<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
1 ตุลาคม 2552

:: ตาลุง .. คนเก็บขยะที่คุ้นเคย ::





ตาลุง คือชายแก่คนหนึ่งอายุอานามสำหรับฉันก็ยากจะเดาได้ว่าเท่าไหร่ แต่ก็คร่าวๆ แล้วก็คงไม่ต่ำกว่า 65++ หรอก ฉันเองไม่ได้รู้ชื่อจริงแกเลย แค่ว่าเวลาแกแวะมาหาที่บ้านก็จะเรียกว่า "ตาลุง" ก็เป็นอันรู้กันว่าเขาเป็นใคร



ตาลุงแวะมาหาที่บ้านอย่างน้อยๆ อาทิตย์ละครั้ง เขาแวะมาที่บ้านด้วยพาหนะคือรถมอเตอร์ไซด์สามล้อพ่วง นั่นคือภาพที่เราเห็นกันประจำ เนื่องจากบ้านเรามักจะเก็บของเหลือใช้อย่างพวกขวดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นขวดพลาสติกน้ำอัดลม ขวดเบียร์ ขวดเหล้าและเครื่องดื่มต่างๆ หรือว่าไม่ก็เป็นกระดาษเหลือใช้ กล่องกระดาษ ทุกอย่างที่สามารถเก็บได้ก็จะแยกเก็บใส่ถุงออกไป เพราะตาลุงมาทีไรก็จะมาแวะเอาของพวกนี้ไปล่ะ ...


จริงๆ แล้วพูดง่ายๆ ว่าตาลุงเค้าเป็นพวกเก็บของเก่าขาย .. ซึ่งโดยปกติเราก็จะต้องขายให้เขานั่นแหละ แต่สำหรับบ้านเราไม่เอาล่ะ เราถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนดีกว่า เพราะว่าของพวกนี้ไหนๆ เราไม่เอาและเราก็ต้องเอาไปทิ้ง แต่สำหรับตาลุงแล้วมันเป็นเงินเป็นทอง เป็นอาชีพ ยิ่งเก็บได้มากเอาไปขายก็คงจะได้เยอะเท่านั้นในแต่ละวัน เมื่อเรารู้ว่าเค้าทำเลี้ยงปากท้องและเราเองก็ไม่ได้เอาของเหล่านั้นมารีไซเคิ่ลเอาเป็นกล้วยทอดกินในแต่ละวันเราก็จะเก็บเอาไว้ทำไม แทนที่จะทิ้งให้เสียของเราก็ยกให้ตาลุงเขาไปเลยดีกว่า ...


พ่อกับฉันมีนโยบายที่เหมือนกันว่า เราไม่อยากให้ตาลุงรู้สึกเสียนิสัยกับการช่วยเหลือ เพราะเราจะแค่ช่วยเหลือเขาเพียงแค่ว่าเก็บของเหลือใช้เอาไว้แบบแยกให้ต่างหาก แต่ว่าจะไม่ให้เป็นตัวเงินเด็ดขาดเพราะถือว่าถ้าให้มันก็จะเป็นการให้อะไรง่ายๆ ไป เรียกว่าอาจจะเป็นการเคยชินและคุ้นเคยกับการได้อย่างนั้นเรื่อยไป เพราะฉะนั้นเราก็เลยไม่ให้เงินเขาเลย ยกเว้นแค่วาระพิเศษ 1 ครั้งที่ฉันกับพ่อเคยให้เงินเขาไปอย่างไม่ลังเล และเพราะมันสาเหตุ ...



วันหนึ่งตาลุงบีบแตรที่หน้าบ้านเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้เดินเข้ามาคุยเล่นเหมือนเก่า แต่ภาพที่เห็นคือ การลงจากรถแล้วทรุดลงกับพื้นถนนแล้วร้องไห้เขื่อนแตกโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ฉันกับพ่อเห็นท่าไม่ดีเลยต้องเรียกแกเข้ามาในบ้านแล้วก็สอบถามกันไปว่าเป็นอะไร ... กว่าตาลุงจะตอบคำถามได้ก็เหมือนคิดกันนาน แต่ก็เข้าใจเขาล่ะเพราะว่าสาเหตุของร้องไห้ครั้งนี้เป็นเพราะว่า เมียแกเสีย.... เมียที่แต่งงานอยู่กินกันมาหลายสิบปี เมียที่แกต้องอยู่ดูแลตลอดเวลาเพราะว่าเมียแกเป็นอัมพาต เรียกว่าทุกอย่างตกเป็นภาระแกหมด เวลาออกไปเก็บขวด กระดาษ ปกติจะหายไปเป็นวันๆ แต่ว่าพอหลังจากที่เมียแกเดินไม่ได้และไม่สามารถทำอย่างอื่นได้แกก็ต้องใช้เวลาไปเก็บของครึ่งวัน แล้วเที่ยงก็กลับบ้านไปป้อนอาหารให้ ทุกอย่างต้องเป็นภาระหน้าที่ของแกทั้งหมดล่ะ ไม่เว้นแม้แต่การเก็บอึ พาไปฉี่


เรื่องราวเหล่านี้เราได้ฟังจากตาลุงทุกครั้งเวลาที่เขาแวะมาเอาของที่บ้าน แต่ด้วยอารมณ์ที่เฮฮา ไม่มีการบ่นกระปอดกระแปดอะไรเลยเพราะเขาบอกว่าเขาเต็มใจทำ พอวันนั้นที่เห็นสภาพเขาร้องไห้ ทรุดตัวลง ก็อดสงสารเขาไม่ได้ฉันกับพ่อก็เลยแหกกฏเหล็กของตัวเองกันว่า เงินจะไม่ให้ ก็ต้องมาให้กันล่ะ เพราะถือว่ามันเป็นวาระพิเศษ (แห่งชาติ) เชียว ถือว่าเงินจำนวนนั้นอาจจะเยอะสำหรับตาลุงเพราะเมื่อเห็นเงินที่เรายื่นให้ เขาก็ยกมือไหว้ท่วมหัวแล้วพูดเสียงดังฟังชัดกันเลยว่า "ขอบคุณคร๊าบบบบบบบบบบบบบบบ"


คราบน้ำตาแสดงความเสียใจ และการแสดงออกของตาลุงวันนั้นทำเอาฉันเสียดแทง .. เพราะชีวิตของคนมันจะเอาอะไรมาก บ้างก็มีสุขเพราะมีเงินล้นเหลือ บ้างก็เศร้าเพราะไม่มีจะกิน หรือว่าบ้างก็อยากได้จนทุรนทุรายอยากให้ได้ของใช้ฟุ่มเฟือยเพื่อทัดหน้าเทียมตาคนอื่น เฮ้อ มันช่างเป็นชีวิตที่น่าเศร้าอะไรอย่างนี้ ที่คนมีก็มีเหลือล้อ ที่คนไม่มีก็ไม่มีจนแบบว่าหาทั้งวันยังไม่ได้สักบาท ...



เราอยู่กันมาได้แบบนี้ ... มีเน็ตให้ใช้ มีเงินเดือนบ้างแม้จะไม่เยอะมากโขแทบจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ได้ทุกเดือน แต่ก็พึงคิดว่าล่ะนะว่า เราเองก็สุขแทบจะเรียกว่าสุขเกินคนหาเช้ากินค่ำอย่างตาลุงคนนี้แล้วล่ะ พึงพอใจในสิ่งที่มี ... และพอเพียงในสิ่งต่างๆ เราคงหาความสุขได้ง่ายๆ แล้วล่ะนะ







.... หมายเหตุ ....


ฉันไม่ได้เขียนสิ่งเหล่านี้เพื่อจะบอกว่าฉันกับพ่อใจดีมีเมตตาอะไรหรอก เพราะว่าบางครั้งเราก็แอบชั่วร้ายในสิ่งบางอย่างเหมือนกันเพราะถือว่าเป็นมนุษย์ปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำถือว่า อย่างน้อยๆ เรามีกินมีใช้ มีเหลือบ้างก็แบ่งปันกันไป ถือว่าอย่างน้อยๆ ตัวเราเองให้แล้วสบายใจก็ให้กันไปเถิด แม้ว่าคนบางคนจะไม่ชอบตาลุงนี่แล้วบอกว่าแกเป็นคนอย่างนั้น อย่างนี้แต่ว่าภาพที่แกร้องไห้ ฟูมฟายวันที่เมียแกตายมันยังฝังหัวใจฉันอยู่ ถ้าใครจะบอกว่าแกเสแสร้างทำ ฉันก็คิดว่ามันคงเป็นการแสร้งทำที่ถึงบทบาทอยู่แหละ ส่วนตาลุงเองก็คงไม่ได้เรียกร้องความสงสาร แค่ว่ามีของให้ลุงทุกครั้งที่มาก็พอใจแล้วล่ะ


แต่เอาเหอะใครจะคิดยังไงก็แล้วแต่นะ อย่างน้อยๆ ฉันก็ให้เพราะสบายใจ และก็เพราะเขาทำมาหาเลี้ยงชีพสุจริตหนิ ซึ่งแน่นอนว่ากับคนบางจำพวกที่ปลิ้นปล้อนโกหกหลอกลวงคนอื่นเพื่อให้ตัวเองมีกินมีใช้ สบายอุรา แบบนั้นน่าจะถูกมองว่า "เลวชาติ" มากกว่า และอย่าไปคิดให้เครียดเลยค่ะว่า เลวชาติ ที่ว่ามันเป็นชาติไหน เพราะขนาดเคยมีคำด่าว่า ชาติหมา ฉันว่ามันยังให้เกียรติไปด้วยซ้ำ เพราะว่า หมาเป็นสัตว์ประเสิร์ฐ น่ารักกว่าคนบางจำพวกจะเอาไปเปรียบว่าเลวด้วยซ้ำ .. อือ พูดแล้วมันจะเครียดกันเปล่าๆ เพราะเขียนมาแค่ให้อ่านกันเล่น ๆ เท่านั้นเองนะค่ะ ...


เอาว่า ... มีอะไรพอเพียงแล้วก็พอเถิด แล้วก็มีเหลือเฟือบ้างก็แบ่งปันคนที่เค้าขาดกันไป สังคมมันก็คงจะน่าอยู่เน๊าะ ... อ้อ เกือบลืมคะ ที่เขียนเรื่อง ตาลุง วันนี้ก็มีสาเหตุคือ ... เมื่อวานตาลุงแวะมาของที่บ้านตามปกติ ฉันก็ให้ของแกไป ขวดเอย กระป๋องเบียร์เอย ... กระดาษเอย พอให้ไปแล้วก็ได้เห็นเพื่อนบ้านแวะมาคุยด้วย คนๆ นี้ยังไม่เคยได้พูดคุยกันแบบเต็มๆ มาหนนี้เป็นการคุยหนแรกและก็คิดว่ามันไม่น่าจะบ่อยเพราะไม่ชอบในทัศนคติแกเลยให้ตาย เพราะเธอเห็นว่าฉันให้ของตาลุงเยอะ เลยเข้ามาคุย

เธอถามหลากหลายมากและแน่นอนก็ถามเรืองเงินที่ได้ ให้ของไปมีอะไรบ้าง พอฉันตอบแกไปว่าฉันไม่เอาเงิน และก็ของมีอะไรบ้าง เท่านั้นล่ะคะ เธอก็ บลาๆ มาเลยว่า ...


"หนหน้าไม่ต้องให้แล้วล่ะ ถ้าอยากทิ้งเอามาฝากพี่ก็ได้ พีเองก็มีของเยอะอยู่แต่ละอาทิตย์แล้วพอมันเยอะพอก็ค่อยเอาไปส่งร้านมือสอง อย่างตาลุงแวะมาน่ารำคาญเพราะบางทีก็มาถามหาที่บ้านเหมือนกันแต่ว่าไม่ให้อ่ะ เห็นหน้าแล้วไม่ถูกชะตา เหมือนว่าแกจ้องมาจะฆ่าแกงกันยังไงก็ไม่รู้"



ได้ฟังคำพูดของพี่แกคนนี้แล้วแทบจะอยากเดินหนีปิดประตูบ้านใส่หน้าเธอซะเลย แกจะอะไรนักหนา ของเหล่านี้มันจะกี่เงินกันเชียว บ้านเธอก็มีอยู่ มีกิน มีใช้ ของเหล่านี้มันเป็นของเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังมาคิดอะไรแบบนี้อีก แต่โดยมารยาทเพื่อนบ้านก็ต้องยิ้มแย้มแล้วก็เงียบ เพราะไม่อยากสร้างศัตรูเอาไว้ เพราะเพื่อนบ้านนี่ล่ะ ถ้ามีปัญหาก็เรียกว่า นรกซับไตเติ้ลรออยู่เลยคะ เพราะฉะนั้นแล้วนิ่งไว้ก่อนดีกว่า ไม่พอใจก็หาทางเลี่ยงเอา คนเราเน๊าะการศึกษาดีแต่ว่าทัศนคติแย่ก็ทำให้อะไรแย่ไปหมดนะค่ะ ...


... สาธุ -- อาเมน ...







Create Date : 01 ตุลาคม 2552
Last Update : 1 ตุลาคม 2552 12:20:09 น. 73 comments
Counter : 2853 Pageviews.  

 
มาทักทายค่า : )


โดย: onedermore วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:10:25:28 น.  

 
อ่านแล้วสงสารลุงจัง


โดย: honeynut วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:10:27:26 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณพู่

มาอ่านเรื่องเพื่อนบ้านของคนอื่นแล้ว ป้าเดซี่นั่งขำนะ แต่ถ้าเจอกับตัวเองก็คงขำไม่ออกเหมือนกัน ฮ่า ฮ่า

นึกถึงตัวเอง เมื่อสองสามวันที่แล้ว เห็นบล็อกนึงผ่าน ๆ เค้าว่า 'คุณเคยทักทายคนไทยที่เจอกันในต่างประเทศบ้างมั้ย' ประมาณนี้อ่ะค่ะ

ตอบเลยว่า 'ไม่เคย เพื่อนบ้านชั้นที่เมืองไทย ชั้นยังไม่ทักเลย ยิ่งถ้าเป็นคอนโดฯที่กรุงเทพฯเนี่ย เพื่อนบ้านหน้าตาเป็นยังไงก็ไม่รู้ ไม่เคยเห็น ได้ยินแต่เสียงเค้าเปิดทีวีตอนกลางคืน ให้รู้ว่า มีตัวตนกันแน่ ๆ'

เรื่องของที่ไม่ใช่แล้วในบ้าน รวมไปถึงขยะเนี่ย มีเรื่องขำ ๆ สมัยป้าเดซี่ทำงานโรงแรมที่ภูเก็ตอ่ะค่ะ พวกขวดเก่า ๆ กล่องสินค้า ซึ่งเป็นกระดาษลังทั้งหลาย เดือน ๆ หนึ่งเก็บขายได้เงินกันเป็นกอบเป็นกำ

แรก ๆ ถึงขนาดมีคนหัวไว ตามเก็บ แล้วซ่อนไว้ ขายเอาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง จนภายหลัง ผู้บริหารเค้ามาทำกันเป็นเรื่องเป็นราว เงินที่ได้มา เอามาใช้ทำกิจกรรมของพนักงาน ในโอกาสพิเศษ สามสี่เดือน เค้าขายกันได้เงินหลายพันอยู่นะ

เพื่อนบ้านของคุณพู่คงคิดเหมือนกันแล้วก็ อ่ะนะ ละไว้ในฐานที่เข้าใจ อิอิ


โดย: Oops! a daisy วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:05:13 น.  

 
อ่านแล้วชอบตรงเนี้ยอ่ะ

เราอยู่กันมาได้แบบนี้ ... มีเน็ตให้ใช้ มีเงินเดือนบ้างแม้จะไม่เยอะมากโขแทบจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ได้ทุกเดือน แต่ก็พึงคิดว่าล่ะนะว่า เราเองก็สุขแทบจะเรียกว่าสุขเกินคนหาเช้ากินค่ำอย่างตาลุงคนนี้แล้วล่ะ พึงพอใจในสิ่งที่มี ... และพอเพียงในสิ่งต่างๆ เราคงหาความสุขได้ง่ายๆ แล้วล่ะนะ


ตาลุงแกคงเสียใจมากที่เมียแกจากไป แต่คนเรายังอยู่ต้องดิ้นรนกันต่อไป อยู่แบบไหนที่สบาย

ต้องอยู่แบบพอเพียงและพอใจในสิ่งที่เรามี



โดย: bagarbu วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:16:27 น.  

 
คนที่ลำบากเค้าก็ลำบากจริงๆนะคะคุณพู่
ที่คุณพู่ทำ ถูกแล้วล่ะค่ะ
การให้เป็นสิ่งดีงามเสมอ
แต่บางคนที่ไม่ให้ อาจคิดเยอะเกินไปมั้งคะ
แต่ก็ช่างเถอะนะคะ เอาแบบที่เราสบายใจก็พอ นะคะ

ชอบหัวบล็อกคุณพู่จังค่ะ ภาพสวยและเก๋แทบทุกอันเลย


โดย: AB_PAE วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:28:47 น.  

 
ช่องว่างระหว่างคนจนกะคนรวย ในบ้านเรานี้มันช่างห่างกันไปทุกที
ยิ่งพวกอภิสิทธิชน นักการเมืองที่กินฟรี อยู่ฟรีเดินทางฟรี น้ำมันฟรี แต่ทำงานไม่คุ้ม กับภาษี ปชช.แถมชวนกันมากินบ้านกินเมืองอย่างหน้าหนาๆ ยิ่งอยากให้กรรมสนองพวกมานไวไว

ที่บ้านเราจะคัดขยะที่รีไซเคิลได้ บางทีก้อเป็นเสื้อผ้าให้คนเก็บขยะที่มากับรถขยะ กทม. ทุกครั้งไป เพราะในหมู่บ้านเราไม่อนุญาตให้รถซาเล้ง หรือรับซื้อของเก่าเข้าค่ะ ในกทม. โจรแฝงตัวเยอะนะคะ


โดย: อิ่ม_Aim วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:38:46 น.  

 
อ่านตอนตาลุงร้องไห้โฮแล้ววิสกี้น้ำตาซึมไปด้วยเลยค่ะ วิสกี้เห็นใจสถานการณ์นี้เลยนะคะ เป็นวิสกี้ก็คงช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันตามสมควรอ่ะค่ะ


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:41:51 น.  

 
เจอเพื่อนบ้านแบบนี้ก็น่าปวดหัวนะ พี่พู่
พูดจาไม่เข้าหูเอาซะเลย
กะแค่เศษของที่เราไม่ใช้
เราจะให้ใครก็เรื่องของเราสิ เกี่ยวไรด้วย

แต่อย่างว่า เป็นเพื่อนบ้านกันก็เฉยๆ ดีกว่า
ได้เพื่อนบ้านเป็นศัครูนี่มันเลวร้ายจริงๆ ค่ะ
หนูล่ะพอนึกออกเลยอ่ะ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:44:22 น.  

 
โธ่คุงลุง . .

อะไรที่ยังพอทำได้ ก็คงต้องทำต่อไป

ในขณะที่คุงลุงเหนื่อยแทบตัย แต่บางคน. .ยังนอนไม่ตื่น - -"


โดย: peeshin วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:11:46:06 น.  

 
แถวบ้านรถซื้อของเก่าเยอะมากค่ะ ทั้งมอเตอร์ไซด รถกะบะ อ่านบล็อคนี้แล้วก็นิ่งไปพักนึงเหมือนกันค่ะ เจ้าของบล็อคเขียนได้ดีมาก ชอบทัศนะคติของเจ้าของบล็อคกับคุณพ่อมากค่ะ ทำดีได้ดีอย่างน้อยก็ความสุขเล็กๆในใจ ขอบคุณที่แบ่งปันกันนะคะ


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:04:57 น.  

 
ทั้งสาธุและอาเมนเลยนะครับ อิอิอิ
ใช่ครับ
ความรวยใช้วัด
ดีเลวในใจคนไม่ได้จริงๆ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:28:05 น.  

 
ในแฟลตห้องผม ก็เริ่มมีสิ่งของที่ไม่ใช้เยอะครับ ว่างๆจะโอนไปให้ เมด และ รปภ.เก็บไปขาย กฎเขาไม่ให้ตาลุง หรือยายป้า ขึ้นมาเก็บของบนแฟลตครับ มีก็แต่เทลงถังขยะอย่างเดียว แต่ของยังดีอยู่เลย เพียงแต่ไม่ได้ใช้เท่านั้น


โดย: yyswim วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:30:54 น.  

 
ดีค่ะคุณพู่

วันนี้ก็ได้ข้อคิดดี ๆ จากคุณพู่อีกแล้วนะคะ

ของบางอย่าง เราเห็นไม่มีค่า แต่อีกคนเห็นมีค่า ก็เหมือนกับคุณพี่เพื่อนบ้านคนนั้น ที่เขาเห็นคุณค่าของเงิน แต่เขาไม่เห็นคุณค่าของคน

ถ้าเจอกับตัวเอง ไม่รู้จะทำหน้ายังไง คงต้องเอาอย่างคุณพู่ - นิ่ง - สงบ - สยบ - ความเคลื่อนไหว ท่าจะดีที่สุดเนอะ

พรุ่งนี้วันศุกร์แห่งชาติแล้ว ขอให้มีความสุขกับทุกวันค่ะ



โดย: ฑ า ม (ThaMN ) วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:37:46 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่


อ่านเรื่องของคุณพู่แล้วรู้สึกถึงความอิ่มใจไปด้วย
บนโลกของการยึดตัวตนเป็นหลัก
หาได้น้อยเต็มทีกับคนที่ยังคิดเช่นนี้


ขออนุโมทนา สาธุ …..สาธุ …..สาธุค่ะ


การคิดต่าง เห็นต่าง และมีพฤติกรรมที่ต่างของคนเรา
บางครั้งอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับการศึกษาเท่านั้น
แต่น่าจะอยู่ที่อุปนิสัยเฉพาะตน


ป้ากุ๊กไก่แอบแวะมาเยี่ยมบ้านนี้บ่อยๆทั้งจากการแนะนำของคุณสิน และคุณรัชชี่
เพียงแต่ไม่ได้ฝากคำไว้ค่ะ


ขอ แ อ ด บ ล็ อ ก นะคะ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:12:41:25 น.  

 
สงสารตาลุงจังพู่ คิดถึงตอนที่ภรรยาแกเสียแล้วแกเสร้านี่พี่เศร้าสุดใจเลย คนเคยรักกัน พยาบาลกัน ดูแลป้อนข้าวน้ำนะ แล้วมาจากไปนี่ อาลัยหว่ะ

นิยมน้ำใจพู่กับคุณพ่อมาก พ่อพี่ก็เหมือนกัน แม่พี่ด้วย คิดว่านี่ก็คือการทำทานอย่างหนึ่ง ไม่ได้ใบอนุโมทนาเหมือนเวลาเอาของไปบริจาค แต่ยามที่เห็นความดีใจของเรา...เราก็ปิติแล้ว

แต่ขัดใจหว่ะ เรื่องเพื่อนบ้านอ่ะ ฮ่วย เค้าสะกดคำว่า "น้ำใจ" เป็นไหมนี่ ชีจะงกก็งกไป ไหง๋ต้องมาออกนอกหน้าขนาดนี้ด้วยนะ ไม่เอาๆๆ ไม่โปรด ไม่อภิเชษฐ์อย่างมาก

ปล. บรรทัดที่ถูกใจ ปักกลางอกคืออันไหนรู้ไหม โดนมาก

บอกก็ได้......

"....... เพราะว่าบางครั้งเราก็แอบชั่วร้ายในสิ่งบางอย่างเหมือนกันเพราะถือว่าเป็น มนุษย์ปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำถือว่า อย่างน้อยๆ เรามีกินมีใช้ มีเหลือบ้างก็แบ่งปันกันไป"

ชอบๆๆๆ แฟ้มบึงเป็ดขอปรบมือให้

ก๊าบๆๆๆๆ


โดย: be-oct4 วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:13:22:55 น.  

 
คุณพู่ ทำถูกแล้วล่ะค่ะ ที่บ้านเอง กะเก็บไว้ให้ประจำ บางทียายกะเก็บไว้ขายเอง ฮ่า ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:13:27:24 น.  

 
ชอบคุณ Jewnid เวลาเขียนอะไร ที่หยิบยกเรื่องราวใกล้ ๆ ตัวมาเขียนแล้วน่าอ่านค่ะ

จริงนะ ความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางทีบางช่วงเราคิดว่าเราไม่มีความสุข เพราะเราไม่พอใจช่วงเวลานั้นของเรา แต่เทียบกับหลาย ๆ คน เรามีมากเกินด้วยซ้ำ

ที่บ้านรัชชี่ เวลามีขวดน้ำเปล่าพลาสติก จะแยกออกมาใส่ในถุงแยกต่างหาก (ไม่ได้โยนไปในถุงดำรวมกับขยะอื่น) เพื่อที่คนเก็บขยะหรือใครก็ได้ ถ้าเขาอาจจะเอาไปขาย ได้เป็นเงินมา ก็ตามใจเขา

พูดถึงเรื่องให้เงินนะคะ บางทีเราก็ไม่แน่ใจว่าควรให้หรือเปล่าน่ะค่ะ คือเมื่อวานนี้ที่บริษัท มีแม่บ้านคนหนึ่งมาทำงานวันสุดท้าย แต่ละคนก็คิดเอาไงดี ไม่ได้เตรียมอะไรให้ มีคนเสนอว่างั้นให้เป็นเงินดีมั้ย บทสรุปกลายเป็นมี 2 ความเห็น คือ ให้เงินก็ดี เขาจะได้เอาไปใช้ได้ อีกมุมหนึ่งก็บอกว่าให้เป็นเงิน มันเหมือนเอาเงินฟาดน่ะ ..... สรุปคืออะไรรู้มั้ยคะ ตกลงไม่ได้ให้อะไรกันเลย แค่ say good bye ให้โชคดีนะ ....แป่ว


โดย: รัชชี่ (รัชชี่ ) วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:13:37:34 น.  

 
บางทีแค่คำพูดก็แสดงออกมาซึ่งจิตใจนะคะ


โดย: oRanGIsM วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:14:03:35 น.  

 
หมูว่าที่เค้าร้องไห้กะเรา เพราะเค้าคงอึดอัด อยากระบายออกมาบ้าง เรื่องอย่างนี้ เราก็เลือกนะว่าคนที่เราอยากระบายออกมากะใคร แล้วใครคนนั่นเป็นคนที่เราไว้ใจที่สุดละ แล้วช่วยเหลือเราได้

ก็ขำนะคุณพู่ ที่บ้านหมูก็ทำแบบนี้ เก็บรวมรวมแยกไว้ ให้เหมือนกัน ไม่ขาย

แต่แหม เจอเพื่อนบ้านแบบนี้ แล้วแบบนี้นะมีเยอะเลยละ อะไรก็ไม่ถูกชะตา สงสัยคงต้องขับเมอร์ซิเดสมาเก็บกระดาษ ชะตาจะได้ถูกมั่ง ฮ่า ฮ่า

ขำมากตรงทีบอก"นรกซับไตเติ้ลรออยู่เลยคะ " คิดด๋ายงายยยยยย ฮ่า ฮ่า


โดย: วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:14:15:11 น.  

 
แค่นี้เราก็พออยู่แล้วนะคะ ให้เขาไปเขาก็ได้ประโยชน์จากมันก็ดีกว่ารกค่ะ


แถว ๆ นี้ก็มี มีตังใช้ แต่ก็ชอบเก็บขยะไว้ขาย เก็บจนเต็มบ้าน เราก็ต้องแอบทิ้ง ไม่งั้นคนเก็บจะไม่ได้ของเลย ไม่ใช่คนใกล้ตัวเรานะ รายนั้นเป็นต้นคิดวิธีทิ้งไม่ให้เก็บ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:16:02:09 น.  

 
สงสารคุณลุงจัง คงคิดถึงเมียมากเลยนะคะ เนี่ย..อยู่ที่นี่ของพวกนี้ก็เก็บไปรีไซเคิลเฉยๆ อยากช่วยคุณลุงบ้างจังค่ะ

กิ๊ฟว่าคุณลุงเค้าไว้ใจบ้านพี่นิดมากเลยนะคะ มาร้องไห้เล่าความในใจให้ฟัง แค่นี้กิ๊ฟว่าก็ช่วยคุณลุงให้หลายโดดเดี่ยวไปได้เยอะเลย เหมือนมีเพื่อนที่ระบายความในใจได้


โดย: grippini วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:16:27:04 น.  

 
สวัสดียามบ่ายครับคุณพู่

ช่วงแรกอ่านแล้วแอบซึมแอบเศร้าตามไปกะเรื่อง ตาลุง แกเป็นคนดีน้อ ขนาดว่าเมียเป็นอัมพาต แกยังเต็มใจดูแล หายากจริง ๆ ส่วนมาจะเป็นเมียดูแลผัวมากกว่าอะน้อ

หะต่อมา ตกใจกะทัศนคติของเพื่อนบ้านคุณพู่จริง ๆ ไม่ชอบเค้าเพราะแค่มองจากหน้า มองจากภายนอก ทำไมคนเรามันถึงได้ตัดสินอะไรกันแคบ ๆ สั้น ๆ แค่นี้น้อ คนจน ๆ คนหน้าแต่มอมแมม คงไม่มีสิทธิ์เป็นคนดีในสายตาของคนพวกนี้แน่ ๆ เลย

สิ่งที่คุณพู่กับครอบครัวได้ทำ พลว่าเป็นสิ่งดี ๆ ที่ควรยกย่อง มันต้องมีบ้างแหละน้อ เพื่อนบ้านที่คิดจะทำตาม ถ้ามีแต่คนคิดแบบเพื่อนบ้านคนนั้น ไม่อยากจะคิดถึงสังคมโดยรวมตอนนี้เลย ว่ามันจะเป็นยังไง

อยู่ที่นี่ มีอยู่ครั้งพลไปซื้อผักแถวบ้าน เจอแม่บ้านที่ทำความสะอาดตึกที่พลอยู่ (แต่ตอนนั้นไม่รู้นะ ว่าเค้าทำงานที่ตึก) เค้าเลือกซื้อผักเก่า ๆ ที่กองอยู่หน้าร้านอยู่ แต่เหมือนแกลังเลตัดสินใจไม่ได้ว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อ มองหาใครก็ไม่รู้อยู่ตลอดเวลา ตอนนั้นเห็นแล้วแบบ เฮ่ย เค้ามีเงินซื้อหรือเปล่านะ ใจอยากจะซื้อให้เค้า แต่อยู่ ๆ เค้าก็เดินหายไป ก็เลยไม่รุ้ว่าเค้าได้ซื้อหรือเปล่า ตอนนั้นก็นึกเปรียบเทียบกะตัวเองอะน้อ ว่าเออ ดูสิเนี่ย ตัวเราไม่ต้องมากังวลว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อ กังวลแค่ว่าวันนี้จะกินอะไร ที่ไหนแค่นั้นเอง ไมมันต่างกันอย่างนี้ กลับบ้านยังเล่าให้คุณคำรณฟังเลย

จนตอนหลังเห็นว่าเค้าทำงานอยู่ที่ตึก คอยทำความสะอาด นอกจากนั้นก็ยังเห็นแกไปคอยเก็บขยะเรื่อยเลยนะ มีอยู่ครั้งลงเอากล่องกระดาษไปทิ้ง เจอแกพอดี พลเลยยื่นกล่องให้แกไปเลย ไม่ต้องหย่อนลงถังให้สกปรก เดี๋ยวนี้เจอกันทุกเช้า พลจะ หนีห่าว กะเค้าตลอดเลย คือไม่ได้ช่วยเหลืออะไร แค่ทำตัวน่ารักกะเค้า พลว่าแค่นี้พลก็พอใจแล้ว เค้าจะหนีห่าวกลับหรือเปล่า ไม่ได้สนใจเลยนะ


โดย: พล (aoigata ) วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:16:34:59 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่

อ่านเรื่องนี้แล้วสงสารคุณลุงจังเลยนะคะ
เมื่อวานก็ดูรายการข่าว 3 มิติ เรื่อง คุณน้ากวาดถนนเกษียณอายุราชการ ชีวิตเรียบง่ายไม่มีงานเลี้ยงใดๆ เลย แต่ข้าราชการระดับสูงกลับมีงานเลี้ยงส่งซะนี่ ชีวิตมันช่างแตกต่างกันซะเหลือเกิน

ที่หน่วยงานของแหม่มก็แยกขวดพลาสติกให้แม่บ้านนำไปขายเหมือนกันค่ะ แต่หลังๆ ไม่อยากให้ขายแล้วค่ะ แกเอาเงินที่ได้ไปเล่นหวย

จะบอกว่าคุณพู่ยกเรื่องราวใกล้ตัวมาเล่าสู่กันฟัง ถ่ายทอดออกมาได้ดีจังเลยค่ะ สะท้อนให้เห็นอะไรหลายๆ อย่างเลย

ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ไม่ทราบว่าที่บ้านโดนมรสุมจากดีเพรสชั่นกฤษณาด้วยหรือเปล่าค่ะ กทม. ฝนตกเกือบตลอดเลยค่ะ


โดย: mamminnie วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:17:41:08 น.  

 
ก่อนที่การจราจรจะติดขัดแวะมาทักกันก่อน
จะไปหม่ำข้าว แล้วจะมาอ่านทีหลัง
ลุงแกซื้อของเก่าเหรอ ว้าอยากรู้อีกแล้ว
ไปน้า ก่อนไป ขอให้ฝันที่ฝันไว้ของคุณเป็นจริง
ในเร็ววัน เพี้ยง

สวัสดีวันสุขทุกวัน

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:18:49:50 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่..

นัทว่าความอิ่มเอมใจ กับการได้ทำอะไรเล็กๆน้อยๆ ที่มีคุณค่ายิ่งใหญ่สำหรับบางคน เป็นสิ่งที่มีค่า ยิ่งกว่าเงินทอง และนัทเชื่อว่าสิ่งที่คุณพู่ทำ เป็นสิ่งที่มีค่าทางใจสำหรับเค๊าอย่างมาก

ในสังคมทุกวันนี้ ถ้าผู้คนยังเอื้อเฟื้อ และมีไมตรีจิตต่อกันเหมือนเมื่อก่อน สังคมคงจะน่าอยู่มากขึ้น..

เรื่องที่คุณพู่ถาม นัทอัพบล๊อกตอบเป็นเรื่องเป็นราวแล้วค่ะ..(ได้โอกาสหามุข อัพบล๊อกพอดี..)

มีความสุขมากๆค่ะคุณพู่


โดย: Why England วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:19:03:46 น.  

 
จ๊ะเอ๋คุณพู่ดาหวันเมืองลำปาง อ่านแล้วเข้าใจอารมณ์เลย ไม่รู้ว่าเรามั่วเข้าใจเองหรือเปล่านะคะ หุุหุหุ เห็นดีเห็นงามด้วยอย่างมาก ให้หรือช่วยอะไรใครได้ก็ทำกันไป

เราเองเป็นคนหนึ่งที่ชอบแจกนะ 555 อันนี้เหล่าคนใกล้ตัวบอกและเตือนมา คือเราอยากให้อะไรใครก็ให้ไม่ค่อยคิดอะไรมากจนบางทีมันดูเหมือนเว่อร์สำหรับคนอื่นที่เขาไม่ชิน

บล็อกก่อนหน้าคุณพู่ดาหวันพูดถึงใบยอ จะบอกว่าเฮานี่ "เอิ๊บ" ขะหนาด ไปเสริทดูรูปเลยเพิ่งรู้ว่าใบนั่นน่ะเขาเรียกว่าใบยอ หุหุหุ พูดถึงเราก็อยากกินห่อหมกปลามาก ๆ เลยอ่ะค่ะ

เราเป็นคนชอบและสนุกกับการทำอาหารมาก ๆ เลยนะคะ แต่รู้ตัวดีว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ก็เลยต้องพยายามต่อไป

อากาศที่นี่ตอนนี้ก็น่านอนมาก ๆ เหมือนกัน เมื่อเช้วฟ้ายังใสอยู่เลย ตอนนี้อึมครึมมาละ นอนไม่ได้ ก็ได้แต่ฝันว่าได้นอนกลางวันเอา


โดย: prunelle la belle femme วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:19:14:54 น.  

 
ชื่นชมวิธีคิดของคุณนิดและครอบครัวจริง ๆ ค่ะ แบบนี้ถือว่าเป็นการทำบุญอย่างนึงเหมือนกัน น่าสงสารตาลุงนะคะ อายุเยอะแล้วแต่ก็ยังต้องทำงานไม่เว้นวัน แถมดูแลเมียที่เป็นอัมพาตด้วย ต้องยกย่องน้ำใจแกนะ ไม่ยอมทิ้งคู่ทุกข์คู่ยาก ถ้าเป็นคนอื่นก็คงทิ้งไปไม่เหลียวแลแล้ว

ยัยเพื่อนบ้านนั่นพูดจาไม่น่ารักเลยอ่ะ คิดเล็กคิดน้อย แถมมองคนในแง่ไม่ดีด้วย เจอเพื่อนบ้านแย่ ๆ แบบนี้ก็เซ็งเหมือนกันนะคะ


โดย: haiku วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:19:42:43 น.  

 
วันนี้หมิหงมิงนอนเร็วครับคุณพู่
สองทุ่มปุ๋ยๆแล้ว

ผมเลยได้นั่งทำต้นฉบับบล้อกครับ อิิออิ

ตอนนี้มีข่าวดีว่าอาจมีหมื่นตาโครงการสองครับ
กำลังอยู่ในระหว่างพูดคุยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:20:33:30 น.  

 


วันนี้สีส้มที่ร้อนแรง..
แต่อากาศชุ่มฉ่ำพร้อมลมหนาวมาเยือนเลยค่ะ
อย่างนี้ใช่เปล่าปลายฝนต้นหนาว



คนเก็บขยะบางคนรวยออก
พี่แคทไปเก็บบ้างดีกว่า




ชะตาชีวิต..คนเราจะอะไรมากมายละค่ะ
ชีวิตแต่ละคนเลือกเกิดไม่ได้..
แต่พี่แคทมักคิดว่า..เราสามารถเลือกดำเนินชีวิตได้ค่ะ

ขอเลือกดำเนินตามรูปแบบที่ต้องการบ้างก็ดีนะ
บางครั้งสังคมคือตัวกำหนดแต่
ความรู้สึกคือตัวบัญชาการนิ
โลดดดไปเลยตามคิดดดเลยยยยยยยยย
คิดแบบไหนก็ทำแบบนั้นไปเลย
55555555555
แต่ต้องแอบเฮียนะ
อิอิอิ









โดย: catt.&.cattleya.. วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:21:12:16 น.  

 


ที่เมกาเนียะคนเก็บขวดเยอะมากค่ะพี่นิด...ทอยเห็นพวกเค้าประจำ....โดยเฉพาะวันที่ทุกบ้านจะเอาถังขยะออกมาไว้ตรงข้างถนนให้รถมาเก็บ ที่บ้านทอยจะเป็นทุกวันพุธค่ะ มีลุงคนนึงเข็นรถมาค้นหาขวดทุกวันเลย...แล้วก็มีอีกหลายคนเลยนะคะ เยอะมากๆ เหมือนเป็นอีกอาชีพนึงเลยค่ะ..

พี่นิดให้ลุงแกดีมากๆ เลยนะคะ...เพราะให้แล้วมีความสุขที่ใจเนอะคะพี่นิด..คนอื่นจะว่าไงอย่าไปสนค่ะ...

ปล. พี่นิดวิ่งแล้วเจ็บข้อก็เดินโลดเลยค่ะ พาเจ้าแมกกีไปเดินดีมั๊ยเอ่ย อิอิ รอดูน้องของแมกกีนะคะ ตืนเต้นๆ หมาหน้อยตัวใหม่


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:21:47:48 น.  

 
อิอิอิ

ได้เลยครับ
เดี๋ยวเซ็นให้ในงานคอนเสิร์ตเปิดตัวกะก๋าล่ะกันนะครับ 5555







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:21:52:44 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


แวะมาทักทายกันยามคำวันพฤหัสบดีวันที่ดีเปรสชั่น
ปกคลุมเมืองไทยจ้า คุณพู่



โดย: หอมกร วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:22:05:49 น.  

 
แวะมาเซย์กู๊ดไนท์ค่ะ วันนี้เลิกเวรถึงบ้านก็สี่ทุ่มแล้ว แวะมาดูบล็อกแป็ป ขอไปนอนก่อนนะแล้วว่างๆกลับมาอ่านใหม่ค่ะ


โดย: BeachBum วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:22:14:21 น.  

 
ที่บ้านก็เก็บขวดพลาสติก ขวดน้ำปลา เหมือนกันค่ะ แต่ส่วนมากจะขายให้เพื่อนบ้านที่ทำอาชีพซื้อของเก่าค่ะ ไม่ค่อยมีใครมาขอซักเท่าไหร่เลย แต่ถ้าเป็นพวกรองเท้า เสื้อผ้า กระเป๋า แม่ของส้มจะเก็บไว้บริจาคค่ะ

แต่ก็มีบางครั้งไม่อยากขายให้เหมือนกัน แบบเรื่องมากจะเลือกเอาแต่พลาสติกดีๆ หนักๆ ไอ้ประเภทเบาๆ แบบกล่องขนมเมินค่ะ ไม่เหมือนพวกซาเล้งที่เก็บตามถังขยะเค้าเก็บหมดเลยนะ แต่พวกนี้เค้ามากันดึกๆ เลยไม่ไหวรอค่ะ

อ่านความเห็นของเพื่อนบ้านพี่พู่แล้วบอกไม่ถูกเลยค่ะว่าจะคบกับเพื่อนบ้านคนนี้ต่อดีหรือไม่ แค่ให้ของที่เราไม่ได้ใช้ยังต้องเลือกว่าถูกชะตาด้วยหรอเนี่ย


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:22:56:59 น.  

 

เมื่อยมากเลยล่ะน้องพู่
พี่อุ้มเพิ่งย้ายโซฟา
ย้ายทีวี 29 นิ้ว ลากไปหมุนมากว่าจะลงที่ได้
เล่นเอาเมื่อยปวดแขนมากๆ เลยจ๊ะ
ได้ข่าวว่าจะลงกทม. เหรอ
แวะมาอ่านเรื่องของคุณตาลุง
อ่านก่อนจ้าหลับฝันดีเน๊าะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 1 ตุลาคม 2552 เวลา:23:55:02 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณพู่

เช้านี้ฟ้ามืดมาเลยครับ
วันนี้ฝนตกหนักแน่นอนเลยครับ











โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:7:12:57 น.  

 
เม้นท์คุณพู่
อ่านแล้วทำหใ้ผมรู้สึกว่า
พื้นที่บล้อกตัวเอง
เป็นมากกว่าบล้อกครับ

จริงๆผมคิดแรกๆว่า
อยากใช้บล้อกเป็นพื้นที่เก็บความคิดของตัวเอง

แต่ตอนนี้มันไมไ่ด้เก็บหรอกครับ
แต่มันเปิดกว้าง
เพื่อให้คนมากมายทข้ามาคุย

ในขณะที่ผมก็ได้เรียนรู้เรื่องราวดีดีกลับไปด้วย

ผมคิดว่าบล้อกคุณพู่หรือบล้อกใครๆอีกหลายคน
ก็กำลังทำหน้าที่นี้อยู่เช่นกันครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:8:26:57 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


แวะมาสุขสันต์วันศุกร์จ้า
เอาผ้าออกแดดเสร็จ มาเล่นเน็ตต่อนะคะคุณพู่
ที่ กทม. ฝุ่นเยอะค่ะ ตากในร่มประจำเลย



โดย: หอมกร วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:8:53:14 น.  

 
ได้ยิน คุนพี่คนนั้น...พูดถึง ตาลุง
แล้วรู้สึกเหนื่อย ...ใจ เป็นร้อยเท่าแทนตาลุง....
ถ้าแกได้ยิน......


โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:9:11:20 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าๆครับพี่พู่.....
เก้าโมงก่าๆ...ยังถือว่าเช้าอยู่....


อ่านเรื่องแล้วคิดถึงเพลง "ปันฝัน"ของคุณสุนทรี เวชานนท์






แต่...แหม...เพื่อนบ้านนี้....
เกลือเรียกแม่เลยป่าวครับเนี่ย....

ลงทะเล..ทะเลคงจืด....


โดย: นายรถซุง วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:9:24:18 น.  

 
วันนี้อากาศที่กรุงเทพเย็นๆค่ะคุณพู่

ดาวจ๋ามาพร้อมกาแฟร้อนๆ ขมๆ หวานๆ และ คุ๊กกี้ ค่ะ

มีความสุขกับวันสุดท้ายของสัปดาห์นะคะ




ปล. พี่สาวคนสวยของดาวจ๋าเธอติดธุระอยู่
เลยยังไม่มีเวลามาหาคุณพู่เยยยย


โดย: satineesh วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:9:55:15 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่

ขอบคุณคุณพู่ที่แวะไปทักทายนะคะ
คือว่า...ขอโทษด้วยนะคะ..ที่มาช้า
ดาวจ๋าแนะนำไว้แล้วค่ะ..แต่พี่ยังไม่ได้มา
ช้ากว่าคุณพู่ไปนิดนึง.คงไม่ว่ากันนะคะ
พี่เห็นคุณพู่ที่บ้านเพื่อนๆมานานแล้วค่ะ
แต่ไม่กล้าที่จะทักทายค่ะ...
ไม่มีเหตุผลเลยนะคะนั่น...

พี่ยินดีที่ได้รู้จักคนน่ารักๆแบบคุณพู่อีกครั้งนะคะ

...............

อ่านเรื่องที่คุณพู่เขียนแล้ว...
เพื่อนบ้านแบบนี้..และคนแบบนี้
มีมากมายค่ะในสังคมทุกวันนี้..หาได้ทั่วไป
พี่เองก็ไม่รู้นะคะ..ว่าคนแบบนี้เขามีความสุขกันตรงไหน
กับสิ่งเล็กๆน้อยที่แบ่งปันกันได้..ไม่น่าจะคิดมากมาย
นี่แหละค่ะ..สังคมทุกวันนี้....

..............

วันนี้คุณพู่มีความสุขกับวันดีๆนะคะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ...



โดย: tanjira วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:10:01:22 น.  

 
สงสารคุณลุงคนนั้นอ่ะ ท่าทางชีวิตแกคงจะเดียวดายนะในความรู้สึกของเรา ช่วยได้ก็ช่วยกันไปค่ะ ยังไงของเราก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้วอ่ะเนอะ

เพื่อนบ้านคนนั้นก็นะ เฮ้อ ตัวเองไม่ชอบแล้วยังจะมายุให้คนอื่นไม่ชอบอีก ตัดทางทำมาหากินของคุณลุงจริงๆ

ตัวหนังสือเวลาพิมพ์คอมเม้นต์มันเป็นสีขาว สีเดียวกับแบ๊คกราวน์เลยค่ะ เวลาพิมพ์แล้วมองไม่เห็นอ่ะ

ป.ล. พูดถึงเรื่องขยะ อยู่ที่ญี่ปุ่นนี่ขั้นตอนการทิ้งขยะซับซ้อนมากกกกกกกกกก คิดแล้วเหนื่อยใจ


โดย: เบบูญ่า วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:10:41:36 น.  

 
อุ๊บ สงสัยเน็ตเรามันโหลดช้าอ่ะ ภาพเลยไม่ขึ้น ตอนนี้พิมพ์ได้ปกติแล้วค่ะ แหะๆ


โดย: เบบูญ่า วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:10:43:10 น.  

 
สวัสดีค่ะ..พี่พู่

ได้ข่าวว่าลำปางน้ำท่วม
เป็นยังไงบ้างคะ...
บ้านพี่พู่ยังโอเคหรือเปล่า


โดย: chenyuye วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:11:09:57 น.  

 
สมัยนี้น้ำใจหายาก
บางครั้งก็เกิดสงสัยในการให้
ครุ่นคิดไปมา เค้าเอาไปทำอะไร
เราทำถูกหรือปล่าว

ถูกแล้วถ้าเราทำไม่ได้เดือดร้อนอะไร
ให้ตามความสมควร ขอใ้ห้มีความสุขกับการให้นะค๊ะ

ขอให้สิ่งดีๆกลับคืนมาสู่คนทำดี ตั้งใจดีค่ะ

คนไม่ดีเราก็ไม่ข้องแวะ ก็จบกันไป
สงสัยชีไม่ได้แปรงฟันแน่แท้ ปากถึงได้ขนาดนั้นใจ

เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ทำความดีคร้า



โดย: Poo (myroom_pu ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:11:32:13 น.  

 
+ โทษทีครับ ช่วงนี้พี่ไม่ค่อยได้แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนบล็อกคุณพู่เลย (และของคนอื่นๆ ด้วย) ไม่รู้อัพไปกี่หน้าแล้วน้า ... พอดีช่วงที่ผ่านมาเวลาพี่ถูกดูดกลืนหายไปกับเทศกาลหนังบางกอกฟิล์ม ก็ขนาดกลับถึงบ้านเที่ยงคืนกว่าๆ ติดกัน 5 วันรวด! จนพี่สาวบอกว่าเหมือนพี่ไม่อยู่บ้าน เหมือนไปต่างจังหวัด เพราะแทบไม่ได้เจอหน้าค่าตากันเลย

+ สำหรับ Antichrist เป็น 1 ใน 2 หนังเหวอเฮี้ยนที่พี่ได้ดูของเทศกาลนี้ และต้องอาศัยความเข้าใจในตัวหนังกับการตีความอีกพอสมควรเลย ... แต่ที่แน่ๆ ช่วงทริลเลอร์ตอนท้ายๆ เรื่องมืดได้ใจมั่กๆ 3 ฉากที่ติดตาที่สุด *** สปอยล์สำหรับคนยังไม่ได้ดูเน้อ ***
( 1. "เธอ" ทำให้ "เขา" หมดความรู้สึก แล้วก็ ... เขาจนกระฉูดเป็นเลือด

2. เธอกระทำอะไรบางอย่างกับขาของเขา (นึกถึงป้าแอนนี่ใน Misery)

3. เธอเอามือเขาไป ... ของเธอ แล้วก็อาศัยกรรไกร ...)
... คงจะอยู่ในความทรงจำของพี่ไปอีกนานเท่านานอ่ะครับ

+ มาเข้าเนื้อหาเอนทรี่คุณพู่กันดีกั่ว ... บ้านพี่ก็มีระบบแยกขยะกระดาษและพลาสติค ออกมาเป็นถุงต่างหากจากขยะเปียกเหมือนกันนะครับ เวลาคนเก็บขยะเค้ามาเก็บ จะได้เอาไปจัดการต่อได้ง่ายหน่อย หรือบางทีพ่อเค้าก็จะยกให้คนยากจน ชาวบ้านที่เป็นคนงานในหมู่บ้าน (หมู่บ้านพี่ยังสร้างไม่เสร็จ) ไปขายต่ออ่ะครับ

+ อู๊ยยย! จี๊ดดดด มีแอบเม้าท์เพื่อนบ้าน (นาร็อก) ลงบล็อกด้วย อิๆ ... ของพี่ก็เซ็งๆ เหมือนกันนะครับ เวลาต้องเสวนากับ "คนทัศนคติเป็นลบ" เนี่ย มันทำให้จิตวิญญาณของเราพลอยหดหู่ไปด้วย (งั้นขอนินทาญาติตัวเองมั่ง) อย่างเมื่อ 2-3 เดือนก่อน ครอบครัวพี่ต้องไปเยี่ยมคุณป้ากับลูกสาวที่บ้านเค้า ซึ่งพวกเธอป่วยเป็นโรคกระดูกพรุน กับอีกคนเป็นมะเร็งแบบตัดออกไปแล้ว แต่ยังทรงๆ อยู่ ... แต่ทัศนคติพวกเธอนี่สิ มองอะไรก็เป็นแง่ร้ายไปซะหมด ถึงขั้นมีแอบด่าอดีตแม่ครัวของคุณย่า (ที่เสียชีวิตไปแล้ว) ว่าลูกสาวของแม่ครัว (ซึ่งครอบครัวพี่แทบจะนับญาติด้วย เพราะก็เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ) พูดว่าแม่ของเธอเป็นมะเร็ง (ปอด) ตายเพราะต้องทำกับข้าวให้บ้านคุณย่ากินมาตั้งแต่สาวๆ ... พี่ฟังแล้วแทบอยากร้องไห้ อึดอัดแทบจะอยู่ในห้องนั้นต่อไม่ได้ ... หรือจะเป็นเพราะพวกเธอมองโลกกันแบบนี้ เลยป่วยกันหมดหวา?!? (ฮอร์โมนความเครียดหลั่งมากเกินไป)


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:11:56:46 น.  

 
ซัมเมอร์มาเยี่ยมค่ะ บอกตรงๆ ยังอ่านไม่หมดงานเยอะค่ะ มาส่งความคิดถึงก่อนหยุดพักเสาร์อาทิตย์ แบบว่าเนทที่บ้านช้าคงหายไปตอนวันหยุดค่ะ


โดย: Summer Flower วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:14:21:48 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

ได้ข่าวว่าตอนนี้ตาลุงคนนี้กำลังหาเมียใหม่อยู่ครับ แกหาแบบร่อแร่ ๆ ใกล้จะตายครับ เพราะแกตั้งใจว่าพอเมียใหม่แกตาย แกจะได้เงินอีกไงครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:15:00:01 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่พู่
ก่อนอื่น ขอบคุณค่ะ ที่แวะไปเยี่ยม พี่พู่สบายดีนะคะ

อ่านหน้านี้แล้ว ขอชมนะคะ ขอชมว่าพี่พู่ใจดีจังค่ะ
แอบสงสารตาลุงตอนแกร้องไห้โฮ


โดย: นู๋โนริ วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:15:11:14 น.  

 


คุณพู่วันนี้ต้องมากึ่งยกมือยอมรับบก่อนว่าไม่ได้อ่านเรื่องคุณพู่นะคะ
ช่วงนี้ไก่งานยุ่งๆ ค่ะ เดี๋ยวสักสี่ห้าวันคงต้องพักบลอคแล้ว
ช่วงนี้ก็ถ้าอัพได้อีกสักบลอคสองบลอคก็ว่าจะลุยดูค่ะ
แล้วก็ตะเวณเยี่ยมเพื่อนด้วย
คุณพู่สบายดีนะคะ คิดถึงเสมอน้าคุณพู่







โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:15:14:11 น.  

 
หวาดดีคะพี่พู่
สงสารคุณลุงจัง
แต่นับถือในความสู้ชีวิตของเค้าเนาะ

พี่พู่สบายดีนะคะ
จ๋าสบายดีคะ
เดี๋ยวสอบเสร็จก็สบายละ 555+

คิดถึงเสมอนะคะ


โดย: weraj วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:15:36:31 น.  

 
...




+ ตอนผมนำ ใบประกาศฯจบปริญญาโท ไปยื่นให้ฝ่าย HR กับเพื่อนร่วมงานคนนึง

เพื่อปรับวุฒิฯในประวัติงาน และปรับเงินเดือน

พอได้ปรับเงินเืดือน ยังคุยกะเพื่อนเลยว่า

"เงินเดือนพวกเรานี่ ถือว่าเกินความจำเป็นแล้วนะ (ไม่ได้เยอะนะครับ แต่่แบบว่าไม่ค่อยใช้อะไร)"

แต่อีกราวสามสี่ปีต่อมา พอเริ่มใช้เงินเยอะขึ้น

เงินเดือนที่เพิ่มมาจากจุดนั้นไม่กี่มากน้อย

ผมกลับมองว่า ... มันน้อยอ่า อยากให้เยอะกว่านี้

ทั้งที่มันได้เยอะกว่าที่เราเคยคิดว่า "เกินพอ" แล้วอีก



+ อนุโมทนาในการทำบุญของ พี่พู่ กับ คุณพ่อ ด้วยครับ

คนเราที่น่ากลัวที่สุด คือ คิดถึงตัวเองมากไปนั่นแล

เล็กๆน้อยๆยังจะเอาอีก แบ่งให้คนอื่นได้ประโยชน์ดีกว่า ไหนๆก็จะทิ้ง





โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:16:46:15 น.  

 
คนบางคนก็ไม่เรียนรู้จะให้ทานน่ะค่ะ

คนประเภทนี้พระท่านว่าเพราะมีเท่าไหร่ก็ยังไม่เพียงพอ เลยไม่เหลือจะให้ใคร

อนุโมทนากับคุณพู่ด้วยค่ะที่ให้ทานแก่ผู้ยากไร้



โดย: อ้อ (sandseasun ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:17:14:45 น.  

 

คุณพู่...

เพื่อนบ้านแบบนั้น....ย้ายบ้านหนีเลยยย

ย้ายมาอยู่ใกล้ๆดาวจ๋าเลยค่ะ

ดาวจ๋าทำขนมให้ทานได้ทุกวันเลยค่ะ... คริคริ


โดย: ดาวจ๋า คนซนๆค่ะ (satineesh ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:17:21:49 น.  

 
กะอีแค่เศษขยะ จะเอาอะไรมากมาย ให้คนที่เขาใช้ประโยชน์ได้มากกว่าเราดีกว่า
ผมเห็นด้วยเลยครับ

บางทียังดูดีกว่าให้เงินขอทานบางคนด้วยซ้ำ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:17:23:40 น.  

 
อ่านมาทั้งหมด แล้วก็เห็นใจค่ะ ถ้าเป็นแอนน์ก็คงช่วยเหมือนกัน มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะช่วยด้วยของพวกนี้ที่"ตาลุง"พอจะให้ทำกินได้ตอนนี้ ดีกว่า....อืม..ไม่อธิบายคุณพู่คงเข้าใจ ถ้าอยู่แถวนี้แอนน์คงมีให้บ้างเหมือนกัน เพราะที่นี่ก็มีถังให้เราใส่ของไว้รีไซเคิลเหมือนกันค่ะ

อ่านตอนท้ายแล้วก็นะ..น้ำจิตน้ำใจคน จะธุรกิจมากเกินไปหรือปล่าว


โดย: ClayAnn วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:17:37:14 น.  

 
Dee หวัดดีครับ
มาเรียนเชิญไปงานเปิดตัวหนังสือของผม โอม สมรัชนะ (คนนี้โอม ครับ โอม..)

ที่ร้านนนายอินทร์
““Tough, fun and awesome crew life!””
“Don’t bother to look for a job, if there is one waiting for you!”
“Reveal high paid job in luxury cruise by Thai waiter”
Friday October 9, 2009
At 13.30 – 16.00 hrs., Nai-in Bookstore, Siam Paragon


โดย: โอม สมรัชนะ ลูกเรือสำราญ (sochana9 ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:17:47:42 น.  

 
อิอิ พี่นิดแอบไปเหล่แด๊ดดี๊พี่โรตีซะแล้น...ตอนอวบๆ แด๊ดหน้าเหมือนแจ๊ค นิโคลสัน มากมายเรยค่ะ แต่พอผอมลงช่วงออกกำลังกายก็เริ่มหล่อกว่าแล้วน๊า 555 เรารู้กันแค่ 2 คน ค่ะพี่นิด ไมต้องห่วงน๊า

แล้วพี่นิดไม่เขียนเรื่องใหม่เหรอคะเนี่ยะ ติดตามอ่านอยู่น๊า


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:21:30:26 น.  

 
เอาคำคมมาฝาก
ถ้าคุณรักใครสักคน
จงเอาเขาไว้รอบตัวคุณแทนที่จะ
ใส่เขาไว้ในใจ
เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้
แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ
เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป


โดย: พลังชีวิต วันที่: 2 ตุลาคม 2552 เวลา:23:30:44 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพู่ เอิงเป็นคนหนึ่งที่ชอบเก็บขวดน้ำ พาสติกให้คนเก็บขยะ เสื้อผ้าที่เราไม่ใส่แล้ว บางทีมีขนมที่ได้มาเยอะๆๆก็จะยื่นให้เขาประจำค่ะ เอิงว่าทำแล้วสบายใจดีค่ะ ลืมบอกไป ป้าคนเก็บขยะแกอายุ 73 ปีแล้ว ยังต้องมาเข็ญรถเข็ญหาขยะขาย เห็นแล้วใจหดหู่มากเลยค่ะ...


โดย: Madam_Hatyai วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:0:00:22 น.  

 
บรู่ๆๆๆบรู๋ๆๆๆๆ กุกกู๋ กุก กุก กู๋

แบร่ กุกกู๋ กุก กุก กู๋

อิ๋ง อิ๋ง อิ๋ง บรู๋ๆๆๆๆ


เอ๋งๆๆๆๆเอ๋งๆๆๆเอ๋งๆๆๆๆตะเองมาเขวี้ยงเค๊าทำไม
แอบมาดึกๆเพราะนึกถึง

แอมอรจ้า


โดย: peeamp วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:0:33:55 น.  

 
สวัสดีตอนดึก ๆ ของเมืองไทยค่ะคุณพู่..
มาอ่านเรื่องของคุณลุงวันนี้ ในทรรศนคติของคุณพู่แล้วรู้สึกดีจังเลย..
อะไรที่แบ่งปันหรือว่าช่วยเหลือคนที่ด้อยโอกาสกว่าเรา เป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ..
การที่แยกขยะ ขวด หรือกระดาษ ให้คุณลุงเอาไปขายต่อก็เป็นการรีไซเคิ้ล ที่ดีมาก ๆ
ทางนี้ขวดน้ำ หรือกระป๋อง ต้องเอาไปแลกคืนเงินที่ร้านค้าค่ะ เค้าจัดระเบียบช่วยลดโลกร้อนได้ดีมาก ๆ..
ถุงพลาสติกเวลาไปตลาดต้องได้ซื้อทุกครั้ง เพราะฉนั้นไปตลาดทุกครั้งต้องเตรียมตะกร้าไปด้วย..
..
ทางนี้ตอนนี้เข้าฤดูใบไม้ผลิแล้วค่ะ ไม่สนุกเลยตอนนี้หนึ่งทุ่มก็มืดตื้บ และอากาศก็เย็น ๆ แล้ว..
ที่เมืองไทยพายุเข้าหรือค่ะ..
อากาศแปรปรวนอย่างนี้คุณพู่รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ..
..

..



โดย: Prettymaew วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:0:55:58 น.  

 
ขอโทษค่า พอดีเพิ่งเห็นข้อความ

และขอบคุณมากๆ ค่ะที่ทำให้ค้นพบสาเหตุของปัญหา

ถ้าไม่ได้รับน้ำใจที่สะกิดบอกกัน ป่านนี้คงยังไม่รู้เรื่อง

ว่าบล็อคตัวเองมีปัญหาเลยค่ะ ลองแก้ดูแล้วนะคะ

น้ำใจนี่ล่ะนะคะที่ทำให้โลกกลมๆ ของเราน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย^___^


โดย: oRanGIsM วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:1:39:52 น.  

 
สวัสดีเจ้าคุณพู่ สบายดีน้อเจ้า

ม่ได้แวะมาทักทายนานหลายอาทิตย์ลย
ได้ข่าวว่าทางบ้านเราฝนตกขนาด
คุณพู่อย่าลืมดูแลรักษาสุขภาพนะเจ้า


โดย: แม่เฮือน วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:2:01:30 น.  

 
เรื่องน่ารักดีฮะ


โดย: พี่เฮฮา (พี่เฮฮา ) วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:2:35:42 น.  

 
สงสารลุงจังค่ะ แกคงใจหายเนาะ คู่ทุกข์คู่ยากจากไปอ่ะ

คุณเพื่อนบ้าน ก็ช่างเหลือเกิน สงสัยอิจฉาที่บ้านคุณพู่เอาของให้ลุง แทนที่จะให้เค้าเนาะ


โดย: ANGEL_CS วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:2:37:16 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณพู่


วันนี้เป็นบล้อกที่ 2001
มาพร้อมเด็กกวนๆแถวบ้านครับ
เห็นแค่ท่ายืนก็ก๋ากั่นมากๆเลยครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:7:08:42 น.  

 


เช้านี้อากาศดีจังค่ะ
ช่วงนี้เหมือนเริ่มหนาววปลายฝนจริงๆๆด้วย
++ว้าวววววว..น้องคนงามลำปาง++
พี่แคทว่าตัวเองปากหวานแล้วเชียว..
น้องสาวยิ่งกว่า
555555555555


มีแต่คนบอกพี่แคทสีห้าววว..ไม่มีความหวานเลย
ลืมแล้วสิสาวหวานเป็นไง

แต่เวลาคุยกับลูกค้า
มีคนบอกว่าหวานบาดใจเลยละ
5555..ก็จะเอาเงินนิ
ต้องหวานๆๆๆ


เฮียยไว้ใจและปล่อยวางเรื่องแบบนี้กับพี่แคทนานแล้วค่ะ
ไม่เคยสนใจนะเพราะเชื่อใจ
55555..ห่วงแบบไหนเหรอออ

หุหุหุ...ไม่บอกปล่อยให้คิดเอง

ชอบเล่นเกมปริศนานิเรา..พี่แคทชอบให้ค้นหาเอง
อิอิอิ


ดูแลตัวเองบ้างนะค่ะน้องสาว
ถ้าเราปล่อยวางบางเรื่องได้บ้าง
เราจะสุขใจเสมอเลยค่ะ

บ้างเรื่องพี่แคทก็ปล่อยวางนะ
ไม่สนใจใส่ใจ..เลยรู้สึกดีนะ
ชีวิตเราลิขิตเองเสมอ
แต่บางครั้งเหมือนโชตชะตาเล่นตลก
จนเรามักตกเก้าอี้ไม่รู้ตัวเลย
แฮะๆๆๆ..แต่พี่แคทไม่ยอมเจ็บตัวหรอก
ล้มทั้งโต๊ะและเก้าอี้ไปเลย
5555555555..โหดดดด


นี้ขณะปล่อยวางนะนิ
เหอออออออออออ

มีความสุนะค่ะ
สาวอารมณ่ดีเสมอเลย...






ปล..คอมเมนต์พี่แคทยาวอีกระ...








โดย: catt.&.cattleya.. วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:7:40:07 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพู่
พี่มีของฝากยามเช้าๆค่ะ
เรื่องที่ไม่กล้าทักทาย...
ไม่มีอะไรหรอกนะคะ
เป็นแค่ความรู้สึกข้างในค่ะ
แต่พอทักแล้วก็สบายใจค่ะ
คิดว่า..ทำไมไม่ทำซะตั้งนานแล้วน๊า 555

วันนี้คุณพู่มีความสุขมากๆนะคะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ...




โดย: tanjira วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:8:25:08 น.  

 
ขอบคุณพี่พู่มากนะคะ
ที่มานั่งอยู่ข้างๆ
หายเหงาเป้นปลิดทิ้งเลยค่ะ...

ไม่มีเรื่องอะไรทำให้หนึ่งเบื่อมากกว่าการไม่ได้ไปเที่ยวค่ะ
ถ้าไม่วางแผนไว้เลยยังพอว่า
แต่นี่วางแผนกันเรียบร้อย
แต่มีเหตุทำให้ไม่ได้ไปซะงั้น
ก็เลยเซ็งเป็นพิเศษ......

ไม่เป็นไรค่ะ
เดี๋ยวหาแผนสำรองไปเรื่อยๆ
เรื่องเที่ยวเรื่องใหญ่อยู่แล้ว


โดย: chenyuye วันที่: 3 ตุลาคม 2552 เวลา:8:58:15 น.  

 
ผมอยากเล่าเรื่องให้คุณจิ๋วนิดฟังเหมือนกัน

ที่บ้านผมเคยมีคนขายดอกไม้พวงมาลัยเจ้าประจำ
คือเขาจะต้องเอามาส่งทุกก่อนวันพระน่ะครับ
ผมจำได้ดีเลยว่าเวลาเขามา เขาจะต้องพูดให้ฟังว่าวันนี้เป็นวันขึ้นกี่ค่ำ
เป็นวันพระหรือวันสำคัญทางศาสนาอื่นๆ เขาก็จะพูดให้ฟังทุกครั้ง

เป็นมาแบบนี้เป็นปีๆ น่ะแหละครับ
แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาก็หายไป นานเป็นเดือนเลยทีเดียว
กลับมาอีกทีได้ข่าวว่าเมียเสีย เลยมีเรื่องต้องจัดการอยู่พักใหญ่ๆ

ผ่านมาอีกสักพักเขาก็หายไป
คราวนี้หายไปหลายเดือน แล้วเขาก็กลับมาอีกครั้ง
เขายังคงขี่จักรยานยนตร์แบบมีรถพ่วงเพื่อส่งดอกไม้เหมือนเดิม
แต่คราวนี้ขาทั้งสองข้างเขาหายไป
ก็ทราบแต่ว่ามีอุบัติเหตุ

หลังจากนั้นเขาก็ยังส่งดอกไม้ที่บ้านผมอยู่อีกเป็นปีๆ
จนมาถึงวันที่เขาหายไปอีกครั้ง
และเขาไม่เคยกลับมาอีกเลยครับ

.
.

คงเพราะบล๊อกตาลุงของคุณจิ๋วนิดนี่แหละ
ทำให้ผมคิดถึงเขา


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 9 ตุลาคม 2552 เวลา:2:37:18 น.  

 
มาปิดบล็อคนี้ให้ค่ะ

พี่เองก็ชอบทำอะไรแบบที่คิดว่า "ทำแล้วสบายใจ" แม้ว่าบางครั้งสิ่งที่ทำไปแล้ว "ผู้รับ" เค้าจะไม่เป็นไปอย่างที่เราคิดก็ตาม

คนเรามีทั้งดีและเลว ในทุกสังคม ทุกชนชั้น เราอย่าไปตัดสินอะไรง่ายๆเพียงแค่อาชีพหรือบุคลิกลักษณะของเขา แต่บางคนเคยเจอประสบการณ์ที่ไม่ดี จึงทำให้เกิดความหวาดระแวงได้ค่ะ


โดย: pinkyrose วันที่: 16 ตุลาคม 2552 เวลา:10:37:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

JewNid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]




[Add JewNid's blog to your web]