Group Blog All Blog
|
เงาระบายสี เมื่อวานฝากน้องสาวซื้อนิยายเรื่องเงาระบายสีมาจากงานหนังสือ พอได้มาเป็นเล่มๆ ตัวเป็นๆ ก็ไม่คิดว่าเล่มจะบางขนาดนี้ จริงๆ ก็พอจะรู้มาแหละว่าเรื่องนี้มันไปไงมาไง แต่ว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ จะพูดถึงแต่ตัวนิยายเฉยๆ เพราะงั้นพอเห็นความบางของหนังสือ ก็พอๆ จะเดาได้ว่า ตัวเรื่องคงจะไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากมาย แต่เดี๋ยวเอาคำโปรยหนังสือไปดูก่อน ---------------------------------------- เรื่องราวที่บังเกิดขึ้นในโลกเสมือน-โลกของคนในอินเตอร์เน็ต ที่ผู้เขียนแต่งแต้มชีวิตตัวละครได้สมจริงเกินจริง สะท้อนให้เห็นถึงประโยชน์และโทษของการใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์อย่างน่าสนใจ ---------------------------------------- คำโปรยก็ดูสั้นและไม่ได้บอกอะไรเลยอีก งั้นก็ต้องอ่านเองถึงจะรู้ เอาเป็นว่าสรุปเรื่องได้สั้นๆ จริงๆ ว่า ... ในโลกอินเตอร์เนต ใครจะสรรสร้างอะไรก็ได้ แล้วเรื่องก็เกิดขึ้นเมื่อ มีคนได้สมมติตัวเองว่าเป็น "เจ้าหญิง" จาก สิบสามปันนา (ขอขำมุขนี้หน่อยเถอะ ชอบมากๆ เลย 13 ปันนาเนี่ย) แล้วก็สร้างเรื่องว่าไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายที่มีตัวตนจริงๆ ในสังคม โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง (นั่นก็คือพระเอกนั่นเอง) ร้อนถึงคุณแม่ของพระเอก ต้องไปหาฮีโร่มาช่วยเหลือ ซึ่งก็คือนางเอกนี่เอง เพราะประทับใจลีลาการต่อรองมาเป็นพิเศษ (เป็น first impression จินๆ) การสืบสวนจะเป็นยังไง ก็ไปอ่านกันเอง ..... ![]() แต่ถ้าคนไหนอ่านแล้ว ก็มาอ่านลงไปต่อได้ แต่คนไหนยังไม่อ่าน ก็ปิดไปซะ เพราะ น่าจะ spoiled นะ พออ่านจบ มีทั้งความรู้สึกที่ดีแล้วก็ความรู้สึกที่เสียดายเหมือนกัน ความรู้สึกที่ดีก็คือ เรื่องนี้สนุก อ่านสบายๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วผ่อนคลายในเชิงคอมดี้ ตัวละครก็มีสีสัน ทันสมัย และ "เวอร์" ได้อย่างน่ารัก (ขอบอกว่าตัวละครเวอร์เกือบทุกตัว) แต่ในความรู้สึกเสียดาย เหมือนเรื่องนี้จะ "เอามันเอาเผือก" ไปหน่อย ถ้าลองคิดว่าได้อ่านนิยายของ อาจารย์ ว. แล้ว รุ้งมี High expectation มากกว่านี้ มองในด้านเทคนิค ตัวละครถือว่าลอยเกือบทุกตัว เหมือน message ของเรื่องจะเน้นมากๆ ในจุดอื่นๆ ที่ไม่ใช่ความเป็นนิยาย คือถ้าในส่วนตัวรุ้ง เรื่องนี้จะสนุกเมื่ออ่านรอบแรก แต่จะไม่มีรอบต่อๆ ไปอีก เพราะไม่เห้น message อะไรที่น่าค้นหาในนั้น ถ้าคนที่รู้เรื่อง hidden agenda อ่านไปก็คงจะผูกเรื่องไปกับเรื่องโน้นเรื่องนี้ แต่ถ้าคนอ่านเป็นแค่คอหนังสือธรรมดาที่แค่อยากอ่านนิยาย รุ้งว่าอาจจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ทั้งนั้นทั้งนั้น ก็ต้องบอกว่าเรื่องมันสนุก และแนะนำให้อ่านจริงๆ แค่ว่าพอเราเห็นว่าเป็นนิยายที่ อาจารย์ ว. แต่ง Expectation ที่มี มันจะสูงกว่าปกติมาก ซึ่งเรื่องนี้ก็ไม่ไปถึงจุดที่เราตั้งไว้ ก็เลยผิดหวังนิดหน่อย เรื่องนี้มีมุมมองที่มองผ่านนางเอก เพราะงั้น ก็เลยได้คาแรกเตอร์ของตัวละคนมาน้อยๆ พอสมควร นางเอก (เอ้) เป็นทนาย ที่เพิ่งจบไม่นาน มีพ่อ เป็นทนาย มีเพื่อนๆ มหาศาลล้วนแต่เป็นผู้ชาย เป็นคนฉลาด ทันคน พระเอก (เดี่ยว) เป็นลูกผู้ดี ที่มีนามสกุลอยู่ในราชสกุล รวย แต่ไม่โชว์ จะมีนิสัยออกดิบๆ ตรงๆ เพื่อนนางเอกอีกหลายๆ คน จริงๆ ไม่ต้องสนใจก็ได้ ลูกน้องพระเอกอีก 1 กอง ถือว่าพระเอกมันมีตาหามีแววไม่ recruit คนโรคจิตมาเกือบทั้งรีสอร์ต แถมทำงานมาตั้งนานยังไม่รู้อีกว่าอยู่ใกล้คนโรคจิต เนื่องจากเรามองผ่านสายตานางเอก เลยรู้ได้ทันทีว่า ไอ้พวกนี้ ..... ^^" การโยงเรื่อง เนื่องจากเรื่องนี้ ต้องการจะสื่อถึง การใช้สื่ออินเตอร์เนตแบบผิดๆ ก็เลย มี details ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ มาผูกไปๆ มาๆ แต่อ่านแล้วก็รู้สึกว่า ไม่ต้องผูกก็ได้ รุ้งว่าโดยเนื้อเรื่องหลักมาอะไรที่น่าสนใจพอแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน เหมือนกับว่า เรื่องนี้ก็จะสนแค่การ mislead ในการใช้อินเตอร์เนตโดยละเลย ตัวละคร ก็เลยเหมือนอ่านโครงเรื่องใหญ่ๆ มากกว่า ตัวละครทุกตัวไม่สามารถทำให้อินได้ แม้แต่พระเอกนางเอกที่เป็นตัวเดินเรื่อง โดยส่วนตัวคิดว่าถ้าลงราละเอียด ขยายจำนวนหน้าของเรื่อง ก็ยังทำได้ มีอะไรให้เล่นได้อีกเยอะ เพราะงั้นก็เลยเสียดายว่าน่าจะยาวกว่านี้โดยเน้นปูให้ตัวละครไม่ลอยขนาดนี้ สรุป แนะนำให้ซื้ออ่าน เพราะราคาไม่แพง สิ่งที่ได้มาก็คุ้มเลยแหละ แต่รุ้งเรื่องมากเอง ^^" น่าอ่านเหมือนกันค่ะ แต่เล่มบางเหรอคะ กลัวจะอ่านไม่จุใจ
![]() โดย: หมูย้อมสี
![]() พอถึงบรรทัดที่เตือนว่าสปอยล์ก็เลื่อนลงมาคอมเม้นท์เลยค่ะ
คิดว่าคนที่อ่านแล้วจะอิน น่าจะต้องรู้พื้นที่มาที่ไปพอสมควรเหมือนกันนะนี่ ![]() โดย: สาวไกด์ใจซื่อ
![]() ![]() |
peiNing
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() เป็นเด็กกรุงเทพแท้ๆ แต่อยู่บ้านนอกของกรุงเทพน่ะนะ ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษนอกจากแกล้งสัตว์เลี้ยงที่บ้าน นั่นคือนกฮู้ผู้มีอายุ 10 ปีได้ (นกแก่มีหนวด) (แต่ตอนนี้ในที่สุดนกฮู้ก็จากไปอย่างสงบ ไม่รู้อายุรวมเท่าไรแต่มาอยู่ที่บ้านได้ 11 ปี ขอไว้อาลัยปู่ฮู้ ขอให้ไปสู่สุขคตินะ T^T) ขอชี้แจงอีกอย่าง ชื่อ peiNing นี้ เป็นชื่อที่พี่กะน้องใช้ร่วมกันสองคน ดังนั้นอย่างงว่าเดี๋ยวก็แทนตัวว่ารุ้งบ้างหนิงบ้าง ก็มันคนละคนนิ (รุ้งน่ะคนพี่ หนิงน่ะคนน้อง)
FB สำหรับคนชอบงานเขียน peiNing ค่ะ
FB สำหรับคนชอบบทความสอนห้องเรียนนิยายค่ะ
|
แต่ถ้าให้เทียบกับมาตรฐานจากที่อาจารย์เคยเขียน
เราว่ามันลอยๆ เบาๆ เหมือนกัน
(ด้วยความเคารพรักนักเขียนคนโปรดนะคะ)
ส่วนพี่เราที่ไม่รู้วาระซ่อนเร้นในหนังสือ
เค้าอ่านเรื่องนี้ไม่จบ อารมณ์มึนๆ เล็กน้อยว่าอารายหว่า