ไม่มีอะไรสักอย่าง (Nothing)

  

 รู้สึกว่าตัวเองฉลาดขึ้นมานิดนึง.. ก่อนหน้านี้..ถ้าเราไม่รู้อะไรเลย ก็คงจะพูดประมาณว่า

"รู้สึกว่าตัวเองได้กลับมายืนอยู่ในจุดสมดุลได้อีกครั้ง" อะไรประมาณนี้..

แต่ ทุกสิ่งกำลังจะเลือนหายไปในไม่ช้า.. เพราะว่าความแตกต่าง และการยอมรับความแตกต่างนั้น ไม่เพียงพอ..ที่ต่อเวลาของความสัมพันธ์ให้ยืนนาน..

เสียใจ.. ที่รู้สึกว่าตัวเองสำคัญขึ้นมานิดนึง แต่นั่นก็คงจะผิด เป็นเพราะว่าเราสำคัญตัวเอง..ทุกอย่างถึงได้เป็นแบบนี้.. เสียใจจัง ไม่อยากให้เรื่องราวเป็นแบบนี้เลย..

แต่สุดท้ายก็ปลง.. และทำงานตรงหน้าต่อไปดีกว่า..

เวลาที่สีสรรพ์สุดท้ายของท้องฟ้าหายไป.. ความมืดมิดจะเข้ามาแทนที่..

และความสว่างก็จักเกิดขึ้นใหม่.. เป็นอย่างนี้ เรื่อยไป..

ชีวิตเราเองก็เช่นกัน ไม่ได้มีใครมาเติมแต่งอะไรทั้งนั้นหรอก.. จะมีก็แต่จิตเราเท่านั้น.. ที่วิ่งเต้นตามไป..

วิ่งจนเหนื่อย..ก็หยุดพักบ้างนะ..

เหนื่อยแล้ว..

เหนื่อยแล้วค่ะ.. TT..

 




Create Date : 01 ตุลาคม 2556
Last Update : 1 ตุลาคม 2556 19:03:37 น.
Counter : 390 Pageviews.

7 comments
  
เหนื่อยที่สุดก็เก็บใจแกล้งทิ้งไว้แล้วไม่มีใครเก็บ
ก็เลยต้องมาเก็บเองนี่แหละ
เก็บไปเศร้าไป
เก็บหมดเมื่อไหร่ ประกอบใหม่ได้เมื่อไหร่ก็ซิ่งโลด
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 2 ตุลาคม 2556 เวลา:15:30:29 น.
  
โอ้ว.. ! ถูกใจค่ะพี่ตุ๊ก..555
แต่เก็บเท่าไหร่ก็ยังจะหว่านไปอีกนะ
ไม่หลาบไม่จำ
โดย: Junkojopum วันที่: 2 ตุลาคม 2556 เวลา:22:36:42 น.
  
เหนื่อยนัก ... ก็พักค่ะ ...

หายเหนื่อยแล้วค่อยลุยใหม่ เป็นกำลังใจนะคะ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 4 ตุลาคม 2556 เวลา:14:29:49 น.
  
สวัสดีจ๊ะน้องจูน

พี่ไม่ได้ไปไหนซักหน่อย
จะกลับมาได้ยังไง ^^

พี่ก็ยังคงอยู่ตรงนี้
เพียงแต่ขอเวลาขัดเกลาอารมณ์
ความรู้สึกที่เสียไป...
ทบทวนเรื่องราว เหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา

น้องจูนเป้นยังไงบ้าง...มีความสุขดีอยู่ใช่ไหมคะ
อ่านกล่องข้างๆ คล้ายว่าจะจบแล้ว
ถ้าใช่...ยินดีด้วยนะคะ


พี่ปุ๊ก


โดย: mutcha_nu วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:12:53:59 น.
  
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:19:12:04 น.
  
คุยกับน้องเนี่ย
มีความรู้สึกเหมือนคุยกับเพื่อนที่เข้าใจกันเลยจ้า
เพราะไม่ต้องพูดว่าเจออะไรมา
แต่คุยว่าใจรู้สึกอย่างไร ต้องปรับใจตัวเองอย่างไร
แม้แต่เพื่อนสนิทที่สุดก็ยังไม่เคยคุยแบบนี้เลย
กลัวเสียเหลี่ยม ... ยังเหลือเรื่องราวที่เป็นของเราคนเดียวไม่ต้องให้ใครมารู้อะไร ๆ ไปซะทั้งหมดหรอก ใชไหม? ...
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 7 ตุลาคม 2556 เวลา:19:17:43 น.
  
@พี่ตุ๊ก.. ใช่ค่ะ.. จูนเป็นคนไม่ชอบเล่าเรื่องตัวเองมากๆ
โดยเฉพาะเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกอ่อนไหว.. เพราะมันเป็นเหมือนกับจุดเปราะบางของเราน่ะค่ะ

@พี่มัจฉา/พี่ปุ๊ก หนูใกล้จบแล้วค่ะ -- จริงๆ นะ !! เป็นไปได้ไงเนี่ย?? (ฮา)

แต่หนูกลัวจังเลยว่ามันจะยังไม่เป็นจริงจนกว่าจะถึงเวลานั้น(วันส่งเล่ม)..

ผลเป็นอย่างไรคงได้กลับมาคุยกันอีกค่ะ..

ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้นะคะ.. :))

@คุณ nonnoiGiwGiw ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ..

จุะพัก.. และก็จะพยายามต่อไปค่ะ โอ๊ทส์ !
โดย: Junkojopum วันที่: 9 ตุลาคม 2556 เวลา:3:40:33 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

mossymoon
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]



Hello Everyone!! Thank you for visit me here :) I've had enjoy in my life as I am.. aren't you? I would like you to have a great day in you life in everyday..!! Luv <3 <3 <3
New Comments
ตุลาคม 2556

 
 
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog