..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
<<
กันยายน 2560
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
15 กันยายน 2560
 
All Blogs
 
เล่าเรื่องเมืองตาก (1)











ช่วงนี้เป็นช่วงใกล้สิ้นปีงบประมาณค่ะหน่วยงานต่างๆ ก็จะยุ่งวุ่นวายกับการเบิกจ่ายงบประมาณให้ทันภายใน 30 กันยายน นอกจากบางโครงการที่ไม่สามารถเบิกจ่ายได้ทันภายในปีงบประมาณก็จะต้องขอกันเงินไว้เบิกเหลื่อมปี อีกอย่าง จขบ.อยู่ในหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการจัดฝึกอบรมข้าราชการ ซึ่งเมื่อใกล้สิ้นปีงบประมาณทีไรก็มักจะมีการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ก็จะต้องมีการประชุมเพื่อมอบนโยบายจากผู้บริหารระดับสูงในกระทรวงก่อนไปปฎิบัติงานในพื้นที่


มาฟังจขบ.เล่าเรื่องชีวิตการทำงานในอดีต (เมื่อ 30 กว่าปีก่อน) กันต่อดีกว่าค่ะ


มาอยู่สำนักงานจังหวัดตากในช่วงแรกยังเป็นการช่วยราชการอยู่ โดยตำแหน่งที่แท้จริงอยู่ศูนย์รับผู้อพยพ อ.ฟากท่า จ.อุตรดิตถ์ จนทำงานได้ครบ 6 เดือน ก็มีคำสั่งย้ายให้มาปฏิบัติหน้าที่ที่ฝ่ายกิจการพิเศษสำนักงานจังหวัดตาก ซึ่งผลจากคำสั่งย้ายนี้ ทำให้ จขบ.สามารถเบิกค่าเช่าบ้านได้เพราะไม่ใช่สถานที่ในการบรรจุเข้ารับราชการครั้งแรก ซึ่งนอกจาก จขบ.แล้วยังมีเพื่อนๆ จากจังหวัดอื่นๆ ย้ายมาพร้อมกับ จขบ.อีก 5 คน ในจำนวนนี้ก็มีเจ้าต๋อง เพื่อนที่เจอคนแรกเมื่อวันมารายงานตัวด้วยค่ะ พวกเราทั้ง 6 คน มาทำงานในฝ่ายกิจการพิเศษซึ่งจะมีเฉพาะจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยมีพี่วิรุฬซึ่งย้ายมาจากสุโขทัย เป็นหัวหน้าฝ่าย จขบ.เป็นเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป เจ้าต๋อง เป็นนักการข่าว พี่รัชนี ภานุวัฒน์ ชูศักดิ์ จากหนองคายเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการ


พอครบทีม 6 คนพี่วิรุฬ หนุ่มชาวจังหวัดเลย ไฟแรงมาก พาน้องๆ ออก

สำรวจพื้นที่อำเภอต่างๆที่มีศูนย์แรกรับผู้อพยพชาวกะเหรี่ยง สัญชาติ

พม่า ซึ่งกระจัดกระจายตามแนวอำเภอชายแดนของจังหวัดตากมีทั้งหมด

 10 ศูนย์ ศูนย์รับผู้อพยพฯ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวกะเหรี่ยง สัญชาติพม่า

 เป็นชนกลุ่มน้อยที่ต่อสู้กับทหารรัฐบาลพม่าโดยมีนายพลโบเมี๊ยะ เป็น

ผู้นำชาวกะเหรี่ยง พอเข้าฤดูหนาวก็จะเริ่มมีการต่อสู้กันระหว่างทหาร

รัฐบาลพม่ากับทหารกะเหรี่ยง ชาวบ้าน ที่ได้รับผลกระทบจากภัย

สงครามก็จะพากันหอบลูกจูงหลานคนแก่คนเฒ่า ข้ามแม่น้ำเมยมาหลบ

หนีภัยสงครามตามแนวชายแดนในฝั่งไทยแม้ทางการไทยจะผลักดัน

ออกไป ก็จะกลับเข้ามาอีก เพราะแม่น้ำเมยที่เป็นที่กั้นพรมแดนแคบและ

ตื้น สามารถข้ามไปมาได้ ก็วนเวียนอยู่เช่นนี้ จนในที่สุดก็มีองค์การการ

กุศลจากประเทศต่างๆเข้ามาให้ความช่วยเหลือในด้านมนุษยธรรม

 ก่อสร้างเป็นค่ายผู้ลี้ภัย แรกๆก็เป็นค่ายไม่ใหญ่นัก นานๆ เข้าผู้อพยพ

เริ่มมากขึ้นบางศูนย์มีผู้อพยพเป็นหมื่นคนเลยทีเดียว แต่พอเข้าฤดูฝนผู้

อพยพบางส่วนก็จะข้ามกลับไปฝั่งพม่าเพื่อปลูกข้าวทำไร่ ทำนา ซึ่งช่วง

นั้นจะไม่ค่อยมีการสู้รบเท่าไรนัก


จขบ.เคยเข้าไปดูทุกค่าย ยกเว้นที่อำเภออุ้มผางเพราะการเดินทางค่อนข้างลำบาก พี่วิรุฬให้ผู้ชายไป ส่วน จขบ.กับพี่รัชนีอยู่ประจำสำนักงาน พาหนะในการเดินทาง ส่วนใหญ่จะเป็นรถจี๊ปหรือกระบะโฟลวีลศูนย์ที่ใหญ่ที่สุดในตอนนั้น คือศูนย์บ้านห้วยกะโหลก อ.แม่สอด และศูนย์บ้านแม่หละอ.ท่าสองยาง


ปัจจุบันศูนย์แรกรับผู้อพยพตามอำเภอต่างๆยุบไปกันเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ 3 แห่ง ได้แก่ 1) ศูนย์พักพิง ต.แม่หละอ.ท่าสองยาง 2) ศูนย์พักพิงบ้านอุ้มเปี้ยม ต.คีรีราษฎร์ อ.พบพระ และ 3)ศูนย์พักพิงบ้านนุโพ ต.แม่จัน อ.อุ้มผาง โดยมีผู้ลี้ภัยรวมทั้งหมดกว่า 70,000 คน ซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ(ยูเอ็นเอชซีอาร์)


ทั้งนี้ที่ผ่านมาส่งผลกระทบต่อประเทศไทยด้านสิ่งแวดล้อม มีปัญหาการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าการเข้าไปทำไร่เลื่อนลอย ทำให้ทรัพยากรป่าไม้ลดลงสำหรับปัญหาด้านอาชญากรรมยังมีจำนวนน้อย


ทั้งนี้การดำเนินงานส่วนใหญ่อยู่ภายใต้ยูเอ็นเอชซีอาร์และองค์กรพัฒนาเอกชนส่วนกระทรวงมหาดไทยจะเข้าไปดูแลเรื่องของความมั่นคงและความปลอดภัยของผู้ลี้ภัยอย่างไรก็ตาม ก็มีผลกระทบต่อความมั่นคงของไทย เช่น ผู้ลี้ภัยเข้าไปตัดไม้ทำลายป่าบุกรุกพื้นที่ ล่าสัตว์ป่า เป็นต้น


ขอขอบคุณข้อมูลจากประชาชาติธุรกิจออนไลน์

https://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1364445389 28 มี.ค. 2556 







บล็อกนี้ขอเล่าเท่านี้ก่อนนะคะ

แล้วจะมาเล่าต่อค่ะ

ขอบคุณ เพื่อนๆ ทุกคนที่แวะมาค่ะ 



Create Date : 15 กันยายน 2560
Last Update : 19 มิถุนายน 2561 13:29:03 น. 15 comments
Counter : 968 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเนินน้ำ, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnewyorknurse, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmambymam, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณอุ้มสี, คุณtuk-tuk@korat


 
มาอ่านเรื่องเล่าจากประสบการณ์ของพี่เปี๊ยกค่าาาาา


โดย: เนินน้ำ วันที่: 16 กันยายน 2560 เวลา:0:03:42 น.  

 
เป็นการทำงานที่ลุยเหมือนกันนะคะ
เห็นสภาพไปบุกป่าปีนเขาแล้วไม่ใช่งานสบายเลย
แต่พี่เปี๊ยกก็ได้ประสบการณ์มาเยอะมาก



โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 16 กันยายน 2560 เวลา:16:05:45 น.  

 
รอตอนต่อไปนะคะพี่เปี๊ยก



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 กันยายน 2560 เวลา:20:39:17 น.  

 

มาอ่านประสบการณ์ค่ะ

โหวดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 17 กันยายน 2560 เวลา:4:58:04 น.  

 
เอ..ผมว่าผมอ่านมาแล้วนี่นา.... นึกก่อน แหะ ๆ ชักลืม

เหมือนคุณเปี๊ยก... อ้อนึกออกแล้ว ตอนนั้นจะโหวด หมดเป๋า
เสียก่อน กะว่าจะเม้นท์พร้อมโหวต กันลืม..

ตอนที่พวกเราเข้าทำงาน ไม่ว่าที่ไหน ดูสนุก แล้วทำอะไรก็
ไม่ค่อยแน่ใจ กลัว ๆ กล้า ๆ บางทีก็เป็นตัวตลกให้เพื่อน ๆ
ได้ขำกันบ่อย..

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น



โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 18 กันยายน 2560 เวลา:5:10:01 น.  

 
เป็นงานที่ลุยพอสมควรเลยค่ะ
แต่ก็ดีที่ได้เห็นหลายๆอย่างนะคะ
ถือเป็นอีกหนึ่งประสบการ์ณที่ดี

ขอบคุณที่แวะชมแอ๊บเปิ้ลค่ะ





โดย: mambymam วันที่: 18 กันยายน 2560 เวลา:16:50:10 น.  

 
อายุงานเยอะ อายุประสบการณ์ก็แยะ
เป็นธรรมดานะคะ บันทึกไว้ให้ลูกหลาน
อ่านก็คุ้มละค่ะ

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Diarist

ขอบคุณโหวตให้นุ้งด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 19 กันยายน 2560 เวลา:9:30:24 น.  

 
เขียนตอนต่อไปได้แย้ววววววววค่าาาาาาาา


โดย: เนินน้ำ วันที่: 19 กันยายน 2560 เวลา:11:34:21 น.  

 
อะไรจะไวปานนั้น น้องโอ
ยังดองไม่ได้ที่เลย
555


โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 19 กันยายน 2560 เวลา:15:18:06 น.  

 
หนังผู้หญิงข้าใครอย่าแตะสนุกมากค่ะพี่เปี๊ยก
มีหมดโหด ซึ้ง เศร้า เชียร์ให้ดูคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 22 กันยายน 2560 เวลา:2:43:00 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมและโหวตให้
ขอบคุณความปรารถนาดีในวันคล้ายวันเกิดด้วยค่ะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 22 กันยายน 2560 เวลา:20:36:00 น.  

 
แวะมาโหวตไดอารี่ให้ค่ะ
อุ้มโหวตผ่านมือถือค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 22 กันยายน 2560 เวลา:22:59:13 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่เปี๊ยก
ชอบไส้โหงวยิ้งเหมือนกันเลย ^__^
ที่บล็อกเป็นเมนูในไหทองคำค่ะพี่ ปีนี้ยังไม่ได้ทำเลย
นั่นสิคะ คิดเหมือนกันถ้าชอบไส้อื่นก็กินแต่ไส้ ไม่เห็นต้องมาทำขนมไหว้พระจันทร์ให้ยุ่งยากเลยเนาะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 กันยายน 2560 เวลา:11:43:58 น.  

 
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนุ้งและโหวตให้
แต่ที่นี่ยังดองไม่ได้ที่นะคะ ไม่อยาก
บอกเลย แต่ได้กลิ่นไปถึงบ้านแล้วววว



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 29 กันยายน 2560 เวลา:20:39:18 น.  

 
เคยผ่านค่ายผู้ลี้ภัยข้างทางสายแม่สอด แม่สะเรียง
เพื่อนเพิ่งเกษียณราชการที่ตากค่ะ ... ท้องถิ่นจังหวัดตาก

ปล.อ่านสนุกมากค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 3 ตุลาคม 2560 เวลา:8:13:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"











# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ
Friends' blogs
[Add พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.