Group Blog
หน้าบ้านชานเรือน
เรื่องสั้น
เปาบุ้นจิ้น...ผู้ทรงความยุติธรรม
บันทึกของคนเดินเท้า
คุ้ยวรรณคดี สามก๊ก
สังสรรค์สนทนา
ฮ่องเต้ห้าแผ่นดิน
รวมร้อยกรอง
กว่าจะถึงวันนี้
ขุนโจรแห่งเขาเนียซัวเปาะ
ธรรมะคือคุณากร
ขุนช้างขุนแผน ฉบับรวบรัด
พระอภัยมณี ฉบับเร่งรัด
คนดีแผ่นดินซ้อง
คนซื่อแห่งกังหนำ
พงศาวดารจีนยุครัตนโกสินทร์
นักรบสองแผ่นดิน
ทหารเสือแผ่นดินถัง
ยอดคนแผ่นดินเหม็ง
คนชั่วแผ่นดินจิ้น
ย้อนอดีต ของ พญาเขินคำ
เรื่องสั้นหรรษา
เรื่องเล่าของคนวัยทอง
เรื่องธรรมดาของคนธรรมดา
ย้อนอดีต
สัพเพเหระคดี
อะไรก็ได้
บันทึกของผู้เฒ่า
ฝึกหัดวางภาพ
ภาพเก่าเล่าเรื่อง
ผู้เฒ่าเล่าอดีต
เรื่องของคนกับหมาและแมว
พลิกพงศาวดาร
หลานปู่
บันทึกของผู้เฒ่า ๒๕๕๕
เรื่องไม่ขำ
นิทานชาวสวน
หลากชีวิตในพงศาวดารจีน
สยุมภู ทศพล
สามก๊กฉบับคำกลอน
สามก๊กคำกลอนประกอบภาพ
สามก๊กฉบับคำกลอน ขบวนที่ ๒
เก็บตกจากตู้หนังสือ
คุยกับเจียวต้าย
โลกสดใส
ตำนานลิ่วล้อ
คุ้ยสามก๊ก
คลังแห่งปัญญา
ทบทวนนิยายจีน
สามก๊กฉบับคำกลอนขบวนที่ ๓
ทบทวนสามก๊ก
จากคลับสามก๊ก
เรื่องเล่าจากอดีต
จากกระทู้นอกเรื่อง
ภาพในอดีต
นิยายธรรมะ
สามก๊กฉบับมหาอุปราช
ภาพเก่าเล่าอดีต
ยิ้มคนเดียว
สามก๊กฉบับลายคราม
สามก๊กฉบับลิ่วล้อ
All Blogs
๕ ธ.ค.๕๙
วิทยุกระจายเสีบงและโทรทัศน์ของทหาร
เมื่อผมถูกสัมภาษณ์
คุ้ยของเก่า
ผู้เฒ่าเล่าอดีต(๒๕) ชื่อดีเป็นศรีแก่ตัว
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒๔) การเขียนข่าว
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒๓) คนหูตึง
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒๒) สังคอมออนไลน์ ที่มีคุณภาพ
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒๑) เราสู้
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒๐) คำปู่สอน
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๙) เรื่องของนักเขียนชรา
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๘) สังคมออนไลน์ที่มีคุณภาพ
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๗) วารสารของทหาร
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๖) เรื่องของคำพูด
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๕) วรรณกรรมลอกเลียน
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๔) ขนมครกที่ราชประสงค์
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๓) รำลึกถึงนาย
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๒) คนมีเวร
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๑) อดีตของสะพานแดง
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๐) คนรักมนุษย์
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๙) ตำแหน่งที่ไม่อยากเป็น
ผู้เฒ่าเล่าอดัต (๘) สังสรรฉันท์มิตร
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๗) ทหารถือปากกา
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๖) สามก๊กฉบับลิ่วล้อ
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๔) เหตุเกิดที่พระรูป
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๕) บุญมีแต่กรรมบัง)
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๓) ที่ปรึกษาจำเป็น
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๒) โอกาสในการทำบุญ
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑) เรื่องของคนอบากเขียน
คำปรารภ
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๗) วารสารของทหาร
ผู้เฒ่าเล่าอดีต (๑๗)
วารสารของทหาร
หลังจากที่เกษียณอายุราชการ เมื่อ ตุลาคม ๒๕๓๕ แล้ว เราก็ยึดอาชัพเขียนหนังสือให้วารสารเป็นหลัก เพราะสมัยนี้เขาจะจ่ายค่าตอบแทนทุกเรื่อง มากน้อยแล้วแต่ฐานะของวารสารนั้น ๆ ก็มีเรื่องลงพิมพ์ในวารสารของทหารเหล่า ต่าง ๆ ในกองทัพบก และอื่น ๆ มากกว่าสิบราย เป็นจำนวน หลายร้อยตอน
ทั้งเรื่องสั้นชุดฉากชีวิต บันทึกของคนเดินเท้า ความหลังริมคลองเปรม พระอภัยมณีฉบับเร่งรัด บทกลอน พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา สามก๊ก และนิยายอิงพงศาวดารจีน อีกหลายเรื่อง และได้พิมพ์รวมเล่มอีกหลายเล่ม
จนถึง พ.ศ.๒๕๔๘ ลูกชายแนะนำให้สมัครเข้าไปใช้บริการอินเตอร์เนต ที่เราไม่เคยสนใจ โดยจะออกเงินค่าสมาชิกให้ และทดลองเล่นดูสักปีหนึ่ง ไม่ชอบใจก็เลิกได้ และสมัครเป็นสมาชิก เวปบอร์ด พันทิป ดอท.คอม.เป็นแห่งแรก
คราวนี้เราก็สนใจที่เขามีกลุ่ม ถนนนักเขียน ของห้องสมุด ซึ่งเป็นที่สำหรับเอาเรื่องทุกประเภทมาวางเป็นกระทู้ ให้ผู้อื่นอ่านและวิพากษ์วิจารณ์ได้ตามสบายไม่มีข้อจำกัด เราก็เลยถือโอกาสเอาเรื่องทั้งหมด ที่เขียนมาตลอดเวลานั้น วางจนหมดสิ้น และเก็บไว้ในบล็อกที่ใช้ชื่อว่า เจียวต้าย เป็นจำนวนร่วมพันตอน
จนถึง พ.ศ.๒๕๕๑ อายุ ๗๗ ปี สังขารเสื่อมโทรมลง พิมพ์คอมพิวเตอร์แล้วเจ็บหัวไหล่และซี่โครงข้างขวา จึงหยุดเขียนเหลือแต่เรื่องที่เขียนไว้แล้วส่งไปให้วารสารอื่น ๆ จนบัดนี้ก็เลิกส่งเรื่องไปให้วารสารแล้ว จึงหวนรำลึกถึงอดีตในช่วงสุดท้าย ถึงผลงานที่ออกไปสู่โลกภายนอก บางเรื่อง
วารสารที่ติดต่อกันนานมากเล่มหนึ่ง ก็คือ นิตยสารทหารปืนใหญ่ ซึ่งได้เข้ามาร่วมงานเป็นครั้งแรก ในฉบับประจำเดือน มกราคม ๒๕๓๗ ด้วยเรื่องสามก๊กฉบับลิ่วล้อ ของ เล่าเซี่ยงชุน และได้ลงพิมพ์ติดต่อกันมาจนถึง ฉบับ มกราคม ๒๕๔๔ จึงได้เพิ่มเรื่องชุดฉากชีวิต ของ เพทาย พอมาถึงฉบับ มกราคม ๒๕๔๙ จึงมีเรื่องย้อนอดีต ของ พ.สมานคุรุกรรม
จนถึง พ.ศ.๒๕๕๐ การผลิตหนังสือขลุกขลัก และมีการปรับปรุงใหม่ ใน พ.ศ.๒๕๕๔ ซึ่งเราก็ได้ส่งเรื่องชุดสุดท้าย มาร่วมด้วย ๖ ตอน ประมาณว่าเรื่องของเราทั้งหมด ที่ได้ลงพิมพ์ในนิตยสารทหารปืนใหญ่ ในช่วงเวลา ๑๖ ปีที่ผ่านมา จะมีจำนวนมากกว่า ๖๐ ตอน
นิตยสารประจำเหล่าทหารปืนใหญ่ฉบับนี้ มีอายุพอ ๆ กับอายุของประชาธิปไตยแบบไทย และยังคงจะอยู่คู่กับเหล่าต่อไปอีกนานแสนนาน ไม่มีวันสิ้นสุด
อีกเหล่าหนึ่งก็คือ วารสารทหารม้าที่มีชื่อ ฟ้าหม่น ของศูนย์การทหารม้า จะมีกำเนิดขึ้นตั้งแต่เมื่อใดนั้น เราซึ่งเป็นทหารสื่อสาร ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๙๗ ไม่เคยได้ทราบ แต่เรื่องของเราได้ปรากฏในวารสารฉบับนี้ครั้งแรก คือเรื่อง สามก๊กฉบับลิ่วล้อ ฉบับประจำ พฤศจิกายน ๒๕๓๔ แล้วก็ได้ลงพิมพ์ติดต่อกันเกือบทุกเล่ม จนถึงฉบับประจำเดือน พฤษภาคม ๒๕๓๙ จึงหายไป
ระหว่างนั้นก็ได้ไปโผล่ที่ กองพลทหารม้าที่ ๑ จ.เพชรบูรณ์ ด้วยเรื่อง ซ้องกั๋ง...ขุนโจรแห่งเขาเนียซัวเปาะ ตั้งแต่ฉบับประจำเดือน พฤษภาคม ๒๕๓๙ เช่นกัน วารสารเล่มนี้เป็นรายสามเดือน ก็มีเรื่องอิงพงศาวดารจีน ของเล่าเซี่ยงชุน ลงพิมพ์ประจำอยู่จนถึง ฉบับประจำเดือน กรกฎาคม ๒๕๕๒
เล่าเซี่ยงชุนได้กลับมาเขียนเรื่องให้ วารสารฟ้าหม่นอีกรอบหนึ่งตั้งแต่ ฉบับประจำเดือน มีนาคม ๒๕๔๔ ด้วยเรื่อง ทหารเสือแผ่นดินถัง และเรื่องอื่น ๆ มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งผู้เขียน ยุติการเขียนเรื่องใหม่ มีแต่เรื่องที่เขียนไว้แล้ว ทยอยส่ง นิตยสารทหารสื่อสาร นิตยสารทหารปืนใหญ่ และวารสารฟ้าหม่น ของทหารม้า เท่านั้น
ประมาณได้ว่า เรื่องอิงพงศาวดารจีนของ เล่าเซี่ยงชุน ซึ่งมีชีวิตจริงเป็นทหารสื่อสาร ได้ลงพิมพ์ในฟ้าหม่น ทั้งสองยุคไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ตอน และ วารสารกองพลทหารม้าที่ ๑ อีกไม่น้อยกว่า ๕๐ ตอน รวมเวลาที่ได้เสนอผลงานให้ทหารม้าได้อ่านมาเป็นเวลาร่วม ๒๐ ปี
ทางด้านอินเตอร์เนต ก็ใช้วิธีสแกนเรื่องจากนิตยสารทหารสื่อสาร สมัยเก่าตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๐๐ เลือกเรื่องที่ยังพออ่านกันได้ในสมัยนี้ ทั้งเรื่องของท่านอื่นที่น่าสนใจ รวมทั้งนามปากกาต่าง ๆ ของตนเองด้วย มาวางแทนการเขียน เพื่อเป็นการถนอมสังขาร และเผยแพร่นิตยสารทหารสื่อสาร ให้บุคคลภายนอกได้สัมผัสด้วย ซึ่งถ้ามีอายุยืนยาวต่อไป ก็คงจะมีผู้รู้จักทหารสื่อสารดีขึ้น
งานนี้ก็เป็นที่ภูมิใจ ว่าเป็นการทดแทนพระคุณของเหล่าทหารสื่อสาร อีกทางหนึ่งด้วย และจะทำไปจนกว่าจะหมดแรง
###########
จากคุณ : เจียวต้าย
เขียนเมื่อ : 22 เม.ย. 55 06:04:22
Create Date : 03 พฤษภาคม 2555
Last Update : 3 พฤษภาคม 2555 11:50:03 น.
5 comments
Counter : 1483 Pageviews.
Share
Tweet
บ่ายสิริชีววารสวัสดิ์ค่ะพี่ปู่
เป็นความภาคภูมิใจที่รำลึกถึงครั้งไร
จิตใจก็เบิกบานแจ่มใสนะคะ
รู้จักคุ้นเคยกับวารสารฟ้าหม่น ของศูนย์การทหารม้า สระบุรี
นานมาแล้วค่ะ สมัยนั้น ท่านผู้ที่เคารพนับถือเป็น บก.
ท่านรัฐบุรุษอาวุโส เป็นพลตรี ก่อนไปเป็นแม่ทัพที่โคราช
สมัยเป็นสาว ก็จะได้วารสารจากเหล่าทัพอ่าน...เพลิน
วารสารกระดูกงู ยังอุตส่าห์ได้อยู่หลายฉบับ
สมัยเป็นสาวนั้น ทุกมหาวิทยาลัย วิทยาลัย
ต่างมีวารสารของตน ประเภท วรรณศิลป์ ทั้งหลาย
นาถก็เฟื่อง ขนาดมีของทุกที่ เพราะเพื่อนมากค่ะ
มาอ่านงานพี่ปู่ ได้รำลึกถึง "ฟามหลัง" ส่วนตนแล้ว
จิตใจเบิกบาน แม้ฟ้าจะหม่นเพราะฝนโปรยไปสักครู่แล้วค่ะ
พี่ปู่ มีความสุขดีนะคะ กรุณารักษาสุขภาพด้วยค่ะ
โดย: nart (
sirivinit
) วันที่: 3 พฤษภาคม 2555 เวลา:13:29:26 น.
สวัสดีค่ะคุณปู่เจียวต้าย จะแวะมาบอกค่ะ
ว่าคงไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเยียนคุณปู่เจียวต้ายสักพัก
เพราะจะพักบล๊อคชั่วคราวไปเรียนรู้สิ่งที่อยากทำค่ะ
ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุขทุกวันนะคะ
โดย:
AppleWi
วันที่: 4 พฤษภาคม 2555 เวลา:13:03:12 น.
สวัสดีครับคุณนาถ
ผมเขียนเรื่องลง ฟ้าหม่น มาเกือบยี่สิบปี ก็ผูกพันอยุ๋มากครับ
เขียนจนหมดเรื่องที่จะเขียน เวลานี้ก็ฝากไว้หลายตอน
คงจะมีชื่อเล่าเซี่ยงชุนต่อไปอีกสัก ๕-๖ เล่มครับ
โดย:
เจียวต้าย
วันที่: 4 พฤษภาคม 2555 เวลา:19:26:24 น.
สวัสดีครับ คุณAppleWi ขอบคุณที่มาบอก
ผมยังคงอยู่ที่นี่อีกไม่กี่ปีครับ
ถ้าจบภารกิจแล้วก็แวะมาใหม่นะครับ.
โดย:
เจียวต้าย
วันที่: 4 พฤษภาคม 2555 เวลา:19:28:34 น.
ดี มีเรื่องหน้าอ่านเยอะมาก
โดย: โฉมพ IP: 27.55.229.21 วันที่: 14 สิงหาคม 2556 เวลา:8:37:17 น.
ชื่อ :
Comment :
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
เจียวต้าย
Location :
[Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 45 คน [
?
]
เชิญหารายละเอียดได้ ที่หน้าบ้านชานเรือนครับ
Friends' blogs
เจียวต้าย
เจียวต้าย
GTW
silverqueen
oreocream
หมอ-ยา-ผู้-น่า-รัก
sugarhut
สีน้ำฟ้า
เปียร์รุส
กริชครับผม
เอ่อ่อ่ะนะคะ
~ เจ๊ล่ะเบื่อ!!!! ~
กลิ่นกาแฟครับ
พิธันดร
จริง
O-HO
i_tua_yung
Handmade
โสมรัศมี
ข้าวโพดแมวติสต์แตก
อาคุงกล่อง
pink-worm
Webmaster - BlogGang
[Add เจียวต้าย's blog to your web]
Links
Bloggang.com
Pantip.com
|
PantipMarket.com
|
Pantown.com
| © 2004
BlogGang.com
allrights reserved.
เป็นความภาคภูมิใจที่รำลึกถึงครั้งไร
จิตใจก็เบิกบานแจ่มใสนะคะ
รู้จักคุ้นเคยกับวารสารฟ้าหม่น ของศูนย์การทหารม้า สระบุรี
นานมาแล้วค่ะ สมัยนั้น ท่านผู้ที่เคารพนับถือเป็น บก.
ท่านรัฐบุรุษอาวุโส เป็นพลตรี ก่อนไปเป็นแม่ทัพที่โคราช
สมัยเป็นสาว ก็จะได้วารสารจากเหล่าทัพอ่าน...เพลิน
วารสารกระดูกงู ยังอุตส่าห์ได้อยู่หลายฉบับ
สมัยเป็นสาวนั้น ทุกมหาวิทยาลัย วิทยาลัย
ต่างมีวารสารของตน ประเภท วรรณศิลป์ ทั้งหลาย
นาถก็เฟื่อง ขนาดมีของทุกที่ เพราะเพื่อนมากค่ะ
มาอ่านงานพี่ปู่ ได้รำลึกถึง "ฟามหลัง" ส่วนตนแล้ว
จิตใจเบิกบาน แม้ฟ้าจะหม่นเพราะฝนโปรยไปสักครู่แล้วค่ะ
พี่ปู่ มีความสุขดีนะคะ กรุณารักษาสุขภาพด้วยค่ะ