<<
ตุลาคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
18 ตุลาคม 2549

อีกหนึ่งประสบการณ์ของความเศร้า

* If Tomorrow Never Comes หนึ่งเพลงที่มีความหมายที่เมื่อได้ฟังทีไรก็มักจะเกิดอารมณ์คล้อยตามอยู่เสมอ แต่กับวันนี้เพลงเดียวกันที่เปลี่ยนที่ฟังจากที่เคยฟังที่บ้าน มาฟังเพลงนี้ที่งานศพอารมณ์มันช่างเพิ่มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้หลายเท่าตัวนัก ...

เมื่อก่อนนี้ใครถามเรื่องพิธีการงานศพของที่นี่สำหรับตัวเองจะบอกว่าไม่รู้สิว่าเค้าจัดแบบไหนเพราะไม่เคยได้ไปสักที ตอบไปแบบนี้ไม่ได้อยากไปหรอกเพราะรู้บรรยากาศว่าไม่น่าไปแม้แต่น้อยเพราะมีแต่ความเศร้า แต่ว่าหนนี้เหมือนเหตุปุ๊บปั๊บให้ต้องไป เพราะเพื่อนบ้านซึ่งท่านมาตายอย่างปัจจุบันทันด่วน เราด้วยเพราะว่าเป็นเพื่อนบ้านที่มีปฏิสัมพันธ์กันดีมาตลอด พอภรรยาเค้าเอาการ์ดมาให้เราก็เลยต้องไปงานศพเพื่อเป็นการร่ำลาครั้งสุดท้าย ...

พิธีการที่ได้ไปเห็นวันนี้คนข้างๆ บอกว่าเป็นแบบธรรมดาเรียบง่ายที่สุด แขกที่เค้ามาก็ราว 50 คน ห้องพิธีการเลยเล็กๆ ... แต่ก่อนจะเข้าห้องเล็กที่เตรียมจัดพิธี ก็ต้องเข้าคิวเพื่อเขียนชื่อและที่อยู่ลงสมุดจด ...ตอนแรกยังคิดว่าจะมีการเขียนคำไว้อาลัยให้กับคนตาย แต่เปล่าเลยเพราะแค่เขียนชื่อและที่อยู่เหมือนที่เราเห็นในสมุดโน้ตที่เราเคยเห็นผ่านตากันนั่นล่ะ หลังจากนั้นเราก็นั่งกันที่ห้องโถง เพราะพิธีการในห้องเตรียมพร้อมและได้เวลาเค้าก็จะเรียกเราให้เข้าไปร่วมพิธีการกัน

ฉันกับคนข้างๆ เลือกที่จะนั่งด้านหลังเมื่อเราได้เข้าไปในห้องจัดพิธีการ ... ที่เลือกนั่งด้านหลังเลยเพราะคาดว่าคงจะได้นั่งเห็นบรรยากาศในห้องได้ถนัดชัดเจนกว่า และอีกอย่างเราก็เป็นแค่เพื่อนบ้านก็ต้องปล่อยให้ญาติและเพื่อนสนิทของเค้านั่งด้านหน้ากันไปเหอะ ... ส่วนฉันจุดประสงค์ที่สำคัญที่เลือกนั่งด้านหลังก็คือ เผื่ออารมณ์อินกับบรรยากาศ ร้องไห้ไปแล้วจะได้มีคนสังเกตุน้อยที่สุดน่ะสิ (อายเค้าเหมือนกันน๊า)...

* เมื่อได้ที่นั่งเรียบร้อยแล้วพิธีกรหรือคนดำเนินงานก็ขึ้นไปกล่าวเล็กน้อยกับครอบครัว หลังจากนั้นส่วนที่ทำให้หลายๆ คนต้องเสียน้ำตาก็คือ หลานสาวตัวน้อยๆ ของปู่ออกมาเป่าขลุ่ยให้ปู่ฟัง เพราะปู่เคยบอกว่าหลานสาวเป่าขลุ่ยเพลงนี้ได้เพราะมาก หลานก็เลยอยากเป่าเพลงนี้ให้กับคุณปู่เป็นครั้งสุดท้าย เป่าไป ร้องไห้ไป หยุดไป สะอึกกันไป กว่าจะจบเพลงคนนั่งในห้องเงียบแล้วก็ปาดน้ำตากันเป็นแถว โดยเฉพาะตอนได้ยินเสียงสะอื้นของคุณย่าที่เสียคุณปู่คู่ทุกข์คู่ยากไป ฉันเองทำใจอยู่นานว่าจะไม่ร้อง หยิกมือก็แล้ว บิดมือตัวเองจะเป็นเกลียวก็แล้วยังไม่วายน้ำตาตกถึงจะปาดน้ำตาไม่รู้กี่หนก็ตาม ... พอหลานสาวเป่าขลุ่ยเสร็จ เพลง Tomorrow Never Comes ก็เปิดต่อขึ้นมาอีก ดูเหมือนว่าเค้าไม่อยากให้เราหยุดร้องไห้หรือยังไงไม่รู้ เพราะเพลงนี้ขึ้นอินโทรลมานิดเดียว ลูกชายของคุณปู่ก็สะอื้น ตัวสั่นเทา จนแม่ต้องเข้าโอบลูกชาย เราเห็นแล้วก็จุกที่อกบอกไม่ถูกเหมือนกัน ...

พิธีการหลังจากนั้นต่อเนื่องก็มีการพูดถึงคุณปู่ที่กล่าวโดยเพื่อนสนิท .. พูดไปก็หยุดไป เห็นคนแก่สะเทือนใจแล้วเราก็ยิ่งสงสาร แต่ก็พูดจนจบ หลังจากนั้นพิธีการสุดท้ายในห้องนั้นก็คือ เค้าเวียนวนให้คนที่นั่งแถวหลัง ได้เดินไปด้านหน้าที่ตั้งโลงศพ ...เหมือนเป็นการได้ลาจาก เดินวนโลงศพครึ่งรอบแล้วก็เดินออกไปนอกห้องเลย ฉันเองช่วงตรงนี้ล่ะเป็นช่วงหนักพอควร เพราะว่าเดินไปข้างหน้าก็อดลอบชำเลืองคุณย่าแล้วก็ลูกหลานไม่ได้ ถึงจะไม่ใช่ญาติสนิทมิตรสหายเราแต่ด้วยเพราะปฏิสัมพันธ์ระหว่างเราไปด้วยกันได้ดี แล้วฉันก็ยังจำคุณปู่ได้อยู่ ก็เลยทำให้อารมณ์มันตื้อ ช่วงที่เดินผ่านโลงศพเลยต้องเป็นอะไรที่อยากให้ผ่านพ้นไปเร็วๆ จัง ทนไม่ได้อ่ะกับการเห็นคนเศร้าโศกถึงแม้จะรู้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาโลกเกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่มันช่างเร็วเหลือเกิน ...

ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ก็นานหลายปีได้ เห็นคุณปู่กับคุณย่าทีไรก็มักจะอดยิ้มไม่ได้ แต่ก็มีแอบสงสัยว่า ทั้งสองคนนี้เค้าไม่เบื่อกันหรือไงหนอ เพราะเจอหน้ากันก็เช้ายันเข้านอน บางทีไม่เห็นออกไปไหนกันเลยด้วยซ้ำเค้าไม่เบื่อหรือไงน่ะ มาตอนนี้ฉันคิดได้แล้วว่าถ้าหากว่าเบื่อคุณตากับคุณยายก็ยังเลี่ยงหรือหาทางที่ทำอะไรอย่างอื่นคลายเบื่อเอาล่ะ


... แต่ถ้า ณ ตอนนี้ล่ะ ได้อยู่คนเดียวคงไม่เบื่อแต่ว่ามันคงเหงาจับใจอย่างบอกไม่ถูกนะ กับคนที่สูญเสียคู่ทุกข์คู่ยากไป สิ่งอื่นใดเหนือความรักมันก็คือความผูกพันล่ะ เห็นแล้วมองภาพอ้างว้างของคุณย่าออกโดยไม่ต้องนั่งจินตนาการให้เสียเวลาเลย



If Tomorrow Never Comes




Create Date : 18 ตุลาคม 2549
Last Update : 18 ตุลาคม 2549 11:25:22 น. 104 comments
Counter : 990 Pageviews.  

 
มาฟังเรื่องเล่าเศร้าๆยามดึกจ๊ะ ตอนคุยกันก็ไม่คิดว่านิดเสร้ามากขนาดนี้นะ บอกแต่ว่าวันนี้รู้สึกเศร้า ตอนนี้ดีขึ้นบ้างหรือยังจ๊ะ ถ้ายังก็ระงับอกระงับใจหน่อยนะ อย่าปล่อยตัวเองเศร้ามากนัก ไม่ดีต่อสุขภาพนะจ๊ะ

เมื่อคืนบอกนิดว่าจะอัพบล็อก พิมพ์ไปได้หน่อยก็ขี้เกียจ ออนคุยกะเพื่อนด้วยตอนเที่ยงคืนกว่าๆ เลยขี้เกียจเพราะมันยาวจริงๆ ก็เพิ่งมาต่อวันนี้แหละจ๊ะ ออนไลน์ไปแล้ว คงหลังนิดแป๊บนึงอ่ะจ๊ะ

วันนี้ได้รับโปสการ์ดที่นิดส่งมาให้ด้วยจ๊ะ ขอบคุณมากเลยนะ พี่จะเก็บไว้อย่างดีเลย เพราะถือว่ามันเป็นตัวแทนแห่งมิตรภาพของเรานะ แต่นิดช่วยไปเขียนที่อยู่ไว้หลังไมค์ ของพี่หน่อยสิจ๊ะ พี่ก็อยากจะส่งให้นิดบ้างอ่ะ นะจ๊ะ
คิดถึงนิดนะ รักษาสุขภาพด้วยจ้า


โดย: บรรณภรณ์ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:0:26:37 น.  

 
อ่านแล้วขนลุกสู้เลยน้องนิด ถ้าพูดเรื่องงานศพ
ไม่อยากให้เกิดกับใครๆทั้งสิ้น แต่คนเราก้อหนีไม่พ้น
ไม่ว่าใครๆ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:0:39:27 น.  

 

ทำไมเกิดเรื่องเหมือนกันอย่างบังเอิญอย่างงั้นละคะคุณนิด
เพราะคุณลุงข้างบ้านท่านก็เพิ่งจะเสียค่ะ เป็นมะเร็งที่ปอด เข้ารักษาตัวครั้งสุดท้ายตอนที่มีการปฏิวัติในเมืองไทยค่ะ
ตอนที่คุณลุงข้างบ้านอยู่ จะชอบมากวาดใบมะยมที่หน้าบ้านค่ะ เพราะทั้งใบและลูกมะยมมันดกเหลือเกิน คุณลุงใจดีด้วยค่ะ บางครั้งเวลาก็มักจะมาพรากคนดีดีไปจากชีวิตเรานะคะ

วันเสาร์นี้จะไปเผาคุณลุงพร้อมพี่สาวค่ะ

...เรื่องเกิด แก่ เจ็บ ตาย นี่ต้องปลงนะคะคุณนิด...




โดย: ดาวทะเล วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:0:46:58 น.  

 
ค่ะ เศร้ามากๆ ด้วย
เพราะเมื่อไม่นานนี้ก็เพิ่งเสียคุณอาไปค่ะ
คิดแล้วก็ตื้นขึ้นมาทันที
คิดและถามกับน้องๆ อยู่บ่อยๆ ว่า
ถ้าพรุ่งนี้มาไม่ถึงวันนี้เราจะทำยังไง
วันนี้เราคุยอะไร เราทำอะไรกันดี
ก็พยายามมีเรื่องให้ยิ้มให้หัวเราะกันมากที่สุด
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ
ขอให้ใจจขบ.กลับมาปกติเร็วๆ นะคะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:0:53:13 น.  

 
เพลงนี้ฟังแล้วมีความหมายมากๆ เลยเนอะ
พ่อบ้านเราเค้าก็ชอบนะเพลงนี้น่ะ

พูดๆ ไปแล้วเรื่อง แก่ เจ็บ ตาย น่ะ
เป็นเรื่องธรรมชาติ ที่ทุกคนต้องเจอ
ไม่ช้าก็เร็ว เพราะฉนั้นเราควรจะ
มีความสุข ณ ปัจจุบันให้มากที่สุด
พอสูญเสียแล้วจะได้ไม่ต้องมา
นั่งทุกข์ใจ หรือตรอมใจมาก
เกินกว่าความจำเป็นน่ะ
เพราะอย่างน้อยๆ ก็ยังเหลือ
ความทรงจำดีๆ ที่เคยมีต่อกัน


ถ้ามันเกิดขึ้นกับฝนหรือครอบครัวฝน
แบบเฉียบพลัน ฝนก็คงต้องตั้งสติอ่ะ
และก็คิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป
เมื่อไม่มีคนๆ นั้นอยู่ข้างๆ แล้ว

แต่คงไม่ร้องไห้ฟูมฟาย จะเป็นตาย
ตามไปหรอก เพราะเราคนอยู่ ต้อง
เผอิญและเดินหน้าต่อไป


พูดมากไปมะเนี่ย


คิดถึงเหมือนเดิมแหละ


โดย: Malee30 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:0:54:01 น.  

 
Blog สวยขึ้นมากๆ เลยค่ะ เข้ามาแล้วตกใจเลย ภาพถ่ายสวยมากด้วย> <
... ทำไมอบอุ่นขนาดนี้ อิอิ^^
"If Tomorrow Never Comes" เป็นเพลงที่ความหมายดีมากและเป็นบางอย่างที่คอยเตือนสติให้เราอยู่เสมอเหมือนกันค่ะ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ทำตอนนี้ให้ดีที่สุดดีกว่าค่ะ^^


โดย: P a s t e l T o n e วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:1:27:59 น.  

 
เศร้าค่ะคุณนิด อ่านแล้วอยากให้โลกนี้ไม่มีความตาย


โดย: petunia lover วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:1:46:12 น.  

 
"If Tomorrow Never Comes"

อ่านแล้วนึกถึงครอบครัว...
นึกถึงอะไรๆหลายอย่างนะคุณนิด

บอกไม่ถูกเลย..



โดย: zaesun วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:2:33:31 น.  

 
ทั้งๆที่รู้ว่ายังไงๆก็ต้องมีวันนั้นนะพี่นิด แต่ก็ยังทำใจไม่ได้เลย นี่ก็ยังไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมันมาถึงเข้าจริงๆ จะทำยังไงดี คิดว่าคงไม่สามารถทนยืนอยู่คนเดียวแน่ๆ


โดย: Picike วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:2:35:53 น.  

 
คุณนิดบรรยายได้อารมณ์มากเลย "เราเองก็ว่าจะไม่ร้อง กันริมฝีปากตังเองแล้วก็แล้ว มองเฟดานแล้วก็แล้ว น้ำตามันก็ไหลจนได้" คนจากก็ไปสบายแล้ว (เชื่อกันอย่างนั้น) แต่คนอยู่นี้ซิยังมีความรัก ความห่วงใย ความคิดถึงอยู่เสมอ เวลาเท่านั้นที่จะช่วยได้







โดย: นางฟ้า ตาโต วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:2:56:24 น.  

 
สูญเสียคุณย่า กับเพื่อนที่สนืท ที่ดีที่สุดไปค่ะ ไม่เคยลืมเลย ยังคิดถึงเค้าอยู่ทุกลมหายใจ


โดย: Baby I love you วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:3:02:13 น.  

 
ขอร่วมไว้อาลัยคุณปู่ด้วยค่ะ

พี่นิดบรรยายได้เห็นภาพเลยอ่ะ อ่านไปเศร้าไป
หากเป็นเราบ้างคงทำใจไม่ได้แน่ๆ เลยค่ะ


โดย: เลดี้อลิเซีย วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:3:04:29 น.  

 
เสียใจเรื่องคุณปู่ด้วยนะคะ...
คุณตา คุณยาย คุณปู่ คุณย่า ของพี่ท่านจากไปกันหมดแล้วค่ะ
อ่านแล้วเศร้า ถ้าสูญเสียคนที่เรารักนี่ คงทำใจไม่ได้จริงๆ


โดย: tiktoth วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:3:52:35 น.  

 
เวลาโทรกลับบ้่านทีไร ยายกะแม่ชอบบ่นว่าเค้าแก่แล้วน๊า ไม่อยากฟังเลยค่ะ ชอบคิดถึงเค้าเหมือนเมื่อตอนเราเป็นเด็ก ไม่อยากนึกว่าเค้าแก่ ได้ยินแล้วมันหดหู่และทำให้ไม่สบายใจ จะเรียกว่าไม่ยอมรับความจริงก็คงได้ ชอบโทรไปแล้วแหย่ให้ยายหัวเราะมากกว่า


โดย: มิกุ (M1ku ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:4:08:32 น.  

 
อ่านแค่นี้ ข้าพเจ้ายังร้องไห้เลย

เคยนึกเหมือนกันนะคะว่าจะทำยังไงถ้าต้องเสียใครในชีวิตไปแบบกะทันหันเพราะยังไม่เคยเจอกับตัวเอง...

ไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบนี้ เพราะขนาดเรื่องของเพื่อนๆที่เจอ ข้าพเจ้ายังร้องไห้ ถ้าเจอกับตัวเองจริงๆ
ไม่อยากคิดค่ะ


โดย: เจ้าหญิงวีนัส (ohvenus ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:4:21:09 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกนั้นจริงๆค่ะ เพราะตอนคุณตาเสียชีวิต คุณยายอยู่อย่างโดเดี่ยวไม่นาน ก็เสียชีวิตตามด้วยความตรอมใจ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น คุณยายยังสุขภาพแข็งแรงและเข้มแข็งมากๆ....

ฉะนั้น...ถ้าวันนี้เรารักใคร และเค้ายังอยู่กับเรา เราก็อยากปฏิบัติต่อเค้าให้ดีที่สุดเลยค่ะ


โดย: Htervo วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:4:35:58 น.  

 
แวะมาเยี่ยมบ้านครับ Blog สวยจังเลยครับ

สมกับอยู่เนเธอร์แลนด์จริงๆ แบคกราวน์เป็นทิวลิปสีสดๆ ซะด้วย


โดย: หนุ่มเฮสเซ่น (Hessenboy ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:4:59:35 น.  

 
แวะมาเยี่ยมพี่นิดค่ะ อย่าเศร้าไปเลยนะค่ะ คนเราเกิดมาสักวันก็ต้องถึงวันนั้นทุกคนละค่ะ อยู่ท่ีว่าจะไปช้าหรือไปเราแค่นั้นละค่ะ


โดย: lee (Hokey ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:5:10:14 น.  

 
งา... เศร้าจังเลย ไม่อยากให้คนที่เรารักจากไปเลย... แต่เราจะสู้กับธรรมชาติได้ยังไงละเนอะคะ... มีไรต้องรีบทำซะวันนี้ เพราะ if tomorrow never comes (ให้รีบทำทุกอย่าง ยกเว้นการบ้าน...ไม่ต้อง)



โดย: Mocha Macchiato วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:5:20:47 น.  

 
เวลาเบื่อตาอ้วนข้าง ๆ ตัว เราก็จะนึกถึงเพลงนี้ขึ้นอ่านะ...
ใส่บาตรเสร็จ ปลุกเจ้าเก็ตแล้วจะได้เดินทางกันซะที ใกล้ ๆ แค่นี้ก็ยังตื่นเต้น
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมชาติหน่ะ เราบอกเจ้าเก็ตตลอดว่าวันนึงแม่ก็ต้องตาย แต่แม่ไม่ได้หายไปไหนอยู่ในใจหนูนี่ไง เลือดเนื้อในตัวหนูก็มาจากแม่ ท่าทางมานจะไม่เข้าใจ แถมหลังจากน๊านมันกลัวผีไปเลย
อยู่เศร้านานนักนะค๊า เทคแคร์ ๆ ๆ


โดย: คุณย่า วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:5:51:32 น.  

 
It is a very sad story...
I have been to the funeral once here in Aust when a friend of my Lookpi died from the heart attack. We were so sad expecially his Fiance'. I cried when we were in the ceremony and it was so sad.

I do understand and I really feel so sorry for his wife who has been living with him in his entire life.
I miss my grand parents as I know they have been living together for long time and now my grandfather is having a health problem. Hopefully they will be able to live together as long as possible.


โดย: PoomPim..TMB วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:5:51:33 น.  

 
ชอบเพลงนี้เหมือนกันอะฟังแล้วมันหดหู่เนอะคุณนิดว่าไม๊ ต้องเข็มแข็งคะอย่างเดียวถึงจะชนะทุกอย่างได้แล้วก้าวต่อไปข้างหน้า

กู๊ดไนท์คะ


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:5:54:53 น.  

 
เพลงเพราะจัง


โดย: Bluejade วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:6:14:40 น.  

 
ไม่เอานะค่ะ อย่าเศร้ากัน อิอิ


โดย: Candydolls วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:6:25:49 น.  

 
ขนาดไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยยังน้ำตาซึมเลยค่ะ


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:7:01:58 น.  

 
ชอบภาพประกอบกับเรื่องที่คุณนิดเขียนจังค่ะ
ส่วนเพลงก็ชอบมากๆๆ

งานสัปดาห์หนังสืออยากได้หนังสืออะไรเป็นพิเศษมั๊ยคะคุณนิด^^







...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:7:24:56 น.  

 
ไม่ว่าใครสักวันหนึ่งก็ต้องจากไป
แม้จะรู้ทั้งรู้ พอถึงเวลานั้นจริง ๆ ก็ทำใจไม่ให้รู้สึกเศร้าไม่ได้


โดย: 9A วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:7:30:57 น.  

 
เด๊ยวจะกลับมาอ่านค่ะ ขอแว๊ปไปทานเตี๋ยวก่อน :)

คิดถึงนะคะ


โดย: แม่ปูจ๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:7:39:22 น.  

 
แวะมาส่งความสุขก่อนน๊า เดี๋ยวบ่ายๆค่อยแวะเข้ามาอ่านค่ะ


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:7:43:55 น.  

 
โดยส่วนตัวไม่ว่าจะงานศพใคร ไม่ชอบทั้งนั้นอะ มันเศร้า วังเวงยังไงไม่รุอะ แล้วพอไปกลับมาจะเป็นเหมือนคนจิตตก จะกังวลว่าถ้าวันหนึ่งเป็นคนที่เรารู้จัก หรือสนิทชิดเชื้อหละ เศร้าอะ


โดย: err_or วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:8:20:12 น.  

 
เหมือนดูหนังเศร้าเลยนะคะ

เช้าแล้ว.... บัดดี้ก็ยังไม่ตื่น เลยมาทักทายบ้านนี้ในฝันแล้วกัน



โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:8:31:23 น.  

 
นี่แค่อ่าน ก็เศร้าแล้วนะ
ไม่ชอบบรยากาศงานศพเลยค่ะ มันเศร้า หดหู่พิลึก ยิ่งไปหว่านั้น ไม่อยากเป็นเจ้าภาพด้วย แล้วก็ไม่อยากให้ใครจัดงานให้เราด้วย แต่มันคงเลี่ยงไม่ได้หรอกมั้งคะชีวิตนี้


โดย: ZAZaSassY วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:8:37:30 น.  

 
ขอให้คุณปู่เพื่อนบ้านพี่พู่ ไปสู่สุขคติ ค่ะ

เป็นกำลังใจให้คุณย่า ด้วยนะคะ

น้องเคยไปงานแต่งงานของเพื่อนที่แต่งในโบสถ์ คาทอลิก ค่ะ ซึ้ง มาก ไปอินกับเค้าสุด ๆ

แต่ไม่เคยไปงานศพค่ะ หายเศร้าเร็ว ๆ นะคะ พี่พู่


โดย: varissaporn327 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:8:50:53 น.  

 
คนรู้จักเพิ่งจะจากไปเมื่อไม่กี่วันนี่เอง เป็นเพื่อนแม่น่ะ ใจหายเหมือนกัน


โดย: ปลายเทียน วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:8:55:27 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ ถึงแม่ใจอยากจะบอกว่ามันเป็นธรรมดาของวัฎจักรชีวิต
แต่ถ้าได้เข้าไปอยู่ร่วมในบรรยากาศนั้น...เราคงตาปูดแน่ๆ
ที่สำคัญ If Tomorrow Never comes นี้ก็ช่างเข้ากับบรรยากาศจริงๆ

** ถ้าวันพรุ่งนี้จะไม่มีวันที่จะมาถึงอีกต่อไป ฉันได้บอกเธอหรือยัง ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน **


โดย: เมื่อความรักเริ่มต้น วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:9:26:24 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจัง
ถึงจะไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติเพราะเห็นกันอยู่ทุกวัน
ก็เป็นธรรมดาที่เราจะเศร้านะคุณนิด


โดย: Petit Patty วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:9:29:38 น.  

 
ไม่เคยไปเหมือนกันค่ะคุณนิด แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้เข้ามาอ่านต่อนะคะ


โดย: สร้อยสายรุ้ง วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:9:49:55 น.  

 
ตาผ่านงานแบบนี้ มาหลายครั้งแล้ว ครั้งสุดท้ายเมื่อคนใกล้ตัวที่สุดจากไป....
จำได้ว่า ตาอยากจะขออุ้ม โถใส่เถ้าอันนั้นเสียเอง....
จำได้ว่า ตอนที่เขาหย่อนโถอันนั้นลงหลุมดินไป...ใจจะขาดรอนๆ บอกกับตัวเองว่า ต่อไปนี้ เราคงไม่เห็นกันแล้ว คงไม่มีใครกอดเราอีกแล้ว วินาทีนั้น ตาอยากจะยื้อทุกเวลา และทุกนาที ให้ย้อนกลับมา ....


เฮ้อ น้องหนูนิด มาทำให้พี่เศร้าเอาตอน ตีสี่กว่าๆ....


โดย: Tante Ta วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:9:55:02 น.  

 
อ่านแล้วนึกสงสารคุณยายจับใจค่ะ


โดย: แม่ปูจ๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:10:02:46 น.  

 
ทุกสิ่งย่อมเป็นไปตามธรรมชาติค่ะ เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย
ขึ้นอยู่ที่เราจะทำใจได้เร็วแค่ไหนเท่านั้นเอง...
have a nice day นะคะ


โดย: ทูน่าค่ะ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:10:08:31 น.  

 
อ่านแล้วก็ยัง น้ำตาซึมได้เลยค่ะ

มีพบ ก็มีพราก เป็นเรื่องธรรมดา

เช่นเดียวกับ มียิ้ม ก็ต้องมี น้ำตา เนอะ คุณนิด


โดย: Black Tulip วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:10:11:19 น.  

 
คุณนิด ได้อ่านแล้วก็เศร้าตามเลยค่ะ
แต่รี่เห็นภาพประกอบแล้วก็พยายามไม่เศร้า เพราะภาพสวยมากๆ
ทั้งขาวดำและสี ให้อารมณ์เหงาๆล่ะ


โดย: ShiEri วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:20:24 น.  

 
การจากพรากมันเศร้าเสมอเลยเนาะ..ขนาดว่าเป็นใครที่เราไม่รู้จัก ยังอดเศร้าไม่ได้..

แต่เราก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงมันได้อ่ะนะ ..คนที่ยังอยู่ ก็ต้องเข้มแข็งกันต่อไปหละ..

ป.ล. คิดถึงนะก๊าบบบบบบ..


โดย: LaZyDaizY วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:20:59 น.  

 
แอบเห็นคุณนิดยังเดินเล่นอยู่ตามบ้านเพื่อนๆและบ้านตัวเองด้วยค่ะ เลยแวะมาสวัสดีตอนเช้าที่ฟินแลนด์ค่ะ


โดย: Htervo วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:31:27 น.  

 
บรรยายเห็นภาพเลยคะ อดรู้สึกหดหู่ไม่ได้


โดย: มรรคณิชา วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:50:00 น.  

 
แค่หายใจเข้าแล้วไม่ออก
หรือหายใจออกแล้วไม่เข้า

แค่นั้นเอง ก็เสียชีวิตได้แล้ว

นับว่าความตายใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิดเยอะครับ

ศิลปการตาย ก็คือ ศิลปแห่งการดำเนินชีวิตครับ


โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:57:57 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณนิด มาชวนไปทานข้าวค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ..สำหรับแรงใจที่ได้รับ

เราไม่เคยหนีปัญหา แถมยอมแลกหมัด..

เลยแย่นะ..

เลยใช้ความเยือกเย็นสยบ ความรุ่มร้อน

แต่เราเป็นคนร้อน..เลยทรมานมากค่ะ..
ยอมเสียบางอย่างเพื่อแลกกับบางอย่างค่ะ????

แต่ทุกชีวิตย่อมมีทั้งสุขและทุกข์ค่ะ
อยู่ที่เราจะเลือกดำเนินไปในแนวไหน
เพื่อให้เกิดสุขมากที่สุด..ไร้ทุกข์มากที่สุดค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ



โดย: catt.&.cattleya.. (catt.&.cattleya.. ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:11:59:19 น.  

 
เพิ่งวันนี้เป็นวันแรกค่ะ คุณนิด ปกติแล้วไม่อยากบอกเลยว่า ตื่นเกือบเที่ยงทุกวันค่ะ พอดีวันนี้คุณแควนเค้ามีงานด่วนแต่เช้าค่ะ เป็นภาคบังคับค่ะ


โดย: Htervo วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:12:07:44 น.  

 
อ่านเรื่องงานศพข้างบนแล้ว มันช่างต่างกับงานศพแถวบ้านผม (ปักษ์ใต้) กันอย่างลิบลับ

แถวบ้านผมเค้าจะจัดงานกันประมาณ 7 วัน ซึ่ง 7 วันนั้น มี่ทั้ง ของกินตลอดทั้งวัน กลางคืนก็มีการเล่นไพ่นั่งเป็นเพื่อน เจ้าภาพกันอีกตะหาก ผมเคยมีประสบการณ์ตรงครั้งหนึ่งเรื่องจัดงานศพแม่ (10กว่าปีก่อน) รวมๆบัญชีค่าใช้จ่ายทั้งหมดก็ 2 แสนกว่าๆ คิดดูล่ะกัน...

อ่านถงตรงที่ว่ามีหลานมาเป่าขลุย แล้วนึกถึงตอนงานศพแม่ผมด้วยเลย แม่ผมนั้นมีอาชีพขายกล้วยทอดด้วย กล้วยทอดแม่ผมถ้าอยากจะกิน ก็ต้องไปสั่ง ซื้อเลยไม่ได้ เพราะคนรอคิวเยอะ เรียกว่า อร่อยน่ะ ฮิๆ ตอนจัดงานศพแม่ ผมสั่งให้มีเมนู กล้วยทอดเลี้ยงแขก ในวันสุดท้ายด้วย แบบว่าทุกคนรู้จักแม่ผมก็เพราะกล้วยทอดนี่แหละครับ


โดย: merf1970 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:12:29:44 น.  

 
ไม่อยากให้คนที่เรารักจากไปค่ะ แต่คงเป็นไปไม่ได้ วันนี้จึงพยายามทำดีกะคนที่รู้สึกดีๆไว้มากๆ เผื่อเป็นเราที่จากไปก่อน เค้าจะได้คิดถึงเราบ้างน่ะค่ะ


โดย: random-4 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:13:08:44 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณนิค แวะมาทักทายวันพุธ อากาศดี๊ดี



โดย: midori-jp วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:13:49:02 น.  

 
คุณนิดคะ อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกมากเลย ชีวิตเป็นแบบนี้จริงๆนะ เกิดแก่เจ็บตาย คนที่อยู่ก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

กลับเมืองไทยแล้วคงได้เจอกันนะคะ หรือจะแวะมาเยี่ยมพัทก่อนก็ได้เนาะ :)


โดย: พัท (Il Maze ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:14:14:04 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


จะอยู่ตรงนี้หรือตรงไหน
จะอยู่ใกล้หรือไกลไม่สำคัญ
ขอเพียงใจเธอยังมีฉัน และ
เราต่างคิดถึงกันเท่านั้นพอ


** มีความสุขมากๆๆในวันนี้นะจ้า **

อืมมอากาศเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้วละที่เนี่ย..ฮี่ๆๆแฟชั่น กะลังมาแรง

คือ ถุงน่อง+รองเท้าบูท ..สุดยอด...รอมานานแล้ววว..

อากาศหนาวชอบๆๆเลยอะนะน้องนิค ..มะกลัวหนาวขอได้สวย..เอิ๊กๆๆ


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:16:08:47 น.  

 

สวัสดีครับคุณนิด อ่านเรื่องที่คุณนิดเล่าให้ฟังแล้ว ยิ่งฟังเพลงนี้อินมากนะครับ ลุงกล้วยไม่ได้มาบ้านคุณนิดหลายวันนะครับ ขอให้คุณนิดมีความสุขนะครับ


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:16:15:00 น.  

 
ทั้งเพลงและเรื่องราว เศร้าจับจิตเลยค่ะ


เฮ้อ..อ่านแล้วก็สะท้อนใจนะคะ




เดี๋ยวกลับมาจากงานแล้วจะมาแจ้งนะคะว่าห้ามตัวเองสำเร็จขนาดไหน




โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:16:32:25 น.  

 
เศร้าง่ะ ตอนนี้ก้อหวั่นๆ พี่สาวของคนนั่นจะเป็นไรไปหรือเปล่า
พี่สาวเค้าเข้าผ่าตัดหัวใจเห็นว่าอาการไม่ดีขึ้นเลย


โดย: นู๋ส้มจุก วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:17:20:47 น.  

 
มันก็ต้องเจอกันทุกคนแหล่ะเน้อ ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า เรื่องอย่างนี้มันก็เศร้ากันได้ แต่ก็ต้องทำใจไปพร้อมๆกันด้วย เพราะเมื่อถึงเวลา คนที่เรารักหรือแม้แต่ตัวเราเองก็ต้องจากไปอยู่ดี

It's life.. หุหุ.. เบื่อยังคำนี้..


โดย: Deliver วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:17:48:37 น.  

 


เข้าใจอารมณ์ เข้าใจความรู้สึกดีเลยค่ะ
เพราะเพิ่งผ่านมาไม่นานนี้
ยิ่งมองเห็นคนใกล้ตัวโศกเท่าไหร่
ก็ยิ่งเข้าใจเท่านั้น
ในตอนนี้พยายามมองเป็นเรื่องธรรมดาไป
ชีวิตก็เท่านี้ค่ะ มีแค่นี้จริงๆ คนเรา



ปล.ขอบคุณที่ไปเยี่ยมกันค่ะ



โดย: jengly วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:18:20:20 น.  

 
อ่านเหมือนคิดได้

ปลงกับชีวิตและคิดว่าคนเราก็แค่นี้

ความตายมันใกล้ตัวเรานิดเดียว จริงๆ

หากไม่มีพรุ่งนี้..หรือไม่มีวินาทีต่อไป

มันจะเป็นยังไงหนอ

ความตายอยู่ใกล้ชิด ติดอยู่แค่ปลายจมูกจริง ๆ



โดย: Smile_Koo วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:18:59:38 น.  

 
เพลงนี้ฟังแล้วเศร้าแต่มีความหมายจริงๆ ค่ะ ใช่แล้วค่ะ...เราควรจะทำชีวิตให้วันนี้เหมือนวันสุดท้ายของชีวิต...ทำดีต่อกันให้หมดหัวใจ เพื่อวันต่อไปเราจะไม่เสียใจหากเราไม่มีโอกาสนั้นแล้ว

เดี๋ยวต้องกลับมาอ่านอีกรอบอย่างละเอียดค่ะ


โดย: the Vicky วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:19:19:29 น.  

 
น้องนิดๆ..พี่ไปส่งสองหน่อที่พรีสกูลมาจ้ะ
อากาศตอนเช้าทางบ้านพี่ สดชื่นดีจังเลย
แต่ยังครึ้มๆอยู่บ้างค่ะ เย็นกำลังดีเลยหละ
ถ้ามีแดดออกบ้างก็เยี่ยมเลย...


โดย: tiktoth วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:29:19 น.  

 
อืม... เรื่องของความพลัดพรากนี่เป็นความเศร้าที่ทุกคนต้องพบเจอจริงๆ ค่ะ

แอบนอกเรื่องนิดนึง ภาพสวยค่ะ


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:20:48:50 น.  

 
เคยไปงานศพคุณย่าของฮับบี้หนนึงค่ะ ทอยเจอท่านแค่ครั้งเดียวเองนะ คือ 2-3 เดือนก่อนท่านจากไปค่ะ แต่ความรู้สึกดีดี รู้สึกผูกพันธ์กับท่านมีมากเหลือเกิน ในงานศพทอยก็ร้องไห้ค่ะ ร้องหนักมาก มันกลั้นไม่อยู่ แค่ฟังบาทหลวงพูดเรื่องราวของคุณย่าทอยก็แบบไม่ไหวแล้วมันเศร้าเหลือเกิน ยิ่งไปที่หลุมฝังศพนะ ฟังพิํํ๊ธีการไป ก็ร้องไห้ไป เป็นคนที่เซนซิทีฟมากๆ ยิ่งมีคนมาร้องไห้้้ข้างๆ อีกนะ เห็นน้ำตาไม่ได้เลยค่ะ ไม่ใช่ว่าแค่เห็นแล้วจะร้องนะคะ คือใจจะคิดตามตลอดค่ะ

แต่ยังไงชีวิตของคนที่ยังอยู่อย่างเราๆ ก็คงต้องเดินหน้าต่อไป คุณนิดเข้มแข็งนะคะ อย่าเศร้านาน ทอยรู้ค่ะว่าความเศร้ามันหดหู่ทำให้ไม่อยากทำอะไรเลย ขอใหุ้คุณปู่ Rest in peace ค่ะ


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:21:46:52 น.  

 
จริงค่ะ คุณนิด อิฉันเคยไปงานศพฝรั่งครั้งนึง เป็นงานที่เศร้ามาก ๆๆๆ
ไม่เหมือนงานศพแบบไทยๆนะคะ ฟังพระสวดไป เมาท์ไป
คุณนิดคงหายเศร้าแล้วนะคะ
ปล.รูปประกอบเข้าบรรยากาศดีจัง โดยเฉพาะรูปใบไม้ร่วงขาวดำน่ะค่ะ


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:21:49:18 น.  

 
ว่าจะมาป่วนซะหน่อย
เจอเพลงเศร้าๆ เลยขอ
หยุดป่วนวันนึงล่ะกัน


ไปล่ะ


โดย: Malee30 วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:22:01:47 น.  

 


เฮ้อความรักออกแบบไม่ได้เน๊าะคุณนิด
อากาศเปลี่ยนแปลงแล้วค่ะ
ลมหนาวพัดมาแล้วรักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:22:11:14 น.  

 
อ่านแล้วก้อยนึกถึงคนที่รักทั้งสองคนของก้อยที่จากไปค่ะ คนแรกคือแฟนก้อยเองเมื่อสี่ปีที่แล้ว แล้วก็มาแม่เมื่อปีก่อน ... สุดท้ายก็ทำให้รู้ว่า ยังไงแทบทุกคนก็จะรู้จักความรู้สึกแบบนี้ได้ค่ะ

เสียใจกับคุณนิดด้วยนะคะ


โดย: Jekyll and Hyde วันที่: 18 ตุลาคม 2549 เวลา:23:55:26 น.  

 


โดย: grippini วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:0:17:24 น.  

 
อ่านแล้วก็พลอยเศร้าน้ำตาซึมไปด้วย ถึงแม้จะไม่เคยรู้จักกันก็ตาม
ความสูญเสียไม่ว่าของใคร มักทำให้เรารู้สึกสะเทือนใจไปด้วยเสมอ



โดย: VA_Dolphin วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:1:11:39 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าไปด้วย ทั้งๆที่รู้แต่ก็อดใจหายไม่ได้นะคะ สงสารแต่คุณยาย ขอให้ทำใจได้ไวๆนะคะ


โดย: pixp วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:2:45:55 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคุณนิดคะ


โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:2:51:11 น.  

 
สวัสดีตอนดึกค่ะ คุณนิด ขนาดว่าวันนี้ตื่นเช้ามากๆ นี่ยังไม่ง่วงอีกแล้วหล่ะค่ะ คาดว่าพรุ่งนี้คงตื่นสายตามปกติอีกค่ะ


โดย: Htervo วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:3:55:46 น.  

 
พิมไม่เคยไปงานศพที่นี้เลยค่ะ ไม่ชอบบรรยากาศงานศพเลยล่ะ


โดย: pim(พิม) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:6:25:36 น.  

 
แวะมาฟังเพลงอีกแล้วจ้า


โดย: Bluejade วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:7:29:56 น.  

 
เช้านี้อากาศดีจริง ๆ ค่ะ


โดย: ZAZaSassY วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:8:57:24 น.  

 
ฮืมมมม เป็นรสชาติชีวิตที่ขมปร่าสิ้นดี


โดย: กระจ้อน วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:9:11:31 น.  

 
คุณปู่คงต้องเป็นคนดีมากแน่เลยครับ คนรอบข้างถึงได้อาลัยกันขนาดนี้

คนเราเกิดมาครั้งหนึ่ง แล้วมีคนรักคนอาลัยเราแบบนี้ ก็น่าจะคุ้มค่าสำหรับชีวิตที่เกิดมาแล้วล่ะครับ


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:9:31:54 น.  

 
ช่วงนี้ งานเครียดๆซาลงแล้วน่ะค่ะ คุณนิด เลยแว่บเข้าบล็อคเพื่อนๆได้บ้าง


โดย: Black Tulip วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:11:51:19 น.  

 
ชีวิตมันก็แบบนี้ล่ะครับ


โดย: Qooma วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:12:20:47 น.  

 
แง้ววว เปิดมาเจอเรื่องเศร้า
ทุกคนต้องได้พบเจอกับสิ่งนี้แน่นอน
คิดแล้วก็กลัวค่ะ


โดย: its_gemmi วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:13:03:44 น.  

 
พยายามไม่คิดเรื่องนี้ค่ะ เพราะมันจะเศร้ามาก เราเสียคนในครอบครัวไปปีละคน 2 ปีติดกันแล้ว ก็เลยพอเข้าใจว่าคุณยายจะรู้สึกยังไง

ส่วนตัวชอบไปงานศพนะคะ คือหมายถึงถ้ามีคนมาบอก รู้สึกเหมือนไปส่งน่ะค่ะ จะรู้จักมากรู้จักน้อย แต่ครั้งนึงก็เคยรู้จักกัน ไปส่งกันเป็นครั้งสุดท้าย

อีกอย่างก็ไปเตือนสติตัวเอง ว่าเกิดแก่เจ็บตายมันเป็นของแน่นอน จะได้พยายามทำปัจจุบันให้ดีที่สุด



โดย: unwell วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:13:45:13 น.  

 


สวัสดีค่ะ ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย เศร้าค่ะ



โดย: midori-jp วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:13:47:55 น.  

 

เข้าใจเลยค่ะ ... การสูญเสีย...

มันเหงานะคะ...กับการมีชีวิตอยู่คนเดียว...




ขออนุญาติ เอามากาแฟมาเสริฟ คุณนิดนะคะ...ลองดูหน่อย

เป็นการขอบคุณที่คุณนิดแวะไปเยี่ยมเยียนกันเป็นประจำ

ตอนนี้หายป่วยแล้วละคะ...ออกอาละวาดใครต่อใครได้แล้วอ่ะ..อิอิ



โดย: angel_exx (ALFA-TANGO ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:14:08:56 น.  

 
หวัดดีจ้า ทำอะไรอยู่น้อ เค้าแวะมาหาก่อนไปหาไรหม่ำจ้ะ


โดย: Malee30 วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:14:20:07 น.  

 
นึกออก ว่ามันเศร้า
-

-

-

-

-

ก็เลยแกล้งไม่นึกว่ามันจะมาถึง ซะงั้น
แล้วก็หวังว่า ในเมื่อ มันมาของมันจนได้ ชั้นก็ต้องทนมันได้ สิน่า


โดย: angy_11 วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:15:27:38 น.  

 
ไปงานศพ ก็ได้แง่คิดอะไรหลายๆอย่าง กลับมาทุกครั้งแบบนี้แหละครับ คุณ Nid
งานศพแต่ละครั้ง ก็มีอะไรให้ได้คิดเหมือนกันบ้าง ต่างกันไปบ้าง
ช่วยให้เราคิดเพื่อตัวเองได้ดีทีเดียว ว่าเมื่อความตายมาถึงเราจะได้เตรียมเผชิญกับมัน
แต่ มันก็คงปวดร้าวไม่น้อยเนาะ ถ้าวันใดคนที่เคยรักกันดูแลกันมา แล้วเค้าไปก่อนเรา
ช่วงเวลาทีเหลืออยู่ คงห่อเหี่ยวพิลึก


โดย: กุมภีน วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:16:13:10 น.  

 
ขอให้ทุกวันมีแต่รอยยิ้มนะคะ


โดย: แมวน้อยของเสี้ยวเทียน วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:16:16:31 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังอ่ะคับ


โดย: mingky วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:16:50:16 น.  

 

สวัสดีครับคุณนิด บ้านลุงกล้วยเพลงเปลี่ยนไปเหรอครับ.... งั้นเดี๋ยวลุงกล้วยเปลี่ยนใหม่นะครับ เปลี่ยนแต่เพลงเน๊าะ คนที่รักคงไม่เปลี่ยนอะครับ555555555 มีความสุขมากๆ นะครับคุณนิด


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:17:25:27 น.  

 
คิดถึงเธอทีไรต้องโทรไม่มีเวลาพบกัน ก็เธอนั้นมีงาน และตัวฉันมีงานล้นมือ


โดย: erol วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:17:52:15 น.  

 
มาทักทายเจ้าของบล๊อกคร้าบบ ชอบเพลงนี้จัง เพราะดี ...


โดย: ++ Emotion Change ++ (++ Emotion Change ++ ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:18:18:38 น.  

 
แวะมาอ่านน๊า
วันนี้เนื้อยเหนื่อย
มะได้ทำงานหรอกค่ะ
ไปเที่ยวมาจิ๊ดนึง



โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:18:20:08 น.  

 
ช่วงนี้แถวนี้ฮิตไปงานมหกรรมหนังสือกันค่ะ
จขบ.อ่านหนังสือเล่มล่าสุดเรื่องอะไรคะ
^^


โดย: I am just fine^^ วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:18:45:39 น.  

 




หญิงสูญเสีย พ่อไปแล้วตอนนี้ก็สองปีเดือนหน้านี้แล้ว มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก และมันไม่มีวันจางหายไปได้เลยค่ะ เรายังจำภาพแววตาท่านตอนเช้าได้อยู่เลย ก่อนท่านจะจาก หญิงไป มันเป็นเรื่องธรรมชาติก็จริงแต่เป็นสิ่งที่เจ็บมากค่ะ


โดย: ying (takom ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:19:56:51 น.  

 
ขึ้นชื่อว่างานศพยังไงก็เศร้าเสมอครับ
อ่านจากบรรยากาศที่คุณนิดเล่า คลาสสิคมาก
ความตายต้องมาเยือนสักวัน หนียังไงก็ไม่พ้น
จากกันด้วยดีได้ ถึงเศร้าใจอย่างไร ก็ไม่เสียดายครับ

ขอเเสดงความเสียใจกับเพื่อนบ้านคุณนิดท่านนั้นด้วยนะครับ


โดย: Dark Secret วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:20:20:23 น.  

 
blog วันนี้เศร้าจังเลยค่ะ


โดย: Susie วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:20:38:19 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: somnumberone วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:21:29:48 น.  

 
เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่มีใครเลี่ยงได้จริงๆนะคะคุณนิด
ไม่รู้ว่าวันสุดท้ายของชีวิตจะมาถึงเมื่อไหร่ ถ้าเราเป็นฝ่ายไปซะก่อน ไปแล้วคงไม่รู้สึกอะไร ก็มีแต่คนข้างหลังที่อาลัยรักไม่เสื่อมคลาย

แอนเคยพูดเล่นๆกับแฟนว่า...

ขอแอนไปสวรรค์ก่อนเค้าได้มั๊ย เพราะแอนคงอยู่คนเดียวไม่ได้
แต่...แอนก็คงห่วงว่าแล้วเค้าล่ะ...จะอยู่ยังไง

จะยังไงก็ตามแต่...เติมความรักให้แก่คนที่เรารัก และ คนที่รักเราดีกว่าน๊า เราจะได้ไม่มาเสียใจในวันที่สายเกินไป

ขอแสดงความเสียใจกับเพื่อนบ้านของคุณนิดด้วยนะคะ


โดย: ~*Annie*~ วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:21:35:55 น.  

 
แวะมาทักทายคุณนิดค่า


โดย: Htervo วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:22:08:44 น.  

 




Thanks a lot !!!

Gábor







โดย: Gábor® (Picike ) วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:23:14:06 น.  

 
มันเป็นความสุขที่ได้ใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกันจนแก่เฒ่า
แต่มันเป็นความเศร้าที่ใครคนนึงต้องจากไปก่อน
คนจากไป ก็เศร้าที่ต้องทิ้งอีกคนไว้เพียงลำพัง
คนยังอยู่ ก็เศร้าที่ต่อไปนี้ต้องอยู่ลำพังคนเดียว

คิดแล้วก็เศร้าจังค่ะ


โดย: ยัยบี๋ วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:0:07:59 น.  

 




สวัสดีตอนเย็นของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


ความรู้สึกที่มีให้จากใจ
ขอรับรู้ไว้ว่ายังคงคิดถึง
ความรู้สึกที่มีให้เธอคนหนึ่ง
ได้รู้ว่าคิดถึง ห่วงใยคงซึ้งพอ


** มีความสุขมากๆๆในวันนี้นะจ้า **


วันนี้ทามงานเหนื่อยสุดๆๆลยขอบอก..เอิ๊กๆๆๆ..แต่อากาศดีนะช่วงบ่ายไม่หนาว ไม่มีฝน
แบบสบายๆๆลยอะนะ น้องนิค


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:0:11:26 น.  

 
If tomorrow never come
Have a very happy day as today




โดย: rebel วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:0:30:05 น.  

 

วันนี้แอนพาหลานสาวมาแนะนำให้รู้จักค่ะ



โดย: แอน (thattron ) 19 ตุลาคม 2549 21:48:22 น.


โดย: JewNid วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:0:39:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

JewNid
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]




[Add JewNid's blog to your web]