....ความสุขอยู่รอบๆตัว....

และแล้วก็อดเผลอใจไม่ได้





แล้วก็อดเผลอใจไม่ได้......
เมื่อพี่ศักดิ์ชวนให้มาพนันบอลเล่นๆ ในคืนนี้
คือคู่เยอรมัน-เซอร์เบีย
โดยมีอาหารเย็นวันพรุ่งนี้เป็นเดิมพัน ใครแพ้จ่ายตังค์
ไอ้เราก็เซื่อง...เอ๊ย ซื่อจิงวุ้ย
จะไปพนันทำไมวะ ทุกทีพี่ศักดิ์ก็ต้องเลี้ยงอยู่แล้วนี่นา
แต่ก็ยังเผลอไผล อดไม่ได้แฮ่ะ
ก็เลยต่อ เยอรมันชนะเซอร์เบียไปลูกครึ่ง
(เพราะเห็นผลงานสวยหรู เยอรมันถล่มออสเตรเลียไปสี่-ศูนย์)
ส่วนพี่ศักดิ์ให้ลูกเดียว....
เอาวะ ยังไงก็ชนะอยู่แน่ อิอิ
จากนั้นต่างคนต่างกลับบ้าน มาลุ้นกันต่อที่บ้านใครบ้านมัน


มาถึงก็เจอป๊ะป๋ากำลังเปิดทีวีดูบอลอยู่พอดีทีเดียวเชียว
สายตากวาดไปปะทะกับสกอร์บนหน้าจอ
เห็นแว๊บๆว่า ไปแล้วหนึ่ง-ศูนย์
ใจก็คิดแล้วว่า เป็นไงหล่ะ เริ่มนำแล้ว เห็นหล่ะใช่ม้า อิอิ
แต่พอเลื่อนสายตาไปข้างบนถึงได้เห็นว่าไอ้ที่นำคือเซอร์เบียตะหาก
ชิกหายแล้วตรู ! หมด หมดกัน
ป๊าบอกว่าเยอรมันถูกไล่ออกไปคนนึง เลยแป่ว
นั่งดูจนสุดท้าย เยอรมันก็แพ้....งือๆ
หยั่งงี้เราก็ไม่ชนะอะดิ
สงสัยต้องไปต่อรองพี่ศักดิ์ใหม่อ่ะว่า อย่างนี้ถือว่าเป็นโมฆะก็แล้วกัน
ไหนๆเยอรมันก็ไม่ชนะแล้ว
พรุ่งงนี้พี่ก็เลี้ยงข้าวหนูเหมือนทุกวันก็แล้วกันนะคะ กร๊าก




..............................................................................................



วันก่อนพี่ที่วอร์ดเอาแค็ทตาล็อคมิสทีนมาให้ดู
แต่แค็ทนี้พิเศษกว่าปกติตรงที่เป็นราคาพิเศษสำหรับสาวมิสทีน
นั้นคือเราจะสั่งได้ราคาถูกกกกก (ทั้งที่ปกติมันก็ถูกอยู่แล้วนะ)
แหม่....อิชั้นละชอบใจจริงๆ ของถูกเนี่ย

ดูไปแล้วเกิดปิ๊งเจลอาบน้ำขัดตัวกลิ่นสตอเบอรี่
ซึ่งอิชั้นละแพ้ทางกลิ่นนี้อยู่แล้ว เจอที่ไหนไม่ว่าเป็นสบู่ เจลอาบน้ำ โลชั่น
แม่กวาดเรียบ.......



เท่านั้นยังไม่พอ! วันนี้คุณสามารถซื้อสินค้าชิ้นนี้ได้ในราคาพิเศษได้ โดยซื้อหนึ่งได้แถมอีกหนึ่งในราคาเก้าสิบบาท
เราก็ดีดลูกคิดแล้ว เออ คุ้มวะ เลยเขียนไปเลยว่าเอาสอง
(ความหมายคือ ซื้อสองอัน ในราคาเก้าสิบบาท เข้าใจไหม)
แล้วก็นั่งรอวันที่จะได้ใช้เจลอาบน้ำอย่างใจจดใจจ่อ อิอิ


แล้ววันนี้คุณพี่ก็เอาสินค้ามาส่ง
อิชั้นรับถุงมาจากมือคุณพี่.....แหวกถุงดูแล้วก็อยากจะกรี๊ด ๆๆๆๆ


V
V
V
V
V
V





แม่เจ้าประคุณ ชีสั่งมาให้อิชั้นสี่หลอด!!
คาดว่าหล่อนคงเข้าใจว่าใช้สิทธิ์ซื้อมันสองคู่ไปเลย
(สงสัยนึกว่าอิชั้นจะเอาไปขาย....)


อิชั้นยืนมองดูเจลอาบน้ำสตอเบอนี่สี่หลอดด้วยความสะท้านสะท้อนใจ
โอเค....สตอเบอรี่อาจเป็นกลิ่นที่อิชั้นร๊ากมากๆ
แต่ถึงขั้นให้อาบบบบบบ มันทุกวันก็คงไม่ไหวนะเฟร้ย
ได้แต่ทำใจ ทำไงได้อ่ะ
...เค้าสั่งมาแล้ว ก็ต้องจ่ายตังค์เค้าไปโดยดี




ว่าแต่วันนี้ จะมีใครช่วยแบ่งสตอเบอรี่ของอิชั้น
ไปอาบกันมั่งมั้ยคะเนี่ย งือๆ











 

Create Date : 18 มิถุนายน 2553    
Last Update : 18 มิถุนายน 2553 22:30:09 น.
Counter : 289 Pageviews.  

คืนนี้ฉันจะไม่นอนดึกอีกแล้ว !!!









วันนี้เป็นวันจันทร์
วันที่เคยน่าเบื่อ + น่าหวาดผวา
เมื่อคิดถึงการทำงานในวันแรกหลังจากวันหยุดอันแสนสุข
เราก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน

แต่วันนี้แปลกไป...ไม่เหมือนเดิม
ไม่ยักกะเหนื่อยเท่าที่คิด
เพราะงานไม่หนักหรือเปล่า....


..............................................
.................................
.......................
..............
.......
...


8.00-9.00 เข้างานที่รพ. มีลูกน้องรอขอคำปรึกษาอยู่สามคน
มีเรื่องกันตั้งแต่ยังไม่ย่างเท้าเข้ารพ.กันเลยทีเดียวเชียว

9.00-10.00 เซ็นต์งานเอกสารกองเท่าภูเขา ตามงานเดิมที่ค้างตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว

10.30-13.00 ประชุมกับหัวหน้าพยาบาลคนไข้ใน เรียบเรียงคู่มือระบบยา ประชุมไม่เสร็จตอนเที่ยงอย่างที่คิดไว้ โชคดีที่จองข้าวไว้ก่อน ไม่งั้นหิวแย่

13.00-14.00 เยี่ยมสำรวจตรวจพื้นที่คนไข้นอก รีบสำรวจอย่างรวดเร็วเพราะต้องประชุมเภสัชต่อ

14.00-16.00 ประชุมเภสัชกร ปาเข้าไปสองชั่วโมงพอดิบพอดี นึกว่าจะไม่เสร็จเสียแล้วววว เฮ้อ


อืมมมมม....เราว่างานมันไม่เบาหรอกนะ แต่ว่าเรารับมือไหวต่างหาก
แต่เพราะอะไรหนอที่ทำให้เรารับมือไหว...

หรือว่า


หรือว่า


เป็นเพราะเรานอนหลับพักผ่อนเพียงพอ....
เพราะเมื่อวานเราเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ
รู้สึกว่าจะนอนตั้งแต่สี่ทุ่มครึ่ง
ตื่นมาหกโมงครึ่ง.....สดชื่นมากกก
และไม่รู้สึกว่าเหนื่อยล้าเลยแม้แต่นิดเดียว
การนอนหลับเพียงพอมันดีอย่างนี้เองเหรอ

เราลองเอามือลูบหน้า
ผิวหน้าที่เมื่อวานหยาบๆ แลไม่เรียบเนียนเท่าไหร่
ทั้งที่เราก็ทานน้ำมาก กินน้ำเยอะมาตลอด
แต่เมื่อวานที่นอนอัดเข้าไปแปดชั่วโมง
รู้สึกเลยว่าผิวที่เคยมีปัญหามันดีขึ้นทันตาเห็น
ผิวเรียบขึ้น เนียนขึ้น ลูบไปไม่สากเหมือนเก่า
เออ....อย่างนี้ชอบแฮ่ะ ดีจัง


เดี๋ยวคืนนี้เราจะเข้านอนไวๆ
ดูซิว่าทฤษฎีนี้จะได้ผลอย่างต่อเนื่องหรือเปล่า คริคริ

Goog Night นะคะ











 

Create Date : 07 มิถุนายน 2553    
Last Update : 7 มิถุนายน 2553 21:35:10 น.
Counter : 1142 Pageviews.  

แวะเข้ามาบ่นๆๆ








เฮ้อ....ในที่สุด อิชั้นก็ผ่านวาระยุ่งๆของชีวิต
มาได้อีกครั้งนึง
นี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมช่วงนี้ถึงได้หายหัว
หายหน้า หายตา
ไม่ได้โผล่ไปเม้นท์เพื่อนๆเลย
คิดถึงทุกคนมากเลยนะคะ
แต่งานที่รุมเร้าก็ไม่เปิดโอกาสให้ทำอย่างใจเล้ย...เศร้า

พอเวลาที่ตัวเองยุ่งๆกะงานเมื่อไหร่
จะสงสัยว่า....เอ หรือตรูบริหารเวลาไม่ดีหว่า
ทำไมคนอื่นๆเค้าถึงมี "เวลา" ในขณะที่ตัวเราเหมือนไม่ค่อยมี
ดูในตารางการทำงาน ก็มีแต่ประชุมๆๆๆๆ
(และมันไม่จบแค่ประชุมนะสิค่ะ
งานทั้งหลายแหล่มันก็จะตามมาหลังประชุมนั่นแหล่ะ)

แถมช่วงนี้ป้ำๆเป๋อๆมากด้วย
ขี้ลืมสุดชีวิต...........
บางทีรับตังค์ค่ายามาแล้ว ใส่ลิ้นชักดิบดี
กลับมาบ้าน กลับนึกระแวงว่าเอาตังค์เก็บหรือเปล่า
ดั๊นนึกไม่ออกซะเฉยๆ ทั้งที่ผ่านมาไม่ถึง 2 ชม.ด้วยซ้ำ
ความแก่นี่ทำร้ายกันอย่างหน้าตาเฉยเลยแฮ่ะ

ว่าจะ start ความเป็นระเบียบให้ชีวิต
ให้หาอะไรง่ายๆ ค้นเจออะไรง่าย
ไหนๆที่รพ.ก็ทำ 5 ส แล้ว
เรามาทำ 5 ส ที่บ้านมั่งดีกว่า
เก็บบรรดาข้าวของมากมีที่รกบ้าน ที่ไม่ได้ใช้แล้ว
ส่วนใหญ่เป็นเป็นพวกเสื้อผ้า เล็งแล้วว่าตัวไหนไม่คิดจะใส่อีกแน่ๆ
ลงถุงไป แล้วก็เอาบริจาคให้คนอื่นเค้า
โอ...ตู้เสื้อผ้าโล่งและเป็นระเบียบขึ้นเยอะเลย ดีใจจัง

เสร็จแล้วก็เก็บหนังสือ อันเนี้ยมีปัญหามาก เพราะชอบซื้อ
เอาหมวดหมู่เดียวกันมาอยู่ใกล้กัน เออ..หาง่ายขึ้นเยอะ
ทีนี้เราจะได้หาหนังสืออ่านง่ายๆเสียที
หลังจากที่เมื่อก่อนงมหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ.....

เสร็จไปแค่สองอย่างคือเสื้อผ้ากับหนังสือ
ก็เหมือนห้องโล่งไปครึ่งห้องแล้ว ค่อยสบายหูสบายตาหน่อย
แถมยังได้เจอของที่ไม่คิดว่าจะเจอ
(หรืออีกอย่างคือลืมมันไปแล้ว)
อิชั้นว่าเราควรจะจัดข้าวจัดของอย่างนี้บ่อยๆนะคะ
(ทำเป็นพูดไป แล้วทำไมเมื่อก่อนไม่ทำละยะ)



วันนี้มาบ่นเฉยๆ เดี๋ยวโอกาสหน้าเรามาคุยกันใหม่
สำหรับวันนี้ บ๊าย บายคร่า









 

Create Date : 01 มิถุนายน 2553    
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:39:21 น.
Counter : 178 Pageviews.  

เมื่อสุดที่รักอิชั้นต้องนอนหยอดน้ำเกลือซะแล้ววววว








วันนี้ดองบล็อคเค็มไปนิดนะจ๊ะ แบบว่าหลายอาทิตย์เลยจ้า
ทั้งที่ตั้งใจว่าจะอั๊พตั้งแต่เกิดเรื่องใหม่ๆแล้ว แต่ก็ยุ่งมาตลอด (อีกแล้ว)
แต่วันนี้ได้ฤกษ์เอาของเค็มมาอั๊พจ้า......

วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ค่ะ เรามีขึ้นเวรที่รพ.เวลา 8.00 น.
พี่ศักดิ์ก็ไปวิ่งที่งานพันท้ายนรสิงห์มินิมาราธอน
ซึ่งจัดขึ้นที่ จ.สมุทรสาคร
จริงๆคือ พี่ศักดิ์เป็นคนที่ชอบวิ่งมาก เข้าขั้นคลั่งไคล้เลย
ช่วงนี้พี่แกก็ไปวิ่งแบบนี้ทุกอาทิตย์ค่ะ
ครั้งนึงสิบกิโลบ้าง ยี่สิบกว่ากิโลบ้าง
อิชั้นก็เห็นแกวิ่งได้วิ่งดี
มีความสุขมาก ไม่เห็นเจ็บปวดขาแต่อย่างใด
จึงไม่เคยทักท้วงให้แกพักการวิ่งลง
พี่ศักดิ์จึงวิ่งต่อเนื่องมาทุกอาทิตย์
โดยงานพันท้ายนรสิงห์นี้เป็นงานที่หกที่แกวิ่งอย่างนี้....

ราว 11.30 น. อิชั้นจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหา
เพื่อชวนแกกินข้าวเที่ยงตามปกติ
เพราะตามปกติเวลานี้แกจะกลับมาถึงบ้านแล้ว

"ฮาโหล......พี่ศักดิ์อยู่ไหนอ่ะ"
"อือ....อยู่โรงพยาบาล...."

งงอ่ะ พี่แกเล่นมุขป่าวหว่า นี่ก็โรงพยาบาล
พี่แกกำลังอำชั้นเล่นหรอเนี่ย
นั่งอยู่แถวนี้หรือปล่าวฟร่ะ.......

"เฮ้ย...พี่อยู่โรงพยาบาลไหนกันแน่เนี่ย"
"พี่อยู่โรงพยาบาลใกล้ๆที่วิ่ง พอดีมันวูบไปอ่ะ"

อ่ะจ๊าก ปรากฎว่าอาเฮียเกิดอาการวูบตอนที่เข้าเส้นชัย
เพราะว่าคืนวันเสาร์พักผ่อนน้อย
ต้องนอนดึกเนื่องจากไปทำธุระที่ต่างจังหวัด
แล้วตอนที่วิ่งก็เริ่มไม่ไหว แต่ก็ยังฝืนสังขารจนเข้าเส้นชัย
พอเข้าเส้นชัยปุ๊บก็วูบปั๊บ เจ้าหน้าที่สนามจึงให้นอนพักทันที

พี่ศักดิ์นอนพักไปราวหนึ่งชั่วโมง พอดีเค้าจะเก็บเต็นท์กลับ
พี่ศักดิ์จึงต้องลุกขึ้นมา ปรากฏว่าก็วูบไปอีกครั้ง
คราวนี้จึงโดนส่งตัวไปรพ.สมุทรสาคร ซึ่งอยู่ใกล้จุดที่วิ่งมากที่สุด
และขณะที่อิชั้นกำลังโทรไปหา
พี่ศักดิ์ก็อยู่ในสภาพคนไข้เต็มตัว
ซึ่งก็คือ นอนบนเตียงและโดนให้น้ำเกลืออยู่นั่นเอง...

อิชั้นถามพี่ศักดิ์ว่า หมอจะกลับให้กลับบ้านกี่โมง
เพราะพี่ศักดิ์ไปกับเพื่อนกลุ่มที่วิ่งในสวนสาธารณะ
ซึ่งเค้าก็รอพี่ศักดิ์อยู่ ต้องกลับมาชลบุรีพร้อมกัน
พี่ศักดิ์บอกว่า หมอให้แอดมิท นอนที่นี่คืนนึง
อิชั้นร้องจ๊ากเลย พี่จะนอนได้ยังไง
ใครจะไปเฝ้าพี่ กลุ่มที่ไปด้วยเค้าก็เป็นแค่เพื่อนร่วมก๊วนวิ่ง
แล้วจะนอนเฝ้าพี่ได้ยังไง
ให้เค้าส่งพี่มาที่รพ.ที่ชลบุรี เดี๋ยวนี้เลย !
พี่ศักดิ์จึงร้องอืออา เดี๋ยวจะบอกเค้าให้
(มึนยาหรือปล่าววะ คุยแล้วดูเบลอๆยังไงก็ไม่รู้....)

อิชั้นร้อนอกร้อนใจมากเลย
ก็แฟนเราโดนแอดมิท นอนรพ.เสียไกลโข
เราก็ห่วงแสนห่วง ใครจะดูแล ใครจะเฝ้า
ตอนกลับบ้านใครจะพากลับ
ตัวเองก็ต้องอยู่เวรจ่ายยาด้วย ขยับไปไหนไม่ได้เลย
เลยโทรให้ป๊ากับแม่ช่วยจัดการ
สุดท้าย ป๊ากับแม่ก็ติดต่อพี่ศักดิ์และหมอได้
และโชคดีที่พี่ศักดิ์อาการดีขึ้น
คุณหมอลงความเห็นว่า ถ้านอนสักพักแล้วดีแบบนี้
เดี๋ยวให้กลับบ้านเลยก็ได้
สรุปพี่ศักดิ์จึงได้กลับบ้านในเวลาอีกสามชั่วโมงถัดมา.....


โอ้.....วุ่นวายกันไปพักใหญ่
ดีนะที่ที่สุดแล้วก็ลงเอยด้วยดี
พอเลิกงานสี่โมงเย็น อิชั้นจึงขับรถไปดูใจ เอ๊ย! ไปเยี่ยมคนไข้หน่อย
เดี๋ยวจะหาว่าเราไม่ใส่ใจ
แล้วก็เลยพาคนป่วยไปทานข้าวเย็นด้วยค่ะ


ว่าจะพาไปทานข้าวเย็น แต่เวลาก็ยังไม่ถึงมื้ออาหารดี
ปรากฎว่าคนป่วยขอรีเควสไปกินไอติมสเวนเซ่นส์ซะงั้น
พาไปก็ได้ฟ่ะ เด็กคนนี้มากเรื่องจริง


คุณพี่ศักดิ์กำลังเม้าท์เมามันส์เรื่องที่ไปนอนรพ.
ร่าเริงจนไม่มีเค้าของคนป่วยเลยนะ





ชูสองนิ้ว...ว่าหายแล้วจ้า




ขอออกสื่อด้วยจ้า




วันนี้มีโปรโมชั่นพิเศษ เป็นหน้ามะม่วง
คราวนี้เราจึงสั่งเป็นเซ็ทมะม่วงที่สีสันน่าทานมากๆ
เราเลือกถ้วยที่เป็นข้าวเหนียวม่วง
ส่วนเพี่ศักดิ์เลือกข้าวเหนียวใบเตยจ้า.....


ของเรามาแล้วววว



(ทำไมรูปมันเล็กลงหว่า.....)


สักพักของพี่ศักดิ์ก็ตามมา.....





ดูไปดูมาของพี่ศักดิ์น่ากินกว่าของเราอ่ะ





คุณพี่โจ้ใหญ่เลย




...........................................................



อิ่มจากเสวนเซ่นส์ เราก็เดินย่อยอาหารกันในห้าง
แต่เดินกันได้ไม่เยอะหรอกค่ะ ก็พี่ศักดิ์เพิ่งหายจากการวูบมา
อิชั้นก็ไม่กล้าให้เค้าเดินเยอะหรอก
เดี๋ยวจะวูบไปอีก...จะลำบาก อิอิ


สักพักก็ได้เวลามื้อเย็น....อีกแล้ว
วันนี้พี่ศักดิ์อยากกินอาหารประเภทเส้น รีเควสเป็นพิเศษ
ก็เลยพาไปกินที่ "ฮะจิบัง" ร้านแสนอร่อยของเรา
ร้านนี้มีดีที่เส้นจ้า.....


บรรยากาศภายในร้าน




ฮะจิบังราเม็ง ที่นี่เค้ามีดีที่เส้นอย่างที่เราบอกจริงๆนะ
เส้นเค้านุ่ม เหนียว อร่อยมากเลยค่ะ
คนที่ชอบบะหมี่แบบเมียวโจ้น่าจะชอบที่นี่แบบเรานะ
ส่วนน้ำซุปก็กลมกล่อม กำลังดีเลยทีเดียว
เราชอบเส้นราเม็งที่นี่มาก มาทานบ่อยๆ
บางทีมากินคนเดียวก็มี เวลาพักเที่ยงว่างๆ
โดยส่วนตัว เราคิดว่าที่นี่อร่อยกว่าโออิชิ ราเม็งอีกนะ



ต้มยำ ชาชู ราเม็งค่ะ




มาดูเส้นกันชัดๆ
เส้นนี่แหล่ะค่ะ นุ่มเหนียวดีจริงๆ
พูดแล้วยังอยากกินอยู่เลย





ส่วนอันนี้เป็นมิโซะราเม็งแบบธรรมดา




แล้วสองเราก็โซ้ยราเม็งกันอย่างเอร็ดอร่อย
หมดมื้อเย็นของวันที่วุ่นวายไปอีกวัน.....


โล่งใจไปทีค่ะ ที่สุดท้ายพี่ศักดิ์ไม่ต้องแอดมิท
แต่ก็คงต้องเตือนคุณชายให้ระมัดระวัง
และพึงสังวรณ์สังขารมากกว่าเดิมนิ๊ดส์นึง
อย่าคิดว่าตัวเองยังเด็กเน้อ หุหุ

สำหรับวันนี้ก็จบบล็อคแต่เพียงเท่านี้จ้า....












 

Create Date : 10 มีนาคม 2553    
Last Update : 11 มีนาคม 2553 8:47:48 น.
Counter : 393 Pageviews.  

เมื่ออิชั้นไม่ได้เป็นนางงามรักเด็กอีกต่อไป





เหตุเกิดก็เพราะว่าวันนี้ที่อิชั้นไปวิ่งจ๊อกกิ้ง
ที่สวนสาธารณะกับคุณพี่ศักดิ์
ขณะที่กำลังวิ่งอยู่อย่างได้อรรถรส กำลังสนุกเลยอยู่นั้น
ก็ได้มีเด็กฝาแฝดคู่นึง อายุราวห้าขวบได้
ปั่นจักรยานสวนทางหน้าอิชั้นไป แถมขี่เร็วเสียด้วย
อะไรไม่ว่า....ดันขี่ย้อนศรคนที่กำลังวิ่งในสวน
และทำท่าจะชนใครต่อใครด้วย
ทั้งๆที่น่าจะมีใครว่ากล่าวตักเตือนว่าอย่าทำแบบนี้
แต่ก็ไม่มีใครทำ คงไม่มีใครอยากไปยุ่งเรื่องคนอื่น
รวมทั้งตัวอิชั้นก็เช่นเดียวกัน.....
แต่ไอ้ที่ทนไม่ไหวมันเริ่มจากตรงนี้ต่างหาก

ครั้งแรกที่อิชั้นเจอเจ้าเด็กแฝดนี่ มันปั่นมาทางซ้าย
ตรงหน้าอิชั้นพอดีเลย ไม่หลบก็ชน
อิชั้นก็เลยต้องเป็นฝ่ายกระโดดหลบไปทางขวาแทน
เพราะไม่อยากบาดเจ็บ
จากการออกกำลังกายในสวนให้อายเค้า
ชักเริ่มหงุดหงิดหน่อยๆแล้ว
ทำไมชั้นต้องมาเสียอารมณ์ในการวิ่งด้วยฟ่ะ

ครั้งสองอิชั้นวิ่งมาทางขวา
มองเห็นลิบๆข้างหน้า มันมาอีกแล้วค่ะ..ท่านผู้ชม
มันมาหน้าอิชั้นอีกค่ะ ปั่นขวาจัดมาเลย
อิชั้นเริ่มหงุดหงิดมากกว่าเดิม มันอะไรของมันหนักหนาวะ
แต่ก็อย่างเคย เพราะไม่อยากบาดเจ็บ
ก็เลยต้องกระโดดหลบไปทางซ้าย
ตอนนี้เริ่มเคืองมากแล้ว
นึกในใจ....อย่าให้มีอีกรอบนะเฟ้ย
เด็กก็เด็กเถอะ จะว่าเสียให้เข็ด
แล้วก็วิ่งต่อจนวนมารอบสาม

............
........
.....


รอบสาม อิชั้นสอดส่ายสายตา มองหามันเลยค่ะ
แล้วก็เจอจริงๆด้วย คุณผู้ชมขา เชื่อไหมค่ะ
มันปั่นมาแบบแทคทีม เรียงหน้ากระดานมาสองคนเลยค่ะ
แบบว่าไม่เหลือพื้นที่ให้อิชั้นหลบแล้วทั้งซ้ายและขวา
ครวนี้อิชั้นจึงไม่กระโดดหลบ ยืนจังก้าอยู่ที่เดิม
และคราวนี้ไอ้เด็กเปรตจึงต้องเบรคให้อิชั้น
ขอบอกว่ามันเบรคตัวโก่งเลยค่ะ.......


อิชั้นว่าแบบเสียงดังเลย
"โอ้ย! น้อง ขี่อย่างนี้ได้ยังไงเนี่ย
อันตรายมากเลยนะรู้หรือปล่าว "
เสียงอิชั้นคงดังมาก
เพราะเจ้าเด็กอีกคนที่ขี่ข้างๆ มันคงตกใจที่พี่
(หรือน้องก็ไม่รู้)โดนว่า
ก็เลยเบรคไม่อยู่ล้มไปเลยทีเดียว
พอเจ้าเด็กนี่ล้มคนยิ่งมองกันใหญ่เลย
พูดกันแบบว่า เออ นั่นซินะปล่อยเด็กขี่แบบนี้ได้ไง
ก่อนที่อิชั้นจะวิ่งออกไป
ก็เห็นหลังพ่อกับแม่ของเจ้าเด็กนี่ไวๆ
รีบมาพาลูกไปโดยไวทีเดียว
พออิชั้นวิ่งกลับมาอีกรอบ ก็หายไปหมดแล้ว



...........................................................


นี่อิชั้นคงไม่ได้เป็นนางมารร้ายใช่ไหมค่ะเนี่ย
ถามพี่ศักดิ์ว่าตัวเองร้ายไปรึปล่าว พี่ศักดิ์ก็ได้แต่หัวเราะ
และบอกว่าร้ายหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆ เป็นนางงามไม่ได้แล้วแหล่ะ
เพราะไม่รักเด็ก....
อิช้นก็บอกไปว่า รักเฉพาะเด็กน่ารักเฟ้ย
เด็กเปรตอย่างนี้รักไม่ลงหรอก อุ๊ปส์.......
งานนี้จะเสียภาพพจน์ซะแล้วมั้งคร้า คริคริ


วันนี้ขอบ่นเพียงเท่านี้น้า....








 

Create Date : 08 มีนาคม 2553    
Last Update : 19 มกราคม 2557 15:39:31 น.
Counter : 169 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

hi hacky
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]




Life is a journey....
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add hi hacky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.