No matter what life brings, I just believe that... Everything happens for the best.

Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
9 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
คนขายตั๊กแตน [กระทู้แนะนำของห้องเฉลิมไทย]

เพิ่งมีโอกาสได้อ่านกระทู้แนะนำสองกระทู้นี้

คุณคนขายตั๊กแตน โดย คุณลูกคิดแห่งความยุติธรรม

และ

คนขายตั๊กแตน (2) โดย คุณ Angel_Gracious

แล้วรู้สึกดีมากๆ เลยเก็บมาไว้ในบล็อกค่ะ ^^

รูปทั้งหมดมาจากกระทู้ทั้งสองนะคะ โดยที่ไอซ์ย่อรูปของคุณ normal mantis ลงมาเล็กๆ และตัดส่วนชื่อออก เพราะพื้นที่ขาวมันกว้างอะค่ะ แหะๆ เป็นการเสียมารยาทอยู่เหมือนกัน ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ








คุณคนขายตั๊กแตน โดย คุณลูกคิดแห่งความยุติธรรม


หลายเดือนก่อน ผมเดินผ่านไปธุระแถวมาบุญครอง บังเอิญได้เจอ ผู้ชายคนนึงนั่งพับตั๊กแตนที่ทำจากใบลานอยู่ข้างทาง เลยอุดหนุนไปหนึ่งตัว ผู้ชายคนนี้ยิ้มให้ผมด้วยอารมณ์แบบดีใจแล้วดูใจดีมาก เป็นรอยยิ้มที่ผมไม่ได้เห็นแบบนี้มานานมากแล้ว ป้ายที่เขาห้อยบนหน้าอก มีข้อความว่า

''ท่านที่มีใจเมตตาสงสาร ช่วยซื้อ ของผมหน่อย หาเงินรักษาแม่ ผมเป็นคนใบ้พูดไม่ได้ ขายตัวหละ 20 บาทครับ''

ผมไม่รู้หรอกนะว่าเขา Fake หรือไม่ แต่ผมก็ยังอยากให้หลายๆท่านได้เห็นรอยยิ้มดีๆแบบนี้ซึ่งหายากในสังคมไทยปัจจุบัน

เสาร์ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสเจอเขาอีกครั้งที่คลองถม ผมอยู่ชั้นสองบนลานจอดรถ บังเอิญมองลงมาเห็นคุณคนขายตั๊กแตนเดินขายของ มือนึงถือก้านกล้วยที่เต็มไปด้วยตั๊กแตนยื่นให้คนเดินผ่านไปผ่านมาตลอด อีกมือนึงถือไม้เท้าค้ำจุนตัวเอง ไม่มีใครสนใจ หรือเหลียวมองกันเลย

บ่อยครั้งที่ผมมักจะได้ยินประโยคที่ว่า ''ทำไมขอทานพวกนี้ วันๆถึงไม่ทำมาหากิน มานั่งขอเงินชาวบ้านใช้ไปวันๆ" แต่พอกลุ่มบางคนสู้ชีวิตไม่มานั่งขอทาน ทำไมถึงเดินหนีกันซะส่วนใหญ่ ไม่เห็นช่วยกันบ้างหละครับ อย่าปล่อยให้คนกลุ่มนึงสิ้นหวังกันเลย ช่วยกันนิดกันหน่อยก็ยังดีครับ เอาเป็นว่าท่านใดอยากเห็นรอยยิ้มที่ดูแล้วสดชื่นๆ เห็นคุณคนขายตั๊กแตนเดินผ่านเมื่อไหร่ก็ฝากอุดหนุนเขาด้วยละกันครับ ขอบคุณครับ










จากคุณ : ลูกคิดแห่งความยุติธรรม - [ 27 ก.ค. 50 18:51:12 ]






คนขายตั๊กแตน (2) โดย คุณ Angel_Gracious


ที่มา :

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อมกราคม 2550
เขียนโดย คุณตี๋ Flash Bang

และได้รับการตีพิมพ์เรื่องเดียวกันนี้ลงคอลัมน์ Online for You นิตยสาร Weekly Online ฉบับที่ 199 ในหัวข้อ มหาเศรษฐีแห่งสยาม เขียนโดยคุณ Ethan B

*************************


เหนื่อยครับ ล้าสุดๆ ไปเลย

ความเมื่อยและอ่อนล้าเข้าสิงทุกส่วนของร่างกายกันเลยทีเดียว แม้จะยืนไม่นานเท่าน้องๆ ร่วมทีมซึ่งมาด้วยกัน
แต่สังขารเหมือนจะฟ้องว่าร่างกายผมไม่แข็งแรงมากพอจะทนต่อการยืนท่ามกลางอากาศร้อนและผู้คนที่เดินขวักไขว่พลุกพล่านไปมา

วันเสาร์ที่ 27 มกราคม พวกเรายกทีมกันไปปักหลักที่บริเวณสยามสแควร์ ตรงสะพานทางลง BTS และเซ็นเตอร์พอยด์ มีทีมงานประมาณ 5-6 ชีวิต และน้องพริตตี้ SF Girls ยืนเรียกให้ผู้คนในละแวกนั้นที่เดินผ่านไปผ่านมาได้ซื้อดอกป๊อปปี้ที่พวกเราตั้งใจรับมาจากมูลนิธิทหารผ่านศึกเพื่อจำหน่ายหารายได้สมทบเพื่อพี่ๆ ทหารไทย

ไปกันตั้งแต่ช่วง 10 โมงเช้า ถึงเวลา 5 โมงเย็นโดยประมาณ ในมือมีตะกร้าบรรจุดอกไม้จำลองกลีบเด่นด้วยสีแดง เกสรทำจากผ้าสีเขียว ซึ่งดูจากภายนอกเป็นของที่ระลึกซึ่งหาค่าใดๆ ไม่ได้ เป็นดั่งของตอบแทนสำหรับผู้มีใจบุญช่วยกันอุดหนุนเพื่อนำรายได้เข้ากองทุน เพียงดอกละ 10 บาท เท่านั้น

แต่เบื้องหลังคือเงินที่จะมีส่วนช่วยทหารผ่านศึกที่ได้รับความเดือดร้อนจากการสู้รบจนทุพพลภาพไม่สามารถช่วยเหลือตนเองและครอบครัวได้ ซึ่งบ่อยครั้งพวกเขาเป็นเหมือนผู้ปิดทองหลังพระ ทำคุณประโยชน์ให้กับแผ่นดินเกิดโดยไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน นอกจากรอยยิ้มและความสงบสุขของคนไทย

ตลอดทั้งวันได้มีผู้คนให้ความสนใจเข้ามาแวะเวียนพูดคุยกับพวกเรา อีกทั้งยังช่วยกันทำบุญกันมากมายจริงๆครับ

ต้องขอขอบพระคุณสำหรับเงินทุกบาทที่ช่วยกันในครั้งนี้ด้วยครับ เพราะเงิน 10 บาท ที่ทุกท่านช่วยกันทำบุญอาจดูเล็กน้อย แต่เมื่อรวมกันเป็นปริมาณมาก จะกลายเป็นเงินที่มีส่วนช่วยเหลือเหล่าทหารผู้ยากไร้ ซึ่งเป็นผู้เสียสละและกล้าหาญในการออกสู้รบ เป็นรั้วแนวหน้าของชาติ นำมาซึ่งความสงบสุข

มีหลายท่านทีเดียวครับ ที่หยิบยื่นสตางค์ให้พวกเราโดยไม่ต้องการดอกป๊อปปี้ตอบแทน ขอให้บุญกุศลได้นำพาท่านพบพานแต่ความสุข และสมหวังในทุกประการครับ พวกเราซึ้งใจมากๆ ครับ

ตลอดทั้งวันพวกเราขายดอกป๊อปปี้ได้จำนวนเงินรวม 5,000 บาท! เกินคาดไปพอสมควรครับ เพราะในเบื้องต้นพวกเราคาดการณ์ว่าจะขายได้น้อยกว่านี้ สำหรับพวกเราแล้วความเหนื่อยล้านั้นหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้นับจำนวนเงินทั้งหมดซึ่งจะนำไปช่วยเหลือเพื่อการกุศลในครั้งนี้




ในบรรดาจำนวนดอกป๊อปปี้ที่พวกเราขายได้ มีอยู่ 1 ดอก ครับ ที่พิเศษกว่าดอกอื่น

พวกเรารู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก เมื่อมีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งมายืนข้างๆ พวกเรา ไม่มีสำเนียงเสียงใดเปล่งออกจากปากของเค้า มือขวาของเค้ากำต้นกล้วยที่มีใบลานสานเป็นแมลงเสียบเต็มไปหมด

หน้าตาดูอิดโรย เปรอะเปรื้อนไปด้วยคราบไคล ผมหยิกยาวฟูเต็มศีรษะ ในมือขวากำเงินเป็นแบงค์สีเขียวบ่งบอกมูลค่า 20 บาท ผมถูกสะกิดจากน้องๆ ทีมงานให้มองไปที่ชายผู้นั้น การทรงตัวของเขาเซไปมา ด้วยเพราะขาข้างหนึ่งของเค้าไม่สมประกอบต้องอาศัยไม้เท้ายันหลักให้ยืนปักหลักอยู่ได้อย่างมั่นคง มือข้างที่กำเงินยังคงโบกไปมาพร้อมชี้ตรงมาที่ดอกป๊อปปี้สีแดงซึ่งวางเรียงรายอยู่ในตะกร้า

ใจหนึ่งพวกเราไม่กล้ารับเงินของเขา แต่ด้วยแววตาที่เป็นประกายสะท้อนให้เห็นถึงความต้องการที่จะช่วยเหลือด้วยการซื้อดอกป๊อปปี้เพียง 1 ดอก หลังจากทอนเงินให้ ผมสังเกตเห็นรอยยิ้มของเขาที่พยายามบรรจงติดดอกไม้สีแดงอย่างตั้งใจ



ความประทับใจในส่วนลึกก้นบึ้งของหัวใจเปลี่ยนให้ผมมองเห็นชายคนนี้ในมุมมองใหม่ เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่คนพิการที่หาเลี้ยงชีพด้วยการจำหน่ายใบลานสานเพียงตัวละ 20 บาท อีกทั้งเป็นใบ้พูดไม่ได้ ขาเสียไปหนึ่งข้าง

ผมเห็นความยิ่งใหญ่ของน้ำใจ มองผ่านเข้าไปเห็นตัวตนที่แท้จริงของบุคคลที่ควรได้รับการยกย่องและชื่นชมจากใจจริงจากการแสดงออกที่อยากจะช่วยเหลือผู้อื่นแม้ตนเองจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม "คุณค่า" ที่ชายผู้นี้ซ่อนมันไว้ภายในรูปลักษณ์ด้านนอกส่องประกายออกมาจากใจของพวกเราทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น



พวกเรายืนมองเค้าเดินกระเผลกจากไปได้ไม่นานนัก ก็ต้องประหลาดใจมากกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว กับการกระทำของชายคนเดิม

เขาเดินไปหาหญิงชราอีกคนที่เดินร้องเพลงหาเลี้ยงชีพด้วยแววตาที่เกือบบอดสนิท จากนั้นบรรจงหยิบเงินที่เขาหามาได้อย่างยากลำบากจากการขายใบลานสานลงในกล่องของหญิงชราผู้นั้น

เสียงเหรียญกระทบกับกล่องโลหะ อาจไม่ดังพอกับเสียงรถยนต์ในระแวกนั้น แต่มันดังก้องเข้ามาที่หูของพวกเรา

ความช่วยเหลือเพื่อเพื่อนร่วมโลกได้เดินทางมาถึงจากน้ำมือของคนธรรมดาคนหนึ่ง ความยากลำบากสอนให้ทั้งเขาและพวกเราได้รู้ซึ้งถึงการ “มองเห็น” ซึ่งกันและกันในสังคม ให้พวกเราได้เรียนรู้ว่าอีกด้านหนึ่งของความโหดร้ายจากทุกสิ่งทุกอย่าง มีด้านสว่างที่ส่องมาถึงเสมอ

เขาอยู่ในสถานะที่ยากลำบากทั้งความเป็นอยู่และกายใจ พวกเราที่ยืนอยู่และเดินผ่านไปเป็นปุถุชนที่สมประกอบ ซึ่งบ่อยครั้งละเลยที่จะหยิบยืนความช่วยเหลือให้แก่คนที่ด้อยโอกาสกว่า และคิดว่าเป็นวิบากกรรมที่พวกเขาได้ก่อร่างสร้างไว้แต่ชาติปางก่อน

ใครที่อยู่ในสถานะที่ช่วยเหลือได้ หากไม่เป็นภาระจนเกินไป เงินเพียง 10-20 บาท สร้างโอกาส เพิ่มอนาคตให้กับคนที่ยังต้องการความช่วยเหลือเหล่านี้อยู่



ดอกป๊อปปี้ในวันนี้สร้างเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ให้กับพวกเรา ความช่วยเหลือนั้นไม่ได้มาจากเพียงกำลังเงินที่มีเหลือเฟือและใจที่เอื้อเฟื้ออยากเผื่อแผ่ แต่มากจากโอกาสที่เราเป็นผู้สร้างให้กับตัวเราเอง เรื่องเล็กน้อยนี้ดูยิ่งใหญ่ในใจของพวกเราเป็นอย่างมาก

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผมนอนหลับอย่างมีความสุขครับ หัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก ลืมแม้กระทั่งความเหนื่อยที่ร่างกายมันชอบฟ้องว่าไม่ไหวอยู่บ่อยครั้ง

แต่วันนี้หายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อได้เห็นคนที่ลำบากกว่าแสดงถึงพลังน้ำใจที่น่ายกย่องเช่นนี้ ที่โต๊ะทำงานของผมก็พลอยประดับไปด้วยใบลานเป็นรูปตั๊กแตนต้องลมไหวไปมา ยามผมท้อใจเรื่องใด หันไปมองเจ้าแมลงที่สร้างจากธรรมชาติตัวนี้ ก็เหมือนมีแรงได้ลุกขึ้นสู้ต่อไป

27 มกราคม 2550
ตี๋ Flash Bang




จากคุณ : Angel_Gracious - [ 7 ส.ค. 50 11:44:36 ]






เมื่อไม่กี่เดือนมานี้ เราได้จัดงานอีเว้นท์ ขายน้ำดื่มน้ำใจให้บริษัทหนึ่งตรงทางขึ้นรถไฟฟ้าสยาม ทางบริษัทเราจ้างน้องโบ โอโซนกับน้องจั๊กจั่น อคัมย์สิริมาช่วยขายน้ำ เอารายได้ช่วยการกุศล ขวดละ 20 บาท เราเห็นน้องจั๊กจั่นถือขวดน้ำเข้าไปชักชวนคนที่ผ่านไปมาช่วยการกุศล บางคนซื้อ บางคนไม่ซื้อเป็นเรื่องธรรมดา มีสาวๆแต่งตัวดีมากกลุ่มนึงเดินมา น้องจั๊กจั่นเลยตรงเข้าไปชวนเค้าทำบุญ ทั้งกลุ่มขอถ่ายรูปน้องจั่นแต่ไม่ร่วมทำบุญ ระหว่างนั้น พี่คนขายตั๊กแตนคนนี้แกเดินเข้ามาหาน้องจั่น แล้วควักแบงค์ 20 มายื่นให้น้องจั่น บอกว่าขอร่วมทำบุญด้วย 1 ขวด เชื่อไม๊คะ น้องจั๊กจั่นยืนร้องไห้กลั้นไม่อยู่อยู่ตรงนั้นเลย แล้วน้องจั่นเค้าก็หยิบเงินให้พี่คนขายตั๊กแตนไป 2000 บาทบอกว่าช่วยรักษาคุณแม่และให้พี่ไว้ซื้อข้าวซื้อน้ำทาน คราวนี้พี่คนขายตั๊กแตนน้ำตาใหลไปด้วยอีกคน น้องจั่นพูดว่า คนหน้าตาดี แต่งตัวสวยจิตใจยังแพ้พี่ชายคนนี้เลย

วันนั้นพวกเราเห็นความแตกต่างทางจิตใจของคนชัดเจนเลย ขอบคุณ จขกท ที่ทำกระทู้นี้นะคะ เราเองเจอพี่เค้าทีไรก็ช่วยอุดหนุนทุกทีเหมือนกัน :)

จากคุณ : หน้าสวยใจดำ (devillish girl) - [ 7 ส.ค. 50 12:48:50 ]





อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ มีกำลังใจทำดีขึ้นอีกเยอะ 555 ^^

คนที่ลำบาก พิการ ยังทำดีได้เลย ใครๆ ก็ทำดีได้นะคะ ไม่ต้องรอเวลา ^^




Create Date : 09 สิงหาคม 2550
Last Update : 9 สิงหาคม 2550 13:40:14 น. 14 comments
Counter : 7981 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะ คุณไอซ์ แอนไม่เคยเข้าห้องเฉลิมไทยเลยค่ะ วันนี้ได้มาอ่าน รู้สึกขอบคุณ คุณไอซ์ที่เอามาแบ่งปันให้อ่าน

อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะเลยค่ะ ว่าคนที่เขาลำบากกว่าเรายังมีอีกเยอะ ถึงเขาลำบากแต่ยังมีน้ำใจให้กับเพื่อนมนุษย์ที่แย่กว่าเขาอีก ตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก ขนาดคนพิการยังทำดี แล้วเหตุใดคนที่สมประกอบอย่างเราๆ ยังไม่ทำอีก


โดย: ann_269 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:13:00:41 น.  

 

น้ำตาซึม อ่านแล้วซึ้งใจ


โดย: wanwitcha วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:13:09:26 น.  

 
ซึ้ง

อ่านเเล้วอยากเป็นคนดี

น่าปฏิบัติตาม


โดย: ปัญญ์ปรียา IP: 124.120.27.176 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:14:38:03 น.  

 
อ่านจากกระทู้แนะนำแล้วค่า...อ่านแล้วรู้สึกดีมากกกกกกกจริงๆ
ถ้าทุกคนรู้จักให้แบบนี้ สังคมเราก็จะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย ^^


โดย: s.o.s วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:15:10:43 น.  

 
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆจ้าไอซ์


โดย: ณ มน วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:15:42:28 น.  

 
ทำดีมีคนรู้..แน่นอน

พี่ขายตั๊กแตนน้ำใจประเสริฐยิ่งนัก


โดย: ฟ้าคงสั่งมา วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:18:42:22 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอ้ะไอซ์

ไม่ได้อ่านกระทู้แนะนำมานานแล้ว ได้อ่านที่บล็อกไอซ์แทนก็ยังดีใจที่ไม่พลาดอะไรดีๆ

ไม่เคยเจอคนขายตั๊กแตนเลย


แต่ทุกครั้งเวลาเจออย่างนี้ ถ้าพอมีเงินพี่จะช่วยอุดหนุนนะ กระทั่งคนมาขอเฉยๆ พี่ก็ยังให้

อย่างน้อยก็ดีกว่าพวกเขาไปตีชิงวิ่งราวน่ะแหละ ถ้าเรามีเราก็ให้..พี่คิดอย่างนั้นนะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:20:01:28 น.  

 
ไปตอบกระทู้นั้นมาแล้วด้วย
เจอคนขายตั๊กแตนบ่อยที่สยาม ช่วงหนึ่ง
เจอแกทีไร หอบตั๊กแตนกลับบ้านเป็นพวง

ขนาดคุณคนขาย ยังมีพลังในการมีชีวิตอยู่
แล้วเราเล่า

เป็นกระทู้ที่ดีมากๆ เลยไอซ์


โดย: grappa วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:23:33:03 น.  

 
เคยเจอพี่เขาที่หน้าสยาม ได้มีโอกาสอุดหนุนกันไป 1 ครั้ง ตอนนี้ตั๊กแตนยังแขวนอยู่ที่บ้านอยู่เลย


โดย: Crystal IP: 221.128.85.50 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:10:14:20 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลย
น่าเอาอย่างพี่ตั๊กแตนเขานะ
พี่เขามีน้ำใจ


โดย: ปูจ๋า IP: 222.123.17.240 วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:15:34:02 น.  

 
อ่านแล้วอึ้ง แล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกตรงคอหอย

อยากให้ทุกคนหยุดมองตัวเองบ้าง ว่าทำอะไรกันอยู่

แล้วหันมาเอื้ออาทรกันให้มากขึ้น แล้วอย่ามองอะไรกัน

แต่เปลือกนอก


โดย: noodamri IP: 125.26.18.254 วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:14:55:30 น.  

 
คนดีเป็นกันง่าย ๆ นะคะ เอ๋ว่า
แต่คนเรามักคิดว่าต้องยิ่งใหญ่ถึงทำได้


โดย: กระปุกกลิ้ง วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:15:31:29 น.  

 
อ่านไปน้ำตาไหลไปด้วยเลยค่ะคุณไอซ์

กายบริสุทธิ์กับกายหยาบ ยังไงหัวใจของเราก็สามารถรับรู้ได้นะคะ

สิ่งที่เห็นภายนอกไม่ได้บ่งบอกถึงรายละเอียดข้างในได้จริง ๆ เลยนะคะ อย่างนี้เราจะตีค่าอะไร ประเมินค่าอะไรต้องใช้ใจมองให้ถ่องแท้นะคะเนี่ย

ขอบคุณที่นำเรื่องราวดี ๆ มาแบ่งปันค่ะ


โดย: กริดสะหนา IP: 202.69.140.6 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:15:19:03 น.  

 
อ่านแล้วอึ้งค่ะ เพราะเจ๊ซื้อตั๊กแตนกับน้องคนนี้สองสามครั้ง
น้ำใจไม่ได้อยู่แค่รูปลักษณ์ภายนอกจริงๆค่ะ เราต้องส่องผ่านตาเนื้อเข้าไป
ตอนเจ๊อยู่ที่อิหร่าน มีคนถามว่า ทำไมเจ๊ให้เงินขอทาน หนุ่มน้อยหน้าตาดีเป็นคนถามนะคะ เจ๊บอกว่า ฉันให้ เพราะไม่รู้ว่า วันใดวันหนึ่งสิ่งนี้จะเกิดขึ้นกับฉันหรือเปล่า หากมันเหิดขึ้น ฉันก็หวังว่า คงจะมีคนให้สิ่งนี้ตอบแทน
คือ อารมณ์ตอนนั้น ที่ให้เนี่ย เพราะเจ๊นึกถึงผู้คนที่เมืองบาม น่ะค่ะ ว่าเป็นเขาเหล่านั้นที่สูญสิ้นเนื้อประดาตัวจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวหรือเปล่า
เฮ้อ นี่แหละค่ะ ชีวิต

ว่าแล้วก็ขอชวนหนูไปดูรูปอิหร่านพร้อมเรื่องคาว เอ๊ยเรื่องราว ที่เจ๊ผ่านพบนะคะ
อิหร่านและหวานใจ


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:23:46:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Clear Ice
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




เป็นผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายยิ่งกว่าพายุ ^^





บอกกล่าวกันก่อน

Blog นี้มีอะไร อัพเดทใหม่ๆ คลิกที่ Blog map & Update ค่ะ

ตอนนี้นิยายที่เขียนค้างอยู่ถูกล็อกไว้ชั่วคราว เพราะอยากจัดระเบียบความคิดของตัวเองนิดนึงก่อนค่ะ ขออภัยสำหรับความไม่สะดวกด้วยนะคะ

ขอร้องคนที่มาอ่านงานเขียนของไอซ์ในบล็อกนะคะว่า กรุณาอย่าก็อปปี้ไปเผยแพร่ที่อื่นเลย ไม่ว่าจะให้เครดิตหรือไม่ เพราะบอกตรงนี้เลยค่ะว่า "ไม่อนุญาตทุกกรณี" ขอให้อ่านกันเพียงแต่ในนี้ หรือถ้าอยากแบ่งปันกันจริงๆ ขอให้ทำ link มาที่นี่นะคะ ^^

ตอนนี้ไอซ์เล่น Blog น้อยลงมากๆ เลย เพราะจะไปอยู่ใน Facebook มากกว่า ยังไงแอ๊ดไปคุยกันได้ ที่นี่ นะคะ เป็น Facebook ส่วนตัวของไอซ์ รับแอ๊ดทุกคนค่ะ แต่ว่าไอซ์ใช้คุยเรื่องทั่วๆ ไปด้วย ไอซ์อัพค่อนข้างบ่อย อัพทุกเรื่องเลย อาจจะรกนิดนึง ถ้าจะติดตามเรื่องงานเขียนหรืองานแปล ((ไม่ได้แปลนานแล้วนะคะ ฮา)) ก็สามารถเข้าไปกด like กันที่เพจได้ ที่นี่ นะคะ ^^




ผลงานล่าสุด

กล่องนี้จะเป็นกล่องที่แนะนำผลงานล่าสุดของไอซ์นะคะ ^^

ปี 55 นี้ เปิดศักราชใหม่อย่างอลังการด้วยผลงานใหม่ซึ่งออกพร้อมกัน 2 เรื่องเลยค่ะ ^^ ((ภูมิใจเล็กๆ เพราะหนาด้วยอะ 555)) เป็นหนังสือสองเล่มที่นางเอกของทั้งสองเรื่องมีหน้าตาเหมือนกัน เนื้อเรื่องมีจุดเชื่อมกันเล็กน้อย อ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ เพราะเรื่องเกิดขนานกันไปค่ะ หรือถ้าจะอ่านแค่เล่มเดียวก็ได้เหมือนกันค่ะ รับรองว่าไม่สะดุด แต่ถ้าได้อ่านสองเล่มจะรู้ว่า อีกฝ่ายหนึ่งเกิดอะไรขึ้น ^^

ระบำรัก



เรื่องนี้เหตุการณ์เกิดขึ้นในปารีส-ฝรั่งเศส และทาลลินน์-เอสโตเนียค่ะ พระเอกเป็นจิตรกรและเป็นโจรขโมยงานศิลปะ คราวนี้ภาพวาดที่เขารับงานแทนเพื่อนว่าจะขโมยออกมานั้น ถูกขโมยตัดหน้าเสียก่อน พอกลับมาก็พบว่าเพื่อนตัวดีหายตัวไปอีก แน่นอนว่าตำรวจเพ่งเล็งมาที่เขา ส่วนนางเอกเป็นผู้ครอบครองภาพวาดที่เขาคิดว่าจะสามารถทำให้เขาสืบหาตัวการที่ทำให้เขาลำบากได้ ถ้าชอบพล็อตเก๋ๆ ชิงไหวชิงพริบ รับรองว่าเรื่องนี้ถูกใจแน่ค่ะ ^^

เล่มบนอาจจะไม่หวานมาก แต่เล่มล่างนี่ หวานจนบ.ก.สั่งตัดเลยทีเดียว แอ๊ >_<

ระบำฝัน



เรื่องนี้นางเอกเป็นเด็กถูกเก็บมาเลี้ยงค่ะ เธอไม่มีความทรงจำในวัยเด็กเหลืออยู่เลย ทั้งๆ ที่ชีวิตก็ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ เพราะพ่อแม่และน้องเลี้ยงรักเธอ แฟนหนุ่มก็รักเธอ แต่ความฝันซึ่งเป็นเศษเสี้ยวจากอดีตตามหลอกหลอนจนเธอไม่อาจอยู่เฉยได้ เธอดิ้นรนหาความจริง โดยที่ไม่รู้เลยความจริงอาจทำให้เธอสูญเสียทุกอย่างไป ฉากเรื่องนี้อยู่ที่ปารีส-ฝรั่งเศสและประเทศไทยค่ะ



ฝากหนังสือ "ระบำรัก" และ "ระบำฝัน" ด้วยนะคะ เป็นสองเล่มที่ไอซ์มั่นใจว่า ถ้าได้อ่านจะชอบแน่นอน บอกไว้ก่อนว่า ถึงจะมีฉากตปท.แต่ก็ไม่ใช่หนังสือท่องเที่ยวนะคะ ดังนั้นจะเน้นที่พล็อตมากกว่ามากๆ ใครที่ชอบงานของไอซ์อยู่แล้ว รับรองว่าจะไม่ผิดหวัง ส่วนคนที่ไม่เคยอ่าน หรือไม่เคยชอบงานของไอซ์มาก่อน อยากให้ลองหยิบมาอ่านดูค่ะ ยินดีรับคำแนะนำ ติชม เสมอนะคะ ^^

ส่วนผลงานก่อนหน้านี้ ก็มีงานแนว Romantic Suspense เล่มแรก เป็นแนวใหม่ของแจ่มใสค่ะ

Deadly Game...เกมรักมรณะ



เกิดการฆาตกรรมต่อเนื่องขึ้น และคนที่ตายก็ล้วนเกี่ยวข้องกับนางเอก ฆาตกรเป็นใครกันแน่ ... เป็นเล่มแรกที่เขียนแนวนี้ ฝากด้วยนะคะ อยากได้ feedback มากๆ ค่ะ ^^

ส่วนผลงานเล่มก่อนหน้าที่ออกวางแผงเดือน ส.ค. 54 ฉลองที่แจ่มใสครบ 10 ปี เป็นหนึ่งในโปรเจ็ค Sweet 10 ค่ะ

คนที่สิบ...รักที่สุด



ในโปรเจ็คนี้จะมีทั้งหมด 4 เล่มด้วยกัน เป็นเรื่องของเพื่อนสาว 4 คนที่เกี่ยวพันกับเลข 10 แต่ละเล่มอ่านแยกกันได้ค่ะ เล่มของไอซ์...นางเอกมีแฟนมาแล้วเก้าคน ก็ไม่ใช่ตัวจริงซักที คนที่สิบนี่...จะใช่ไหมนะ ^^

ฝากผลงานด้วยนะคะ ^^

29/1/2012



ฝากผลงานทั้งหมดด้วยนะคะ ^^

ผลงานเขียนเดี่ยวๆ



ผลงานแปล



ผลงานร่วมกับนักเขียนท่านอื่น





Visitor Map


Friends' blogs
[Add Clear Ice's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.