..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2560
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
26 กรกฏาคม 2560
 
All Blogs
 
ได้ทำงานชิ้นแรก ดีใจชะมัด








ทำงานเข้าเดือนที่ 2ก็ยังไม่ได้รับมอบหมายงานอะไรให้ทำเป็นชิ้นเป็นอัน

พี่ๆ ก็มักจะเอาแฟ้มเรื่องเก่าๆ มาให้อ่าน ให้เรียนรู้ศึกษางานไปก่อน

อย่างที่เคยเล่าไปแล้วว่า สมัยก่อนมีแต่เครื่องพิมพ์ดีดจะพิมพ์งานอะไรที่ต้องแจ้งหลายๆ หน่วยงาน (หนังสือเวียน) ก็ต้องพิมพ์ใส่กระดาษไข

เมื่อผู้ว่าฯ เซนต์แล้ว ออกเลขหนังสือส่งแล้วค่อยเอาไปโรเนียวส่งไปหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

งานราชการสมัยก่อน ไม่ค่อยซับซ้อนวุ่นวายเหมือนสมัยนี้

คนทำงานก็น้อย เงินเดือนก็น้อย แต่ทำไมถึงมีเงินเหลือทุกเดือน

คงเป็นเพราะสมัยก่อน ค่าครองชีพถูก อาหารราคา 5 บาท 10 บาทก็หาซื้อได้แล้ว

ค่าเช่าบ้านไม่แพง อะไรๆ ก็ถูกไปหมด

งานชิ้นแรกที่ได้รับมอบหมายคืองานประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดนายอำเภอและหัวหน้าหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่น หรือการประชุมคณะกรมการจังหวัดแต่ส่วนใหญ่พวกเราจะเรียกกันง่ายๆ

ว่า ประชุมประจำเดือน ซึ่งจัดก่อนวันสิ้นเดือน 1 วันปัจจุบันก็ยังคงเป็นเช่นนี้ทุกจังหวัด

แต่เดิมงานนี้เป็นงานของพี่วิโรจน์ซึ่งเป็นเลขานุการของท่านผู้ว่าราชการจังหวัด

พี่เค้ามอบหมายให้ทำ ดีใจที่สุดเลย เพราะมีงานทำเป็นชิ้นเป็นอันแล้ว

แต่ว่า...แหม ทำแค่เดือนละครั้งเอง จะยุ่งยากก็ตอนก่อนจัดประชุมและหลังประชุมแค่นั้นเอง

งานก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรคอยจัดทำระเบียบวาระการประชุมที่ส่วนราชการต่างๆ จะนำเข้าที่ประชุม

เพื่อทราบหรือเพื่อพิจารณาก็สุดแล้วแต่พอประชุมเสร็จก็มาจัดทำรายงานการประชุม แล้วก็แจ้งเวียนให้ทุกส่วนราชการทราบและตรวจสอบความถูกต้องเพื่อรับรองรายงานการประชุมดังกล่าวและนำข้อสั่งการในที่ประชุมไปปฏิบัติก็วนเวียนอยู่แบบนี้ทุกเดือน

การจัดประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดในแต่ละเดือนนั้น เราจะต้องแจ้งส่วนราชการต่างๆว่าต้องการนำเรื่องเข้าประชุมหรือไม่ ถ้ามีก็ต้องส่งเรื่องให้ฝ่ายเลขาฯก่อนการประชุมไม่น้อยกว่า 7 วัน เพื่อเตรียมการ

เราก็จะมีหน้าที่รวบรวมเอกสาร จัดทำเป็นวาระการประชุมให้ ผู้ว่าฯรองผู้ว่า ปลัดจังหวัด หัวหน้าสำนักงานจังหวัด เป็นแฟ้มๆ ติดสลิปวาระที่ 1 2 3 …

วันประชุมประจำเดือนจะ เป็นวันที่ศาลากลางจังหวัดจะครึ้กครื้นมากเป็นพิเศษ เพราะจะมีหัวหน้าส่วนราชการ นายอำเภอหัวหน้าหน่วยงานปกครองท้องถิ่น เช่น องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล ผู้อำนวยการสถาบันการศึกษาต่างๆ แต่จังหวัดตาก เป็นจังหวัดชายแดนไทย –พม่า ก็จะมีหน่วยทหาร เช่น ชุดคุ้มครองที่ 34 (ช.ค.34 อำเภอแม่สอด) จังหวัดทหารบกตำรวจตระเวนชายแดน ฯลฯ มาเข้าร่วมประชุมด้วย

หลังจากประชุมเสร็จแล้วก็จะทานอาหารร่วมกันโดยแต่ละส่วนราชการจะผลัดกันเป็นเจ้าภาพ เรากินแกงมะแฮะเป็น(อาหารพื้นบ้านของจังหวัดตาก) ก็จากการประชุมนี่แหล่ะ

แกงมะแฮ้(มะแฮะ) ใช้ถั่วมะแฮ้ต้มให้เปื่อยแล้วใช้พริกแกงส้มผสมปลาย่างโดยเอาพริกแกงผัดกับหมูที่จะใส่แล้วใส่หม้อต้มรวมกับถั่วมะแฮ้ปรุงรสตามชอบใส่น้ำปลา น้ำมะขามเปียก ใบชะอม กินกับข้าวเกรียบทอดหรือย่าง ถ้าจะให้อร่อยมากขึ้นต้องใส่ปลาร้าและใบส้มป่อย

เนื่องจากแกงมะแฮะเป็นอาหารพื้นเมือง ดังนั้น พวกเราก็จะได้กินกันบ่อยมากเวลาแขกไปใครมาก็จะมีแกงมะแฮะขึ้นโต๊ะเสมอ


สมัยก่อนการเดินทางมาจังหวัดหรือศาลากลางจังหวัด อำเภอเมือง จะค่อนข้างลำบากมากๆ โดยเฉพาะอำเภอไกล ๆ อย่างอำเภอพบพระและอุ้มผาง การเดินทางไป – กลับ ใช้เวลาเป็นวันๆ เพราะถนนหนทางไม่ดีเป็นลูกรัง ยิ่งถ้าเป็นหน้าฝนยิ่งลำบากเข้าไปใหญ่ และการเดินทางก็ค่อนข้างอันตรายไข้ป่าก็ชุกชุม เคยฟังพวกผู้ใหญ่เล่าถึงการเดินทางสมัยก่อนว่า ต้องใช้ช้าง ม้ากันเลยทีเดียว ไอ้เราเด็กๆนั่งฟังก็แทบไม่เชื่อ แต่ผู้ใหญ่บอกว่าสมัยก่อนเป็นแบบนั้นจริงๆ ดังนั้น คนที่อยู่อำเภอชายแดนก็มักจะได้เหรียญราชการชายแดน แต่เราไม่ได้ เพราะที่ทำงานเราอยู่ศาลากลางจังหวัดซึ่งอยู่ในอำเภอเมือง

เหรียญราชการชายแดน ในหลวง รัชกาลที่ 9 จะพระราชทานแก่ทหาร ตำรวจ ข้าราชการ และผู้กระทำหน้าที่ซึ่งเจ้ากระทรวง หน่วยทหารหรือตำรวจ สั่งให้ปฏิบัติหน้าที่ราชการ ณ อำเภอชายแดน เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 6เดือน ยกเว้นแต่มีเหตุสู้รบ เกี่ยวกับการป้องกันราชอาณาจักรและได้ปฏิบัติหน้าที่ราชการสมความมุ่งหมายของทางราชการและประพฤติตนอยู่ในระเบียบวินัยอันดี

ตอนแรกๆที่เราไปทำงานที่จังหวัดตาก ตำแหน่งงานที่เราทำ คือ เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป ฝ่ายบริหารงานทั่วไ ป ก็ทำงานทั่วๆ ไปแบบชื่อตำแหน่งจริงๆ บางทีก็ช่วยงานฝ่ายแผนและโครงการด้วยสมัยก่อนสำนักงานจังหวัด (ที่ทำงานของเรา) จะมีแค่ 2 ผ่าย คือ ฝ่ายบริหารงานทั่วไปซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบ งานธุรการ งานเลขานุการ งานการประชุมทั่วไป งานรัฐพิธี -ราชพิธี งานการเงินและบัญชี งานด้านความมั่นคง ส่วนอีกฝ่ายคือ ฝ่ายแผนและโครงการซึ่งจะรับผิดชอบเกี่ยวกับการจัดทำแผนพัฒนาจังหวัด งานโครงการพระราชดำริ งานโครงการสร้างงานในชนบท(กสช.) (โครงการริเริ่มในปี 2523 สมัยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี) แต่เราชอบงานฝ่ายแผนฯ มากกว่าเพราะได้ออกไปตรวจพื้นที่ต่างอำเภอ เราก็ตามพี่ๆ เค้าไป สนุกสนานเฮฮาไปตามเรื่อง มีอยู่ครั้งหนึ่งจำได้ ไปตรวจงานขุดลอกสระน้ำซึ่งต้องมีความลึกเท่านั้นเท่านี้เมตร

พี่เค้าแกล้งบอกว่าให้เรากระโดดถือสายวัดลงไปวัดใต้น้ำ ว่าได้ความลึกตามที่กำหนดไว้หรือไม่...

ถ้าพาซื่อกระโดดลงไปจริงๆคงไม่ได้มานั่งเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยแบบนี้หรอกค่ะ...555


Create Date : 26 กรกฎาคม 2560
Last Update : 26 กรกฎาคม 2560 15:36:23 น. 13 comments
Counter : 1249 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเนินน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtoor36, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณmambymam, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณไวน์กับสายน้ำ


 
ตามมาอ่านค่ะพี่เปี๊ยก
เขียนอีกเยอะ ๆ เลยค่ะ ชอบ ๆ ๆ ๆ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 กรกฎาคม 2560 เวลา:14:30:20 น.  

 
มานั่งเท้าคางฟังพี่เปี๊ยกเล่า... ค่ะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 26 กรกฎาคม 2560 เวลา:21:26:41 น.  

 
เดี๋ยวนี้อะไรก็แพงไปหมด ค่าครองชีพสูงจริงๆ ครับ ไม่รู้จะลดยังไงเลย

เดี๋ยวนี้มันมีพวกค่ามือถือค่าเน็ตด้วยมั้ง เลยเงินเก็บลด อีกอย่างสิ่งบันเทิงมันเยอะกว่าแต่ก่อน แต่คนกลับเครียดมากกว่าแต่ก่อน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2560 เวลา:23:23:56 น.  

 
เล่นแกล้งกันยังงี้เลยนะคะ โชดดีที่พี่เปี๊ยกไม่กระโดดตาม 555
เลยได้อ่านเรื่องราวการทำงานของพี่เปี๊ยก

ก่อนกาญมาเรียน ม.1 ที่กรุงเทพฯ
สมัยนั้นในรร. ข้าวจานละ 5 บาท น้ำ 2 บาท
ค่ารถเมล์ 1.50 บาท ไป - กลับ 3 บาท ไปเรียน 10 บาทก็อยู่ได้แล้ว

แต่สมัยนี้อะไรก็เปลี่ยนไปหมด เงินเดือนเยอะแต่ติดหนี้ติดสินกัน


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 27 กรกฎาคม 2560 เวลา:2:15:42 น.  

 
สมัยก่อนค่าครองชีพถูกมาก ข้าวของราคาไม่แพง
ต่างกับสมัยนี้ที่ทุกอย่างแพงหมด แม้แต่ผักที่ชาวบ้านเอามาขายยังแพงเลยค่ะ
สมัยก่อนคนเงินเดือนน้อยจึงมีพอเหลือเก็บ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีล้ำหน้าไปไกล
นอกจากเรื่องกินแล้วยังต้องเสียเงินซื้อของให้ทันสมัยอีกหลายอย่าง
แกงมะแฮะ ชื่อแปลก น่ากินดีค่ะ

ขอบคุณที่แวะชมดอกไม้ค่ะ





โดย: mambymam วันที่: 27 กรกฎาคม 2560 เวลา:10:18:16 น.  

 
ดีใจที่รอดจากการไปนั่งตบยุงหรือ
ที่นั่นไม่น่ามียุงนะคะ

แกงน่ากินมาก แต่ไม่เคยกินเลย
ขอบคุณโหวตด้วยค่ะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 31 กรกฎาคม 2560 เวลา:19:28:56 น.  

 
ช่วงหนูไปนักท่องเที่ยวก็ไม่ได้เยอะมาก พอรับได้ค่ะพี่เปี๊ยก อยากไปอีกนะคะ แต่ถ้ามีโอกาสไปญี่ปุ่นอีก คงไปจังหวัดอื่น ที่อื่นก่อนดีกว่าค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 31 กรกฎาคม 2560 เวลา:20:40:29 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะพี่เปี๊ยก
มาชวนไปส่งไก่ป่าด้วยค่ะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 1 สิงหาคม 2560 เวลา:2:58:31 น.  

 
ตอนนี้อยู่ ตจว. เพิ่งเข้าอ่าน... มัวทำธุระกับเที่ยวเหนือยน่าดู

...

คุณเปี๊ยกเขียนสารคดี เกี่ยวกับการทำงาน ดีซิครับ เป็นตัว
อย่างให้รุ่นน้อง หรือรุ่น แหะ ๆ หลานได้รู้ วิธีการทำงาน
บางคนคิดว่า ง่าย แต่ไม่ง่ายเลยสำหรับการปรับตัว ให้เข้า
กับงาน กับ "เพื่อน" บางคน..

แต่บางคน เราก็ไม่อาจจะไปกล่าวถึงได้ แม้จะไม่เอ่ยชื่อ
เขา "ร้าย" มาก..

บางอย่าง นำมาถ่ายทอดเป็นดาบสองคม..ก็ถ่ายทอดไม่ได้

พออ่านข้างบน..รู้เลยว่า ทำไมเพื่อน ๆ จึงเรียกคุณเปี๊ยก
ว่า "เปียก" 555 ถูกหลอกให้ลงน้ำนี่เอง

แหม...ถ้าเจอน้ำป่า บ่าไหลแบบ สกลนคร..เพื่อนๆ คงไม่
ใจร้ายกับคุณเปี๊ยก ให้ลงไปวัดความลึก

เขียนอีกนะครับ...

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น



โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 1 สิงหาคม 2560 เวลา:5:46:40 น.  

 
ขอบคุณที่แวะชมกล้วยไม้ค่ะ






โดย: mambymam วันที่: 1 สิงหาคม 2560 เวลา:10:58:17 น.  

 
ขอบคุณโหวตด้วยค่าพี่เปี๊ยก

ย้อนอดีต บางเรื่องก็นั่งยิ้มคนเดียวได้เนาะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 2 สิงหาคม 2560 เวลา:4:26:28 น.  

 
มารออ่านงานชิ้นที่สองอยู่ค่าาาาาาาา


โดย: เนินน้ำ วันที่: 7 สิงหาคม 2560 เวลา:9:13:11 น.  

 
ก็อปคุณโอค่ะ ขอบคุณโหวตด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 7 สิงหาคม 2560 เวลา:11:08:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"











# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ
Friends' blogs
[Add พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.