มิถุนายน 2563

 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
29
30
 
 
28 มิถุนายน 2563
All Blog
Working Life in Germany
แทบจะไม่ค่อยได้ หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเขียนซักเท่าไหร่
ถือว่าเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศกันบ้างนะคะ



ช่วงโควิดกำลังระบาด และระบาดไม่เลิก! รอบสองแล้วที่เยอรมัน
มันเป็นช่วงที่ "คนทำงาน" และ "ลูกค้า"ต่างก็ต้อง "อดทน"
ทุกคน ถูกบังคับ...ให้ใส่ หน้ากากที่ปิดจมูกและปากยันมาถึงคาง...
พนักงานต้องใส่ตลอดเวลาที่ "ทำงาน"ใช่ค่ะ ใส่กันจนจมูกแทบด้าน!
ของฉันทำงาน สี่ชั่วโมงรวด ไม่มีเบรค พอเลิกงานถอดหน้ากากมานี่
คือจมูกแทบด้าน ไร้ความรู้สึกไปเลย บางวันเวียนหัวมาก 
และทุกวันนี้คือ รู้สึก "เหนื่อย" ง่าย... คงเป็นเพราะ 
การหายใจ...ที่ไม่ได้สะดวกกับ ปอด..ทำให้พวกมันทำงานหนักขึ้น

4
ลูกค้าเองก็คงทรมานไม่แพ้กัน... เพราะไหนจะต้อง..แหกขี้ตา...
มายืนตากแดด ตากฝน หน้าร้านรอคิวเข้ามาในร้าน
เพราะที่บริษัทเค้ากำหนดให้คนเข้ามาในพื้นที่ร้านได้แค่ 50%
ห้ามแน่น ห้ามเต็ม คนทีเกิน..ก็ยืนอมบ๊วย ต่อแถวชูคอ รอหน้าร้านค่ะ
และทุกวันที่นี่จะ ..มีลูกค้ามายืนต่อแถวรอ "ตลอดเวลา" 

ปีนี้เป็นปีที่เก้าแล้ว...ที่เริ่มเข้าใจ "คน" ทั้งคนที่ทำงาน และลูกค้า
คือพอเราเริ่มมีประสบการณ์มากขึ้น...บริการมันคืองานของเรา
ดังนั้น.. เราจะรู้ว่า ในแต่ละสถานการณ์เราจะรับมือยังไง...
สิ่งที่สำคัญในมุมมองของฉันคนเดียวนะคะ
นั่นคือ ... เราต้องรู้ตัวเองว่า

"หน้าที่ของเราคืออะไรและมีขอบเขตแค่ไหน"

หากมี "แรง" และชอบทำงานเกินหน้าที่...แต่ได้เงินเดือนเท่าเดิม
และไม่มีใครเห็นหัว.... แต่สุดท้ายก็มาบ่นว่า
ทำดีไม่ได้ดี หรือบ่นทำไมงานเยอะ
หรือท้อว่าทำไมเงินเดือนไม่ปรับ...
อันนี้ก็แล้วแต่ความชอบของแต่ละคนนะคะ

ฉันไม่ชอบทำงาน "เกิน job description" 555
เขียนแค่ไหน ทำแค่นั้น เพราะไอ้ที่เขียนหน้าที่มาให้ทำนั้น
มันตีราคาออกมาเป็น "ค่าจ้างเงินเดือน" ไงเล่า!!!!
ทำงานเกินเงินเดือนถือว่าเป็นผู้ใจดี...อิอิ ชอบทำบุญทำกุศลนะคะ

สมัยก่อนทำทุกอย่างจ้า แสดงความสามารถสุดฤทธิ์...
แต่ความสามารถนั้น...ดันมีคุณค่าแค่คำชม..
แต่ไม่ได้สนองกลับมาเป็นตัวเลข €€€€ แล้วจะทำไปเพื่อ???
อ่ะไม่รู้นะ เราคิดแบบนี้เพราะประสบการณ์มันสอน...

การทำงานกับคน ... แน่นวลลลล ว่าปัญหาต้องเกิด
ปัญหามาก็ต้องแก้กันไป รับมือไปตามสภาพแต่ทั้งนี้นั้น...
บริษัทเค้าได้แบ่งหน้าที่ "ชัดเจน" ..มาก.......
เราไม่ควรไปก้าวก่าย...หน้าที่คนอื่น
หากลูกค้ามาหา มาถามโน่นนี่นั่น หน้าที่เราไม่ใช่แผนก Information
แต่เราดันเสนอตัว อยาก... ทำ...อยากช่วย
แต่บางทีซวยไง..ให้ข้อมูลลูกค้าไปผิดๆ
ลูกค้าแม่งกลับมาด่า แถมเอาไปฟ้องนายอีก ฮ่วยยย



หลายปีก่อน...เจ้านายผู้เป็นที่รักของลูกน้องทุกคน เห้ยแกดีจริงๆนะ
เป็นคนดี ชอบช่วยงานลูกน้อง มีปัญหาอะไรมาหาแกได้ แกช่วยทุกคน
แต่.. คนดี จะอยู่ไม่นานค่ะ ไอ้ที่แย่ๆแม่งก็ไม่ไปซะที 555
และจู่ๆ เจ้านายคนนี้ ตายค่ะคุณ ตายในออฟฟิตเลย
กำลังยืนๆคุยงานกันอยู่ดีๆ
แกล้มลงไปกองอยู่กะพื้นและหยุดหายใจไปเลย
ตายในที่ทำงานนี่คือ พลีชีพมากนะ 
เราสงสารครอบครัวของแกมาก เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันค่ะ
อยู่คนละเมือง เจอกันก็เฉพาะเสาร์อาทิตย์ 

นี่ทำให้เราบอกสามีเลยว่า
ห้ามตายห่าเพราะงาน..และห้ามตายในที่ทำงาน
เรามาคิดๆดูนะ เราอ่ะโคตรโชคดี 
ที่สามี และเรา มีงานทำ และเลิกงานก็ได้กลับมาบ้านเจอหน้ากัน
ชีวิตมันไม่ได้เป็นแบบ คู่ของเราทุกคนนะคะ
บางรายแยกกันอยู่เพราะงาน นานๆเจอกันที
บางราย อยู่ด้วยกัน แต่ทำงานเป็นกะทั้งคู่
เมียทำงาน ไปเช้าเย็นกลับ ผัวทำงาน ไปเย็นกลับเช้า
แทบไม่ได้เจอหน้ากันเลยก็มี
น่าเห็นใจค่ะ

11

ที่ทำงาน เราจะ..."พูดเท่าที่จำเป็น" โดยเฉพาะกับลูกค้า
และเราจะระวังมาก "เรื่องโทนเสียงในการพูด" ...
ต้องช้า ต้องชัด...เพราะสำเนียงเยอรมันเราไม่ได้เหมือนคนเยอรมัน
ยิ่งลูกค้าแก่ๆจะหูไม่ดี และฟังไม่เข้าใจ
ทำให้ กรูเหนื่อยค่ะ ต้องพูดซ้ำๆย้ำๆหลายรอบ ..
เราไม่มีพลังงานขนาดนั้น... 

สมัยก่อนเราจะพูดเยอะ กับลูกค้าจนเราเจอปัญหา...เจ็บคอ
คุณรู้ไหมว่า "ค่ายา"อย่างเดียวเลยนะที่ซื้อมารักษาอาการเจ็บคอ
มันแพงมาก! และบางทีถึงกับเจออาการ คออักเสบ..
ทำให้เราเรียนรู้เลยว่า ..หุบปากเถอะโยม... 
พูดเท่าที่จำเป็น และคิดเยอะๆก่อนพูด...

ยิ่งเวลา...เจอเหตุการณ์ที่ ลูกค้าโมโหต่อปากต่อคำ
เราจะต่อสู้และรับมือกับเหตุการณ์แบบนี้ "ด้วยความเงียบ"...
ใครเงียบสุด คนนั้นชนะ...555 
หาก "เริ่มทำตัวเยอะ..." เราจะกดโทรศัพท์เรียก "หัวหน้า"
ให้มารับ "กรรม" ต่อ...และเอาลูกค้าคนนี้ออกไปให้พ้นหน้าเรา 
ไม่ใช่ไร... มันมีลูกค้าคนอื่น "ต่อคิว" รออยู่ข้างหลังจ้า..ฮ่าๆๆๆ

หน้าที่เราไม่ได้มาเป็นทาสอารมณ์ของลูกค้าค่ะ
อยากด่า อยากระบาย สามีทิ้ง หมาตาย แม่พ่อเสีย...
ขอจงไป "ใส่อารมณ์ให้เต็มเหนี่ยวกับเจ้านายอิชั้นจ้าาาาา" 555
และสิ่งที่สำคัญสุด.... เราจะไม่ ต่อล้อต่อเถียง..กับลูกค้า
เราจะแค่ บอกลูกค้า "ว่า ได้...หรือไม่ได้" จบ...!
ต่อล้อต่อเถียง ไม่ใช่หน้าที่เราแล้ว
..มันเป็นเรื่องของผุ้บริหารต้องรับช่วงไป
โนว์สน โนว์แคร์ ไม่มีคำว่า "แต่..." ใดๆทั้งสิ้น...

อันนี้คือเรานะ ใครจะมีวิธีการแบบไหนก็เป็นเรื่องของคนๆนั้น
แต่ของเรานี่คือ เรา strong และเรา สุภาพ
ลูกค้าชั้นดี ผู้ดี มารยาทดี มีเยอะนะคุณ!
แต่ ลูกค้าที่ "ตรงกันข้ามทั้งหมดจากบรรทัดบน" มีเยอะกว่า 555

16

การให้บริการลูกค้า เราจะเจอ "หลายแบบคละเคล้ากันไป..." 
และเราจะมีมาตราฐานเดียว กับลูกค้าทุกคน
ไม่ว่า สีผิว สัญชาติ การแต่งตัว ของลูกค้าจะมาแปลกขนาดไหน
เราบอกตัวเองเลยว่า บรรทัดฐานหากเรามองแบบเท่าเทียมกัน
มันจะทำให้ ...การทำงานง่ายขึ้น... 
นั่นคือ หมายถึง ทุกคนคือลูกค้า จบ!

เราเคยโดนผู้หญิงผิวสี ต่อว่า ...
ว่าการที่เราไม่ได้ให้บริการนางแบบ "ทันทีทันใด"
ทั้งที่ๆ นางก็ไม่ได้ ต่อคิว..เข้ามารับบริการ
แต่จู่ๆ แหกโค้งเดินมาหาเรา เพื่อต้องการการบริการ
ในขณะที่ ลูกค้าตรงหน้าอีกหลายล้านคน ยืนต่อคิวรออยู่
... เราบอกนางว่า ให้รอก่อน..นางพูดเลย..
ที่ให้ชั้นรอเนี่ย เป็นเพราะชั้นเป็นคนดำ รึไง? 
ได้ยินดังนั้นแล้ว... ควันออกหู...
เราต้องหยุดให้บริการคนที่ต่อคิวยืนรอรับบริการตรงหน้าเลย
และหันไปบอกนางเบาๆ ว่า
"กูตาบอดสี...แยกไม่ออกหรอกว่า ใครผิวสีอะไร"
ต่อด้วย... "คุณไม่ได้ต่อคิว...
คุณมองไปสิว่าคนที่เค้าต่อคิวมาเนี่ย เค้าจะว่ายังไง"
*** ที่เยอรมัน การแซงคิวถือเป็นเรื่องที่
อาจจะโดนกระทืบได้ค่ะ ห้ามแซงคิวใครนะคะ***
พอพูดจบ ฉันก็.... เลิกใส่ใจนางผิวสีไปเรยจ้า...
ใส่ใจเฉพาะลูกค้าที่ต่อคิวมาตรงหน้า..
จบ.... 

12

วันก่อน...ตลกร้าย..คนแก่วายร้ายค่ะ
คุณลูกสาวมาก่อน เข้าคิวมารอรับบริการ
งานยังไม่จบ แม่ย่าแถเข้ามาเกาะเค้าน์เตอร์ 
เราก็บอกนางว่า ไม่เห็นป้ายเหรอว่า ให้ยืนห่างเว้นระยะ 1.5เมตร
คุณลูกสาวหันมาบอกว่า "แม่ชั้นเอง"
เราก็เงียบ เพราะเข้าใจเหตุการณ์แล้ว
แต่ แม่ย่าไม่เงียบเว้ย... โกรธ! ที่เราบอกนางให้เว้นระยะ

นางเดินมามองหน้าเรา และพูดว่า
"ชั้นไม่เข้าใจที่เธอพูด หูชั้นไม่ได้ยินที่เธอพูด"
และนางก็ชี้ไปที่ เด็กที่มาด้วย บอกว่า
"นี่คือหลานชั้นยืนใกล้ๆกันได้ไหม"

เราก็บอกนางว่า หากหูไม่ดี แม่ย่ามรึงควรไปหาหมอ หรือสัปเหร่อ นะคะ
แม่ย่าไม่หยุด..อีก... พูดต่อว่า
"เธอพูดอะไร ไม่เข้าใจเลย นี่ชั้นต้องการคนมาแปลที่เธอพูดให้ฟัง"
เพราะนางเห็น "หน้าเราว่าไม่ใช่เยอรมัน" !!! 
และนี่คือ "การดูถูก" สไตล์เยอรมัน...ที่เราชินแระ...

สิ่งที่..ตอบโต้ แม่ย่าได้ดีสุดๆคือ 
คือ เงียบค่ะ หากอยากชนะ...ต้องเงียบ
และหันไปพูดแต่เฉพาะกับ คุณลูกสาวของแม่ย่า
เลิกสนใจแม่ย่า และทำเสมือนแม่ย่าเป็น
สายลม..เหม็นๆ (คนละอันกันกับ สายลมเย็นๆ)
ลอยผ่านมาและผ่านไป..555 

เราทำแค่ "หน้าที่ของเรา" ที่เราได้รับคำสั่งมาให้ทำ
แต่ ลูกค้าส่วนมาก ไม่เข้าใจ และไม่แคร์
จริงๆแล้วตัวเรานะไม่มีปัญหาหรอก
หากคนพวกนี้จะทำตัวเป็นแม่เหล็กหนีบหนึบติดๆกันน่ะ
เพราะที่บริษัทเรามี security เดินตรวจทุกๆสิบนาที
คนไหนมีปัญหา โทรเรียกเจ้าหน้าที่ให้มา
"เชิญให้ออกจากร้านไปได้เลย"
ทำมาแล้ว มีมาแล้ว และไม่มีปัญหาด้วยค่ะ
เพราะ ที่รัฐที่เราอยู่หาก ทางร้านไม่ควบคุม
ค่าปรับเคสละ 5000Euro ต่อเคส...

เวลาที่เราเห็นคนแก่...คนพวกนี้เป็น กลุ่มเสี่ยงอันตราย..
เราพยายามอยากช่วย แต่... ก็ซวย โดนดูถูกกลับมา
อย่างที่เล่าให้ฟังน่ะแหละ 555
** เห็นผล...กรรม... ของการทำงานเกินหน้าที่ไหมล่ะคะ **
จริงๆมันเป็นหน้าที่ของ security ที่จะคอยตรวจดู..
แต่เราปากไวไป... ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น...

13
เรื่อง คนในที่ทำงาน...
เรามีเพื่อนเยอะนะ เราผูกมิตรกับทุกคน
แต่...เราไม่ชอบ สุงสิง...
มีไม่กี่คน โอเคๆ มีคนเดียวมั๊ง..
เพื่อนผิน(ผิน คือ ปินส์ มันมาจากฟิลิปปินส์)
เพื่อนผินจะเป็นเหมือน CNN มันรู้ทุกเรื่อง!
และเราก็คุยกับนางมากกว่าคนอื่น ... 

แต่นางจะออกแนว ..ชาวบ้านๆ ..
ชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
เช่นหากคนอื่นได้ สัญญาจ้างถาวร ทั้งๆที่เพิ่งทำงานได้ หกเดือน
ส่วนของนางต้องทำงานตั้งสองปี..กว่าจะได้
นางก็จะเอามาบ่นให้เราฟัง

ซึ่งเรื่องแบบนี้เรา "ไม่สนใจ" ไม่แคร์ด้วยใครจะได้อะไรยังไง
เพราะมันไม่เกี่ยวกับเรา
พูดง่ายๆ คนละสไตล์.... แต่ก็คบได้ค่ะ
เพราะที่ทำงาน นางก็ไม่ไว้ใจใคร 
เท่าที่เราเห็น นางจะพูดแต่กับเราคนเดียว
ในเรื่องที่สำคัญๆ แบบนินทาคนอื่นไรเงี้ยยยย 555

ส่วนเรานั้น.. ไม่สน ไม่แคร์ ไม่สุงสิง และไม่พูดถึง...
หน้าไหนทั้งสิ้น...
หลังจากได้ "บทเรียน" จากเพื่อนร่วมงานที่ดัดหลังเรา
เราก็ เข็ดไปเลย...
ตอนนี้กับทุกคนก็แค่ ฮัลโหล แอนด์ บับบาย...พอแล้วจ้า
แต่...หากใครต้องการความช่วยเหลือ
ขอมา หากทำให้ได้เราทำให้นะ
กับเรานี่คือ ไม่ต้องพูดเยอะ...สั้นๆได้ใจความพอ

เราลาออกจาก "วงการเมืองในที่ทำงาน" แล้ว..
เพราะมัน "เหนื่อยใจเกินไป" ที่จะเอาเวลาส่วนตัว
เวลาที่มีค่า เอาไปใช้แบบ "ไร้ค่า" 

เรื่องที่ทำงาน เราจะเก็บเอาไว้แค่ที่ทำงานพอค่ะ
ให้มัน จอด และจบที่ทำงานพอ ไม่พกกลับมาบ้าน..
ไม่พกเก็บไว้ในหัว...ในความคิด ไม่เอาเลย........

ที่เขียนมาลงบล๊อกนี้เพราะ รู้สึกเหนื่อยมากช่วงนี้
วิ่งขึ้นวิ่งลง ไปดูแลแม่สามี และงานที่ต้องทำก็ล้นมือมาก
พอไปทำงาน เลยทำให้นึกถึงว่า ...
ลองเขียนเรื่องที่ทำงานบ้างดีกว่า
เผื่อใครจะสนใจอ่าน อิอิ

สุขสันต์วันอาทิตย์จ้า... 
17












 



Create Date : 28 มิถุนายน 2563
Last Update : 28 มิถุนายน 2563 5:32:44 น.
Counter : 283 Pageviews.

15 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtuk-tuk@korat, คุณkatoy, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณnonnoiGiwGiw, คุณเนินน้ำ, คุณSweet_pills, คุณThe Kop Civil, คุณหอมกร, คุณSleepless Sea, คุณtoor36, คุณkae+aoe, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณตะลีกีปัส, คุณnewyorknurse, คุณlife for eat and travel

  
พูดน้อย เป็นเรื่องดีค่ะ คิดแบบนี้เหมือนกัน
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:6:46:22 น.
  
คุณแมกซ์เขียนเล่า ได้ดีมากอ่านเพลิน...

งานบริการลูกค้าไม่ค่อยได้ทำเท่าใด...ส่วนใหญ่ผมจะอยู่กับ
เพื่อนร่วมงาน โรงงาน หรือไม่ก็ที่ห้างสรรพสินค้า ที่ไม่เกี่ยวกับ
ลูกค้าโดยตรง

แต่ก็เคยเห็นลูกค้าบางคนก็เหลือร้ายจริง... บางครั้งดูซุปเปอร์
เขาไปเช็คของ ฝากขาย.. พวกรองเท้า... ราคาไม่แพงนะครับ
มีรองเท้าคีบเก่าวางแทน.. คงจะมีพวกโขมยมาหยิบใหม่ใส่แล้ว
วางของตัวเองแทน.. มันคงจะดึงตัวสัญญาณทิ้ง

คงไม่ดูภาพวงจรปิด.. ปล่อยมันไปเหอะ.. เพียงแต่แจั้งห้าง
เขาให้ช่วยดูแลหน่อย.. เป็นห้างชื่อเดียวกับคุณแมคนี่แหละ 555
เรานำของชนิดไปฝากขาย ๆ ได้ได้ดีเลยไม่อยากทำไรมาก

...
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:7:35:38 น.
  
555555+ อ่านของพี่แล้วเรสมีอะไรคล้ายกันหน่อยๆ
น้องก็ไม่ค่อยชอบยุ่ง้รื่องชาวบ้าน.. แต่รอบตัวที่สนิทกะน้องนี่คือ
วงในของออฟิตทั้งนั้น.. ก้อเอาเรื่องนั้นเรื่องนี้ม่เล่าทุกวัน..

พูดถึงเพื่อนที่ทำงาน​ น้องทำงานมาสิบปีได้เพื่อนมาหนึ่งคน
ที่สนิทเลยนะแต่ลอนนี้มันลาออกไปทำที่อื่นแล้ว​ ก้อยังสนิทอยู่..

แล้วเรื่องทำงานเกินหน้าที่.. อันนีเน้องรุ้ซึ้งมาก555+
ตอนน้องเข้าทำงานออฟฟิตนี้.. ตำแหน่งเว็ยดีไซน์
หน้าที่คือออกแบบหน้าเว็บและอื่นๆที่เกี่ยวกับเว็บ

ตอนนั้น.. มีรุ่นพี่คนนึงทำกราฟิกอยู่..
หลังๆนายมารู้ว้าอ่าวว.. นอกจากเว็บแล้ว
เทอทำสิ่งพิมพ์ได้ด้วยหรอ.. เท่านั้นแหละ
งานสิ่งพิมพ์ก้อมาโปรชัวร์หนังสือคู่มือ
รวมไปดึงดาราชีทของสินค้า​ กล่องแพคเกตจิ้ง

สักพักค้าให้พี่กราฟิกออก.. สรุปน้องเลยต้องทำ
ทั้งงานเว็บงานสิ่งพิมพ์​ สรุปคือรับใช้งานกราฟิกทุกอย่าง
ในออฟฟิตโดยที่... เงินเดือนเท่าเดิม5555+

นี่บอกจะหาคนมาช่วยหลายปีละ​ เค้าเปิดรับสมัควิศวะกร
ที่สามารถทำกราฟิกได้​ เพราะออฟฟิตขายพวกอุปกรณ์อิเลคทรอนิคส์เลยจะอยากได้คนมีความรุ้ด้านนี้​ แต่... วิศวะกรที่ไหน
จะมากินเงินเดือนกราฟิกถามหน่อย​ เพราะงั้นผ่านมาจะห้าหกปีแล้ว
ตำแหน่งนี้ก็ยังมีน้องทำคนเดียวเหมารวมยาวไปจร้าาา

ฮาาาาาา
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:9:58:37 น.
  
โทษทีค่ะพี่.. พิมพ์ในมือถือผิดถูกๆมั่วมาก55
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:9:59:45 น.
  
ทำอะไรชัดเจน ตรงไปตรงมาดีค่ะ เราชอบนะ ไม่ต้องพูดเยอะเนาะ
คนที่ชอบนินทาคนอื่นให้เราฟัง ลับหลังเราก็ต้องเอาเราไปนินทาให้คนอื่นฟังแหละ ไม่อยู่ในวงการน่ะถูกต้องสุด ๆ แล้วจ้า
อ่านแล้วก็เซ็ง JD ตัวเองนะ แ-่งมีข้อสุดท้ายว่า "อื่น ๆ ตามที่ไ่ด้รับมอบหมาย" สรุปคือ ต้องทำทุกอย่างนั่นแล....
โดย: เนินน้ำ วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:12:54:47 น.
  
ฟังเราพูดเข้าใจแต่แกล้งไม่เข้าใจนี่
คุณ Max แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีจังค่ะ

ใครเงียบสุด คนนั้นชนะ
ในหลายสถานการณ์โดยเฉพาะมีชนวนมาทำให้อารมณ์เราไม่สงบแบบนี้
ช่วยได้ดีเลยนะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:14:27:37 น.
  
ผมว่าเป็นการปรับตัว และรับผิดชอบในหน้าที่เยี่ยมยอดเลยครับคุณแม็กซ์ ผมในที่ทำงานไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ เผอิญเป็นช่างส่วนใหญ่จะผู้ชายเกือบทั้งหมด คุยทีเดียวรู้เรื่อง เรื่องพูดคุย นินทานี่แทบไม่มีเลยครับ ผมทำงานเฉพาะที่ทำงานเหมือนกัน กลับบ้านนี่ปล่อยเต็มที่ ได้เวลาพักผ่อน ทำกิจกรรมที่เราชอบ
เรื่องเครียด ๆ ผมเอาไปลงกับการออกกำลังกายหมดครับ ทั้งปั่นจักรยาน วิ่ง ผมว่าช่วยได้เยอะเหมือนกันครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:15:14:02 น.
  
Max Bulliboo Diarist ดู Blog
คุยสนุกเหมือนเดิมนะคะคุณแม็กซ์
เงียบกับลูกค้าแล้วมาลงกับสามีที่บ้านป่าวคะ อิอิ

โดย: หอมกร วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:19:28:25 น.
  
สวัสดีครับ แวะมาอ่านเรื่องสนุกๆครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:20:23:43 น.
  
งานที่ต้องทำกับคน มันก็เหนื่อยแบบนี้แหละ แต่เรื่องจริงนะ อย่าต่อล้อต่อเถียงมาก เงียบไว้จะดีเอง จบแบบง่ายๆ เลยเหมือนกัน

ทำงานเกินหน้าที่ก็ไม่ได้เงินเพิ่ม มันก็น่าท้อใจนะ ดังนั้นตามหน้าที่ก็พอ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 28 มิถุนายน 2563 เวลา:22:53:22 น.
  
สวัสดีค่ะ ช่วงนี้น้องซีกับมี้เก๋ยุ่งเลย เรียนออนไลน์ วันนี้แวะมาทักทายคุณแม็กซ์นะคะ คิดถึงเสมอ พรุ่งนี้ซีเปิดเรียนแล้วค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 30 มิถุนายน 2563 เวลา:8:28:27 น.
  
หูยยยย เป็นการเล่าเรื่องที่ทำง่านที่สนุกมากกกกกเลยครับพี่!!!
นี่ผมพูดจริง รู้สึกเหมือนตัวเองได้เข้าไปยืนท่ามกลางฝูงลูกค้าด้วยเลย

ใส่แมสนี่จริงครับ ยิ่งใส่แมสแน่นๆ แล้วพูดเยอะ หรือเดิน ๆ วิ่งๆนี่หายใจไม่ทัน ผมเคยใส่แมสบางๆ นี่แหละ วิ่งขึ้นบันได 8 ชั้น นี่แทบจะไปเข้าเฝ้าเง็กเซียฮ่องเต้.....

จำได้ว่าที่เยอรมันร้านค้าจะปิดเร็วมาก จริงๆ คงไม่เร็วมากหรือครับคงปกติของเค้าแต่คนไทยเราชินกับ 7-11 เปิดตลอด 24 ชั่วโมง นึกอยากจะออกไปซื้อทิชชูตอน 4 ทุ่มก็ออกไป ตอนนี้จะไปซื้อพิทาชิโอ ตอนทุ่มกว่า คือใกล้ะปิดน่ะครับ

ผมคงยังเป็นเหมือนพี่เมื่อก่อน ทำเกินหน้าที่ตลอด
ถ้าทำตาม JD ป่านนี้คงไม่ต้องไปซ่อมส้วมแทนธุรการ - -'' แต่คือไม่ทำก็ไม่ดีครับ เพราะธุรการบอกว่าไม่ว่างให้รอ แล้วส้วมมันพัง คนในชั้นก็ใช้ไม่ได้ แผนกผมเลยอาสาไปนั่งซ่อมให้เอง ซึ่งมันง่ายมาก แต่ธุรการขี้เกียจมา - -''

ปล. เขาค้อ Ep2 มาแล้วค้าบบบบบ
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 30 มิถุนายน 2563 เวลา:11:19:53 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

มาอ่านเรื่องการทำงานบ้างค่ะ
ก็สนุกสนานดี ด้วยลีลาการเล่าเก่งมากค่ะ
ทำงานในหน้าที่ของเราปลอดภัยที่สุดจริงๆนะคะ
และการเงียบไม่ต่อคำก็ใช้ได้เลยค่ะ

เพราะต่อให้ใครว่าเราเสียๆหายๆขนาดไหน
ไม่เจ็บปวดอะไรเลย เลือดไม่ไหลด้วย
มีแรงก็ด่าไป บ้าให้เต็มที่
ต้องทำเป็น ทองไม่รู้ร้อน ค่ะ ได้ผลสุดๆ

โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 30 มิถุนายน 2563 เวลา:11:59:40 น.
  

มาอ่านประสบการณ์กับคนมากมาย
ต้องใช้ความอดทนพอสมควร
โดย: newyorknurse วันที่: 1 กรกฎาคม 2563 เวลา:1:42:15 น.
  
แวะมาโหวตให้กำลังใจค่ะ
โดย: life for eat and travel วันที่: 1 กรกฎาคม 2563 เวลา:11:05:32 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 104 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**