Group Blog
พฤศจิกายน 2553

 
1
2
3
4
5
6
8
9
13
14
19
20
21
27
28
 
 
All Blog
มนต์(ลัก)รักกาญจนาภิเษก

ผมเป็นผู้หนึ่งที่ใช้ทางด่วนกาญจนาภิเษกเป็นประจำ จนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของชีวิตไป รับบัตรทางด่วน รับการ์ดทางด่วน ลงทางด่วนจ่ายค่าผ่านทาง ช่างเหมือนงาน Routineไปทุกที หลายครั้งที่ผมสะดุดตากับภาพบนการ์ดทางด่วน.........ภาพคุ้นๆนะ .....ผมคิด....จะทำอย่างไร... แต่แล้ว......ผมลืมภาพบนการ์ดไป.....ช่วงนี้การใช้ทางด่วนต้องใช้ทั้งการ์ดและสลิปใบรับควบคู่กัน

เธอคนนั้น ผมตั้งชื่อว่า อ้อย สาวสวยผมยาว อยู่ในชุดยูนิฟอร์มสีแสด ประจำตู้เก็บเงินตู้กลาง ทำให้ผมเริ่มสะดุดตาในความน่ารักของเธอ เธอน่ารักมาก ยามเธอพูด ยามเธอยิ้ม รู้สึกว่าอะไรก็ดูดีไปหมดทุกสิ่ง โลกสดใสกลายเป็นสีชมพู...



ทั้งที่ผมรู้ทราบอัตราค่าผ่านทางเท่าไรม ผมก็จะถามตลอดว่าค่าทางด่วนเท่าไร เพื่อให้เธอตอบ อยากฟังเสียงเธอมาก เวลาจ่ายเงินให้เธอ ผมมักจะให้เงินเกินเสมอ เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับเธอมากขึ้นสักหนึ่งวินาทีก็ยังดี แค่นี้ก็เป็นความสุขแล้ว ทุกวันไม่ว่าช่องอื่นจะว่างแค่ไหน ช่องกลางรถแถวจะยาวเพียงไร ก็ต้องต่อแถวเขาตู้กลางให้ได้ บ่อยครั้งที่ยามพยายามชี้ให้ผมเปลี่ยนช่องทางไปช่องที่มีแถวรถน้อยกว่า แต่ผมไม่.....ช่างเป็นความรักที่เข้าตาดำเสียนี้กระไร


แต่แล้ววันหนึ่ง เธอนั้นกลับไม่สนใจในผมเลย เธอไม่ยอมพูดจากับผมเหมือนเช่นเคย สายตาเธอแทบจะไม่มองผม แต่.....แววตาเธอร่าเริงเป็นประกาย....ใช่เธอกำลังคุยโทรศัพท์.....เสียงเธอพูดพร้อมกับอากับกริยาหัวเราะต่อกระซิบผ่าน small talk ที่เธอสวมใส่ ..น่าจะเป็นเพื่อนชายของเธอนะซิ ......ผมคิด

เธอชำเรืองหาตามามองผม พร้อมกับยิ้ม....... แต่เป็นรอยยิ้มกับคนในโทรศัพท์ ....เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี......ใช่ซิวันนี้เป็นศุกร์.....เธออาจมีนัดสำคัญก็ได้.........ผมส่งใบพร้อมเงินชำระค่าผ่านทางให้เธออย่างใจเลื่อนลอย...

เธอรับเงินจากมือผมโดยไม่สนใจ แม้แต่หางตาก็ยังไม่มอง แต่เสียงหัวเราะของเธอนี้ซิช่างเสียดแทงถึงขั้วหัวใจเหลือเกิน.....หัวใจของผมตอนนี้เต้นเหมือนกลองเพลยามสายเพื่อลงโบสถ์.....ผมก้มหน้าไม่กล้าสบตาเธอเหมือนเช่นเคย



ทนไม่ไหวแล้ว....ผมระเบิดอารมณ์ออกไปในคันเร่งความเร็วรถ.....30...40....50....60...80..100 กม/ชม แทบจะระงับอารมณ์ความตื่นเต้นไม่อยู่กับตัว......ต้องรีบหลบหนี หลีกหนี ความจริงที่ยอมรับไม่ได้...........ก่อนที่อารมณ์จะระเบิดอยู่แล้ว..............ทนไม่ไหวแล้ว.....

ผมขับรถเลยออกด่านทางด่วนมาไกลพอสมควร.............ต้องจอดรถข้างทาง ก่อนเปิดประตูรถนำสิ่งที่กำแน่นในมือออกมาดูให้ชัดเจน

"ฉันได้ภาพฉันแล้ว" ผมพูดพร้อมกับชูบัตรทางด่วนด้วยความดีใจ

" 55555555 " ผมหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

รถขับผ่านไปมา หลายคนชะลอรถดู บางคนมองผ่านกระจกหลัง งง ว่าไอ้นี้มันบ้าหรือไง จอดรถแล้วลงมาหัวเราะอยู่คนเดียว ...........

หมายเหตุ ....เหตุการณ์ยังไม่เกิดขึ้น...ทุกอย่างได้แต่คิด.....คิดไว้เมื่อเช้า.....แต่ไม่ได้โอกาสทำสักที่............สำเร็จเมื่อไรจะบอกนะ.....ทำไงได้หละ.....ก็ภาพบนการ์ดสวยเกินห้ามใจ....คุณเป็นเจ้าของแล้วหรือยัง.....ผมเผ้ารอเวลา....มนต์ลักกาญจนาภิเษก




Create Date : 29 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2553 11:18:26 น.
Counter : 550 Pageviews.

3 comments
  
อ่านแล้ว งงเล็กน้อย แต่ก็ดีใจด้วยนะครับ
โดย: One Light One Shadow วันที่: 29 พฤศจิกายน 2553 เวลา:14:55:32 น.
  
ขอบคุณ คุณ One light ที่เข้ามาชม ถึงจะ งง เล็กน้อยนะคับ
โดย: จั๊กเด๋ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:19:05 น.
  
สวยงามมากคับ
โดย: jetmom3425 วันที่: 27 เมษายน 2554 เวลา:15:00:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

จั๊กเด๋
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]