All Blog
เรื่อง กากับนกยูง
เรื่อง กากับนกยูง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ชายป่าแห่งหนึ่งที่เป็นที่รวมเหล่าบรรดานกทั้งหลาย มีนกยูงที่มีขนสวยงามและอีกาที่มีขนดำขลับ นกทั้งสองแตกต่างกันอย่างมากทั้งรูปลักษณ์และขนประดับกาย
นกยูงผยองพองขนหลงตนว่าเป็นนกชั้นสูงมีขนสวยงามสามารถรำแพนโชว์ความสวยงามของขนอวดนกอื่นได้ ในขณะที่อีกาบินได้สูงมีสีขนเป็นสีดำที่หลายคนมองแล้วรู้สึกสลดหดหู่ ซ้ำร้ายกว่านั้นอีกาชอบแทะซากศพเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก
วันหนึ่งอีกาตัวหนึ่งอยากเป็นนกยูงบ้าง หลังจากที่ได้ยินเสียงนกอื่นค่อนขอดนินทาพวกของมันและชอบนำพวกมันไปเปรียบเทียบกับนกยูง พอดีอีกาเดินผ่านใต้ต้นไม้ใหญ่พลันสายตาเหลือบไปเห็นขนของนกยูงที่สลัดทิ้งไว้จึงเกิดความคิดอยากจะแปลงโฉม
อีกาคิดว่าถ้าเราเอาขนของนกยูงที่สลัดทิ้งไว้นี้มาแซมขนของเรา มันคงจะทำให้เราสวยงามเหมือนนกยูงได้เป็นแน่แท้ เมื่ออีกาคิดได้เช่นนี้จึงตกแต่งขนของนกยูงไว้ที่ตัวของมัน มันคิดเองเออเองว่า มันคือนกยูงแล้ว มันจึงเข้าไปที่รังของนกยูง กรีดกรายเดินเช่นเดียวกับที่นกยูงทำ อย่างนี้เขาเรียกว่าเอามะพร้าวห้าวมาขายสวน ทำอะไรแบบห้าแต้มให้คนอื่นเขาขบขันในความโง่เขลาเบาปัญญาของตัวเรา
เหล่านกยูงเห็นอีกาทำเช่นนี้ขำกลิ้งเพราะมองอย่างไรก็รู้ว่าเป็นอีกาไม่ใช่นกยูง พวกนกยูงจึงรุมทึ้งเอาขนของมันออกจากอีกาจนหมดพร้อมทั้งประณามหยามเหยียดอย่างรุนแรงว่า เกิดมาต่ำศักดิ์อย่าริทำตนเสมอชนชั้นสูง เลือดไพร่มันต่ำอย่าเผยอบังอาจริจะเป็นเช่นพวกข้า
อีกาตัวนี้เจ็บใจมาก อยากเป็นนกชั้นสูงเช่นเดียวกับนกยูง ทำอย่างไรมันจึงจะยกฐานะเทียบเท่าได้ มันจึงเฝ้าแอบดูพฤติกรรมของนกยูงอยู่เป็นนานสองนาน อยากรู้ว่าชนชั้นสูงทำตัวเช่นไร จะได้ทำตามอย่างบ้าง แล้วมันได้คำตอบว่า ที่แท้นกยูงเหมือนอีกานั่นเอง ไม่ได้มีอะไรที่วิเศษกว่าพวกเราสักเท่าใด อาจจะมีแค่ขนที่สวยงามกว่าเท่านั้น
เมื่ออีการู้เช่นเห็นชาติที่แท้จริงของนกยูงแล้วจึงไม่คิดจะเป็นเช่นนกยูงหรือเลียนแบบอีกต่อไป ซ้ำยังรู้สึกดูแคลนอีกว่า มีแค่นี้ทำผยองดูถูกผู้อื่น ทำท่าวางมาดว่าสูงส่งกว่า ที่แท้ไม่ได้มีอะไรที่ดีกว่าสักเท่าไร มันก็แค่เป็นนกเหมือนกัน น่าสงสารเสียด้วยซ้ำที่หลงตนแบบนี้
นิทานเรื่องนี้สอนให้คิดว่า ความงามในจิตใจคือความงามที่แท้จริง ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนสวยหล่อแต่ดั้งเดิมจะเป็นไปโดยธรรมชาติตั้งแต่แรกเกิด ผิดกับปัจจุบันคนสวยหล่อหลายต่อหลายคนเกิดจากมีดหมอหรือฉีดสารเฉพาะ ใครมีเงินใครยอมเจ็บตัวรับรองว่าสวยสมใจนึก
ความสวยภายนอกที่ปรากฏโฉมอวดสายตาผู้คนนั้นคงจะไปเปรียบเทียบกับความงามในจิตใจของบุคคลนั้นย่อมไม่ได้ บางคนอาจเถียงในใจว่า ไม่จริง สวยหล่อภายนอกหาเงินได้ สวยหล่อภายในกินไม่ได้หาเงินไม่ได้ ลองมาคิดในอีกมุมหนึ่งว่าถ้าคนสวยหล่อภายนอกแต่จิตใจต่ำทรามเขาจะหาเงินทองได้นานแค่ไหน ใครจะคบหาสมาคมอย่างบริสุทธิ์ใจ คงไม่มีใครทนความไม่ดีได้ชั่วนาตาปี
ผู้หญิงบางคนสวยแต่ไม่มีดีให้น่าสนใจ เลยมีคำเปรียบเปรยว่า สวยแต่รูป จูบไม่หอม ผู้หญิงเช่นนี้ผู้ชายชอบและให้ความสนใจมากที่จะเอามาเป็นคู่ควง แต่คงไม่ใช่เอามาเป็นแม่ของลูกเป็นแน่แท้ หรืออาจเปรียบว่า ข้างนอกสุกใส ข้างในต๊ะติ๊งโหน่ง ดูแต่ภายนอกดูดีแต่แท้ที่จริงหามีดีไม่

ความงดงามภายในจิตใจ
คือความงามที่แท้จริง
อยากสวยเด่นเป็นสง่ามีคนนับหน้าถือตามากมาย
คงต้องเริ่มที่จิตใจที่ดีงามก่อน





Create Date : 04 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2562 11:33:46 น.
Counter : 1577 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 4665919
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ดร.พรรณี เกษกมล นักเขียน ข้าราชการบำนาญ ครูซี 9 แนะแนว
New Comments