<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
30 มกราคม 2549

+++จดหมายบ่ายวันอาทิตย์+++




วันอาทิตย์ วันสบายๆ อยู่บ้าน ไม่ต้องเร่งรีบ ออกจากบ้านเล็กน้อยยืดเส้นยืดสาย กำลังสบายใจแต่แล้วก็เศร้ากับจดหมายฉบับหนึ่งที่ได้รับตอนเดินเข้าบ้าน


จดหมายซองสีขาว ไม่ติดแสตมป์ เห็นแล้วเกิดอาการสงสัยทันทีว่าจดหมายอะไร ทำไมมันถูกส่งวันอาทิตย์ มันมีสองอย่างไม่ข่าวดีก็ข่าวร้าย แต่ติดจะว่าเป็นข่าวร้ายซะมากกว่าตามประสบการณ์ที่มีอยู่บ้าง

ไม่ผิดจริงๆ ด้วย จดหมายสีขาว ไม่ติดแสตมป์ฉบับนี้เป็นข่าวร้ายในรอบหนึ่งเดือนที่ฉันได้รู้ว่ามีคนดีๆ เพิ่มขึ้นคนนึงเป็นโรคร้ายที่ไม่มีทางรักษาเยียวยา อ่านจดหมายแล้วเกิดอาการเศร้าอย่างบอกไม่ถูก



... หมอบ้าน ( huisart หมอที่รักษาประจำตัว ) หมอที่น่ารักคนนึงที่ฉันเคยไปให้หมอท่านนี้รักษาอาการไข้หวัดช่วงที่มาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ หมอที่คนข้างๆ พูดนักพูดหนาว่าเค้าชอบการรักษา วินิจฉัยโรค และการเอาใจใส่คนไข้ หมอที่เคยแวะมาที่บ้านมาดูอาการของเค้าช่วงตอนที่เกิดอุบัติเหตุจนถึงขนาดว่าเดินไปไหนไม่ได้กว่าสองอาทิตย์ นี่ล่ะหมอคนนี้ล่ะที่ฉันต้องมารับรู้ว่าเค้ารับรู้ว่าเค้าจะลาจากโลก ( เน่าๆ ) ใบนี้ในไม่ช้า

เนื้อความในจดหมายบอกว่า

" หนึ่งปีที่เค้าเพียรพยายามรักษาตัว หนึ่งปีที่ต้องทนคิดว่าเค้ากำลังจะตาย หนึ่งปีที่ทรมานกับการรักษาโดยการฉีดคีโมเพื่อจะให้โรคร้ายหายไปมันไม่มีผลที่ดีขึ้นเลย และตอนนี้มันเริ่มจะลุกลามมาเรื่อยๆ มันกำลังจะทำให้ชีวิตเค้ากำลังจะจากโลกนี้ไปในไม่ช้า เค้าต้องขอเวลาทำใจ ขอเวลาให้กับครอบครัวที่เค้ารัก และต้องเลิกจากงานที่เค้ารักมากอีกด้วย รวมถึงคนป่วยที่กลายเป็นเพื่อนในชีวิต เพื่อนที่เค้าไม่คิดว่าเค้าจะผ่านมาพบพาให้เค้ารักษา นี่คือสิ่งที่เค้าคงจะคิดถึงและไม่ลืมวันเวลาที่เคยเป็นหมออยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้มา 24 ปีแล้ว

การที่เค้าเป็นหมอที่ดีมาตลอด รักษาคนป่วยให้หายไปก็ไม่ใช่น้อยแต่หนนี้กับตัวเองเค้ากลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย เหลือเวลาต่อจากนี้อีกเล็กน้อยเค้าเลยอยากหยุด หยุดกับทุกสิ่ง ให้เวลากับครอบครัวก่อน และสุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆ คนที่ได้ชื่อว่าคนไข้ที่ไว้วางใจให้เค้าทำหน้าที่เป็นหมอดูแลรักษา และขอให้ทุกคนดูแลสุขภาพของตัวเองให้ดีอย่าให้ได้ต้องมารับทราบกับข่าวร้ายเหมือนตัวเค้าเลย "


ฉันอ่านจดหมายนี้สองรอบ อ่านด้วยความรู้สึกงงงัน อ่านด้วยความรุ้สึกโกรธ โมโห ทำไมโลกนี้มันช่างเลวร้ายได้แบบนี้หนอ ทำไมถึงต้องทำให้คนดีๆ ที่พยายามจะมีชีวิตอยู่ช่วยผู้อื่นได้จบลงอย่างปัจจุบันทันด่วนและทำร้ายครอบครัวคนๆ นี้ได้ลงคอ

อย่าเพิ่งแปลกใจว่าทำไมฉันถึงได้มีปฏิกิริยากับการได้รับรู้ข่าวของคุณหมอคนดีคนนี้ นั่นเป็นเพราะว่ามันทำให้ฉันนึกถึงยายกับป้าอีกสองคนที่ต้องเสียชีวิตด้วยโรคร้ายอย่างเดียวกันเมื่อเจ็ดปีก่อน และนอกจากนั้นหมอก็ไม่ใช่แค่คนเดียวที่ฉันต้องมารับรู้ว่ากำลังจะตายแต่ว่าก็ยังมีเพื่อนของคนข้างๆ ฉันอีกด้วยที่เราเพิ่งมารู้กันว่าการที่จะผ่าตัดก้อนเนื้อเมื่อต้นเดือนกลับไม่ต้องผ่าอะไรแล้วเพราะว่าเจ้าเนื้อร้ายนี้มันได้แผ่ขยายเกินกว่าจะได้รับการเยียวยา

กับความตายน่ะฉันไม่กลัวหรอก ไม่ได้ท้าแต่ว่าไม่ได้กลัวจริงๆ แต่เรื่องที่กลัวกว่านั้นก็คือการที่คนที่เรารัก เคารพต้องมาจากไปต่อหน้าต่อตาต่างหากนั่นล่ะมันเป็นเรื่องกระชากใจของฉันได้ทีเดียว อย่าให้คิดเลยว่าจะมีใครตาย ถึงจะไม่ได้เป็นคนในครอบครัว หรือว่าคนรู้จักแต่เมื่อเรารับรู้เรื่องเศร้ามันก็ทำให้เราเกิดอารมณ์ได้บ้าง

นี่ล่ะ " ชีวิต " เค้าถึงได้บอกว่าขอให้สุขทุกวัน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะเราก็ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง .... enjoy today caz yesterday had gone and tomorrow may never come







Create Date : 30 มกราคม 2549
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2549 0:33:01 น. 91 comments
Counter : 655 Pageviews.  

 

เห็นด้วยกับบทสรุปตอนท้ายค่ะคุณนิด
ตอนอ่านรู้สึกจุกๆน้ำตาจะรื้นค่ะ แต่ไม่อยากเศร้า จึงสะกดอารมณ์ความรู้สึก
มีเพื่อนเคยเป็นมะเร็ง ต้องฉายแสง ฉีดคีโมเหมือนกัน
สุดท้ายทุกวันนี้ยังงามและสวยมากๆอยู่เลย
ต้องบอกว่า..กำลังใจ (และกำลังเงิน)เป็นเรื่องสำคัญจริงๆค่ะ


ขอให้สุขและรู้สึกดีกับโลกในมุมอื่นมากๆนะคะ


โดย: p_tham วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:14:26 น.  

 
กำลังจะบอกว่า น้องหมาปงตะน่ารักมากๆ แต่พออ่านจดหมายแล้ว... แง้




โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:15:36 น.  

 
ดำรงชีวิตด้วยความไม่ประมาทกันนะคะ


โดย: mommy45 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:27:04 น.  

 
หวัดดีครับผม สบายดีมั้ยคร้าบ ก็ขอแวะมาอวยพรตรุษจีนให้มีความสุขเยอะๆ เลยนะครับ

อืมม์ เรื่องความตายนั้นเป็นอะไรที่น่าตระหนกเสมอครับ แม้เราจะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องมาถึงไม่ช้าก็เร็ว แต่ถ้าทำได้ ก็อย่าเพิ่งให้มาถึงเลย ... ผมออกจะคิดเหมือนกันนะครับว่าไม่อยากให้มาถึงตัวเอง แต่ก็ไม่อยากให้มาถึงคนที่เรารักมากยิ่งกว่า ผมว่าการมองคนที่เรารักต้องจากไป มันทรมานกว่าการที่เราจากไปเองมากเลยล่ะครับ


โดย: หมื่นทิพ TRAVOLTA (เทพบุตรตบะแตก!! ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:30:44 น.  

 
คนก็อย่างนี้แหละครับ ... เศร้าที่เห็นคนที่เรารักจากไป .... แม้ว่าเราจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติก็ตาม .....


โดย: POL_US วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:48:50 น.  

 
ชอบบทสรุปของพี่นิดค่ะ

ชีวิต คนเราก็แค่นี้

ขอให้มีความสุขทุกวันดีกว่าค่ะ

คืนนี้หลับฝันดีนะคะ พี่นิด


โดย: yadegari วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:51:23 น.  

 
ชีวิต ... กับความตายคงเป็นของคู่กันนะคะ
ถ้าไม่มีความตาย ความหมายของการมีชีวิตอยู่ก็คงไม่ชัดเจนและมีค่า
วันนี้ไปฟังคุณซาราห์ แอนเดอร์สัน เจ้าของร้านหนังสือในหนัง notting hill ที่ tcdcมาค่ะ เค้าก็บอกหลายๆครั้งว่า อยากทำอะไรก็ตาม คิดได้แล้ว ต้องทำทันที
หนูเองก็อยากทำอะไรอย่างที่ตั้งใจไว้เหมือนกัน แต่ติดตรงที่ทรัพย์จางนี่ล่ะค่ะ


โดย: quin toki วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:1:56:24 น.  

 
แวะมาทักทายครับผม


โดย: Bluejade วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:30:08 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณนิด ขออนุญาตเรียกชื่อล็อคอินตอนท้ายนะคะ

เรื่องเศร้าจริง ๆ ค่ะ คนป่วยหลาย ๆ คนที่ต้องการหมอ ที่ทุ่มชีวิตเพื่อคนอื่น บัดนี้หมอได้จากไปแล้วขอให้ดวงวิญญานขอหมอไปสู่สุขคติเถอด

เรื่องความตายเตรียมใจไว้เสมอค่ะ


โดย: เสียงซึง วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:36:01 น.  

 
ผมยังกลัวตายครับ...
เลยพยายามไม่ทำร้าย สุขภาพตัวเอง..
และไม่ทำเลวๆ..


โดย: แร้ (แร้ไฟ ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:38:14 น.  

 
นี่ล่ะ " ชีวิต " เค้าถึงได้บอกว่าขอให้สุขทุกวัน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะเราก็ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง ....

ข้อคิดดีจัง


โดย: ชายคา วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:40:12 น.  

 
การต้องเห็นคนที่เรารักและใกล้ตัว ต้องทรมานก็เจ็บปวดพอๆกันนะคะ ปีที่แล้วเคยผ่านมาแล้ว

โชคดีมันผ่านพ้นไปได้

ส่งกำลังใจผ่านบล็อคด้วยนะคะ


โดย: keyzer วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:49:47 น.  

 
เสียดาย


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:2:53:19 น.  

 
คุณนิดฝากบอกคุณหมอด้วยนะค่ะว่า ขอให้ท่านสู้จะหยดสุดท้าย อ้อมเชื่อว่ามีคนหลายๆ คน ที่กำลังอ่านบล็อคนี้ ส่งกำลังใจถึงท่านค่ะ


โดย: soulfighter วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:3:01:26 น.  

 
พี่แพทเห็นด้วยว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
พี่แพทอัพบล๊อคเสร็จแล้วก็จะไปนอนค่ะ
จะตี 4 แล้ว ดีว่าพรุ่งนี้ได้หยุดตรุษจีนอีกวันน่ะค่ะเลยอยู่ดึกได้
คุณนิดหลังไมค์ด้วยนะคะ


โดย: Petit Patty วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:3:34:17 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณนิด เมย์ไม่ได้แวะมานานเลยล่ะค่ะ ไม่ว่ากันนะคะ ได้อ่านแล้วก้อรู้สึกเศร้าใจจังค่ะ ชีวิตก้อแค่นี้นะคะ คิดเรื่องตายก้อกลัวๆกล้าๆนะคะ แต่ยังงัยก้อคงหลีกเลี่ยงไม่พ้นหรอกนะคะ ตอนนี้ปลงๆได้เยอะแล้วค่ะ ตอนนี้เวลานี้ขอทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่าค่ะ ไม่อยากมานั่งเสียใจอีกวันว่าเราน่าจะ..อย่างโน้นอย่างนี้ เพราะเวลาไม่เคยย้อนกลับมาให้เราแก้ไขในสิ่งที่เราทำผิดพลาด เอ..เขียนไปชักงง แค่นี้นะคะ แล้วจะมาหาบ่อยๆค่ะ อยากคุยกะคุณนิดจัง ออนมั่งนะคะ


โดย: may IP: 70.173.72.54 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:3:58:39 น.  

 
ได้รับรู้เรื่องราวของคุณหมอแล้วทำให้เราปลงได้เยอะเลยค่ะ...เราเชื่อเหมือนกันว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด...

เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะคุณนิด..


โดย: tiny (tiny ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:4:51:13 น.  

 
ชีวิตคนเราสั้นกว่าที่คิดค่ะ เฮ้อ..


โดย: รักบังใบ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:4:51:28 น.  

 
คุณนิดคะ
ไม่ทราบจะพูดอะไรดี....เข้าใจความรู้สึกค่ะ เศร้าไปด้วยเลย
ก็อย่างที่คุณนิดว่านั่นเเหละค่ะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุดละกัน

เทคเเคร์นะคะ


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:6:25:02 น.  

 
น้องนิดค่ะ....ที่บ้านนี้ก็เหมือนกันค่ะ รักษาคุณหมอไหนแล้วประทับใจ ก็จะไม่เปลี่ยนคุณหมอเลยค่ะจนกว่าคุณหมอจะเกษียณการทำงานเราถึงหาคุณหมอดี ๆ ประจำบ้าน แต่เสียดายและเสียใจด้วยนะคะที่คุณหมอประจำบ้านน้องนิดต้องมาเจอกับโรคร้าย ยังไงขอให้ผลบุญที่คุณหมอรักษาช่วยเหลือคนไข้ ส่งผลให้คุณหมอมีชีวิตอยู่ได้เท่าที่ฟ้าจะประทานนะคะ
ที่น้องนิดบอก เค้าถึงได้บอกว่าขอให้สุขทุกวัน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะเราก็ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง ....ทำให้พี่นึกถึงป้าคนไทยที่นี่ค่ะ...พี่เคยนั่งรถไปซื้อของกับป้าเค้า ป้าเค้าจะพูดทุกครั้งว่า ไม่รู้ว่าพรุ้งนี้เค้าจะมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่ ดังนั้นคำ ๆ นี้จึงเตือนสติเข้าเสมอในเรื่องความไม่ประมาทในชีวิต


โดย: ปี้อ้อย (แม่น้องธัย ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:6:39:20 น.  

 
อย่าโศกเศร้าไปเลยครับ
ทำใจเผชิญกับสิ่งที่เกิดขึ้นว่าเป็นเรื่องธรรมดา

อันที่จริงในโลกนี้มีคนตายอยู่ทุกวี่ทุกวัน
เพียงแต่เราไม่โศกเศร้าเพราะเราไม่รู้จักหรือใกล้ชิด

เป็นเรื่องธรรมดาที่ปุถุชนคนธรรมดาจะต้องโศกเศร้าอยู่บ้าง เมื่อได้รับรู้ข่าวคราวความตายของคนที่เราสนิทชิดใกล้

แต่ความตายนั้นไม่ลำเอียงหรอกครับ
ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันหมด
ไม่ว่าคนดี คนเลว คนจนย คนรวย ฯลฯ
ว่าแต่เป็นเวลาไหนเท่านั้นเอง

ทื่คุณสรุปไว้ท้ายเรื่องนั้นแหละครับ เห็นด้วย...


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:7:33:45 น.  

 


โดย: buo วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:7:50:09 น.  

 
เศร้าจังเลยคุณนิด

ทรมานทั้งคนที่จะจากไปและคนที่ยังอยู่...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:8:14:33 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าค่ะ แต่อย่างน้อยก็มีเวลาได้เก็บเกี่ยวความรู้สึกดี ๆ กับคนรอบข้างก่อนที่เขาจะจากไป

คิดบ้างไหมคะว่าบางทีการที่คนเราได้มาพบกัน เจอกัน อาจเป็นเพราะทำกรรมมาร่วมกัน ถ้าทำบุญมาร่วมกันอาจจะไม่ได้เจอกันก็ได้ เพราะอย่างน้อยจะได้ไม่ต้องมาทรมานเสียใจตอนที่ต้องจากกันนะคะ ...

คิดไปได้นะฉัน...


โดย: ZAZaSassY วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:8:27:34 น.  

 
อืมมมนี่หน่ะหรือคือสาเหตุที่มาของท๊อปปิค ...

เศร้าจังคับบบพี่นิด ... T_T


คิดถึงน๊า .. เป็นไงบ้างสบายดีรึป่าวค้าบบบบ


โดย: eZii วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:8:47:36 น.  

 
ข่าวร้ายบ่ายวันอาทิตย์

เศร้าอ่ะค่ะพี่นิด

เศร้าๆๆๆๆ


โดย: PADAPA--DOO วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:00:33 น.  

 
แย่จังเลยนะคุณนิด

เวลาต้องเจออะไรแบบนี้


โดย: loveme_loveu วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:17:17 น.  

 
เศร้าจัง

หากในช่วงชีวิตหนึ่งเราได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองและทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อคนรอบข้างแล้ว ก็คงถือว่าคุ้มที่ได้เกิดมา..

ปล. blog สวยคิขุจัง ไม่ได้มาเยี่ยมพักเดียว..


โดย: L.I.R.A. วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:18:28 น.  

 
เวลาคนดีๆ ต้องมาประสบเรื่องแบบนี้ เราก็อดจะเกิดอารมณ์ไม่ได้ค่ะ
แต่มันก็เป็นธรรมชาติของชีวิต มีพบ มีพราก

เคยคิดเล่นๆ ว่าถ้าต้องตายอยากจะตายแบบไหน
แล้วก็สรุปได้ว่า ป่วยตายน่ะดีที่สุดแล้ว เพราะมีเวลา
มีเวลาบอกลา มีเวลาทำบางสิ่งที่ประวิงเวลาเอาไว้ชั่วชีวิต

เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณหมอคนดี และทุกๆ คนที่เป็นห่วงคุณหมอนะคะ



โดย: rebel วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:44:23 น.  

 


It's kind of a blue so enjoy today caz yesterday had gone and tomorrow may never come.

^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:53:36 น.  

 
โลกมนุษย์ของเราก็แปลกประหลาดเช่นนี้เสมอค่ะ


คนดีมักอายุไม่ยืนแต่คนเลวอายุยืนเหลือเกิน



แล้วอย่างนี้จะให้เราคิดกันได้อย่างไรว่าโลกมันมีความยุติธรรมน่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:9:55:51 น.  

 
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
เพราะเราก็ไม่รู้ว่า 1 นาทีข้างหน้า อะไรจะเกิดขึ้น

เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^


โดย: khim (ขิม เมธาวี ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:10:01:10 น.  

 



เห็นด้วยกับประโยคสุดท้ายมากๆเลยค่ะ

ทำในสิ่งดีๆ ที่อยากทำในวันนี้ อย่าผลัดวัน...เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีโอกาสได้ทำรึเปล่าเนาะ



โดย: อย่ามาทำหน้าเขียวใส่นะยะ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:10:05:34 น.  

 
เป็นผมก็ทำใจไม่ได้นะครับ สำหรับการที่จะเห็นคนที่เรารักต้องจากไป แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้

ว่าแต่ที่โน่นเขานิยมส่งจดหมายแบบนี้กันเหรอครับ เหมือนจดหมายลาตายเลยอ่ะครับ


โดย: T_Ang วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:10:35:39 น.  

 
สวัสดีครับ เข้ามาทักทายครั้งแรกก็เจอเรื่องเศร้าเลย คนดีๆมักจากไปเร็วนะครับ เห็นด้วยอย่างยิ่งที่เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด ใช้ชีวิตเหมือนกับวันนี้เป็นวันสุดท้าย เพราะอนาคตไม่มีความแน่นอนจริงๆ อย่างไรเสียการป่วยแล้วจากไปก็ยังถือว่าดีกว่าการจากกันด้วยอุบัติเหตุนะครับ อย่างน้อยเราก็มีเวลาสั่งเสียคนที่เรารัก มีเวลาได้ล่ำลากัน อโหสิกรรมให้กัน แต่ถ้าเป็นอุบัติเหตุแล้ว อาจไม่มีโอกาศเช่นนี้


โดย: ป้อจาย วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:10:51:32 น.  

 
ตอนนี้ จุ๊บก็อยู่ในช่วงที่ต้องได้รับรู้ข่าวร้ายมาเหมือนกันค่ะคุณนิด
ข่าวในทำนองคล้ายๆกัน แต่ข่าวที่ได้รู้ เป็นเพียงแค่เพิ่งรู้ว่าคุณพ่อของคนใกล้ตัวที่เรารู้จัก และคุ้นเคยกับท่านดี เป็นโรคร้าย 2 โรค แต่ยังไม่รู้ระดับของอาการ ว่าแค่ไหน อย่างไร
ช่วงนี้ก็ได้แต่รอหมอตรวจเช็คอย่างละเอียด และภาวนาให้อาการไม่รุนแรงมากเท่านั้นเองค่ะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้นะคะ ขอแค่เราไม่ประมาท และทำทุกๆวันของเราให้มีความหมายมากที่สุดก็พอแล้ว


โดย: Black Tulip วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:11:18:42 น.  

 
น่าเสียใจจริงๆ ครับ

เหมือนที่ผมเขียนไว้ใน Blog แหละครับ
"วันนี้ ก็คือวันแรก ของทุกวันที่เหลืออยู่"

ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขครับ


โดย: Marvellous Boy วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:11:22:55 น.  

 
มีความสุขกับเที่ยง วันจันทร์ น๊า


โดย: แมวน้อยของเสี้ยวเทียน วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:12:37:04 น.  

 
เห็นด้วยค้าบบบ

enjoy today caz yesterday had gone and tomorrow may never come



โดย: โจโฉ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:12:41:49 น.  

 
นี่แหละชีวิตค่ะ คุณนิด
ฝากให้กำลังใจคุณหมอด้วยนะคะ
เวลาคุณนิดไปเจอแก
ก็คุยแต่เรื่องสนุกสนานแกจะได้ไม่คิดมาก
กำลังใจสำคัญอ่ะค่ะ

สมัยที่เพื่อนรักเป็นลูคีเมีย
ตอนนั้นหมอบอกอยู่ได้ไม่เกินสองปี
เธอกำลังใจดีค่ะ
ดูแลตัวเองและรักตัวเอง
ตอนนี้หายเกือบปกติแล้วค่ะ
(ผ่านมาเป็นสิบกว่าปีแล้วค่ะ)
จริงๆเรื่องของเธอ
เป็นตัวอย่างที่ดีของกำลังใจมากๆเลย
ขนาดฉันมีทุกข์ช่วงนั้น
ก็ได้เธอนี่แหละปลอบใจ
ฉันว่าอาจจะเพราะแบบนี้
ทำให้เธอลืมทุกข์ของตัวเองอ่ะค่ะ
คิดแบบนั้น....

ขอบคุณคุณนิดนะคะ
สำหรับคำอวยพรวันเกิดค่ะ


โดย: prncess วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:12:54:00 น.  

 
กำลังใจสำคัญที่สุดค่ะ อยู่ที่ใจนะคะ สู้ สู้ต่อไปค่ะ


โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:13:34:05 น.  

 


โดย: ตี๋สีชมพู วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:13:51:00 น.  

 


โดย: พฤษภาคม 2510 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:14:02:44 น.  

 
ไม่มีใครอยากที่คนรอบข้างของเราต้องจากไปหรอกค่ะ
แต่ก็.. ทำอะไรไม่ได้..
ได้แค่เอาใจช่วย.. เท่านั้น..


โดย: nods วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:14:53:44 น.  

 
เอาใจช่วย ให้สู้นะคะ


โดย: yuki san วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:15:09:24 น.  

 
จึงเลือกทำวันนี้อย่างดีที่สุด
จึงรักให้มากที่สุด
จึงให้อภัยอย่างถึงที่สุด

เพราะไม่รู้ว่าเราจะมีพรุ่งนี้ให้ทำมัย



โดย: run to me วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:15:42:09 น.  

 



สวัสดีตอนบ่ายๆๆของ อุดรธานี นะเจ้าค่ะ


ถึงอยู่ไกลกันคนละทิศทาง

ยังแวะเวียนดั้นด้นเดินมาหา

ไม่ต้องการสิ่งใดตอบกลับมา

ขอแค่รู้ว่า...คิดถึง ห่วงใย...กันแค่นั้นพอ


** มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงเสมอนะจ้า **


พี่จอมแก่น เป็นกำลังใจให้นะจ้า เพราะปะป๊าจอมแก่น เองก็เสียด้วยโรคมะเร็งเหมือนกันอะจ้า


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:15:54:32 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกของคุณนิดค่ะ ...ปัจจุบันมารดาเราก็กำลังเผชิญกับโรคนี้อยู่

บางครั้งเราก็ไม่สามารถหาเหตุผลได้ว่า ทำไมต้องมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นในชีวิตเรา แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องทำใจยอมรับ และสู้กับมันอย่างถึงที่สุดค่ะ


โดย: ชาบุ วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:16:25:55 น.  

 
เช็คหลังไมค์แล้ว ขอบคุณค่ะคุณนิด


โดย: Petit Patty วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:16:44:00 น.  

 
ช่วงนี้ ได้ยินแต่ข่าวแบบนี้ค่ะ

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

คนอยู่ก็ต้องสู้ต่อไป เน้อเจ้า


โดย: varissaporn327 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:16:45:35 น.  

 
วันนี้ผมยังไม่รู้สึกว่าตัวผมมีความสุขเลยครับ


โดย: infonoom วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:18:44:11 น.  

 
อ่านแล้วก็ต้องปลงค่ะ และพยายามทำวันนี้ให้ดีที่สุด มีความสุขกับวันนี้ให้ได้มากๆ โรคนี้เป็นโรคที่ร้ายนัก...ขอให้การแพทย์พัฒนาต่อสู้กับมันได้เร็วๆ ไม่อยากเห็นคนดีๆ บนโลกต้องจากไปอย่างง่ายดายเลยค่ะ เราคงต้องช่วยกันภาวนาให้คุณหมอต่อสู้เอาชนะมันได้ค่ะ


เอ้า เรามายิ้มสู้เข้าไว้นะคะ


โดย: teneh วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:19:27:35 น.  

 
อืม วันศุกร์นี้เราต้องไปร่วมฝังศพพ่อของแฟนของน้องชายของสามีเรา มะเร็งในสมอง มันรวดเร็วมากๆเลย ไม่มีใครรู้มาก่อนเลย เค้าเพิ่งไปเที่ยวกันทั้งครอบครัวเมื่อตุลาที่ผ่านมานี้เอง กลับมาพ่อก็ปวดหัวมากจนทนไม่ไหว ไปหาหมอ และแล้วก็เจอมันเข้า เจ้ามะเร็งขั้นสุดท้าย แค่สามเดือนกว่าๆเท่านั้น ตอนนี้เค้าจากไปแล้ว

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เห็นกันวันนี้ พรุ่งนี้อาจไม่เจอกันอีกเลย


โดย: jeab&michelle วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:19:56:45 น.  

 
วันนี้ไม่ได้ออกไปไหนค่ะ คงจะเป็นพรุ่งนี้ค่ะพี่เปิ้น

วันนี้พี่นิดทานอะไรหรือยังคะ


โดย: yadegari วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:20:25:17 น.  

 
อ่านแล้วหดหู่ด้วยเลยค่ะคุณนิด แค่เรารู้ว่าใครต้องพบกับเหตุการณ์อย่างนี้ก็หดหู่ทั้งนั้นนะคะ ยิ่งเป็นคนที่รู้จักคุ้นเคยด้วยแล้ว มันช่างทรมานความรู้สึกจัง ... เมื่อนึกถึงว่า คนๆ นั้นกำลังรอความตาย

ชีวิตเป็นสิ่งไม่แน่นอนนะคะ อยากให้เค้าสงบ ในช่วงเวลานี้ ไม่ต้องรอคอย แต่ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างสงบสุข


โดย: Hachi_chan วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:21:10:44 น.  

 
ทำใจนะครับ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดาของโลกนี้ มองมันเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะต้องเกิดกับทุกคน ไม่ช้าก็เร็ว


โดย: ultraman seven วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:21:58:39 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:22:04:28 น.  

 
มาทักทายค่ะ

ช่วงนี้ค้างคาวยุ่งมากๆเลย


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:23:05:25 น.  

 
สวัสดีจ่ะคุณนิด ไม่ได้มาทักสะนานเลยค่ะ
ยังสบายดีน่ะค่ะ


โดย: ตะวันสีชมพู วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:0:33:02 น.  

 
ต๋ำหน่อไม้ดอง เมิน ๆ ไหนกิ๋นเตื้อ....ลำเหมือนกั๋นเจ้า แต่อยากกิ๋นตำบะหนุน คงจะได้กิ๋นวันสองวันนี่ละเจ้า.... ว่าก่อ..อาหารเหนือบางอย่าง บางจังหวัดก็ยะบ่อเหมือนกั๋นเน๊าะ...พอดีพี่คุยกับเพื่อนคนเชียงรายที่อยู่โอไฮโอ บางอย่างก็ใส่ไม่เหมือนกัน แต่เพื่อนคนนี้ทำอาหารอร่อยค่ะ แต่กินถั่วเมื่อวานวันนี้ก็แก๊สระเบิดค่ะ


โดย: แม่น้องธัย วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:1:20:24 น.  

 
อยู่บ้านค่ะ พี่นิด ไม่ได้ออกไปไหน วันนี้อากาศหนาวค่ะ

และก็ต้องทำงานบ้านด้วยค่ะ นักถักนิตติ้งไปด้วย เล่นเน็ตไปด้วย

ไม่เหงาค่ะ

วันนี้ทานหมูทอดกระเทียมพริกไทย ที่เหลือจากเมื่อวานค่ะ

วันนี้แฟนแบมทานข้าวบ้านแม่ค่ะ ก็เลยสบายค่ะ

คืนนี้ฝันดีนะคะ


โดย: yadegari วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:1:33:41 น.  

 
น้องนิดจ๊ะ...เพื่อนพี่แซวมาว่า อย่าจุดไฟนะ เพราะว่าแก๊สกันทั้งบ้าน...โอ้ว..ยิ่งสามีพี่นะ...รัวเป็นปืนเอ็ม16เลยค่ะน้องธัยมีปุ๊งแอบ ๆ เบา ๆ ค่ะ....


โดย: แม่น้องธัย วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:1:56:13 น.  

 

แวะมารายงานตัวกับคุณนิดค่ะ
ออกจากบ้าน10.30น. กลับมาเที่ยงคืนเกือบครึ่ง
ไม่ได้เหนื่อยนัก แต่เพลีย เพราะได้นอนไป4ชั่วโมงก็ต้องตื่น
(((แต่วันนี้รู้สึกใช้เวลาเปล่าประโยชน์ไปหลายชั่วโมงจัง)))


โดย: p_tham IP: 58.8.128.149 วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:2:06:58 น.  

 
อย่างที่เค้าว่า...คนดีๆมีบุญมากๆมักจะตายไวค่ะคุณนิด คุณหมอคงใกล้หมดกรรมแล้วล่ะค่ะ เชื่อว่าท่านจะได้ไปอยู่ที่ที่ดีกว่านี้แน่นอน

ชีวิตนี้เสียคนที่รักโดยไม่ได้ร่ำไม่ได้ลามา 3 คนแล้วค่ะ ไม่มีโอกาสได้ไปแม้แต่งานศพเลยด้วยซ้ำ แต่ก็เชื่อ+หวังว่าวันนึงจะได้พบกันอีกค่ะ


โดย: Beebie วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:2:38:36 น.  

 
กลิ่นนั้นสำคัญไฉน....
น้องนิดค่ะ...หย้างก่อนเตอะ...กำเดียวคนอื่นเปิ้นจะว่าเฮาอู้อะหยังกั๋น(เหม็นขนาดเลยหนา)....ปี้ไค่หัวจนปอปวดกรามไปหมดละเจ้า....
ป้อบ้านเมกัน....ป้อบ้านดัทช์มาป๊ะกั๋น....ท่าจะม่วนแต้ ๆ ละก๊า หมู่เฮาท่าจะหกหนีบะตันละก๊า


โดย: แม่น้องธัย วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:2:47:40 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณนิด (เอ๊ะ รึว่าชื่อ ช.พ.คะ?)
เป็นกำลังใจส่งไปให้คุณหมอคนดี คนที่ถึงแม้จะไม่รู้จักด้วยนะคะ คิดว่าที่ผ่านมาเค้าได้ทำอะไรดีๆมากมายฝากไว้กับโลกใบนี้ สิ่งนี้น่าภูมิใจมากเลยนะคะ แต่น่าเศร้าจริงๆค่ะที่คนดีๆกำลังจะจากโลกไป หวังว่าปาฏิหารย์จะมีจริงค่ะ



โดย: เฉลียงหน้าบ้าน IP: 69.225.227.98 วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:2:51:39 น.  

 
คุณนิด ขอบคุณที่ไปติดตามตั้งแต่ต้นจนจบนะคะ จะบอกว่าใช้วิธีบันทึกเรื่องเอาไว้คร่าวๆในแต่ละวันค่ะ ถึงได้ดองไว้ได้นานๆค่ะ อิอิ ไม่งั้นป่านนี้ก็ลืมหมดเหมือนกันค่ะ


โดย: jeab&michelle วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:3:09:35 น.  

 
คุณชมพู่คะ เรียกเฉลียงหน้าบ้าน ว่า ก้อยก็หันค่ะ เรียกเหลียงก็หันเหมือนกันค่ะ เหลียงนี่ได้มาจาก จอมยุทธเหลียงอ่ะค่ะ

มาขอแอ๊ดบล็อกคุณชมพู่นะคะ


โดย: เฉลียงหน้าบ้าน IP: 69.225.227.98 วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:3:30:35 น.  

 
อ้อมไม่กล้าจับหิมะตรงๆ อ่ะคุณนิด ได้แต่จิ้มๆๆๆๆ อยากทิ้งให้มันสวยๆ อย่างงั้นมากกว่า คือ มันไม่ตกหนาอ่ะค่ะ ถ้ามันหนา คงมีนอนกลิ้งเกลือกเหมือนกันแหละ แฮะๆ


โดย: soulfighter วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:4:07:48 น.  

 
อ้าวตกลงคุณนิดชื่อคุณชมพู่
เรียกชื่อไหนดีคะ...น่ารักทั้งสองชื่อเลย

วันนี้รู้สึกดีขึ้นรึยังคะ....หาอะไรทำนะคะ
จะได้ไม่มีเวลาว่างให้คิดเรื่องเศร้าๆค่ะ


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:5:33:27 น.  

 


โดย: Bluejade วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:6:21:51 น.  

 
พี่นิดอรุณสวัสดิ์ค่า
เหนื่อยๆกลับมา วันนี้คงไม่ตื่นตี 4 แล้วนะคะ


โดย: rebel วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:6:53:24 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะ อ่านแล้วพลอยน้ำตาคลอไปด้วย (ขนาดไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวนะ) แบบรู้สึกว่าหมอช่างแสนดีเหลือเกิน แต่ต้องมาไม่สบายซะเอง อยากส่งแรงใจไปให้ได้ เข้าใจความรู้สึกคุณนิดค่ะ เสียใจไปด้วยจริงๆ


โดย: M1ku วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:7:04:57 น.  

 
คุณนิดหลับรึยังคะ
ฝันดีค่า ^^


...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:7:16:53 น.  

 
แวะมาบอกว่า good night ค่า


โดย: loveme_loveu วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:7:46:59 น.  

 
วันนี้จะอัพเรื่องไรดีคุณนิด กลัวมาตามอ่านไม่ได้ เลยมาแปะชื่อไว้ก่อน

เดี๋ยวแว่บ ๆ แอบอู้มาใหม่ค่ะ

คริ คริ


โดย: ZAZaSassY วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:8:55:20 น.  

 
WhiskyDevilsComing


เข้ามาทักทายครับ

นี่ละหนาชีวิต...


โดย: อะไรดี วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:10:07:31 น.  

 
ดีใจจังค่ะที่เห็นคุณ jewnid กลับมาเขียนอีก

ขอโทษที่มาทักทายช้านะคะ


โดย: Peachy Punch IP: 202.28.169.165 วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:10:53:39 น.  

 
จริงๆ เป็นพวก Just Don’t Do It อ่ะค่ะ
กำลังพยายามกล่อมตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ


โดย: rebel วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:10:55:28 น.  

 
หวัดดีตอนบ่ายๆของโตเกียวค่ะ คุณนิดกินข้าววันนี้กับอะไรค่ะ ของเรา อาหารญี่ปุ่นผสมกับอาหารไทย เหนื่อยๆวันนี้จัดของอีกแล้วค่ะ เที่ยวไปบ่นตามบล๊อคเพื่อนๆมันจะได้ระบายความเหนื่อยล้าออกมา กลับวันอาทิตย์จ๊ะคุณนิด







โดย: erina วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:11:27:50 น.  

 
ช่ายเลย ทำวันนี้ให้มีความสุขอ่ะ ดีที่สุดแล้ว


โดย: Qooma วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:11:42:34 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณนิด

นั่นจิ ถ้าเพิ่งกลับมาอย่ามาเสียเวลาอ่านเลยค่ะ ซื้อแล้วรอกลับไปอ่านที่โน่นก็ได้ค่ะ


แต่หนังสือสนุกดีค่ะ ถ้าชอบสไตล์เสียดสีนี่น่าจะชอบนา


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:12:19:33 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกของคุณหมอเลยว่า คุณหมอและครอบครัวต้องรอคอยวันเวลานั้นมาถึง ด้วยความเศร้าเพียงไหน ... เพราะเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว...


โดย: ตะกร้าหวายสีขาว วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:12:22:44 น.  

 
แวะมาสวัสดีตอนเที่ยงๆครับ


ทานข้าวหรือยัง


โดย: infonoom วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:12:54:33 น.  

 
สวัสดีค่ะพาสามสาว นึงหนุ่มมาทักทายคะ


โดย: yuki san วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:12:57:44 น.  

 
สวัสดีค่า คุณนิด
บี๋ไล่ผีออกแล้วค่า..
เลยลั๊นลาได้เกือบเหมือนเดิมแล้ว


โดย: ยัยบี๋ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:13:06:16 น.  

 
ทักทายบ่ายวันอังคารค่ะ ^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:13:16:30 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณชมพู่ แหม..ไม่ต้องกลัวหน้าแตกหรอกค่ะ ไว้คราวหน้าลองใหม่นะคะ ส่วนจะเรียกว่าน้องหรือว่าหลานก็ได้ค่ะ เอ๊ะ..รึว่าจะเรียกพี่ดี คิกๆๆ แซวกันเล่นๆนะคะ

น้าก้อยเกิดปีเถาะค่า มารำพันรำพึงเหมือนพี่อ้อย,แม่น้องธัยค่ะ


โดย: เฉลียงหน้าบ้าน วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:13:33:09 น.  

 
ย่อหน้ารองสุดท้ายของน้องนิดละ กินใจจริงๆ


โดย: ป้ามด วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:14:06:48 น.  

 
นี่ล่ะ " ชีวิต " เค้าถึงได้บอกว่าขอให้สุขทุกวัน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะเราก็ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง .... enjoy today caz yesterday had gone and tomorrow may never come
****เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ เคยคุยกับพ่อบ้านด้วยค่ะว่า The life is short..
ทำวันนี้และต่อไปให้ดีที่สุดค่ะ พี่ติ๊กเคยนั่งคิดกับตัวเองว่า ถ้าคนที่เรารักจากไปสักวันหนึ่ง เราจะทำใจได้อย่างไร เราจะเป็นเช่นไร..คิดไปร้อยแปดเลยค่ะ
ถึงแม้จะเลี่ยงไม่ได้ก็ตาม..
..พี่ติ๊กขอเรียกน้องนิดเลยนะคะ เพิ่งทราบมาว่าน้องนิดเรียกพี่อ้อยๆ สรุปว่าน้องอ้อยเป็นรุ่นน้องพี่ด้วยน่ะค่ะ



โดย: พี่ติ๊กค่ะ (tiktoth ) วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:1:03:43 น.  

 
พู่ ชอบที่พู่เขียนจังเลย ตรงใจสุดๆ ...ยิ่งมาอยู่ไกลๆ อารมณ์ยิ่งอ่อนไหวที่สุด ...


โดย: Tew IP: 83.160.31.40 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:2:06:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

JewNid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]




[Add JewNid's blog to your web]