ณ ช่วงเวลา...ที่ฉันได้อ่านเอนทรี่นี้ ฉันมีความสุข เช่นเดียวกัน ไม่ต่างจากจขบ.เท่าไรนัก รูปสวย ตัวอักษรมอบรอยยิ้ม... ดีใจที่พี่แปงได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียน โรงเรียนอาจเปลี่ยนไปบ้าง ทั้งคนทั้งสถานที่ แต่นิว่า "กลิ่น"ของ"วันวาน"ยังคงกรุ่นกำจายอยู่เสมอ อีกทั้งบ้านของเรายังสวยไม่แพ้ใครหรอกเนอะ ทั้งในแง่ของการมอง และในแง่ของความรู้สึก มันออกจะสวยที่สุดด้วยซ้ำไป... อีกไม่นาน นิก็คงกลายเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเหมือนพี่แปง แต่กว่าจะถึงวันนั้น คงเหนื่อยน่าดู จะว่าไปก็น่าจะอีกนานได้นะ เพราะนิอาจจะถือคติอย่างพี่แปง "ยังไม่สวย ไม่ไป" 555 ยืนยันอีกครั้ง นิอ่านเอนทรี่นี้แล้วมีรอยยิ้ม !! ป.ล.ปิงปอง นิก็ไม่เคยชนะพี่แปงเหมือนกัน !!!!   โดย: บุยบุย 21 ตุลาคม 2552 22:15:29 น.

แต่ละช่วงเวลาของชีวิตสำคัญเท่ากันหมด.. มีช่วงเวลา"นี้"จึงมีช่วงเวลา"นั้น" ใช้ชีวิตกับปัจจุบัน ตรงนี้ เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องกังวลกับอนาคตมากมาย แต่ไม่ลืมเหลือบตามองทางข้างหน้าบ้างเป็นครั้งคราว รัก..   โดย: mon harrison IP: 202.176.102.158 21 ตุลาคม 2552 22:27:25 น.

ยังเขียนได้นุ่มนวล แต่บาดลึกเหมือนเดิมนะ พี่สาว   โดย: S. Udakarn IP: 118.172.36.84 22 ตุลาคม 2552 10:36:19 น.

ฉันเองก็ยังคงไม่ลืมทุกเรื่องราวที่ไม่อาจย้อนกลับมาได้อย่างเก่า สุดท้ายนี้ ฉันเองก็ชอบเล่นปิงปองนะ ^ ^   โดย: Emplicon IP: 192.168.1.220, 58.147.59.133 22 ตุลาคม 2552 17:27:02 น.

อ่านแล้วรู้สึกดีว่าบนโลกนี้ยังคงหลงเหลือมุมที่งดงามให้มอง :)   โดย: gyunwin IP: 58.8.244.121 23 ตุลาคม 2552 10:41:41 น.

เฮ้อ...อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองแก่จัง ทำไมเหตุการณ์แบบนี้มันรู้สึกว่าน๊านนานมาแล้ว   โดย: จอมมารขาวดำ 24 ตุลาคม 2552 9:52:36 น.

เวะเข้ามาดู... เพราะคิดว่าแปงต้องอัพแน่ๆๆ รู้ไหมการไปตรังครั้งนี้... ทำให้สิ่งที่ต้องทำให้ได้ในหนึ่งชีวิตนี้เพิ่มมาอีกอย่าง คือ ต้องไปเที่ยวให้ทั่วไทยให้ได้ "ใต้"จะเป้นภาคแรกที่นึกถึง จริงๆ^^ . . "มีคนเคยบอกไว้การที่คุณชวนใครมาที่บ้าน...นั่นคือการที่คุณพาเขาให้มารูจักตัวตนของคุณ" ปล1.ขอบคุณแปงที่พาเราไปรู้จักวิถีชีวิตแบบ แปงแปง คิคิ ปล2.ตรังจุดประกาย การอยากเรียนภาพยนต์ของเราอีกครั้ง บะบายเจอกันเปิดเทอม ^^   โดย: แฝด(คนสวย) IP: 125.24.67.163 24 ตุลาคม 2552 18:14:17 น.

น่าเสียดายจังที่ไม่ได้ไป คิดถึงนะ   โดย: rainforest IP: 202.12.73.5 26 ตุลาคม 2552 11:13:02 น.

คนสวยมารายงานตัวจ้า พี่ไม่เคยไปใต้เลย อยากไปจัง >< ปอลิง ขอให้คำอธิฐานในคืนวันลอยกระทงของแปงเป็นจริงนะจ๊ะ   โดย: verdancy 4 พฤศจิกายน 2552 2:50:50 น.

อ่านเอนทรี่นี้ของแปงแปงแล้วทำให้เราแอบเศร้านิดๆ คงเป็นเพราะอารมณ์หวนนึกถึงสิ่งเก่าๆในอดูต แปงแปงเขียนออกมาได้ใสๆ จริงใจดีจังเลย บางทีอ่านแล้วก็รู้สึกดี บางทีอ่านแล้วก็เศร้านะ...   โดย: Unravel IP: 58.92.90.100 7 พฤศจิกายน 2552 15:27:13 น.

ถึงเมืองหลวงแล้วอ่ะดิ... คิดถึงบ้านชิมิ..   โดย: จอมมารขาวดำ 7 พฤศจิกายน 2552 15:38:13 น.

แด๋นคิดถึงพี่แปง คิดถึงวันเก่าๆเหมือนกัน ไม่รู้พี่แปงจำได้รึเป่า ตอนที่พี่แปงเป็นไกด์นำเที่ยวบ้านพี่แปง ไปนั่งคุยสัพเพเหระในร้านกาแฟ แด๋นอึดอัดมากเลย เรียนคณะนี้แล้วมันจะทำตัวแบบเดิมไม่ได้เหรอ? แด๋นจะสะพายเป้เที่ยวไม่ได้เหรอ แด๋นจะโดดเรียนไม่ได้เหรอ แด๋นจะใส่เสื้อยับๆไปเรียนก็ไมไ่ด้เหรอ พี่แปง แด๋นอยากมีเวลามากกว่าคนอื่น อย่างน้อยวันละสามชั่วโมงก็พอ ให้สามชั่วโมง แด๋นได้ทำในสิ่งที่แด๋นเคยทำบ้าง ป.ล. ก้อคิดถึงอยู่น้าาาา... ป.ล.๒ ยังมะนอนเลย ทำงานกีฬาของคณะ อดนอนสองคืนแร้วววว อิิอิ ป.ล.๓ แด๋นว่าอักษรเหมาะกว่าจริงๆ ตอนนี้จึงแค่ทำใจผ่านปีหนึ่งไปก่อน เผื่อปีสองคงดีกว่านี้ ขอโทษที่หายจากไปนานนะคับ   โดย: แดนเองครับ IP: 202.12.73.4 11 พฤศจิกายน 2552 8:44:09 น.

อ่านแล้วทำให้รู้สึกดีจังเลยอ่ะ มีความสุขมาก ๆ นะค๊า เป็นกะลังใจให้จ๊า สู้ ๆ ปล. ชอบนั่งในร้านกาแฟเหมือนกันอ่ะ   โดย: minporee 11 พฤศจิกายน 2552 20:25:52 น.

กำลังจะอัพทริป สังขละบุรี ใครผ่านมา โปรดทราบละกัน ฮ่าฮ่า   โดย: แปงแปง IP: 58.8.140.171 16 พฤศจิกายน 2552 11:10:51 น.