ยิปซีสีน้ำเงิน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
27 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ยิปซีสีน้ำเงิน's blog to your web]
Links
 

 
Misiem Yipintsoi :ศิลปินแห่งอาทิตย์หลังเที่ยงคืน



Misiem Yipintsoi :ศิลปินแห่งอาทิตย์หลังเที่ยงคืน






งานประติมากรรมที่ยังคงรูปแบบธรรมชาติ
สะท้อนให้เห็นชีวิตของผู้คนรอบตัวเรา
เด็ก ผู้ชาย ผู้หญิง ในอิริยาบถต่าง ๆ
และแสดงออกถึงความรู้สึกอันเป็นปุถุชนธรรมดา
ทั้งหมดนี้คือผลงานของศิลปินหญิงที่ฉันรักและศรัทธาคนหนึ่ง
“มิเซียม ยิบอินซอย”



มิเซียม ยิบอินซอย เป็นคนทำงานที่น่าสนใจมาก
เพราะเธอเริ่มหัดเรียนศิลปะเมื่ออายุล่วงเลยแล้ว
หัวใจที่หลงใหลในศิลปะและไม่ย่อท้อ
จึงใช้เวลาไม่นาน กลับมีผลงานออกมามากมาย
และเธอก็ทำงานศิลปะไปตลอดวาระสุดท้ายของชีวิต
ทิ้งผลงานล้ำค่าทั้งภาพเขียนและงานประติมากรรมที่งดงามนัก

"เมื่อดิฉันเริ่มเขียนภาพ ดิฉันเขียนเพราะอยากจะมี
ภาพประดับผนังบ้านตัวเอง..."




มีเซียม ยิบอินซอย ก้าวเข้าสู่โลกแห่งศิลปะเมื่ออายุ 42 ปี
ซึ่งนับว่าช้ามากสำหรับใครสักคน
ที่คิดจะเริ่มฝึกและลงมือทำงานศิลปะ
งานปั้นหรืองานประติมากรรมเป็นงานหนัก ต้องใช้แรงกายและแรงใจอย่างมาก

“สำหรับฉัน การสร้างศิลปะช่วยได้มาก
คือว่า ถ้าฉันไม่ปั้นไม่เขียนอะไรพวกนี้
ฉันก็ไม่สามารถลืมความทุกข์ได้...”

ความหม่นหมองในชีวิต กลายเป็นแรงใจอันล้ำค่าของเธอ
รูปปั้นผู้หญิงหมอบคว่ำหน้าสยายผม
มิเซียม ยิบอินซอย ได้ปั้นในขณะที่มีความโศกเศร้าในครอบครัว
เมื่อลูกสาวคนเล็กและสามีเสียชีวิตจากไป
และในเวลาไม่ห่างจากนั้น ลูกสาวอีกคนก็ป่วยลงด้วยโรคร้าย...





คำร่ำลือถึงหญิงสาวคนหนึ่งผู้มั่งคั่ง ซึ่งมีลูกสาวแสนสวยเป็นโปลิโอ
และการเดินทางเพื่อพบแพทย์ในยุโรป ทำให้เธอได้พบศิลปะ
และเมื่อเธอพบศิลปะเธอได้พบโลกใบใหม่
เป็นโลกอันยิ่งใหญ่ที่เธอโหยหาลึกๆ มานานปี
สิบสี่เดือนในยุโรป มีเซียม ยิบอินซอย ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเดนมาร์ก
ที่นั่นแม่กับลูกได้พบพิพิธภัณฑ์ และหอศิลปะที่มีงานชิ้นเยี่ยมแสดงอยู่
และงานเขียนที่ยิ่งใหญ่ของศิลปินชื่อดังได้ทำให้เธอเกิดแรงบันดาลใจ

"ฉันได้เรียนรู้ภาพเขียนต่างยุคต่างลีลาต่างสกุล
ฉันได้เข้าใจในความหมาย
และฉันได้พบว่างานอิมเพรสชั่นนิสม์
คืองานที่ต้องตาต้องใจฉันมากด้วยสีสันที่เจิดจรัส
ด้วยรอยพู่กันอันหนักแน่น"



เมื่อกลับถึงเมืองไทยมีเซียม ยิบอินซอย
ได้เริ่มต้นเขียนรูปด้วยตนเองอย่างที่ต้องการ
"แม้จะไม่งดงามอะไรแต่ก็เป็นภาพเขียนที่มาจากฝีมือของฉัน"

มิเซียม ยิบอินซอย เริ่มเรียนการวาดรูปอย่างจริงจังกับ MR.Mounet Satomi
ศิลปินชาวญี่ปุ่นด้วยเหตุผลสั้นๆ ง่ายๆ ว่า

"ฉันไม่มีเวลามาหัดวาดอย่างเด็กเริ่มใหม่
ฉันอายุ 42 ปีแล้วไม่ได้ใฝ่ฝันจะเป็นจิตรกรลือชื่อ
เพียงอยากแต้มสีเล่นเท่านั้นเอง"
การเรียนลัดด้วยใจรักและพรสวรรค์ที่หลบซ่อน
ทำให้เธอผลิตผลงานเลอค่าออกมามากมาย

และในที่สุดครูชาวญี่ปุ่นก็แนะให้เธอพางานเขียนชั้นยอด
ของศิษย์มือใหม่เข้าสู่งานประกวดภาพเขียน
ที่จัดโดย มหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นครั้งแรก
ร่วมกับศิลปินคนอื่นๆ
และที่นั่นบนเวทีนั้นมีเซียม ยิบอินซอย ได้ประกาศศักดาของนักวาดรูปผู้มากพรสวรรค์
ในที่สุดเหรียญทองก็เป็นของเธอ และในอีก 2 ปีถัดมาด้วย
จนต้องลาเวทีตามประเพณีเพื่อหลีกทางให้คนรุ่นใหม่
ในตำแหน่ง "จิตรกรเหรียญทองประจำชาติ"
มีเซียมได้รับคำยกย่องจากบรรดาศิลปินต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศมากมาย





ที่เธอจดจำคือ คำชื่นชมและยกย่องจากอาจารย์ศิลป์ พีระศรี ชาวอิตาเลียน
ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร และอาจารย์ชลูด นิ่มเสมอ ศิษย์เอก
ที่โลกยกย่องว่าเป็นอิมเพรสชั่นนิสม์มือเทวดา
"คุณมีเซียมคือศิลปินผู้เรียนรู้ด้วยพรสวรรค์ของตนเองแท้จริง"



มีเซียม ยิบอินซอย เรียนกับครูญี่ปุ่นได้สามปี
และฝึกด้วยตัวเองอีกสี่ปีก็ถึงทางตัน
จนเธอไปเจองานปั้นของ ออกุส โรแดง ในปารีส
เธอจึงก้าวเท้าพาชีวิตที่หลงใหลงานศิลปะ ไปหาอาจารย์ศิลป์ พีระศรี
และคราวนี้ก็เช่นกันเธอวิงวอนอาจารย์ว่า
สูงวัยแล้วไม่อยากเริ่มเหมือนเด็กๆ แต่อาจารย์ศิลป์ไม่ยอม
วันนั้นเธอจึงถูกอาจารย์ศิลป์เคี่ยวกรำ
ปั้นถูกปั้นผิดจนเกือบเลิกล้มความตั้งใจ



“ฉันก็ปั้นใหญ่ ปั้นตั้ง 100 ศีรษะได้
ฉันนี่ เวลาทำงานเหมือนคนบ้านะคะ
กลางคืนนอนก็ฝันเห็นหน้าออกมาทีเดียว
นอนก็ไม่หลับเมื่อไหร่มันจะสว่างนะ
เราจะได้ลงมือทำงาน ทำกลางคืนยุงก็กัด เดี๋ยวใครเขาว่าเราบ้า..."

ถ้าไม่ใช่เพราะป่วยจนนอนซม และบังเอิญไปพบใบหน้าแม่บ้านผอมโซผู้น่าสงสาร
วันนั้นเธอได้แรงบันดาลใจสร้างงาน..
ขณะที่วงการศิลปะได้นักปั้นมือระดับเซียน
มีเซียม ยิบอินซอย เดินเข้าสู่วงการประติมากรรม
ด้วยแรงบันดาลใจและพรสวรรค์
เธอทำงานปั้นต่างๆ ออกมามากมาย ปั้นทุกวัน ปั้นทุกปี
ตลอดสามสิบแปดปีไม่เคยหยุด




ก้อนดินในอุ้งมือของเธอคือ ความงดงามที่สรวงสวรรค์
ประทานผ่านจิตใจและดวงตา ของมีเซียม ยิบอินซอย
ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอัศวินสาขาศิลปะและอักษรศาสตร์

"ฉันอาจจะไม่ได้มีชีวิตยืนยาว
ไม่ใช่ศิลปินคนแรกที่จากโลกใบนี้
โดยทิ้งผลงานที่ยังไม่สมบูรณ์ไว้เบื้องหลัง
แม้แต่โมสาร์ทยังต้องละทิ้งเพลงซิมโฟนี
ที่แต่งค้างไว้เป็นสมบัติของโลก
และนับแต่นี้ไปเวลาของฉันเหลือเพียงวันต่อวัน เดือนต่อเดือน และปีต่อปี
เพียงเท่านี้ก็จัดว่าเป็นบุญล้นเหลือแล้ว..."








…………….




ข้อมูลและถ้อยคำบางส่วน
จาก หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ : กันยายน 2549








Create Date : 27 กันยายน 2550
Last Update : 28 กันยายน 2550 8:27:18 น. 41 comments
Counter : 4102 Pageviews.

 
ชอบงานประติมากรรมของอาจารย์มีเซียมมากๆ
ผ่านไปไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี งานก็ยังงดงามเช่นเคย


โดย: ถ่านหินจำศีล วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:3:52:26 น.  

 


พี่ยิปซีคะ

เคยได้ยินชื่อท่านมานาน เพิ่งจะรับรู้เรื่องราวก็วันนี้เอง

นกว่า คนเราควรจะต้องทำอะไรสักอย่างที่เรารัก เพื่อจรรโลงความรู้สึกนึกคิดจิตใจของเรา

เคยมีคนถามว่า คนเราอยู่เพื่ออะไร

ใครจะตอบอย่างไร นกไม่ทราบ แต่สำหรับนกตอบว่า คนเราอยู่เพื่อสร้างสรรค์ แต่จะสร้างอะไร สร้างได้มากน้อยเพียงใด ขึ้นอยู่กับชีวิตจิตใจของคนผู้นั้นค่ะ



โดย: หทัยชนก (Nok_Noah ) วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:8:53:57 น.  

 
ขยันเนาะ มืออักเสบไม่รู้ด้วยเนอะ
งานนี้ น่าจะเอาภาพต้นไม้ที่ได้เหรียญทองจิตรกรรม
ปีแรกๆมาลงด้วยนะ จะได้เห็นทีแปรงอันทรงพลัง
ชนิดผู้ชายอาย
รักจังนิ..


โดย: อินเดียน สีแดง IP: 125.24.179.10 วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:9:08:15 น.  

 
"คุณมีเซียมคือศิลปินผู้เรียนรู้ด้วยพรสวรรค์ของตนเองแท้จริง"

คำนี้ยิ่งใหญ่มาก อยากเดินรอยตามครูครับ
ตามดูงานครูมีเซียมมานาน
แต่ไม่เคยรู้ประวัติท่าน

ตอนนี้มารู้จากบล็อกนี้

ขอบคุณครับครูยิปซี




โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:9:13:10 น.  

 

GOOD MORNING


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:9:39:17 น.  

 
มาเรียน...รู้ สิ่งดี ดี จาก ยิปซีสาวผู้แสนโรแมนติค

ขอบคุณนะคะ เรื่องราวดี ดี

คิดถึงจังเลยค่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:11:04:39 น.  

 
โอ๊ย! อ่านไปก็ขนลุกไปค่ะ ไม่เคยอินกับเรื่องไหนมากเท่านี้เลย
เป็นบุคคลที่น่าเลื่อมใสและยกย่องเอามากๆ ท่านสามารถพิสูจน์คำกล่าวที่ว่า
"ไม่มีใครที่จะแก่เกินเรียน" ยอดคนจริงๆค่ะ อ่านแล้วตื้นตันอ่ะ
..................
ลบายดีหรือเปล่าคะคุณยิปซี คิดถึงค่ะ ถึงจะติดหนังสือยังไงก็ไม่ได้ลืมหรอกน๊า
มีความสุขมากๆและรักษาสุขภาพด้วยค่ะ
อ้อ ! ขอบคุณเรื่องราวดีๆที่เก็บมาฝากด้วยค่ะ


โดย: เราสองคน (ฝากเธอ ) วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:12:58:50 น.  

 
"เมื่อดิฉันเริ่มเขียนภาพ ดิฉันเขียนเพราะอยากจะมี
ภาพประดับผนังบ้านตัวเอง..."

"แม้จะไม่งดงามอะไรแต่ก็เป็นภาพเขียนที่มาจากฝีมือของฉัน"


ชอบประโยคง่ายๆ สองประโยคนี้จังเลยค่ะ


โดย: filmgus วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:17:50:43 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะที่แวะไปทักทายกัน ^^



โดย: ดาริกามณี วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:19:03:12 น.  

 
มาอ่านเฉยๆ ไม่ว่ากันใช่ไหม
เพราะระดับปรมาจารย์ไม่รู้จาพูดอาไรน่ะ....



โดย: ปลายแปรง IP: 203.113.17.148 วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:20:09:29 น.  

 
ขอบคุณสำหรับบทความศิลปะดีๆ ครับ


โดย: ฟ้าดิน วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:2:57:02 น.  

 
มาเก็บความรู้จากตู้หนังสือส่วนตัว....อิอิ

ขอบคุณนะคะ หนูบลูยิบซีของป้า


โดย: nu-an วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:8:45:05 น.  

 
คุณยิปซี ฯ ที่รัก

วันนี้ต้องมาทำงานอยู่ค่ะ
ก่อนอื่นต้องขอเข้ามาบ้านนี้ก่อน
เมื่อวานเซฟกระทู้นี้ไปอ่านที่บ้าน

เคยคิดว่า ทำอะไรด้วยปริมาณมาก ๆ มักจะไม่ดีเพราะมันขาดคุณภาพ
แต่สิ่งเหล่านี้ก็ถูกลบล้างไปได้เรื่อย ๆ ค่ะ จากหลาย ๆ อย่างรอบตัว
การเขียนของคุณก็ใช่..ใช่ในความหมายที่เราอยากพูด อยากบอก นั่นคือ ยิ่งเขียนก็ยิ่งดี
มีทั้งปริมาณและคุณภาพ และดูเหมือนจะดีขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ได้กดดันนะคะ แต่เป็นแบบนั้นจริง ๆ
คุณมีอะไรดี ๆ เยอะ ความรู้รอบตัว อาจจะจากการเป็นคนช่างสังเกต รักการอ่าน และที่เราไม่มีเลยคือเรื่องศิลปะ
คุณเล่าเรื่อง เลือกรูป เลือกแง่มุมในการเขียนดีจัง
ทำให้อยากอ่าน อยากติดตามเรื่องราวของศิลปิน ซึมซับได้อย่างลึกซึ้งขึ้น
อาจจะจากพื้นฐานของการมองอะไรละเอียด ละเมียดละไมก็เป็นได้

ศิลปินท่านนี้ เรารู้จักแต่ชื่อค่ะ ไม่เคยรู้ในแง่มุมของเธอตรงนี้เลยค่ะ


การเรียนลัดด้วยใจรักและพรสวรรค์ที่หลบซ่อน
ทำให้เธอผลิตผลงานเลอค่าออกมามากมาย


เริ่มจากถ้อยคำตรงนี้ เราก็ประทับใจแล้วล่ะ
การเรียนลัดด้วยใจรัก..
และเป็นผู้เรียนรู้พรสวรรค์ของตัวเองและลงมือสร้างผลงานอย่างต่อเนื่อง

ขอบคุณคุณที่นำเรื่องราวดี ๆ โดยเฉพาะเกี่ยวกับงานศิลปะจากศิลปิน รวมทั้งบทความดี ๆ แบบนี้มาให้อ่าน ให้ได้เรียนรู้
ชอบมาก ๆ เลยค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ










โดย: ภูเพยีย วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:8:59:30 น.  

 
เคยอ่านประวัติยาวๆคุณมีเซียมเมื่อตอนเด็กๆ แล้วทำให้อยากเห็นงานปั้นของท่านมากๆค่ะ แล้วก็มีโอกาสได้เห็นจริงๆด้วย ประทับมากจนถึงบัดนี้ ทำเอาตอนเด็กๆอยากปั้นเป็นกะเขาบ้าง ตอนนี้ก็ยังอยากอยู่ แต่แค่ลองปั้นลูกชุบเป็นลูกชมพู่ดูก็รู้สึกว่ายากเอาการค่ะ

ถ้าอยู่เมืองไทยสงสัยจะปั่นน้ำสตรอเบอรี่กินทุกวันแน่เลยค่ะ เพราะว่าอากาศร้อน ต้องปั่นเองเพราะที่ตามร้านขายจะหวานมากไป ถ้าเหมือนคุณยิปซีตรงเขียนบล็อกเก่งๆด้วยก็จะดีไม่น้อยนะคะ

เวลาแวะมาบ้านนี้ดูดาวบนเปลแล้วหลับสบายทุกครั้งเชียวค่ะ



โดย: SevenDaffodils IP: 69.140.210.74 วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:10:37:32 น.  

 
เป็นศิลปินหญิงที่เก่งมากๆเลย
เคยอ่านประวัติท่านแล้วคิดว่า
ท่านเป็นเเบบอย่างการทำงานศิลปะที่ดีมาก
และเป็นแบบอย่างของผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จด้วย
ขอบคุณที่เเวะไปเยี่ยมลูกลิงค่ะ


โดย: กาแฟดำไม่เผ็ด วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:10:45:34 น.  

 
เขียนดีจังเลยครับ
อ่านแล้วอินไปกับประวัติศิลปิน
เพลงก็เพราะมากๆเลยด้วย


ปล. สอบเสร็จแล้ว อัพเรื่องทริปอินเดียต่อ ว่างๆก็เข้าไปอ่านได้นะครับ


โดย: Unravel วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:12:03:10 น.  

 
แหมเก่งเนอะ.....
แฟงก็ชอบศิลปะนะ
แต่แฟงนะหัวไม่คอยไปหลอก
แต่ใจรัก


โดย: d_regen วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:14:11:00 น.  

 


ยิปซีจ๋า...ลากเสียงยาวๆๆๆๆๆน่ะจะได้หวานกว่า
ของลุงอินเดียนแดงงงงงง

บอกตรงๆๆน่ะ หลายๆๆครั้งเข้ามาที่นี่
แล้ววิญญาณเก่าๆๆเข้าสิง..

สมัยเรียนน่ะ พวกเราต้องรู้จักเธอคนนี้
วันเวลาผ่านไป การงานเปลี่ยนแปลง

จนหลายๆๆอย่างเลือนไปตามกาลเวลา

เมื่อเข้ามา..ได้นั่งอมยิ้มมีความสุขจัง
ปนๆๆ กับการขนลุกเกรียวๆๆ เน๊อะ พลังมันมีอยู่
รอบๆจริงๆเน๊อะ

นานเท่าไหร่แล้วน๊อไม่ได้ยินชื่อนี้

มิเซียม ยิบอินซอย

รักจังนิ ยกกำลังสอง มากกว่า ค ห 3
ฮ่าๆๆๆๆ มีเกทับโด้ยยยยย


โดย: เด็กหญิงนักเรียนโค่ง (ป้าซ่าส์ ) วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:14:40:30 น.  

 
ใช่,ฉันมองเห็นเนื้อดินไหวเคลื่อนไปมา
จากชีวิตสู่ชีวิต,
ด้วยความรัก ด้วยจิตวิญญาณ
ในเธอ...

"ก้อนดินในอุ้งมือของเธอคือ
ความงดงามที่สรวงสวรรค์
ประทานผ่านจิตใจและดวงตา"


โดย: pu_chiangdao วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:15:04:19 น.  

 
ชื่อ ยิบอินซอย นี้ได้ยินมาตั้งแต่สมัยเด็กๆเลยครับ แต่ตอนนั้นไม่ได้สนใจอะไรมาก พอมาเห็นว่ายินอินซอยทำประติมากรรมได้สวยมาก เน้นท่าทางอริยาบถของผู้คน ทำให้นึกถึงประติมากรชาวฝรั่งเศสท่านหนึ่งครับ จำชื่อไม่ได้แล้ว แต่รูปปั้นคนนั่งคิดที่มิวเซียมโรแดงนั้นโด่งดังมากเลยครับ


โดย: ซอร์บอนน์ (ซอร์บอนน์ ) วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:15:24:16 น.  

 
ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก
และรักในสิ่งที่ตัวเองทำจริงๆ

ดูรูปงานปั้นแล้ว
ดูแข็งแต่อ่อนช้อยในตัว


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:19:33:46 น.  

 
สวัสดีจ้ะยิปซีสีน้ำเงิน

ช่างขยันเก็บสิ่งดีๆเกี่ยวกับศิลปินศิลปะมาฝากอยู่เรื่อย

นำสิ่งดีๆมาใส่บล็อก

คนมาอ่านก็ได้รับสิ่งดีๆกลับไป


เวลาทำอะไรไม่ได้ หรือมาเริ่มต้นตอนอายุเยอะๆก็ให้นึกถึงคุณมีเซียม ยิบอินซอยเข้าไว้ ได้ผลเหลือหลาย


โดย: พ่อพเยีย IP: 124.121.18.78 วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:20:46:27 น.  

 
ว๊าว..... คุณยิปซี .. เรื่องราวของคุณยายมีเซียมนี่น่าสนใจมาก ๆ เลยค่ะ
อ่านแล้วทำให้นึกไปว่า คนเราหลาย ๆ คนเนี่ย อาจจะมีพรสวรรค์ซ่อนอยู่ในตัวอย่างที่เราไม่รู้ตัวก็ได้นะคะ
และโตสก็นึกต่อไปถึงคำพูดที่ว่า .. Things happen for a reason .. เพราะถ้าคุณยายไม่เสียสามีและลูก
ถ้าลูกสาวอีกคนไม่มาล้มป่วยขนาดต้องหิ้วกันไปรักษาถึงต่างประเทศ ..
ถ้าสิ่งเลวร้ายเหลือเกินตรงนี้ ไม่เกิดกับคุณยายมีเซียม โลกเราก็คงจะไม่รู้จักศิลปินที่ชื่อ มีเซียม ยิปอินซอย หรอกนะคะ

ว่าแต่ว่า .. จากการคำนวนอายุของคุณยายมีเซียมแล้ว (เริ่มเรียนรู้งานศิลปะตอนอายุ 42 ปั้นมาตลอด 38 ปี)
แสดงว่า คุณยายก็คงจะประมาณ 80 ปีได้แล้ว .. (หรือว่า .. ตรงที่ว่าปั้นมาตลอด 38 ปี เป็นอดีตไปแล้วคะเนี่ย)
คือ .. โตสแค่อยากรู้ว่า คุณยายมีเซียม ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าน่ะค่ะ .. เพราะบอกตรง ๆ เลยว่า
โตสไม่เคยรู้จักคุณยายเลย .. เคยแต่เห็นงานปั้นของคุณยายผ่านตาบ้างเท่านั้นเองแหละค่ะ

ขอพูดอีกครั้งว่า เรื่องของคุณยายน่าสนใจจริง ๆ แหละค่ะ


โดย: Chini วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:21:24:59 น.  

 
ชื่นชมคุณมิเซียมมานานมาก ๆ เลย
สะดุดหูสะดุดตาที่ชื่อของท่านก่อน เก๋มั่ก ๆ

แล้วยิ่งได้อ่านประวัติชีวิตของท่านยิ่งชื่นชม
เมื่อจะเริ่มต้นทำอะไรใหม่สักอย่าง แล้วไม่กล้า...
จะนึกถึงคุณมิเซียมทุกครั้ง...จะมีกำลังใจ

ขอบคุณยิปซีที่แสนดีคนนี้นะ ที่เอาเรื่องดี ๆ มาแบ่งปันเสมอ
ได้อ่านเรื่องของท่านอีกครั้ง นับว่าเป็นบุญเชียวค่ะ
มือหายดีแล้วรึยังเนี่ย....ดูแลตัวเองด้วยนะคะ


โดย: ชิงดวง วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:23:07:05 น.  

 
เคยเห็นงานของคุณมีเซียม ตามนิตยสารต่างๆบ้าง ชื่นชมผลงานเธอเช่นกัน แต่ไม่ทราบถึงแรงบันดาลใจและความเป็นมา วันนี้ได้มาอ่านประวัติของเธอ ดีมากๆเลย จะเก็บเอาไว้เป็นทุน เวลาต้องการกำลังใจ


โดย: ช่อชบา (HHG ) วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:23:21:20 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทาย และให้กำลังใจนะค่ะ ดีใจจังที่เจอบล๊อกคุณเช่นกัน จะต้องแวะเข้ามาเก็บเกี่ยวข้อคิด และสิ่งดีๆของศิลปินต่างๆ ที่รวบรวมไว้ให้นะค่ะ


โดย: ช่อชบา (HHG ) วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:0:11:22 น.  

 
คุ้นกับภาพงานปั้นของเธอจังค่ะ
กำลังคิดว่า ทำไมคุ้น เหมือนฉันเคยเห็นของจริงมาก่อน
หรืออาจเป็นภาพจากสักที่

ขอบคุณค่ะ สำหรับอีกหนึ่งศิลปินที่น่าสนใจค่ะ


โดย: cottonbook วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:0:53:45 น.  

 
อืม อายุไม่ได้เป็นอุปสรรคจริงๆนะคะ อ่านแล้วได้แรงบันดาลใจดีจัง :)


โดย: DropAtearInMyWineGlass วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:4:50:34 น.  

 

เข้ามาอ่านแล้วอึ้งค่ะ....

นามมากแล้วเมื่อยังเด็ก ที่บ้านจะมีงานเขียนของคุณสุวรรณนี สุคนธา คุณจักรพันธ์ โปรษยกฤษ (ศศิวิมล) แวดวงนี้เขาจะเขียนเล่าเรื่องคนทำงานศิลป และงานศิลปทั้งในแง่สนุกสนานและเสน่ห์ของงานศิลป

ถ้าจำไม่ผิดอาจารย์มีเซียม ยิบอินซอย เขียนเล่าเรื่องของท่านลงในหนังสือ "ลลนา"ด้วยนะคะ แต่มันนานแล้วลูกแมวเลือนๆ
ได้กลับมาอ่านอีกทีจากคุณยิปซีสีน้ำเงิน ตื้นตันค่ะ ขอบคุณมากมาย


โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:10:21:25 น.  

 
แรงบันดาลใจสำคัญ และศิลปะสามารถขัดเกลา
จิตใจให้คนได้ดีเลยนะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:10:22:31 น.  

 
การเริ่มต้นครั้งใหม่ที่อายุ 42

และการเรียนรู้ด้วยใจรัก

อ่านแล้วทำให้เช้านี้ผมมีความสุขจังครับ




โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:11:31:34 น.  

 

พรสวรรค์ที่ซ่อนไว้ เมื่อดึงออกมาใช้ก็เป็นพลังสร้างสรรค์มากมาย และศิลปะทำให้มีสมาธิมาก ๆ ค่ะ ขอให้คุณยิปซี มีความสุขในวันหยุดนะคะ


โดย: แซนด์ซี วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:11:55:37 น.  

 
แวะมาเยี่ยมตอนบ่ายๆวันอาทิตย์ค่ะ
วันนี้เป็นไงบ้างคะ สบายดีมั๊ยเอ่ย
ไปเที่ยวที่ไหนหรือพักผ่อนอยู่กับบ้านคะ
จะอย่างไหน ก็ขอให้มีความสุขก็แล้วกันเนอะ
มีความสุขและรักษาสุขภาพด้วยค่ะ


โดย: เราสองคน (ฝากเธอ ) วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:13:28:20 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณยิปซี

ขอบคุณที่แวะไปบ้านค่ะ
ตอนนี้สภาพดีขึ้นมากแล้ว ทำใจนิ่งได้แล้ว
เมื่อวานออกไปเดินเที่ยวพิพิธภัณฑ์ที่ผ่านฟ้าและที่ถนนเจ้าฟ้ากับเพื่อน
ยังหยุดอยู่ตรงหน้าภาพเขียนของคุณยายศิลปินท่านนี้อยู่เลยค่ะ ...


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:14:50:56 น.  

 
"ชีวิตสั้น ศิลปะยืนยาว"จริงๆ ยังมีศิลปินชั้นครูอีกหลายท่านที่ควรค่าแก่การนำเสนอเรื่องราวของท่าน บางครั้งเราหลงลืมไปแล้วว่าท่านเคยเอกอุใในวงการศิลปะเมืองไทยมาก่อน ขอบคุณที่นำเสนอเรื่องราวดีๆครับ


โดย: ตาพรานบุญ วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:19:03:17 น.  

 
เคยเห็นผลงานของศิลปินท่านนี้ แต่ไม่เคยได้อ่านประวัติเลยครับ
การเป็นศิลปินไม่ถูกจำกัดด้วยอายุจริงๆ
ผมคงยังทัน 555+


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:13:12:50 น.  

 
ขอบคุณค่ะ


โดย: Neilnuch_T วันที่: 20 มกราคม 2551 เวลา:20:02:13 น.  

 
เก่งมากค่ะ


โดย: มายด์ IP: 118.175.92.25 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:26:55 น.  

 
ชื่นชมผลงานศิลปินท่านตั้งแต่สมัยเรียนศิลปะใหม่ที่เพาะช่าง ท่านเป็นแบบอย่างทีดี ด้านความพยายามแลมานะอดทนซึ่งเป็นพื้นฐานของผู้ที่มีหัวใจรัก..ศิลปะ


โดย: ครูเสริฐ.com IP: 118.175.218.162 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:12:19:23 น.  

 
ตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย เรามักจะต้องเดินผ่านสวนที่มีประติมากรรมเหล่านี้ตั้งอยู่เสมอๆ จนเกิดเป็นความสงสัยว่า ใตรกันหนอเป็นศิลปินผู้ปั้นรูปปั้นท่วงท่างดงามเหล่านี้
รูปปั้นของอ.มิเซียม..ได้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่อีกหลายศิษย์ในรั้วศิลปากรคะ


โดย: รั้วสีเขียว IP: 58.9.185.38 วันที่: 2 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:54:44 น.  

 
ขอบคุนบล็อกนี้ที่มาเล่าประวัติคุนมีเซียม

เพราะใช้ในการทำ project Design ในการนำเอาsculpture มา Design เป็นสถาปัตยกรรม


^ ^ THX


โดย: lazii IP: 125.25.29.236 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:58:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.