..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
<<
กันยายน 2560
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
15 กันยายน 2560
 
All Blogs
 

งานในอดีต (1)







ช่วงนี้เป็นช่วงใกล้สิ้นปีงบประมาณค่ะหน่วยงานต่างๆ ก็จะยุ่งวุ่นวายกับการเบิกจ่ายงบประมาณให้ทันภายใน 30 กันยายน นอกจากบางโครงการที่ไม่สามารถเบิกจ่ายได้ทันภายในปีงบประมาณก็จะต้องขอกันเงินไว้เบิกเหลื่อมปี อีกอย่าง จขบ.อยู่ในหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการจัดฝึกอบรมข้าราชการ ซึ่งเมื่อใกล้สิ้นปีงบประมาณทีไรก็มักจะมีการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ก็จะต้องมีการประชุมเพื่อมอบนโยบายจากผู้บริหารระดับสูงในกระทรวงก่อนไปปฎิบัติงานในพื้นที่


มาฟังจขบ.เล่าเรื่องชีวิตการทำงานในอดีต (เมื่อ 30 กว่าปีก่อน) กันต่อดีกว่าค่ะ


มาอยู่สำนักงานจังหวัดตากในช่วงแรกยังเป็นการช่วยราชการอยู่ โดยตำแหน่งที่แท้จริงอยู่ศูนย์รับผู้อพยพ อ.ฟากท่า จ.อุตรดิตถ์ จนทำงานได้ครบ 6 เดือน ก็มีคำสั่งย้ายให้มาปฏิบัติหน้าที่ที่ฝ่ายกิจการพิเศษสำนักงานจังหวัดตาก ซึ่งผลจากคำสั่งย้ายนี้ ทำให้ จขบ.สามารถเบิกค่าเช่าบ้านได้เพราะไม่ใช่สถานที่ในการบรรจุเข้ารับราชการครั้งแรก ซึ่งนอกจาก จขบ.แล้วยังมีเพื่อนๆ จากจังหวัดอื่นๆ ย้ายมาพร้อมกับ จขบ.อีก 5 คน ในจำนวนนี้ก็มีเจ้าต๋อง เพื่อนที่เจอคนแรกเมื่อวันมารายงานตัวด้วยค่ะ พวกเราทั้ง 6 คน มาทำงานในฝ่ายกิจการพิเศษซึ่งจะมีเฉพาะจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยมีพี่วิรุฬซึ่งย้ายมาจากสุโขทัย เป็นหัวหน้าฝ่าย จขบ.เป็นเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป เจ้าต๋อง เป็นนักการข่าว พี่รัชนี ภานุวัฒน์ ชูศักดิ์ จากหนองคายเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการ


พอครบทีม 6 คนพี่วิรุฬ หนุ่มชาวจังหวัดเลย ไฟแรงมาก พาน้องๆ ออก

สำรวจพื้นที่อำเภอต่างๆที่มีศูนย์แรกรับผู้อพยพชาวกะเหรี่ยง สัญชาติ

พม่า ซึ่งกระจัดกระจายตามแนวอำเภอชายแดนของจังหวัดตากมีทั้งหมด

 10 ศูนย์ ศูนย์รับผู้อพยพฯ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวกะเหรี่ยง สัญชาติพม่า

 เป็นชนกลุ่มน้อยที่ต่อสู้กับทหารรัฐบาลพม่าโดยมีนายพลโบเมี๊ยะ เป็น

ผู้นำชาวกะเหรี่ยง พอเข้าฤดูหนาวก็จะเริ่มมีการต่อสู้กันระหว่างทหาร

รัฐบาลพม่ากับทหารกะเหรี่ยง ชาวบ้าน ที่ได้รับผลกระทบจากภัย

สงครามก็จะพากันหอบลูกจูงหลานคนแก่คนเฒ่า ข้ามแม่น้ำเมยมาหลบ

หนีภัยสงครามตามแนวชายแดนในฝั่งไทยแม้ทางการไทยจะผลักดัน

ออกไป ก็จะกลับเข้ามาอีก เพราะแม่น้ำเมยที่เป็นที่กั้นพรมแดนแคบและ

ตื้น สามารถข้ามไปมาได้ ก็วนเวียนอยู่เช่นนี้ จนในที่สุดก็มีองค์การการ

กุศลจากประเทศต่างๆเข้ามาให้ความช่วยเหลือในด้านมนุษยธรรม

 ก่อสร้างเป็นค่ายผู้ลี้ภัย แรกๆก็เป็นค่ายไม่ใหญ่นัก นานๆ เข้าผู้อพยพ

เริ่มมากขึ้นบางศูนย์มีผู้อพยพเป็นหมื่นคนเลยทีเดียว แต่พอเข้าฤดูฝนผู้

อพยพบางส่วนก็จะข้ามกลับไปฝั่งพม่าเพื่อปลูกข้าวทำไร่ ทำนา ซึ่งช่วง

นั้นจะไม่ค่อยมีการสู้รบเท่าไรนัก


จขบ.เคยเข้าไปดูทุกค่าย ยกเว้นที่อำเภออุ้มผางเพราะการเดินทางค่อนข้างลำบาก พี่วิรุฬให้ผู้ชายไป ส่วน จขบ.กับพี่รัชนีอยู่ประจำสำนักงาน พาหนะในการเดินทาง ส่วนใหญ่จะเป็นรถจี๊ปหรือกระบะโฟลวีลศูนย์ที่ใหญ่ที่สุดในตอนนั้น คือศูนย์บ้านห้วยกะโหลก อ.แม่สอด และศูนย์บ้านแม่หละอ.ท่าสองยาง


ปัจจุบันศูนย์แรกรับผู้อพยพตามอำเภอต่างๆยุบไปกันเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ 3 แห่ง ได้แก่ 1) ศูนย์พักพิง ต.แม่หละอ.ท่าสองยาง 2) ศูนย์พักพิงบ้านอุ้มเปี้ยม ต.คีรีราษฎร์ อ.พบพระ และ 3)ศูนย์พักพิงบ้านนุโพ ต.แม่จัน อ.อุ้มผาง โดยมีผู้ลี้ภัยรวมทั้งหมดกว่า 70,000 คน ซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ(ยูเอ็นเอชซีอาร์)


ทั้งนี้ที่ผ่านมาส่งผลกระทบต่อประเทศไทยด้านสิ่งแวดล้อม มีปัญหาการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าการเข้าไปทำไร่เลื่อนลอย ทำให้ทรัพยากรป่าไม้ลดลงสำหรับปัญหาด้านอาชญากรรมยังมีจำนวนน้อย


ทั้งนี้การดำเนินงานส่วนใหญ่อยู่ภายใต้ยูเอ็นเอชซีอาร์และองค์กรพัฒนาเอกชนส่วนกระทรวงมหาดไทยจะเข้าไปดูแลเรื่องของความมั่นคงและความปลอดภัยของผู้ลี้ภัยอย่างไรก็ตาม ก็มีผลกระทบต่อความมั่นคงของไทย เช่น ผู้ลี้ภัยเข้าไปตัดไม้ทำลายป่าบุกรุกพื้นที่ ล่าสัตว์ป่า เป็นต้น


ขอขอบคุณข้อมูลจากประชาชาติธุรกิจออนไลน์

https://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1364445389 28 มี.ค. 2556 







บล็อกนี้ขอเล่าเท่านี้ก่อนนะคะ

แล้วจะมาเล่าต่อค่ะ

ขอบคุณ เพื่อนๆ ทุกคนที่แวะมาค่ะ 




 

Create Date : 15 กันยายน 2560
15 comments
Last Update : 15 กันยายน 2560 15:27:18 น.
Counter : 587 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเนินน้ำ, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnewyorknurse, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmambymam, คุณคนบ้านป่า, คุณอุ้มสี, คุณtuk-tuk@korat

 

มาอ่านเรื่องเล่าจากประสบการณ์ของพี่เปี๊ยกค่าาาาา

 

โดย: เนินน้ำ 16 กันยายน 2560 0:03:42 น.  

 

เป็นการทำงานที่ลุยเหมือนกันนะคะ
เห็นสภาพไปบุกป่าปีนเขาแล้วไม่ใช่งานสบายเลย
แต่พี่เปี๊ยกก็ได้ประสบการณ์มาเยอะมาก

 

โดย: ข้ามขอบฟ้า 16 กันยายน 2560 16:05:45 น.  

 

รอตอนต่อไปนะคะพี่เปี๊ยก

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 16 กันยายน 2560 20:39:17 น.  

 


มาอ่านประสบการณ์ค่ะ

โหวดค่ะ

 

โดย: newyorknurse 17 กันยายน 2560 4:58:04 น.  

 

เอ..ผมว่าผมอ่านมาแล้วนี่นา.... นึกก่อน แหะ ๆ ชักลืม

เหมือนคุณเปี๊ยก... อ้อนึกออกแล้ว ตอนนั้นจะโหวด หมดเป๋า
เสียก่อน กะว่าจะเม้นท์พร้อมโหวต กันลืม..

ตอนที่พวกเราเข้าทำงาน ไม่ว่าที่ไหน ดูสนุก แล้วทำอะไรก็
ไม่ค่อยแน่ใจ กลัว ๆ กล้า ๆ บางทีก็เป็นตัวตลกให้เพื่อน ๆ
ได้ขำกันบ่อย..

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 18 กันยายน 2560 5:10:01 น.  

 

เป็นงานที่ลุยพอสมควรเลยค่ะ
แต่ก็ดีที่ได้เห็นหลายๆอย่างนะคะ
ถือเป็นอีกหนึ่งประสบการ์ณที่ดี

ขอบคุณที่แวะชมแอ๊บเปิ้ลค่ะ



 

โดย: mambymam 18 กันยายน 2560 16:50:10 น.  

 

อายุงานเยอะ อายุประสบการณ์ก็แยะ
เป็นธรรมดานะคะ บันทึกไว้ให้ลูกหลาน
อ่านก็คุ้มละค่ะ

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ Diarist

ขอบคุณโหวตให้นุ้งด้วยนะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 19 กันยายน 2560 9:30:24 น.  

 

เขียนตอนต่อไปได้แย้ววววววววค่าาาาาาาา

 

โดย: เนินน้ำ 19 กันยายน 2560 11:34:21 น.  

 

อะไรจะไวปานนั้น น้องโอ
ยังดองไม่ได้ที่เลย
555

 

โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ 19 กันยายน 2560 15:18:06 น.  

 

หนังผู้หญิงข้าใครอย่าแตะสนุกมากค่ะพี่เปี๊ยก
มีหมดโหด ซึ้ง เศร้า เชียร์ให้ดูคะ

 

โดย: ข้ามขอบฟ้า 22 กันยายน 2560 2:43:00 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมและโหวตให้
ขอบคุณความปรารถนาดีในวันคล้ายวันเกิดด้วยค่ะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 22 กันยายน 2560 20:36:00 น.  

 

แวะมาโหวตไดอารี่ให้ค่ะ
อุ้มโหวตผ่านมือถือค่ะ

 

โดย: อุ้มสี 22 กันยายน 2560 22:59:13 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่เปี๊ยก
ชอบไส้โหงวยิ้งเหมือนกันเลย ^__^
ที่บล็อกเป็นเมนูในไหทองคำค่ะพี่ ปีนี้ยังไม่ได้ทำเลย
นั่นสิคะ คิดเหมือนกันถ้าชอบไส้อื่นก็กินแต่ไส้ ไม่เห็นต้องมาทำขนมไหว้พระจันทร์ให้ยุ่งยากเลยเนาะ

 

โดย: เนินน้ำ 26 กันยายน 2560 11:43:58 น.  

 

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนุ้งและโหวตให้
แต่ที่นี่ยังดองไม่ได้ที่นะคะ ไม่อยาก
บอกเลย แต่ได้กลิ่นไปถึงบ้านแล้วววว

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 29 กันยายน 2560 20:39:18 น.  

 

เคยผ่านค่ายผู้ลี้ภัยข้างทางสายแม่สอด แม่สะเรียง
เพื่อนเพิ่งเกษียณราชการที่ตากค่ะ ... ท้องถิ่นจังหวัดตาก

ปล.อ่านสนุกมากค่ะ

 

โดย: tuk-tuk@korat 3 ตุลาคม 2560 8:13:17 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"


"ถ้าเรายังรัก
ยังรู้สึกรักและเสียดายมิตรภาพ
หรือความสัมพันธ์ที่ดีที่เคยมี


ใครผิด-ใครถูก
ใครยอมก่อน ใครยอมรับผิด
ไม่ใช่ประเด็นสำคัญแล้ว


“ความคาดหวัง” ที่เราควรมีกับตัวเอง
คือ คนทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแต่สิ่งที่เราพึงพอใจ

เช่นเดียวกัน อย่าไปคาดหวังว่าเราจะเป็นที่รักใคร่ของทุกคน

เราทำแบบนั้นไม่ได้
ใครชอบ ใครชัง
บางครั้งก็อยู่เหนือการควบคุมของเรา


เราแค่ยืนหยัดกับสิ่งที่เราเป็น
แต่พร้อมยอมรับปรับตน เรียนรู้ว่าคนอื่นต้องการอะไร
ไม่ใช่ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล
และคิดแต่ว่าคนอื่นต้องเข้าใจตัวเราอยู่ฝ่ายเดียว



และถ้าที่สุดแล้ว


แม้แต่คำขอโทษอย่างจริงใจ
ยังไม่อาจละลายใจให้อีกฝ่ายยกโทษหรือให้อภัยได้

เราคงต้องตอบตัวเองให้ได้ว่า


“เราทำดีที่สุดแล้ว”


และก็ใช้ชีวิตของเราต่อไป"


กะว่าก๋า
14 พ.ย.55


"จะดี จะชั่ว อยู่ที่ตัวทำ"
"จะสูง จะต่ำ อยู่ที่ทำตัว"



# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ