สรรพสิ่งล้วนเกี่ยวพัน
<<
มีนาคม 2556
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
21 มีนาคม 2556

บันทึกบ้านสวน

ฉันชอบชมสวนสวย
เสาะหาแต่หนังสือจัดสวน จัดบ้าน
แต่ในชีวิตจริงไม่เคยได้จัดสวนตาม
Stylist ชื่อดังที่ไหนทั้งสิ้น   
เหตุฉะนี้ บ้านของฉันเหมือนเป็นบ้านในป่า
ขอร่มเงาและกลิ่นหอมธรรมชาติเป็นพอ
ไม่เคยมีสไตล์ในการแต่งสวนเลย
ชอบอะไรอยากใช้ประโยชน์ตรงไหนก็เสาะหามา
และขุด ขุด ขุด ปลูก ปลูก ปลูก
สภาพสวนในบ้านดูแล้วฮาไม่มีหุบ
รกสุดๆเกือบจะเป็นวังค้างคาว
....ไม่สนใจคำใคร
เพราะด้วยความเป็นจริงฉันเป็นผู้อยู่อาศัย
ฉันรู้สภาพความเป็นไป ทิศทางลม ทิศแดด ทิศฝน
ฉันไม่ใส่ใจฮวงจุ้ย หน้าน้ำ หลังภูเขาอะไรนั่น

 
แต่เมื่อสวนในบ้านของฉัน
ทำให้ฉันมีความสุขทุกวัน บ้านร่มรื่น
เป็นสวนเรียกนก เป็นสวนหวิวไผ่ต้องลม เป็นเรือนไม้หอม
 ต้นไม้ล้วนแต่บันทึกรอยทรงจำในวัยเด็ก ที่เป็นทะโมนกระโจนไพร
เป็นเด็กบ้านสวนตัวดำที่รักและผูกพันกับสายน้ำ ลำคลอง ร่องสวน  และเรือพาย
แครงรดน้ำแบบเก่า ที่สานด้วยไม้ไผ่ยาชันกันน้ำรั่ว ด้ามไม้ไผ่ ที่ฉันใช้รดน้ำ
พืชพันธุ์สารพัดชนิด ที่ปลูกหมุนเวียนตามฤดูกาล และเหมาะกับถิ่นฐาน
ดินน้ำของสวนตลิ่งชัน ฝั่งธนบุรี เช่น เยียบีร่าสวนของไทยที่กลีบดอกเรียวเล็กไม่ซ้อนมาก

ปลูกชนิดนี้นานตั้งแต่ต้นจนตลาดเลิกซื้อเยียบีร่าไทยหันไปนิยมของนอก 
ปลูกกุหลาบมอญร้อยมาลัยแทน แต่ก็ทนสภาพต้องฉีดยาฆ่าแมลงไม่ไหว ต้องเลิก 
กล้วยหอมปลูกสลับร่องกับมะกรูด มังคุด ทุเรียน ปลูกไว้กินแซมหัวร่องสวน 
ชิงข่าตะไคร้ปลูกสลับปีกัน  ในร่องสวนปลูกบัวสายเอาไว้ขาย 
แซมผักกะเฉดที่หัวตะกัด (ส่วนที่น้ำลึกๆแถวๆทางน้ำเข้า-ออก)
กระท้อนห่อกระโปรง ที่เราทำกันเองจากใบตองแห้ง เย็บด้วยไม้กลัดทางมะพร้าว
ปลูกยาวนานเป็นสิบปีติดสวน เนื้อฟูหนานุ่มและหวานถูกใจลูกค้า
รวมทั้งเด็กๆลูกหลานเจ้าของสวน


มะม่วงปลูกไว้ตามคันสวน ส่วนใหญ่จะเป็นพราหมณ์ขายเมีย
อกร่อง  (2 ชนิดนี้ปลูกทุกสวนไม่มีสวนไหนไม่ปลูกเพราะเป็นมะม่วงประจำถิ่นของสวนตลิ่งชัน)
แก้ว ตลับนาค พิมเสนมัน ทองดำ แขนอ่อน หนังกลางวัน(คล้ายแขนอ่อน)
ทุเรียน(มะม่วงชนิดนี้ลูกใหญ่มาก และรสมันอร่อย) แก้มแดง(มะม่วงสีโปรดของเราตอนเด็กๆ 
น้ำดอกไม้(ของโบราณจะเนื้อแน่นแก้มป่องมากเนื้อแยะและหวานเข้ม)
สาวกระทืบโรง(ไม่รู้ใครช่างตั้งชื่อ)  เขียวเสวย(ของดั้งเดิมลูกเรียวยาว ก้นงอน)
มันขุนศรี (มาซื้อพันธุ์ปลูกทีหลัง จากบางขุนศรีถิ่นเกิดมะม่วงพันธุ์นี้)
หัวช้าง ลูกโตปูดๆ ปมๆ (ปัจจุบันยังออกลูกอยู่ที่บ้านสวน แต่ไม่อร่อยเลย)  

มะม่วงที่เด็กบ้านสวนทุกคนโปรดปรานที่สุด
น่าจะเป็นมะม่วงกระล่อน ทั้งกระล่อนทอง และกระล่อนขี้ใต้ 
เพราะหอมสุดใจ มีปลูกไม่กี่สวน
แต่ที่สวนของป้าฉันมี 2 ต้น หัวขนัด กับท้ายขนัด
เอาไว้เป็นแดน ต้นสูงใหญ่นับ 100 ปี
เพราะมันยืนต้นอยู่มาตั้งแต่บรรพบุรุษ ต้องรอหล่น

เด็กๆแย่งกัน เอามาดมเล่น จนกลิ่นเริ่มจะเหม็นเขียว
เพราะฟัดกับจมูกได้ทั้งวัน  ก็จะใช้ฟันแทะลอกเปลือกออก
แล้วกินๆอมๆทั้งเม็ด หวานๆเปรี้ยวๆ แต่เด็กๆก็อร่อยไปตามเรื่อง
เดี๋ยวนี้ไม่เคยได้เห็นอีกเลย   เพราะสวนก็ไม่ใช่สมบัติของเราแล้ว
สภาพสวนก็กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรร  น้ำเข้าไม่ได้
เพราะคลองเล็กๆที่เคยเป็นทางเข้าสวนจากคลองใหญ่
ก็ถูกถมและกันที่เป็นส่วนบุคคลเสียหมดสิ้น 

พอย้ายถิ่นฐานบ้านช่องมาอยู่ใต้
ก็เร่งปลูกมะม่วงทางใต้คือมะม่วงเบา (ได้กินนานหลายสิบปีแล้ว)
  แอปเปิ้ล(เพิ่งสูงท่วมหัว)  ม่วงมุด(เราน่าจะตายก่อนได้กินลูก)
แล้วก็ไปขนเอาพันธุ์มะม่วงจากบ้านสวนมาลงไว้เรื่อยๆ
เพื่อนึกถึงความหลัง รวมทั้งพืชพันธุ์ไม้ดอก ไม้ประดับที่เคยผูกพันกันมาแต่เด็ก

ความทรงจำสนุกสนานในชีวิตเด็กบ้านสวน เข้ามาเป็นระยะๆ
แล้วแต่ว่าจิตจะประหวัดถึงตอนไหน
ล้วนแต่เป็นความสุขใจ
ทำให้ชีวิตยามชรามีเรื่องเล่าเคล้ารอยยิ้มได้เสมอ
เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  อดีต.

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Create Date : 21 มีนาคม 2556
Last Update : 21 มีนาคม 2556 22:20:44 น. 0 comments
Counter : 1561 Pageviews.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#15


 
ตะลีกีปัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




New Comments
[Add ตะลีกีปัส's blog to your web]