lliliil Work it harder, Make it better, Do it faster, Make us Stronger liilill
space
space
space
<<
ตุลาคม 2562
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
space
space
14 ตุลาคม 2562
space
space
space

ถนนสายนี้มีตะพาบ:::: 238 - - -ในความทรงจำ

ผมเพิ่งเคยเขียนตะพาบเป็นครั้งแรก แอบเขินนิดนึงครับ 5555
แต่ลองดูนะครับ

ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 238   ในความทรงจำ
โจทย์โดย  คุณต่อ toorr36


คำว่าในความทรงจำ สำหรับผม คือ
“ความคิดถึง”

ตั้งแต่เกิดเลยครับ ผมกับพี่สาวถูกเลี้ยงด้วยคุณปู่คุณย่า เพราะพ่อกับแม่ต้องทำงาน
คุณย่ากับคุณปู่เป็นข้าราชการครับ พักอยู่ในวังสระปทุม
แต่เทียวไปเทียวมา เดินทาง 30 กว่าโลทุกวันเพื่อมาเลี้ยงผมกับพี่

ผมเป็นหลานคนเล็กสุดของคุณปู่คุณย่า
แม่เล่าว่า คุณย่าอยากนอนกลางวันนะแต่ผมไม่ยอมหลับ คุณย่าต้องกล่อมผมไปหลับตาไปด้วย 5555
งานอดิเรกของคุณปู่คือการถ่ายรูปผมกับพี่สาว ด้วยกล่องฟิล์มด้วยนะ สมัยนั้น
คุณปู่ถ่ายทุกวัน บอกว่า เราย้อนเวลากลับมาดูหลานในทุกๆวันที่โตไม่ได้
มีแค่รูปถ่ายที่บันทึกช่วงเวลานั้นเอาไว้ได้

ทุกเช้า คุณปู่คุณย่าจะพาผมกับพี่เดินเล่นในซอยบ้าน 
แล้วตอนเด็กนะ แม่ก็ชอบส่งต่อเสื้อ กางเกงของพี่ให้ผม 
มันเลยมีเหตุให้ผมต้องใส่เสื้อสีหวานๆ ลายหมีน้อยน่ารัก
คนแถวบ้านเลยทักว่าอ้าว อาหมวย 2 คนเลยหรอ
คุณปู่ต้องแก้ข่าวครับว่า นั่นน่ะอาหมวย คนนี้อาตี๋ เอาชุดพี่มันมาใส่น่ะ


ไม่น่าโตเลยเรา....ผมว่าผมก็เหมือนเด็กผู้ชายนะ  5555 


หลังจากผมโตเข้าโรงเรียนแล้ว ก็หมดภาระคุณปู่คุณย่าแล้วครับ 
และท่านก็อายุเยอะเลยไม่ค่อยชอบเดินทางไปไหน
แต่ทุกปี เราจะรวมญาติกัน และทุกครั้งผมกับพี่คือเหตุผลเดียวที่ท่านจะยอมออกจากบ้าน
ถึงจะโตแล้วแต่ทุกครั้งที่เจอกันคุณปู่จะถ่ายรูปเราแล้วล้างเก็บเอาไว้
จนป้าๆลุงๆ ยังอิจฉาว่าถ่ายหลานมากกว่าลูกอีก

ตอนนี้นผมคิดว่า นอกจากพ่อแม่แล้ว ก็มีปู่กับย่านี่แหละที่รักผมมากๆ

พอเริ่มโต ผมเริ่มเข้าหาท่านน้อยลง นั่งเล่นทำนั่นทำนี่ไม่ได้ติดท่านเหมือนเมื่อก่อน
ท่านก็ได้แต่นั่งดูผมเดินไปเดินมา ในขณะที่ท่านแก่ชราลงมาก

จนวันนึง คุณปู่จากไปอย่างกระทันหันเนื่องจากล้มหัวฟาดพื้นขณะพักอยู่กับอาที่เยอรมัน
ตอนนี้ผมน่าจะซัก10 กว่าขวบ ไม่มีงานศพอะไรทำให้ผมเองก็ไม่รู้สึกถึงการสูญเสีย
บางอารมณ์ยังถามพ่อเลยว่าคุณปู่ตายแล้วจริงหรอ

หลังจากคุณปู่จากไป คุณย่าขอกลับมาอยู่ไทยที่วังสระปทุมกับป้าอีก 2 คน
เมื่อคุณปู่ไม่อยู่ พ่อก็พาผมกับพี่ไปหาคุณย่าบ่อยขึ้นจะได้ไม่เหงา
ทำให้ผมกลับมาสนิทกับคุณย่าอีกครั้ง เดินไปเดินมาก็มานั่งพิงคุณย่า 
เดินเล่นด้วยด้วย และจำได้เลยว่าคุณย่าสอนให้ผมดูดาว
นั่นมุกจีบสาวผมเลยนะ เห็นดวงตรงนั้นไหม 5555

และเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น 
คุณย่าเส้นเลือดให้สมองแตก เดินไม่ได้ ขยับมือไม่ค่อยได้ และพูดไม่ได้
ตอนนี้ผม ม. ต้นแล้วครับ รู้เรื่องเยอะแล้ว 
ไม่ค่อยมีใครอยากให้ไปเยี่ยมคุณย่า เพราะกลัวติดเชื้อ 
ผมเลยไม่ได้เจอคุณย่ามาเป็นปี ไม่สิ ผมว่า 2ปีได้

จนวันนึงรวมญาตินั่นแหละครับ คุณย่าดีขึ้นพอจะเดินทางได้ ป้าโทรมาถามพ่อว่าผมกับพี่จะไปไหม
ถ้าไปจะพาคุณย่าไปเจอ 
พอคุณย่ามาถึง ผมกับพี่ก็ไปนั่งกอดคุณย่า ปมหอมมือท่านบอกว่าคุณย่าหอมเหมือนเดิม
คุณย่ายิ้มเลยครับ ยิ้มตลอดเวลา
ป้าถามว่าจำได้ไหมว่าใคร คุณย่าก็พยักหน้า
แล้วก็พยายามยกมือเรียก “ปาล์ม” “ปริ๊นซ์”
ป้ากับคนอื่นๆ ตกใจมากเลยครับ เพราะนั่นคือคำที่คุณย่าพูดได้เป็นครั้งแรก

แล้วมันคือชื่อพี่กับผม

และอีกคำที่ท่านพูด คือ
“รัก”

แล้วก็นั่งยิ้มอยู่แบบนั่นละครับ ไม่นานท่านก็กลับไปพัก เพราะได้เจอพวกเราแล้ว

และผ่านในปีนั้น ผมน่าจะ ม. 3 เพราะผมไปเรียนพิเศษอยู่ที่เสาวรีย์
พ่อก็โทรมาบอกว่าให้ไปเจอกันที่ศิริราช คุณย่าป่วยมาก

งงครับ ทั้งงง ทั้งตกใจ ศิริราชไปไงวะ แต่ก็ต้องไปให้ได้
เกือบ 2 ชั่วโมงผมก็ถึง รพ พ่อบอกให้มาตึก ICU
พอไปถึง ญาติๆ ป้า ลุง อา ยืนอยู่หมด พี่สาวผมด้วย 
พี่สาวบอกว่าเข้าไปพร้อมกันนะพี่รอปริ๊นซ์อยู่

ทุกคนเข้าไปพร้อมๆ กันครับ 
สิ่งที่ผมเห็นคือคุณย่าที่ไม่รู้สึกตัว และใช้เครื่องช่วยหายใจ 
ผมยืนอยู่ปลายเตียง ลูกๆคุณย่าเข้าไปกอดแล้วกราบคุณย่า จนถึงพ่อ และพี่สาว
ผม...ไม่เข้าใจ หรือตกใจ หรืออะไรซัก ได้แค่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดนิ่งๆ
จนพ่อเดินมาดึงเข้าไป บอกว่า กราบเท้าคุณย่านะ
ผมก้มลงไปกราบ...ในหัวคือ มันเกิดอะไร เรื่องจริงรึเปล่า
ผมถามว่าหอมคุณย่าได้ไหม คุณย่าจะติดเชื้อไหม
ป้าบอกว่าได้ ไม่เป็นไร ผมก็หอมแก้มคุณย่า โดยที่ไม่ได้พูดลาคุณย่าซักคำ

 
ท่านไปคืนนั้นละครับ

ถึงวันนี้สิบปีมาแล้ว แต่ทุกเรื่องราวตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันผมยังเก็บไว้ในใจเสมอ
ว่าครั้งหนึ่งมีใครอีกคนที่รักผมมากขนาดนั้นอยู่
ถามว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะพูดอะไรกับคุณย่าตอนนั้น

ผมคงพูดว่า “รัก” คำเดียวกับที่คุณย่าบอกผม

เคยคิดว่า...ความรู้สึกนี้มันคือความคิดถึงคนที่ไม่สามารถคิดถึงได้อีกต่อไป
แต่ลืมไปครับว่า คุณย่าไม่ได้ไปไหน...

 
“แค่เปลี่ยนจากอยู่ในสายตา มาชัดเจนยิ่งกว่าในความทรงจำก็เท่านั้น” 
 
....คิดถึงนะครับ....



Create Date : 14 ตุลาคม 2562
Last Update : 14 ตุลาคม 2562 10:56:54 น. 24 comments
Counter : 388 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณเริงฤดีนะ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณnonnoiGiwGiw, คุณJinnyTent, คุณThe Kop Civil, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณตะลีกีปัส, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse, คุณkae+aoe, คุณหอมกร, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณtoor36


 
เป็นความรักความผูกพันที่มีต่อกันจะนานสักกี่ปีก็คงอยู่มิเคยลืมเลื่อน

และหายไปได้จากกาลเวลาค่ะน้องปรี๊นซ์


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:11:30:33 น.  

 
คุณปู่คุณย่าคงรักคุณปรินซ์มาก เลยถ่ายภาพด้วยฟิล์มบ่อย ฟิล์ม
ม้วนหนึ่งก็หลายเงินนะครับ 555

หลายคนที่เริ่มโตเป็นหนุ่มสาว เริ่มอยากมีโลกส่วนตัว ห้องส่วนตัว
แยกอยู่เงียบ ๆ เลยห่างคุณย่าไปบ้าง

คุณย่าคงสอนให้ ฟังเดี่ยวเปียโน น๊อคเทิร์นคุณปรินซ์เลยชอบด้าน
ดนตรีแล้ว จำคุณย่าสอนให้ดูดาว ดูดวงจันทร์เลยเป็นที่มาของ
ชื่อ จันทราน๊อคเทิร์น..ใช่เปล่า (เดา)

อยู่ในวังด้วย ผมได้แต่เฉียดไปแถวนั้นครับ สะพานหัวช้าง 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:12:45:49 น.  

 
ความทรงจำหลายบล็อก
อ่านแล้วน้ำตาซึม
รวมถึงบล็อกของ Little Prince ตี้น้อยตัวกลมแก้มยุ้ยน่าเอ็นดุด้วย


ชีวิตคนเมืองหลวง พ่อทำงาน แม่ทำงาน
โชคดี LP ไม่ต้องไปอยู่ Nursery มีคุณย่าคุณปู่ช่วยดูแล
สายสัมพันธ์ตามสายเลือดสร้างเด็กให้เติบโต
ท่ามกลางความรัก

การจากกันโดยมิได้คาดฝันของบุคคลที่เราเคารพรัก
และเรารู้สึกว่า..เราเป็นที่รัก
เป็นความทรงจำที่สะเทือนใจ และจะฝั่งในความรู้สึดมิรู้เลือน

*เราเป็นคนดี ทำแต่เรื่องราวดีๆ คุณย่าคุณปู่
บนฟ้าจะภูมิใจใน 2 หลาน ค่ะ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:13:02:56 น.  

 
ไปปั่นงานแพรบแดวมาใหม่


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:15:55:07 น.  

 
เป็นความทรงจำที่อบอุ่นและน่าใจหาย
อ่านแล้ว ดูครอบครัวคุณปริ๊น (อนุญาตเรียกตามเรื่องที่เล่านะคะ)
เป็นครอบครัวใหญ่ และอบอุ่นมาก
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดาเนอะ

ทุกคนพอโตขึ้นมา บุคคลอันเป็นที่รักก็เริ่มทะลอยจากลา
ยิ่งอายุมากขึ้นเท่าใด คนรอบตัวก็เหมือนใบไม้ร่วง
อีกไม่นานก็คงถึงคิวของเราเป็นวัฎจักรชีวิต

คุณตาคุณยายพี่เสียแล้วค่ะ
คุณตาจากไปก่อน ถัดมาก็คุณยาย
ตอนนี้ บ้านสองหลังที่สะเมิง พ่อกับแม่พี่เป็นคนดูแลอยู่

พี่เป็นลูกคนเดียว มามีครอบครัวในตัวเมือง
ก็ได้แต่ไป ๆ มา ๆ ส่วนลูกหลานคนอื่น
ต่างก็แยกย้ายไปมีครอบครัวกันหมด
มีแม่คนเดียวที่มีบ้านอยู่ในรั้วเดียวกับบ้ายยาย

ตอนนี้เลยต้องปิดบ้านหลังหนึ่งไว้
พี่กลับสะเมิงที ก็ไปนอนที
แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่
กลับมานอนบ้านในเมืองเพราะห่างกันแค่ 50 กว่าโลเอง



โดย: JinnyTent วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:18:21:33 น.  

 
อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความรักเลยครับ
อ่านแล้วพี่คิดถึงคุณตาคุณยายที่จากไปเหมือนกันครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:18:34:54 น.  

 
ซึ้งจัง


โดย: VELEZ วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:19:34:38 น.  

 
ความทรงจำที่So sad..



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:19:39:58 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

แอบน้ำตาคลอ พราะเป็นคนที่อยู่กับพ่อแม่ปู่ย่าตายายมาตลอด
ตั้งแต่เล็กจนทำงาน
คุณย่าคงรักคุณปรินซ์และพี่สาวมากๆนั่นเองค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:20:21:24 น.  

 
โอยยยย.. เศร้าาาง่ะ​ ความทรงจำยังชัดเจน​ คิดถึงtoo


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 14 ตุลาคม 2562 เวลา:21:55:59 น.  

 
"รัก" ที่คุณย่ามีให้คุณปริ๊นซ์และพี่สาวเรียกว่ารักแท้นะคะ
ตอนท่านเอ่ยชื่อและคำว่ารักเป็นวินาทีที่น่าประทับใจ
และเป็นความทรงจำที่ล้ำค่ามากค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:0:30:24 น.  

 

ถึงย่าจะจากไปแล้ว
แต่ความทรงจำดีๆ คิดถึงแล้วก็สุขใจนะคะ


โดย: newyorknurse วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:4:20:33 น.  

 
น้องซีตอนนี้ ตายายเลี้ยงค่ะ เพราะมี้ต้องทำงาน ซีกลับจาก ร.ร. ก็ต้องอยู่กับ ตายาย ยังไม่พร้อมที่จะคิดถึงวันนั้นเลยค่ะ ใช้เวลากับตายายไปนานๆ


โดย: kae+aoe วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:8:56:38 น.  

 
เป็นความทรงจำที่ประทับใจมาก
เรียกน้ำตามาคลอได้เลย
พี่ไม่เคยมีคุณปู่คุณย่า หรือคุณตาคุณยาย
มาถึงวันนี้ก็ไม่มีหลานย่าหลายยายอีก
แต่ความผูกพันแบบนี้ก็ซึมซับได้ไม่ยากเลยค่ะ

ดีใจที่คุณปริ๊นซ์ไปเขาใหญ่แล้วมีความสุข
ไม่เจอรถติดมหากาฬด้วย นับว่าดีเลิศ
ส่วนพี่กลับวันจันทร์ค่ะ ปิดบ้านล้อหมุน 10.30
แวะกินกลางวันร้านตามสั่งชาวบ้านๆที่คุ้นเคย
อาหารอร่อยถูกปาก ค่าเสียหาย 3 คนกิน 105 บาท
เขาใหญ่ไม่ได้แพงเว่อร์ไปหมดทุกอย่าง
ต้องอยู่เป็น กินเป็น ดีกว่าอยู่กทม.เยอะเลยค่ะ

พี่มาถึงบ้านกรุงเทพฯก่อนสองโมง รถไม่ติดเลย
ถนนถึงขั้นว่างมาก คนขับใจเย็น วิ่งมาสบายๆ
พี่กับไอ้นุ้งหลับมาเลย



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:10:48:31 น.  

 
ด้วยความยินดีค่ะ

และก็ไปแปลก ๆ เพราะพี่ก็เป็นเช่นกัน
ไอ่อาการที่กลับมาแต่ร่างเนี่ย 555
เวลาที่ไปเที่ยวที่ไหนแล้วชอบมาก ๆ
มักจะทิ้งใจไว้ให้เสมอ 5555


โดย: JinnyTent วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:12:01:11 น.  

 
ว๊า พิมพ์ผิดหลายบ้านแระ
จะบอกว่า ไม่แปลก 5555


โดย: JinnyTent วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:12:01:33 น.  

 
วันนี้มีแบดมินตันเดนมาร์ค โอเพ่น ทรุยิงสดให้ทั้งวัน
กับเย็นนี้บอล ไทย - ยูเออี
คอกีฬาได้ตามเชียร์กันยาว ๆ เลยครับ 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:14:12:29 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

เรื่องจริงยิ่งกว่านิยายหลายเท่า
เล่าแบบซอฟท์ๆ จะได้ดูกุ๊กกิ๊กหน่อยค่ะ

ขอบคุณกำลังใจให้ตะพาบด้วยค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:15:19:54 น.  

 
เราไปวันอาทิตย์ที่แล้วค่ะ ตอน 11 โมง ถนนโล่งมาก ที่จอดรถก็ยังหาไม่ยาก
แต่พอใกล้เที่ยงปุ๊บ คนเต็มห้างไปหมดเลย


โดย: VELEZ วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:16:09:50 น.  

 
จริง​ อดใส่เสื้อญาญ่าเลย​ แต่คิดอีกทีก้อดี​ พี่จะได้ไม่เปนแหรมตุ้ม​ 5555


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:21:06:00 น.  

 
⚽🇹🇭⚽🇹🇭⚽🇹🇭⚽🇹🇭
วันนี้ช้างศึกเล่นไม่เลิกจริงๆ
นิชิโน๊ะ วางตัวผู้เล่นดีมาก
กล้าเล่นทุกตัว
เอกนิษฐ์ ปัญญา 18 ปี เด็ก เชียงราย ยูไนเต็ด
เก่งมาก ป่วนกองหลัง UAE ได้ตลอดเวลาที่ลากลูกขึ้นมา

ธีระศิลป์ ก็สุดยอดดังเดิม
วันนี้เล่นได้ใจคนไทยจริงๆ

จะวิ่งออกไป ต่อBlog ก็เกรงใจคนอยู่ใกล้ตัว
🇹🇭⚽❤️🇹🇭⚽❤️🇹🇭🙏❤️🇹🇭⚽❤️🇹🇭⚽❤️


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:21:10:49 น.  

 
จันทราน็อคเทิร์น Diarist ดู Blog
ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดีจ้า



โดย: หอมกร วันที่: 16 ตุลาคม 2562 เวลา:8:23:25 น.  

 
ปรินซ์ทำพี่ร้องไห้อ้ะ

คิดถึงอาม่า อาม่าเสียตอนพี่อยู่ปอสี่ แต่ก็ไม่ได้ผูกพันมากนะ แต่ก็เห็นมาตั้งแต่เด็ก อาม่าจะรักน้องชายพี่มากกว่า

คิดถึงป๊าด้วย ป๊านี่ไปกระทันหันมาก ไปในปีที่มีแต่เรื่องแย่ๆ เข้ามาในชีวิต

ใช่ ถ้าถามว่าอยากทำอะไร คงอยากบอกว่ารัก รัก และขอบคุณที่อยู่กับเรามา

ฮืออออ ทำพี่ร้องไห้แต่เช้าทำไมเนี่ย


พี่ทำอาหารไม่เก่ง งานบ้านไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องงานฝีมือนี่ ทำได้ดีมาก 555555 ในชีวิตถักผ้าพันคอให้คนสองคน อดีตคนเคยรักทั้งคู่น่ะแหละ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
จันทราน็อคเทิร์น Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 16 ตุลาคม 2562 เวลา:9:51:14 น.  

 
ก่อนอื่นขอขอบคุณที่ร่วมเขียนไปด้วยนะครับ ถ้าอยากเสนอโจทย์ก็หลังไมค์มาที่ผมได้เลย เดี๋ยวจะค่อยๆ ทยอยเอาขึ้นให้เพื่อนๆ ได้เขียนกัน (ถือโอกาสโฆษณา)

เพื่อจะได้เป็นการประหยัดหลายๆ บ้านก็มักจะทำแบบนี้ แน่นอนล่ะ เสื้อเด็กมันยังไม่เก่าเด็กก็โตแล้ว แต่ปัญหาคือแบบมันเป็นแบบผู้หญิงไม่ก็สีหวานเกิน~

ปู่จากไปแบบกระทันหันมากเลยนะครับ

ส่วนย่า เส้นเลือดให้สมองแตก ถ้าส่งโรงพยาบาลเร็วโอกาสหายสูง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผู้ที่เป็นก็ต้องยังอายุไม่มาก อายุมากมันฟื้นตัวช้าด้วย

คุณย่าดูแล้วพยายามมากในการเรียกชื่อ คิดว่าท่านคงรอทุกคนพร้อมๆ กันก่อนจากไปล่ะครับ

จริงๆ แล้วคนที่ตายไปแล้วก็ไม่ได้จากไปไหน เขาแค่ย้ายที่อยู่มาอยู่ในใจเราเท่านั้น หากเราไม่ลืมเขาเหล่านั้นเขาก็จะยังคงมีชีวิตต่อไปในใจของเรา


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 ตุลาคม 2562 เวลา:0:07:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




* Engineer
* Guitar trainer
* Casual gamer



space
space
space
space
[Add จันทราน็อคเทิร์น's blog to your web]
space
space
space
space
space