******เดียวดาย***** . *************************************************   Create Date : 21 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 23 พฤศจิกายน 2552 0:19:29 น. 9 comments Counter : Pageviews.

มานั่งเป็นเพื่อนคนขี้เหงา คงจะหายเหงาบ้างนิดๆนะ   โดย: gripenator 21 พฤศจิกายน 2552 21:04:17 น.

มาขออ่านงานงามๆครับ เข้ากับ..ศีตกาลฤดูแล้ว..ไพเราะครับ   โดย: กิ่งโศก (Taboonkam ) 22 พฤศจิกายน 2552 7:43:15 น.

*** เหมือนถูกทิ้งนิ่งร้างบนทางเปลี่ยว เดินโดดเดี่ยวเดียวดายคล้ายเหน็บหนาว บนเส้นทางกว้างใหญ่อันไกลยาว ยังปวดร้าวผ่าวลึกตรึกในทรวง ดั่งเรือน้อยลอยล่องท้องเลกว้าง แสนอ้างว้างว่างเปล่าคราวเจ็บสรวง แลสุดตาท้าลมห้อมห่มดวง หาใครห่วงหวงแหนแม้นไม่มี เปรียบวิหคผิกผินบินถลา กลางเวหากล้าเเกร่งแห่งเเสงสี ท่ามป่าปูนพูนพล่ารอยราคี หวังเพียงที่พำนักและพักใจ ณ.ปลายทางขวางกั้นด้วยหวั่นจิต พบมิ่งมิตรชิดชื่นระรื่นไหว แม้เพียงน้อยถ้อยซึ่งตรึงหทัย จะมีไหมเพียงหนึ่งเหนี่ยว..สิ้นเดียวดาย ******   โดย: อาลีอา 22 พฤศจิกายน 2552 9:40:38 น.

สวัสดีค่ะพี่สุ.. วันนี้รู้สึกเหงาๆ เลยมานั่งรื้อบล็อกพี่สุ เจอคอมเม้นท์เก่าๆของ พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สุ เเละน้องน้อย อ่านเเล้วรู้สึกประทับใจกับมิตรภาพของพวกพี่ เเละเสียดายเเทนกับวันเวลาเหล่านั้น ที่ไม่อาจหวนคืนมาได้อีก ไม่ทราบว่าปจุบันนี้ ยังมีพี่ใหญ่ พี่รอง น้องน้อย อยู่รึเปล่าค่ะ อยากรู้จริงๆคะ   โดย: อาลีอา 22 พฤศจิกายน 2552 9:45:13 น.

ตอบน้องเลิฟ สำหรับความรูสึกของพี่ ยังมี พี่ใหญ่ (ที่พี่รัก เคารพ และบูชาที่สุด) มีพี่รอง มีน้องน้อย(ที่พี่ยังรักเหมือนเดิม) อยู่ในใจเสมอจ้ะ คงไม่มีวันเปลี่ยนแปลง พี่น้อง เป็นแล้ว ตอ้งเป็น ตลอด ชีวิตจ้ะ ..   โดย: สุนันยา 22 พฤศจิกายน 2552 11:03:49 น.

โดย: gripenator 22 พฤศจิกายน 2552 11:06:36 น.

อยู่ท่ามท้องทุ่งนาแห่งป่าเขา ไร้แม้เงาเจ้าลับคืนกลับหลัง ทิ้งพี่ให้เดียวดายกายติดกรัง แห่งความหวังชั่งแล้งแห่งการรอ ร่วมแจมสักบท ครับ แต่งกลอนได้เพราะ มากๆ ครับ   โดย: กวีน้อยเจ้าสำราญ 22 พฤศจิกายน 2552 17:52:16 น.

โดย: สุนันยา 22 พฤศจิกายน 2552 20:51:06 น.

ในม่านหมอก หลอกหลอน ซ่อนความเหงา ยามสายลม พัดเบา หนาวใจหวั่น บนเส้นทาง ดังว่างเปล่า เศร้าชีวัน เหมือนมีเรา เท่านั้น ไม่มีใคร เดินเดียวดาย คือความหมาย ความรู้สึก ในส่วนลึก ของความเหงา เศร้าหวั่นไหว ด้วยไกลห่าง ร้างดิน ถิ่นแดนไพร อยู่เมืองหลวง สิวิไล ใจมืดมน จึงเหมือนหลง ในดง ป่าคอนกรีต ใช้ชีวิต ด้วยอ่อนไหว ให้สับสน เมืองแสงสี มีมากมาย หลายชั้นชน ต่างปะปน ดีร้าย มากมายมี/......   โดย: สุนันยา 22 พฤศจิกายน 2552 20:56:37 น.