.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
<<
กันยายน 2554
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
10 กันยายน 2554
 
All Blogs
 
"สายลมรัก"




สายลมรัก


พลิ้วลมไหว ไล้โลม พรมผิวแผ่ว
หวานหวิวแว่ว ละมุน อุ่นไอเสียง
ดั่งเพลงคลอ กล่อมขวัญ สานสำเนียง
ที่ร้อยเรียง ลำนำ ด้วยคำรัก


สายลมลอยจากทรวง คือห่วงหา
ลมพัดพา รักคืน ยืนเป็นหลัก
เรามีเรา เกาะกุม เฝ้าฟูมฟัก
สองใจภักดิ์ จึงพร้อม..ถนอมงาม


อยู่แนบเนา เคล้าคลอ ใช่รอฝัน
สายสัมพันธ์ เกี่ยวก่อ ใช่รอถาม
โอนอ่อนให้ เอมอิ่ม พลิ้วพริ้มตาม
เป็นนิยาม ครองขวัญ ถึงบั้นปลาย


มิใช่ลม เรรวน ทวนกระแส
ไม่เหลียวแล ทำเหมือน ร้างเลือนหาย
คนคู่เคียง เอียงหลบ มิซบกาย
คงสลาย รักสิ้น ไม่ยินดี


มิใช่ลม พัดใบ ไม้สักร่วง
จนสิ้นหวง ห้วงใย จึงหน่ายหนี
แต่ลมรัก ถมทับ นับทวี
เพิ่มมากมี เกินเทียบ จะเปรียบใด


สายลมเลี้ยว เดียวดาย เมื่อใจห่าง
บนเส้นทาง เมินหมอง ต้องหวั่นไหว
เหมือนรักลา พาพราก ต้องจากไกล
เปรียบใบไม้ ยังยาก ซากระทม


แต่..ลมรัก ภักดี ที่มีตอบ
คือความชอบ มอบวาง บนทางขม
ยอมรับเพียง เคียงอยู่ เป็นคู่ชม
คือสายลม แห่งรัก....สลักตรึง

"สุนันยา"














Create Date : 10 กันยายน 2554
Last Update : 14 กันยายน 2554 22:28:33 น. 68 comments
Counter : 1090 Pageviews.

 
เจิม !!!



โดย: เปลวอัคคี วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:10:02:38 น.  

 
สายลม...สอดไล้...ให้ไออุ่น
ละมุน...ละไม...ให้ห่วงหา
เคลิ้บเคลิ้ม...คลับคล้าย...อีกคลับคลา
เสน่หา...สนิทห้วง...ดวงหทัย ๚ะ๛

คราวนี้
แจม !!



โดย: เปลวอัคคี วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:14:08:46 น.  

 


โดย: riser01 วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:14:41:25 น.  

 
สวัสดียามบ่ายค่ะคุณสุ
อยากให้มีสายลมแบบนี้พัดมาทุกวันจัง มีความสุขกับวันหยุดนะคะ


โดย: ฟ้าเวียงพิงค์ วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:14:55:41 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:16:00:15 น.  

 
@ รักลอยลม ระทม จำข่มจิต
เมื่อมิ่งมิตร ตีจาก ตรอมยากข่ม
หวานอมชื่น ยิ่งยวด อวดสายลม
กลืนความขม หลบลม พลิ้วพรมเพลิน


โดย: ลุงชิกง IP: 58.9.193.115 วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:17:24:58 น.  

 
มารับลมเย็นๆด้วยคน...
สวัสดี..น้องสุ...
วันนี้น่าจะอารมณ์ดีนะ...เพราะมีลมเย็นพัดให้สบาย..

มาให้กำลังใจจ้า...




โดย: คนอุบล วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:19:21:35 น.  

 

good night
good night orkut scraps, good night wishes and comments

Glitter Graphics - GoodLightscraps.com


สวัสดียามค่ำครับ


โดย: ก้อนเงิน วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:20:17:50 น.  

 


นิทานเรื่องสั้นสอนใจก่อนนอนวันนี้
(คัดลอกจากอินเตอร์เนท)
๐๐๐นกอินทรีกับไก่๐๐๐

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีแม่นกอินทรีตัวหนึ่งบังเอิญออก ลูกมาเป็นแฝด แม่อินทรีก็เฝ้าฟูมฟักลูกทั้งสองบนหน้าผา แต่มาวันหนึ่งพายุได้พัดมาที่รังของนกอินทรีพัดเอาแฝดผู้น้องตกลงไปยังพื้น เบื้องล่าง เดชะบุญที่ตรงนั้นมีแม่ไก่กับลูกฝูงหนึ่งอาศัยอยู่ แม่ไก่ได้ฟูมฟักลูกนกอินทรีประดุจดั่งเป็นลูกของตัวเองจนเติบใหญ่ สอนเดิน แบบไก่ หากินแบบไก่และก็ร้องแบบไก่ จนอินทรีแฝดผู้น้องเข้าใจว่าตนเองนั้นคือไก่จริงๆ มาวันหนึ่งแม่นกอินทรีหัด ให้แฝดผู้พี่บิน แฝดน้องที่อยู่ด้านล่างเห็นแฝดพี่บินก็วิ่งไปถามแม่ไก่ว่า “แม่ๆดูนกบนนั้นบินสิครับ สง่างามจังเลย ผมอยากทำได้แบบนั้นจัง” แม่ไก่ได้ยินดังนั้นจึงตอบนกอินทรีผู้น้องไปว่า “ลูกเอ๋ยเป็นไปไม่ได้หลอก ข้างบนนั้นคือพญานก เป็นนกอินทรีผู้สง่างาม แต่เราเป็นไก่เราทำแบบเขาไม่ได้หรอกลูก” ลูกนกอินทรีผู้น้องก็รับคำและอยู่ กับแม่ไก่สืบต่อไป

คำคม: วันนี้เราอาจเป็นลูกนกอินทรีที่อาศัยอยู่กับฝูงไก่ก็ได้ เมื่อเราทำอะไรบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่อาจมีเสียงทักจากบุคคลรอบข้างว่า “เป็นไปไม่ได้ ทำไม่ได้” แต่ถ้าท่านยังไม่ตัดสินใจลงมือทำและแสดงศักยภาพอย่างเต็มที่ ท่านจะรู้อย่างไรว่าท่านไม่ใช่พญานกอินทรี ????



โดย: พันคม วันที่: 10 กันยายน 2554 เวลา:20:29:13 น.  

 
มาเยี่ยมส่งน้องนอน
หัวไม่แล่นตอนเที่ยงคืน อิอิ
คงได้นอนฝันดีฝนตกหนักมากเลย


โดย: gymstek วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:0:01:36 น.  

 
. . ลมหายใจแห่งรัก . .
เวอร์ชั่นที่ 2


ลมหายใจ ในรัก สลักซึ้ง
ยังคลอคลึง ตรึงอยู่ มิรู้หาย
ยังทรงจำ ย้ำอยู่ มิรู้คลาย
ตราบดิน .. ฟ้า ลาสลาย ยังถ่ายเท


สูดลมรัก ทักทาย ให้ห่วงหา
ยังตรึงตรา ยาใจ มิไขว้เขว
ผูกพันสม ลมหายใจ ทราย .. ทะเล
เกี่ยวกล่อมเห่ เทรัก ปักซึ้งทรวง ..


มาส่งลมรักให้พี่สุฯเจ้าค่ะ
อย่าสูดมากนะคะ


เดี๋ยวมึน แล้วจะหาว่าหนุ่ยไม่บอก



โดย: เกสรผกา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:0:04:35 น.  

 
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่าพี่สุ

มาช้ายังดีกว่าไม่มาเน๊อะ อิอิ


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:0:24:41 น.  

 
อรุณ สวัสดิ์ ด้วยความคิดถึงทุกท่านค่ะ
สุมาบอกว่า ติด ภาระกิจ บางอย่าง
อาจไม่ค่อย ได้ มาทักทาย สักเท่าไหร่
ก็คงเป็น ช่วงระยะ สั้นๆค่ะ..แต่ถ้าแว๊บมาได้
จะรีบมาทันทีค่ะ
คิดถึง ทุกคนนะคะ..
อย่าลืมสุนะ..(อ้อนหน่อย..หุหุ)


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:8:58:54 น.  

 



อาหารว่างยามบ่ายของวันหยุด
๐๐๐ก๊วยเตี๋ยวหลอดดาวดึงส์๐๐๐
ทานเย็นอิ่มไปถึงเช้า ทานเช้าอิ่มไปถึงค่ำ
ทานประจำๆ...อ้วน...จ้ะ


โดย: พันคม วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:14:02:08 น.  

 


สายลม...สอดไล้...ให้ไออุ่น
ละมุน...ละไม...ให้ห่วงหา
เคลิ้บเคลิ้ม...คลับคล้าย...อีกคลับคลา
เสน่หา...สนิทห้วง...ดวงหทัย ๚ะ๛..พี่เปลว
*****************
พร่างพรม ด้วยลม ที่ห่มรัก
สลัก ตรึงตรวน ชวนหวามไหว
รัญจวน แผ่วผ่าน แว่วหวานใน
หทัย แช่มชื่น...ระรื่นทรวง....

สวัสดีค่ะพี่เปลว
ขอบคุณนะคะ ที่ทั้งเจิม ทั้งแจม ค่ะ
..


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:14:49:06 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ riser01
ขอบคุณนะคะ


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:14:51:04 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณฟ้าฯ
ความจริง กับความฝัน มันช่างต่างกันซะจริงค่ะ
....


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:14:53:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณโสม
ขอบคุณนะคะ


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:14:55:29 น.  

 
@ รักลอยลม ระทม จำข่มจิต
เมื่อมิ่งมิตร ตีจาก ตรอมยากข่ม
หวานอมชื่น ยิ่งยวด อวดสายลม
กลืนความขม หลบลม พลิ้วพรมเพลิน..........ลุงชิกง


รักลอยเลื่อน เตือนย้ำ คราช้ำขื่น
ที่กล้ำกลืน ครั้งก่อน จรห่างเหิน
ปล่อยสายลม พัดไป ในความเมิน
ค่อยเผชิญ สุขแทรก แยกระทม...


สวัสดีค่ะลุงชิ
ขอบคุณ ที่แวะมานะคะ
รู้ทางแล้ว ต้องมาบ่อยๆนา
จะให้เป็นสายตรวจ ประจำบล็อค..หุหุ



โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:01:21 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่อุบล
ขอบคุณ สำหรับกำลังใจ นะคะ
ฝนหยุดตก หรือยังเอ่ย...



โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:08:44 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก้อน
ขอบคุณ มากนะคะ...
...


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:10:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพันคม
ขอบคุณ นิทานก่อนนอนนะคะ..


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:14:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่สาว
สุต้องขอโทษนะคะ ที่นานตอบ..อิอิ
วุ่นวาย กับน้องชายอยู่ค่ะ..
เค้าไม่สบาย..กลับมารักษาตัวที่เมืองไทย
สุต้องดูแลเค้าค่ะงหลังจากที่เค้า เป็นฝ่ายดูแลสุมาตลอดค่ะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:18:07 น.  

 
แน๋วก็ยุ่งค่ะพี่สุ ต้องนอนทั้งวันเลยค่ะ (แบบนี้เรียกว่ายุ่งมั่กๆเลยชิมิคะ กร้ากกกกกกกก)

ยกมาฝากพี่สุทั้งมเนูปัจจุบันและเมนใหม่ที่กำลังจะอัพลงบล็อกค่ะ ตะกี๊ยกไปฝากพี่ไฟฟ้าขามาแล้วค่ะ ต้องให้เค้าคนแรก เพราะเค้าน่ะ....อาวุโสสุด 5555+






โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:25:38 น.  

 
สูดลมรัก ทักทาย ให้ห่วงหา
ยังตรึงตรา ยาใจ มิไขว้เขว
ผูกพันสม ลมหายใจ ทราย .. ทะเล
เกี่ยวกล่อมเห่ เทรัก ปักซึ้งทรวง .......คุณหนุ่ย


เพราะรักคือ พลัง สร้างความฝัน
สู้ฝ่าฟัน ด้วยหมาย คล้ายอยู่สรวง
สัมพันธ์ก่อ แนบไว้ ในแดดวง
ทุกสิ่งปวง มอบไว้ คือใจเรา....



ขอบคุณค่ะคุณหนุ่ย
ถ้ามีเวลา อยากจะต่อให้ยาวกว่านี้จ้ะ...




โดย: สุนันยา วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:27:16 น.  

 

Happy Weekend
Happy Weekend Glitter Graphics and Comments

Glitter Graphics


สวัสดียามบ่ายครับ


โดย: ก้อนเงิน วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:15:40:44 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณสุนันยา..

รูปงานเลี้ยงต้อนรับพี่น้อย newyorknurse ค่ะ

ที่ภัตราคารพงหลี อนุสาวรีย์ชัยฯ

ไปกันตั้ง 6 ชีวิตแน่ะ..



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:18:57:42 น.  

 

๐๐๐พ่อแม่รังแกฉัน๐๐๐

เมื่อชัยอายุ 6 ขวบ ขณะที่นั่งรถไปกับพ่อ ถูกตำรวจจับเพราะขับรถเร็วเกินกำหนด
พ่อแอบยื่นเงิน 500 บาทให้ตำรวจ และได้รับอนุญาตปล่อยตัวไป
พ่อหันมาพูดกับชัยว่า “ไม่เป็นไรลูก เงินแค่นี้ซื้อเวลา ใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”

เมื่อชัยอายุ 8 ขวบ ป้าพาไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าเป็นเงิน 75 บาท
เมื่อป้าไปชำระเงิน ยื่นธนบัตรร้อยบาทให้พนักงาน ได้รับเงินทอน 55 บาท
เพราะลูกค้ามากและเข้าใจว่าธนบัตร 50 บาท คือ 20 บาท
ป้ารับเงินทอนและใส่กระเป๋าทันที แทนที่จะบอกพนักงานว่าทอนเงินผิด
เมื่อออกจากร้านป้าก็พูดกับชัยว่า
“ไม่เป็นไรหลาน...ความผิดของเขาเองใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 9 ขวบ ครูให้การบ้านปลูกต้นหอมแดงในกระบะ 2 สัปดาห์
แล้วนำไปส่งที่โรงเรียน แม่ลืมซื้อหัวหอมแดงมาให้ชัย เมื่อครบกำหนดวันส่ง
แม่ให้พ่อไปซื้อต้นหอมแดงที่ตลาด และฝังลงในกระบะให้ชัยนำไปส่งครู
แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรลูก... ครูไม่รู้หรอก มีส่งก็ดีแล้ว ใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 12 ขวบ ชัยทำแว่นตาใหม่ราคาแพงของลุงแตก
ลุงจึงนำใบเสร็จไปอ้างกับบริษัทเครดิตที่ลุงใช้บริการอยู่ว่าแว่นตาถูกขโมย
ได้รับเงินชดใช้มา 15,000 บาท เต็มราคาที่ซื้อมา ลุงพูดกับชัยอย่างภาคภูมิใจว่า
“ไม่เป็นไรหรอกหลาน สิทธ์ของเราใครใครเขาก็ทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 15 ปี ได้เป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน
ครูฝึกได้สอนวิธีกลั่นแกล้งฝ่ายตรงข้ามให้บาดเจ็บโดยไม่ผิดถือว่าอยู่ในเกม
ครูฝึกบอกว่า
“ไม่เป็นไรหรอก... ได้เปรียบไว้ก่อนเป็นดี ใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 16 ปี ได้ไปทำงานระหว่างปิดเทอมที่แผนกซูปเปอร์มาร์เก็ต
ของห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อแห่งหนึ่ง หัวหน้าแผนกให้ชัยจัดกระเช้าผลไม้
โดยแนะนำให้จัดวางผลไม่สวยจวนจะเน่าอยู่ก้นตะกร้า คัดผลสวย ใบโตสีสด
จัดวางอยู่ส่วนบน หัวหน้าแผนกสอนว่า
“ไม่เป็นไรหรอก ผู้ซื้อไม่ได้ใช้เองแต่นำไปฝากคนอื่น ใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 18 ปี ได้สมัครสอบเพื่อเข้าขอรับทุนของมหาวิทยาลัย
ปรากฏผลทราบเป็นการภายในว่ามาเป็นอันดับ 2
เมื่อพ่อรู้เข้าจึงไปพูดกับกรรมการซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน
ในที่สุดชัยก็ได้รับทุน พ่อพูดกับชัยว่า
“ไม่เป็นไรลูก...เป็นโอกาสของเราใครๆ ถ้ามีโอกาส เขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 19 ปี เพื่อนเอาข้อสอบปลายปีที่ขโมยมาขายกับชัยเป็นเงิน 1,500 บาท
ชัยลังเลใจและตัดสินใจซื้อในที่สุด เพราะเพื่อนพูดว่า
“ไม่เป็นไรหรอกชัย...เกรดมีผลกับอนาคตนะ ใครใครเขาทำกันทั้งนั้นแหละ”
เมื่อชัยอายุ 24 ปี ชัยถูกจับข้อหายักยอกเงินบริษัท 700,000 บาท
และต้องติดคุก พ่อกับแม่ไปเยี่ยมและตัดพ้อต่อว่า
“ทำไมลูกทำอย่างนี้กับพ่อแม่ ที่บ้านเราไม่ได้สอนให้ลูกเป็นคนขี้โกงเลยนะ”
พ่อแม่รังแกฉัน ขอบคุณข้อมูลจาก มีธรรมหนึ่ง ดอทคอม
นิทานสอนใจ เรื่องพ่อแม่รังแกฉัน: พ่อแม่ที่ตามใจลูกจนเกินไป เป็นการปลูกฝังในสิ่งที่พ่อแม่ทำให้แบบเกินพอดี ทำให้ลูกติดนิสัยเอาแต่ใจ ไม่มีความอดทน พ่อแม่รังแกฉัน เป็นประโยคเปรียบเทียบ พ่อแม่ที่ดีต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้ลูกได้เห็น ตัวอย่างที่ดีในที่นี้ไม่ใช่สิ่งดีๆอย่างเดียวต้องรวมเรื่องที่ไม่ดีด้วย และอธิบายให้เขาได้รู้ว่าสิ่งที่ไม่ดีๆเพราะอะไร นิทานสอนใจ พ่อแม่รังแกฉัน โดย พระยาอุปกิตศิลปะสาร




โดย: พันคม วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:21:48:33 น.  

 
แน่เร้อออออ ดูจากอายุคุณลูกชายของพี่ไฟฟ้านี่ อายุอานามของคุณพ่อเหนาะๆก็น่าจะ 40 อัพนะคะ อิอิ แต่สังเกตจากนิ้วมือของคุณพ่อไฟฟ้านี่ ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะมากๆเลยค่าาาาาา


คืนนี้ฝันดีเช่นกันค่าพี่สุ


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:22:10:49 น.  

 
5555+ แน๋วชอบมองนิ้วมือคนค่ะพี่สุ มันบอกอะไรได้หลายอย่าง อิอิ

อีกเดี๋ยวแน๋วก้จะไปนอนแล้วเหมือนกันค่ะ ฝันดีนะคะ


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:22:31:15 น.  

 
๐ มิได้อภิสิทธิ์ฤทธิ์ล้ำลึก
เพ-ลาดึกแรงเหงาจึงเข้าหา
พ่ายจำนนต่อมันตรึงบัญชา
ไฟแห่งความเสน่หาคว้าครอบงำ


๐ เป็นทาสมันอีกครั้งรั้งไม่ไหว
อำนาจมันทะลวงใจให้เพ้อพร่ำ
อักษราสะท้อนร้อนรนคำ
ยามหลงย่ำเคว้งคว้างกลางใจเธอ..


..พี่ระนาดแวะมาเยี่ยมนะจร๊า*-*+..


โดย: ระนาดเอก IP: 124.120.28.118 วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:2:28:48 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ทุกท่าน

น้องแน๋วจ๋า เมนู น่าทานมากจ้า
ส่วนเรื่อง พี่ชาย ..ไฟฟ้านั่น พี่พูดจริง มีหลอกลวงจ้า..หุหุ
...


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:5:27:13 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก้อน
ขอบคุณนะคะ
ที่แวะมาเยี่ยม..


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:5:28:14 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ อ้อมแอ้ม
สุต้องขอโทษด้วยนะคะ
มัวแต่ยุ่ง เรื่องน้อง ไม่สบาย
สุเลยลืมไปเลยค่ะ

ใครเป็นใครบ้างเอ่ย ...


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:5:29:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ พันคม
เป็นนักเล่านิทานไปแล้วเน๊าะ
แต่ก็ดีค่ะ แฝงคติไว้ด้วย
ขอบคุณนะคะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:5:32:04 น.  

 
๐ เป็นทาสมันอีกครั้งรั้งไม่ไหว
อำนาจมันทะลวงใจให้เพ้อพร่ำ
อักษราสะท้อนร้อนรนคำ
ยามหลงย่ำเคว้งคว้างกลางใจเธอ....................พี่ระนาด


พี่หลงมนตร์ อักขรา ภาษาศิลป์
ต้องโบยบิน รินร้อย ถ้อยเสนอ
ฤทธิ์อักษร กลอนกานท์ ปานละเมอ
เหมือนภาพเผลอ ชวนพิศ ให้ติดตาม


สุก็หลง เสน่ห์ เล่ห์อักษร
คำหวานอ้อน ภาษา พาอยากถาม
ไฉนเลย ถ้อยพจน์ จึงงดงาม
สุดจะห้าม ดวงใจ ให้คำนึง.......



สวัสดีค่ะพี่ระนาด
ขอบคุณ มากนะคะ ที่แวะ มาเยี่ยม



โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:5:57:46 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ กับวันแรกของการทำงานประจำสัปดาห์ครับ
ช่วงนี้ฝนตกบ่อยถนนหนทางอาจลื่นการเดิน,การขับรถ
ให้ระวังอย่าประมาท หากต้องตากฝนควรอาบน้ำสระผม
ทุกครั้ง และทานวิตามินซีตั้งแต่500มก.ขึ้นไป แต่ไม่
ควรเกิน1,000 มก.เพื่อป้องกันการไม่สบายนะครับท่าน
ด้วยความห่วงใย


โดย: พันคม วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:9:06:40 น.  

 
ที่อุบลบ้านพี่ฝนก็ตกหนักเช่นกัน.....
เมื่อวานเป็นวันที่ 11 เดือน 9 ที่ทั่วโลกมีการไว้อาลัย..
กับความโหดร้ายของมนุษย์มรามีต่อมนุษย์ด้วยกัน...
ฝนเลยตกทั้งวัน..อิอิอิ...เกี่ยวกันไม๊นี่....

ความสุข ความทุกข์เป็นเรื่องปกติของคน..
แน่นอนบางคนก็พบแด่ความทุกข์ตลอดเวลา..
ทุกข์เพราะไม่มี..ไม่เป็น..และไม่สมหวัง....
ท่านจึงสอนเสมอว่า..โลกนี้มันเป็นเช่นนี้...
ให้มองโลกอย่างเข้าใจ..เข้าใจถึงธรรมชาติของมัน..
เรียกว่า..รู้ตามความเป็นจริง(โยนิโสมนสิการ)
แล้วเราก็จะไม่ทุกข์ไปกับสิ่งที่เกิดขึ้น....
เฮ้อออ...จะมีสักกี่คนที่ทำได้เช่นนั้น....

อิอิอิ...ฝากให้น้องสุ..ไว้คิดเล่นๆ(นะ)...






โดย: คนอุบล วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:10:30:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ พันคม
ขอบคุณนะคะ
เอ..เป็น คุณหมอ ตั้งกาเมื่อไหร่น๊อ...


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:11:41:20 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่อุบล
เอ...เมื่อไหร่จะบวชคะ
ส่งข่าวบ้างก็ดีนา.....หุหุ

..



โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:11:42:38 น.  

 
ก๊อกๆๆๆพี่สุทานข้าวเที่ยงหรือยังคะ ถ้ายัง....ช่วยรับข้าวหน้าลาบไข่หมูสับของแน๋วไปชิมหน่อยค่ะ อิอิ




โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:13:20:16 น.  

 
หิวอยู่พอดีจ้าน้องแน๋ว
ขอบใจจร้า


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:13:40:53 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณสุ
มาอ่านกลอนค่ะ



โดย: newyorknurse (newyorknurse ) วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:14:23:44 น.  

 



แวะมา ชวนคุณสุ ไปเที่ยวบ้านค่ะ ...คุณริมโขง รออยู่อ่ะ
ช่วยไปต่อกร เอ๊ยต่อกลอนเค้าหน่อยจิค่ะ
เลดี้ไม่สามารถอ่ะ ..แถมทั่นวิณุ ยังร่ำร้องหาแต่คุณสุ
คงอยากอ่านคำกลอนที่สวยงามแบบฉบับคุณสุอ่ะค่ะ


โดย: ~anrin~ วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:14:58:47 น.  

 
หวัดดียามเย็นจ้ะ
วันนี้กว่าจะมาได้ เล่นเอาซะเย็น
ขอบคุณที่เป็นห่วงจ้ะ
หายแล้วล่ะ
หนามยอก ก็เลยเอาหนามบ่งน่ะ
หายกริบเลย สะใจจริงๆ






โดย: เปลวอัคคี วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:16:14:29 น.  

 
เอ....
ทำไมเว้นวรรคแล้วไม่ยอมเว้นให้
เออแฮะ...
บล็อกเผด็จการซะแล้ว


โดย: เปลวอัคคี วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:16:19:24 น.  

 
น่าน...
ไม่ยอมเว้นบรรทัดให้จริงๆ
เซ็งงงง...


โดย: เปลวอัคคี วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:16:20:34 น.  

 



"เห็นด้วย" ครับ
มาบ้านนี้แล้วมึนครับท่านเปลวอัคคี
ผู้คนมากหน้าหลายตา
แถมมีนิยาย-นิทาน โบล้าน โบลาน





โดย: go far far วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:17:44:42 น.  

 
สุเอากรอบออกให้ก็ได้ค่ะ
ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันค่ะ

.....


โดย: สุนันยา วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:19:38:20 น.  

 


นิทานก่อนนอนคืนนี้
๐๐๐ชีวิตคือความฝัน๐๐๐

ในสมัยราชวงศ์ถัง มีนักศึกษายากจนคนหนึ่งชื่อหลู่อิง ซึ่ง
ได้ไปสอบที่เมืองหลวง แต่ปรากฏว่าสอบตก ในระหว่างที่
เดินทางกลับบ้าน ได้พักค้างแรมที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ขณะ
อยู่ในโรงเตี๊ยมได้พบกับนักพรตหลื่อ คนทั้งสองสนทนากัน
อย่างถูกคอ ครู่หนึ่งต่อมาหลู่อิงหวนคิดถึงชะตาชีวิตตนเอง
ที่สอบตกทุกปีเกิดอาการถอนใจ นักพรตเห็นดังนั้นจึงถาม
ด้วยความสงสัยว่าเพิ่งจะสนทนากันอยู่ดีๆทำไมจึงถอนใจเล่า?

หลู่อิงกล่าวว่า....อนาคตของผมจบสิ้นแล้วจะมีอะไรดีล่ะ?
นักพรตหลื่อถาม.......แล้วคุณเห็นว่ายังไงถึงเรียกว่าดี?
หลู่อิงตอบ.... ลูกผู้ชายเกิดมาทั้งทีควรเป็นเจ้าคนนายคน
มั่งมีศรีสุข มีชื่อเสียงเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล แบบนี้ถึงจะ
เรียกว่าดี แต่ผมพยายามแสวงหาชื่อเสียงลาภยศมาตั้งแต่เด็ก
แต่ก็สอบตกทุกปี จนบัดนี้เป็นหนุ่มแล้ว ก็ยังคงจมปลักอยู่กับ
ท้องไร่ท้องนา แล้วอย่างนี้ยังไม่เรียกว่าแย่อีกหรือ?

กล่าวจบก็ทำท่าง่วงเหงาหาวนอนนักพรตหยิบหมอนจาก
ในย่ามส่งให้หลู่อิง ใช้หมอนใบนี้หนุนนอนก็จะทำให้คุณมั่งมี
ศรีสุขสมใจหวังทุกอย่าง ขณะนั้นเจ้าของโรงเตี๊ยมกำลังนึ่ง
ข้าวเหนียวอยู่ หลู่อิงคงจะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางพอ
หัวถึงหมอนก็หลับปุ๋ยทันที ในความฝันเขาได้กลับถึงบ้านแล้ว
และอีกไม่กี่เดือนต่อมาเขาได้แต่งงานกับสาวสวยในหมู่บ้าน
ต่อมาก็สอบได้จอหงวน ตำแหน่งหน้าที่การงานก้าวหน้าขึ้น
เรื่อย ๆ จนได้เป็นแม่ทัพ และได้ไปปราบคนเถื่อนที่ชายแดนได้
ชัยชนะ มีความดีความชอบได้เป็นอัครมหาเสนาบดี 10 กว่าปี
ต่อมาได้เป็นเจ้าผู้ครองนคร ลูกชายห้าคนก็ได้เป็นขุนนาง มี
หลานสิบกว่าคน กระทั่งตนชรามีอายุถึง 80 ปี ก็เสียชีวิต
เมื่อหลู่อิงตื่นขึ้นมาเห็นข้าวเหนียวที่เจ้าของโรงเตี๊ยมกำลังนึ่งอยู่
ยังไม่สุกก็อุทานว่า เป็นความฝันหรือนี่? ท่าทางคล้ายกับว่ายัง
เสียดายอยู่ นักพรตหัวเราะกล่าวว่า ……………………………….
"ที่เรียกว่าดี ๆ ในโลกมนุษย์มันก็แค่นี้เอง" หลู่อิงนั่งครุ่นคิดอยู่
พักใหญ่ก็กล่าวว่า "สัจธรรมแห่งความเกิดความตาย ได้ลาภ
เสื่อมลาภ ยากดีมีจน ผมเข้าใจแล้ว ขอบพระคุณที่ให้ความสว่าง"
กล่าวจบก็กราบลานักพรตไป





โดย: พันคม วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:21:19:36 น.  

 

Orkut Myspace Hearts Scraps, Graphics and Comments
GoodLightscraps.com

สวัสดียามค่ำครับ


โดย: ก้อนเงิน วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:22:09:17 น.  

 
๐ สัมผัสไอรักอุ่นละมุนนัก
สัมผัสรักแห่งกวีที่รังสรรค์
สัมผัสรักเยือกเย็นกว่าเพ็ญจันทร์
สัมผัสฝันอวลคละ ณ ตรงนี้


๐ สัมผัสลมรอบกายไล้ปลายผม
สัมผัสห้วงอารมณ์จมกับที่
สัมผัสเสียงกระซิบทิพย์อารี
สัมผัสใจคนดี..ที่ในกลอน..




โดย: ระนาดเอก IP: 124.122.127.13 วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:4:41:27 น.  

 
อรุณฉ่ำสวัสดิ์จ้ะ

เจ้าของบ้านท่าจะยุ่งแฮะ
ไงก็ ขอให้สดชื่น...แจ่มใส...ชุ่มฉ่ำ

ดั่งเช้าวันนี้นะ



โดย: เปลวอัคคี วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:7:40:33 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณรินทร์
สุติดภาระกิจ บางอย่างอยู่ค่ะ
สัญญาว่า จะไป เขียนกลอน ให้อ่านแน่นอนค่ะ
บอกพี่ริมโขง กับ คุณ วิษณุ รอนิดนึงนะคะ ใจเย็นๆ
อ่านกลอนเพราะๆของคุณ เอื้อนเอ่ย รอไปก่อนนะคะ อิอิ


โดย: สุนันยา วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:12:03:58 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่เปลว..(ทุกกรอบเลยนะคะ)
สุต้องขอบคุณ มากๆค่ะ ที่แวะเวียนมา
สุ มีปัญหา คล้ายมรสุม รุมเร้าอีกแล้วค่ะ
เหนื่อยจัง



โดย: สุนันยา วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:12:07:31 น.  

 
ขอบคุณ นิทานก่อนนอนนะคะ
คุณพันคม
ทักทายตรงนี้ก่อนนะคะ
..สุรีบมากเลย..


โดย: สุนันยา วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:12:08:41 น.  

 
ขอบคุณ มากค่ะพี่ก้อน
ที่แวะมา .


โดย: สุนันยา วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:12:09:30 น.  

 
๐ สัมผัสไอรักอุ่นละมุนนัก
สัมผัสรักแห่งกวีที่รังสรรค์
สัมผัสรักเยือกเย็นกว่าเพ็ญจันทร์
สัมผัสฝันอวลคละ ณ ตรงนี้


๐ สัมผัสลมรอบกายไล้ปลายผม
สัมผัสห้วงอารมณ์จมกับที่
สัมผัสเสียงกระซิบทิพย์อารี
สัมผัสใจคนดี..ที่ในกลอน.......................พี่ระนาดเอก


*หวานละมุน ดั่งเสียง สำเนียงร้อย
รินสอดสร้อย เพลงกานท์ ขานอักษร
ประทับทรวง ตรึงแอบ ยามแนบนอน
ด้วยสุนทร งามพจน์ รจนา

*กล่อมขัวญน้อง เมื่อคราว ลมหนาวล่อง
ยินเสียงก้อง ลำนำ พร่ำโหยหา
ซึ้งซ่านใน วลลี ที่มีมา
ตรึกอุรา ภิรมย์ แห่งคมคำ.....


สวัสดีค่ะ พี่ระนาด
ขอบคุณ มากค่ะ..








โดย: สุนันยา วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:12:23:14 น.  

 
แวะมาเยี่ยมน้องสาว...
ขอให้มีความสุขมากๆนะ....
5555....สมัยหนึ่งเค้าบอก.."เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง"..
คิดว่าน่องสุคงเคยได้ยิน...
วันนี้น้ำมามากเหลือเกิน..ท่วมไปหมดทั่วประเทศ...
น้องสุ..เอาความทุกข์ปล่อยๆไปกับน้ำบ้างก็ดีนะ...



โดย: คนอุบล วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:13:40:08 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสุ

มาอ่านกลอนกับฟังเพลงค่ะ
เพราะมากเลย เพลงที่เปิดให้ฟังนี่
ไม่แน่ใจว่าเพลงอะไร แต่เคยฟังมานานแล้วค่ะ
ยังเพราะเหมือนเดิม ขอบคุณที่เอามาเปิดให้ฟังนะคะ



โดย: นุ้ย (นารีจำศีล ) วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:19:30:26 น.  

 
มาส่งฝันดีอ่ะ

จะส่งก๋วยเตี๋ยวราดหน้ามาให้ ก็ดึกไปซะแล้ว
งั้นส่งฝันดีแล้วกันนะ



โดย: เปลวอัคคี วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:22:40:37 น.  

 
www.BeaLog.Net
rain-glitter-pictures-012.gif


สวัสดียามค่ำครับ


โดย: ก้อนเงิน วันที่: 13 กันยายน 2554 เวลา:22:42:06 น.  

 
อรุณ สวัสดิ์ค่ะ ทุกท่าน
ขอบคุณ ที่แวะเวียนมาทักทายนะคะ
ช่วงนี้ อาจไม่ค่อยได้ทักทาย กัน เป็น รายบุคคลเท่าไหร่
ไม่ว่ากันนะคะ
แต่คิดถึงทุกท่านเสมอค่ะ...
ขอให้มีความสุข รื่นรมย์ กันทั่วหน้านะคะ


โดย: สุนันยา วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:6:34:47 น.  

 
อรุณสวัสดิ์เช้าวันปลอดโปร่ง

และ
แจ่มใส

ขอให้เหมือนเช่นดั่งท้องฟ้าวันนี้นะ
จะได้อ่านกลอนใสๆบ้าง



โดย: เปลวอัคคี วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:8:23:51 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณสุนันยา..
แวะมาอ่านบทกลอนไพเราะค่ะ..
พี่น้อย(newyorknurse)ถามถึงพี่ปลา
ในงานเลี้ยงต้อนรับที่ภัตราคารพงหลี
ว่าที่เป็นอัมพาตครึ่งซีก..เป็นไงบ้าง?
เลยเอารูปที่กลับมารักษาตัวที่บ้านมาให้ดู
ได้กลับมาทำกายภาพที่บ้านเองค่ะ
พี่สาวของพี่ปลาส่งไปนวด
เพื่อการรักษาอาทิตย์ละ 1-2 ครั้ง
พี่ปลาฝากขอบพระคุณทุกๆกำลังใจ
ที่เพื่อนๆในบล็อคมีให้อย่างอุ่นหนาฝาคั่งค่ะ...



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:14:51:59 น.  

 
ไม่เป็นไรค่าาาพี่สุ แค่คิดถึงกันก็เพียงพอแล้วค่า


โดย: ตะแน๋วกิ๋วกิ้ว วันที่: 14 กันยายน 2554 เวลา:15:18:43 น.  

 
๐ โปรยคำรักอักษราสู่ฟ้ากว้าง
แด่จอมนางเพื่อฝันอันสวยหรู
ทิพย์อักษรลอยฟ่องคล้องโฉมตรู
ตรึงให้อยู่กับฝันอันพิไล


๐ กอบเมฆขาวสานเป็นเช่นมงกุฎ
คว้าดาวดุจเพชรวับประดับใส่
สวมแด่เจ้าเยาวมาลย์สราญใจ
ล่วงหลับใหลสู่สถานพิมานแมน..



โดย: ระนาดเอก IP: 124.122.249.238 วันที่: 15 กันยายน 2554 เวลา:5:07:52 น.  

 
ร้อยลำนำ คำรัก ฝากฟ้ากว้าง
ด้วยไร้ที่ จักวาง เส้นทางไหน
รักเลือนร้าง เบือนบิด จากจิตไป
มองทางใด คล้ายเว้น ไม่เห็นมี

ฝากเมฆขาว พราวพร่าง กระจ่างสรวง
คงหมดดวง รักชื่น เกษมศรี
เพราะทุกวัน มีแต่ แพ้ทั้งปี
ดวงฤดี จมเหงา ความเศร้าเยือน

ได้แต่ร้อง เพลงรอ สุดท้อนัก
หมดสิทธิ์ร้อง เพลงรัก ใครจักเหมือน
ความเดียวดาย ปวดปร่า ปานว่าเตือน
ให้รักเคลื่อน ลอยผ่าน จนกาลเลย

คงต้องหยุด หัวใจ ไว้ตรงนี้
ไม่อาจมี รักอยู่ คู่เขนย
ให้ความเหงา คอยเยือน เหมือนเช่นเคย
คงลงเอย ที่เรา ต้องเฝ้าคาน....


"สุนันยา"










โดย: สุนันยา วันที่: 17 กันยายน 2554 เวลา:21:10:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์

New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.