โฟล์คเหน่อ เล่นดนตรี เขียนกวี วิถีชีวิตริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณฯ

Group Blog
 
All blogs
 
:::เธอ...พวงมาลัยในมือข้างซ้าย:::

เธอ…....

พวงมาลัยในมือข้างซ้าย

ก่อนสามทุ่ม

ค่ำคืน วันที่ 14 กันยายน 2550 ที่ร้านพุงกาง สุพรรณบุรี

เธอเดินกะโผลกกะเผลกเข้ามาในร้านพร้อมพวงมาลัยหลายสิบพวงหิ้วอยู่ที่มือข้างซ้าย ในช่วงเวลาเกือบ 3ทุ่ม .....

ขณะที่ผมกำลังใกล้จบเพลงสุดท้ายบนเวที พอดี

เธอเดินแวะตามโต๊ะ เพื่อเสนอขายพวงมาลัยดอกไม้สด ให้กับแขกที่กำลังนั่งดื่มกินในร้านแห่งนี้

ผมกล่าวร่ำลาแขกเหรื่อเพื่อปิดเบรกชั่วโมงดนตรี ของผมหลังจบเพลงสุดท้าย แล้วเร่งรีบเก็บเครื่องดนตรีทันที หวังให้ทันก่อนที่เธอจะออกไปจากร้าน

แต่กว่าจะเก็บกีตาร์ลงกล่อง พร้อมอุปกรณ์ ก็ใช้เวลาพอสมควร

เธอเดินลับหายไปกับความมืดข้างหน้าร้านแล้ว วันนี้ผมไม่ทันเธอ เห็นแต่เพียงเงาขาว ๆของพวงมาลัย และแขนเสื้อยาวข้างขวาปลิวไหว ๆ ก่อนลับหายไปในเงาแห่งค่ำคืน.......

25 กุมภาพันธ์ 2550

ณ.ร้านคาราโอเกะ แห่งหนึ่ง ใน อ.บ้านหมอ จ.สระบุรี

ค่ำคืนดึกดื่น....

“เดี๋ยวมึงออกไปมึงเจอพวกกูแน่” เสียงห้าว ๆ จากผู้ชายหนึ่งในสามที่นั่งในโต๊ะอาหารนั้น คำรามถ้อยคำข่มขู่เธอดัง ๆ อย่างอาฆาตแค้น ขณะที่เธอก็ให้รู้สึกโมโหกับถ้อยคำขู่นั้น แต่เธอก็ได้ระบายย้อนกลับไปพอสมควรแล้ว ก่อนหน้านี้

“กูก็มีศํกดิ์ศรีพอ” เธอสบถเบา ๆ ก่อนจะเดินออกจากร้านตรงไปที่มอเตอร์ไซด์ของเธอที่จอดอยุ่หน้าร้าน ขณะมีเสียงเคลื่อนไหว อยุ่ภายในร้าน จากชายกลุ่มนั้น

เธอรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี รู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยเสียแล้ว ระหว่างทางกลับบ้านคืนนี้

แต่เธอไม่มีทางเลือก เธอต้องกลับบ้านในคืนนี้ แม่ของเธอยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล

เธอเพิ่งมาสมัครร้องเพลงที่สวนอาหารแห่งนี้ คืนนี้เป็นคืนที่ 3 เธอยังไม่คุ้นชินกับบรรยากาศและแขกเหรื่อในร้านนี้ อีกทั้งแม่ของเธอก็ยังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล หลังเลิกงานแล้วมุ่งหมายทุกคืนของเธอคือต้องกลับไปดูแลแม่ เธอจึงไม่มีเวลาอ้อยอิ่งและไม่มีอารมณ์พอที่ พูดคุยกับแขกเมามายหลังเลิกงาน

คืนนี้เธอปฏิเสธที่จะนั่งโต๊ะ กับกลุ่มชายฉกรรจ์ ที่อ้างตัวว่าเป็นตำรวจ

หลังคำปฏิเสธของเธอ ก็กลายเป็นน้ำมันราดบนประกายไฟแห่งโทสะ ให้บังเกิดกับพวกเขาเหล่านั้น จนนำไปสู่เหตุเกิดปากเสียงกันขึ้น เธอตอบโต้ด้วยคำพูดรุนแรงกลับไปหลายคำ เมื่อเธอถูกหยามหมิ่นด้วยคำพูดของกลุ่มคนเมาเหล่านั้นอย่างไม่ให้เกียรติผู้หญิง ก่อนจะเดินจากมา.......

อารมณ์ฉุนเฉียวของเธอเมื่อครู่ ปรับแปรกลับกลายเป็นความหวาดกลัว.......

เธอสตาร์ทมอเตอร์ไซด์ ออกตัว พุ่งขึ้นสู่ถนนใหญ่ ท้องถนนตกอยู่ในความมืดสนิท อากาศหนาวเย็นเยียบ ขณะลมพุ่งปะทะใบหน้าเมื่อเธอเปลี่ยนเกียร์มอเตอร์ไซด์สูงขึ้น เพื่อเร่งความเร็ว แสงไฟฉีกความมืดเป็นลำแสง โดยมีหมอกบาง ๆ โรยรบกวนแสงไฟข้างหน้า

ห่างออกมาจากร้าน ไม่ทันไร เธอเหลียวกับไปมองข้างหลัง อย่างหวาดระแวงและสังหรณ์ใจ

เธอใจหายวูบ เมื่อแวบเห็นไฟมอเตอร์ไซด์ ฉีกพุ่งความมืด หักเลี้ยวขึ้นถนนใหญ่อย่างรวดเร็ว ตำแหน่งตรงนั้นคือบริเวณทางขึ้นลงสวนอาหารที่เธอเพิ่งจากมานั่นเอง

ไวเท่าความคิด เธอรู้สึกได้ถึงชะตากรรมที่เธออาจจะต้องพานพบอีกไม่กี่นาที ข้างหน้า ถ้าหากมอเตอร์ไซด์คันนั้นตามเธอมาทัน

มันไม่ได้ขู่อาฆาตเธออย่างเดียว เสียแล้ว แต่มันกำลังตามมาเพื่อสะสาง ความเจ็บแค้นเมื่อสักครู่

เธอเพิ่มความเร็วมอเตอร์ไซด์ แต่มอเตอร์คันเก่าของเธอ คงทำความเร็วได้ไม่มากนัก....

“เป็นไง เป็นกัน” เธอคิดในใจ เพราะเห็นแล้วว่าไฟรถข้างหลังนั้นใกล้เข้ามา แสดงว่ามันกำลังไล่กวดเธอมาจริง ๆ

“ถ้ามันบอกให้จอด เธอก็จะจอด เพราะรุ้ว่า ถ้าขับหนีคงหนีไม่พ้น ดีไม่ดี มันอาจถีบรถเธอตกถนน” เธอคิดในใจ

แต่เธอก็พยายามที่จะเร่งความเร็ว บางทีเธออาจจะหนีพ้น

แต่แล้ว ไฟสว่างจ้าจากข้างหลัง ก็ประชิดท้ายรถของเธอและกำลังตีคู่ขึ้นมา พร้อมกับเสียงแผดดังของเครื่อง...

พลัน เธอก็ผ่อนคันเร่ง แล้วหันกลับไปมองรถที่กำลังแซง

ให้ตายเถอะ ... พลันเธอก็เห็นเงาคมวาววับกวัดแกว่งเคลื่อนไหวอยู่ในมือของคนที่นั่งซ้อนท้าย

เธอตัดสินใจบิดคันเร่งอีกครั้ง แต่ช้าไปเสียแล้ว มอเตอร์ไซด์คันนั้นตีคู่จนเกือบแซงเธอเสียแล้ว

พลัน เธอก็ร้องหวีดสุดเสียง เมื่องเงาวับวาวนั้นถูกเหวี่ยงฉับลงบนท่อนแขนข้างขวาของเธอ

“แม่จ๋า” เธอหวีดร้องสุดเสียง....รู้สึกเย็นวูบที่แขน และเบาหวิว มอเตอร์ไซด์ไร้การควบคุมจากคันบังคับทางขวาแล้ว แขนข้างซ้ายกลายเป็นแขนที่เป็นแรงกระชากคันบังคับให้มอเตอร์ไซด์เปลี่ยนทิศทางการวิ่ง เสียหลักพุ่งลงข้างถนน .........ที่มืดสนิทในค่ำคืนนั้น.......

23 มีนาคม พ.ศ. 2550

ข่าวจาก หนังสือพิมพ์ เดลินิวส์

กรณี น.ส.สุพรรณษา วิชานันท์ อายุ 24 ปี สาวร้านคาราโอเกะ บุกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ขอความเป็นธรรมต่อ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส รักษาการ ผบ.ตร. กรณีที่ถูก นายนิรัตน์ กองธรรม อายุ 23 ปี นายประสาน บุญดก อายุ 25 ปี อาสาสมัครรักษาความปลอดภัย และ ส.ต.ต.นิรุต ธรรมทรัพย์ ผบ.หมู่งานป้องกันและปราบปราม สภ.อ.บ้านหมอ จ.สระบุรี ร่วมกันทำร้ายร่างกาย ขณะขับรถจยย.กลับบ้าน โดยใช้มีดสปาร์ต้าฟันแขนขวาจนขาดกระเด็น ทำให้รถเสียหลักพลิกคว่ำ ขาขวาหักอีก 3 ท่อน สาเหตุเนื่องจากคู่กรณีไม่พอใจหลังพยายามจีบอยู่นาน แต่ผู้เสียหายไม่เล่นด้วย เลยขี่จยย.ตามไปแก้แค้น เหตุเกิดกลางดึกวันที่ 25 ก.พ.ที่ผ่านมา ทั้งนี้หลังไปแจ้งความคดีส่อแววไม่คืบหน้า มีการช่วยเหลือตำรวจคู่กรณีเห็นได้ชัดจึงต้องเข้ามาร้องเรียนถึง สตช. อย่างไรก็ตาม พล.ต.ท.รณรงค์ ยั่งยืน ผบช.ประจำ สง.ผบ.ตร.และโฆษก สตช. ได้รับเรื่องไว้ พร้อมระบุว่า หากพบว่าตำรวจคนดังกล่าวทำผิดจริงจะถูกลงโทษสถานหนัก อีกทั้งพนักงานสอบสวนก็อาจมีความผิดด้วย......

......................................................................

หลังสามทุ่มค่ำคืน

14 กันยายน 2550 ที่ร้านพุงกาง สุพรรณบุรี

เธอเดินกะโผลกกะเผลก ลับหายไปกับความมืดข้างหน้าร้านแล้ว วันนี้ผมไม่ทันเธอ เห็นแต่เพียงเงาขาว ๆของพวงมาลัย และแขนเสื้อยาวสีขาวข้างขวาปลิวไหว ๆ ก่อนลับหายไปในเงาแห่งความมืด....

“ไม่เป็นไร คืนพรุ่งนี้ หรือคืนต่อ ๆ ไป ค่อยช่วยอุดหนุนเธอ” ผมแอบกระซิบบอกกับตัวเองก่อนหิ้วกีตาร์เดินออกนอกร้านอาหารพุงกาง ที่อาศัยเล่นดนตรี ร้องเพลง ประจำ ทุกคืน เพื่อรับค่าตอบแทนเลี้ยงชีพตัวเองไปวัน ๆ

ผมสะพายกีตาร์ไว้ข้างหลัง ก่อนขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์ สตาร์ทเครื่อง แล้วออกตัวด้วยความเร็วไม่มากนัก

พลัน...ผมก็ต้องรีบหันขวับมองไปข้างหลังเมื่อเห็นไฟมอเตอร์ไซด์อีกคันฉีกผ่านความมืดมาอย่างเร็ว พร้อมกับเสียงก้องคำราม .......ก่อนจะแซงผ่านผมไปอย่างรวดเร็ว

เสียงจากรายการ "เรื่องจริงผ่านจอ"



Create Date : 20 กันยายน 2550
Last Update : 20 กันยายน 2550 2:51:12 น. 12 comments
Counter : 433 Pageviews.

 

เป็นน้องคนนี้เหรอ...

ฝากช่วยอุดหนุดด้วยคนนะคะ


คุณเล่นดนตรีที่ร้านพุงกาง จว.สุพรรณบุรี เหรอ

ถ้ามีโอกาส จะชวนเพื่อนๆ ไปฟังเนาะ

เพราะเพื่อนๆ เป็นกลุ่มฟังเพลงเพื่อชีวิตค่ะ

และเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งก็เป็นหนุ่มสุพรรณฯ

ที่สำคัญ พวกเขาชอบเล่นดนตรีเหมือนกัน

และเป็นนักดนตรีสมัครเล่นกันมากกว่า

เล่นกันแบบชาวบ้านไม่ไล่ไม่เลิก

หรือไม่ก็ ไม่เมา ไม่ง่วง

มันไม่เลิก

อิอิ

อ้อ...รูปเที่ยวสุพรรณฯ เนี่ย

ไปแค่ตลาด 100 ปี อ.สามชุก และบึงฉวาก เองค่ะ

ไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกลเลย

ตลาดสามชุก คนเยอะมาก ทำให้ขี้เกียจถ่ายรูป

หนักไปทางรูปปลาในตู้โชว์ที่บึงฉวาก ซะมากก่า


แล้วจะมาตามไปชมเน้อออ


โดย: sunny-low วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:5:07:39 น.  

 

ฟังเพลงโฟล์คเหน่ออยู่จนฟ้าสาง

นับถือๆ ..ในชีวิตกับการต่อสู้

ชอบคำพูดคุ้นๆนี้มั่กมาก "เดินหน้าอย่างเดียว" ..แห่ะๆ ..

บางสิ่งบางจังหวะของลีลาชีวิต
ข้าพเจ้าขอจดจำนำกลับไป ..

ขอบคุณโฟล์คเหน่อ ..


โดย: Shaleebow วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:6:14:27 น.  

 
เวะมาทักกทายกันหลายหน มาจับเป็นเพื่อนซ่ะเลยนั้น
ถ้าผ่านไปสุพรรณจะเวะไปชิมลิ้มรส อาหารและดนตรี น่ะครับ


โดย: เต๋า (oattao ) วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:9:02:37 น.  

 
สวัสดีค่ะ
เคยติดตามข่าวน้องเขาอยู่เหมือนกัน น่าสงสารน้องเขานะ
แล้วรู้ไหมว่ามีใครรับผิดชอบในการกระทำของเขาไหม
หากเวรกรรมมีจริงขอให้กรรมนั้นสนองคนที่ทำกรรมไว้กับน้องเขาเร็วๆด้วยเถอะ


โดย: โสนบ้านนา วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:12:35:22 น.  

 
เงาพวงมาลัยขาวไหวในความมืด....

เธอจะต้องอยู่ในความมืดอีกนานเท่าไรคะพี่...
ลำพังผู้หญิงใช้ชีวิตในความมืดก็เจ็บร้าวมากพอ
แล้วไยถูกกระทำย่ำยีกับชีวิตมากมายเพียงนี้.....

เพียงเพราะเธอไม่สามารถปกป้องตัวเองได้...
หรือเพราะไม่อยากมีใครปกป้องเธอจากผู้ร้ายในเครื่องแบบ...

พี่โฟล์คเหน่อเป็นทอลซิลหรือคะ...เมื่อกี้แวะไปบ้านพ่อพเยียมา
ดื่มน้ำอุ่นจิบน้ำมะนาวกะเกลือบ่อยๆ
ถ้าไม่ดีขึ้นลองหายา Ampicilin 500 ทานสัก 3 วันติดต่อกันก็จะบรรเทาลงค่ะ

เป็นโรคประจำตัวปลายแปรงเหมือนกัน...เป็นทีได้กลิ่นกระเทียมแล้วจะอ๊วกให้ได้...
อาศัยดื่มน้ำอุ่นให้เยอะ กับกินผลไม้มากๆ ช่วยบรรเทาได้ค่ะ...ก็มันอยู่กะเราซะแล้ว ต้องสู้กันสักตั้ง...ใครพลั้งก็ก้าวนำ
แต่ที่สำคัญพักผ่อนเยอะๆนะคะ....หายไวไว มาม่า เลยนะพี่


โดย: ปลายแปรง วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:13:27:44 น.  

 
สวัสดีค่ะอ้ายโฟล์คเหน่อ
-----------------------------------------------
ภาพคมชัดในคำเขียน
จากเหตุการณ์ (จริง) ต่อเนื่องต่างวาระ
นำมาเกี่ยวเรียงร้อยได้จังหวะ
ทุกสิ่งเกิดขึ้นเป็นไปตามเหตุ

"ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว" (ในชาตินี้)
ไม่ได้แช่งใครนะค๊า แค่ลอกเค้ามาเฉย ๆ
อะคึ่ ๆ


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:13:36:01 น.  

 

หากมีโอกาส อยากไปฟังเพลงที่คุณ ร้องจังเลยอะจ้า

และขอเป็นกำลังใจให้เธอคนนั้น ..ด้วยนะจ้า


วันใหนว่างจากร้องเพลงก้อย่าลืมแวะไปเล่นด้วยกับจอมแก่น อีกนะจ้า


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:14:44:29 น.  

 
สวัสดีทุก ๆคน ที่เข้ามาเยี่ยม วันนี้ ล้มหมอนนอนเสื่อทั้งวันครับ ต่อสู้กับต่อมทอลซิลที่รัก ขับเคี่ยวกันด้วยวิทยายุทธหลายกระบวนท่า แบบใครดีใครอยู่ล่ะครับ แต่อย่างว่าอยู่กันมานาน รู้ทางกันหมดแล้วครับ .... ช่วงเย็น ๆ เลยทุเลาไข้ลงหน่อย
ขอบคุณทุก ๆ คน ที่แวะเวียนมานะครับ
...sunny-low ครับ เธอชื่อน้องสุพรรณษา ... บ้านเธออยู่อ่างทอง ข่าวนี้เกิดเมื่อเดือนกุมภา ตันปีนี้แหละ ทุกวันนี้เธอ ตระเวณขายพวงมาลัย ตามร้านอาหาร ที่เปิดกลางคืนเข้าใจว่าเธอคงจะ ไปหลาย ๆ จังหวัด เพราะบางคืนเธอก็จะมาที่ร้านที่ผมเล่นดนตรีอยู่ที่สุพรรณ แต่บางคืนก็ไม่ได้มา แสดงว่าเธอเข้มแข็งและสู้ชีวิต ดังที่เธอกล่าวไว้ในรายการเรื่องจริงผ่านจอ ยินดีนะครับที่คูณ Sunny-low ไปเที่ยวสุพรรณ ผมใกล้เกลือกินด่างนะครับ ไม่ค่อยได้เที่ยว ส่วนใหญ่ก็ผ่านไปเล่นดนตรี หรือไปธุระ ถึงจะได้แวะเที่ยว แอบขำ ขำ ที่บึงฉวากอยู่เหมือนกันนะครับ ข้างในจัดโชว์ตู้ปลาสารพัด น่ารัก น่าชม พอเดินออกมาข้างนอก มีร้านปลาเผา เต็มไปหมดเลยนะครับ....
........shalee blow "เดินหน้าอย่างเดียว" นั่นคือคำจากปากสมาชิกคนหนึ่งในวงผมครับ แกชื่อเสม เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ตอนเราตระเวณเล่นดนตรีเปิดหมวก ขายเทป ซีดี ตามตลาดเปิดท้าย นั้น บางวันรู้สึกท้อถึงท้อมาก ๆ โดยเฉพาะวันที่เราขายซีดี ไม่ได้สักแผ่น เงินเติมน้ำมันรถก็ไม่มี วันนั้นละครับสุดท้อเลย ก็ได้คำพูดของเสมคำนี้แหละครับ ถึงได้เดินต่อกันได้....
.......ยินดีครับคุณเต๋า เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ....
.......ครับคุณโสนบ้านนา เวรกรรมคงมีจริง ตอนนี้ศาลรับฟ้องคดีนี้แล้วละครับ......
........ขอบคุณ ปลายแปลง ที่แวะมาเยี่ยมไข้ ขอหายแบบไว ไว ม่า ม่า ขอเพิ่ม ยำ ยำ ด้วยนะครับ ชอบ
.....สาวบ้านนอก ใช่ ครับ ทุกข์นั้นกำลังย้อนไปสู่พวกนั้นแล้วละครับ....
......ครับคุณจอมแก่น และจะหมั่นแวะไปนะครับ.....


โดย: โฟล์คเหน่อ วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:17:13:46 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่แวะที่เที่ยวกะพี่ๆ 555++ กลุ่มที่ทำงานของพี่จะจิกกัดกันหนุกหนานแบบนี้แหละค่ะ พวกเราจะเติมเต็มให้กันตลอดแหละค่ะ


โดย: mam (mamminnie ) วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:18:25:26 น.  

 
สวัสดีครับคุณโฟล์คเหน่อ

เวลาเรียกคุณโฟล์คเหน่อ ผมนึกถึง วิลเลียม โฟล์คเน่อร์

ซึ่งผมมีรูปนักเขียนท่านนี้ใส่กรอบอยู่ข้างๆโต๊ะพอดี

ตอนเกิดเหตุใหม่ๆผมก็ได้ดูข่าวนี้อยู่เหมือนกัน

เธอใจเด็ดจริงตอนที่ผมได้ฟังเธอเล่าเหตุการณ์ผ่านจอทีวี

น้ำเสียงเธอคล้ายๆคนแถวบ้านผมนั่นแหละ แต่ไม่เหมือนเสียทีเดียว

เวลาผมได้ยินเธอพูด ผมจะนึกถึงคนแถวบ้านอุทัยธานีของผมขึ้นมาทันที


ขอให้เธอจงปลอดภัยจากสัตว์มนุษย์ด้วยกันเถิด !


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:19:00:16 น.  

 
อ่านข่าวเรื่องราวนี้เหมือนกันค่ะ ตอนเรื่องจริงผ่านจอสัมภาษณ์เธอก็ได้ดู เห็นใจมาก



โดย: เยี่ยมรุ้ง วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:22:10:29 น.  

 
เออหนอ
จิตใจคนเรา


โดย: ชมจันทร์ วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:13:35:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โฟล์คเหน่อ
Location :
สุพรรณบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผลงานโฟล์คเหน่อ

สี่สิบสอง นักเขียน คนบ้า กวีหน้าราม กีตาร์โปร่ง
Friends' blogs
[Add โฟล์คเหน่อ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.