ตุลาคม 2563

 
 
 
 
1
2
3
4
5
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
Good Morning Rescue Day 2 !!!! น้องนาดาล(aka โรเจอร์)ไปสู่ที่ชอบๆแล้วนะคะ อยากยิ้มได้ต้องอ่าน!
โอเค หลังจากเรื่องราว อลวนวุ่นวายเมื่อวานนี้ 
เราก็รีบโพสภาพน้องโรเจอร์ บน instagram
ถามเพื่อนๆว่า "นี่คือ นกชนิดไหน?"
เผื่อมีคนรู้... แต่มีสองคนที่เข้ามาตอบ..
เอิ่มมมม instagram ของอิชั้น
มี follower อยู่สองคนค่ะ จบนะ ไม่ต้องถามต่อแล้วนะ 555


(ภาพน้อง เดินออกจากถุงเข้าวัง อย่างสง่างาม...)

น้องเค้าก็ โคตรดี...เลยนะคะ นั่งนิ่งอยู่ในวัง..รอคนเข้าไปกราบไหว้
ไม่ขยับ ไม่ส่งเสียง ไม่อะไรเลย ..
แต่หากป้าเอื้อมมือเข้าไปใกล้มากเกินไป ก็จะโดน "ลูกตบทอนาโด" 
ใช้ปีก ตบๆๆๆๆ 555 ถ้าไม่เข้าใกล้ มันก็นั่ง "อ้วน" ของมันอยู่แบบนั้นค่ะ

เมื่อวานตอนจะสี่โมงเย็นแล้ว... 
เราก็โห... จิตใจว้าวุ่นสิ
เพราะ อีนกนี่ นั่งเหมือน "รอแม่มันกลับมา" ซึ่ง..มันไม่รู้ไงว่าเกิดไรขึ้น
และ หากมันไม่ได้ "อาหาร" และ "น้ำ" ข้ามคืน มันจะตายไหม?
ซึ่งก่อนหน้านี้เราไม่รู้ไงว่า น้องเค้าได้กินอาหาร /น้ำ ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

สามีถาม มันกินไรวะ? 
เราก็บอกสามีไปว่า ไม่รู้ว่ะ ถามมันแล้วมันไม่ตอบ!
คุณสามีก็พูดมาประโยคนึงด้วยความรักอย่างที่สุดว่า ..
Its not my problem, its yours alone!!!
E-ผัว ซึ่งตอนนี้กำลังจะกลายพันธุ์เป็นพวกเดียวกัน E-กา ....

ทำให้เราเริ่มเข้าใจว่า ... กรรมนี้ท่านได้แต่ใดมา
และกรรมนี้ ก็คงจะตกมาที่กูคนเดียวสินะ กับอีน้องเนี่ย ฮึ่ยยยย!!!
แหม..เราก็บอกไปว่า มรึง....ก็เราเห็นสถานการณ์ตรงหน้า 
อีกาไล่บี้จิกน้อง น้องมันบินยังไม่ได้ จะให้ กูเดินผิวปากผ่านไปเฉยๆ
โดยไม่ทำอะไรเลยเหรอ??? เอิ่มมม ชั้นทำแบบนั้นไม่ได้ว่ะ 

เอ๊ะ หรือเราเอา อีน้องนี่ ไปวางไว้ใต้ต้นไม้...ที่มัน "ตกลงมา" ดีไหม?
แม่มันจะกลับมาดูไหมวะ? 
และถ้าแม่มันไม่กลับมา.... อีน้องนี่ ตายห่าคืนนี้แน่นอน ชัวร์!!!
เพราะไหนจะอีกาตัวเบ้งๆ ไหนจะหมา แมว ที่เดินผ่านไปมา



ภาพเหตุการณ์จริง ณ จุดที่น้องร่วงลงมา...ตรงนี้เลยค่ะ 
คิดว่าแม่มันคงไม่กลับมา (อาจจะตายไปแล้ว เลยไม่ได้กลับมาหาลูก)
และ อีกา ยกพวกรุมคือ ไล่จิกๆน้องจากที่รังของเค้า
จนตกลงมากะพื้นอ่ะ ดูเอาเองว่า สูงขนาดไหน..แม่งงงงง

เลิกคิดไปได้เลยว่า จะเอาน้องกลับไปที่รัง...เพราะกูปีนขึ้นไปไม่ไหว
เห็นคาเฟ่ที่อยู่ข้างๆไหม?
คนเอาหมามานั่งจิบกาแฟตรึม เอ่อ...ในที่นี้
เราหมายถึง คนมานั่งจิบกาแฟ และเอาหมามาด้วยน่ะค่ะ 555
ไม่ใช่หมามานั่งจิบกาแฟ นะคะ ฮ่าๆๆๆ

เอาไงดีวะ? 
โอเค อันแรก อาหารต้องถึงท้อง ไม่งั้นตาย
อันที่สอง... เราไม่รู้ว่าน้องเค้า "บาดเจ็บ"ตรงไหนบ้าง
ก็เห็นมันนั่งเฉยๆ...ทำตัว "พองๆ"
หรือว่ามันเป็นแทคติก ป้องกันตัวเองก็ไม่รู้นะคะ 555

เปิดเวบ Amazon จะหาดูอุปกรณ์ป้อนอาหาร ให้ลูกนก
เปิดดู youtube ดูคลิปให้อาหารลูกนกที่คนเยอรมันทำไว้
หูยยย แม่งดู ยุ่งยากมากๆเลยค่ะ มันไม่ง่ายนะเว้ย
เพราะอันแรกสุดเลย ชั้นไม่ใช่ "แม่นก" !!!!! ฮึ่ยยยยยยย

เวบสุดท้าย...ที่เปิดดูคือ บรรดาเวบคลีนิคของ "สัตวแพทย์" 
เปิดดู "ราคา" ค่าตรวจ "นก" .. ราคาสูงสุดไม่เกินสี่สิบยูโร 
เอาวะ ... ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหน.... 
ไม่อยาก "ทำอะไรที่โง่ๆ" ลงไป แทนที่จะช่วยลูกนก 
มันจะกลายเป็น ฆ่าลูกนก ซะงั้น..
พูดง่ายๆคือ กลัวว่าจะทำอะไร ผิดพลาด และทำให้น้องเค้าตายน่ะค่ะ

ตอนนี้เลยเริ่มได้ความรู้มาว่า สัตว์
ถ้าตัวเล็กๆ ราคาจะเล็กลงตามขนาด 555(รึป่าวววว)

จากนั้นก็ search หา คุณหมอที่หน้าตา หล่อๆ .. เห้ยย มะช่ายยยยย
เราก็ เปิดหาล่ะ ต้องการคุณหมอที่ "เชี่ยวชาญเรื่อง นก..."
เพราะไม่ใช่หมอทุกคนจะรู้เรื่อง นก นะคะ
เหมือนหมอคนอ่ะ เค้ายังแยกมีหมอเด็ก หมอผู้ใหญ่ หมอผี อะไรก็ว่าไป...

ก็ไปหาอ่านรีวิว ... เจอ คุณหมอคนนี้...



คือคุณหมอคนนี้เค้าเชี่ยวชาญ สัตว์เล็กด้วย โดยเฉพาะ "นก" 
เราก็เลือกเลย...แม่งงง หน้าเวบดันไม่บอกราคาด้วยเว้ย เฮ้อ..
เอาวะ คิดในใจ ไหนๆจะ "ช่วยชีวิตน้องเค้าแล้ว" 
คงต้อง "เสียตังค์ล่ะนะ" ซึ่ง หากจ่ายตังค์ไปแล้ว น้องเค้ามีชีวิตรอด..
มันก็ โอเคชะมะล่ะ ... 

เรารีบ "ยกหูโทรหาคุณหมอเลย" ตอนนั้น สี่โมงกว่าแล้ว
จะทำ "นัด" เพราะคิดว่าช่วงโควิด หมา แมว หากป่วยก็จงฝึกทำนัดนะจ๊ะ
พนักงานรับสาย เราก็ เล่าสั้นๆ(เพราะศัพท์กูมีจำกัด...555)
เราบอกไปว่า เราไม่เคยมี สัตว์เลี้ยงในบ้าน 
ที่มีอยู่ตอนนี้คือ "สามีคนเดียว" ที่เลี้ยงง่ายมาก ... 

เราเล่าเหตุการณ์สั้นๆ ว่าเกิดไรขึ้น และเราไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหน
เราคิดว่า น้องเค้าคงจะอยู่รอดนานสุดคงไม่เกิน พรุ่งนี้ หรือมะรืน...

พนักงานบอก หากคุณนำ น้อง มาที่คลีนิคเย็นนี้ได้ ให้มาเลย
คลีนิคปิดตอนหนึ่งทุ่ม...
เค้าบอกว่า เราไม่ต้องทำอะไรเพิ่ม แค่เอามา "ยกให้เค้า" เลย
ทางคลีนิคจะจัดการที่เหลือต่อเอง..เพราะเคสนี้คือ ถือว่า ฉุกเฉิน

เห้ยยยยย มีงี้ด้วย...หราาาาาาาา 
เราก็ถามว่า แล้วมันมี "ค่าใช้จ่ายไหม" 
เค้าบอกเราว่า "ไม่มี" 
คำถามต่อมาคือ "ผัวล่ะ เอาไปยกให้ได้ป่าว หรือว่าคุณรับแต่ นก..?"
ฮ่าๆๆๆๆ ล้อเล่นๆ 

จากนั้น รีบจิก อีผัวให้ ขับรถไปที่คลีนิคด่วนๆเลย
เอาอีน้องนี่ ใส่ลังค่ะ ...ไปถึงคลีนิคก็ หกโมงกว่าแล้ว ...

เจอหน้าพนักงาน เราก็บอกเค้าว่า "ที่เราโทรมาไง.."
เค้าก็ "โอเคๆ เค้าเตรียม ตะกร้าไว้แล้ว เตรียมไว้ให้ น้อง"

คุณคะ วิธีการ "จับนก"จากกล่อง ขึ้นมาใส่ตะกร้า
(ตะกร้าในที่นี้คือ ตะกร้าแบบที่คุณใส่หมาแมวหิ้วไปหาหมอน่ะค่ะ)
เค้าจับได้ "มืออาชีพ" มากๆ อีน้องมรึงไม่มี ดื้อ ไม่มีตบ เค้าเลย
คงกลัวตาย 555

เราก็มีคำถามแค่ "สองคำถาม"
คำถามแรก... 
"เค้ารับอุปการะ สัตว์ที่เจ็บ หรือลูกนกที่เกิดอุบัติเหตุแบบของเรานี้"
เค้าได้อะไร ทางรัดถะบวย ช่วยเรื่องเงินเหรอ?

พนักงานบอก ... ไม่ค่ะ รัดบวยไม่เคยช่วยอะไรทั้งสิ้น
แต่ที่เค้าทำ ..เพราะ หมอบอกว่า มันเป็น "งานของเค้า"
และที่เค้าสามารถ "ช่วยเหลือสัตว์พวกนี้ได้" 
ก็มาจาก "เงินบริจาค" จ้ะ 

กรณีแบบ นก...คือ ช่วยอนุบาล จนกว่า น้องเค้าจะบินได้
และก็ปล่อยเค้าเมื่อเค้าโตแข็งแรงแล้ว ... 



หมอคะ กับเมีย หมอยังไม่มีภาพแบบนี้นะคะ 555 
เราเห็น งานที่เค้าทำแล้ว โคตรนับถือ ...
สามีอิชั้นควักเงินวางไว้ให้ ถือเป็นเงินบริจาคค่ะ 
ส่วน อีน้อง นาดาล(aka โรเจอร์) ก็นั่งอ้วน...รอคนมาปรนนิบัติ...

คำถามที่สอง... น้องนาดาลคือ นกชนิดไหน?
ในใจตอนนั้นลุ้น ขอให้เป็น นกแบบ exotic เถอะ นกหายาก ราคาแพง..

พนักงานหัวเราะ ลั่น.... บอกเราว่า นี่คือ นกพิราบ ห๊ะ ไม่นะไม่ ...
เธอมั่นใจเหรอว่า นี่คือ อินกพิราบ ที่ชอบครี่ใส่หน้ารถชั้นน่ะ ...



เค้าเปิดคอม...ให้ดูเลยว่า นี่คือ ภาพตอนโต....
และภาพล่าง คือภาพตอนเด็ก..



เห้ยยยย เหมือนกันเด๊ะ .... แง๊ๆๆๆๆ 
เพื่อนๆใน instagram ทั้งสองคนตอบผิดจ้า มันบอกว่านี่คือ นกพันธุ์เดียวกับ E-กา
ฮ่าๆๆๆๆๆ ผิดโว้ยยยยยยย 

โล่งอกนะเนี่ย ที่ ยกให้คลีนิคไปแระ..ฮ่วยยย นึกว่า นกหายาก 
สารภาพตรงๆนะคะ ความรู้สึกในตอนนั้นคือ ..
เหมือน แม่ที่หาพ่อให้ลูกไม่ได้ และไม่มีปัญญาเลี้ยงลูก! เลยค่ะ
คือ รู้ล่ะว่า ถ้าเก็บไว้ ลูกกูตายแน่ๆ ... 
ยกลูกให้คนที่เค้ามืออาชีพดูแล จะต้อง รอด..แน่นอน
เด๊ะ!!!! เลยค่ะความรู้สึกนี้.... 
แม้จะแค่ครึ่งวัน...ที่มี อีน้องโรเจอร์เข้ามาในชีวิต
ก็ "รู้สึกดี" ค่ะที่ได้ ช่วยชีวิตน้องเค้า

และได้ทำ ในสิ่งที่ "ถูกต้อง" 
คือการติดต่อ คลีนิค ยกน้องให้ ทางคลีนิคดูแลต่อไป..

เรื่องแบบนี้ นึกถึงทีไร ก็ "ยิ้มออกได้ค่ะ"



รักคนอ่านค่ะ 



Create Date : 07 ตุลาคม 2563
Last Update : 7 ตุลาคม 2563 15:38:08 น.
Counter : 283 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณSleepless Sea, คุณtoor36, คุณเริงฤดีนะ, คุณhaiku, คุณหอมกร, คุณkatoy, คุณสันตะวาใบข้าว

  
ให้มืออาชีพดูแลเลย ของบ้านเราไม่มีแบบนี้ ช่วยกันได้แต่แบบตามมีตามเกิด รอดบ้างไม่รอดบ้าง
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 7 ตุลาคม 2563 เวลา:20:07:29 น.
  
ปวดตา
ไว้มาอ่านใหม่นะคะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 7 ตุลาคม 2563 เวลา:20:54:43 น.
  
สวัสดีค่าาาาาาาา พี่แม๊กซ์ คิดถึงเช่นกันค่ะ

วัคซีนที่นั่นใกล้คอลดแล้วหรอ ดีใจด้วยค่ะ จะได้หายกังวลซะที .... พี่แม๊กซ์นี่คอคนรักสัตว์ตัวจริงเสียงจริงเลยค่ะ แต่ก็มันน่ารักนี่นะ จะไม่ให้รักได้งัย
โดย: PrettyNatty วันที่: 7 ตุลาคม 2563 เวลา:23:27:32 น.
  
Max Bulliboo Diarist ดู Blog
จบแบบแฮปปี้เขาไม่ใช้คำว่าไปสู่ที่ชอบๆ ค่ะคุณแม็กซ์

โดย: หอมกร วันที่: 10 ตุลาคม 2563 เวลา:22:46:47 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#16



Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 105 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**