กุมภาพันธ์ 2568 16:51:49 น.

บางครั้งก็ไม่ได้ตั้งใจจะหายไปไหน แต่ก็ไม่ได้เจอกัน บางครั้งรู้ตัวอีกทีก็ไม่มีโอกาสได้พบกันอีกต่อไปแล้วก็มี ชีวิตคนเรามันก็แบบนี้ พริบตาเดียวหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนแปลงไป   โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) 24 กุมภาพันธ์ 2568 21:36:40 น.

อ่านแล้วนึกถึงเพื่อนบางคนในเฟสบุ๊ค รู้ตัวอีกทีมันอันเฟรนเราไปละ เจอมันผมก็เฉยๆ ทำเป็นไม่รู้ดีกว่า เราอย่าไปสำคัญตัวเลยว่าเราสำคัญสำหรับเขา ไม่มีเรา ไม่มีเขา ต่างฝ่ายก็อยู่ได้   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 24 กุมภาพันธ์ 2568 22:14:33 น.

อยู่่เป็นเพื่อนบล็อกแก๊งกันไปก่อนครับ   โดย: สองแผ่นดิน 24 กุมภาพันธ์ 2568 22:43:13 น.

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ ในชีวิตจริงผมเคยเกิดหตุการณ์แบบนี้ครั้งนึงครับ เป็นเพื่อนผู้หญิงที่สนิทกันมากที่สุด แต่พอผมย้ายกลับมาเชียงใหม่ ก็ค่อยห่างหายกันไปในที่สุด จนไม่ได้คุยกันอีกเลย ต่างฝ่ายต่างมีครอบครัวด้วยครับ ยิ่งห่างกันเข้าไปอีก ส่วนเพื่อนบล็อกไปอยู่เฟซกันเยอะเลยครับ   โดย: กะว่าก๋า 25 กุมภาพันธ์ 2568 5:50:30 น.

น่าจะเข้าตำราทำบุญร่วมกันมาแค่นี้มั๊ยคะ ตอนเด็กมีเพื่อนสมัยเรียนที่สนิทมาก แต่พอทำงานต่างมีครอบครัว ก็ค่อยๆ ห่างๆ กันไปเลยเหมือน ไม่สนิทเท่าแต่ก่อนค่ะคุณธัญ มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ   โดย: หอมกร 25 กุมภาพันธ์ 2568 6:37:29 น.

คำคมอีกอันนึงที่ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับฝนก็คือ "ธนาคารจะยื่นร่มให้เราตอนที่ไม่มีฝน แต่พอฝนตกก็จะยึดร่มของเราไป" 555 อันนี้พ่อผมสอนมาตลอดเลยครับ ว่าไม่จำเป็นอย่ากู้แบ๊งค์ อย่เาป็นหนี้ครับ   โดย: กะว่าก๋า 25 กุมภาพันธ์ 2568 10:49:27 น.

สวัสดีครับ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ   โดย: Sleepless Sea 25 กุมภาพันธ์ 2568 16:18:27 น.

ภาพแรกพร้อมข้อความ "เขียนถึงบุคคลผู้สูญหาย" ถ้าไม่อ่านบล็อก อดคิดไม่ได้ว่าเป็นหนังสืองานศพ แหะ ๆ คนบางคนก็มา ๆ หาย ๆ เหมือนบล็อกแก๊งเวลานี้ แต่ดูเหมือนจะหายมากกว่ามา จนเห็นเป็นเรื่องปกติแล้วนะคะ ยังไงก็อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ นะคะ ----------------------- เมื่อวานพี่ให้คนมาตัดต้นเข็ม ต้นมะยม ต้นปาล์มค่ะ โละออกสักที เดี๊ยวค่อยว่ากันใหม่ค่ะ" ใจเด็ดนะคะ ฟ้าใสบางครั้งก็อยากโละออก แต่ต้องทำใจค่อย ๆ ริดไปทีละนิด ต้นไหนอึดถึกทนก็รอด ที่ใจเสาะก็ตายไป ถือเป็นธรรมชาติจัดสรรนะคะ 555   โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 กุมภาพันธ์ 2568 17:56:59 น.

สวัสดีค่ะพี่ธัญ เพื่อน โดยเฉพาะวัยเรียนตั้งแต่เด็กจนโต การห่างหายไปตามทางชีวิตของแต่ละคน เป็นไปตามนั้นจริงๆค่ะ ตั้งแต่มีไลน์ กลายเป็นรวมกลุ่มกันได้ใหม่หลายกลุ่มค่ะ ต๋าอาจขาดหายไปเป็นช่วงๆ แต่ยังอยู่บล็อกค่ะพี่ธัญ พี่ธัญฝันดีคืนนี้นะคะ   โดย: Sweet_pills 26 กุมภาพันธ์ 2568 0:20:16 น.

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ   โดย: กะว่าก๋า 26 กุมภาพันธ์ 2568 5:10:59 น.

ชอบอ่านเม้นท์คุณธัญ ไปบล็อกคุณจันทร์ยังไม่เห็นเม้นท์ ที่มักลงท้ายว่าคิดถึงเสมอค่ะน้องนะคะ มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ   โดย: หอมกร 26 กุมภาพันธ์ 2568 5:36:48 น.

สวัสดีครับ คุณธัญ   โดย: ปัญญา Dh 26 กุมภาพันธ์ 2568 5:40:32 น.

ตอบคุณกะริโตะคุง วิถีของคนเราต่างกันจริงๆค่ะ พอโตขึ้นก็แยกย้ายกันไป มีแบบลืมเลือนไปก็มีจริงๆค่ะ อย่างน้อยวิถีของเราตอนนี้ก็ทำให้เรามีเพื่อนใหม่นะคะ (BlogGang)   โดย: tanjira 26 กุมภาพันธ์ 2568 8:24:53 น.

ผมก็คิดแบบนี้เลยครับพี่ ขออยู่ดูแลคนในครอบครัวให้ดีที่สุด พ่อแม่ก็แก่เฒ่าลงไปทุกวันๆ ตัวเราเองยังแก่ลงเลย ใช้เวลาที่มี อยู่กับคนที่เรารกัและสบายใจดีกว่าครับ   โดย: กะว่าก๋า 26 กุมภาพันธ์ 2568 11:41:41 น.

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ   โดย: กะว่าก๋า 27 กุมภาพันธ์ 2568 4:28:12 น.

ตอบคุณป๊อป (ปัญญา Dh) สวัสดียามเช้าค่ะคุณป๊อป ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน รักษาสุขภาพด้วยค่ะ   โดย: tanjira 27 กุมภาพันธ์ 2568 6:34:27 น.

แวะไปอ่านเม้นท์มาแล้วค่ะ ร่างกายคงจะเพลียนะคะ มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะคุณธัญ   โดย: หอมกร 27 กุมภาพันธ์ 2568 7:36:18 น.

อุ๊ยๆ อุ๊ย ของอาจารย์เต๊ะ มีแยะเลยครับ ทั้งกิ๊กมั่ง เพื่อนมั่ง เพื่อนในบล็อกนี่ก็ด้วย อิอิ อย่าง คุณก๋า นี่ก้หายไปหาย ชม แล้ว ยังไม่ติดต่อมาเล้ยยย อิอิ คุณก๋า บอก หนอยๆ ข้าก้กลัวเอ็งจะเป็นอัลไซเมอร์ไง ข้าเลยต้องมาตามเอ็งทุกวัน ว่าแต่ว่าเอ็งเป็นใคร ข้ารู้จักเอ็งด้วยเหรอ เย้ย 555 เอาจริงๆ อย่างเพื่อนบล็อกนี่ บางคนที่หายๆไป อาจารย์เต๊ะ ก็ไม่กล้าไปทักเค้าก่อน เพราะไม่รู้บางที เค้าอาจจะไม่อยากคุยด้วยก็ได้ แต่ถ้าใครมาทักก่อนละก็ แปลว่า อยากคุย เปรี้ยวปาก แหงๆ อาจารย์เต๊ะ จะไปสิง เอ๊ยไปหาในบัดดลเลยเชียวคร้าบ 555 อย่างของคุณพี่ธัญนี่ อาจารย์เต๊ะ ยังไม่มั่นใจเลยว่า แมวม่อน แอบมาพิมพ์หรือเปล่าก้ไม่รู้ อิอิ แต่ คุยกับแมวม่อนก้ได้ เพราะระยะไกล มันสวบ อาจารยืเต๊ะไม่ได้เย้ย 555 เรื่องสุขภาพ ฝากแมวม่อนไปบอก คุณพี่ธัญ ด้วยว่า ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ทำเท่าที่ไหว เอาไว้แข็งแรงซะก่อน ค่อยลงมือทำเอง ส่วนเรื่องของกิน ของอร่อย นี่ อาจารย์เต๊ะ ชอบท้าทายระบบ เจาะเลือด ว่าแม่นจริงอะเปล่าครับ555   โดย: multiple 27 กุมภาพันธ์ 2568 9:04:30 น.

สวัสดียามสายค่ะ พี่ธัญ วันนี้เป็นเช้าที่สดใสสำหรับน้องมากค่ะ 5555 ยังไม่แฟตกถึงท้องเลย กินแต่ชชาเขียวไป นี่นั่งอึนๆอยู่ เมื่อวานช่วงเช้าเหมือนอากาศเย็นลงค่ะ เย็บแบบหน้าหนาว แต่ตอนสาย-เย็น ร้อนนรกเลยค่ะพี่ แต่วันนี้ร้อนปกติแล้วค่ะ กินข้าวเที่ยงเสร็จน่าจะมีงีบค่ะ คิดถึงทุกวันนะคะ   โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ 27 กุมภาพันธ์ 2568 9:53:53 น.

ผมตื่นตี 1 รอบนึงครับพี่ แล้วตื่นตี 3 มาดูบอล ตื่นเอง ก็เลยดูจนสว่างเลยครับ เวลาไม่รู้อะไร เดี๋ยวนี้ผมถาม google มักจะมีคำตอบเสมอครับพี่ เชื่อไม่เชื่ออีกเรื่องนึง   โดย: กะว่าก๋า 27 กุมภาพันธ์ 2568 11:34:02 น.

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า พี่ธัญ มีความสุขทุกวันนะคะ   โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 27 กุมภาพันธ์ 2568 13:16:59 น.