ชีวิตที่ไม่มี "รถ" (ตอนที่ 2)
รถเมล์จอดตรงป้ายดัง "ปั๊ก"
ณ ฝั่งตรงกันข้ามกับถนนข้าวสาร
หรือที่เรียกว่า "แยกคอกวัว"

วันนั้นเป็นวันที่ 2 ธันวาคม
ผมก็กะว่าดูไฟถนนราชดำเนินเสียหน่อย
แต่ปรากฎว่าวันนี้เขาปิดไฟประมาณ 3 ทุ่ม
ตอนที่ไปถึงก็ปริ่ม ๆ 3 ทุ่มแล้วครับ
ลงจากรถเมล์หายใจไป 10 ครั้ง
ถนนราชดำเนินก็กลับมามืดมิดเหมือนเช่นเคย

ก่อนที่ผมจะตระเวนราตรี
ก็จะต้องมีการ "เผาหัว" กันเสียก่อน
นั่นคือ "ดื่มของมึนเมา" รองท้อง
ทั้งนี้ ... ก็เพื่อเป็นการประหยัดเงินค่าเหล้า
ที่หากสั่งในร้านก็อาจจะแพงเอาการ
เราก็ควรจะดื่มกันไปเสียก่อนพอให้ "กรึ่ม ๆ "
เข้าไปจะได้ดื่มได้ไม่มากนัก

ผมเลือกซื้อเบียร์ในร้านเซเ่ว่นฝั่งเดียวกับที่ลงรถ
ได้เบียร์มาแล้ว ... น่าจะมีกับแกล้ม
เห็นคุณป้ากับแผงขายของปิ้งย่างดูน่ากิน
ก็เลยตรงดิ่งเข้าไปดู

"ปลาหมึกย่างไม้ละ 30 บาท ลูกชิ้นไม้ละ 10 บาท"
พยายามปลอบใจตัวเองว่า ชาวประมงเขาต้องเหนืื่อยมาก ๆ
ที่จะต้องออกไปจับปลา จับปลาหมึก จับลูกชิ้น ...
ผมซื้อปลาหมึก 2 ไม้ กับลูกชิ้นอีก 2 ไม้ สิริรวม 80 บาท
จากนั้นก็มานั่งคิดว่า ...

"กินกระเพราะไก่ไข่ดาวเวิร์คกว่าไหม"

เมื่อผมทำท่าจะนั่งทานบนขอบปูน
ที่ก่อขึ้นเพื่อล้อมรอบต้นไม้ใหญ่
คุณป้าก็ใจดียกเก้าอี้ให้ผมนั่ง

"วันนี้ไฟปิดเร็ว 3 ทุ่มก็ปิดแล้ว"
เสียดายจัง ... ผมนึกในใจ
"ปลาหมึกก็ไม่่ใช่เล็ก ๆ นะ" ป้ากลัวผมบ่น
"เดี๋ยวนี้ประมงก็ลำบาก ต้องออกเรือไปไกล"

"บางที ... ก็ไม่ได้กลับมา"

ป้าเล่าเรือญาติที่เป็นคนเรืออยู่ที่ระนอง
ปลาในทะเลไทยไม่ค่อยเยอะแล้ว
ประมงแถวนั้นต้องออกเรือไกลไปแถวพม่า
เสี่ยงต่อคลื่นลม และการถูกจับ
บางครั้ง ... เรือก็หายไปทั้งลำ

"คนเราเดี๋ยวนี้ ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่"
"ดูอย่างท่านสมัครสิ"

ผมก็คิดเหมือนป้า
ชีวิตนี้มันสั้นลงไปทุกวัน ๆ
ทุกครั้งที่เราจัดต้นคริสมาสต์ ...
ทุกครั้งที่เราสาดน้ำวันสงกรานต์ ...
ทุกครั้งที่เรากินเค้กวันเกิดของตัวเอง ...

ป้าทำให้ผมนึกถึง "คุณยาย"

ตอนสมัยผมเด็ก ๆ
ยายมักจะเรียกผมให้ช่วย "เหยียบ" ให้ท่าน
แล้วก็ชอบพูดเรื่องตายนี่แหละ
แต่ยายจะใช้คำว่า "ไป" แทนคำว่า "ตาย"
คนนู้นไปแล้ว คนนี้ไปแล้ว

"ชั้นไม่ขออะไรหร๊อก ขอแค่ไปสบาย ๆ"

ยายพูดอย่างนี้เสมอ
วันแล้ววันเล่า ... ปีแล้วปีเล่า
และผมก็ไม่เคยเชื่อว่า "ยายจะต้องไป"

20 ปีผ่านไป
ผมซึมซับว่า "ความตาย" อยู่ใกล้ตัวเราแค่นี้

"คิดถึงยายจัง"

ผมเคยคิดว่า ...
ครอบครัวเราน่าจะเอา "อายุที่ยังเหลือ" มาแบ่งกัน
เราจะได้ "ไป" พร้อม ๆ กัน
คงมีความสุขดีนะ

จิตใจผมเลื่อนลอย ...
ในขณะที่คุณป้ายืนคุยเป็นฉาก ๆ
"แกก็คงเหงาเหมือนกัน"
ผู้คนมากมาย ... เดินสวนกันไปมา
สนใจแต่เรื่องของตัวเอง

เบียร์หมดขวด ก็ได้เวลาลาคุณป้า
ข้างทางมีคนงาน "จัดต้นไม้" กับอย่างรีบเร่ง
คงจะให้ทัน "วันเฉลิมพระชนมพรรษาฯ"
ผมค่อย ๆ เดินเลาะไปตามทางเท้า
เพื่อข้ามถนนไปยังอีกฝั่ง

"ถนนข้าวสาร" อยู่ตรงหน้านี้แล้ว

(เดี๋ยวมาเล่าต่อครับ)










Create Date : 09 ธันวาคม 2552
Last Update : 9 ธันวาคม 2552 23:57:13 น.
Counter : 425 Pageviews.

3 comments
  
รออ่านค่ะ
โดย: แสนดีคนในพื้นที่ วันที่: 10 ธันวาคม 2552 เวลา:8:53:44 น.
  
มุขคุณนี่ไม่เลวเลยนะ
ขำตอนที่ซื้อปลาหมึกที่ข้าสารยังมีเรื่องบ่น
โดย: chabori วันที่: 18 ธันวาคม 2552 เวลา:20:02:01 น.
  
ได้ฟิวดีนะคะ นั่งดื่มเบียร์เป็นงานเป็นการอย่างนั้น ^^ ไว้จะลองมั่ง เพราะปรกติเคยแต่นั่งดูดน้ำแดงจากรถเข็นที่ขายอยู่ข้างทางแถวนั้นน่ะค่ะ
โดย: มายด์_มอร์นิ่งกลอรี่ วันที่: 18 ธันวาคม 2552 เวลา:20:18:51 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Guynes
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ผู้ชายเซอร์ ๆ ที่รักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ชอบดื่มกาแฟและเบียร์ เคยฝันว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง เพราะรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านหนังสือ และจะอ่านแบบไม่กินไม่นอนจนกว่าจะอ่านจบ
ธันวาคม 2552

 
 
1
2
3
6
7
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog