โลกแห่งความริษยา
หลังจากกินข้าวกับเพื่อน
วันสุดสัปดาห์ก่อน
ผมมีความรู้สึกว่า
ผมไม่ควรจะไปพบเจอพวกเขา
สักพักใหญ่
หรืออาจจะตลอดไป


การที่ผมไม่ได้ทำงานออฟฟิศ
ส่วนหนึ่งมาจากความผิดพลาด
ความโง่เขลาเบาปัญญา
ที่คิดว่าธุรกิจส่วนตัวนั่นง่าย
สบาย และสวยหรู
ไม่ต้องรบราฆ่าฟันกับเพื่อนร่วมงาน
อยู่กันอย่างประหยัดพอมีพอกิน
ชีวิตก็แสนจะมีความสุข

เรื่องจริงไม่ใช่อย่างนั้น
ธุรกิจเป็นเรื่องยาก
เป็นเรื่องลำบาก
และเป็นเรื่องที่
"เราต้องง้อ" คน มากที่สุด
supplier ยันลูกค้า
เราจะต้องสร้างภาพ
ว่านิสัยเราดีมาก ๆ
เพราะจริง ๆ แล้ว
ผมไม่ใช่คนดีสักเท่าไร
บอกกันตามตรง

สร้างภาพจนตัวเองเบื่อ
เคยเป็นไหมครับ?

ไม่มีใครอยาก "ตอแหล" หรอก
ในความคิดของผมนะ
พอผมเริ่มค้าขาย
ผมเริ่มคุยกับหนุ่มออฟฟิศไม่สนุกแล้ว
ผลิตภัณฑ์ที่เราสร้างสรรค์
ออกแบบเอง จัดการอะไรเอง
มันน่าภูมิใจมากสำหรับเรานะ
เพราะมันมาจากเรา "ทั้งหมด"

ผมไม่หวังหรอก
ว่าพวกเขาจะมา "เห็นคุณค่า" อะไร
กับความสำเร็จของผม
แต่ "โลกแห่งความริษยา"
มันอาจจะทำร้ายเรามากกว่านั้น
ถ้าเขาเกิดหมั่นไส้เราขึ้นมา

ทั้ง ๆ ที่เรารู้สึกว่าเรา "มีดี"
เราก็ควรต้องทำตัวลีบเล็ก
แล้วก็ต้องไมลืม
ที่จะชมคนข้าง ๆ เราบ้าง

เราจะได้รับความช่วยเหลือ
หากเขาเห็นว่าเราน่าสงสาร
นั่นเป็นสิ่งที่แน่นอนที่สุด
การค้าขาย
การทำตัวให้สมดุล
ระหว่างความ "เจ๋ง" กับความ "ถ่อมตน"
ผมว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก

แต่ผมก็ทำไม่ค่อยได้
บางครั้งก็ขาด
จนคนงง
"ทำไมแกไม่โปรโมทของ
บน Facebook"
แต่พอผมแค่โพสไป
ตอนที่เราไปกินข้าวนู่นนี่
ที่หรู ๆ หน่อย
ผมเคยลังเลและถามน้องว่า
"มันจะดีเหรอว่ะ"
น้องผมบอกอยากโพสก็โพสไปสิ
เราไม่ได้คิดอะไรนี่
อยากทำอะไรก็ทำ

แต่ในภายหลัง
ผมรู้สึกว่า Feedback กลับมา
ไม่สู้ดีนัก

ผมรับรู้ได้
จากประโยคสนทนาบางคำ
ของเพื่อนที่ไปกินข้าวนี่แหละ

ทำไมผมต้องแคร์นะหรือครับ
เพราะผมค้าขายมั่ง
การที่เขาไม่รู้อะไรกับเรา
หรือจดจำเราไม่ได้เลย
ยังดีกว่าการที่ "เขาไม่ชอบ" เรา

และผมก็เบื่อการ "เฟค"
เราเฟคในหน้าที่การงานมาพอแล้ว
ผมคิดว่า
เราควรจะหาเวลาอยู่กับตัวเอง
อย่างสงบ ๆ
อ่านหนังสือ
ดีกว่าต้องไประมัดระวังคำพูด
ต่อหน้าคนมากมาย
มันเสียความสุขของเราไปเปล่า ๆ

ทำไมผมรู้สึกเหนื่อย
กับการพบเจอเพื่อนฝูงจัง

อาจจะเป็นเพราะตัวผมเอง
ที่ผิดปกติ
ผมก็แค่อยากอยู่ของผมเงียบๆ
ผมแค่ไม่อยากรับรู้เรื่องชาวบ้าน
และไม่สนใจจะเล่าเรื่องราวของผม
มันก็เท่านั้นเอง

อย่าโกรธกันเลยนะเพื่อน







Create Date : 08 กรกฎาคม 2557
Last Update : 8 กรกฎาคม 2557 23:21:51 น.
Counter : 423 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Guynes
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ผู้ชายเซอร์ ๆ ที่รักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ ชอบดื่มกาแฟและเบียร์ เคยฝันว่าอยากมีห้องสมุดเป็นของตัวเอง เพราะรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านหนังสือ และจะอ่านแบบไม่กินไม่นอนจนกว่าจะอ่านจบ
กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
4
5
6
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog