<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
2 กันยายน 2549

วี วิล ซี ออร์ เล็ท อิท บี สามคำง่ายๆ





ช่วงนี้มีอะไรหลากหลายประดัง ประเดเข้ามา สุขมั่ง ทุกข์มั่งก็สลับกันไป สงสัยกลัวจะน้อยหน้ากัน ก็เลยทะยอยและแบ่งปันกันมาให้เราได้เชยชมได้ทันใจ อารมณ์ก็เลยขึ้นๆ ลงๆ ไปบ้าง อย่างช่วงนี้ก็มีป้ำๆ เป๋อๆ เอาหน้าไปเคารพพนักเก้าอี้ไม้ ผลคือก็ได้รอยฝากสีม่วงๆ มาแต้มแทนการ make up ด้วยเครื่องสำอางค์ราคาสมเหตุสมผลไป แต่อะไรจะหนักหนา ถ้าหากคนอื่นๆ เห็น อาจจะเดาไปโลดว่า คุณสามีลงมือโหดซ้อมภรรยา เหตุเพราะว่าตาฝ้าฟางเห็นหุ่นเราเป็นกระสอบทรายย่อมๆ ...

เข้าเรื่องดีกว่าน่อ WE WILL SEE or LET IT BE สามคำ ของสองประโยคเหล่านี้ ที่รู้สึกว่าช่วงไหนๆ ที่ฉันเวลามีปัญหากังวลใจกับอะไรๆ ก็มักจะชอบพูดประโยคนี้อยู่บ่อยๆ .. อาจจะเพราะว่าเป็นการตัดปัญหาเรื่องความกังวลในเรื่องนั้นๆ ได้บ้างนิดหน่อยก็เป็นได้


เวลามีปัญหานั้นถึงแม้ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม มันก็ยังมักกังวลกับเรื่องที่เป็นปัญหากวนใจเราเหลือเกิน แต่ยังไงก็ตาม เราเองก็ไม่สามารถแบกรับอะไรได้ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นหากว่าเราสามารถผ่อนได้บ้างก็น่าจะทำ...

"การปล่อยวางบ้าง" ... เป็นทางเลือกที่ดี คืออาจจะไม่ถึงกับต้องปวดหัว งุนงงอะไรกับมันมากๆ เพราะถึงจะคิดมากไป มันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาได้เลย ...

เพราะฉะนั้นโดยส่วนตัวฉันเองก็เลือกจะใช้คำว่า " we will see or let it be " ซึ่งเป็นคำติดปาก อย่างน้อยๆ มันก็ทำให้เราได้รู้สึกปลง ผ่อนคลายไปได้บ้าง (ถือว่านี่คือคำศักดิ์สิทธิ์ส่วนตัวเลยเชียว )


เคยคิดไม๊ว่า การได้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตได้คงดี ...


สำหรับฉันแล้ว แน่นอนว่า การได้รู้อะไรล่วงหน้ามันคงดี (บ้าง) แต่ว่าบางทีกับบางเรื่องก็ไม่ดีนะ เพราะมันทำให้เราเกิดความกังวลใจ กลัวเหตุที่รู้จะเกิด มันคงไม่สนุกแน่ๆ ถ้าหากว่าเราต้องมานั่งทุกข์ นั่งกังวลกับอะไรที่จะต้องเกิดล่วงหน้า เพราะมันคงทำให้ช่วงเวลาที่เรามี เป็นช่วงเวลาที่เราต้องรู้สึกทุกข์ทรมานเอาสุดๆ ทีเดียวเชียว ..





พูดเรื่องกังวลเกินเหตุนี้แล้ว ทำให้นึกถึงเพื่อนสมัยเรียนได้คนหนึ่ง เธอคนนี้เป็นคนที่กังวลอะไรเกินเหตุไปมากๆ ประมาณจะเรียกว่าประสาทกินเลยก็ได้ ทุกเรื่องทำเธอกังวลไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน ที่เธอจะกังวลเหลือเกินว่าสะอาดพอเธอจะกินได้ไม๊ ... ฟังดูเว่อร์ แต่ก็เห็นใจนะเพราะเธอรู้สึกเรื่องท้องไส้จะมีปัญหาจริงๆ เรื่องสอบ เธอจะกังวลมากๆ ว่าจะสอบผ่านไม๊ ทั้งๆ ที่เธออ่านหนังสือตะบี้ตะบันมาแบบที่เห็น แต่ก็จะกังวลอยู่มากๆ เลยจนทำให้ช่วงนั้นเครียดลงกระเพาะเกือบจะทำให้ไม่ได้สอบซะด้วยซ้ำ ...

หลากเรื่องหลากราวของเพื่อนสาวคนนี้กับการกังวล เสียดายว่าฉันเองไม่ได้ติดต่อกับเธออีกหลังจากแยกย้ายกันไปทำงานหลังเรียนจบ เลยอดรู้เรื่องความกังวลของเธอไม่ได้ ว่าป่านนี้แล้วจะเป็นยังไงอีก เพราะตอนเรียนขนาดความรับผิดชอบยังน้อยยังกังวลได้มากขนาดนี้ พอทำงานล่ะ เรียนจบไปต้องมีหน้าที่ความรับผิดชอบหลายอย่าง เรื่องจะต้องคิดต้องกังวลมันของแน่อยู่แล้วว่ามันต้องเพิ่มขึ้น ก็เลยเกิดอยากรู้เชียวว่าไอ้ความกังวลกับทุกเรื่องนั้นมันจะลดดีกรี หรือว่าเพิ่มดีกรีขึ้นอีก ...






ไม่ว่าจะยังไง อะไรที่สุดโต่งมากไปมันก็ไม่ทำให้เรามีความสุขได้หรอก ... กังวลแต่พอควร กังวลแค่พอสวยงาม ก็คิดว่าน่าจะใช้ได้แล้วนะ



ว่าแล้วการเขียนบล็อกนี้จบแล้ว จะสามารถดองไปได้กี่วันเชียว ...

อันนี้คงก็ต้อง let it be .... we will see กันต่อไป










Create Date : 02 กันยายน 2549
Last Update : 2 กันยายน 2549 0:27:00 น. 64 comments
Counter : 749 Pageviews.  

 
กังวลแต่พอควร .... เป็นคำที่ดีมากเลยอ่ะครับ มากไปก็ไม่ดีน้อยไปก็ไม่ดี เช่นกัน ....


โดย: K-Birch วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:0:29:43 น.  

 
มาทักทายคุณนิดค่ะ แอบอู้งานมาทัก
กำลังมึนได้ที่ จะ let it be สงสัยจะไม่เสร็จเอา อิอิ


โดย: SevenDaffodils (SevenDaffodils ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:0:34:36 น.  

 

เดี๋ยวนี้ปล่อยวาง และนิ่งมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยค่ะ
สงสัยเป็นเพราะ..เราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นล่ะมั้ง


โดย: p_tham วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:0:37:40 น.  

 
นั่นสินะคะ พอปล่อยวางได้ก็ต้องมานั่งคิดอีกนะคะว่า
จะวางไว้ที่ไหนดีน๊า? แล้วเราจะเอาคืนมาได้ยังไงน๊อ
โอ้ยร้อยแปดคำถามเลยค่ะ..

เฮ้อ..เนี่ยชีวิต...


โดย: FaRaWaYGiRL วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:0:55:36 น.  

 
ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจนะคะ

ขอให้แผล (โดนสามีซ้อม? 555) หายไว ๆ ค่ะ

มีเพื่อนที่ชอบวิตกโน่นนี่ไปหมดเหมือนกันค่ะ
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย วางแผนไปเที่ยวใต้
คุณเธอจะขนนมกล่องครึ่งโหลไปด้วย
"เพราะชั้นต้องกินนมก่อนนอนทุกคืน"
... ก็อึ้ง ๆ ไปเหมือนกัน (ทำไมไม่หาซื้อข้างหน้าล่ะ)

จนปัจจุบัน เธอทำงานต้องท่องเที่ยวตลอดเวลา
ก็ยังไม่วายวิตกโน่นนี่ จะไปไหนมาไหนก็หาข้อมูลตลอด
บางที เราที่เป็นคนเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ แบบว่า let it be ก็เลยเหมือนกินแรงเพื่อนไปเลยนะเนี่ย

แต่หนึ่งนักวิตกกับหนึ่งนักปล่อยวางก็ยังคบกันมาเป็นสิบ ๆ ปีได้ เพราะอะไรไม่รู้


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:1:20:16 น.  

 
Let it be ค่ะ Let it be อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิด

นัทเองก็พูดบ่อยนะคำเนี่ยโดยเฉพาะกับคนใกล้ตัว เพราะเค้าเป็นคนขี้กังวลมาก ไอ่เรามันก็ขี้รำคาญ ก็เลยต้องพูดกรอกหูเค้าบ่อยๆว่า " Let it be "

ปล. ดอกไม้สวยจังเลยน้า


โดย: Picike วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:1:20:21 น.  

 
ทุกอย่างมีเวลาของมันจ้า หมีว่า ระวังหน่อยเด้อ ไม่ต้องประหยัดค่าอาย แชร์โดว ขนาดนั้น ฮี่ ปล่อยมันเป็นไป ทุกอย่างจะดีเอง หมีว่า บางทีพยายามแทบตาย ก็ไม่สำเร็จ พอถึงเวลาจะสำเร็จ ก็ได้มาง่าย ๆ เรย


โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:1:28:25 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคะคุณนิดยังอ่านไม่หมดเลยอ่ะ....เดี๋ยวต้องกลับมาอ่านใหม่


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:1:48:01 น.  

 
รูปในกล่องคอมเม้นท์ถ่ายได้ชัดแบบศิลป์มาก เห็นหยอดน้ำได้ชัดเลยน้องนิด



โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:2:09:59 น.  

 
ทางสายกลางน่ะค่ะ ดีที่สุดแล้ว ^^


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:2:49:37 น.  

 
คุณนิด อยากบอกว่าเรื่องที่คุณนิดเขียนวันนี้ดีมากเลยสำหรับเรา

อะไรจะเกิดก็ต้องปล่อยให้มันเกิดเนอะ แต่ถ้ามากไปเราก็ ระเบิด อ่านะ



โดย: Blomster_DK (Blomster_DK ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:3:27:59 น.  

 


โดย: Malee30 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:3:53:47 น.  

 
เรื่องดองบล็อกเนี่ยเดี๊ยน let it be (ช่างหัวมานเหอะ) ประจำ
หน้าที่ไปกระแทกจางลงรึยังคะ หายไวๆนะคะ


โดย: คุณย่า วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:4:10:12 น.  

 
ตอนนี้อยากจะบอกเล็ท อิท บี แต่....


โดย: brasserie 1802 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:4:48:18 น.  

 
คนที่ปล่อยวางได้ง่าย ๆ บางทีก็น่าอิจฉามากมาย เนอะ


โดย: Bluejade วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:7:11:03 น.  

 
อย่ามีความกังวลมากไปเลยค่าคุณนิดอะไรมันจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิดเถอะค่าImage Hosted by ImageShack.us


โดย: Lee (Hokey ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:7:20:34 น.  

 
ชีวิตมันก็ทุกข์ ๆ สุข ๆ ไปตามประสานะคะ แม่ปุ๊เป็นคนที่จะทุกข์ไม่ได้นาน พอมีปัญหาอะไรที่แก้ไขไม่ได้ก็จะพยายามคิดว่า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราทำให้ดีที่สุดก็พอ..จบ.. ความทุกข์มันอาจจะไม่ถึงกับหายวับไปกับตา อาจจะยังมาตอด ๆ อยู่บ้างแต่ก็ดีกว่านั่งจมอยู่กับมันนะคะ เดี๋ยวมีเรื่องนู่นนี่เข้ามาก็ลืม ๆ ไปเองค่ะ


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:7:48:04 น.  

 
ปล่อยวางชั่วขณะดื่มกาแฟกันค่ะ---เวลาของเราอาจไม่ตรงกัน แต่ก็ดื่มกาแฟด้วยกันได้นะคะ


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:8:19:34 น.  

 
เรื่องขี้กังวลเกินกว่าเหตุนี่
ทำให้นึกถึงคนสองคนอ่ะค่ะ

คนแรก หม่าม้าของข้าน้อยเอง (- -"")
ถ้ามีเรื่องอะไรกังวลจะเข้ามาถามเราถี่มากๆ
จนเรารำคาญไปเลยอ่ะค่ะ
อย่างเช่นช่วงนี้เป็นต้น

คนที่สอง เพื่อนอีกคนสมัยมัดยม
แบบนี้เลยค่ะ เรียนก็เก่งจะตาย ยังจะมากลัวอีกว่าจะสอบผ่านมั้ย
ทั้งๆที่ได้ 3.9 มาตลอด
ตอนอยู่มหาลัยก็กังวลไปเรื่อย
ทั้งๆที่เรียนดีจะตาย แล้วก็ได้เกียรติฯ1 มาครองอีกตะหาก
ยัง ยังไม่พอ
ตอนรับปริญญาก็ยังอุตส่าห์จะกังวลว่าแต่งหน้ายังไงดี กลัวไม่สวย
ทั้งๆที่สวยอยู่แล้ว
[เพื่อนที่เป็นตากล้องให้มาเห็นหน้าตอนยังไม่แต่งมันบอกว่าน่ารักกว่าแต่งหน้าอีก]
แต่ชินแล้วค่ะ
อยู่มัดยมด้วยกันมา 3 ปี เลยชินแล้ว
อีกอย่าง หลังจากไปเรียนมหาลัยกันก็ไม่ค่อยได้มาบ่นให้ฟังแล้วค่ะ
555+

จริงๆว่าจะพูดเรื่อง let it be ด้วยแต่รู้สึกจะยาวเกินไปแล้ว
แหะๆ
ขอโต๊ดนะก๊าบบบ เม้นยาวอีกแร้วววว
[น่าเอาไปอัพบ๊อกๆจริงๆเลยให้ตายสิ 555+]


โดย: ป่อหงส์ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:9:34:19 น.  

 


"การปล่อยวางบ้าง" ... เป็นทางเลือกที่ดี เห็นด้วยค่ะ


โดย: 304 คอนแวนต์ (304 คอนแวนต์ ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:10:06:23 น.  

 
let it be..ดีมาก...อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด มีปํญหาอะไรก็แก้ไปทีละเปาะ


โดย: กิ่งไม้ไทย วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:10:58:19 น.  

 
ภาพดอกไม้สีม่วง สวยมากค่ะ
นอกจากLet it be แล้วก็มีข้อคิดอีกข้อที่พอช่วยได้ค่ะ
คือ "ปัญหาทุกอย่าง มีทางแก้เสมอค่ะ "


โดย: ตองเจ็ด (ตองเจ็ด ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:11:33:47 น.  

 

ถูกต้องแล้วนะคร้าบบบบ ผมเนี่ยแหล่ะตัวกังวลเลย จะพาลเป็น anxiety disorder ....hehehe


โดย: stawahna (stawahna ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:12:53:33 น.  

 
สวัสดีครับคุณนิด เพลงนี้ลุงกล้วยชอบมากครับ มีความสุขนะครับ


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:13:20:10 น.  

 
อะไรที่สุดโต่งมากไปมันก็ไม่ทำให้เรามีความสุขได้หรอก ... กังวลแต่พอควร กังวลแค่พอสวยงาม

ตอนนี้ เรากำลังสุดโต่งได้ที่เลยอ่ะค่ะ


โดย: แ ม ง ป อ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:13:22:58 น.  

 




สวัสดีตอนเช้า ของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



ขอบคุณฟ้าที่ส่งเธอลงมาให้พบเจอ
ขอบคุณเธอที่มาคบและทักทายฉัน
ขอบคุณกาลเวลาที่ให้เราได้รู้จักกัน
ขอบคุณสวรรค์ที่ให้ฉันพบ * มิตรภาพ * ที่แท้จริง



** คิดถึง ..ห่วงใย ..เธอเสมอ นะจ้า **


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:13:31:07 น.  

 
พู่
บ้านพี่น้ำท่วม
ตามดูรูปคืนนี้นะ
อ่วม อรทัยเลย

แงๆๆๆๆ


โดย: run to me วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:14:01:50 น.  

 
ขอให้แผลหายไวๆนะคะ ไม่งั้นคนข้างๆอาจตกเป็นจำเลยไปอีกนาน....


โดย: นักเดินทางพเนจร (นักเดินทางพเนจร ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:14:08:29 น.  

 
let it be .... we will see ... เอิ๊กกกๆ อย่าดองนานนะคะคุณนิด ^^
ไม่ได้เข้ามาทักทายคุณนิด 2-3 วันมั๊งคะ อยากบอกให้รู้ว่าคิดถึงเหมือนกันค่ะ
บล็อกวันนี้สีเขียวสดใสมาก ภาพดอกไม้ก็สวยจริงๆค่ะ ...


โดย: ตะกร้าหวายสีขาว วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:14:33:44 น.  

 
ชอบใช้คำว่า Let it be เหมือนกัน เวลาป๊าบ่นมากๆก็จะตอบไป Let it be hahaha สองพ่อลูกนี่วันๆพูดภาษาอังกฤษกันเน้อ ถ้าเกิดว่าจะให้พูดเป็นภาษาไทย "ช่างมันเด่ะ" สงสัยโดนป๊าตื้บ -_-

อีกคำที่ชอบใช้คือ It's life! ประมาณคล้ายๆกัน เฮ้อ.. ชีวิต..

ps. การดองบล็อกก็เป็นเรื่องปกติ hehe


โดย: Deliver วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:15:20:01 น.  

 

สวัสดีเช้าของอังกิดคะ...วันนี้คุณนิดออกไปไหนป่าวจ๊ะอากาศไม่ดีอีกแล้วอ่ะ..น่าเบื่อเนอะ



โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:15:28:44 น.  

 
ขอบคุณสำหรับพรวันเกิดนะคะ


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:16:09:53 น.  

 
หวัดีดีค่ะ

แวะมาหากันเสมอค่ะ


โดย: BeNuTe23 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:16:52:31 น.  

 
เนื่องจากข้าพเจ้ามีความปรารถนาเถลิงพระเกีรยติทูลกระหม่อมน้อยของชนชาวไทย

ข้าพเจ้าจึงใคร่ขอเชิญชวนเพื่อนๆ เล่าประสพการณ์ในความทรงจำ อันมีต่อทูลกระหม่อมน้อย เพื่อเป็นการแบ่งปันประสพการณ์ที่สวยงาม

ประสพการณ์ดังกล่าว อาทิ เคยได้เข้าเฝ้า รับพระราชทานรางวัลจากพระองค์ และมีความประทับใจอย่างไร เป็นต้น

หากมีรูปประกอบ จักทำให้การแบ่งปันครั้งนี้ มีอรรถรสยิ่ง

ข้าพเจ้าจึงขอเชิญชวนเพื่อนๆมาณ ที่นี้


ขอขอบพระคุณ





โดย: Loyal Toast วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:18:03:47 น.  

 
Let it be เนอะคุณนิด

ปัญหามีแค่สองอย่างคือ..ปัญหาที่แก้ได้..กับปัญหาที่แก้ไม่ได้

ไอ้ที่แก้ได้ หยุดให้ใจคิดอย่าร้อนรน อย่าควานหาของ ตอนไฟดับ..รอให้ไฟมา ค่อยหาใหม่..

กับไอ้ที่แก้ไม่ได้..ลองแล้วลองเล่าก็แก้ไม่ได้ ก็คงต้องปล่อยมันไป

ทำไงได้เนอะ..แค่สองมือกับหนึ่งหัวใจ ฝืนอะไรไหวซะที่ไหน


ปล..ปัญหาเครื่องสำอางค์ที่ติดบนหน้า อย่าลืมใช้ยาทาน๊า. ..ห้าม Let it be เน้อ

หายไว ๆ ค่ะ


โดย: Smile_Koo วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:18:13:01 น.  

 
let it be

โดนใจ๋ขะหนาดเล้ย...


โดย: zaesun วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:18:18:39 น.  

 
บางเรื่องพี่ก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้น...ไม่อยากไปห้ามมันเลย...โดยเฉพาะ เรื่องของใจ...


โดย: Tante Ta วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:19:56:16 น.  

 
**everything just let it be!!


สวัสดีวันหยุดสบายๆ นะค่ะ วันนี้เอาหมอนคิตตี้มาฝากคริกๆๆ



Hav det godt


โดย: ying (takom ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:21:06:32 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมบ้านน้องนิดแล้วสดชื่นตา สดชื่นใจจริงๆค่ะ..
Let it be เท่านั้น..เชื่อว่าปัญหาทุกอย่าง สามารถแก้ได้
ถ้าเราค่อยๆคิด ค่อยๆทำนะคะ...
..ทิวลิปที่กล่องซีเอ็ม สวยสดชื่นจังเลยค่ะ...


โดย: tiktoth วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:22:07:10 น.  

 
เปลี่ยนหัวบล็อกใช่ไหมคะเนี่ย อืมมๆ

ถ้าได้รางวัลขออนุญาตส่งหนังสือไปที่บ้านในเมืองไทยนะคะ พอเห็นคุณนิดมานี่ปาดเหงื่อเลยค่ะ แหะแหะ


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:22:36:43 น.  

 




จ๊ะเอ๋ๆๆ ๆพี่หนี่ฯมาแย้ววว(มีคิดถึง นะคะ)
จุ๊บบบบบบบบบ บ บ บ(ฝันดีคะ)


แอบบ บ กระซิบบ บ "เรื่องกังวลเนี๊ย อิอิ พี่หนี่ฯก๊มีเมหือนกันนะคะ




โดย: หนี่หนีหนี้ (แพรวขวัญ ) วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:0:44:12 น.  

 
"อะไรที่สุดโต่งมากไปมันก็ไม่ทำให้เรามีความสุขได้หรอก ... กังวลแต่พอควร กังวลแค่พอสวยงาม ก็คิดว่าน่าจะใช้ได้แล้วนะ " ประโยคนี้โดนใจค่ะ
"เรากำลังแทงตัวเองอยู่หรือเปล่า ถึงเวลาวางมีดลงหรือยัง"(จากหนังสือเข็มทิศชีวิต)ทุกครั้งที่เริ่มสับสนงง กับอะไรจะคิดแบบนี้ค่ะ แล้วก็ let it be แนอะ


โดย: Dressy วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:1:47:18 น.  

 
จริงค่ะ บางครั้ง "ปล่อยวาง" ก็เป็นทางที่ดีที่สุดที่จะผ่านพ้นช่วงเวลาแย่ๆไปได้

โหย...คุณนิดไปทำอีท่าไหน ให้หน้าไปคำนับเก้าอี้ซะได้ล่ะคะ ... ขอให้หายไวๆนะคะ

วันนี้บล็อกเขียวๆๆๆ สวย สดชื่นดีจังค่ะ


โดย: VA_Dolphin วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:2:08:38 น.  

 
ปัญหาทุกอย่างมีทางออกโดยที่บางครั้งเราไม่ต้องตามแก้ไขอะไรมันมากมาย
แค่ปล่อยวางมัน เวลาจะช่วยคลี่คลายเรื่องบางอย่างเอง (แต่ก็แค่บางอย่างนะ)


ขำคุณนิดเข้าใจเปลียบเทียบตัวเองกับกระสอบทราย


โดย: นางฟ้า ตาโต วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:4:10:10 น.  

 
แวะมาชวนไปฟังเราบ่นจ๊ะ

ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ไข


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:6:03:36 น.  

 
เพลงเพราะดีนะครับ


โดย: Bluejade วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:7:14:09 น.  

 

ขี้กังวลเป็นบางครั้งค่ะแต่ในที่สุดก็จะบอกตัวเองว่าช่างมันเถอะ!

เพลงเพราะค่ะ..happy sunday,ka คุณนิด


โดย: random-4 วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:7:24:19 น.  

 
Yep, before I came to Australia, I had problems which I must use that words so I could go on with my life. "Let it be" "We will see" For me I also have another phrase "Whatever will be, it will be" ...


โดย: cottonbook วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:10:30:53 น.  

 
เมือก่อนก้ออยากรู้เหมือนกันค่ะว่า ข้างหน้าจะเป็นไง แต่มีป้าคนหนึงอยู่เค้าไปดูหมอดูมา หมอดูบอกเค้าจะตายใน 4 เดือนข้างหน้า พอกลับมา เค้าก้อกลัวจน ทำไรไม่ได้ น้ำหนักลด หน้าตาเศร้าสร้อยตลอดเวลา พอเห็นงี้แล้วรู้สึกว่าถ้าไม่รู้ยังดีเสียกว่า อย่างน้อย 4 เดือนที่ผ่ามมาจะได้สนุกกับชีวิตบางดีกว่า ทำหน้าเศร้ารอความตาย จริงมั้ยค่ะ

เดี๋ยวนี้เลยคิดว่าบางที ถ้าเราไม่รู้อะไรสะบางก้อคงจะดี


โดย: asariss วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:12:00:14 น.  

 
บางทีการปล่อยวางก็เป็นทางผ่อนคลายที่ดีอย่างนึงนะครับ ยิ่งปัญหาต่างๆ มากมาย ยิ่งเคร่งเครียดยิ่งตึง และอาจส่งผลต่อสุขภาพ...

แต่บางเรื่องก็ยอมปล่อยวางไม่ได้เหมือนกันนะ..

มีความสุขนะครับ


โดย: biggg วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:12:18:53 น.  

 




สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


คิดถึง ห่วงใย คือความทุกข์
แต่ความสุขคือได้แวะมาหา
กาลเวลาคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจฉันให้ห่างเธอ


** มีความสุขในวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **



ปล. ฝนตกแน่นอนตลอดทั้งวัน ..สมกับเป้นวันหยุดอยู่กับบ้านเจงๆๆว่าป่าวอะน้องนิค


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:14:21:12 น.  

 
ปล่อยวางบ้างเนอะ บางทีก้อเป็นทางเลือกที่ดีเหมือนกัน



แต่ท่าทางบลอกนี้คงดองได้มะกี่วัน
ดุสิ คนเข้ามาเม้นเยอะแยะเลย ถล่มทลายเลยเนอะ


โดย: mingky วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:14:29:19 น.  

 
คุณนิดคะเรื่องมันน่าเบื่อจัง..พอช่างมาก้อเค้าทำแล้วแต่เค้ากลับไปนะมันก้อเป็นอีกอ่ะ
บ้างที่มันมีแต่นำ้เย็นๆอ่ะคะ ต้องอาบนำ้เย็นกันก้อมี น่าเบื่อเนะ


วันนี้อยู่บ้านเหรอคะ


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:16:46:30 น.  

 

อืมมเหรอ แต่ทางเนี่ยหยุดแหละ แดด ออก อ่อน น่าหนุนนอน เจงๆๆเลยอะจ้า

เอานะ งัยสะวันนี้ก็เป็นวันของ คุงแจ๋ว อยู่แล้วนิจ้า


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:17:30:02 น.  

 
โธ้เอยเราก้อนึกว่าลุ่้นอะไรอาหารเป็นพิษนี่เอง คุณนิดคะสองเดื่อนก่อนก้อมาซ้อมไอ้เครื่องทำนำ้ร้อนเนี่ยแหละ คือโทรให้มาซ้อมหลายรอบมากเลยอ่ะสี่ถึงห้ารอบแน่ะ ตอนนี้รอช่างอยู่ยังไม่เห็นมาเลย นี่ก้อใก้ลจะเที่ยงแล้วด้วย เค้าบอกว่าจะมา แปดโมงเช้าจนถึงเที่ยงแต่ตอนนี้ยังไม่เห็นหัวช่างเลยอ่ะ โอย้เบื่อจัง ที่นี่ก้ออากาศเริ่มแย่คะ ลมแรงมากเลยอ่ะ


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:17:46:18 น.  

 
มาทักทายคะ
บล็อกสีสวยสบายตามากๆเลย
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรให้น้องอินคะ
ตอนนี้ดีขึ้นบ้างแล้วคะ


โดย: miz u so much วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:20:04:24 น.  

 
ชอบเพลงนี้จังค่ะ let it be ...

เหมือนที่เคยอ่านเจอจากไหนจำไม่ได้แล้วค่ะ .. กระดาษแผ่นเดียว ถ้าถือนานๆก็หนักเหมือนกัน ..


โดย: เจ๊ว่าแล้ว วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:20:30:21 น.  

 
ผมก้อเป็นคร้าบ เรื่องกังวลเกินเหตุ ส่วนมากจะเป็นเรื่องดูแลแม่
กลัวเค้าจะเป็นโน่นนี่ กลัวสารพัดจนเครียด จนตอนหลังต้องปล่อยวาง
ไม่งั้นคนที่จะแย่คงเป็นผมมากกว่าคุณแม่อะ


โดย: 90210 วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:20:39:47 น.  

 
ชอบเพลงนี้นะคะ เห็นด้วยมากๆว่าบางเรื่องก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปค่ะ


โดย: รักบังใบ วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:21:08:14 น.  

 



เรื่องการใช้ห้องน้ำ


ช่วงนี้มีอะไรหลากหลายประดัง ประเดเข้ามา
สุขมั่ง ทุกข์มั่งก็สลับกันไป
สงสัยกลัวจะน้อยหน้ากัน
ก็เลยทะยอยและแบ่งปันกัน
มาให้เราได้เชยชมได้ทันใจ
อารมณ์ก็เลยขึ้นๆ ลงๆ ไปบ้าง
เป็นเหมือนกันคุณนิด


โดย: อุ้มสี วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:21:52:33 น.  

 
ขอบคุณมากๆค่ะ คุณนิดที่แวะไปให้กำลังใจเรื่อง คลับ 30

ขอให้มีควาสุขมากๆนะคะ


เรื่องกังวลเมื่อก่อนซีเป็นมาก พอโตขึ้นมาไม่คิดอะไรเลย เหมือนว่าไม่มีอะไรต้องห่วงน่ะค่ะ หรือว่าเราเริ่มโตไม่รู้นะ


โดย: มาดามก่งก๊ง วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:21:56:22 น.  

 
แฮ่ะๆ คุณนิดตาไวเจงๆ พี่อ่ะไม่ได้แปะรูปนาน ด้วยความขี้เกียจไงคะ ก็ใช้วิธีพลิกลูกศรกลับหน้าเก่า แทนที่จะรีเฟรชใช่ป่ะ แล้วก็ไม่รู้นะนั่น พอจะปิดหน้าจอ เดินมาดูอีกที เอ๊ะ ทำไมด้านข้างมันขึ้น เอารูปมาอวด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ โห.... อวดกันแบบให้รู้ว่า อวดจริงๆนะ เลยรีบลบแทบไม่ทันเลย (จริิงๆ ก็ไม่ทันน่ะแระ เพราะคุณนิดจับได้อ่ะ) ไปนอนแระค่ะ กู้ดไน้ท์ค่าาา


โดย: P.Ta วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:22:21:07 น.  

 
มาชวนไปนั่งรถ เล่นกันค่ะ แหะะ



โดย: ying kys kys (takom ) วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:22:33:12 น.  

 
สมัยเรียนเคยเป็นแบบนี้จริงๆค่ะ คุณนิด ก่อนสอบท้องใส้จะปั่นป่วนมาก จนบางครั้งเกือบไม่ได้สอบเพราะปวดท้อง
*
*
ผ่านมานานแล้ว คงเพราะเราโตขึ้น มองเห็นอะไรมาเยอะ มองย้อนกลับไปก็เข้าใจคนอื่นๆรอบตัว ชีวิตก็เลยปล่อยวางได้ มีความสุขที่สุดกับชีวิตของตัวเองทุกวันนี้ค่ะ
*
*
รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: Htervo วันที่: 22 กันยายน 2549 เวลา:20:22:51 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

JewNid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]




[Add JewNid's blog to your web]