มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog
ถนนสายนี้...มีตะพาบ กม.ที่ 170 :: เชย :: จีบกันแบบ "เชยๆ"!! แต่รักเราไม่เก่านะเฟ้ย


ตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้..มาได้ซักพักใหญ่แระ
เช้านี้เปิดมาเจอ blog ของ มี๊เก๋เขียนงานตะพาบ
(ตะพาบตัวแรกรึปล่าวเนี่ยยยย 555 ที่ออกเดิน อิอิ)
เห็นหัวข้อ..



เรื่องของเรื่อง...มันมีอยู่ว่า.. เมื่อวานเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันมาก..
นางเดินเข้ามาชวนคุย และอ่ะนะ ก็มีคำถามที่ "โดนถูกถามมาจนชิน!!!"
"ผัวคนนี้ ..ท่านได้แต่ใดมา.." 555
เฮ้ย จริงๆนะคะ คนพวกนี้แม่งสอดรู้สอดเห็นไม่เลิกอ่ะ ฮ่าาาา
คงจะสงสัยมานาน..เพราะอาจจะเหมาเข่งเอาว่า
ฉันนั้นเป็นพวกที่ "ชอบเปิบพิสดาร" "ชอบลองของแปลก" ไรแบบนี้รึปล่าวววว



คำถามต่อมาที่นางถามฉันก็คือ...
" เจตนาที่พยายามสุดฤทธิ์..เพื่อจะสอยสามีคนนี้
เพราะเธอไม่อยากจะอยู่เมืองไทยแล้วใช่ไหม"
ป๊าดดดด ตรงประเด็นเผ็ดร้อน เป็นอย่างยิ่งค่ะ

คำตอบ!!!! มาอ่านกันค่ะ
เราเจอกันผ่านเวบไซด์ community หาเพื่อน เวบหนึ่ง..
ที่ฉัน register ไว้นานมาก และแทบไม่ได้ใส่ใจมันเลย
"คำว่า หาเพื่อน" ไม่จำเป็นว่าจะต้อง "หาคู่" นะคะ..ชัดเจนนะ

ผู้หญิงคนหนึ่ง..ที่อายุตอนนั้น 37ปี
ทำงานตำแหน่ง General Manager มีลูกน้องสิบกว่าคน
เงินเดือน ณ ตอนนั้นคือ 60000บาทถ้วน..
ทำงาน 6 วันต่ออาทิตย์
เลิกงานกว่าจะถึงที่พักก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม..บางวันสามทุ่ม
เพราะ งานที่ออฟฟิตนี่คือ ยิ่งสาง ยิ่งเยอะ คนเก่าหมกเม็ดไว้เยอะมาก

มีบ้านเดี่ยว 80ตารางวา เป็นของตัวเอง ไม่ได้ผ่อน! ซื้อเงินสด
ซื้อด้วยเงินสดตั้งแต่ตอนที่ตัวเอง อายุได้ 32ปี
ไม่มีลูก ไม่เคยมี ไม่เคยคิดอยากจะมี ..
มีหมา และมันก็ตายจากไป ฮืออออออ
ไม่มีครอบครัวอีรุงตุงนังมาไถเงิน
มายืมเงิน หรือต้องส่งเสียใคร ไม่มีทั้งนั้นค่ะ
พูดง่ายๆ ... "เดี่ยว" ไมค์โครโฟน อ่ะเข้าใจนะ ฮ่าาาาา

บ้านที่เป็นเจ้าของอยู่นี้ ตั้งอยู่ที่พัทยาเหนือค่ะ
และ ไม่มีใครอยู่ด้วย ครอบครัวทางน้าและยาย
สองคนนี้คือคนที่เหลืออยู่ในโลกนี้
ก็ได้ย้ายไปปักหลักตั้งถิ่นฐานที่ ขอนแก่น
ซึ่งเราก็ ไม่ได้ติดต่อกันบ่อย เพราะไกล

และฉันไม่มีเวลา บอกเลยว่า ชีวิตนี้
ไม่ใช่ Family woman อ่ะค่ะ
น้า นี่คือจะมีปัญหาเรื่องเงิน...มาทั้งชีวิต..ฉันช่วยไปหลายหนเรื่องเงิน
ช่วยแบบ ถึงขนาด เทบัญชีเงินฝาก เงินเก็บของตัวเองทิ้งหมด
ยกให้เค้าไปหมด และ ทองที่เคยซื้อไว้ก็เอาไปให้เค้าหมด
เพราะเค้าจะ "เดือดร้อน" ไม่เลิก..
จนฉันต้องเป็นฝ่าย "เลิก" ไปเอง..เลิกคบ 555

ก็ต้อง เท้าความกันเยอะนิด...เพื่อที่จะให้ ท่านผู้ชม ใช้ Verb to เDา...ได้ง่ายๆว่า
จำเป็นเหรอที่ "จะพยายามหนีออกจากประเทศไทย" ทั้งๆที่ ชีวิตออกจะ ดี๊ ดี...
ไอ้ประเภท "หาสามี..เพื่อปลดหนี้" นี่ฉันไม่มีอ่ะค่ะ
ไม่จำเคยเอาเงินของ "สามีฝรั่ง" มาปรนเปรอตัวเอง หรือครอบครัวของตัวเอง
อันนี้ไม่ได้ จะว่าใครนะคะ ใครทำได้นี่ ถือว่าเก่งค่ะ ชื่นชม แต่ฉันทำไม่ได้อ่ะ

ณ ตอนที่อายุย่างเข้า 37 ปี...​และยังไร้คู่..
ฉันบอกตัวเองไว้เลยอ่ะค่ะว่า ถ้าตัวเองอายุ 40ปีเมื่อไหร่...
และยังไม่มีคู่..ฉันจะ "เลิกมองหาล่ะ" จะตั้งใจทำงานให้ดีๆ
จะใช้เวลาที่เหลือ ทำในสิ่งที่ดี อาจจะหันหน้าไปทำงานให้มูลนิธิ ไรแบบนี้..

การหาคู่!!! เนี่ย..."เหนื่อยมาก" นะคะ!!!!
ทำงาน หกวัน งานแม่งก็อย่างเยอะ และยุ่ง
เวลาส่วนตัวที่มีจริงๆคือ วันอาทิตย์...ที่กรูอยากจะพักจริงๆบ้างอ่ะ
เข้าใจป่ะ อยากจะนัดเพื่อนออกไปกินไรอร่อยๆบ้าง..
ไม่อยากจะ "เสียเวลา" เอาไปแบ่งให้ "คนแปลกหน้า"
ที่เรียงแถวกันหน้าสะหล๋อน เดินเข้ามาหา
เพื่อที่จะเข้ามา "เล่นเกมส์ด้านได้ อายอด
ถ้าโชคเข้าข้างก็อาจจะไปจบกันที่เตียงนอน" ไรแบบนี้ มันเริ่มเบื่ออ่ะคุณ!!!!

เพราะ "การเดท" ร้อยทั้งร้อย คือ ...
สวมหน้ากากเข้าหากันทั้งนั้นแหระ..บอกเลย!
ผู้ชายแค่...ต้องการ "หาสถานที่" (เอาไว้ฟันคู่เดท)
ผู้หญิงก็ พย๊าม พยาม หาเหตุผล..
ทำมั๊ยยยยยๆๆๆ ชั้นถึงต้องยอมไอ้หน้าลิงนี่ 555

เฮ้ย อันนี้ไม่ได้เขียนเพื่อเป็นแนวทางให้เยาวชนนะคะ
แต่เขียนออกมาจาก "ความจริงที่เคยเจอมากับตัว" อ่ะค่ะ
เพราะถ้าคุณไม่ รับทาน SะตอBerแหล มากเกินไป...
คุณๆที่เป็นผู้ชาย ที่ใช้เวลาส่วนมาก
ที่ website หาเพื่อน หาคู่นี้ก็น่าจะเข้าใจกันดีว่า 
เอิ่มมมมมมม มันเขียนว่า หาคู่ ..จริงๆแล้วอ่ะนะ
ผู้หญิงอ่านแล้ว เข้าใจว่า "หาคู่เพื่อจะแต่งงาน..."
ผู้ชายอ่านแล้ว เข้าใจว่า "หาคู่......นอน" เข้าใจตามนี้นะจ๊ะ

ฝรั่งส่วนมากไม่รู้จักสุภาษิตไทยที่ว่า
"อย่าชิงสุก ก่อนห่าม" หรอกค่ะ
ถ้าคิดจะเดทกับฝรั่งและพกเอา สุภาษิตนี้ไปใช้..
ฉันมั่นใจว่า .."เทอว์..ควรจะรักษาความสุก...เอาไว้บน คาน!!! จะดีกว่านะแจ๊ะ"

ที่เขียนออกมาได้แบบนี้..
เพราะ ตอนนั้นอายุ 37 ปีแล้ว โดนน้ำร้อนสาดมาบ่อย 555
และมันก็คือ "เรื่องจริงนะคะ.."

"สิ่งดีๆที่เข้ามาในชีวิตนั้น
ส่วนมากจะเข้ามาตอนที่ เราไม่ได้..มองหามันเล๊ยยย"


วันนั้นจำได้ ขณะที่ "วุ่นๆยุ่งShipหาย ในออฟฟิตส่วนตัว"
เห้ยยย มีออฟฟิตส่วนตัวด้วยน๊าาาา พูดแล้วคิดถึง ฮือออ
ก็ตกเย็นแระ เลิกงาน มาถึงที่พัก..คือพักใน กทม ไง...
เช็คอีเมล์ เจอ อีเมล์ที่ส่งผ่านมาทาง community ที่เรามี profile อยู่
เขียนมาแบบ...เอิ่มมม "เป็นงาน เป็นการมากคร่ะคุณ!"
สรุปได้ใจความสั้นๆว่า ...

"ผมได้อ่านเจอ profile ของคุณ และอยากจะเป็นเพื่อนด้วย
ผมไม่เคยมาเมืองไทยมาก่อนเลย ตั้งใจว่าจะมาเที่ยวที่เมืองไทย ปลายปีนี้
คุณช่วยแนะนำโรงแรมดีๆให้ผมหน่อยสิครับ
เอาที่ใกล้ๆกับที่ทำงานของคุณอ่ะนะ"

ป๊าดดดดดดดด !!!!! นี่เธอ!!!ชั้นน่ะ ไม่ใช่ Travel Agency นะยะ!!!!
ฮ่าๆๆๆ ตอบไปแบบนี้จริงๆค่ะ สั้นๆ..ได้ใจความ ฮ่าๆๆๆๆ

อีเมล์ฉบับที่สอง...ตามมาติดๆ..
"ผมจะต้องเดินทางไป Berlin Business trip
จะกลับมาอีกทีคือ อีกสองอาทิตย์ข้างหน้า
ผมขอที่ๆสามารถจะติดต่อคุณได้ เช่นอีเมล์ หรือเบอร์โทรนะครับ"

...  ฉันก็อ่ะ ให้ไป ให้อีเมล์ไป ที่อยู่ที่ทำงาน
เพราะเห็นคุณเค้าถามถึง พิกัด ที่ๆเราทำงานอยู่
และให้ เบอร์มือถือไปด้วยอ่ะค่ะ พร้อมกับ..เขียนว่า
ขอดูรูปหน่อยสิ ว่าปากหูคอจมูกอ่ะ มีครบป่ะ อยากเห็นอ่ะ 555...

สองเดือนผ่านไป..ไวเหมือนโกหก ..
ใช่ย่ะ ไม่มีการติดต่อจาก "คนๆนี้" อีกเลย
ฮึ!!!!!

และ จู่ๆ........ ก็มี voice message เข้ามาในทอสับ...
ตอนนั้นจำได้ว่า ทุ่มกว่าแร้ว กำลังจะออกจากออฟฟิตค่ะ
ก็ไม่ได้สนใจที่จะ "เปิดฟังหรอกนะคะ"
นั่งรถไฟฟ้า ข้ามฟาก..จากสีลม มาลาดพร้าว..ฮึ่ยยยย
แม่งไกล..
พอมาถึงห้องพัก อาบน้ำเสร็จนั่นแหละ ..
ตอนนั้น ใกล้จะสามทุ่มแระ.. ก็เปิดฟัง voice message

Oo คุณ...คนนี้อ่ะค่ะ หืออออ น้ำเสียงกระดี๊ กระด๊ามากกก
'' Hello my name is .... , I just arrive in your beautiful country ,
I stay at Sofitel Silom just opposite to your office ,
Could you please call me back , my room number is ...
I am look forward to see you. ''



เวลาตอนที่เค้าโทรมานั้น มันคือ "ห้าโมงเย็นค่ะคุณ"
แต่ตอนที่กรูเปิดฟังเนี่ย มันสามทุ่มแล้ว แอร๊ยยยยยยยยยย!!!!!
ไม่ใช่ ป่านนี้ โดนเก้ง บ่าง กวาง ชะนี คาบไปแDรก แล้วเหรอคะ!!!!!
อ๊ากกกกซ์ ยิ่งอยู่ใกล้พัฒน์พงศ์อีกตะหาก ฮือออออๆๆๆๆๆ

เอาไงดีวะ ... โทรๆๆ เช็คดูๆ ถ้าไม่โทรเค้าจะหาว่าไม่มีมารยาท!
โทรไปที่โรงแรมค่ะ น้อง Reception ของ Sofitel น่ารักมากค่ะ
อ่านต่อแล้วจะเข้าใจว่า น้องเค้าน่ารักยังไง?

เราก็โทรไปค่ะ ขอคุยกะ แขกที่พักห้องนี้(ตามที่เค้าฝากข้อความไว้)
คุณเค้ายังอยู่ในห้องนะคะ ฮ่าๆๆๆ สามทุ่มเนี่ยนะ น่ารักอ่ะ
ก็คุยกันค่ะ เค้าบอกว่า เพิ่งจะเช็คอินเย็นนี้เอง อยากเจอเรามาก
แต่เค้าพยายามโทรหาหลายหน
คือเราไม่ได้อยู่กะทอสับไง..ก็กรูทำงานอ่ะ ห่านนนจิก!
เจ้านายแม่งก็ชอบเรียกกรูจัง ประชุมห่านไรก็ไม่รู้ น๊านนาน...

คุณเค้า...บอกว่า ขอเจอตัวหน่อยได้ไหม...
อืมม์.... นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะยะ! ชั้นเหนื่อยเว้ย
ถ้าเทออยากเจอก็นั่งแท๊กซี่มาที่นี่สิ!!!
(แหม...แก่แล้วยังเล่นตัวฮ่ะ เด็กๆห้ามทำตามนะคะ)

เราก็พยายามบอกอธิบายว่า จะบอก Taxi ยังไงว่าให้มาส่งที่นี่
เค้าก็บอกว่า งั้นเดี๊ยวโทรมาอีกทีได้ไหม เค้าจะไปยืนรอที่หน้า Reception
เพื่อที่จะให้ Reception ช่วยคุยกับ คนขับ Taxi ให้...
เราบอกว่า ได้... สักพักก็โทรไปใหม่..

คุณเค้ามายืนรอที่ Reception แล้วค่ะ
น้อง Reception คนที่รับสาย เราก็พยายามอธิบายให้น้องเค้าฟัง
ว่า ที่พักเราคือที่ไหน ควรจะบอก Taxi ยังไงให้มาส่งที่นี่

น้อง Reception บอกว่า...
"พี่คะ .. มันจะดีเหรอคะ?
คุณเค้าดูเหมือนจะไม่เคยมาเมืองไทยเลยนะคะ
เค้าไม่รู้จักกรุงเทพเลยอ่ะค่ะ และตอนนี้มันก็ดึกแล้วนะคะ
ถ้าพี่เป็นฝ่ายมาที่นี่ น่าจะสะดวกกว่านะคะ"

เราก็ขอคุยกับคุณเค้าค่ะ บอกว่า รอที่ Reception นะ
อีก 30นาที จะไปถึงค่ะ
คุณเค้าดีใจม๊ากกกก บอกว่า เมื่อเธอมาถึง เดี๊ยวชั้นจ่ายค่าแท๊กซี่ให้เอง!
หืออออ หลอกล่อ นะยะ!!! ชิส์ ...

เอิ่มมมมมม แล้วความปลอดภัยของกรูล่ะคะ ห๊าาาาา มีใครห่วงมั๊ยยยย!!!

นี่พวกเทอเห็นชั้นมี "หน้าตา" เป็นอาวุธใช่มั๊ยคะ ฮือออออๆๆๆ
เอาไงดี???? ก็ได้ ..แหม.. เห็นความตั้งใจเนอะ..อยากเจอเรา
ก็ แต่งตัวสวยได้อีกค่ะ
ความรู้สึกตอนนั้น นี่กรูกำลังจะออกไปรับจ๊อบใช่มั๊ยคะ 555

กระโดดขึ้น Taxi ...ข้ามฝั่ง กทม จากลาดพร้าว มาสีลม..อีกกกกก
พอรถแท๊กซี่เริ่มใกล้จะมาถึงโรงแรม ..ดันนึกขึ้นมาได้ว่า !!!!
เห้ยยยย  มันไม่เคยส่งรูปมันมาให้ดูเลย หน้าตามันเป็นไงวะ!!!!

"ลุงคะ...(ตะกิดบอกลุงคนข้บ)
ลุงๆ เลี้ยวเข้าไปหน้าโรงแรม ขับให้ช้าๆมากๆเลยนะคะ
มรึงอย่าหยุดรถนะคะ พยายามขับไปช้าๆแบบโฉบอ่ะ เข้าใจป่ะ
เพราะเราไม่เคยเห็นหน้าคนๆนี้มาก่อน
ถ้าหน้าตาไม่เอาไหนนี่ ลุงรีบ ปาดรถออกมาและขับออกไปเลยนะคะ
เดี๊ยวจะส่งสัญญาณให้ ตกลงตามนี้นะคะ"

ฮ่าๆๆๆ ขำอ่ะ ลุงถึงกับ "หัวเราะ" ฮ่าๆๆๆๆ
ตอนนั้นที่รถเลี้ยวจากถนนใหญ่ เข้าไปหน้าโรงแรม..
เราเห็น ผู้ชายฝรั่งผอมๆคนนึง ยืนรอ สูบบุหรี่อยู่
พอเห็นรถแท๊กซี่เท่านั้นแหละ เค้าถึงกับรีบดับบุหรี่
และวิ่งรี่มาที่ รถ...

ตอนนั้น ในขณะที่ชั้น..หลบซ่อนตัวอยู่เบาะหลังค่ะ 555
แอบชะเง้อ โผล่หัวออกมานิดเดียว หน้ากระจก..
เห็นหน้าอีนี่!!!! เต็มจอ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ มันยิ้มกว้างมากกกกกกก

คือ กรูยังไม่ทันส่งสัญญาณให้ ลุงคนขับเลยนะคะ
อีนี่มันรีบ เปิดประตูให้
และ อีป้า ก็ ..ร่วงลงมาจากรถเลยอ่ะค่ะ 555

....​ เ ช ย .... ไหม กับเรื่องราวของคนคู่หนึ่ง...
ที่อยู่ห่างกัน "ข้ามทวีป" ...
และในที่สุด..เราก็ "หากันจนเจอ" ค่ะ ...

สามปีผ่านไป ถามคุณเค้า...ว่า
"ทำไมเทอถึงไม่ ส่งรูปของเธอให้ชั้นวะ???"
คำตอบคือ "ไม่มีเวลา งานยุ่ง" ฮ่วยยยยยย
แล้วอยากจะ "ออกเดท" เนี่ยนะยะ



ปอลิง... ฉันเป็นคน "ขอสามี" แต่งงานค่ะ ฮ่าๆๆ ไม่อาย ไม่มีอะไรน่าอายค่ะ
เพราะ ฉันบอกเค้าไปว่า
ถ้าเราไม่แต่งงานกันนะ
ชั้นว่า ชั้นคงไม่ฮึดสู้ชีวิตลำเค็ญแสนเข็นที่นี่แน่ๆเลยว่ะ!!!
เพราะหาผรัวใหม่ง่ายกว่าเยอะ ฮ่าๆๆๆ

คนที่มีชีวิตลำเค็ญแสนเข็นจากไทย และมาได้อยู่สบายที่เยอรมันนั้น
ถือว่า ดีมากๆค่ะ อิดสาค่ะ บอกตรงๆ

แต่ ...คนที่เคยมีชีวิตที่ดีๆ ทุกอย่างลงตัวแล้ว ไม่ต้องลำบาก
ดันจู่ๆ จะต้องมา พบเจอความลำบากที่เยอรมัน เนี่ยดิ!!!!
มันมีคำถามที่ ต้องทำให้คิด...ทุกคืนเลยว่า
"นี่เราจะเอาชีวิตเราที่ดีอยู่แล้ว มาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่เพื่ออะไร?"
ถ้าไม่ใช่...เพื่อที่เราจะได้
"ใช้ชีวิตที่เหลือนับจากนี้ไป กับผู้ชายคนนี้ คนที่เราเรียกว่า สามี" อ่ะค่ะ

ฉันเข้ามาเยอรมันด้วย วีซ่าท่องเที่ยวค่ะ ไม่ได้คิดว่าจะมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
เพราะเรายังเพิ่งจะเริ่มรู้จักกัน...
ปัญหาคือ สามเดือนที่อยู่ที่นี่ แม้ว่ามันจะ ลำบากชิบ..แต่..
มันมีอะไรลึกๆ บอกเราว่า.. ชีวิตเรามาถูกทางแล้วนะ
ผู้ชายคนนี้ล่ะ ที่เราต้องการจะเห็นตอนลืมตาตื่นนอน
ผู้ชายคนนี้ล่ะ ที่เราต้องการจะเห็นหน้าเค้า เป็นสิ่งสุดท้ายก่อนที่เราจะหลับตา..

สามีบอก..ในช่วงแรกที่เราเดทกันว่า
"ตราบใดที่เรามีกันและกัน เราจะฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆไปด้วยกันได้"
(เอิ่มมมม แต่ตอนกรูต้องไปเริ่มทำงานทาสในอีแมคฯนี่
กรูไม่เห็นหัวมรึงเลยนะคะ 555)

ไปแระคร่ะ ... บันทึกเรื่องเชย..ของสองคนตายายนี่เสรด
ก็ต้องไปทำตัวเป็น Ironwoman แระ..ผ้ารอรีดอีกกองพะเนิน ฮึ่ยยย
ขอบคุณที่เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ เลิฟๆๆๆ ค่ะ Smiley



Create Date : 12 มกราคม 2560
Last Update : 12 มกราคม 2560 19:25:44 น.
Counter : 411 Pageviews.

12 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtoor36, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณเรียวรุ้ง

  
เป็นเรื่องราวแบบตำนานรักเลย ผมอ่านไปขำไปเลยครับ น่ารักดีนะ (แต่แอบขำบางที่ีเหมือนกัน)
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 12 มกราคม 2560 เวลา:22:29:43 น.
  
อ่านไปก็ยิ้มไปค่ะเจ้

ดีจุงอ้ะ

อ่านแล้วอิจฉาาา 555

คนเราจะคู่กัน ต่อให้อายุเท่าไหร่ก็เจอกันจนได้เนาะ

ง่ะ อย่างนี้หนูคงต้องตัดอกตัดใจ อยู่คนเดียวไปเลยดีกว่าค่ะ 555 เพราะใช้เกณฑ์อายุของเจ้ที่บอกแล้วนี่ หนูเลยมาแระ 555555
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 12 มกราคม 2560 เวลา:22:33:22 น.
  
ปอลิง วันนี้หนูโหวตเต็มแล้ว พรุ่งนี้มาจัดให้นะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 12 มกราคม 2560 เวลา:22:33:43 น.
  
โหวตค่าา

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
pantawan Health Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 มกราคม 2560 เวลา:8:26:41 น.
  
อ่านอย่างตั้งใจอ่านเลยครับ 555 อยากรู้นะครับ

อ๋อเป็นแบบนี้เอง ...น่ารัก..

Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 13 มกราคม 2560 เวลา:11:21:57 น.
  
รู้จักแพท มานานเพิ่งจะรู้เรื่องความรักของแพท
เชยแต่ก็น่ารักดีค่ะ
บิ๋งจะมาไทย กรกฎา นี้นะคะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 13 มกราคม 2560 เวลา:15:33:23 น.
  
ขอแสดงความยินดีกับรางวัลที่ได้รับด้วยนะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 มกราคม 2560 เวลา:22:26:21 น.
  
ยินดีกับรางวัลที่ได้รับด้วยนะเจ้

เขียนต่อไปน้าาา หนูยังรออ่านและโหวตเรื่อยๆ ค่าา
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 14 มกราคม 2560 เวลา:16:53:02 น.
  
คุณแมกซ์มีเรื่องอะไรเชยๆจะเขียนด้วยเรอะเนี่ย ไม่น่าเชื่อ 555
หูววววว เงินเดือนหกหมื่น! โตเป็น GM ตั้งแต่ตอนที่อายุมากกว่าผมแค่สองปี สวดยวดไปเลยครับเพ่! มีบ้านเป็นของตัวเองแล้วด้วย แบบนี้ไม่รู้จะมีปั๋วไปทำไมเนอะ เย้ย!
คุณอนาคตสามีก็เมล์มาสุภาพดี เอาน่า เขาอยากเที่ยวประเทศเรา ต้องส่งเสริมๆ 555
ตกลงตอนนั่งแท็กซี่ไปเจอนี่คุณอนาคตสามีหน้าตาไม่ได้ขี้เหร่เนอะ เลยไม่ชิ่งรถหนีออกมา ^^
ยอมย้ายจากบ้านเกิดเมืองนอนมาเยอรมันเพื่อคุณสามีเลยนะเนี่ย แต่อยู่เยอรมันน่ะดีแล้วครับ เมืองไทยตอนนี้แต่ละอย่าง อูยยยยย.... (อยากหนีเหมือนกัน ถ้าตูมีตังค์ และเก่งภาษา และไม่ชอบอาหารไทย และส้วมเมืองนอกมีสายฉีดตูด และ... และเยอะจัง)

เรื่องคุณแมกซ์กับฝาละมีมันไม่เชยนะครับ มันแปลกใหม่ไฟแรงมาก
โดย: ชีริว วันที่: 14 มกราคม 2560 เวลา:21:54:46 น.
  


สวัสดียามเช้าครับ


ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 มกราคม 2560 เวลา:6:52:11 น.
  
สวัสดีค่ะ

อ่านไปยิ้มไปตามเคยค่ะ

เนื้อคู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอกเนอะ

นึกถึงเพลงพรหมลิขิตบันดาลชักพาเลยค่ะ

อยู่ห่างไกลคนละฟากฟ้ายังข้ามน้ำข้ามทะเลมารู้จักกันจนได้

น่ารักจังเลยค่ะ

เป็นเราคงไม่กล้าที่จะทิ้งชีวิตที่สมบูรณ์ทุกอย่างในเมืองไทย

ไปเสี่ยงกับการเริ่มต้นใหม่ในต่างแดนเป็นแน่

คุณเก่งจริงๆค่ะ

หรือเป็นเพราะความรักทำให้เรามีความกล้านะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีวันนั้นสำหรับเรารึเปล่า

แต่ที่แน่ๆหาแฟนเป็นต่างชาติคงยาก เพราะภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาไทยนั้นสำหรับเรามันคือภาษาต่างดาวดีๆนี่เอง

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
จารุพิชญ์ Review Food Blog ดู Blog
Raizin Heart Book Blog ดู Blog
Close To Heaven Review Food Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
life for eat and travel Parenting Blog ดู Blog
ควายเฒ่า Literature Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
multiple Diarist ดู Blog
ALDI Klaibann Blog ดู Blog
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 15 มกราคม 2560 เวลา:11:07:12 น.
  
สาวบ้านนี้สบายดีเหมือนเคยอ่ะนะ (ไม่อยากถามว่าสบายดีหรือเปล่าจ๊ะ เพราะคำตอบเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้ว)

ป้าลีไม่ค่อยได้อัพบล็อคช่วงนี้ ติดงานพันละวัน
หน้าหนาวกิจกรรมก็เยอะพอๆกับหน้าร้อนสำหรับป้าลี เพราะลูกสาวชอบเล่นสกี อีแม่ก็ต้องขี้เกียจไม่ได้ ต้องขยับตูดตามลูกอ่ะนะ

สกีไม่เท่าไหร่ แต่สเก็ตนี่สิ ขอบอกเลยว่าป้าลีเกลียดระดับโลก
แต่เกลียดยังไงก็ต้องเป็นมนุษย์แม่อยู่ดี จะยืนคอมมานด์ข้างสนามมันก็ไม่ได้ อายประชาชี ก็ต้องลงไปเหิรฟ้ากับลูก

แต่ก็สนุกดีอ่ะนะ เพราะใช้เวลาทำอะไรบางอย่าง

ป้าลีแวะมาเยี่ยมค่ะ แอบอิจฉาชีวิตสาวบ้านนี้ฝุดๆ จริงๆนะคะ
คนอะไร เลือกชีวิตได้เหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยว
โดย: Lee Jay วันที่: 15 มกราคม 2560 เวลา:16:37:15 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 74 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**