Group Blog
ธันวาคม 2553

 
 
 
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ทีลอซู....จดหมายรักสุดขอบฟ้า ฉบับเปิดซอง

“The fishermen know that the sea is dangerous and the storm terrible,
but they have never found these dangers sufficient reason for remaining ashore.”

Vincent Van Gogh
”
ชาวประมงรู้ว่าท้องทะเลมีอันตราย และลมพายุน่าพรั่นพรึง

แต่พวกเขาไม่ถือว่า...อันตรายเหล่านี้มีเหตุผลเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาอยู่แต่บนฝั่ง”

วินเซนต์ แวนโก๊ะ

“การเดินทางเพียงตัวคนเดียว ได้สัมผัสถึงความเงียบ เหงา เศร้า ตื่นเต้น สนุก

สุดท้ายด้วยความคิดถึง จนต้องถ่ายทอดเป็นตัวอักษรลงบนจดหมาย....จดหมายรักสุดขอบฟ้า....ทีลอซู”

เปิดซองจดหมาย.......

บ้างครั้งการเดินทางเพียงคนเดียว ทำให้ได้สัมผัสถึงความรู้สึกเงียบ เหงา เศร้า ตื่นเต้น สนุก คิดถึง คละเคล้ากันไป สิ่งเหล่านั้นล้วนทำให้การเดินทางเต็มไปด้วยความสนุก มีกำลังใจเดินให้ถึงเป้าหมาย สิ่งที่ทำให้ช่วยคลายเหงาเวลาเดินทางคนเดียว คือ เพื่อนร่วมทาง แสงแดด สายลม เปลวหมอก ต้นหญ้า มิตรภาพเรียงรายสองข้างทาง แต่สำหรับที่สุดแล้ว มันคือการได้อยู่กับตัวเอง รู้จักตัวเอง คุยกับตัวเองมากขึ้น....บางครั้งมันเงียบ จนได้ยินเสียลมหายใจตัวเอง บางครั้งแอบเหงา คิดถึงคนอยู่ไกล จนต้องถ่ายทอดเป็นตัวอักษรลงบนจดหมาย....จดหมายรักสุดขอบฟ้าทีลอซู

เพียงเสี้ยวอารมณ์ของความรู้สึก......

ฝากบันทึกบนจดหมายส่งไปหา.....

แม้อยู่ไกลเฝ้าคิดถึงทุกเวลา......

อยากบอกว่า รักแต่เธอ ไม่เปลี่ยนแปลง......

Next Station สนามเป้า

สวัสดีปีใหม่ จ๊ะที่รัก

หากที่รักได้จดหมายฉบับนี้ คงผ่านวันขึ้นปีใหม่ไปแล้ว ต้องขอโทษที่รักด้วยที่ออกเดินทางกะทันหันโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า ทั้งที่ปีใหม่วางแผนพาที่รักเที่ยว แต่มีเหตุงานเร่งด่วนจำเป็นต้องรีบไป ที่เขียนมาไม่ใช่แก้ตัวนะ เพียงสำนึกผิดนิดๆเพราะปีใหม่ที่ผ่านมาจะมีที่รักจะเคียงข้างตลอด เพื่อนฝูง ฮาเฮ มากมาย วันนี้รีบกลับบ้านเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า แต่ดูเหมือนว่ายิ่งรีบก็ยิ่งช้า คว้าอะไรได้ก็ยัดใส่กระเป๋าแล้วรีบออกมาเลย ยังลุ้นอยู่ว่าลืมเอาอะไรไปบ้าง โชคดีที่ไม่ลืมกล้องถ่ายภาพตัวน้อยที่ติดกระเป๋าเดินทางตั้งแต่ไปเที่ยวครั้งก่อน ดีเลยจะได้เก็บภาพสวยๆ มาฝากที่รักไงจ๊ะ

เกือบลืมบอกว่า เปิดซองจดหมายเบาๆนะ เดียวซองจะระเบิดเพราะอัดแน่นไปด้วยความรักและคิดถึงอยู่เต็มล้นออกมา

ที่รักของเธอ

On Route 1090

สวัสดียามเช้า จ๊ะที่รัก....

2 ทุ่มตรงคือเวลานัดหมายเดินทางออกจากกรุงเทพ เป้าหมายปลายทางอุ้มผาง จังหวัดตาก ช่วงสิ้นปีนี้ ถนนทุกเส้นคับคลั่งไปด้วยรถนานาชนิด พี่อ๊อดโชเฟอร์รถตู้คู่ใจเลี่ยงไปใช้เส้นทางสายสุพรรณบุรี แต่มีหลายคนคิดแบบเดียวกัน ทำให้บนถนนยังมีรถหลายคันมาใช้เส้นทางเดียวกัน ทำให้รถออกตัวช้าบ้าง เร็วบ้าง สลับกันไป บ่อยครั้งที่หยุดพักเติมน้ำมัน เข้าห้องน้ำตามแต่พี่อ๊อดอยากจอด รถตัดจากเส้นพหลโยธินมาใช้ทางหลวงหมายเลข 105 ทางเข้าอำเภอแม่สอด ก่อนที่จะตัดมาใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1090 ไปอำเภออุ้มผาง ระยะทาง 184 กิโลเมตร พูดถึงจังหวัดตากเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน พื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภาคเหนือ ผืนป่ากว้างใหญ่ยังคงความอุดมสมบูรณ์ ทั้งวิถีชีวิตชนกลุ่มน้อยหลายเผ่าพันธุ์ และที่สำคัญน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยอยู่ที่นี้....

When the smoke is going down……

6 โมงเช้าเราถึงจุดพักรถระหว่างทาง ว้าววววว เห็นสายหมอกเสมือนเจ้าบ้านมารอรับเราถึงประตูรถเลย เพียงเปิดประตูรถออกไปไอเย็นภายนอกไหลโชนเข้าด้านใน เพียงแค่นี้หัวใจก็โบยบินไปแล้ว

เพียงสัมผัสไอเย็น ใจหนาวสั่น ...

ใจหนึ่งพลัน แทบโบยบินจะไปหา....

อยู่ใกล้ใกล้ ใจผูกพันแนบอุรา.....

อยากเร่งคืน เร่งเวลามาพบกัน...

ที่รักจ๊ะ หากที่รักรู้สึกว่ามีไอเย็นสัมผัสข้างกาย นั้นหละคือความรักที่โบยบินไปหา อากาศเย็นเหลือเกินขอวิ่งเข้าห้องน้ำก่อนนะจ๊ะ ......

ที่รักของเธอ..

สวัสดียามสาย จ๊ะที่รัก.....

รู้สึกว่าระยะทางไปจุดหมายยังไม่ถึงอำเภออุ้มผางสักที่ ผ่านมา 48 กิโลเมตรดูเป็นแค่เพียงน้ำจิ้มเท่านั้น อำเภอนี้เป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นธรรมชาติอยู่ นักท่องเที่ยวมาที่นี้นิยมการล่องแก่งตามลำน้ำแม่กลอง เดินป่า ขี่ช้าง เพราะได้สัมผัสธรรมชาติได้ใกล้ชิด จึงไม่แปลกที่อุ้มผางได้รับรางวัลการจัดการท่องเที่ยวที่มีประสิทธิภาพแห่งหนึ่งในประเทศ นั่งคิดเพลินอยู่เลยว่าครั้งนี้ที่รักโชคดีมากที่ไม่ได้มาด้วย เพราะระยะทางอีก 84 กิโลเมตร โหดแค่ไหนถึงได้สมญานามว่า เส้นทางกระเหรี่ยงลอยฟ้าหรือถนนลอยฟ้า ถนนลาดยางสายแคบ ค่อยๆไต่ระดับเลียบภูเขาผ่านหุบเหวลึก ขึ้นไปจนสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000 เมตร ระยะเวลาทรมาน 3-4 ชั่วโมง ..

กี่แพร่งกว่าจะถึงอุ้งผาง…..

พี่อ๊อดอยากเอาใจลูกทริปด้วยการเปิดหนังเรื่อง 5 แพร่ง ไม่น่าเชื่อได้ผลรวดเร็วทันใจ เพียงผ่านไปไม่จบ 2 แพร่ง หลายคนออกเริ่มออกอาการส่ายหัวไปมาเหมือนเจ้าประทับทรง ออกอาการพะอืดพะอม พี่อ๊อดเห็นท่าไม่ดีต้องหยุดรถเพื่อให้พวกเราออกไปสัมผัสและซึมซับธรรมชาติภายนอกอย่างเต็มที่ จะได้หายเมารถ พอลงรถได้ ผู้ร่วมทางไม่พูดรำทำเพลงน้ำหูน้ำตาอันประทับใจไหลออกมา บางคนใจบุญบริจาคอาหารมือเมื่อวานไปด้วยความเสียดาย สงสัยจะบรรยายไม่ไหวแล้ว บรรยากาศชวนเมารถมาก

เพียงปรับกระจกรถลง สูดหายใจได้อย่างเต็มปอด ความรู้สึกแรกแว๊ปเข้ามา ….คิดถึงฉันไหม....

ที่รักของเธอ....

ราตรีสวัสดิ์ จ๊ะที่รัก....

กว่าจะผ่าน 1,219 โค้ง สู่แผ่นดินลอยฟ้าไปได้ก็ทำให้เราถึงรีสอร์ตที่พักช้ากว่ากำหนดการ เวลา 8 โมงเช้า ทำให้ต้องรีบเร่งเก็บสัมภาระเข้าที่พัก พร้อมจัดการธุระส่วนตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมเปียกน้ำ แต่สงสัยกับเสื้อชูชีพตัวเล็กจัง ถ้าตกน้ำแล้วจะลอยหรือ ไม่รู้ซิ เดียวก็รู้ เราเริ่มโปรแกรมเที่ยวด้วยการล่องเรือยาง ชมความงามของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของลำน้ำแม่กลอง ถึงน้ำตกทีลอจ่อ หรือเรียกว่า น้ำตกสายรุ้ง เสียดายมาก เรามีโอกาสเห็นสายรุ้งแว๊ปเดียว กว่าจะเอากล้องถ่ายรูปขึ้นมาเก็บภาพ เรือยางก็เปลี่ยนมุมแล้ว แต่ช่างเถอะ เพียงแค่เราเห็นธรรมชาติสองฝั่งน้ำช่างชุมชื่นหัวใจ ทั้ง พรรณไม้ มอส ไลเคน เฟิร์นเขียวขจี ล่องแพบางแอ่งก็มีช่วงหวาดเสียวเล็กน้อยให้ชวนตื่นเต้นบ้าง แต่ไม่เป็นอันตราย ระหว่างทางเราผ่านบ่อน้ำร้อนธรรมชาติ มีแอ่งน้ำร้อนไหลออกมาตลอดเวลา บางคนนอนแช่ตัว แช่ขา ตามใจชอบ ...

เรานั่งรถไปกินข้าวมือกลางวันที่ ถ้ำตะโคะบิ แต่กว่าจะถึงก็มีเรื่องต้องออกแรง เพราะมีรถกระบะคันหน้าอยู่ในสภาพตกหล่ม ทำให้พวกเราต้องลงไปช่วยกันเข็น ทั้งผู้หญิงผู้ชาย จนสุดท้ายไม่สำเร็จต้องไปตามพวกเรือยางมาช่วยกันเข็น กว่าจะเสร็จเรื่องไปถึงถ้ำก็เสียเวลาไปพอสมควร ปากถ้ำมีมัคคุเทศก์ตัวน้อยคอยให้บริการหลายคน เราเลือกมาสองคน ไม่น่าเชื่อตัวน้อยแค่นี้แต่มุขเยอะน่าดู ค่าบริการตามแต่ผู้มาเที่ยวจะให้ ตะโคะบิ เป็นภาษากะเหรี่ยง แปลว่ามะม่วงแบน เป็นถ้ำขนาดใหญ่ ทางเดินคดเคี้ยวไปตามโพรงถ้ำ ความยาวถ้ำ ประมาณ 7 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณ 6 ชั่วโมง ภายในถ้ำก็มีหินงอก หินย้อย เสียดายมาก ที่ภายในถ้ำมีพวกมือบอนขีดเขียนจนทั่ว หินงอกบ้างส่วนก็ต้องตายเพราะโดนมือสัมผัส ทำให้ความงดงามของถ้ำหดหายไปอย่างน่าเสียดาย

คืนสิ้นปีอันเงียบเหงากลางสายหมอก......

เสร็จจากถ้ำตะโคะบิ ไปเที่ยวน้ำตกปะหละทะต่อ เป็นน้ำตกขนาดเล็กแต่มีความสวยงามเชียวหละ แต่กระนั้นก็ยังเจอความเหงาซ่อนเงียบอยู่ในมุมนี้เอง ค่ำคืนนี้คืนสิ้นปี รีสอร์ตมีจัดงานฉลองส่งท้ายปี ทั้งบรรยากาศ เสียงเพลงส่งท้ายปีใหม่ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของผู้คน หันซ้ายเห็นคู่รักนั่งอยู่หลายคู่ หันทางขวาเห็นกลุ่มเพื่อนฝูงกลุ่มอื่นคุยกันสนุกสนาน ไม่ไหวแล้วกลับเต็นท์ที่พักดีกว่า เปิดเพลงมือถือฟังเพลงเบาๆ เอาไฟฉายดวงน้อยๆทำโคมไฟ นั่งเขียนจดหมายถึงที่รักในเต็นท์ ดึกแล้วที่รักนอนแล้วหรือยัง มองดาวบนฟ้าช่วยส่งความรักไปให้คนรักฉันที่ สายลมหนาวเย็นวาบเข้ามาถึงผิวกาย สั่นสะท้านด้วยความคิดถึงเธอ .....

ที่รักของเธอ




Create Date : 02 ธันวาคม 2553
Last Update : 2 ธันวาคม 2553 10:17:54 น.
Counter : 417 Pageviews.

1 comments
  
อ่านไปก็ลุ้นระทึกนะคะ เอาใจช่วยตลอดเวลา
คุณเขียนเรื่องได้น่าอ่าน น่าติดตามจริง ๆ
ตอนจบ ที่รักของเธอ โอ...หวานหยดเลย
โดย: Ably วันที่: 10 ธันวาคม 2553 เวลา:8:59:26 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



จั๊กเด๋
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]