รัก,,,,บนสายรุ้งตอนที่ 13


"นายจะเอากล่ิองนี้ไว้ตรงไหน" เก่งถามผมขณะวางกล่องใส่สมุดบันทึกกล่องใหญ่นั้นไว้มุมห้อง

"ไว้นั่นแหละ เดี๋ยวจัดการเอง" ผมตอบขณะง่วนอยู่กับการจัดบ้านหลังใหม่ของผม

โมบายหอยมุกที่ไปซื้อมาจากถนนคนเดินในเชียงใหม่เดือนที่แล้วส่งเสียงก้องกังวาลยามปะทะกับสายลมหนาวของเดือนธันวา

ดึกแล้วเหลือเพียงผมคนเดียวกับความขาวนวลของแสงจันทร์ยามค่ำคืนกระทบผิวน้ำเป็นเงินวาวระยับ บางครั้งผมควรจะมีใครสักคนอยู่

ข้างๆในยามที่เหงาแบบนี้ไม่ใช่หรือ

ไดอารี่ในกล่องใหญ่ถูกจัดใหม่เพราะฝุ่นที่จับเขรอะ สีของมันเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหม่นตามกาลเวลา

ทันใดนั้นเองกระดาษสีขาวพับครึ่งก็หล่อนออกมาจากไดอารี่สีเขียวอ่อนนั่น ผมอดไม่ได้ที่จะหยิบมันและแกะเปิดออกอ่านอีกครั้้ง

จดหมายของเรย์ฉบับสุดท้ายน่ะเองก่อนที่จะบินไปเรียนต่อเมืองนอกใจผมสั่นและมือไม้เย็นอีกครั้งกับคำสัญญาของเขาที่ให้ไว้กับผม

นี่มันจะสามปีแล้วหรือ เวลาผ่านไปไวซะเหลือเกิน ดูโอโม่ของผมกับเขา ยอดเขาพูสีที่หลวพระบางนั่น มันจะเป็นไปได้ยังไงที่ใครจะมา

นั่งจำคำมั่นสัญญาไร้สาระแบบนี้

อีกอย่างผมกับเรย์ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยหลังจากนั้น เขาจะจำมันได้อยู่อีกหรือ ผมควรจะทำยังไงกับตัวเองดีนี่

รูปถ่ายของผมกับเขาบนยอดพูสียังแจ่มชัด แม้จะล่วงเลยมาเกือบสามปีแล้ว

ความว้าวุ่นเกาะกินใจอีกครั้งหนึ่ง อีกแค่สองเดือนก็จะครบกำหนดสัญญากันเอาไว้ เขาจะแปลกใจและดีใจไหมนะที่ผมสามารถมีเกสต์

เฮาส์เล็กๆในที่สวยๆน่าอยู่แบบนี้ได้

และผมจะสามารถมีความรู้สึกรักให้กับเขาจริงๆอย่างที่เคยมีให้กับกระรอกไหมนะ ถ้าได้เจอกันอีกครั้งและถ้าเขายังไม่มีใครในหัวใจ

ความกังวลแสดงออกทางสีหน้าของผมจนเก่งสังเกตุเห็นได้และอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามผมในเย็นวันหนึ่ง

ผมเล่าทุกอย่างให้เก่งฟัง ทั้งเรื่องของกระรอกและเรื่องของเรย์ เขารู้ทุกเรื่องทุกอย่างที่ผมเป็นแต่ก็ไม่เคยแสดอาการรังเกียจหรือขบขัน

ให้เห็นเขามักจะเงียบและพูดน้อย พูดในสิ่ที่จำเป็นจริๆ แต่คราวนี้เก่งดูจะสนอกสนใจและพูดมากกว่าทุกๆครั้้ง

"ต้นน้ำ เราว่านายมีคำตอบให้กับตัวเองแล้วหล่ะ เพียงแต่นายต้องการความมั่นใจเพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง" เขาบอกผมเหมือนอ่านใจผมออก

"ทำตามที่หัวใจนายเรียกร้องเถอะ นายเองก้เหนื่อยและเหงามานานแล้ว อย่าแคร์อะไรมากมายกับคนบนฟ้าเลย กระรอกเองคงจะดีใจ

มากกว่าที่เห็นนายมีความสุข

ฟังนะต้นน้ำ ความรักมันไม่ได้ถ่ายเทจากคนนึงไปสู่อีกคนนึงหรอก ความรักของนายกับกระรอกก็ยังสวยงามเสมอ และจะคงยังอยู่ตลอดไป

แต่มันแฟร์หรือที่นายจะปิดกั้นตัวเองไม่เปิดโอกาสคนอื่นให้เข้ามาในหัวใจนายอีก

ความรักของนายถ้ามันจะเกิดขึ้นอีกมันก็เกิดขึ้นจากจากหัวใจของนายจริงๆไม่ใช่ความพยายามอะไรของนาย และมันก็จะสวยงามในแบบ

ของมัน นายเองนั่นแหละอย่าเอาความรักครั้งโน้นกับครั้งนี้มาเปรียบเทียบกัน

อีกอย่างจะ สามปีแล้วที่นายไม่ได้ไปไหนเลย จมเจ่าอยู่ที่นี่มานานเราว่านี่ก็เป็นโอกาสดีนะที่นายจะได้พักผ่อนเปิดหูเปิดตาตัวเองซะมั่ง"

เก่งพูดและพูดมากกว่าทุกๆครั้งจริงๆ

"ขอบใจมากเพื่อน" ผมตบไหล่เขาเบาๆก่อนขอตัวไปอาบน้ำ นอนพักผ่อนหลังจากเหนื่อยล้ามาทั้งวัน

น่าแปลกดีเหมือนกันที่ผมรู้สึกตื่นเต้น วาบหวาม และลุ้นกับเหตุการณ์อีกไม่กี่วันข้างหน้า ความรู้สึกเหมือนการออกเดทครั้งแรกระหว่าง

ผมกับกระรอกแต่ถ้าผมไปเก้อล่ะ เรย์ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดนั้นเหมือนสามปีที่แล้ว ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนและจะจัดการกับความรู้ัสึก

ของตัวเองยังไงดี

ผมสลัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกคิดแค่เพียงว่าการเดินทางครั้งนี้เป็นการไปพักผ่อนของผมอย่างเดียวเท่านั้น

ผมจัดแจงจองตั๋วเครื่องบินและเคลียร์งานที่คั่งค้างให้แล้วเสร็จงานที่เหลือเก่งเก่งจะลงมาช่วยจัดการขณะที่ผมไม่อยู่ โชคดีที่สายการ

บินลาวมีโปรโมชั่นราคาถูกรวมที่พักหรูและรถรับส่งในราคาไม่กี่พันบาทให้














Create Date : 11 ธันวาคม 2550
Last Update : 11 ธันวาคม 2550 1:15:06 น.
Counter : 327 Pageviews.

0 comments
偷人三怕 Tōu rén sān pà สามเรื่องที่กิ๊กกลัว Kavanich96
(5 ก.ย. 2563 02:54:39 น.)
📢 ส่งยิ้มหน้าบล็อก 📢 โอน่าจอมซ่าส์
(24 ส.ค. 2563 10:12:33 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม. ที่ 259 "คำสาปหรือคำสอน" จันทราน็อคเทิร์น
(18 ส.ค. 2563 00:28:06 น.)
吻的次数 Wěn de cì shù กี่ครั้งที่ถูกจุมพิต Kavanich96
(9 ส.ค. 2563 07:29:52 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Pranrak.BlogGang.com

Bear leader
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด