Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
13 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 

Tender Is The Night

ดึกดื่น...

แม้จะไม่มีเสียงแผ่วของลมในคืนนี้ แต่อากาศเย็นก็ปกคลุมไปทั้งเมือง ผมกระชับผ้าพันคอ รูดซิปแจ๊กเก็ตขึ้นให้สุด เก็บบรรดากล้องถ่ายรูป สมุดจดงาน เข้ากระเป๋า บอกลาทีมงานที่เทศกาลหนังหลวงพระบางเพื่อจะเจอกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ ผู้คนบางตา เพราะเป็นหนังเรื่องสุดท้ายของค่ำคืนที่กินเวลาไปจนเกือบเที่ยงคืน ในเมืองที่เงียบและอากาศหนาวเย็น คงมีไม่กี่คนที่จะนั่งคลอเคลียกับความหนาวไปจนดึกถึงเพียงนี้

จักรยานถูกจอดทิ้งไว้ไกลโข ด้วยเพราะระยะทางจากที่จัดงานนั้นถูกคั่นไว้ด้วยตลาดมืดที่กินพื้นที่หลายช่วงถนน พื้นที่ที่ถูกจับจองไปด้วยร้านรวงและแสงไฟสีส้มก่อนหน้านี้โล่งว่าง เหลือเพียงไม่กี่เจ้าที่กำลังเก็บสัมภาระกลับบ้าน ยายคนหนึ่งเดินสวนมาด้วยสัมภาระจำนวนมหาศาลที่แบกไว้บนหลัง น้ำหนักของมันคงอยู่ในขั้นที่ผมไม่มีทางจะยกขึ้น เรายิ้มให้กันแทนคำกล่าว ‘สะบายดี’เศษขยะนอนหนาวกลาดเกลื่อนรอการเก็บกวาดจากเจ้าหน้าที่ที่กำลังทำงานในยามที่หลายคนนอนอุ่นอยู่ในบ้าน

ผมกำลังเดินฝ่าความหนาวในเมืองที่เพิ่งทำความรู้จักกันได้ไม่กี่วัน

จักรยานคันเก่งยืนโดดเดียวอยู่ริมถนน ในขณะที่ร้านอาหารและบรรดาร้านค้าห้องแถวต่างๆ ปิดประตูเงียบเชียบ เหลือเพียงหลอดไฟส่องสว่างเปิดไว้เป็นเพื่อนจักรยานของผม มือที่ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ๊กเก็ตควานหากุญแจในกระเป๋าสะพายอย่างรีบร้อนในบรรยากาศที่เย็นและเงียบสงัด ถนนทั้งเส้นแทบจะไม่มีผู้คนยกเว้นผมและจักรยานหนึ่งคัน

ผมชอบกลางคืน ความเงียบที่หาไม่ได้ในเวลากลางวัน ผมชอบพระอาทิตย์ในตอนเย็นกว่าตอนเช้า แดดตอนเย็นนั้นอ่อนโยนมากกว่าแดดตอนเช้า และบางทีมันอาจเหงามากกว่า...เพราะมันเป็นแดดแห่งการจากลา ช่วงเย็นคือเวลาที่ผมรอคอย...ให้มาถึง ทุกวันที่นี่ ผมมักใช้เวลาในช่วงเย็นนั่งนิ่งๆ ที่ริมแม่น้ำคาน หรือบางวันก็ริมแม่น้ำโขง และกลางคืนของที่นี่ก็เงียบสงัดจนบางครั้งผมก็หลงทางอยู่ในความเงียบนั้น

กุญแจเสียบลงที่ห่วงล็อกล้อจักรยาน เพียงแค่เราบิดมันไปอีกด้าน เสียงคลิ๊กก็จะดังแหวกอากาศพร้อมกับแรงเหวี่ยงของห่วงเหล็กที่เป็นตัวล็อกซี่จักรยานเอาไว้ ผมบิดมันเหมือนที่เคยทำทุกๆ วัน วันละหลายๆ ครั้ง เพียงแต่คืนนี้ไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้น ความเงียบไม่ถูกทำงายลง ตัวลอกยังทำงานปกติ และเหมือนจะดื้อรั้นไม่ยอมกลับเข้าที่เพื่อให้จักรยานหมุนล้อออกตัวกลับที่พัก ผมพยายามบิดมันอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง ไม่ว่าจะใช้แรงมากขึ้นเท่าไหร่ หรือนุ่มนวลลงเท่าไร ก็ไม่มีทีท่าว่าห่วงล็อกล้อจะยอมอ่อนข้อให้เลย นิ้วมือเจ็บระบมไปด้วยแรงบิดที่ตัวเองพยายามบังคับข่มขืนให้ตัวล็อกนั้นปลดออก อากาศเย็นเข้ารุมทำร้ายให้นิ้วนั้นชาและเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม หลายนาทีผ่านไปก็ยังไม่มีทีท่าเกมนี้จะจบลง

โรงแรมนั้นอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก ในช่วงกลางวันของวันแรกที่มาถึง ผมเคยเดินจากโรงแรมมาถึงที่นี่ แต่ในเวลาเกือบเที่ยงคืนที่อากาศเย็นจัดนั้น การเดินกลับโรงแรมด้วยช่วงเวลาที่ยาวนานกว่าเดิมคงเป็นตัวเลือกที่ไม่ควรจะเลือกแม้แต่น้อย ผมดึงกุญแจออกจากตัวล็อก เผื่อบางที่มันอาจต้องการอากาศเพื่อหายใจบ้าง ก่อนจะเสียบเข้าไปใหม่และพยายามบิดอีกที แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ทั้งๆ ที่กุญแจดอกนี้ก็คือกุญแจที่ไขประจำ เป็นกุญแจของตัวเล็กอันนี้ไม่ใช่อันไหน และรูปรอยของช่องกุญแจก็เข้ากันดีทุกอย่าง ลงล็อก และสมบูรณ์

แล้วมันต้องการอะไร...

ผมทิ้งตัวลงนอนบนฟุตปาธ ฟ้ามืดสนิท แสงไฟสีส้มแผ่รังสีเป็นดวงอยู่เหนือหัว มือที่ชาและเจ็บจากแรงบิดควานหาบุหรี่ในกระเป๋ากางเกง ควันสีเทาลอยขึ้นไปหาแสงสีส้ม ก่อนจะหายไปบนฟ้าสีดำ ถ้าหากคืนนี้มีลม มันคงจะพัดไปที่ไหนสักแห่ง ริมแม่น้ำคาน หรือริมแม่น้ำโขง เสียงเพลงดังมาจากที่ไหนสักแห่ง น่าจะไม่ไกลจากโรงแรมมากนัก มันเป็นเพลงที่ขับกล่อมด้วยเสียงระนาด ซอ และเครื่องดนตรีอีกหลายชิ้น คลอไปกับเสียงร้องของหญิงชราอีกคนที่สั่นเป็นคลื่น จังหวะเร่งเร้าสนุกสนาน แต่เพลงที่ว่านี้คือเพลงจากงานศพ ประเพณีของลาวในคืนหลังจากเผาศพเสร็จแล้ว วงดนตรีจะบรรเลงไปตลอดทั้งคืน ด้วยท่วงทำนองสนุกสนานเพื่อส่งให้วิญญาณสู่สรวงสวรรค์ บ้านจากกระดาษสีขาวสะอ้านถูกสร้างขึ้นอย่างสวยงามตกแต่งด้วยกระดาษทองเป็นลวดลายวิจิตรตามเอกลักษณ์และวัฒนธรรม เพื่อเตรียมแห่งส่งวิญญาณวันรุ่งขึ้น ในบางวัฒนธรรมเราคร่ำครวญและเสียงใจกับการตายของใครคนหนึ่ง และบรรยากาศในงานศพก็คลาคล่ำไปด้วยความเศร้าสร้อย แต่ในบางวัฒนธรรม งานศพคือความรื่นเร่ง คือความปิติยินดีที่คนตายผู้นั้นได้ไปสู่สรวงสรรค์และเราก็ควรจะยินดีไปกับเขาหรือเธอผู้ล่วงลับนั้น

เราร้องไห้เพราะอะไร...จากหัวใจหรือวัฒนธรรมที่บอกให้เราร้อง

บุหรี่หมดมวนเหลือเพียงควันที่ลอยหายไปและก้นบุรี่ที่กำลังมอดลง ผมมองกุญแจดอกนั้นที่เสียบคาอยู่ที่ตัวล็อก มันดูมั่นคงและเข้ากันได้ดี มือเอื้อมไปยังกุญแจบิดมันด้วยแรงปกติอย่างที่เคยทำในทุกๆ วัน เสียงคลิ๊กดังลั่นกลางอากาศที่เย็บยะเยียบ ตัวล็อกเด้งกลับไปที่ที่มันเคยอยู่ ปล่อยให้ล้อเป็นอิสระเตรียมตัวออกเดินทาง ผมวางกระเป๋าไว้ในตะกร้าหน้ารถ ถีบจักรยานไปข้างหน้าหวังจะไปถึงโรงแรมให้เร็วที่สุด กุญแจยังคงถูกเสียบไว้ที่เดิม แต่ตัวล็อกกลับไปอยู่ที่ที่มันเคยอยู่แล้ว เสียงคลิ๊กเมื่อสักครู่ยังเป็นปริศนาว่าทำไมมันไม่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทั้งๆ ที่กุญแจดอกนั้นก็ยังถูกเสียบอยู่อย่างมั่นคงในรูปรอยเดิมของมัน

ผมคิดถึงเรื่องของผมกับเขา...

เราพยายามแก้ปัญหาเหมือนกับการไขตัวล็อกเพื่อให้ล้อหมุน และออกเดินทางอีกครั้ง ปัญหามันมีอยู่แค่กุญแจและตัวล็อก และเราก็รู้ว่าปัญหาคืออะไร เหมือนกับที่ตัวล็อกเสียบอย่างพอดีและมั่นคงในรูปรอยของดอกกุญแจ เราหมุนซ้าย หมุนคว้า ทั้งแรงที่นิ่มนวลและกราดเกรี้ยว และก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ไม่มีเสียงคลิ๊กดังกลางอากาศ ปัญหาไม่ถูกปลดล็อกอย่างที่เราพยายาม ไม่ว่าจะใช้แรงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเจ็บมือมากเท่านั้น เจ็บจนบางอย่างเราก็อยากจะทิ้งมันไว้อย่างนั้นแล้วเดินจากไป ซึ่งเราก็ได้ทำ....อย่างนั้นจริงๆ

หรือบางทีผมอาจไม่ได้ให้เวลากับกุญแจและตัวล็อก พักไปสูบบุหรี่สักครู่เหมือนกับที่เพิ่งทำไป บางทีอาจจะมีเสียงคลิ๊กดังขึ้นระหว่างเราบ้างก็ได้...แต่ตอนนี้เราต่างก็เดินจากมาไกลเกินกว่าเสียงคลิ๊กนั้นจะเดินทางผ่านอากาศมาถึง

จักรยานวิ่งแหวกอากาศอย่างรีบเร่ง ลมเย็นปะทะใบหน้าจนชา น้ำตาไหลช้าๆ แรกที่มันเอ่อล้นขอบตามันยังคงความอุ่นจากอุณหภูมิของร่างกาย แต่เมื่อมันไหลตามร่องแก้มลงไป กลับเย็นไปถึงขั้วหัวใจ




Tender Is The Night by rati





 

Create Date : 13 ธันวาคม 2553
24 comments
Last Update : 13 ธันวาคม 2553 5:48:25 น.
Counter : 3904 Pageviews.

 

ไปขี่จักรยานร้องไห้กระจองอแงไกลถึงลาวแบบนี้
เค้าตามไปปอบมิได้หร่อกเด้อ



เสียดายบ๊อกแก๊งยังเดี้ยงอยู่

ไม่งั้นตะเองจะได้เห็นด้านหลัง Jesse ของเค้า

ปล.ด้านหน้าก็เหมือนอีธาน ฮอว์กด้วยล่ะ เหอๆ

 

โดย: ซซ 13 ธันวาคม 2553 8:13:10 น.  

 

บางทีแม่กุญแจอาจจะขึ้นสนิมจนยากที่ลูกกุญแจจะไขมันได้อ่ะนะ วิธีสุดท้ายที่จะทำได้ อาจจะต้องตัดใจงัดมันทิ้งไปซะ ก้อแค่นั้นเอง

 

โดย: คนอ่อนไหวกับใจอ่อนหวาน 13 ธันวาคม 2553 14:32:29 น.  

 

มาสวัสดี และดีใจที่กลับมาบล๊อกค่ะ

 

โดย: มีมอม IP: 115.87.20.245 13 ธันวาคม 2553 16:21:44 น.  

 

หลวงพระบาง...

อ่านไปก้อคล้อยไปเด๊

แต่ใจคิดถึงส้มตำน้ำปลาร้าดำดำ


หนูบอกว่ากลับมาเป็นคนจน เอาล่ะจนแล้วมีความสุขบ้างก้อยังนับว่าดี

ปล. เพลงได้อารมณ์ม้งเย้ากระเหรี่ยง พวกที่อยู่บนเขาไอร๊งไอริชก้อใช่

 

โดย: พี่แหม๋ว (ฟ้าคงสั่งมา ) 13 ธันวาคม 2553 16:49:58 น.  

 

อ่านแล้วอินไปกับสภาพอากาศ...เพราะที่นี่หนาวจริงๆ

 

โดย: Unravel 14 ธันวาคม 2553 13:57:31 น.  

 

สวัสดีบ่ายๆครับ..

วันน้ันน่าจะเป็นผมจริงๆด้วย..อิอิ น่าจะนานมากแล้วจริงๆ..
รู้สึกว่าวันนั้นผมจะไปรัชโยธินแน่ๆเลย..
วันหลังเจอกันเข้ามาทักได้นะครับ..


ขอบคุณสำหรับพรวันเกิดนะครับ..
มีความสุขมากๆจ้า

 

โดย: Little Knight 15 ธันวาคม 2553 12:36:25 น.  

 

สวัสดีปีใหม่นะครับ..คุณแอบชอบ คห.ข้างล่าง..

บ้ายบาย ปี 2010 สิ่งไม่ดี และ โชคร้ายต่างๆนานๆขอให้ผ่านไปกับปี 2010
สิ่งดีๆขอให้เข้ามาสู่ชีวิตทุกๆคน ลุกใหม่ยืนใหม่เริ่มต้นใหม่กับปี 2011

มีความสุขมากๆนะครับ..
เอด้าขอฝาก blog นี้ข้ามปีเลยนะครับ..




 

โดย: Little Knight 27 ธันวาคม 2553 8:45:52 น.  

 

ขอโทษนะที่เข้ามาเม้นท์ให้ช้า เปิดเข้ามาอ่านค้างไว้ตั้งแต่หลายวันแล้ว แต่พึ่งได้เข้ามานั่งอ่านดี ๆ จนจบ

เขียนได้อ่านเพลินดีเหมือนเดิมเลยอ่ะ

เป็นยังไงมั่งแล้วนะป่านนี้

เราก็เคยสงสัยเหมือนกันว่า ก่อนที่เราจะผ่านปัญหานั้นไปด้วยกัน เราเคยให้เวลาหรือเคยใส่ใจกันบ้างรึป่าว ถึงตอนนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า วันเวลาเหล่านั้นมันจะกลับมาให้เราคลิกเข้ากันได้อีกครั้งรึป่าว เพราะที่ผ่านมาเราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จนบางครั้งเราซะอีกที่เป็นฝ่ายเจ็บเอง เหมือนกับโดนทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียว ทั้ง ๆ ที่เราพยายามจะใส่ใจแต่กลับรู้สึกว่าความใส่ใจนั้นกลับทำให้เราห่างจากกันไปเรื่อย ๆ แล้วแบบนี้ คุณแอบชอบว่าเราควรที่จะคงอยู่(เพื่อเค้า)ต่อไปรึป่าว

ว่างรึป่าวเนี่ย เข้ามา up มั่งซิ

ปล.เดือนเมษาว่างมั๊ย (เราปิดเทอม) ไปเที่ยวเกาะกันมั๊ย อยากไปเที่ยวเกาะแถว จ.ตราด มันเป็นเกาะเล็ก ๆ ที่สามารถเดินเล่นได้รอบเลยอ่ะ (อ่านเจอในหนังสือ) ถ้าได้ไปนอนเล่น นั่งเล่น อ่านหนังสือ อยู่เงียบ ๆ ไปเรื่อย ๆ มันก็คงดี

 

โดย: minporee 4 มกราคม 2554 19:51:41 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ




ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้
万事如意 新年发财

ปีใหม่ขอให้ทุกอย่าง สมหวัง ปีใหม่ขอให้ร่ำรวย

มีความสุขมากๆนะครับ

 

โดย: Little Knight 2 กุมภาพันธ์ 2554 8:13:51 น.  

 

เป็นยังไงมั่งแล้วนะ

ยังอยู่ดีอยู่ใช่มั๊ย

สู้ ๆ

 

โดย: minporee 13 มีนาคม 2554 20:06:43 น.  

 

หนู สบายดีเน่อ

 

โดย: พี่แหม๋ว (ฟ้าคงสั่งมา ) 24 มีนาคม 2554 16:37:29 น.  

 


อืมม คิดถึงน่ะ

 

โดย: ภูติ 4 เมษายน 2554 6:57:10 น.  

 

เหมือนคุณข้างบนเลยอ่ะ

คิดถึงนะ

มีความสุขดีอยู่ใช่มั๊ย

 

โดย: minporee 13 เมษายน 2554 22:20:27 น.  

 

แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ

 

โดย: bigeye (tewtor ) 17 เมษายน 2554 6:29:41 น.  

 

เสียงคลิ๊ก บางทีก็เกิดตอนเราท้อใจแล้ว
หรือบางทีก็ตอนเราปล่อยวางแล้วอ่ะเนอะ

 

โดย: BeCoffee 3 พฤษภาคม 2554 7:50:52 น.  

 

 

โดย: minporee 19 พฤษภาคม 2554 22:26:22 น.  

 

กรี๊ดดดดดดส์ หายไปไหนจ้ะ

 

โดย: ซซ 26 พฤษภาคม 2554 15:09:31 น.  

 

ตั้มมมมม...

 

โดย: พี่แหม๋ว (ฟ้าคงสั่งมา ) 1 มิถุนายน 2554 13:45:02 น.  

 

คิดถึงนะ ยังจำกันได้มั้ยน้าา

 

โดย: This road is mine 26 กรกฎาคม 2554 21:05:16 น.  

 

เป็นยังงัยมั่งแล้วนะ

ผ่านไปอีกปีแล้ว

สบายทั้งกายและใจอยู่รึป่าวนะ

ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยเน้อ

 

โดย: minporee 12 มกราคม 2555 0:32:43 น.  

 

 

โดย: ฟ้าคงสั่งมา 15 มีนาคม 2555 15:10:25 น.  

 

ถ้าคุณเป็นคนที่ใช้โทรศัพท์มือถือ 1000บาทต่อเดือน
โอกาศสำหรับคนฉลาดอย่างคุณมาถึงแล้ว
ด้วยการคืนกำไรให้ลูกค้าจากทางทรูมูฟ!! คืนกำไรสูงสุด 3ล้านบาท ต่อเดือน ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม ติดต่อฝ่ายภายในโดยตรง 085-991-8410

 

โดย: ัำyebush IP: 192.168.1.110, 183.89.82.196 29 พฤษภาคม 2555 1:53:17 น.  

 

ยังมีชูวิดอยู่หม๊ายยยยย

 

โดย: ซซ 6 มิถุนายน 2555 11:00:45 น.  

 

ว๊ายยยยยยยย

 

โดย: ซซ 21 สิงหาคม 2557 12:06:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


แอบชอบ คห. ข้างล่าง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้ชายที่ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจัย 5 อย่าง หนัง เพลง หนังสือ กาแฟ และบุหรี่
Friends' blogs
[Add แอบชอบ คห. ข้างล่าง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.