..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2559
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829 
 
8 กุมภาพันธ์ 2559
 
All Blogs
 
หลังวันรายงานตัว






อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตการทำงานไว้ ตั้งแต่เริ่ม จนกระทั่งเกษียณ
รวบรวมเอาไว้ให้ตัวเองอ่าน และอาจจะมีมีคนอื่นๆ ได้อ่านด้วย
ค่อยๆ เขียนไปวันละนิดละหน่อย
เป็นการรื้อฟื้นความทรงจำได้ดีทีเดียวนะ...



จำได้ไม่เคยลืมว่า หลังจากรายงานตัวเริ่มทำงานที่เมืองตาก จังหวัดที่ได้ขึ้นชื่อว่าร้อนมากๆ ในหน้าร้อน พอๆ กับแม่ฮ่องสอนเป็นอย่างไร


หลังจากที่รายงานตัวแล้วซึ่งวันนั้นเป็นวันพฤหัสบดีที่ 28 กันยายน 2527ใกล้สิ้นปีงบประมาณพอดี หัวหน้า(หัวหน้าสุนัย) จึงบอกกับเราว่ายังไม่ต้องมาทำงาน ให้ไปจัดการเรื่องหาที่พักให้เรียบร้อยก่อน พี่วิโรจน์หน้าห้องท่านผู้ว่าราชการจังหวัด ก็พาเราไปหาหอพักใกล้ๆ ที่ทำงานได้เป็นหอพักนักเรียนมัธยม ตรงข้ามโรงเรียนผดุงปัญญา แต่ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดี หอพักจึงเงียบมากๆแต่พวกเรายังไม่ได้เข้าพักที่นี่ ไปพักที่โรงแรมตากในเมืองก่อน วันรุ่งขึ้นจะนั่งรถตู้ประจำทางไปเที่ยวแม่สอดกัน


เย็นวันนั้นเราก็เดินเที่ยวในเมืองกัน ในเมืองมีถนนแค่ 2 สาย เดินไป เดินมา ก็รอบเมืองแล้ว เป็นเมืองเล็กๆ ที่น่าอยู่ แต่ไม่อยากจะนึกถึงว่าหน้าร้อนจะเป็นอย่างไร รุ่งเช้าเราก็นั่งรถตู้ไปเที่ยว อ.แม่สอด หนทางขึ้นเขา คดเคี้ยวใช้ได้เลย เค้าว่าเป็นถนนปราบเซียน เคยได้ยินเรื่องเนินพิศวงในระหว่างทางไปแม่สอดคงต้องหาทางพิสูจน์ให้ได้สักวันหนึ่ง

เราพักที่แม่สอดแค่คืนเดียวเดินเที่ยวตลาดริมเมย พอรุ่งขึ้นวันอาทิดย์ก็กลับเมืองตาก พี่ตุ้มพี่สะใภ้ก็กลับกรุงเทพฯ ส่วนพี่ใหญ่ก็กลับลำปาง เราก็อยู่หอพักคนเดียวแต่โชคดีเพราะมีน้องผู้หญิงที่อยู่ห้องเสมียนตราจังหวัดซึ่งก็เช่าห้องอยู่ที่หอพักนี้ด้วย แต่เค้าอยู่ชั้นบน เราอยู่ชั้นล่าง กลับมาพอดี เราก็เลยมีเพื่อนเฝ้าหอพักอีกคน พอพี่ๆ กลับไปกันหมด ก็เข้าสู่ความเงียบและเหงา เออเนอะ...จากบ้านมาอยู่คนเดียวตั้งไกล จะทำยังไงหนอ เอาน่ะ ...มาถึงขั้นนี้ ต้องอยู่ให้ได้ซิแม้จะคิดถึงบ้านมากๆ ก็ตาม


เช้าวันจันทร์วันแรกของการทำงานที่เมืองตาก เมืองระแหงแต่ผู้คนไม่เคยแล้งน้ำใจ เราแต่งตัวไปทำงานตั้งแต่ 7 โมงเช้า เดินไปศาลากลางจังหวัดซึ่งก็ไม่ไกลนักแป๊บเดียวก็ถึง เดินเข้าประตูด้านหน้าของศาลากลางจังหวัด มีความรู้สึกเหมือนมีคนแอบมองอยู่ ก็เลยเงยหน้าขึ้นไป เห็นม่านหน้าต่างห้องผู้ว่าฯเปิดแง้มๆ อยู่ ก็ไม่ได้คิดอะไร เดินขึ้นบันไดขึ้นไปห้องสำนักงานจังหวัดซึ่งอยู่ชั้น 2 พอใกล้จะถึงก็ได้ยินเสียงผู้ชายสูงอายุ

“มาแต่เช้าเชียวนะ...หนู”

เราเงยหน้าขึ้นมอง ท่านผู้ว่านั่นเองเรายกมือไหว้ ท่านก็ส่งยิ้มให้อย่างเอ็นดู ใจมาเป็นกองเลยตอนนั้น

แล้วท่านก็มักจะมารอทักเราแถวบันไดชั้น2 ก่อนถึงห้องสำนักงานจังหวัดบ่อยๆ เรามารู้ทีหลังว่าท่านเป็นคนที่มาทำงานเช้ามากๆ บางครั้งคนขับรถไปรับที่จวนช้าท่านก็นั่งรถสามล้อมาที่ศาลากลางจังหวัดเอง


วันจันทร์วันแรกของการทำงานและเป็นวันแรกของปีงบประมาณใหม่ งานเริ่มเบาบางลง มีพี่ๆห้องสำนักงานจังหวัดมาคุยกับเรามากขึ้น ถามโน่นถามนี่ โดยเฉพาะเจ้าต๋อง (สุพงษ์ คำประยูร) ผู้ชายตัวโต สูง 180 กว่า ซ.ม. ผมหงอกด้านหน้าเล็กน้อยเป็นหย่อมๆ เพราะโดนตัวต่อต่อยเป็นนักการข่าว บรรจุเข้ารับราชการก่อนเราไม่กี่เดือน แล้วก็อีกคนชื่อแมว (ชัยวัฒน์ จิตตเมตตากุล) ก็เป็นนักการข่าวเหมือนกัน จังหวัดอื่นๆ เค้ามีนักการข่าวแค่คนเดียว แต่จังหวัดชายแดน จะมีนักการข่าว 2 คน


นอกจากนั้นแล้วก็มีพี่แมว (วัลลภา ตันสาโรจน์วนิช) เป็นเจ้าหน้าที่การเงิน บอกว่าไม่ได้มาคุยอะไรด้วยก็เพราะสิ้นปีงบประมาณ งานด้านเบิกจ่ายเงินยุ่งมากๆ

พี่นิหรือพี่เกศ (เกศกมล)เป็นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบภายใน ผอมๆ พูดช้าๆ เรียบร้อยมากๆ

พี่ติ๋ม (โสพิศ วิเชียรโชติ) เป็นเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป เป็นคนที่สวยที่สุดในสำนักงานจังหวัดตาก

พี่เหน่ง(อมรศักดิ์ กิจพาณิชย์) เจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน เป็นคนแรกที่สอนงานให้เรา ใจดีแถมยังหล่ออีกด้วย 555

พี่อเนก โกวฤทธิ์ ( พวกเราชาวสำนักงานจังหวัดมักจะเรียกกันว่าเอ..นก เป็นเจ้าหน้าที่พิมพ์ดีด เป็นคนที่พิมพ์ดีดได้เร็วมาก เร็วจนเราทึ่งเพราะเวลาพี่เค้าพิมพ์งาน ตาเค้าไม่มองแป้นพิมพ์เลยมองแต่กระดาษที่ร่างหนังสือมาให้พิมพ์ พิมพ์เสร็จเอามาตรวจดู ไม่มีผิดเลยนับถือจริงๆ เวลาเค้าพิมพ์นะ นิ้วเค้าเหมือนคนเล่นเปียโนเลยพริ้วมากๆแต่เคาะแป้นพิมพ์ที หนักแน่นมาก

พี่ทวีเดช นันตาวงศ์ คนนี้ก็เป็นเจ้าหน้าที่พิมพ์ดีดเหมือนกันแต่พิมพ์เก่งสู้พี่อเนกไม่ได้ สองคนนี้เป็นคนลำปางเหมือนกัน พี่แมวเล่าว่า วันที่พี่เอนกและพี่เดชมาสมัครงานเค้า 2 คนมาทั้ง ๆ ที่ยังห่มผ้าเหลืองอยู่เลย แต่วันสอบพี่เค้าสึกแล้วพี่เดชเป็นคนอารมณ์ดี ใครล้อเล่นยังไงก็ไม่เคยโกรธเลย แต่พูดไม่ค่อยชัดมักจะถูกเพื่อนๆ ล้อเล่นบ่อยๆ โดยเฉพาะให้พูดคำว่า เฉาก๊วย พี่เค้ามักจะออกเสียงเพี้ยนเป็น ...เฉา..โก๊ยยย

เจ้าติ๋ม(จิระพรรณ เพ็งปฐม)เป็นลูกจ้าง อายุน้อยกว่าเรา 2 ปี เป็นคนมีเสน่ห์ คุยเก่ง นิสัยดีบ้านอยู่อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ต่อมาเราก็ได้เจ้าติ๋มนี่แหล่ะที่คอยมารับเราที่หอพัก พาไปโน่นนี่ ไม่ให้เราเหงา

อีกคนเจ้าเล็กสาวสวยนิสัยดีอีกคนหนึ่ง ทำหน้าที่ธุรการงานสารบรรณ รับ – ส่งหนังสืออยู่ชั้นล่างของศาลากลางจังหวัด

พี่วิโรจน์หน้าห้องผู้ว่าราชการจังหวัดต่อมาเราได้รับมอบหมายจากพี่เค้าให้รับผิดชอบงานประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดทุกเดือน

พี่สำอาง แดงพยัคฆ์ ตัวเล็กมากๆตัวเตี้ยกว่าเราอีก ชอบร้องลิเก เวลาเมา

คนขับรถ ชื่อตาเชียร นี่ก็ชอบร้องเพลงโดยเฉพาะ ห้องเบอร์ 5


นี่คือคนที่เรารู้จักในตอนแรกๆที่เรามาอยู่ที่เมืองตาก ซึ่งพวกที่เอ่ยนามมานี้ อยู่ตากนานมาก...ณ เวลานี้ก็ยังคงคิดถึงพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ทุกคนอยู่เสมอ








Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 19 มิถุนายน 2561 13:28:11 น. 12 comments
Counter : 986 Pageviews.

 
โห.. ความจำยอดเยี่ยม จำบุคคลิกของเพื่อน ๆ ได้ด้วย

โรงแรมนั้นผมเคยไปพักด้วยนะคุณเปี๊ยก ระยะนั้นผมไปตรวจ
สาขาบริษัท

เขียนอีกนะสนุกดี


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:13:46:53 น.  

 
มาอ่านบันทึกความทรงจำของพี่เปี๊ยกค่ะ
เก่งจัง จำชื่นามสกุลได้ครบทุกคนเลย
รออ่านอยู่นะ ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอคนตัวสูง ๆ คนนั้น ^__^


โดย: เนินน้ำ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:01:10 น.  

 
ขอบคุณพี่ไวน์ที่มาเจิมให้อ
ขอบคุณน้องโอที่มา่เยี่ยมเยียน
ขนาดไม่ได้ขึ้นหน้าหลัก ยังแวะมาอ่าน
ขอบคุณนะคะ


โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:21:13:25 น.  

 
คุณ Hi-peak ที่เคยคุยกันนานมาแล้วหรือเปล่าคะ
แวะมาทักทายค่ะ คงสบายดีนะคะ


โดย: ดอยสะเก็ด วันที่: 6 กันยายน 2559 เวลา:20:18:08 น.  

 
มาอ่านเรื่องราวชีวิตการทำงานในอดีตของพี่เปี๊ยกค่ะ
ยิ่งย้อนอดีตที่ทำให้เรามีความสุขแล้ว
นึกไปเขียนไปอ่านไปก้ทำให้เรายิ้มได้
บางครั้งอาจมีอุปสรรค แต่อุปสรรคนั้นเราก็ผ่านมาได้แล้ว



โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 18 กันยายน 2559 เวลา:17:33:30 น.  

 
ความจำเยี่ยมจริง ๆ อนาคนไม่เป็นอัลไซเมอร์แน่ ๆ น่าอ่านมาก รู้สึกเหมือนไปอยู่ที่ตากด้วยไงงั้น


โดย: payaichow (สมาชิกหมายเลข 1920579 ) วันที่: 19 กันยายน 2559 เวลา:15:47:33 น.  

 
เรื่องที่นานโขน่ะจำได้
แต่ไอ้เรื่องที่ผ่านมาแว๊บๆ ดันจำไม่ได้
แบบนี้เค้าเรียกความจำสั้น ใช่ป่าว พี่ใหญ่



โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 21 กันยายน 2559 เวลา:8:13:11 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เวียงแว่นฟ้า Dharma Blog ดู Blog
พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

ดีจ๊ะไว้อ่านตอนว่างๆ


โดย: ชมพร วันที่: 30 กันยายน 2559 เวลา:20:42:46 น.  

 
อัพตอนใหม่ได้แล้วค่ะพี่เปี๊ยก ^__^


โดย: เนินน้ำ วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:18:19:28 น.  

 
พี่เปี๊ยกจำเก่งจังค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 4 ตุลาคม 2559 เวลา:19:06:58 น.  

 
555


โดย: แมว (ชัยวัฒน์ จิตตเมตตากุล) IP: 49.237.215.158 วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:1:26:56 น.  

 
แวะมาทักทายจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite ร้อยไหม IPL Medisyst adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow Haijai.com สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรเพื่อสุขภาพ น้ำมันมะพร้าว ขิง ประโยชน์ของขิง ผู้หญิง สุขภาพผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการ ตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อคนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4713825 วันที่: 10 สิงหาคม 2561 เวลา:16:09:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"











# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ
Friends' blogs
[Add พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.