Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
28 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
ก็แค่...รู้สึก

ข้างนอกฝนตก

ลมแรงพัดผ้าม่านหน้าต่างห้องนอนปลิวขึ้นลง ปล่อยให้แสงตอนเช้าเล็ดลอดเข้ามาแล้วหลบหายเป็นจังหวะ เหมือนเงาใครสักคนเดินผ่านไปมา

เช้าแล้วเหรอ—เร็วจัง

ผมเดินออกไปเปิดประตูระเบียง มองฝนที่กำลังร่วงหล่นในตอนเช้า เป็นอีกวันที่ต้องตื่นเช้า และเป็นอีกวันที่ต้องเหนื่อย

ฝนตอนเช้า และวันนั้นทำให้นึกถึงประโยคหนึ่งในเพลง Natural Woman ที่ร้องว่า

Looking Out Through The Morning Rain
Sometimes I Feel So Uninspired
And When I Knew I Have To Face Another Day
Lord It Makes Me Feel So Tired

ประโยคนี้อธิบายชีวิตของผมในตอนนั้นได้อย่างเจ็บปวด

...หลายวันก่อน

บุหรี่ถูกทิ้งลงบนพื้น ควันสีเทาของมันยังล่องลอย เหมือนบ่งบอกว่ายังมีชีวิต ก่อนที่เท้าขยี้ให้ดับดิ้นสิ้นลมหายใจ แล้วก้าวขึ้นรถออกจากสตูดิโอถ่ายภาพเมื่อเวลาดึกดื่น

บนรถ เสียงพูดคุยจอแจของเพื่อนร่วมทางดังวุ่นวาย ผมเหนื่อยเกินกว่าจะร่วมบทสนทนา ไม่ช้าก็ถึงที่หมายที่เราต้องแยกจากกัน ผมลงจากรถโบกมือลาทุกคน ยืนรอแท็กซี่เพื่อกลับบ้าน

บุหรี่มวนสุดท้ายถูกจุดขึ้น มันเป็นมวนสุดท้ายของเกือบสี่สิบมวนในวันนั้น ตลอดทั้งวันมีเพียงกาแฟสามแก้วตกถึงท้อง และบุหรี่อีกจำนวนมหาศาลจนไม่อยากจะจินตนาการ ความเหนื่อย ทำให้ร่างกายปฏิเสธอาหาร ปฏิเสธความสนุกสนาน และปฏิเสธอารมณ์อันสุนทรีของชีวิต

ถนนโล่งว่างเหมือนเมื่อคืน เพียงแต่เวลาแตกต่างกัน คือก่อนหน้านั้น อีกไม่กี่นาทีก็ตีสาม ที่ผมยังยืนรอแท็กซี่เพื่อกลับบ้าน

เพียงแต่วันนี้ ยังมีไม่เที่ยงคืนดี

แท็กซี่มาแล้ว

หลังบอกจุดหมายปลายทาง รถก็แล่นฉิว ผมค่อยๆ เอนตัวลงช้าๆ สายตาที่ปราศจากแว่นมองออกไปข้างนอก โดยไร้โฟกัส งานเสร็จแล้ว ผมบอกตัวเอง วันนี้เสร็จแล้ว พรุ่งนี้ ไม่มีอะไรแล้ว

แล้วน้ำตามันก็ไหล

มันเป็นน้ำตาแห่งความเหนื่อย—ไม่มีอะไรเลย น้ำตาที่ไร้อารมณ์

ระหว่างวันที่วุ่นวาย ใครหลายคนนั่งรออย่างเบื่อหน่าย ใครอีกหลายคนวิ่งวุ่น ผมเลือกที่จะนั่งสูบบุหรี่เงียบๆ ทำงานที่ต้องทำไปเรื่อยๆ รอเวลาที่ทุกอย่างเสร็จสิ้น บทสนทนากับผู้อื่นเริ่มลดน้อยลงไปทุกที ตัวผมเหมือนจะค่อยๆ หดลงจนเกือบจะหายไป เสียงเพลงเปิดดังลั่น แต่มันช่างแผ่วเบาเหลือเกิน ผู้คนช่างวุ่นวาย แต่เหมือนไม่เห็นใครเลย

ใครหลายคนมีคนมานั่งรอ

ผมนั่งมองดูเขาพูดคุยกัน ทั้งคู่ยังเด็กและสดใส เขาร่าเริงกับช่วงเวลาที่เหนื่อยหน่าย ยิ้มแย้มกับงานที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบสิ้น บทสนทนายังพรุ่งพรู รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ดวงตาที่เป็นประกาย

เหมือนอะไรนะ คนตกหลุมรักสินะ

ผมมองดูตัวเอง ถามตัวเอง ใช่ว่าจะไม่รู้สึกกับอารมณ์อันใด

แต่มันก็แค่...รู้สึก

คงเจ็บปวดเกินไปหากเราคิดจะรักใครสักคนเพียงเพราะต้องการเขาคนนั้นมาตอบแทนอารมณ์ส่วนตัวของตัว อารมณ์เหนื่อย อารมณ์เหงา หรือไม่ว่าอะไร

เที่ยงคืน

เสียงวิทยุดังเบาๆ เปิดไว้เพื่อห้องจะได้ไม่เหงาเกินไป

คืนนี้ลมพัดแรง ฝนทำท่าจะตก ไฟทุกดวงปิดลง เสียงวิทยุยังดังเบาๆ ผมนั่งลงที่ปลายเตียง ร้องไห้กับตัวเองเงียบๆ

ก็แค่...รู้สึก



Cold Day - Sonya Kitchell


Create Date : 28 มิถุนายน 2551
Last Update : 28 มิถุนายน 2551 15:30:43 น. 6 comments
Counter : 207 Pageviews.

 

อืมม..







โดย: ภูติ IP: 161.200.255.162 วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:15:48:16 น.  

 
อยู่ได้ไงเนี่ย กินแต่กาแควกะบุหรี่แค่เนี๊ยะ

แระไม่ รู้สึก หิว ข้าว บ้างเรอะ


โดย: ซซ วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:16:12:08 น.  

 
อารมณ์แบบนี้ก็เคยเป็นค่ะ
แต่เดี่ยวนี้ก็น้อยลงเยอะแล้ว
เพราะคิดว่าบางที...อาจจะเป็นเพราะฉันเองไม่ได้เกิดมาเพื่อใคร...
ทุกวันนี้ก็รักตัวเองมาก ๆ บางทีก็มีเหลือเผื่อแผ่ให้เพื่อนมนุษย์รอบข้าง
ก็มีความสุขตามอัตภาพนะ

บางทีก็ทำงานเหนื่อยแล้วก็ท้อ ๆ
ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกเหมือนเนื้อเพลงที่คุณหยิบยกขึ้นมาเลย
แต่มันคงไม่เป็นแบบนี้ทุกวันหรอก จริงมั้ยคะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
อย่างน้อยก็มีคุณ ซซ มีเรา มีเพื่อนบล็อกอีกหลายคนเป็นห่วงน้า


โดย: Almondblist วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:16:48:55 น.  

 
ตาเอง
มะยอมกินข้าวเพราะอยากผอมไว้ส่ายยีนส์สกินนี่ป่าวง่ะ

กินข้าวเยอะๆหน่อยเด้อ

ผมโซงใหม่เอามาอวดด้วย


โดย: ซซ วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:21:47:10 น.  

 
ก็แค่รู้สึก

แต่หากว่ามีคนรู้สึกตรงกันกับคุณ
ก็อย่าลืมรับความรู้สึกเขามาด้วยนะคะ

สักวัน....


โดย: BeCoffee วันที่: 30 มิถุนายน 2551 เวลา:0:19:44 น.  

 
อย่างน้อยมันก้อทำให้คุณรู้สึกว่ายังมีชีวิตอยู่มากกว่าแค่มีลมหายใจ เพราะ คุณยังรู้สึก


โดย: คนอ่อนไหวกับใจอ่อนหวาน วันที่: 20 กรกฎาคม 2551 เวลา:4:28:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แอบชอบ คห. ข้างล่าง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้ชายที่ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจัย 5 อย่าง หนัง เพลง หนังสือ กาแฟ และบุหรี่
Friends' blogs
[Add แอบชอบ คห. ข้างล่าง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.