ชีวิตที่ไม่มี "รถ" (ตอนที่ 3)
ช่วงปลายปีของ "ถนนข้าวสาร" มักจะเป็นเช่นนี้
คราคร่ำไปด้วยชาวต่างชาติ
รวมถึงพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยเรียงรายอยู่ตามทาง
มีทั้งเครื่องประดับ เสื้อผ้า ของที่ระลึก
และอาหารที่ขึ้นชื่อที่สุด "ผัดไท"

"ผัดไท ที่มีโปรตีนน้อยที่สุด" เลยมั๊ง ฮ่า ๆ ๆ

พูดกันง่าย ๆ ถ้าคุณสั่งแบบไม่ใส่ไข่
คุณก็จะได้แต่ "เส้นกับผัก"
เป็นผัดไทที่เอาเปรียบผู้บริโภคที่สุด
และความอร่อยก็ขึ้นอยู่กับที่ "คุณปรุงเอง"

ตัวผมเองไม่ได้ซื้อกินมานานแล้วครับ
กระทั่งจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าราคามันเท่าไร
ส่วนใหญ่ผมจะทานมาจากส่วนนอกของถนน
ซึ่งจะมีอาหารตามสั่งขาย
ทานอิ่มกว่าแล้วก็อร่อยกว่า

ผมรู้จักกับถนนข้าวสารตอนเรียนปริญญาโท
ซึ่งเพื่อนจากเชียงใหม่แนะนำมา
มันเป็นคนสอนวิถีชีวิตแบบ "เซอร์ ๆ" ให้ผม
รวมถึงการมาเที่ยว "ถนนข้าวสาร" เป็นครั้งแรก

สถานที่ที่คนไทยกลายเป็น "คนส่วนน้อย"
ฝรั่งแต่งตัวกันตามสบายอย่างที่สุด
จึงทำให้เรารู้สึกว่า "เราจะแต่งอะไรก็ได้" เช่นเดียวกัน
ถือเบียร์ขวดเล็ก เดินชมบรรยากาศรอบ ๆ
ซื้อของที่ถูกใจ มีเพลงให้ฟังตลอดทาง
เมื่อยก็นั่งพัก "บนฟุตบาท" ... ไม่มีใครว่า
นี่เป็นทุกสิ่งที่ผมชอบ และคงไม่มีที่ไหนเหมือนที่นี่

เมื่อประมาณเดือนที่แล้ว
ผมก็พึ่ง "โดนล้วงประเป๋า" ที่ถนนข้าวสารนี่
เงินหายไม่เท่าไหร่ แต่บัตรต่าง ๆ หายนี่ยุ่งมาก
วันนี้ผมจึวกลับมา "สร้างความมั่นใจ"
ถนนข้าวสารคงไม่ได้ "เลวร้ายมากขึ้น"

ผมไม่ได้ซื้อของอะไรเลย
เพราะตัดสินใจว่าจะพกมาแค่ เงินกับบัตรประชาชน
บัตรกดเงินต่าง ๆ แม้กระทั่งแว่นตาอยู่ที่บ้าน
กลัวหายซ้ำรอยเดิมเหมือนกัน

เดินจนเมื่อย ... ก็ตัดสินใจเข้าร้านเสียที
ร้านประจำวันนี้ดูเงียบเหงาเพราะเป็นวันธรรมดา
แต่ผมไม่คิดว่าพอเข้าไปแล้ว

"มันจะเงียบเหงาสุด ๆ"

มีคนนั่งทานเหล้าอยู่แค่ 4 โต๊ะ เฉลี่ยนโต๊ะละคน
ความเหงาเราเจอกันทุกวันอยู่แล้ว
ผมมาที่นี่เพื่อแสวงหา ่"ความคึกคัก"

ผมซื้อเบียร์ในร้านนึงขวด
รีบกินอย่างเร็ว
แล้วเดินออกจากร้านโดยไม่ได้สบตาใคร

จบแล้ว ... การท่องราตรี
พระเจ้าช่วย !

ผมเดินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับขำตัวเอง
ด้วยความที่ไม่ได้เข้าร้านนานแล้ว
ก็เลยไม่ทราบว่า เดี๋ยวนี้วันธรรมดาคนน้อยมาก
อาจจะเป็นเพราะข้าวสารซบเซากว่าแต่ก่อน
ด้วยมีความวุ่นวายทางการเมืองแถวนี้บ่อยครั้ง

ราวเที่ยงคืน ... หลายคนกำลังนอนอยู่บนเตียง
แต่ชีวิตของอีกหลายคนพึ่งเริ่มต้น
ผมก็อยากจะย้าย "ชีวิตเศร้า ๆ" ของผม
ไปอยู่บนเตียงเช่นกัน

แต่ท่าทางจะ "ไม่ง่าย" ซะแล้วครับ






Create Date : 10 ธันวาคม 2552
Last Update : 18 ธันวาคม 2552 19:11:07 น.
Counter : 422 Pageviews.

3 comments
  
ขอบคุรนะคะที่เอามุมมองแถวๆข้าวสารที่ไม่เคยหลับมาแบ่งปันกัน
แหม..นึกว่าจะสอยๆสาวๆกลับไปด้วยซะแล้ว
555
โดย: chabori วันที่: 18 ธันวาคม 2552 เวลา:20:05:43 น.
  
น่าจะลองเดินไปทางพระอาทิตย์นะ คิดว่าร้านแถวนั้นไม่น่าจะเงียบมาก แต่ว่าคงนอกเหนือความตั้งใจ เพราะเจ้าของบ้าน ชื่นชอบตรอกข้าวสารนี่นา
โดย: มายด์_มอร์นิ่งกลอรี่ วันที่: 18 ธันวาคม 2552 เวลา:20:22:49 น.
  
ไม่ง่าย.... แสดงว่ามีต่อสินะคะ
โดย: แสนดีคนในพื้นที่ วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:42:18 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Guynes
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ผู้ชายเซอร์ ๆ ที่รักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ชอบดื่มกาแฟและเบียร์ เคยฝันว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง เพราะรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านหนังสือ และจะอ่านแบบไม่กินไม่นอนจนกว่าจะอ่านจบ
ธันวาคม 2552

 
 
1
2
3
6
7
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog