.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
11 พฤศจิกายน 2553
 
All Blogs
 
“เจ็บซ้ำซ้ำ...ย้ำที่ใจ”






“เจ็บซ้ำซ้ำ...ย้ำที่ใจ”


*หนึ่งชีวิต ............บนโลกกว้าง
ไยอ้างว้าง............ช่างอ่อนไหว
โชคชะตา.............พาผันไป
ตกอยู่ใน..............ห้วงภวังค์

*โอ้..ดวงใจ............เพียงกำปั้น
ต้องบากบั่น..........มิหันหลัง
มันอ่อนล้า............เหลือกำลัง
แทบภินท์พัง..........แล้วใจเอย

*เฝ้าแข็งขืน............เพื่อฝืนสู้
กลับหดหู่..............ดูนิ่งเฉย
แสนปวดร้าว..........เศร้าจังเลย
ไม่อาจเผย.............เฉลยใจ

*ทนเก็บกด............รันทดท้อ
น้ำตาคลอ.............รอร่ำไห้
สุดกล้ำกลืน...........จะฝืนใด
ช่างอ่อนไหว...........แท้ใจเรา

*มีแต่เศร้า.............เคล้าระทม
มีแต่ตรม...............ที่โลมเร้า
มีแต่ความ............โศกซึมเซา
มีแต่เงา................เคล้าน้ำตา

*ยังคงเจ็บ..............อยู่ซ้ำซ้ำ
เป็นรอยย้ำ............น้ำไหลปร่า
ทั้งสองปราง..........ที่หลั่งมา
เป็นน้ำตา..............คราปวดใจ...



"สุนันยา"












Create Date : 11 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 11 พฤศจิกายน 2553 22:30:40 น. 15 comments
Counter : 830 Pageviews.

 
เมื่อน้ำตาเริ่มบ่าไหล
ทำหัวใจให้เข้มเเข็ง
ฝืนยิ้มเเม้อ่อนเเรง
ทำเป็นเเกร่งเเสร้งหลอกตน

ซึมเซาเศร้ามัวหมอง
วันนี้ร้องครองสับสน
เงียบเหงาในวังวน
โอ้สุดทนเพราะหม่นใจ

555 มั่วๆไปนะคุณพี่


โดย: คนกันเอง IP: 125.24.73.47 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 เวลา:18:53:47 น.  

 


โดย: Megeroo วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:42:10 น.  

 
ตอบพันวัตต์

อันความรัก หนักหน่วง ในห้วงคิด
บั่นทอนจิต ราโรย จนโหยอ่อน
ยามขาดช่วง ห่วงหา เอื้ออาทร
โอ้บังอร ได้รู้คิด ถึงพิษมัน

เจ็บปวดจัด อัดใจ คล้ายอมทุกข์
เรื่องสนุก วับหาย อย่าได้ฝัน
โบราณกล่าว เป็นความจริง ทุกสิ่งอัน
รักอยู่ไหน ทุกข์อยู่นั่น ฉันบอกเกลอ...........คุณพันวัตต์

เราไม่รู้ ล่วงหน้า คราคิดรัก
จะอกหัก หรือพ่าย ใครรู้เหรอ
ต่อเวลาผ่านไป เมื่อได้เจอ
น้ำตาเอ่อ รินรด หยดที่ทรวง

มาขอซบอุ่นไอ พี่ชายฉัน
ซับน้ำตา ให้กัน ในวันห่วง
ช่วยปลอบใจ คลายเศร้า เมื่อเขาลวง
วานพี่ห่วงน้องยา มาปลอบใจ....



โดย: สุนันยา วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:44:07 น.  

 
แวะมาทักทายกันจร้า


มีความสุขนะค่ะ



โดย: สาวสะตอใต้ วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:05:19 น.  

 
มาชวนไปอ่านกลอนเกี่ยวกับดอกปีบที่บ้านครับ...



...กาสะลอง ขานพ้องชื่อ สื่อดอกปีบ

ท่อยาวจีบ กลีบขาวขาว น้าวกิ่งโน้ม

ยื่นแตรยาว เป่ากลิ่นหอม พร้อมประโคม

ร่มประโลม โฉมประทิน กลิ่นประทาน...




โดย: ลุงแว่น วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:46:58 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสุ สบายดีนะคะ ใกล้ถึงวันลอยกระทงแล้วไปลอยกับใครเอ่ย ขอให้มีความสุขนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:44:08 น.  

 
อยู่เพียงหนึ่งอาจซึ้งกว่า
ชนแน่นหนาอาจจะเหงา
อยู่ทุ่งเวิ้งบันเทิงเรา
หรือซึมเศร้าเลือกเอาเอง

เจ็บซ้ำซ้ำ...ย้ำที่เก่า
ผู้ใดเล่าเขาข่มเหง
เพียงใจซึ้งถึงซึ่งเพลง
มิบรรเลง...ก็เข้าใจ





โดย: พันคม วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:17:22 น.  

 
~โคลงห้าพัฒนา~


ชีพหนึ่งนั้น..........ใช่เห็น
ในประเด็น...........เดือดร้อน
หารู้เป็น..............ไปหมด
ต่อร้าวซ้อน..........จึ่งหลอน


ก่อนเศร้าชิด.........สนิทสนม
เราอารมณ์...........แช่มช้อย
เจอะรสขม.............ขื่นจิต
จงรู้ร้อย.................อดทน


มนต์ชีพฟื้น...........คืนเดิม
ใครก็เติม..............ไม่ได้
เราสิเผชิญ............เพียงหนึ่ง
หมั่นเน้นไว้............ทุกวัน


ควันหมอกกั้น.........เพียงคราว
อย่ามัวหนาว...........เหนื่อยเฝ้า
โลกยังพราว............พรสวาท
วาดแต้มเข้า............ดับเย็น


เข็นชีพร้าว..............ต่อไป
ยังอีกไกล................ท่านชี้
ลบหวั่นไหว.............เสียเถิด
ภาพนั้นนี้................ย่อมเลือน


เดือนจากแล้ว...........ปีมา
ถามอุรา..................ตอบบ้าง
ในนิทรา..................ใครชื่น
เราเคว้งคว้าง.............ใช่ไหม


ไฟผ่านพร้อย............ใครเคือง
เราแนบเนือง.............หนึ่งแท้
ใครมาเปลือง.............กอบแบ่ง
ไข้พ่ายแพ้................สิจอง


ลองเริ่มต้น.................อีกวัน
เสกสรรค์ฝัน...............สนุกพร้อม
หนุนหมอนพลัน..........ตรองตรึก
แล้วกราบน้อม............นอบราน


รานเพาะท้อ................สอนจริง
แม้เคยอิง....................เพาะแค้น
หากหันสิง...................สรรค์เสพ
ก็พ้นแคว้น.................นั่นนาน


การเกลียดให้..............ผลพลอย
เราคร่ำคอย................โทษเต้น
หยุดเรื่องสอย.............โกรธเก่า
กรรมถ้าเว้น................ย่อมดี


อิ อิ เอาแบบไม่ผสมกลบทโตเล่นหาง(แบบที่บล็อก)มาฝากบ้างค่ะพี่สุ




โดย: ญามี่ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:13:05:42 น.  

 
อยู่เพียงหนึ่งอาจซึ้งกว่า
ชนแน่นหนาอาจจะเหงา
อยู่ทุ่งเวิ้งบันเทิงเรา
หรือซึมเศร้าเลือกเอาเอง

เจ็บซ้ำซ้ำ...ย้ำที่เก่า
ผู้ใดเล่าเขาข่มเหง
เพียงใจซึ้งถึงซึ่งเพลง
มิบรรเลง...ก็เข้าใจ

คุณพันคม...

เจ็บซ้ำซาก...........จากอักษร
ที่ยอกย้อน............ตอนอ่อนไหว
ส่งบทเพลง...........บรรเลงไป
ถึงแก่นใน..............ให้คำนึง

เขาคนนั้น...............คงได้รับ
เก็บซึมซับ...............ในก้นบึ้ง
ทุกถ้อยความ...........ที่รำพึง
ด้วยคะนึง................ถึงไมตรี...



โดย: สุนันยา วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:07:48 น.  

 
ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ ...





โลกแห่งความฝัน ...
...............................


...ให้โลกร้อน ... อ่อนล้า ... อย่างสาสม

เสี้ยวอารมณ์ ... ตอบสนอง ... พ้องแสงสี

ทั้งม่านหมอก ... ดอกไม้ ... สายนที

พื้นปฐพี ... ทั่วถ้วน ... ล้วนสีเทา ...



… ฟ้าจำแลงแสงวัน...พลันมัวหม่น

ทุกแห่งหน ... อึมครึมดูซึมเศร้า

บรรยากาศเคลือบแคลง ... จากแสงเงา

พาลให้เหงา ... นิ่งงัน ... หวั่นโลกา -...
.
.
.


โดย: ploythana วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:17:38 น.  

 
น้อง คนกันเอง
ขอบคุณมาก จ้า



โดย: สุนันยา วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:30:14 น.  

 
สวัสดียามค่ำครับคุณสุ


โดย: panwat วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:54:09 น.  

 
น้ำตา หลั่งมา ครั้งใด
หัวใจ สุดช้ำ จำฝืน
สุดโศก เศร้าซ้ำ กล้ำกลืน
อยากคืน ชีพลับ ดับไป

ใจเอย ใจเศร้า เหงาจิค
ครุ่นคิด ถึงเธอ ไฉน
มาจาก ลาร้าง ห่างไกล
เหตุใด ไม่มี คำลา

รักเอย รักจริง ฤาลวง
ใจยัง ห่วงหวง หนักหนา
เคยบอก ว่ารัก ทุกครา
ใยมา จากร้าง ห่างกาย

แต่นี้ ต่อไป ไม่เห็น
ยากเย็น เข็ญขุกสุขหาย
อ้างว้าง ว้าเหว่ เดียวดาย
ใจสลายคลายสุขทุกข์ครอง

สวัสดีค่ะคุณ สุ แวะมาแจมก่อนอนค่ะ
หลับฝันดีนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 เวลา:0:41:11 น.  

 


โดย: อาลีอา วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 เวลา:19:47:48 น.  

 
เรื่องราวที่เป็นไป
จะแก้ไขก็คงสาย
หัวใจที่ละลาย
ถูกพัดหายกับสายลม

ร่องรอยริมหายทราย
ก็เลือนหายเมื่อคลืนโถม
หัวใจที่ระทม
แล้วแต่ลมจะพัดพา

กลับมารักตัวเอง
ให้บทเพลงช่วยรักษา
สิ้นรักธรรมดา
ปล่อยใจชาเดียวมันชิน



โดย: สรณะ IP: 124.121.8.148 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:01:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์

New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.