Group Blog
มีนาคม 2551
4 มีนาคม 2551
All Blogs
Aimee Mann : The Forgotten Arm

By Kanchat Rangseekansong

Thinking of the terrified word “concept album”, the sense of artistic masculine suddenly rushes to my mind. Pink Floyd’s tragic epic of The Wall comes first, and following by Dream Theater’s complicated story in their several albums. In Thai music, Zero, the second album of Pru, should be considered along with. On the other hand, we are forbidden to overlook the great works from female artist, namely; Kate Bush, Tori Amos (especially Scarlet’s Walk and American Dolls Posse) or even Ayumi Hamasaki’s My Story. As always frightens the listeners from its difficulty and complexity, actually, the concept album can be created as a simple form, like Aimee Mann has done in The Forgotten Arm

Who the hell is Aimee Mann? Think of Tori Amos or Fiona Apple, a singer-songwriter with small cult following, and then you will get a similar image of her. In fact, Mann has initiated her music career since early 80’s, but she just made her breakthrough from Magnolia’s soundtrack (1999) which included popular tracks like One, Wise Up and Save Me. After that, she released about three albums; Bachelor No.2 (2000), Lost in Space (2002) and The Forgotten Arm (2005) which is still her latest album.

As declared itself as a concept album, The Forgotten Arm depicts a story of two lovers who run away together, only to find the collapse of relationship. The two main protagonists are John, the boxer and Vietnam veteran; and Caroline, an innocent but also naive girl. The story was set in 1970’s, Post-Vietnam War Era, which can be defined as the golden age of inspiration; Scorsese’s Taxi Driver, Stone’s Heaven and Earth, and If I’m not wrong the father of Pink (the main character of The Wall) was also killed in this war.

What mentioned above is not clearly stated in the album. It may sound absurd, but if you want to join the aesthetics of concept album, you evitably find the hints from external source especially the artist’s interview. Moreover, each song is linked to others vaguely and loosely. To get the whole picture, you have to integrate them by yourself. The American context (specific names and places) increase your confusion as well. But don’t worry too much; Mann simplifies her work by telling it chronologically. Besides, her charming voice, sparkling piano and guitar will keep you to the final track.

The album starts with Dear John, a flashback which Caroline recalled her first meet with John. On the contrary, she recognizes their current status almost comes to an end (“And the midway I knew / Where the sky was so blue / With the memory of you is gone”). King of the Jailhouse tells us about the happiest moment that they sat together in the car to escape from the town, but John sensed a terrible hunch (“Baby, there's something wrong with me / That I can't see”). Afterwards, it is revealed that John is an alcoholic; therefore he decides to leave his girlfriend as told in Goodbye Caroline. From the first three tracks, we can see, Mann expresses both characters’ feeling; male and female. Even some has an observation that Mann uses Caroline as her proxy (they share the same hometown, Richmond)

Mann has indicated in her interview that the title, The Forgotten Arm, was a creative term among the boxers. It is a moment one concentrates in defending his rival’s arm but forgets about the other, thus he gets a heavy punch. Parallel with John & Caroline’s chronicle, they are blind with love and not realize about the male’s addiction. Not only John has a problem, but also Caroline who is too immaculate and traps in obsession. The album visualizes about something we can’t see in the first place, but they suddenly appear and desperately ruin our relationship.

And the album goes on with John’s treatment but it does not work out (I Can't Get My Head Around It) and he truly knows how much Caroline wants him back (She Really Wants You). The next couple songs detail about John’s despair; Video describes John’s circumambulated thought of his lover (“Baby, baby, I love you / It's nonstop memories of you / It's like a video of you playing / It's all loops of seven-hour kisses”) and Little Bombs points out that he has come to the lowest range. (“Life just kind of empties out / Less a deluge than a drought / Less a giant mushroom cloud”)

From the other side, Caroline figures out that the only thing she gets from waiting for her boyfriend is depression (That's How I Knew This Story Would Break My Heart). Eventually, in the track I Can't Help You Anymore, she makes her final decision to stop helping John. (“I'll get a pen and make a list / And give you my analysis / But I can't write this story / With a happy ending”)

However, the last two songs of the album shine a dim light. In I Was Thinking I Could Clean Up For Christmas, Caroline lays down her sorrow and apprehends all things come to the end. (“I was thinking I could clean up for Christmas / Then call it a day”). But there is just a little twisted ending in the last one, Beautiful, seems like they have met again in the long future. The explicit place and time is not clarified, perhaps the song has been projected by Caroline’s view. It looks like they have not yet returned to each other as a lover, but just a best friend.

Although Caroline fears about this good-old-days feeling (“Sometimes it hurts me / To feel so much tenderness / Beautiful”), she intentionally does John a delightful thing. (“And all I have to do today / Is make you happy / The only thing you have to say / Is, ‘It's all lovely, baby’”). She is not a little girl anymore; she has grown up and got her appropriate maturity.

The story is not completed with a happy ending, but it gives you a pleasant warm. In my opinion, they still keep the distance because of the catastrophic experience in the past. They have learned the mistake which is caused by their neglect. It is the lesson that they will keep in mind forever.

Like people have said, sometimes we have to forget in order to remember.

Create Date : 04 มีนาคม 2551
Last Update : 4 มีนาคม 2551 4:03:11 น. 31 comments
Counter : 1540 Pageviews.


เพลงเพราะดี ลองฟังกันดูนะครับ


ดู The X-Files ถึง Season 4 (แผ่นที่ 21 จากทั้งหมด 58 แผ่น)


ป.ล. ไม่ใช่เพลงแกรมมี่ เพราะงั้นแปะ imeem ได้ หึหึหึ

โดย: merveillesxx วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:3:53:39 น.  

วู้วๆๆๆๆ ยังไม่ได้อ่านเลย เห็นเป็นภาษาอังกฤษเลยเลื่อนมาคอมเมนต์ก่อน เดี๋ยวค่อยกลับไปอ่าน

อืม รูปแตงโมปะละฮึ่มมาก หน้าคู่ซะด้วย ดูจุใจเลยล่ะสิท่า คุณพี่...

โดย: Tenjo_Utena วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:12:30:09 น.  

ช่วงนี้อ่านแต่วรรณกรรมไทย อ่านหนังสือจบไปสามเล่มแล้ว
อยากยืมเล่มไหน บอกได้

ยืม บันทึกนกไขลานก็ได้นะ

โดย: grappa วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:12:35:00 น.  

ขออนุญาตไม่อ่านนะพี่ 55+
ภาษาอังกฤษยังพอว่า แต่เรื่องเพลงนี่ไม่กระดิก

โดย: nanoguy IP: วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:12:44:41 น.  

Oh god! I've tried to read this article but I can't understand at all. It's full of the name that I never heard before...

SO...I give up ...when I'm home I will try to listen these songs.

P.S. I'm in University's computer room (no speaker)

โดย: Tenjo_Utena วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:13:14:49 น.  

ชอบ Tori Amos

โดย: ติดเชื้อในกระแสเลือด วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:15:27:20 น.  

อ่า ขอผ่านก่อน ตาลาย กร๊ากกก

รูปชุดว่ายน้ำอ่ะ เพื่อนรีเควสขอถ่ายเหมือนกัน แต่อายว่ะ 555
ถ่ายไงก็ไม่เหมือนแตงโม ฮ่า

โดย: เสจัง IP: วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:17:27:58 น.  



โดย: strawberry machine gun วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:18:16:29 น.  

อืม เคยได้ยินชื่อมานานมากแล้วครับสำหรับนักร้องคนนี้

Amy MacDonald ทันทีเลย เสียงเท่ๆคล้ายกันมากเลยครับ

โดย: Unravel วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:18:49:16 น.  

ชุดนี้เท่าที่ฟังงานของเอมี่มา ว่าฟังยากสุดแล้วนะ บวกกับว่างานมันวนๆซ้ำเดิมๆนะ ทำให้เป็นชุดที่ฟังน้อยที่สุดของเธอเลย

โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:1:57:02 น.  

เคยฟังแต่เพลง Humpty Dumpty ง่ะ

โดย: กี IP: วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:2:35:21 น.  


I just updat some pics for TropFest premiere screening at Australia Embassy.
Click Here

โดย: merveillesxx วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:4:06:55 น.  

This is very impressive !

that ' s what I keep thinking as I read and re-read the article.

My only complaint is I want to read more และ more

It definitely will be worth waiting for!


Bi- weekly would be nice อ่ะ

โดย: ใบแพรว IP: วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:8:16:45 น.  

อืม น่าสนใจดี


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:11:34:00 น.  

ชอบ Aimee Mann มากเหมือนกัน ต้องขอบคุณน้องเมอร์มากๆ ที่มาเขียนอะไรดีๆ อย่างนี้ให้อ่านกัน

ดีใจแทนน้องเมอร์ด้วยที่ได้นิตยสารแพรวเล่มนี้มาไว้ในครอบครอง เพราะนอกจากจะมีน้องแตงโมที่น้องเมอร์ชื่นชอบแล้ว เล่มนี้ยังมีนายแบบเกาหลีหล่อล่ำในชุดว่ายน้ำที่น่าสนใจสุดๆ อีกด้วย แบบนี้สิ "ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว" ...เอ๊ะ ยังไง ...ฮ่าๆๆ

โดย: black forest IP: วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:14:58:47 น.  

ว..ว่ะ วะ วะ วะ วะ วะ วะ ว้า...............................ว

แบบว่าไม่รู้จะเมนท์อะไรอ้ะ ภาษาอังกฤษก็ไม่ดี ดนตรีก็ไม่ได้เรื่อง

โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:17:04:50 น.  


โดย: renton_renton วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:18:00:31 น.  


โดย: แม่มดรัก IP: วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:18:00:53 น.  


ตอบ พี่ black forest

แพรว เล่มใหม่ นอกจากจะมีแตงโม / พลอย-เฌอร์มาลย์ แล้ว

ยังมีมาริโอ้ด้วย! (คุ้มจิงๆ)


Things I have experinced in 5 Mar 2008

1. กอด (2008, คงเดช จาตุรันต์รัศมี, A-)

I still have the same problems about Kondej's awkward style. But I think this film is quite good. (Especially if you consider it as GTH film 5555)

Kod achieved itself in the way of mentioning about differnces and alienation. For the political things, I view it as a extra, not the main course. But the scene the military stepped down at the ash of Kwan's mother is actually the most violent political message.

FYI, I cried a lot at the scene that Kwan said "I don't want to normal anymore. I want to be special. A special for someone."

All in all, I still insist, the song is greater that the film. I prefer Kongdej's music to his film.

2. Underlying @ Tadu Contemporary Art (A-)

3. Because of Love @ Galerie N (B+)

4. Siam Secret Service live at Stu-fe (A-)

I will write about no.2-3 in GALERRY and no.4 in CONCERT REVIEW section. Pls keep updating yourself.

โดย: merveillesxx วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:2:31:19 น.  

พี่เผ่าพันธุ์เดียวกับตี้อ่ะครับ ถ้าเป็นภาษาปะกิดหนังนี่ ยังพอแกะได้อยู่ ... แต่ถ้าเป็นเพลง คงต้องบาย ความรู้มีเพียงแค่ขี้เล็บอึ่ง ขอลงชื่อมาเยี่ยมเยียนแปะไว้เฉยๆ แล้วกันเน้อ

โดย: บลูยอชท์ วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:10:30:53 น.  


แต่ Aimee Mann นี่ได้ฟังครั้งแรกจากเพลง save me, wise up สมัย Magnolia

ออกอัลบั้ม Lost in Space เก็บตังค์ซื้อเทปตอนอยู่หาดใหญ่

จนมาอัลบั้มนี้ เพลงที่ชอบที่สุดคือ She Really wants You, Video, Little Bombs และ Beautiful

ชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอเล่นกีต้าร์เอง ร้องเพลงเอง แต่งเพลงเอง

และเหตุผลลึกๆอาจเป็นเพราะเธอคือนักร้องฝรั่งคนแรกที่ชั้นหามาฟังโดยไม่มีใครแนะนำ มันเป็นความภูมิใจลึกๆที่เราหาแนวเพลงที่ตัวเองชอบเจอโดยไม่ต้องเดินตามกระแสใคร 555 พูดไม่รู้เรื่อง

โดย: ดิว IP: วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:14:38:20 น.  

pls kindly consider writing the article again in Thai, I think you can more clearly tell how good the album is.

โดย: รถเล็ก IP: วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:17:28:03 น.  


วันก่อนชั้นไปถ่ายรูปกมาริโอ้มาด้วยเว้ย 555

โดย: เสจัง IP: วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:17:41:54 น.  


หนังที่ได้ดู 6 ม.ค. 2551

1. The Mist (2007, Frank Darabont, A+)

- สงสัย: ชีวิตนี้ แฟรงค์ ดาราบองต์ ไม่คิดจะทำอย่างอื่นเลยหรือไง นอกจากแปลงนิยาย สตีเฟน คิง (แต่เค้าก็ทำได้ดีจิงๆ)

- ดูแล้ว กดดัน มาก บางฉากกุมหัวเลย แต่โคตรชอบ (มาโซครับ)

- ชอบที่หนังไม่ค่อยตุ้งแช่ แทบไม่มีเพลงประกอบตู้มๆ

- กราบตีน มาร์เซีย เกรย์ ฮาร์เดน

- ฉากจบ สุดยอด นี่เป็นหนังที่สร้างมาเพื่อเราจิงๆ

- เป็นหนังที่สร้างขึ้นมาเพื่อคอลัมน์ symbolic corner ด้วย (ฮา)

2. Sky of Love (2007, Natsuki Imai, B-)

- ได้พบว่าที่แท้ข่าว นศ.เอากันในห้องสมุด ที่ลงหน้าหนึ่งไทยรัฐ ก็มาจากหนังเรื่องนี้นี่เอง 5555

- ตลอดเวลาที่ดู ในสมองจะคิดว่า "เมื่อไรมันจะตายซะที"

- มีหลายฉากที่หนังพยายามทำซึ้ง แต่เราฮา เช่น ฉาก "โทรไปวิ่งไป" นี่เราฮาก๊ากออกมาเลย

- ตัวละครที่อินที่สุดคือ "ยู" แฟนใหม่ของนางเอก รู้สึกเข้าข้างตัวละครนี้มากๆ เลยรู้สึกเกลียดพระเอก+นางเอก จริงๆแล้วน่าสนใจมากๆ ว่า ตัวละครนี้มีชีวิตต่อไปอย่างไร

3. Persepolis (2007, Vincent Paronnaud + Marjane Satrapi, A)

- เป็นหนังที่ฮา แต่ก็เจ็บปวดมาก

- ควรฉายควบกับหนังเรื่อง Offisde ของ จาฟาห์ ปานาฮี (ซึ่งก็กำลังจะเข้า House แหละ)

- ชอบฉากเพลง Eyes of the Tiger มากๆ

- ฉากที่ชอบที่สุดคือ ตอนที่แม่พูดว่า "แม่ขอสั่งให้ลูกอย่ากลับมาอีก"

- น่าจะมีภาค 2

Don't Miss "The Mist"

โดย: merveillesxx วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:2:15:56 น.  

Aimee Mann คือแม่ของอีดิว


กอด ก็เหมือนสองเรื่องที่ผ่านมาของคงเดช

มีความไม่ลงตัวอยู่เยอะ ไม่เพอร์เฟค มีความความประดักประเดิด + ประดิษฐ์ อยู่มาก


อาจจะเป็นประโยคเดียว ฉากเดียว ที่กระทบใจอย่างรุนแรง และทำให้ลืมหนังพวกนี้ไม่ลง

โดยส่วนตัว ชอบมากกว่าสองเรื่องที่ผ่านมา


โดย: iwalktheline IP: วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:3:06:48 น.  

Aimee Mann เป็น แม่ อีดิว

แต่ชั้นเป้นผัวเก่า อีดิว


ป.ล. ดู The Mist แล้ว ลืม กอด สิ้น! ฮ่าๆ

โดย: merveillesxx วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:3:44:40 น.  

แวะมาบอกว่า แฟรงค์ ดาราบองต์ กำลังทำหนังเรื่องใหม่ฉายปีหน้า
และเป็นหนังรีเมค ฟาเรนไฮด์ 451 ของ ฟองซรัว ทรุฟโฟ


โดย: ต้องบอกด้วยเหรอ วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:15:18:57 น.  

เป็นไงล่ะ The Mist ฮ่าๆ


โดย: เส IP: วันที่: 7 มีนาคม 2551 เวลา:23:45:20 น.  


Things I have experinced on Mar 7, 2008

1. There Will Be Blood (2007. PT Anderson, A+++++++)

This movie got my A+ since the first 15 second of the film. Jonny Greenwood (the music composer / guitarist of Radiohead) is the real genius.

2. Never Awake by Pornlert Tantipanitkoon @ nospace gallery (B+)

3. What is design? @ TCDC (B)

4. Universal Design Packaging @ TCDC (B-)

5. CRACK 2 : ศิลปะในสวน (แห่งการให้) สาธารณะ @ Benjasiri Park (B+)

6. Myths & Monstrosities by Peggy Wauters @ 100 Tonson Gallery (A)

7. Mind & Culture by Piroj Pichetmetakul @ ArtGorillas (B)

Infact I go to see Brand New 2008 at BUG (Bangkok University), but it closed because of semeter break. I feel like I'm a fool.

And then, I go to Nospace Gallery, at first, I found it closed too. But before I have a stoke, the staff comes to open the door with her messy hair. She confessed that my bell ring waked her up 5555

Finally, I came to Whitespace Gallery at Lido, it also closed too. (The office hour is 8PM, I went to it at 7.30PM)

Ha Ha Ha I just understand why Thai people did not go to art gallery.

Anyway, I will update No.2-7 at GALLERY section. Pls keep following

There Will Be Blood : Film of the Year!

โดย: merveillesxx วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:2:58:06 น.  

จากเรื่อง sky of love
เพื่อนที่ไปดูด้วยกันก็บอกว่ารู้สึกว่าตัวละคร ยู จะดูเหมือนมีตัวตนจริงๆมากที่สุด
แต่ว่านะ รู้สึกว่ายูหน้าตาเหมือนโต๋เลย ดูๆไปก็มีแต่หน้าโต๋ลอยทับหน้ายูตลอด

โดย: KjkWhh IP: วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:19:42:01 น.  

ชอบตัวละคร ยู เหมือนกันค่ะ
โดยส่วนตัว ก็ชอบ Keisuke Koide ที่เล่นเป็นตัวละครนี้ มาตั้งแต่เรื่อง First Love แล้ว

โดย: tiktokthailand IP: วันที่: 9 มีนาคม 2551 เวลา:14:49:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 58 คน [?]

สำส่อนทางการดูหนัง ฟังเพลงและเสพวรรณกรรม
New Comments
Friends' blogs
[Add merveillesxx's blog to your web]
Links | | | © 2004 allrights reserved.