<<
มีนาคม 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
17 มีนาคม 2553

:: เมื่อถึงคราวได้ปลดทุกข์ (ในใจ) กะเขาสักที ::






ปกติแล้วตัวเองเป็นคนที่ทำอะไรไม่ค่อย
มีฤกษ์ มียามสักเท่าไหร่ บทอยากทำอะไรก็ถือเอาฤกษ์
แห่งความสะดวกปูทางไว้เท่านั้นเอง แต่ว่าบางครั้งก็อดไม่ได้
เพราะว่าห้ามความคิดของผู้ใหญ่ท่านได้ยากนัก ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง
ฉันก็ทำตามเค้าไป ปลอดภัยตัวเองได้โขเลยค่ะ


สำหรับครั้งนี้ ...ก็ไม่ถือฤกษ์ยามอะไรเลย เพราะว่า
ตื่นแต่เช้าตีสามกว่าๆ เนื่องด้วยนอนเร็วกว่าปกติมากมาย อารมณ์
เหมือนคนแก่นั่นล่ะค่ะนอนเร็วก็ตื่นเร็ว เลยได้นั่งตาแข็งกันตั้งแต่เช้า
เพื่อนคนอื่นเห็นอิฉันออนไลน์ก็มีถามไถ่ว่านอนกันหรือยัง ??
พออธิบายไปว่าเป็นยังไง เกือบทุกคนพูดเสียงเดียวกันว่า

"แก่แล้วก็งี้ล่ะ"


อื้อม์ ไม่รู้ว่าจะตรงไปไม๊หนิ .. รู้ไม๊ว่าแทงใจดำปื๋อเลยนะเนี่ย



เอาค่ะ จะแก่ไม่แก่ไม่ว่ากันอ่ะนะ 30 กว่าปี + อีก 5 ปีก็เรียกว่า
ปาเข้าไปเกือบครึ่งชีวิตแล้ว .. จะไม่ยอมรับว่าแก่ก็ไม่ได้อีก เพราะฉันเชื่อว่า

คนเราหนีอะไรก็หนีได้ แต่ว่าสิ่งที่หนีไม่ได้คือ
ตัวเอง ความคิด และความจริง




สามอย่างนี้ ไม่ว่าเราจจะไปที่ไหนก็ตามมันก็มักจะพกพา
กันไปตลอด .. จะให้หนีเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก .. หรือถ้าจะบอกว่า
หลอกตัวเองก็ได้หนิ ได้น่ะได้หรอกนะฉันว่า แต่ว่ามันจะนานแค่ไหนละ ?
เพราะรู้ทั้งรู้อยู่ว่า เราหนีความจริงไปไม่พ้น .. ก็ยอมรับมันซะเลยดีกว่าไม๊
ความจริงอันเจ็บปวด .. สุขสบาย ทุกข์ ปวดตับ ยังไงเราก็ต้องต่อสู้และรับมือ
กับมันให้ได้ล่ะ เพราะถ้าเรารับไม่ได้เราก็แพ้ ...





แล้วเราจะเลือกอยู่อย่างผู้แพ้ หรือว่า อยู่อย่างผู้ชนะ(ใจตัวเอง)ล่ะ ???



พูดถึงฤกษ์ถึงยาม ... มันก็มาข้องเกี่ยวที่ว่า
วันนี้ เป็นวันดี 1 วันที่ฉันตื่นเช้า และตั้งใจว่าวันนี้จะไปใส่บาตร
ทำบุญ อุทิศส่วนบุญส่วนกุศล และแผ่เมตตา สวดมนต์ ขนาดยาว



และแล้ว ... ฉันก็ทำได้ เสร็จไปสักพักหนึ่งแล้วก็เลยมานั่งอัพบล็อก
ด้วยจิตใจสบายและก็อยากแบ่งปันกับเพื่อนบล็อก หรือเรียกกันขำๆ แซวๆ
กันไปว่า "กัลยาณมิตร" ... อิ่มบุญ อิ่มใจ เลยอยากแบ่งปัน
ให้เพื่อนๆ ด้วย .. ว่างๆ ไม่รังเกียจกันก็แวะมารับความสุขได้วยนะค่ะ






และสิ่งที่ฉันทำได้ .. และอิ่มใจในอีกเรื่องได้ก็คือ .... ฉันปล่อยวาง
ให้อภัยคนที่ฉันเคยคิดว่าเป็นศัตรู .. เพราะทั้งๆ ที่ฉันเองไม่ได้ทำอะไรกับเค้าแต่ว่า
เค้าก็มาทำกับฉัน ซึ่งมันน่าจะเป็นฉันที่เกลียดเค้ามากมาย .. แต่เค้ากลับเกลียดฉัน
กลายเป็นว่าเมื่อต่างคนต่างเกลียดกัน .. ไม่ชอบหน้ากัน เพียงแค่ได้ยินชื่อ
ก็แทบจะแดดิ้น รังเกียจ มา ณ ตอนนี้ฉันว่าจะดีกว่าไหม ... ถ้าฉันปล่อยวาง เลิกคิดฟุ้งซ่าน
พยาบาทของเวรต่อกัน ... หยุดการคิดไม่ดี ปล่อยในสิ่งที่มันแก้ไขไม่ได้
ให้มันเป็นเรื่องของ "กรรม" กันไปดีกว่า


ทำอะไรกับใคร ก็ได้อย่างนั้น ... ฉันเชื่ออย่างนั้น
เพราะไม่อย่างนั้นแล้ว .. ฉันกับเค้าก็คงไม่เจอกัน มามีเรื่องกันแบบนี้หรอก
นี่ล่ะ เลยเป็นเหตุของการที่ฉันต้องมาทำบุญ ... อุทิศส่วนบุญส่วนกุศล กันไป
หมดแล้วชาติหน้าก็จะได้เกิดมา มีชีวิตที่ดีที่ตัวเองต้องการ โดยไม่ต้องมานั่งบั่นทอนกับเรือง
ไม่เป็นเรื่องแบบนี้กันอีกแล้วล่ะ ฉันเชื่ออย่างนั้นนะ ...


และนอกจากการปล่อยวางแล้ว ... ฉันก็ผ่านพ้นกับการตัดสินใจทำบางสิ่ง
โดยปลดทุกข์ในใจ คือ การยึดติด .. .ออกไปซะ
ซึ่งทำได้ยาก เพราะว่ากว่าปีมาแล้วสิ่งต่างๆ ฉันยึดติดมันซะจน
แบบว่าแยกไม่ออกกับความจริง และ ความเสียดาย แต่ว่าตอนนี้นั้น
ฉันคิดว่า ฉันไม่เอาอีกแล้ว สิ่งใดไม่ใช่ของตัวเองก็ไม่ใช่ของตัวเองอยู่ดี
ต่อให้พยายามแค่ไหน มันก็ไม่ใช่ของฉันอยู่วันยังค่ำ
... พอกันที พอกันที ฉันคง
ไม่เอาอีกแล้วล่ะ ... หยุดกับบางสิ่ง เริ่มกับบางสิ่งดีกว่า ...




วันนี้เลยนำแต่สิ่งดีๆ มาสู่ เพราะว่าฉันคิดได้กับเรื่องที่พูดแล้ว
ฉันก็คงจะดำเนินชีวิตไปอย่างคนมีสติได้แล้วล่ะ .. หลายวัน หลายเดือน และเป็นปี
ทุกข์มันมีจ่อคอหอยทุกเมื่อเชื่อวัน ต่อเมื่อวันหนึ่งเมื่อเราลุก ฉุกคิด และเปลี่ยนทัศนคติ
บางอย่างได้บ้าง ... เราก็ลดทุกข์ให้มันน้อยลง เจอแล้วก็หนีไปซะ
เลี่ยงไปซะ .. ไม่มีอะไรเหลือบ่ากว่าแรง ถ้าเราตั้งใจและพยายามค่ะ ...




จบเรื่องทุกข์ใจ มาสุขใจ ก็มาสุขท้องกับปากดีกว่า
เพราะว่าไปตลาด ... ไปตักบาตร ... สวดมนต์เสร็จแล้ว ก็มานั่งจ่อม
กับหน้าคอม เปิดประตูเห็นดอกไม้ ต้นไม้ สวนเล็กๆ
พร้อมกับน้ำเต้าหู้แต่เช้า ... แปลกดี รสชาติน้ำเต้าหู้ที่ไม่ได้กิน
กันบ่อยๆ แต่ว่าวันนี้ได้เริ่มอะไรใหม่ๆ ของดกาแฟ กินน้ำเต้าหู้เสริมทรวง
กันดีกว่า .... ใจเอย โตขึ้น พองขึ้นเรื่อยๆ น๊า

... จงเป็นสุข จงเป็นสุข ...









Create Date : 17 มีนาคม 2553
Last Update : 17 มีนาคม 2553 12:11:08 น. 90 comments
Counter : 2045 Pageviews.  

 
ทอยก็เรียนรู้เรื่องปล่อยวางมาได้พอสมควรแล้วค่ะ มีความสุขขึ้นเยอะ หลังจากทิ้งทุกข์ไป จริงๆ ใจคนเราเลือกได้ว่าจะเลือกเป็นสุข หรือจะเลือกเก็บไว้เป็นทุกข์อ่ะเนอะ ดูเหมือนจะง่ายนิดเดียว แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ นะ พอวันนึงมาคิดได้แล้วเก็ทกับคำว่าปล่อยวาง แล้วมันโล่ง มันทำให้ชีวิตของเราสบายขึ้นทั้งกายและใจเชียวค่ะ ดีใจที่พี่นิดมีดีดีแบบนี้ ขออนุโมธนาสาธุกับการทำบุญของพี่นิดด้วยค่ะ เมื่อใจเราสุข แล้วทุกอย่างจะดีตามมาเรื่อยๆ ค่ะพี่นิด ทอยเป็นกำลังใจให้ในทุกๆ เรื่องเลยนะคะ

ปล.แอบอยากน้ำเต้าหู้บ้านเราจังค่ะ


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:02:53 น.  

 
แวะมารับความสุขด้วยคนนะคะ วิสกี้เองมักจะคิดอยู่เสมอว่า live with a moment เรื่องอื่นๆ ในอดีตหรือเรื่องที่ยังไม่เกิดก็ปลงๆ กันไปค่ะ

มีความสุขกับทุกๆ วันนะคะ


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:06:22 น.  

 
อ้าว..คิดจะงดกาแฟพร้อมกันเลยค่ะ คือไม่ดื่มทุกเช้าแล้วอ่ะค่ะ แต่จะดื่มแค่เป็นของหวานเวลาอยากจริงๆ ไม่ได้ติด แต่ก็ไม่อยากกินอีกละค่ะ กินแล้วเหมือนบังคับหัวใจตัวเองเลยค่ะ บางทีมันสั่นอ่ะ


อ่านเรื่องราวเนื้อหาของวันนี้แล้วต้องบอกคุณพู่ตามตรงว่าดีจังเลยค่ะที่ทำได้ แอนน์ยังทำไม่ได้ค่ะ คือไม่ค่อยได้โกรธใครหรอกค่ะ แต่ก็มีเรื่องราวที่มันนานมาแล้ว อภัยไม่ลง ได้แต่ทำให้ลืมๆไป หรือปล่อยวางนั่นแหละค่ะ ไม่เห็นก็อภัยลง ถ้าเห็นหรือเจอแบบเดิมก็ไม่รู้จะอภัยได้หรือปล่าว อิๆ


สุดท้าย ไปเที่ยวมาสนุกไม๊คะ เอ๊..ไปเที่ยวมานานแค่ไหนแล้วคะเนี่ย


โดย: ClayAnn วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:09:09 น.  

 
หวัดดีค่าคุณพู่

เวลาเรากลุ้มมากๆ มี 3 อย่างที่ช่วยเราได้ค่ะ (เอ..เหมือนเคยเล่าไปแล้ว)
1. กิน
2. ตัดผม
3. อ่านหนังสือ ถ้าตอนนี้ก็ต้องหยิบ "หมื่นตาธรรมะ" มาอ่านสิเนอะ จะได้อินเทรนด์


แฮปปี้ ๆ นะคะ เป็นกำลังใจค่า


โดย: iamsquid วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:33:17 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่

ขอแวะมารับความสุขจากการปล่อยวางด้วยคนค่ะ อิอิ ขอแอบอิง

เราต้องอยู่อย่างผู้ชนะ (ใจตัวเอง) สิค่ะ ทิ้ง ทิ้ง ความเศร้าออกไปซะ แม้มันจะทำได้ยากก็จริง แต่หากทำได้แล้วก็จะมีความสุขมาเยือนเลยค่ะ

ช่วงนี้คุณพู่สบายดีนะคะ ส่วนแหม่มสบายดีค่ะ แต่ช่วงนี้บริษัทจะแจ้งเตือนและส่ง sms ให้พนักงานให้ระวังตัวตลอดเลย ปลอดภัยไว้ก่อน

อากาศที่ กทม. วันนี้หนาวดีจัง ทางลำปางล่ะค่ะ หนาวมากอ่ะป่าว เหมือนที่โน๊ต อุดม ล้อไงค่ะ "ลำปางหนาวมาก" อิอิ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: mamminnie วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:47:51 น.  

 
สวัสดีครับป้า..

ตื่นแต่เช้าเพราะห่วงฟาร์ม ห่วง Blog รึเปล่า อิอิ
แซวคนแก่ซะหน่อย..


ทุกๆอย่างมันก็เป็นของมันอย่างนี้แหละ..
เพียงแต่เราพยายามไปฝืนให้มันเป็นไปในแบบของเรา
หากเราปล่อยวางแล้วยอมหมุนตามโลกแห่งความเป็นจริง..

อะไรๆมันก็จะดีขึ้น
Let's it be จ้าาา



มีความสุขมากๆนะครับ



โดย: Little Knight วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:10:49:03 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

พี่อุ้มเวลาที่เครียดๆ
ก็จะไปอาบน้ำสระผม
ออกมาแล้วก็จะรู้สึกโล่งไปหมดจ๊ะ
แล้วก็ปล่อยวางเน๊าะน้องพู่
เพราะสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
เพราะถ้าเรากำไว้ไม่แบเราก็เมื่อย
เราก็โยนทิ้งดีกว่าเน๊าะ
คิดได้อย่างนี้พี่อุ้มก็จะสบายใจจ๊ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:11:00:50 น.  

 
เมื่อคืนผมรู้สึกหงุดหงิดกับตัวเองมากครับ
หงุดหงิดกับสิ่งที่ไม่เป็นไปอย่างที่ใจตัวเองต้องการ

แต่เช้านี้ตื่นมา
มันเกิดความรู้สึกปิ๊งแว๊บขึ้นมาว่า

อ้อ --- เราไม่พอใจ
เพราะใจเราไม่พอนี่เอง
ใจเราไปเรียกร้องบางสิ่งเอากับคนอื่น
ทั้งๆที่เขาเป็นให้เราได้แค่นั้น

คิดได้แบบนี้
ใจก็เบาขึ้นเยอะ
ผมก็กวาดลานศาลตายายจนเสร็จ

แล้วก็เดินไปเปิดร้านตามปกติ
ความขุ่นข้องหมองใจหายวับไปหมดเลยครับ

อ่านบล้อกคุณพู่
แล้วก็นึกถึงอามรณ์นี้ของตัวเองน่ะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:11:29:01 น.  

 
คนเราหนีอะไรก็หนีได้
แต่ว่าสิ่งที่หนีไม่ได้คือ
ตัวเอง ความคิด และความจริง


เห็นด้วยมาก ๆ ค่ะ
โดยเฉพาะ
หนีความเป็นตัวเอง
หนีไม่พ้นแน่ ๆ ค่ะ


^^


โดย: โสดในซอย วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:12:02:36 น.  

 
เวลาทุกข์มาจ่อคอหอยลำเนา
.. บางทุกข์มันก็กล้ำกลืนลงนะคะ
แต่บางทุกข์น่ะ มันแสนยากเข็ญที่จะเลือนๆ

หากที่สุด ก็พบว่า แล้วมันก็ผ่านไปเอง
ที่พอนึกอีกที อ้าว.. ลืมทุกข์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว

.
.

แต่กับการตั้งสติ ปล่อยวาง แล้วอุทิศส่วนกุศลให้นี่
ประเสริฐกว่าการลืมทุกข์ได้เองอีกค่ะ
แบบว่า มันต้องตั้งใจ มันต้องมั่นคง
ซึ่งลำเนายังทำไม่ได้

ตอนนี้ ที่ว่าลืมๆ ไปแล้ว
เลยยังนั่งแช่งให้ "ธรณีสูบ"
ตรงตามสำนวนคุณอยู่เลยค่ะเนี่ย

ไม่ดีเลยเนอะ

แต่เดี๋ยวคืนนี้ ลำเนาจะสวดมนต์ยาวๆ บ้างแล้วค่ะ
เผื่อจะช่วยให้ "นึกแช่ง" น้อยลงบ้างน่ะนะคะ


โดย: ลำเนา วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:12:11:30 น.  

 
Believe in God and with this believe
he will help you to pass through all the difficultlity
as he does to me just believe


โดย: da IP: 168.120.73.82 วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:12:16:03 น.  

 
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า...อนุโมทนาสาธุบุญด้วยจ้ะ


...............

เป็นการเริ่มต้นเช้าวันใหม่ที่สดใสทีเดียวเลยล่ะป้าเอ๋ย
สุขใดไม่เท่าสุขใจเรานี่ล่ะ
....ปล่อยวางกับสิ่งต่างๆ ที่บั่นทอนจิตเรา
ปล่อยให้มันผ่านเลย ไม่ต้องไปสนใจ ใส่ใจ

ทำให้สิ่งที่อยากทำให้มีความสุข
ผ่อนคลายใจได้ดีแท้ๆ ล่ะ
และผลดีก็เกิดกับตัวเรานั่นแหละ

ขอให้มีความสุขในทุกๆ วัน


โดย: jan_tanoshii วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:12:31:25 น.  

 
อ่านแล้วก็คิดถึงตัวเอง
คิดถึงแล้วก็เหนื่อย >.< จนถึงตอนนี้ก็ปล่อยวางไม่ได้ซะที

ยังอยาก ยังเสียดาย ยังหวง ยังห่วง ยังรัก ยังยึดติด

สลัดมันไปไม่หมด ก็เลยต้องมานั่งทุกข์ใจ

สมองรับรู้แต่จิตไม่รับฟังเสียที >.<

ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยฮาๆ

มีความสุขมากๆนะคร้าบ ความทุกข์ใจก็ปล่อยวางมันไปแล้ว ^^


โดย: Sky (2ndStory ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:13:12:17 น.  

 
จะพยายามค่ะ

แค่ปล่อยวาง ดูง่ายนะค่ะ ทำยากเหลือเกิน


โดย: บางส้มเปรี้ยว วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:13:43:40 น.  

 
ดอกมะลิชวนให้เย็นตา เย็นใจจริงค่ะคุณพู่

..

ฟี่เองก็พยายามทั้งปล่อยวาง และ ปล่อยจากสิ่งที่ยึดติดอยู่

ยังได้ไม่หมดทุกอย่าง ทุกครั้ง แต่อย่างน้อยได้บ้างเป็นบางคราวก็สุขใจดีค่ะ

หวังไว้เล็ก ๆ ว่าการที่เราทำสะสมไปเรื่อย ๆ แล้ววันนึงมันจะได้กลายเป็นธรรมชาติของเราไป .. คงเบาใจ เบากายดี

มีความสุขในทุก ๆ วันนะคะ


โดย: Paulo วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:13:45:19 น.  

 
คุณพู่เก่งจังเลย เอาชนะใจตัวเองได้ เรื่องนี้พลว่าคนพูดกันเยอะ พลก็คิดบ่อย ๆ แต่แหมให้ตายเหอะ ทำยากมากกกกกกกกกกกก ชนะอะไรชนะได้ แต่ชนะใจตัวเองเนี่ยยากเหลือแสน เรียนภาษาจีนยังง่ายกว่าเลยนะนั่น

เอาเป็นว่าเมื่อตอนนี้มาถึงตอนของความสุขแล้ว ก็ขอให้สุขไปนาน ๆ นะครับ ชีวิตมันไม่ได้ยืนยาวมากสักเท่าไร อยู่อย่างมีความสุขดีกว่าน้อ อ้อ ว่าแต่อย่าอยู่อย่างอยากละคุณพู่


โดย: พล (aoigata ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:14:39:26 น.  

 
มายิ้มรับความสุขด้วยคนค่ะพี่พู่

วันนี้เป็นวันที่ร้อนและเป็นวันที่มีนรู้สึกเหนื่อยมั่กมากเลยค่ะพี่พู่

เหนื่อยเพราะรู้สึกว่าร่างกายของตัวเอง weak ลงมั่กมากยังไงบอกไม่ถูก พี่พู่ค่ะ เมื่อเช้าและสัปดาห์ที่ผ่านมา มีนรู้สึกว่าขาของตัวเองไร้เรี่ยวแรง เวลามีนเป็นแบบนี้ มีนจะเดินขึ้นบันไดได้ลำบาก คือต้องขึ้นช้า ๆ ทีละขั้น และบางทีถึงกับต้องพยุงกัน

มันเป็นแบบนี้มาเกือบเข้าอาิทิตย์ที่สองแล้ว มีนรู้สาเหตุ แต่ก็หาทางแก้ไม่ได้เพราะเหตุผลของคำว่าไม่มีเวลา เพราะช่วงนี้เอาแต่ทำงาน และพอเหนื่อยก็นอนพัก และช่วงนี้สนุกกับการอ่านหนังสือมั่กมาก จนเริ่มลืมทุกสิ่งแม้กระทั่งร่างกายของตัวเอง

และวันนี้ยิ่งรู้สึกเจ็บเข้าไปอีก เมื่อรู้และเห็นว่า คนที่เราบอกความรู้สึกของเราไปว่า เรายังตอบตอนนี้ไม่ได้หรอกนะว่ามันใช่หรือไม่ใช่ เพียงเท่านั้นแหละเค้าก็หนีหายและเกลียดเราเข้าไปซะแล้ว ทั้ง ๆ ที่มีนก็รู้สึกดี ๆ กับเค้า แต่มันยังไม่มั่นใจนี่หน่า ให้เวลากันซักนิดก็จะไม่ได้เชียวเหรอ มีนทำดีที่สุดแล้วใช่มั๊ยค่ะพี่พู่

ดีใจที่พี่พู่ ปล่อยวางจากการยึดติดนั่นได้แล้วค่ะ แต่ตอนนี้มันเข้ามาหาน้องอีกแล้ว รู้สึกเหมือนกับตัวเองทำผิดมั่กมากยังไงบอกไม่ถูก



โดย: minporee วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:14:46:20 น.  

 
เป็นกำลังใจให้.....ขอให้ก้าวข้ามผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปได้ด้วยดีนะคะ


โดย: ครอบครัวนี้อบอุ่น (Pookie-NSE ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:15:17:18 น.  

 


วันนี้นิดเขียนบล๊อกได้ถูกใจเรามากๆ เลยจ้ะ ทุกวันนี้เราขออยู่แบบ
ต้องเอาชนะใจตัวเองให้ได้น่ะ แล้วก็ตามมาด้วย ปล่อยวาง

แรกๆ มันอาจจะยากนิดนึง แต่ก็ัยังดีกว่า้ย้อนกลับไปทำแบบเดิม
ที่มองดูแล้วมันไม่เห็นจะมีอะไรที่ดีขึ้น มีแต่จะแย่ลง

พอทำได้อย่างที่ตั้งใจก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก เพราะดีกว่าไปสาวใส้ให้กากิน
มีแต่จะแย่ลงๆ แล้วตัวเองพาลจะพบแต่ความทุกข์ เลี่ยงได้ เลี่ยงดีกว่า
ไม่มีใครรู้อะไรดีไปกว่าตัวเรารู้ตัวเราเองนะ หลอกใครก็หลอกได้ แต่หลอกตัวเองไม่ได้
เราก็คิดอย่างนี้เสมอ ปัญหามันอยู่ทุกที่นะ อยู่ที่ว่าเราจะหยิบปัญหานั้นมาใส่ตัวเรา
มากน้อยแค่ไหนเท่านั้นเอง หรือเลือกที่จะไม่หยิบเลย คือปล่อยวางไป ก็ทำให้รู้สึกสบายใจนะจ้ะ

เพราะแบกไว้มากๆ เราก็หนัก หันไปทำอะไรที่มีความสุขดีกว่า
เล่นกับลูกบ้าง ทำนั่น ทำนี่ไปบ้าง ดีกว่าไปนั่งจมอยู่กัยปัญหาเหมือนบัวในตมน่ะ

เราคิดเสมอ ทำดี ได้ดี ใครจะมองอย่างไรก็ช่างเขา สิ่งไหนที่ผิดไปแล้วก็ไม่ต้องไป
นั่งย้ำคิดให้ปวดหัว แต่อนาคตคิดใหม่ทำใหม่ก็พอ จะได้ไม่ซ้ำรอยเดิม

เป็นกำลังใจให้นิดจ้ะ...


โดย: NamFon.. (CeciLia_MaLee ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:15:59:20 น.  

 
คนเรานี่หลีกหนีความทุกข์ได้ยากนะคะพู่ เพราะมันเหมือนบททดสอบชีวิต
วิ่งเข้ามาให้เราได้เหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจอยู่เรื่อยๆ
แต่ถ้าเราปล่อยวาง และปลงกับมันได้ มันก็ดีกับตัวเรามากๆ
แต่มันทำได้ยากน่ะซิพู่....พี่ยินดีด้วยนะคะที่พู่ทำมันได้สำเร็จแล้ว

วิธีหลีกเลี่ยงที่จะเข้าใกล้ความทุกข์ให้มากที่สุดคือ พยายาอยู่คนเดียวค่ะ
เพราะเป็นความเชื่อส่วนตัวของพี่ ว่าที่ไหนมากคนก็มากความ
ไม่ว่าจะบรรดาเครือญาติ เพื่อนฝูง คนรู้จัก อยู่กันเยอะๆข้องเกี่ยวกันมากๆ
เผลอๆเป็นเรื่องทุกที เอาแบบทางสายกลาง ไม่มากไม่น้อย ดีที่สุด

ขอให้วันดีๆของพู่ เป็นแบบนี้ตลอดไปนะคะ จะได้สบายใจไร้กังวลกันซักทีนะพู่นะ


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:16:03:52 น.  

 


สวัสดีค่ะ..พี่พู่

เม้นท์ไป 3 รอบ ไม่ติดเลยค่ะ
ขอลองอีกสักหนแล้วกัน

วันนี้หนึ่งรู้สึกอิ่มเอมเป็นพิเศษ
เพราะพี่พู่แบ่งส่วนบุญมาให้แน่ๆ เลย
ใช่มั้ยคะ

ปลดทุกข์ในใจ
แล้วรู้สึกสบายขึ้นเยอะเลยมั้ยคะ

หลังๆ มานี้หนึ่งก็ไม่ค่อยจะโกรธใครแล้วค่ะ
เรื่องของเรื่องคือ กลัวแก่อ่ะ


โดย: chenyuye วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:16:07:26 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

สงสัยมิก็คงแก่แร้วเหมือนกัน 55555 ชอบตื่นเร็ว


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:16:15:57 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะ คุณพู่

สำหรับยุ้ยทุกข์หรือสุขอยู่ที่ใจเราจะแต่งแต้มอ่ะนะคะ
วันดีคืนดีลองเอาทุกข์นั้นมามองกลับด้าน
บางทีสิ่งที่เราว่ามันทุกข์แสนทุกข์
เหงาแสนเหงาอย่างเรื่องการออกจากงานมาเป็นแม่บ้าน

ซึ่งหลายคนเค้ามองว่าเราโชคดีจัง
คงมีไม่กี่คนที่มีโอกาศอยู่สบายอย่างนี้
ว่าแล้วก็เปลี่ยนความคิดค่ะ
เราได้ทำอะไรตั้งหลายอย่างที่ในสมัยก่อนไม่เคยทำ
กลับเปลี่ยนความทุกข์เป็นความสุขและอิ่มเอมใจได้

ยังไงยุ้ยก็ขอให้คุณพู่ปลดปล่อยความทุกข์ได้
มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: nLatte วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:16:40:01 น.  

 
เขียนซะเหมือนคุณจิ๋วนิดเป็นคนสับสนชีวิตเลยครับ
แต่เท่าที่สัมผัสได้ ผมว่าคุณจิ๋วนิดก็เป็นคนง่ายๆ นี่นะ
อาจไม่ถึงกับโกรธง่ายหายเร็ว ต้องใช้คำว่าหงุดหงิดเป็นนะโว้ย
แต่ก็ไม่เก็บมารกสมองอยู่นานซะมากกว่า
แล้วก็เพิ่งรู้ว่าคุณจิ๋วนิดมีโจทก์ด้วยเรอะ
นั่นสินะ โลกนี้มีอะไรให้คาดไม่ถึงอีกเยอะ ^^

เกี่ยวกับความจริง ยังไงก็หนีมันไม่พ้นหละครับ
แต่บางทีการได้หลอกตัวเองไปวันๆ แบบว่ายังไม่แก่ซะหน่อย
มันก็ทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้นเหมือนกันนะ 555+

เกี่ยวกับการปล่อยวางและการไม่ยึดติด
ผมว่าเป็นการลดภาระในชีวิตเราไปได้อีกเยอะเลยครับ
บางครั้งเราก็ไม่ได้ยึดติดอะไรหรอกครับนอกจากความคิดของตัวเอง
บางทีเราก็สร้างกรอบและขีดเส้นให้ตัวเองซะงั้น
ซึ่งจริงๆ แล้ว เราควรมีอะไรที่เป็นกรอบอยู่บ้าง
แต่ก็ต้องเช็คด้วยว่ากรอบนั้นพอดีกับตัวเรารึเปล่า
ทำให้เราขยับไม่ได้เลย หรือทำให้เรามองแต่แง่มุมของตัวเองมากไป

นานๆ ทีหันมามองพฤติกรรมตัวเองบ้างก็ดีครับ
อย่างที่คุณจิ๋วนิดบอกนั่นแหละว่าต้องมีสติ
ส่วนตัวของผมเอง บางครั้งต้องบอกตัวเองว่าจะดีไปไหน เลวๆ บ้างก็ได้
เพราะบางทีเป็นคนดีและทำเพื่อคนอื่นมากเกินไปแล้วมันเหนื่อยครับ



โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:16:40:55 น.  

 
ไม่แก่ครับ ไม่แก่ แค่อายุเยอะกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง
เค้าว่าให้คิดดี ทำดี พูดดี มองโลกในแง่บวกไว้ ตัวเองจะได้มองเห็นความสุขในชีวิตมากขึ้น
ใครที่มันคิดร้ายกับเรา เค้าจะแพ้ภัยตัวเองในที่สุด


โดย: ชายพจน์ (ครีมโซดาซ่า ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:17:36:03 น.  

 
ไม่อยากแก่เลยเนอะ ขึ้นเลขสามแล้วเหมือนกันค่ะเมื่อไม่นานมานี้ ไม่ยอมรับว่าแก่คงจะไม่ได้ เฮ้อ

สุขทุกข์อยู่ที่ใจเราแหละค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: เบบูญ่า วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:19:28:56 น.  

 
อ่านแล้ว ได้ข้อคิดดีๆค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:20:34:09 น.  

 
อ่านแล้ว ได้ข้อคิดดีๆค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:20:34:16 น.  

 
แวะมารับความสุขจากนู๋พู่จ้า




อ่านมาถึงน้ำเต้าหู้แล้วคิดถึงบรรยากาศบ้านเรา

ปีนี้จะพาเด็กๆไปป่วนตากะยายและคุณน้าๆสักหน่อย
กระเป๋าแหกอีกแล้วน้องเอ๋ย ปีนี้ค่าเครื่องบินแพงมั่กๆ
นานๆกลับทีกะว่าให้คุ้ม (กินให้คุ้ม) 555


โดย: เพลงเสือโคร่ง วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:21:19:35 น.  

 
เคยคิดจะงดกาแฟเหมือนกันค่ะ แต่ทำไม่ได้ซักที

ความสุขเริ่มที่ใจจริงๆค่ะ บางทีการปล่อยวางก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีนะคะ


โดย: Air Bunny วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:21:32:42 น.  

 
จริงนะคะพี่นิด..กว่าทอยจะหลุดจากทุกข์นี้ได้ก็ 5 ปีกว่าๆ บร๊ะเจ้า...นานมากเรย ไม่น่าปล่อยตัวเองให้จมอยู่อย่างนั้นนานขนาดนี้ เสียดายเวลาที่เสียไปกับใจที่หม่นหมองบั่นทอนสุขภาพทั้งกายและใจ...

แต่ก็นะทอยถือว่าเป็นกำไรชีวิตไปซะ ไม่ใช่คนเราทุกคนจะเจอเหมือนกันไปหมด..โดยเฉพาะทุกข์ของทอยเนียะ แน่นอนมากๆ ที่ไม่ได้ไปเกิดกับทุกๆ คนในโลก มีเลือกมาเกิดกับบางคนเอง... จะถือว่าโชคดีมั๊ยคะพี่นิด 555

ยังไงก็ตามต่อไปนี้เราก็จะมีวันใหม่ที่ดีดีให้ look up เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ อย่างมีความสุข และมีสติ หากวันใดทุกข์นี้หรือทุกข์ไหนมันมาเยือนอีก เราก็จะมีวิธีปลดทุกข์ (เข้าห้องน้ำเลย ง่ายๆ อิอิ :P) ได้อย่างรวดเร็วไม่ให้จมลงๆ ไปเหมือนอย่างเคยเนอะ คิดแล้วสบายใจ ไว้จะรอพี่นิดอัพบล๊อคพร้อมรูปสวยๆ อีกเรื่อยๆ ต่อไปนะคะ ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจจากพี่นิด ทอยเองก็ส่งกำลังใจมาให้พี่นิดที่ลำปางบ้านเฮาด้วยน๊าเยอะๆ เลยค่ะ ;)


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:21:40:02 น.  

 
เห็นด้วยเลยค่ะพี่นิด..ตัวเรานี่แหละค่ะ รู้ดีที่สุด หนียังไงก็หนีไม่พ้น...พี่นิดเริ่มต้นใหม่แบบนี้ ขอให้เจอแต่สิ่งดีดีตลอดไปเลยนะคะ


โดย: grippini วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:21:44:06 น.  

 
สำหรับตัวพิมเอง พิมว่าพิมโชคดีตรงที่ไม่ค่อยเก็บอะไรมาใส่ไว้ในใจมากน่ะค่ะ อะไรที่ไม่ชอบก็ทิ้งๆไปซะเยอะ

ว่าแต่ว่าตั้งแต่กลับมาเนี่ย ทำไม๊พิมหลับได้หลับดี ยิ่งช่วงนี้ยิ่งตื่นสายเอาสายเอา แถมนอนกลางวันอีกด้วยนะนี่ (แก่แล้วเหมือนกันนะคะ แก่กว่าคุณนิดแน่ๆ )


โดย: pim(พิม) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:22:37:50 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ....


โดย: น้ำหวานกับน้ำพุ IP: 58.64.54.133 วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:23:08:09 น.  

 
มารับความสุขจากพี่พู่ค่ะ
และยินดีด้วยที่สามารถกำจัดเรื่องที่ขุ่นข้องหมองใจ
ออกจากชีวิตได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะพี่
ที่จะทำใจกับเรื่องที่เกิดในชีวิตของเราค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:23:10:54 น.  

 
เมื่อกี้พนมมือรับพรไปแล้วค่ะพี่ ^^


โดย: อ้อนบีค๊อฟฟี่ IP: 61.7.145.137 วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:23:14:17 น.  

 
หวัดดียามดึกค่ะคุณพู่...
วันนี้เมื่อตอนหัวค่ำ พี่ไปหยิบหนังสือเล่มนึงมาอ่าน คือเรื่อง A Year in Provence ซื้อไว้นานมากจนจำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่ เปิดดูในเล่ม เห็นปั๊มตราว่า dasa เลยนึกถึงคุณพู่เลย เพราะจำได้ว่าคุณพู่เคยมาร้านนี้ใช่ไหมคะ นี่ตั้งแต่ร้านเขาย้ายไปอีกตึกนึง (ใกล้ๆ กัน) พี่ก็ยังไม่ได้แวะไปสักทีค่ะ ส่วนใหญ่เขาจะมีแต่นิยายอ่ะนะ แล้วพี่ก็อ่านนิยายฝรั่งไม่ค่อยไหวซะด้วยซิ ... เล่มที่ว่าข้างบนนี้ ไม่เชิงนิยายค่ะ จะพยายามอ่านวันละเล็กละน้อยให้ได้ เห็นน้องพรุนแกอ่านเอาๆ แล้วเลยนึกฮึด ต้องขยันอ่านมั่งแล้วเรา ... 555...
สุขสันต์ยามดึกนะคะ คุณพู๋ดาหวันเมืองรถม้า :P
ปอลอ ... อยู่กับตัวเอง และรู้จักจิตใจของเราเองนี่ละค่ะ เป็นการได้รู้จักความจริงแท้และแน่นอนที่สุดในชีวิต


โดย: พี่มารูนเองค่ะ จะไปครอกฟี้แล้วค่ะ ... IP: 58.8.75.240 วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:0:46:58 น.  

 
อืมม อ่านแล้วก็รู้สึกสงบดีครับ
พยายามจะปล่อยวางเหมือนกัน เผื่อใจจะเย็นลงได้บ้าง
เพราะอากาศ ณ ตอนนี้ของเมืองไทยมันทำให้กายร้อนเหลือเกิน


โดย: Unravel วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:2:12:23 น.  

 
ปล่อยวาง เป็นอะไรที่ทำยาก แต่ถ้าทำได้แล้ว ใจเราก็สุขขึ้นเยอะ

++

เห็นน้ำเต้าหู้ ถ้าได้ปาท่องโก๋ด้วย อืม สุขใดจะเท่านิ


โดย: ostojska วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:2:46:34 น.  

 

คุณ JewNid คะ..

อ่านบลอคแล้วถึงกับฮึกเหิมด้วยนี่ ดีค่ะดี
แปลว่า เราเป็นคนคิดอะไรใกล้เคียงกัน

อารมณ์ตอนนี้ นอกจากจะ--
อยากเผาพริกเผาเกลือ
แช่งชักให้ธรณีสูบ
ขอสะบัดหางม้าใส่ด้วยแล้วนั้น
ยังมีอีกอย่างค่ะ-- อยากสาปให้เป็น 'คางคกเฒ่า'

แต่ทั้งหมดทั้งมวลข้างต้นนั้น
ไม่น่าสนใจเท่ากับ คุณ JewNid จะลดอวบ อิอิ
เพราะเมื่อวาน หมอบอกว่า

คุณลำเนาครับ
กำลังคิดจะยืมตัวมาเล่นเป่ากบแล้วคร๊าบบบ
อ้วนอีกนิดได้มั้ยครับ

เราน่าจะแลกกันเนอะ
คุณ JewNid มาอยู่นี่ จะได้อด
แล้วลำเนาไปอยู่ลำปาง (?) จะได้เดินตลาดกินขนมทุกวัน

.
.

หนังสือวรพจน์ กับ กนกพงศ์ ในบลอคที่คุณ JewNid มาด้อมหา
เดี๋ยวลำเนา กอบจาก word มาโพสต์ย้อนความให้ใหม่ค่ะ
ต้องขอโทษทีที่ลบค่ะ
เหตุก็เพราะคนบางคนที่เราไม่ชอบหน้าแล้ว
-- ชอบเข้าไปอ่านบันทึกเก่า แล้วตีความเข้าข้างตัวนั่นล่ะค่ะ


โดย: ลำเนา วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:5:01:48 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณพู่






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:5:43:36 น.  

 
ดูรูปตัวเองแล้วก็ชวนให้ตกใจนะครับ
เมื่อก่อนผมผอมมากเลยครับคุณพู่
ตอนเรียนจบมหาวิทยาลัยเอวยัง 27 อยู่เลยครับ
เวลาผ่านไปไม่นานนัก
ตอนนี้เอว 36 แล้วล่ะครับ 5555

โอ้ -- อนิจจา วัฏฎะสังขารา 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:7:08:10 น.  

 
หวัดดีตอนเช้าค่ะคุณพู่
วันนี้มีโอกาสออนก่อนไปทำงานเลยแวะมาทักทายก่อนค่ะ
คนเราถึงแม้จะหลีกหนีตัวไม่พ้น
ก็รู้อ่ะว่าอายุเราก็มากขึ้นทุกวัน
แต่ขอตัวเองรู้คนเดียวดีกว่าเนอะ
อย่าให้ใครต้องมาทักช้านเลยว่าช้าน ...แก่ อิอิ

คุณพู่งดกาแฟแล้วหรอคะ เก่งจังค่ะที่ทำได้
เราเลยลองงด วันนั้นทั้งวันนั่งหาวหวอด ๆ เหมือนจะเป็นลม
ไม่ได้ติดนะคะ แต่ถ้าไม่กินมันจะแปลก ๆ.. แบบนี้เค้าเรียกติดป่ะ หุหุ




โดย: บ้านฟ้าซอย 5 วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:7:12:34 น.  

 
ฮ่าๆ เพิ่งวางสายจากแม่ไปตะกี้ ยังเพิ่งคุยกันเลยว่าสงสัยแก่แย้วววว เริ่มปลงๆ

ชีวิตก็งี้แหล่ะ มันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ต้องดำเนินต่อไปจนสิ้นสุด


โดย: KOok_k วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:7:20:36 น.  

 
แวะมาเยี่ยมยามเช้าครับคุณพู่..



ตื่นเช้ามาให้อาหารปลา..จ้าาา


โดย: Little Knight วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:8:08:52 น.  

 
ปลดทุกข์ ปล่อยวางได้เนี่ยมันดีนะคะ จิตจะได้สบายขึ้น

แต่ตอนนี้เราก็มีอะไรค้างคาใจ ที่พยายามจะปลดจะปล่อย แต่ก็ยังทำไม่ได้ซะทีค่ะ ทำไงดี

คิดทีไรก็หงุดหงิดใจทุกทีเลยหล่ะสิ เฮ้อ ...

อยากทำได้อย่างคุณพู่จัง


โดย: BeachBum วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:9:26:59 น.  

 


ไปเยี่ยมชุมชน(ไทย-มุสลิม)โค้งทางรถไฟยมราช แขวงมหานาค มาค่ะ..



"ทรวง" เป็นอะไรคะ???
ถึงต้องกินน้ำเต้าหู้เสริม..
มันเล็กไป??? อิ อิ...
ของพี่อ้อ cup 32 B


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:10:18:06 น.  

 
เมื่อเช้าเจาะเลือดวัดน้ำตาล
เหมือนแกล้งนะครับ
มาดามเจาะนิ้วสองรอบ
ก็ยังวัดไมไ่ด้สักที 5555

สุดท้ายให้แม่ผมเจาะนิ้วให้
แก๊กเดียว 110 ปกติครับ

เย้ๆๆๆๆๆๆ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:10:58:15 น.  

 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง

สวัสดีครับ คุณพู่

ของผมก็ ถือบ้าง ไม่ถือบ้าง...ตามสะดวกเหมือนกันครับ


มีความสุข รักษาสุขภาพ นะครับ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:11:40:30 น.  

 




โดย: มาเรีย ณ ไกลบ้าน วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:11:53:07 น.  

 
อิอิ แทคทีมนะป้า


โดย: jan_tanoshii วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:14:37:28 น.  

 

ชอบภาพนี้มากค่ะคุณพู้ สวยงามมากๆ ถูกใจจริงๆ

คิดถึงคุณพู่มากนะคะ วันนี้ฉัตรก้อได้ไปไหว้พระมาเหมือนกันค่ะ สาธุนะคะ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:14:54:07 น.  

 
หวัดดีค่ะ
ปล่อยวางซะ ไม่ต้องถือมัน ก็ไม่หนัก ..
ตรรกะง่าย ๆ แต่ทำได้ยากยิ่งซะจริงสำหรับใจ นะค่ะ

เพิ่งค่อยยังชั่วค่ะ เลยมาวิ่งเล่นได้
ห่างหายไป ก็คิดถึงเหมือนกันนะ .. หุหุ

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:16:43:50 น.  

 
ใช่ครับ
อย่าได้ไปยึดติดกับการจองเวรกันเลย
บางสิ่งบางอย่างถ้าปล่อยวางได้ก็ปล่อยวางไปเถอะ
จะเป็นที่ตัวเรานั่นแหละที่จะสบายใจ คิดว่าเราทำแล้วสบายใจก็ทำไปเถอะครับ อิ่มบุญ อิ่มใจ อิอิ



ปล. จากบ้านแล้วตอนนี้กำลังอ่านหนังสือเล่มไหนอยู่นะ ที่บอกว่าอ่านแล้ววางมา 3 รอบแล้วอ่ะครับ อยากรู้จริงๆ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:19:18:07 น.  

 
ทำทดี แล้วดี ส่วนจะได้ดี อย่าเพิ่งหวัง เพราะเรายังมีกรรมมาตัดรอนอยู่


เพราะฉะนั้น สิ่งที่จุทำได้คือ ทำดี แล้วดี แค่นั้นเอง


ส่วนคุณพู่ ถ้าไม่ใส่ใจกับสิ่งที่ทำให้ใจเราเศร้าหมอง นั่นคือ การทำดี เพื่อหัวใจและสมองของเราแล้วค่ะ อนุโมทนาด้วยนะคะ


อีกมุมหนึ่งของจุเลยนะคะ ที่นอกเหนือไปจาก การ นั่งกินเบียร์ เชียร์บอล


โดย: กระจ้อน วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:21:04:18 น.  

 
ขอบคุณค่ะ อ่านแล้วนู๋ได้อะไรเยอะเลย สำหรับคนที่ไม่ใคร่จะปล่อยวาง^^



โดย: อรุณสวัสดิ์ที่รัก วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:21:38:51 น.  

 
แวะมาขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ

ขอให้คุณพู่และครอบครัวมีความสุขเช่นกันค่ะ



โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:0:40:15 น.  

 
มายินดีที่คุณนิดปล่อยวางได้ ซึ่งเป็นเรื่องหนึ่งที่ทำได้ยากมากจริงๆ อย่างทีคุณนิดว่าแหละค่ะ ถ้าทำได้เราก็โล่ง กินน้ำเต้าหู้อร่อยกว่าทุกวันเลย อิอิ มันเข้ากันมั๊ยเนี่ย

จริงๆอยู่ที่นี่ก็มีเรื่องให้ไม่สบายใจเหมือนกัน แรกๆก็ทำไมเป็นอย่างนี้อย่างนั้นนะ เราก็ทำดีที่สุดแล้วทำไมยังเป็นแบบนี้อีก ก็เครียดไปตามระเบียบ แต่เมื่อถึงจุดนึงก็คิดซะว่า เราไม่สามารถไปบังคับหรือบอกให้เค้าคิดกับเราในแง่ที่เราต้องการได้ ก็ช่างมันเถอะ ไม่แคร์ใครอีก มองไปรอบๆบ้านเราดีกว่า มีสิ่งสวยงามกว่าคนพวกนี้เยอะ แค่นั้นเอง เราก็รู้สึกโล่ง แต่กว่าจะทำได้ก็นานพอดูเชียวค่ะ


โดย: jeab&michelle วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:5:44:07 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณพู่

เมื่อวานตอนค่ำ
เชียงใหม่ฝนตกหนักเลยครับ
เช้านี้เลยดูว่าควันหายไปเยอะ
อากาศก็ดูบริสุทธิ์ขึ้นมากเลยครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:7:01:51 น.  

 
สวัสดีครับป้า..

แวะมาเยี่ยมยามเช้า..
เมื่อคืนวิ่งไล่เก็บข้าวโพดแทบตาย..

ฝนกระหน่ำมากลางดึก..
อิอิ..ทำเป็นนิ่งนอนใจช่วงหัวค่ำ ขนาดคุณพู่เตื่อนแล้วเชียวเนอะ..




ก็หนูอยากช่วงป๊ะป๊า นิค่ะ


โดย: Little Knight วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:8:46:27 น.  

 
ยังไม่เริ่ม Life begin at forty เลยเนาะ

แต่ก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่เมื่อมีทัศนคติใหม่แล้วนะคะ

เรายังอายุซาวป๋ายอยู่เลย ป๋ายแหมซาวป๋าย


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:9:11:56 น.  

 

สวัสดีวันศุกร์ค่ะ มีความสุขทั้งวันนะคะ


โดย: watase วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:9:15:11 น.  

 
ดีใจที่คุณ JewNid ได้ขำที่บลอคลำเนาค่ะ
พ่อกะแม่เคยบอกว่า
ลำเนามีวิธีแก้แค้นคน-- ได้ดีที่สุดก็แค่
พูดๆ แบบสุดแสนจะอาฆาตได้เท่าที่คิดอาวุธตรงหน้าออก
แต่พอพูดจบก็เดินหนี เพราะใจอ่อนเกินจะทำจริง

ปล่อยให้ทั้งคนที่ลำเนาแค้น และคนดู ยืนขำกลิ้ง
ในวิธีการลงโทษของเธอ ที่แสนจะโหลยโท่ย
แบบ "คิดออกมาด้ายยยยยยยยย"

.
.

แต่เนอะ อย่างเรา "2 คน" บอกแล้วนางเอก อิอิ
แช่งได้เท่านี้ก็ดีถม





โดย: ลำเนา วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:10:39:36 น.  

 
ตอนแรกเดาว่าอากาศน่าจะดีขึ้น
ทีไ่หนได้
บ่ายมาก็หมอกมัวสลัวจิตอีกแล้วครับุคณพู่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:14:03:35 น.  

 
ก่อนอื่นต้องขออนุโมทนาบุญ
กับคุณพู่ด้วยค่ะ
ขอให้สิ่งใดที่คิดดีแล้ว
จงเกิดผลค่ะ
เอาใจช่วย

ว่างๆก็มาคลายร้อนกับที่บ้านต่อนะคร้า
ทริปเกาะช้างยังไม่จบค่ะ


โดย: แม่ปู (myroom_pu ) วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:14:45:08 น.  

 
เราไปชิมข้าวซอยอิสลามมาแล้วค่ะ อร่อยดี
สองชามสุดท้ายเลย


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:15:57:38 น.  

 
ฮ่ะๆๆ คำว่า

"แก่แล้วก็งี้"

เจอบ่อยเหมือนกันค่ะช่วงนี้

ก็อ่านะ
ปาไปจะเลขสามแระ
ไม่ยอมรับก็กระไรอยู่

ฮ่ะๆ

โอ้...ม่ายยยยยย

ไม่อยากคิดเรยยยย


อิอิอิ



โดย: fonrin วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:17:07:18 น.  

 


ที่สุดของความรู้สึกร้าวกับความรู้สึกทุกอย่าง
ชีวิตมีไว้ให้วางค่ะ

วางไว้

บางครั้งการวางของเราเจ็บแสนเจ็บ
และคนรอบตัวอาจจะสะใจในความเจ็บของเรา

แต่ใครจะรู้

วางไว้
ในแบบที่หัวใจเรารู้สึกและรู้จักวาง
มันอยู่เหนืออะไรทั้งหมด
เราชนะกับทุกอย่าง..อย่างที่ใครก็คาดไม่ถึง
และไม่มีทางคาดถึงด้วย


การเดินทางของชีวิต

ถ้าชีวิตจะแกว่ง...ก็ชีวิตเรา
ด้ายเส้นบางแค่ไหน...ก็ชีวิตเรา

ต่อให้มันบางเจียนขาด
แต่มันไม่มีวันขาดหรอกค่ะ








โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:18:13:33 น.  

 
มาส่ง comment-reply ค่ะ

^
^
คุณ JewNid .. ขา
นัดของบางงาน เคยลุยมาแล้วค่ะ
รู้เลยว่า ทำงานแข่งกับเวลาขนาดไหน
ส่วนอีกบางงาน มีความหนักใจเดิมๆ แฝงอยู่เยอะ
และในบางการประชุม ขอบอกเลยว่า
เหมือนจะหายใจไม่ออกเอาดื้อๆ
แบบนี้ ไม่ได้ท้า แต่ตายทั้งเป็นเลยค่ะ
เพราะว่า ต้องดีลงานกับคนที่คิดต่างกัน ยืนคนละฝั่ง
ที่ผลมันน่ะนะคะ กี่ปีก็ไม่เคยเปลี่ยน

และนี่ ตี 4 นิดๆ ลำเนาก็ตื่นแล้วค่ะ
เพราะ.. กังวล


โดย: ลำเนา วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:18:51:23 น.  

 
อ่านข้อเขียนของคุณ JewNid แล้วเกือบเปลี่ยนใจไม่เม้นท์ แต่เพื่อความสบายใจยิ่งขึ้นจึงอยากขอชี้แจงเรื่องโกหกใจตัวเองไม่ได้จากอีกบล็อกนึงนะคะ

ก็ได้ถามใจตัวเองแล้วหลายรอบ แต่ก็ได้คำตอบเดิมค่ะ เพราะดิฉันรักในหลวง เติบโตมาเห็นท่านทำงานหนักเพื่อประชาชนของท่านแทบทุกวัน สมัยก่อนด้วยความเป็นเด็กก็อยากให้ข่าวในพระราชสำนักจบเร็วๆ(เพราะแต่ละวันข่าวนี้จะยาวเพราะท่านทำพระราชกรณียกิจมากมาย) จะได้ดูละครจักรๆวงศ์ๆ (ไร้สาระจริงๆตอนนั้น) แต่ตอนนี้คิดถึงท่าน อยากให้เป็นแบบสมัยก่อนอีก ปัจจุบันในหลวงท่านไม่ค่อยออกงานมากนักเพราะประชวรและท่านก็ต้องพักผ่านแล้ว ฉะนั้นเวลาท่านออกมาทีก็จะเป็นโอกาสพิเศษจริงๆ

จากที่ท่านตรัสไปไม่นานนี้ว่าความสุขความสงบของบ้านเมืองคือความสุขของท่าน ดิฉันจึงไม่เห็นด้วยกับใครทั้งนั้นที่จะสร้างความวุ่นวายในบ้านเมืองในขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มคนสีไหน

และขอบอกด้วยความสัตย์จริงว่า ไม่เคยคิดเอาในหลวงมาอ้างเพื่อต่อว่าเสื้อแดงเลยค่ะ ที่ดิฉันสงสัยและถามคุณเป็ดฯก็เพราะดิฉันสงสัยจริงๆ และไม่เข้าใจจริงๆ ก็หนังสือเสียงของทักษิณสื่อของเสื้อแดงก็มีข้อความที่ชัดเจนแล้วว่าเขาคิดอย่างไรต่อในหลวง และมีกรณีอื่นๆอีกมากมาย ตอนนี้ก็เห็นมีเว็ป น.ป.ช. นิวยอร์ค แสดงการข่มขู่ต่อในหลวงอีก คุณควรยอมรับว่าการหมิ่นสถาบันหรือความคิดที่จะล้มล้างสถาบันนั้นมีอยู่จริงในหมู่คนเสื้อแดง ไม่ใช่เป็นการเอามาอ้างเฉยๆ นั่นก็เป็นเหตุผลที่สำคัญเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ประชาชนหลายต่อหลายคน ไม่อาจเข้าร่วมกับเสื้อแดงได้ ถ้าไม่มีเรื่องนี้ และไม่เป็นการทำอะไรหลายต่อหลายอย่างเพื่อทักษิณ แต่ทำเพื่อประเทศชาติอย่างแท้จริง ดิฉันเชื่อว่าคงมีคนเข้าร่วมมากมายค่ะ รวมทั้งดิฉันด้วย

เป็นคนไทยเหมือนกัน ต่างรักชาติเหมือนกัน พยายามเข้าใจกันดีกว่านะคะ และหวังว่าคุณ JewNid จะเข้าใจดิฉันดีขึ้น


โดย: สงสัย IP: 24.11.136.255 วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:20:13:53 น.  

 
อ่านจบแล้วลบได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ


โดย: สงสัย IP: 24.11.136.255 วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:20:28:07 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ "สงสัย" ...

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะค่ะ .. เราอ่านคอมเม้นท์ของคุณหลายยรอบแล้วคิดจะทิ้งเอาไว้ว่าพรุ่งนี้ค่อยมาตอบก็ได้เพราะคิดว่าจะไปนอนแล้วอ่ะค่ะ แต่ว่าคิดไปคิดมา ตอบหน่อยดีกว่าเพราะว่าเราไม่อยากเก็บเรื่องไม่สบายใจเอาไว้เช่นกันยิ่งก่อนจะเข้านอนแล้วด้วยมันจะค้างเดี๋ยวพาลไม่หลับเอา

สำหรับคอมเม้นท์ของเราที่คุณไปอ่านที่คุณเป็ดสวรรค์นั้น .. เราก็ต้องย้อนกลับไปอ่านอีกรอบว่าเราเขียนอะไรบุ่มบ่ามไปหรือเปล่าสำหรับเรื่องการเมือง ... เพราะปกติแล้วนิสัยเราเองเราคบคนได้ทุกคน .. จะมีความคิดต่างกันบ้างก็เลี่ยงไปซะไม่คุยเรื่องที่คิดว่าจะสร้างปัญหา มันก็เลยคุยกันได้ คนนิยมสีแดงก็นิยมไป นิยมเหลืองก็ว่ากันไปเพราะมันไม่มีอะไรที่จะบอกได้ค่ะว่าคนนิยมเรืองต่างกันจะคุยกันไม่ได้ หรือว่าจะเข้าไปคุยแล้วก็มองเหมือนถูกเหมาว่าคนนั้นคนนี้เป็นพวกเดียวกันไปหมด เพราะจริงๆ เปล่าเลยค่ะ เราว่าถ้าคนคิดอย่างนั้นก็คิดแคบไป

เราเองก็รักในหลวง รักชาติเช่นกัน แต่เราอาจจะไม่ต้องแสดงออกมาก็ได้ว่าเรารักเพราะว่ารักมันอยู่ในจิตใจค่ะ เราเป็นคนไทย มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข รักพระองค์เพราะท่านเป็นพ่อ พ่อของแผ่นดินนะค่ะ ใครบ้างจะไม่รักพระองค์ท่าน เราเองไม่ชอบเช่นกันค่ะที่มีคนมากล่าวอ้างหรือว่าทำเรื่องไมดีต่อสถาบันมหากษัตริย์ ... และรู้สึกแย่มากๆ เช่นกันที่จะต้องมารับรู้ว่า "ใคร" เป็นคนทำให้เรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นซึ่งเราก็ไม่รู้เช่นกันว่าเป็นใครล่ะ แต่เราไม่สน เพราะรู้แค่ว่าไอ้คนอกตัญญูต่อพ่อหลวง ต่อบ้านเมือง มันต้องอยู่ไม่สุข ... คนอกตัญญูนะค่ะมันไม่เจริญหรอก เราเชื่ออย่างนั้นนะ


เราไม่จำเป็นต้องออกมาป่าวประกาศว่าเรานิยมฝ่ายใดทางบล็อก เราไม่จำเป็นต้องบอกคนอื่นก็ได้ว่าเราคิดยังไงเพราะเรื่องแบบนี้มันอยู่ที่รสนิยมและจริตของคนว่าจะชอบใครไม่ชอบใคร แต่เราไม่สนใจค่ะ เพราะว่าเราก็เป็นตัวเราได้แค่นี้ และก็แสดงออกได้แค่นี้และเท่าที่พูดไปจริงๆ ในคอมเม้นท์ของคุณเป็ดสวรรค์ .... เพราะว่าเราไม่อยากติดตามข่าวสารการเมืองช่วงนี้เลย เพราะว่ามันมีแต่เรื่องหม่นใจค่ะ เราเองก็มีเรื่องยอมรับว่าอาจจะทำดให้คนอื่นมองว่าเราเป็นคนไทยภาษาอะไรถึงไม่ติดตามข่าวสาร แต่เนื่องจากว่าเราเองก็มีปัญหาส่วนตัวค่ะ หนักหนาสำหรับคนๆ หนึ่งเช่นกัน เราเลยเลี่ยงไม่เสพข่าวใดๆ ทั้งสิ้นไมว่าจะจากไหนก็ตาม แต่เราก็รู้ล่ะค่ะว่าใครดี ใครเลว ใครไม่ดี ใครหลงใหลได้ปลื้มกับอำนาจ บารมี เงินทอง ... และเราขอบอกนะค่ะว่าเราชอบหรอืว่าไม่ชอบก็ไม่ได้หมายความว่าเราสุดโต่งกับฝ่ายนั้นๆ ไปเลย เพราะเราเองยังยืนอยู่บนเหตุผลค่ะ คนดีคนหนึ่งอาจจะไม่ดีต่ออีกคน แต่มันก็มีเหตุผลของมัน แต่เราไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินแต่ว่าเราเหตุและก็ผลลัพธ์มากกว่าน่ะค่ะ


เพราะฉะนั้นเราอยากบอกว่า ... เราเองรักในหลวง รักประเทศ การพูดจากเอ่ยอ้างในทางที่ไม่ดีเราย่อมไม่ชอบด้วยประการทั้งปวงค่ะ ... เพราะเราถือว่าสถาบันกษัตริย์เป็นสถาบันสูง ไม่ควรนำเอามาพูดกันเรื่อยเปื่อยหรือว่าจาบจ้วงแบบนี้เลยค่ะ และเชื่อว่าหลายๆ คนก็ไม่ชอบเช่นกัน ...


ทั้งหมดทั้งสิ้นทีเราพูดมานี้ เราอยากจะเคลียร์กับคุณ "สงสัย" ด้วยว่า ไม่ว่าคุณจะไปอ่านคอมเม้นท์ของเราหรือว่าของคนอื่นยังไง อย่าด่วนตัดสินใจว่าใครเข้าข้างใครหรือว่าสวมเสื้อสีไหนโดยไม่มีเหตุผลนะค่ะ และจะว่าไปแล้วถ้าหากว่าคุณสงสัยรู้จักเรา คุณจะรู้แน่ว่าเราคิดยังไงกับเรื่องการเมือง แต่นี่ล่ะคะเพราะคุณไม่รู้จักเราคุณก็เลยไม่รู้ว่าเรานิยมอะไร ฝ่ายไหน .. แต่ก็ไม่จำเป็นหรอกค่ะ เพราะว่าไม่ว่าจะสีไหนเราก็ยังเป็นคนไทย และยังไม่อยากให้ประเทศไทยวุ่นวายยุ่งเหยิงมากกว่านี้อีกแล้วล่ะค่ะ และเราขอย้ำกับคุณสงสัยอีกรอบนะค่ะว่า พูดคุยหนนี้เราคงไม่ลบคอมเม้นท์ของคุณหรอก เพราะว่าจะได้เก็บเอาไว้เตือนใจว่า ... เคยถูกมองว่าเป็นฝายนั้นฝ่ายนี้เหมือนกันทั้งๆ ที่ก็เลี่ยงจะคุยเรื่องการเมืองในที่สาธารณะมานานมาแล้วตั้งแต่วัย 19 แน่ะค่ะ (นานแล้วนะ) ... เอาว่าอ่านกันไป คิดกันไปค่ะ ...

คิดคนละแบบไม่ผิด ... แต่ว่ามันจะผิดถ้าเราเอ่ยอ้างคำว่า "รักชาติ" แต่ว่าไม่ได้แสดงออกในสิ่งที่ถูกและบริสุทธิ์ใจ และทำทุกอย่างด้วยผลประโยชน์เคลือบแฝง ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายสีนั้น ฝ่ายสีนี้ ทำอะไรไม่ถูกต้องนั่นล่ะค่ะผิดจริงๆ

หวังว่าคงเข้าใจเราเช่นกันนะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:23:14:52 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพู่

เมื่อใช้ชีวิตอยู่กับธรรมะ
ปัญหาทุกอย่าง ก็มีหนทางแก้ไขเสมอนะคะ

นั่งจิบชา จิบกาแฟ ชมสวนน่ารักๆของเราในตอนเช้า
พิมว่าก็เป็นการบำบัด เป็น green therapy ที่ดีอีกอย่างหนึ่งเลยล่ะค่ะ

นึกถึงเสมอนะคะ
เทคแคร์ค่ะ


โดย: ม่านฟ้านาคราช วันที่: 19 มีนาคม 2553 เวลา:23:23:33 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่ (ย่อมาจากชมพู่หรือเปล่าคะ ชื่อน่ารักจัง)

อย่างแรกต้องขอโทษคุณพู่ด้วยความจริงใจ หลังจากดิฉันใส่คอมเม้นท์แล้วก็รู้สึกเสียใจค่ะ ไม่สบายใจเลย รู้สึกว่าทำบาปกับคนอื่นและกับตัวเองจริงๆ

และดิฉันเองก็ผิดพลาดไม่โยงให้ถูกที่ด้วย จริงๆมีคนเอาเม้นท์ที่ดิฉันเขียนในบล็อกคุณเป็ดไปเขียนน่ะค่ะ แล้วก็มีกี่คนจำไม่ได้แล้วเข้าไปเม้นท์ซึ่งก็รวมทั้งคุณพู่ด้วย ก็ไม่อยากจะเอ่ยถึงบุคคลที่สามแล้วค่ะ คุณพู่คงพอจำได้นะคะ (ตอนนี้เข้าไปดูไม่ได้แล้วค่ะ เห็นว่าเฉพาะวีไอพี) เกี่ยวกับเรื่องเอาในหลวงมาอ้าง และการโกหกตัวเองน่ะค่ะ อ่านเนื้อความในนั้นบวกกับเม้นท์ที่เหมือนเออออห่อหมกมันก็เลยมีความรู้สึกว่าต้องชี้แจงน่ะค่ะ แต่ไม่อยากชี้แจงที่บล็อกนั้น เหตุผลก็หลายอย่าง ก็คงไม่ต้องมาบรรยายกันในที่นี้อีก และอาจเป็นเพราะแคร์กับความคิดของคุณพู่กับอีกสองคนก็ไม่รู้ที่ไม่อยากให้เข้าใจดิฉันผิดๆ ก็เลยตัดสินใจมาชี้แจงให้แต่ละคนทราบ แต่พอทำเสร็จก็อย่างที่บอกน่ะค่ะ รู้สึกว่าตัวเองแย่มากเลย ก็เลยส่งอีกอันมาแจ้งให้ลบน่ะค่ะ ก็แล้วแต่คุณพู่ค่ะจะเก็บไว้หรือลบไปก็ได้ทั้งนั้น รวมทั้งคอมเม้นท์อันนี้ด้วย อ้อ อีกอย่างเกือบลืม ย่อหน้าที่สี่ตั้งใจว่าจะเขียนถึงอีกคนนึงเท่านั้นค่ะที่เหมือนจะกล่าวหาว่าดิฉันและคนอื่นๆเอาในหลวงมาอ้าง ๆ แต่ทำไปทำมาดิฉันก็ก๊อปข้อความที่ดิฉันตั้งใจส่งถึงเธอคนนั้นมาที่นี่ด้วย ก็ต้องขออภัยอีกทีในความผิดพลาดและไม่คิดให้รอบคอบนะคะ

ขอบคุณคุณพู่ด้วยที่เอุตส่าห์เสียสละเวลาและเวลานอนอันมีค่าอธิบายทำให้ดิฉันเข้าใจคุณพู่มากขึ้นและเห็นด้วยในหลายๆอย่างที่คุณพู่เขียนไว้ สำหรับปัญหาส่วนตัวของคุณพู่ ขอเอาใจช่วยให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนะคะ อย่างที่คุณม่านฟ้านาคราชว่า เมื่อใช้ชีวิตอยู่กับธรรมะอะไรๆก็จะดีขึ้นค่ะ เราเข้าใจกันแล้วนะคะ ด้วยความจริงใจ......

ปล.อย่านอนดึกบ่อยนะคะ จะไม่ดีสำหรับร่างกาย


โดย: สงสัย IP: 24.11.136.255 วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:3:31:51 น.  

 
มาเยี่ยมหนูจิ๋ว...............สบายดีนะคะ


โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:10:16:08 น.  

 
สวัสดียามสายครับ..ป้า



โดย: Little Knight วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:10:33:07 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่...การปล่อยวาง...เป็นสุดยอดของวิชาการปลดปล่อยความทุกข์ค่ะ...ดีใจด้วยค่ะที่คุณพู่ได้เรียนรู้การปล่อยวาง ต่อนี้ไปต่อให้มีอะไรร้ายๆ เข้ามาสักแค่ไหน คุณพู่ก็ไม่จะเกิดทุกข์มากค่ะ...คิดถึงนะคะ


โดย: deeplove วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:11:42:19 น.  

 
ยึดเมื่อไหร่ ก็ติด

ไม่ยึด ก็ไม่ติดเนาะ

ทุกสิ่ที่เราต้องพบ เสียเวลาเปล่าที่เราจะวิ่งหนีล่ะครับ

ทำความเข้าใจกับมันจะดีกว่าน่ะแหละ

-----------

ช่วงนี้ ใช้ชีวิตผิดคีย์นิดหน่อยครับ



โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:12:48:34 น.  

 
หาาา..ตื่นตีสาม... ทำได้ไง แบบนี้แสดงว่าพู่เข้านอนตั้งแต่หัวค่ำหรือเปล่าเนี่ย อ้อมทำแบบนั้นไม่ได้อ่ะ ถ้าให้ต้องเข้านอนทุ่มสองทุ่มแล้วตื่นตีสองตีสาม ทุ่มสองทุ่มคือเวลากินข้าวเย็น อิอิ ส่วนมากถ้าไม่นอนเวลาปกติ คือห้าทุ่มเที่ยงคืน ก็จะนอนเช้าไปเลย เหมือนตอนนี้ที่หกโมงแล้วยังไม่นอนเลยเพราะทำอะไรเพลินๆเลย ไม่ง่วง ไม่รู้ตกลงใครประหลาดกว่ากันเนอะ ฮะๆๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าปัญหาต่างๆของพู่คืออะไรกันแน่ แต่เท่าที่ตามอ่านบล็อกพู่มา รวมๆแล้วคงเป็นปีแล้วล่ะมั้งเนอะ ที่เห็นพู่โผล่มาเป็นระยะๆพูดถึงเรื่องความหนักใจต่างๆ บางทีเห็นพู่ไปเที่ยว อ้อมก็นึกว่าอะไรๆดีขึ้นแล้วนะเนี่ย แต่ก็หวังว่าคราวนี้พู่จะจัดการกับมันได้อย่างเด็ดขาดนะ เป็นกำลังใจให้จ้ะ จะได้เริ่มต้นทำอะไรๆใหม่ๆกับเรื่องใหม่ๆดีๆซะทีเนอะ

อ้อมว่าปัญหาทุกอย่างมันต้องมีจุดจบอยู่แล้วล่ะเนอะ อาจจะกินเวลายาวนาน อย่างปัญหาของอ้อมก็ใช้เวลาตั้งสามปีแน่ะ พอตอนนี้มองย้อนกลับไป อืมมม ถ้าเราเข้มแข็งฝ่าฟันมันไปจนถึงที่สุดได้ ผลที่ได้รับกลับมาและชีวิตหลังจากนั้น มันคุ้มค่ากับเวลา อารมณ์ และจิตใจที่เสียไปจริงๆนะ อันนี้พูดตามประสบการณ์น่ะจ้ะ สู้ๆน้าาา


โดย: ~ Cerulean Blue ~ วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:12:57:49 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องพู่

ปล่อยวางเรื่องอื่นแล้ว อย่าลืมปล่อยวางเรื่องอายุด้วยนะคะ ไม่คิดถึงมันจะได้มีความสุขทุกวันค่ะ

ตั้งแต่มีลูกนี่รู้สึกว่าปล่อยวางได้เยอะเหมือนกันค่ะ ไม่อยากจะยุ่งกับใคร ทำทุกอย่างเพื่อลูกดีกว่าค่ะ

ขอให้มีความสุขมากๆ ในวันหยุดนะคะ


โดย: กิ่งลีลาวดี วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:14:37:56 น.  

 
มาจ๊ามาขวาย แต่ก็ดีใจ๋ตี้ได้เข้ามาอ่าน...

ยินดีและอนุโมทนาตวยเจ้าคุณนิดตี้ คิดได้และได้คิด...

อ่านแล้วก่ะต้องย้อนกลับมาผ่อตั๋วเก่า แล้วก็ได้ข้อคิด บอกตั๋วเองว่า...ต้องปล่อย ต้องวาง
คนกู้คนมีกรรมของตัวเอง...
เป๋นไปต๋ามก๋รรมของตั๋วเองเนาะ

เฮาบ่าสามารถไปยึดไปติดก๋รรมของไผได้เลย

สาธุกับบุญใส ๆ ตี้แบ่งปั๋นเจ้า


โดย: แม่ไก่ วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:14:39:04 น.  

 
เอ..หมู่นี้น้องเรามาแนวแปลกๆ ปลงๆ ชีวิตนิ
อากาศหายร้อนแล้ว
เย็นสบายปะ ที่บ้านโน้น
ที่บ้านพี่ สบ้ายซาบาย
กวดใบไม้กันสนั่นเลย..แคร่กๆๆๆ แต่เช้า
โป๊กๆๆๆ (เสียงฟันต้นไม้) กันเป็นแถว

พูดถึงใส่บาตร พี่ก็ไม่ได้ใส่ซะนาน
แบบตื่นสายอะ
แต่จริงๆ ตื่นสายก็ใส่ได้นะ
ซัก 8 โมง นี่ยังเห็นพระ
อยู่ที่ออฟฟิตหน้าศาลหลักเมืองหลายรูป


จึ๋ยยย บาปกินหัวอีกแล้ว
ลืมตัว..ท่าทางไม่ได้ขึ้นสวรรค์แล้วเรา..

ปล น้ำเต้าหู้เสริมทรวง
....มานจริงเหรอพู่ มิน่าเล่า..อิอิ


โดย: mutcha_nu วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:16:22:01 น.  

 
แวะมาดูคนปล่อยวาง ถ้ามันปล่อยวางได้ทุกเรื่อง แต่ไม่เคยลืมที่จะเก็บสิ่งดีๆไว้ในความทรงจำ สักวันมันจะอกแตกตายไหมอะครับ อิอิ...


โดย: ดอกกรรณิการ์ วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:20:05:20 น.  

 
เมื่อวานเจอหมอเบส หมอบอกว่าบ้านหมอเสร็จแล้ว วางแวะไปแอ่ว (แอบนึกในใจว่า แล้วเราจะขอไปว่ายน้ำในสระได้เปล่าเนี่ย 555) กลัวสระน้ำล้นมากเกินไป เลยไม่กล้าเอ่ยวาจาออกไปให้หมอได้ยินค่ะ

บ้านเสร็จเมื่อไหร่จะรีบมาชวนไปชมนะคะ ตอนนี้วิ่งเข้าออกสวนจนตัวดำไปหมดแล้วค่ะ

สบายดีนะคะ ดื่มน้ำเต้าหู้ดีกว่ากาแฟจริงเหรอ แต่พี่ดื่มทั้งน้ำเต้าหู้และกาแฟในตอนเช้านะ ยังโดนเพื่อนแซวเลยว่าดื่มเข้าไปได้ไง (ก็แค่ยกแก้วนี่ ไม่ยากเนอะ)


โดย: นักเดินทางพเนจร (นักเดินทางพเนจร ) วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:20:13:46 น.  

 


สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ


โดย: veerar วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:23:13:08 น.  

 

หายไวไวนะจ๊ะน้องพู่
ไม่รีบๆ แต่คิดถึงอยู่จ๊ะหลับฝันดีจ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 20 มีนาคม 2553 เวลา:23:39:19 น.  

 
อ่านเรื่องที่คุณพู่เขียนถึงการให้อภัยและปล่อยวางกับคนที่มองเราเป็นศัตรูแล้ว รู้สึกเหมือนอ่านเรื่องของตัวเองอยู่เลยค่ะ

เคยทุกข์ เคยโกรธ เพราะไม่เข้าใจว่าเราไปทำอะไรให้เขาถึงได้คิดร้าย พูดร้ายกับเราเหลือเกิน ทั้งที่เขาก็ไ่ม่ได้รู้จักเราสักเท่าไหร่

จนวันหนึ่งที่เราตัดสินใจ "ปล่อยวาง" "ให้อภัย" และแผ่เมตตาให้คนๆ นั้น ไม่น่าเชื่อเลยค่ะว่าความทุกข์ในใจมันหายไป กลายเป็นความโล่ง โปร่ง เบา ได้รู้ตั้งแต่วันนั้นว่า สิ่งที่ทำให้เราทุกข์ ไม่ใช่ใครทั้งนั้น แต่เป็นความคิดของเราเองนั่นแหละที่ไม่ยอมจบ ไม่ยอมปล่อย

วิว่าเราเลือกได้นะคะว่าจะแบกทุกข์หรือแบกสุข ทางเลือกอยู่ในมือเราเอง ^^

สุขสันต์วันธรรมดาค่ะ


โดย: La_Siesta วันที่: 21 มีนาคม 2553 เวลา:3:13:57 น.  

 
คุณพู่เก่งค่ะที่สามารถปลดปล่อยสิ่งที่กังวลใจ ให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยกัลยานิมิตร
ถ้าทำกันได้เช่นนี้ก็ทำให้จิตใจปลดทุกข์

บางทีการคิดอะไรไปเรื่อยๆก็ทำลายความสุขของเราเอง
ปล่อยวางดีที่สุดอย่างที่คุณพู่ว่าไว้ค่ะ

วันนี้ก็เช่นกัน ตื่นเช้าอย่าลืมถ่ายภาพดอกไม้สวยๆมาฝากกันนะคะ


โดย: YUCCA วันที่: 21 มีนาคม 2553 เวลา:5:09:58 น.  

 
ดีครับ..ป้า

พาเอด้ามาเดินเล่น..
หลังจากเสร็จภารกิจ ฟาร์มมิ่ง



โดย: Little Knight วันที่: 21 มีนาคม 2553 เวลา:9:55:10 น.  

 
แวะมาบล้อคนี้ที่ไร
ใจสงบ เพราะอ่านปลดทุกข์นี่เระ
วันนี้วันหยุด
ไปคลายร้อนที่ไหนรึปล่ะ

แต่ว่าอยู่ที่ไหนก็คลายร้อนได้เนอะ
มันอยู่ที่ใจจริงๆ
งานนี้ก็ใจอีกเระ
เดี๋ยวจะพาตัวเองออกไปข้างนอกซะหน่อย
ไปคลายร้อยให้สมใจสั่งมา

ชอบ รร ดุสิตมั้ย สวยนะ
บรรยากาศดีมากๆ
ยกเว้นอาหาร แพงเกินงามตามมาตาฐาน รรจริงๆ


โดย: แม่ปู (myroom_pu ) วันที่: 21 มีนาคม 2553 เวลา:10:20:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

JewNid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]




[Add JewNid's blog to your web]