กุมภาพันธ์ 2564

 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
22
23
24
25
26
27
28
 
 
9 กุมภาพันธ์ 2564
::: ชีวิต :::


ชีวิตมันคือ ของจริง.. 
ตอนที่เราอายุ 40 เราเริ่มมอง...เห็นชีวิตได้ไกลขึ้น 
และตอนที่เราอายุ 50 เราเริ่ม "มั่นใจ" ว่า เส้นทางต่อจากนี้ไป
มันจะต้อง "อยู่ให้ได้" ... 

สามีเคยเพ้อเจ้อ..ในช่วงแรกๆว่า ชีวิตหลังเกษียณ จะไปอยู่ไทย
เราก็ถามไปประโยคเดียว.. ถ้าเราตายไปไม่ได้อยู่ด้วย
และคุณแก่มากๆต้องนั่งรถเข็น..คุณอยู่ได้เหรอ?
อย่าคิดแค่ตอนที่แข็งแรงสิ
ต้องคิดตอนที่เราต้องการการรักษาพยาบาลด้วย

วัย 50+ ของเรา
เป็นวัยที่ ... การงานมั่นคงแล้ว แอร๊ยยย พูดแล้วเขิลล์
จริงๆเลยนะ มันไม่มีอะไรมั่นคงหรอกค่ะ 
เพียงแค่ว่า สัญญาจ้างถาวรได้มาแล้ว
บริษัทก็ยังสามารถ ถอดโละพนักงานทิ้งได้อยู่นะ

"มีงานมีการทำ" ใช้คำนี้ดีกว่า... ดูไม่ตอแหลดี 555
เมื่อวีคที่ผ่านมา บริษัทเทพนักงานทิ้ง...ไม่ต่อสัญญาจ้างงานให้
พนักงานหลายคนต้อง ไสหัวไปหางานใหม่ทำ..แม่เจ้า..
การตกงาน ในช่วง lockdown ช่วงโควิดระบาดนี่ ..
มันเลวร้ายมากๆค่ะ บอกเลยว่า น่าเห็นใจมากๆ

นอกจากมีงานมีการทำ เรามีเงินเก็บ เรามีหุ้นถือไว้ ถือไปงั้นๆ มือสั่นๆ
ไม่ได้จะทำตัวอินเตอร์ อยากเข้าวงการหุ้นนะคะ 
แต่บริษัทเป็นคนจัดการให้ "ลงทุนในหุ้นระยะยาว" ค่ะ
เพราะเค้ามองเห็นแล้วว่า กะอีแค่เงินเกษียณ
พนักงานเอาตัวไม่รอดตอนแก่เฒ่าแน่นอน
บริษัทเราดีมากๆเลยนะ ว่าป่ะ...
ล่าสุด บริษัทให้เงินมา 165Euro เป็นค่า "ตัดแว่นสายตา" ..
มีนายจ้างที่ไหน แคร์พนักงานขนาดนี้?
เราอ่ะ รักบริษัทนี้มาก รักเจ้านาย และดีใจที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
ปีนี้ ปีที่สิบแล้วจ้า...



ญาติ...ล่ะ ญาติ ??? ไม่เห็นพูดถึง?
คืองี้นะ อ่านแล้วอาจจะ เพลีย..เพราะเราเองก็ เพลีย
ญาติ เค้าไม่ได้เข้ามาอยู่ในชีวิตเรา ทั้งตอนทุกข์และสุข
ปีที่ผ่านมาที่ได้เจอกัน ก็ตามมาติดๆด้วยเรื่อง "ขอเงิน"
ซึ่ง สามีเรายื่นคำขาด ให้ตัดสินใจเอง
ถ้าไม่อยากมีเรื่องกับสามี ก็ต้อง งดให้เงินญาติ

เราคิดเรื่องนี้อยู่นาน..ว่า 
จะทำตัวเป็น "อีโง่" ยอมให้ญาติรีดไถ
มีความสำคัญก็ต่อเมื่อให้เงิน
และไร้ความหมาย เมื่อ "ปฏิเสธที่จะให้เงิน"

คนเราถ้ายังมี "กันและกัน" อยู่ในชีวิต
ตัวเราควรที่จะมี "ความหมาย" กับพวกเค้า
ทั้งตอนสุข และทุกข์ไม่ใช่เหรอ?
ถ้าไม่มีความหมายตอนที่ทำประโยชน์อะไรให้พวกเค้าไม่ได้
ก็แปลว่าเราไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของพวกเค้าเลย...
แล้วยังจะดึงดัน โง่เง่า ให้เงิน ต่อไปเพื่ออะไรเล่า..

เราผลิตแบงค์เองไม่ได้ ให้เงินไม่ได้ทันใจตอนที่เค้าขอ..
พอให้ไม่ได้ กลายเป็น เรื่องที่เค้าเลิกคุยกับเรา (ใช่ มีงี้ด้วย...)
ก็ถือว่า "เป็น บุญเก่า...ที่เค้าเลิกคุยกับเรา" ก็แล้วกันนะ 
ทางใครทางมันเถอะ .. 



ชีวิตช่วง ห้าสิบ...ปีกว่าที่ผ่านมา
เราดีใจกับ ประสบการณ์ชีวิตที่ได้พบได้เจอ
ได้เห็นทั้งบนบก ทั้งโลกใต้น้ำทะเล
ได้พบเจอคนดีๆทั้งตัวเป็นๆ และในบล๊อกนี้ 

เส้นทาง..จาก ห้าสิบปี ไปจนถึง หกสิบปี...
มันจะเป็นช่วงที่ สำคัญ..สำหรับเรา
เราไม่ต้องมา นอนเอามือก่ายหน้าผาก..
ถ้าตกงาน ถ้าพิการ ถ้าสามีตาย หรือถ้า ๆๆๆๆๆ จะทำยังไง

คือ อายุห้าสิบ+ เรารู้และมองเห็นได้ชัดว่า 
ถ้าเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น เราจะทำยังไง..คือรู้ล่ะ
สามีเราสร้างฐานที่ค่อนข้างมั่นคงเอาไว้ให้
แม้ว่าเราจะไม่ได้ร่ำรวย
แต่เราก็สามารถที่จะยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
แบบไม่ต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้นดินพื้นทราย

เราถามญาติเราที่อายุ 40กว่า ว่ามองเห็นอนาคตไหม
คือการคุยกับคนที่มีแต่วันนี้ กับพรุ่งนี้ ...
เค้าจะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคิดไกล
เสียเวลา...เอาเวลามานั่งเล่นเน็ต นั่งโพสบ้าๆบอๆบน FB ไม่ดีกว่ารึ?

ชีวิตที่เยอรมัน สำหรับเราและสามี 
เราต่อสู้กัน "ทุกปี" เพื่อที่จะ "ส่งเงินเข้ากองทุนฯ"
เพื่อที่ว่า เมื่อเรา "หมดแรงทำงานแล้ว" 
กองทุนฯเหล่านี้ ก็จะจ่ายผลตอบแทนมาให้ในรูปของเงิน 
ซึ่ง เมื่ออายุ 60 ไปจนถึง ตาย...
เรายังต้องกินต้องใช้ แม้ว่าจะแก่แค่ไหนก็เถอะ ต้องมีเงิน!
ไม่ใช่ให้ร่ำรวย แต่ให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ต่อไปได้
"ประกันสุขภาพ" ทีเยอรมัน เราจะต้องจ่ายไปจนกว่าจะตาย..

ยิ่งแก่... ประกันสุขภาพยิ่งสำคัญ
และเราก็ดีใจที่ เยอรมันให้ความสำคัญกับ "คนแก่" 
ดูสิ วัคซีนมา คนแก่ได้ก่อนใคร
แม่สามีได้รับวัคซีนป้องกันโควิดครบสองเข็มเรียบร้อยแล้ว
ไม่ต้องวิ่งออกไปประท้วง ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่ม รัฐบาลจัดการให้เสร็จสรรพ 
ระบบสาธารณสุขของเยอรมัน เรียกได้ว่า ดีจริงๆ 



ครอบครัวเราไม่มี "หนี้"
สามีเคยถามเรื่องกู้เงินซื้อบ้าน เมื่อตอนที่แต่งงานกันใหม่ๆ
ทั้งนี้นั้น มันขึ้นอยู่กับ "มุมมองส่วนบุคคล" จริงๆนะคะ
สำหรับเราแล้ว เราไม่ได้มองว่า บ้าน คือ ทรัพย์สิน 
เรามองว่า การกู้เงินมาซื้อบ้าน มันคือ "ภาระผูกพัน"
ที่จะ หลอนเจ้าของบ้านไปจนกว่า..ชีวิตจะหาไม่

จะว่าเราโง่ ก็ได้นะ แต่เราไม่เอา
เรายืนยันประโยคนี้มาสิบกว่าปีแล้ว
และก็ยังคิดเหมือนเดิม...มาจนถึงวันนี้
เราไม่ลูกนี่คือประเด็นหลักว่า ..
การมีบ้านเป็นของตัวเองโดยธนาคารเป็นเจ้าของ 555
คือถ้าไม่โลกสวย...ก็คงจะเข้าใจว่า
ถ้าผ่อนไม่หมด บ้านก็มีสิทธิ์ถูกยึดคืนเป็นของธนาคารได้ทุกเมื่อ

เรามาถึงเยอรมัน อายุ 37, 38 แล้ว
ที่ไทย ก่อนแต่งงาน เราเคยมีบ้านเป็นของตัวเองซื้อเงินสด
เราขายไปได้เรียบร้อย เมื่อตัดสินใจว่าจะปักหลักอยู่ที่นี่ 
และเราไม่ต้องการจะ มีภาระผูกพันแบบนั้นอีก 
อยากจะมีชีวิตแบบ อิสระ ... ไม่ต้องการ มีโน่น มีนี่
มีภาระ มีหน้าที่ๆจะต้องผ่อนโน่นนี่อีก
อยากจะแบบ ชอบที่ไหน ก็ย้ายไปอยู่ที่นั่นเลย ตอนแก่ตัวน่ะ

เราเห็นมาเยอะคนแก่ๆที่ไม่ได้ตายในบ้านของตัวเอง 
แต่ไปตายใน สถานดูแลคนแก่ ..ตายแบบไม่มีแม้แต่ญาติที่จะมาดูใจ

ชีวิต มันคือ ของจริง นะ 
เราคิดว่า ทุกช่วงของชีวิต
ต้องสามารถมองเห็นตัวเองในอนาคตให้ได้
ต้องหาตัวเองให้เจอ ว่า..ถ้าเกิดโน่นนี่นั่น ตัวเองจะเป็นแบบไหนยังไง
ที่เยอรมัน ไม่มีอะไรฟรี...บอกเลย 
ถ้าใคร ไม่ทำอะไรเลย ก็จะไม่ได้อะไรเช่นกัน

บางคนบอก เยอรมัน รัฐเลี้ยง.. เราขำ
เลี้ยงแบบไหนล่ะ? แบบหมาแมว เหรอ?
ถ้าใครชอบชีวิตแบบนั้นก็ เชิญตามสบาย

เรามีหน้าที่ต้องดูแลตัวเอง ดูแลสามี และดูแลแมวอีกตัว
เราแฮปปี้แล้ว เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด 
ทำงานให้ดีที่สุด และทำทุกวันให้ดีที่สุด 
ไม่ว่าโรคระบาดจะกระหน่ำกี่หน เราอยู่ได้..ต้องอยู่ให้ได้

อายุเลื่อนมาถึง 50+ เราดีใจที่ เราได้มายืนในจุดที่..
เราสามารถมองเห็นตัวเองในบั้นปลาย..
ไม่ว่า บั้นปลาย..จะเป็น สภาพไหนก็ตาม


ห่วงยางกู้ชีพ นั่น..คือ เงินเกษียณ
คือเงินจากกองทุนฯ หลายๆอันที่เราสร้างไว้
รวมไปถึงเงินเก็บอีกเล็กๆน้อยๆ ...

ห่วงยางอันเดียวคงช่วยอะไรไม่ได้มาก
ถ้าคนเกาะ เยอะเกิน!!! 555
ถ้าคนเกาะดันพ่วง "หนี้" มาซะมหาศาล...
ไงก็จม..! 

เรามั่นใจมากว่า ณ วันที่อายุเริ่มเข้าสู่วัย 60 
เราคงจะเห็นชีวิตตัวเองในอนาคตได้ ดีกว่าวันนี้ล่ะนะ


รักคนอ่านค่ะ
ไว้พบกันใหม่นะคะ 
ช่วงนี้เยอรมันโดนหิมะกระหน่ำ lockdown ก็ยังล๊อกกันแบบเมามันส์
มีเรื่องราวไทเกอร์ จอมยุ่ง จะมาเล่าสู่กันฟังอีก ในตอนต่อไปค่ะ
รักษาสุขภาพนะจ๊ะ 
















 

 



Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2564
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2564 17:56:13 น.
Counter : 430 Pageviews.

6 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณหอมกร, คุณสาส์นม้าขาว2017

  
ระยะนี้ เรา ๆ ระวังการใช้จ่ายอยู่ ไม่แน่นอนเรื่องการจ้างงาน
แต่ก็หวังว่าเขาจะจ้างต่อ 555
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:18:38:50 น.
  
เราจะคุยกันไปเรื่อยๆ ตอนวัยขึ้นเลข 6
ใช่มั๊ยคะคุณแม็กซ์ แล้วดูซิว่าชีวิตเราจะเป็นฉันใด
อยู่เยอรมัน ก็จะสั่งสมบุญกูศลตามคติทางพุทธยากหน่อยค่ะ
ต้องอาศัยกินบุญเก่าที่ได้สั่งสมมาในภพอดีตไปนะคะ

โดย: หอมกร วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:20:47:15 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

วางแผนชีวิตไว้ดีมากค่ะ
เมื่อไม่มีลูก อะไรๆก็ไม่ต้องสะสมแยะ
แค่มีหลักประกันพอเพียงชีวิตวัยหลังเกษียณ..ก็สุขใจวัยชราได้สบายๆค่ะ
มีไทเกอร์มาเติมเต็ม และเติมความวุ่นวายอีกหนึ่งชีวิต...รับรองสนุกแน่ๆค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:20:52:09 น.
  
ที่ทำงานผมโชคดีมากเหมือนกันครับ อาจจะไม่ดีเท่าของคุณแม็กซ์ พออายุย่างเข้า 40 จะมีหลักสูตรฝึกอบรม สร้างสุขสี่สิบ ให้ไปฟังบรรยาย ทำกิจกรรมกัน เตรียมพร้อม 20 ปีก่อนเกษียณ สอนเรื่องเงินออม สุขภาพ อะไรพวกนี้อะครับ
ผมก็แบ่งเงินเก็บไว้พอประมาณแล้ว คิดว่าตอนเกษียณไม่ลำบาก ไม่เป็นปัญหาแน่นอนครับ
อ่านบล็อกคุณแม็กซ์วันนี้ เหมือนเป็นเครื่องเตือนใจเลยนะครับ ว่าตอนเกษียณเราจะเป็นยังงัย ยอดเยี่ยมมากครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:21:50:03 น.
  
บริษัทก็ยังสามารถ ถอดโละพนักงานทิ้งได้ตลอด ก็แค่ชดเชยตามกฎหมาย โลกนี้ไม่มีอะไรที่มั่นคงจริงๆ แหละครับ

เราไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง มีเงินให้ใช้ฟรีๆ หรือบางคนไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าเงินคืออะไร เพราะระดับเขาไม่ต้องมานั่งจับเงินอีกแล้ว อยากจะได้อะไรก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นสิถึงจะเรียกได้ว่ามั่นคงหน่อย (เน้นว่าหน่อยเท่านั้น)
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:21:51:58 น.
  
อ่านเพลินเลยค่ะ อ่านแล้วก็ต้องมาสะท้อนถึงตัวเอง ขอบคุณที่ให้ข้อคิดดีๆ มีงานทำ มีเงินใช้ มีเงินเก็บ ชีวิตก็แค่นี้เองค่ะ ...ว่าแต่เกษียณแล้วกลับไปอยู่ไทยมั้ยค่ะ แนตกลับไปอยู่ไทยแน่นอนค่ะ
โดย: PrettyNatty วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:8:15:08 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 107 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**